Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 43 : ราชาปีศาจลูซิเฟอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 840
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    5 เม.ย. 56

“เฮ้ย...เป็นยังไงบ้างลูกสะใภ้ข้าสุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ”

ฮาวน์ลิ่งพูดกับหัวหน้าเผ่าปีศาจคนอื่นอย่างภูมิใจ หลังจากที่ทุกคนได้เห็นความสามารถที่แท้จริงของลิลิน ที่เพียงคนเดียวก็สามารถจัดการกองทัพอสูรทั้งกองได้ในพริบตา

“ฮึ...ทีตอนแรกทำเป็นไม่ยอมรับ ข้าจำได้ว่าเจ้าพูดว่าเป็นแค่เพื่อนของลูกชายเจ้าไม่ใช่เหรอ”

ปีศาจตนหนึ่งพูดเสียงเรียบ ที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่กำลังมารวมกันมาก พวกเขารู้จักกันมานานจึงรู้ว่าฮาวน์ลิ่งเป็นคนยังไง ถ้าถึงขนาดประกาศเองว่าอีกฝ่ายเป็นลูกสะใภ้ นั่นแปลว่าเขาคงปลื้มกับนางฟ้าสาวจริงๆ แต่ถ้าพวกเขาได้เธอเป็นสะใภ้บ้างก็คงมีอาการไม่ต่างกัน

“พ่ออะ พูดอะไร ผม...”

เชสที่อยู่ข้างๆกันหน้าแดงขึ้นทันทีที่โดนล้อ ยิ่งตอนนี้นางฟ้าสาวเปลี่ยนไปขนาดนี้ยิ่งทำให้เขาเขินมากกว่าเดิมหลายเท่า แต่ก่อนที่จะปฏิเสธก็เป็นลิลินมองมาทางเขาเสียก่อน จึงต้องรีบเปลี่ยนคำพูดโดยเร็ว

“ธะ...เธอเป็นคนรักของผม...”

“ฮ่าฮ่าฮ่า...ปากแข็งเหมือนพ่อมันไม่ผิดเลย”

เสียงของปีศาจหนุ่มที่พูดอย่างเขินอาย ทำให้ปีศาจตนอื่นๆหัวเราะขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่ปีศาจชราหัวหน้าเผ่าต้นไม้ จะหันไปถามนางฟ้าสาวบ้าง

“แล้วปีกของเจ้าได้มายังไง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

คำถามนี้ทำให้ปีศาจทุกคนเงียบลงในทันที ไม่ว่าใครก็อยากรู้มากกว่าทำไมเธอถึงได้เป็นแบบนี้

“เราได้เจอกับเทียแมท และเทียแมทได้ให้พลังกับเรา ตามกฎของการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน”

ลิลินตอบตามความเป็นจริง ที่สร้างเสียงฮือฮาให้กับปีศาจทุกคนมาก เนื่องจากเทียแมทนั้นเปรียบเหมือนกับเทพเจ้าผู้สร้างของพวกเขา แม้ทุกคนจะรู้จักก็ตามแต่ไม่เคยมีใครได้พบกับตัว ไม่คิดว่านางฟ้าสาวจะได้เจอกับตัวจริง ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นการที่พลังแห่งความมืดไม่ทำร้ายเธออีกนั้นก็เป็นเรื่องที่ไม่แปลกแล้ว

“อ้า...เหมือนจะได้ยินเรื่องดีๆเข้าแล้วสิ”

ในตอนนั้นเองชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพร้อมกับสาวน้อยร่างเล็ก ด้านหลังมีคนจำนวนมากตามเขามาด้วย เมื่อปีศาจทุกคนเห็นชายที่เข้ามาใหม่ก็ต่างพูดขึ้นอย่างตกตะลึง

“ราชาปีศาจลูซิเฟอร์ !!!

“ไม่ต้องมากพิธีหรอก เพราะพวกทุกคนพวกเราจึงรักษาจุดนี้เอาไว้ได้ ขอบคุณทุกคนมาก”

ลูซิเฟอร์กล่าวขอบคุณปีศาจทุกคนที่อยู่ตรงนี้ เขาเป็นปีศาจที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนมนุษย์ผู้ชายอายุประมาณ 35 ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูเป็นคนเจ้าชู้เล็กน้อย ใส่ชุดเกราะสีดำติดตราของราชวงศ์ปีศาจ ข้างๆกันเป็นสาวน้อยหน้าตาน่ารักผมสีชมพูที่ทำผมเป็นลอนขนาดใหญ่ ใส่ชุดฟูฟ่องดูเข้ากับอายุของเธอที่น่าจะประมาณ 10 ขวบ ที่ก้มหัวขอบคุณทุกคนด้วยเช่นกัน

“เรื่องนั้นเป็นเพราะการวางแผนและความสามารถของลูกสะใภ้ของข้าเอง ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”

ฮาวน์ลิ่งอวดลิลินเสียงดัง ที่ทำให้เชสอายจนแทบจะมุดหัวลงในดิน แต่ปีศาจคนอื่นก็พยักหน้าเห็นด้วย ถ้าไม่ได้นางฟ้าสาวช่วยวางแผนและจัดการหลายๆอย่างให้แล้ว ตอนนี้อาณาจักรปีศาจคงโดนอสูรจำนวนมากโจมตีไปแล้ว

“เจ้าสินะ ลิลิน นางฟ้าที่สละพลังของตัวเองเพื่อช่วยเชส...สะ...สวยจัง”

ราชาปีศาจหันไปมองนางฟ้าสาวที่มองเขากลับมาอย่างสนใจ ก่อนจะถึงกับผงะเมื่อเห็นว่าเธอสวยมากแค่ไหน ในตอนนั้นเองก็มีจิตสังหารเข้มข้นขนาดมองเห็นด้วยตาเปล่า เปล่งออกมาจากร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ ที่ทำให้ลูซิเฟอร์หันกลับไปอุ้มสาวน้อยข้างๆขึ้นมากอดเอาไว้ทันที

“แหม...ถึงจะสวยยังไงก็ไม่สวยและน่ารักเท่ากับลิลิซของข้าหรอก คนอะไรน่ารักที่สุดเลย”

ลูซิเฟอร์ถูหน้าตัวเองไปมากับสาวน้อยอย่างรักใคร่ ซึ่งเธอก็ยิ้มและหัวเราะอย่างมีความสุข แท้จริงแล้วสาวน้อยคนนี้ก็คือราชินีอสูรลิลิซนั่นเอง แน่นอนว่าเหล่าปีศาจที่รู้จักราชาของเขามานานนั้นชินเสียแล้ว แต่ลิลินกลับมองอย่างสนใจและเดินไปทางปีศาจหนุ่ม

“เชสทำแบบนั้นบ้างสิ”

นางฟ้าสาวทำท่าเหมือนจะให้อีกฝ่ายอุ้ม เพราะเมื่อเธอเห็นราชาและราชินีอสูรทำแบบนั้นกันแล้ว ก็ทำให้คิดว่าถ้าเชสทำกับเธอบ้าง มันก็คงมีความสุขดี

“เอ่อ...ไม่ดีมั้งครับ คือ...คือ...”

ปีศาจหนุ่มหน้าแดงเป็นลูกตำลึง เนื่องจากสรีระของนางฟ้าสาวนั้นต่างจากเซอร์คิวบัสสาวน้อยตลอดกาลอย่างลิลิซมาก ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นชุดสีดำที่น้อยชิ้นลงมาก หรือหน้าตาและร่างกายที่ดูเย้ายวนมีเสน่ห์มาขึ้นเมื่อรวมกับปีกสีดำด้านหลัง จนยากจะเชื่อว่าแท้จริงแล้วเธอคือนางฟ้าแสนใสซื่อ

“พี่ลิลินค่ะ ไม่ได้นะคะ เอ่อ...เพราะว่า...เพราะว่า...”

ชาร์ล็อตร้องห้ามนางฟ้าสาวทันที ก่อนจะพยายามหาเหตุผลที่ฟังขึ้น แต่ไม่ว่าจะคิดอะไรขึ้นมาได้ ก็เกรงว่าจะนำไปสู้การอธิบายอะไรอีกอย่างที่อธิบายยากกว่าอย่างเรื่องเพศ ทำให้เธอไม่สามารถพูดออกมาได้

“ฮ่าฮ่าฮ่า...เจ้าเป็นคนตลกดีนะ แล้วเทียแมทได้บอกอะไรอีกบ้างไหม

ลูซิเฟอร์หัวเราะออกมาเสียงดัง เขาคิดว่าลิลินเป็นคนที่น่าสนใจมาก เพื่อถึงจะขอให้อีกฝ่ายทำอะไรแบบนี้ แต่กลับไม่มีท่าทางยั่วยวนเลยแม้แต่น้อย เหมือนลูกแมวนิสัยใสซื่อที่ชอบอ้อนเจ้าของมากกว่า ก่อนจะถามเธอเรื่องอื่นบ้าง

“เทียแมทบอกเรื่อง ชะตากรรมของเรา ที่ต้องทำให้แสงสว่างกับความมืดอยู่ร่วมกันอีกครั้ง”

นางฟ้าสาวตอบ ซึ่งเธอไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยว่าเทียแมทหมายความว่าอย่างไร ในขณะที่อีกฝ่ายยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน และพยักหน้าถี่ๆ

“หืม...แบบนี้เอง เข้าใจละ เอาล่ะทุกคนพักผ่อนกันก่อน ลิลิน เชส ฮาวน์ลิ่ง คืนนี้เราจะคุยเรื่องแผนพรุ่งนี้กัน”

ลูซิเฟอร์สั่งให้ทหารของเขาทุกคนเริ่มสร้างที่พักชั่วคราว บริเวณด้านหลังของหมู่บ้านผู้ย่ำเงา ก่อนจะนัดเวลาประชุมวางแผนการรบพรุ่งนี้

 

เมื่อทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว ชาร์ล็อตที่เก็บความรู้สึกของเธอมานาน ก็โผเข้ากอดนางฟ้าสาวเต็มแรง

“พี่ลิลินคะ...ฮือๆ หนูนึกว่าพี่จะเป็นอะไรไปแล้ว”

ชาร์ล็อตร้องไห้ออกมาอีกครั้ง ในขณะที่ซุกหน้าเข้ากับลิลินและกอดเธอเอาไว้แน่น ตอนที่นางฟ้าสาวกำลังจะตายจากการโดนพลังแห่งความมืดกัดกินนั้นทำให้เธอเสียใจมาก จนมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น ลิลินที่ร่างกายเกิดจากพลังแห่งแสงสว่าง กลับสามารถใช้พลังแห่งความมืดได้แบบนี้

“เรา...ก็มีความสุขมากที่เป็นแบบนี้”

นางฟ้าสาวหยุดคิดเล็กน้อย ก่อนจะกอดแม่มดตัวน้อยกลับ การที่เธอได้เจอกับเทียแมทและได้รับพลังแห่งความมืดมานั้นเป็นเรื่องที่นอกเหนือการคาดหมายของเธอมาก ซึ่งเธอก็รู้สึกมีความสุขมากที่มันเกิดขึ้น เพราะมันทำให้ร่างกายของเธอกลับมามีพลังอีกครั้ง และเหนือสิ่งอื่นใด คือเธอได้อยู่ใกล้ๆทุกคนที่เธอรักด้วย

“พี่ลิลินครับ ผมก็ดีใจมากๆเหมือนกันครับ”

วินดี้ขอบตาแกงช้ำเหมือนจะร้องไห้ แม้เขาจะสลบอยู่ตอนที่ลิลินอะไรทรมานก็ตาม แต่เมื่อเห็นนางฟ้าสาวนอนแน่นิ่งในอ้อมกอดของเชสก็ทำให้เขาเดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเสียใจไม่แพ้กัน ก่อนที่เชสจะหันมายิ้มเศร้าๆให้ลิลินเช่นกัน

“ผมดีใจมากครับ ที่คุณกลับมา..แต่...ถ้าเป็นแบบนี้สงครามในอีกหนึ่งปีข้างหน้า คุณอาจจะต้องสู้กับเผ่าของคุณเองนะ”

ปีศาจหนุ่มที่กำลังคิดถึงอนาคตก้มหน้าลงด้วยความหนักใจ ตอนนี้ลิลินไม่เหมือนเผ่าเทพอีกต่อไปแล้ว ด้วยนิสัยและควาสามารถของเธอ คงทำให้นางฟ้าสาวออกนำทัพปีศาจไปสู้กับเผ่าเทพด้วยตัวเองแน่นอน แต่อีกฝ่ายกลับดูไม่กังวลเลยแม้แต่น้อย

“ซีลอนได้บอกวิธีเลี่ยงสงครามเอาไว้แล้ว และนั่นจะเป็นแผนการรบของวันพรุ่งนี้ ที่เราจะชี้แจงให้ลูซิเฟอร์ฟังในเวลานัดหมาย”

นางฟ้าสาวตอบเสียงเรียบ ก่อนที่ทุกคนจะนึกขึ้นได้ว่าถึงเวลาที่ราชาปีศาจนัดแล้ว ทั้งหมดจึงรีบออกเดินทางออกนอกเมืองทางฝั่งของอาณาจักรปีศาจ เข้าไปในค่ายทหารขนาดใหญ่ที่เพิ่งตั้งขึ้นทันที โดยที่อยู่ของราชาปีศาจคือเต็นท์หลังใหญ่ที่อยู่ใจกลางของค่ายทหารขนาดใหญ่นี้

 

“อ้าวมาอันแล้วเหรอ ตรงเวลาดีนี้”

ลูซิเฟอร์กล่าวต้อนรับลิลิน เชส วินดี้ ชาร์ล็อตและฮาวน์ลิ่งที่เพิ่งเข้ามา โดยตัวเขานอนอยู่บนตักของลิลิซและกำลังกินองุ่นนำเข้าจากมหาภพแห่งเสียงอยู่อย่างสบายใจ ตรงหน้าของเขามีโต๊ะตัวใหญ่ที่มีแผนที่ขนาดพอๆกันวางอยู่ รอบข้างมีหัวหน้าเผ่าปีศาจต่างๆที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเต็มไปหมด

“เอาล่ะ ลิลิน เจ้ามีแผนอะไรดีๆอยู่แล้วใช่ไหม”

หัวหน้าเผ่าหมูป่าถามนางฟ้าสาว ซึ่งเธอก็พยักหน้าก่อนอธิบาย

“เราต้องจบศึกครั้งนี้ให้เร็วที่สุด เพื่อป้องกันไม่ใช่กองทัพของอาณาจักรเทพบุกเข้ามา”

“หืม...แล้วมันเกี่ยวกันยังไง อธิบายให้พวกข้าฟังด้วยสิ”

ฮาวน์ลิ่งถามลิลินด้วยความสงสัย เขาเพิ่งมาเจอพวกเธอที่หน้าที่พักนี้เองจึงไม่ได้คุยอะไรกันมาก่อนเลย

“อาณาจักรเทพจะไม่ทำสงครามที่อัตราการชนะน้อยกว่าร้อยละแปดสิบ จากการคาดการณ์ของเราแม่ทัพคนเดียวของอาณาจักรเทพคงเป็นเกเบรียลที่ครองตำแหน่งการทางหารสูงสุด ถ้าเอาความสามารถของเกรียลรวมกับกำลังทหารของอาณาจักรเทพ ลบกับความสามารถของเรา เชส และลูซิเฟอร์ที่บวกกับกองทัพอสูรและปีศาจแล้ว ความเป็นไปได้ที่จะแพ้จะมากกว่าที่พวกเขาจะยอมรับได้ สงครามก็จะถูกยกเลิก”

“...”

ทุกคนในห้องประชุมต่างมึนงงกับสิ่งที่เธอพูด ต่างจากเชสที่พอเข้าใจว่าเธอจะสื่ออะไร จึงแปลความให้ทุกคนฟังอีกที

“เอ่อ...ลิลินบอกว่าให้พวกเราทำให้กองทัพอสูรมาเป็นพันธมิตรกับเราครับ”

“เรื่องแบบนั่นจะเป็นไปได้ยังไงกัน”

ปีศาจอีกคนพูดขึ้น เผ่าอสูรเป็นเผ่าที่สู้จนตัวตาย ดังนั้นการทำให้อีกฝ่ายมาร่วมมือกับพวกเขาจึงเป็นเรื่องที่ยากมาก เพราะฝั่งนั้นต้องการสันติจริงๆคงไม่ยกทัพมาโจมตีอาณาจักรปีศาจตั้งแต่แรก

“เราทำให้พวกเขาเป็นพันธมิตรกับเราไม่ได้ แต่ทำให้ยอมแพ้ได้ ด้วยการทำลายเสบียงอาหารของพวกเขา”

ลิลินอธิบายต่อ แผนการทำลายเสบียงเป็นแผนที่พวกมนุษย์สมัยก่อนชอบทำกันมาก เมื่อไม่มีเสบียงก็ไม่มีแรง และเมื่อไม่มีแรงก็ย่อมต้องยอมแพ้เพราะไม่มีแรงสู้

“ถึงจะเป็นนางฟ้าก็เถอะ การจะฝ่าเข้าไปทำลายเสบียงของพวกนั้นก็ยากอยู่นะ ถึงจะให้เผ่าผู้ย่ำเงาเข้าไปก็ใช่ว่าจะสำเร็จ”

เหล่าหัวหน้าเผ่าปีศาจต่างพูดกันอย่างไม่เห็นด้วย เพราะกองทัพอสูรที่เก่งกว่านี้ยังมีอีกมาก อย่างอสูรที่บุกเข้ามาในวันนี้น่าจะเก่งไม่ถึงครึ่งของเหล่าอสูรราชองครักษ์ ดังนั้นถ้าผืนเข้าไปก็มีแต่โดนฆ่าตายเปล่าๆ

“เรื่องนั้นให้กองทัพของราชาปีศาจบุกเข้าโจมตีกองทัพอสูรจากด้านหน้า แล้วให้กองทัพขององค์กรจากมหาภพแห่งเสียงโจมตีใส่จากทางด้านหลัง ถ้าเป็นเราหรือเชสอาจจะไม่สำเร็จก็จริง แต่ถ้าเราไปกับเชส ความเป็นไปได้ที่จะทำสำเร็จมีถึงร้อยละแปดสิบเอ็ดจุดหนึ่งสาม”
--------------------------------------------------
เหวอ...ตั้งใจแต่งให้จบวันที่ 10 แต่คงจบไม่ทันแล้วมั้งเนี่ย -*- 
--------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #394 YasiaNaria (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 14:10
    งืมๆ เล่นบอกซะละเอียดเลย
    #394
    0
  2. #385 logan (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 15:46
    คำนวนละเอียดยิบย่อยมากO_o
    #385
    0
  3. #384 maruchan (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 07:48
    คำนวนด้วยทศนิยมสองตำแหน่งซะด้วย เหอๆ
    #384
    0
  4. #383 jeffje (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 07:23
    งะร้อยละ81.13สุดยอดอะมีจุดด้วย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 เมษายน 2556 / 07:24
    #383
    0