Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 40 : การลาจาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    1 เม.ย. 56

“เพื่อ...รักษา...วินดี้...ชาร์ล็อต”

นางฟ้าสาวตอบด้วยน้ำเสียงเหมือนคนที่หายใจไม่ทัน โดยหลังจากที่ซีลอนหายไปในหุบเขาแห่งความมืดแล้ว ลิลินก็อุ้มปีศาจทั้งสามคนมานอนใกล้ๆกัน บาดแผลของทุกคนนั้นถ้าเธอไม่ทำอะไรสักอย่างพวกเขาต้องตายแน่นอน และการรักษาด้วยเข็มเย็บแผลที่เธอมีในตอนนี้ ไม่อาจยื้อชีวิตของอีกฝ่ายเอาไว้ได้แน่นอน

“ตะ...แต่ถ้าพี่ทำแบบนี้ พี่จะตายนะ พี่ลิลิน หยุดนะคะ”

แม่มดตัวน้อยพยายามห้ามอีกฝ่ายเพื่อให้เธอรักษาชีวิตของเธอไว้ ดูจากแสงที่เปล่งออกมาจากตัวของลิลินอย่างอ่อนแรงนั้น แสดงว่าพลังของเธอใกล้จะหมดเต็มทีแล้ว

“ถ้าเราไม่ทำ...ทุกคนจะตายหมด...ไม่เอา...แบบนั้น...”

ลิลินส่ายหน้าไปมาและเค้นเอาพลังเวทมนตร์ของเธอพลังหมดออกมา ร่างของวินดี้และชาร์ล็อตไม่ได้เกิดจากความมืดเพียงอย่างเดียวแบบเชสหรือฮาวน์ลิ่งที่เป็นผู้ย่ำเงา ทำให้เวทมนตร์รักษาของเธอใช้ได้ผล ทำให้บาดแผลบนหัวใจของชาร์ล็อตหดเล็กลงเรื่อยๆ ถ้าแผลนี้ปิดเธอก็จะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตอีก

“พี่...หนะ...หนูดีขึ้นมากแล้ว พอแล้วนะคะ”

ชาร์ล็อตพูดกับอีกฝ่ายอีกครั้งเมื่อแสงจากตัวของนางฟ้าสาวหายไป ก่อนจะเปล่งออกมาใหม่เมื่อสาวสวยทำสีหน้าทรมาน นั่นเป็นเครื่องหมายที่บอกว่ากำลังใช้พลังเวทมนตร์หยดสุดท้ายอยู่ พลังเวทมนตร์ทำให้มีชีวิตอยู่ ถูกเอาออกมาเพื่อรักษาบาดแผลให้เธอ ไม่นานแสงนั้นก็ดับลงและไม่ปรากฏขึ้นมาอีกเลย

“แฮ่ก...แฮ่ก...บาดแผลที่หัวใจ...รักษา...เสร็จแล้ว”

ลิลินนั่งหอบอย่างหนักหลังจากช่วยชีวิตของแม่มดตัวน้อยได้สำเร็จ ถึงแผลภายนอกจะยังไม่หายดีก็ตาม แต่ที่เหลือร่างกายของชาร์ล็อตจะรักษาตัวเองได้ แม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าก็ตาม แต่รอยยิ้มที่ปรากฏออกมา เพราะคนสำคัญของเธอไม่ต้องตายแล้ว ก็ยังดูงดงามไม่เปลี่ยนแปลง

“พี่ลิลิน พลังเวทมนตร์ของพี่”

เมื่อเด็กสาวเห็นนางฟ้ายิ้มออก ก็คิดว่าเธอน่าจะเหลือเวทมนตร์อยู่แม้จะไม่มากก็ตามแต่น่าจะพอไหว แต่ความคิดของเธอก็ต้องเปลี่ยนไป เมื่ออยู่ๆรอยยิ้มก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าทรมานอย่างกะทันหัน

“อึ่ก...”

ลิลินทำท่าเหมือนสำลักอะไรบางอย่างที่ไหลเข้าไปในร่างของเธออย่างกะทันหัน พลังแห่งความมืดจากหุบเขาแห่งความมืดแผ่ขยายออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกบีบจนเห็นเป็นเส้นเงาสีดำขนาดใหญ่ที่ไหลวนด้วยความเร็วสูง โดยมีนางฟ้าสาวเป็นจุดศูนย์กลางของมัน ความมืดจำนวนมากไหลเข้าไปในแผลที่กลางหลังของเธออย่างต่อเนื่อง พร้อมกับสีหน้าที่เจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ

“ทุกคน อีกฝ่ายถอยทัพไปแล้ว...ลิลิน !!! นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

เชสวิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว หลังจากที่กองทัพอสูรถอยกลับไปอย่างไร้สาเหตุ ก่อนจะต้องเบิกตากว้างกับเหตุการณ์ตรงหน้า ที่ความมืดจำนวนมากกำลังไหลเข้าไปในร่างของนางฟ้าสาว

“พี่เชส...รีบพาพี่ลิลินออกไปจากที่นี่เร็วเข้า !!!

แม่มดตัวน้อยที่ยังได้สติอยู่ไม่มีเวลาอธิบายอะไรทั้งนั้น ได้แต่ผืนตะโกนบอกให้ปีศาจหนุ่มรีบพอนางฟ้าสาวออกไปจากที่นี้ ที่ที่พลังแห่งความมืดอยู่อย่างหนาแน่นมากที่สุด ซึ่งสีหน้าทรมานของคนที่เขารักก็ทำให้เขาตัดสินใจทำตามอย่างรวดเร็ว

“เข้าใจแล้วครับ”

เชสใช้ร่างพลังเทพเจ้าแห่งความตายออกมาทันที ก่อนจะฝ่าพลังแห่งความมืดเข้าไปอุ้มนางฟ้าสาวขึ้นมา ในตอนนั้นเองมือของเธอก็กุมคอเสื้อของเขาเอาไว้ และพูดกับเขาเบาๆทีละคำอย่างยากลำบาก

“พา..เรา...ไป...หา...ฮาวน์ลิ่ง”

“ไม่ครับ ยังไงผมก็จะต้องพาคุณออกไปจากที่นี่”

ปีศาจหนุ่มปฏิเสธทันควัน ก่อนจะทำท่าจะวิ่งออกไปจากที่นี้ จนกระทั่งเธอพูดกับเขาอีก

“เรา...จะเอา...แต่...ใจ...”

ครั้งนี้ลิลินพูดกับเขาด้วยรอยยิ้ม ที่ทำให้เชสหยุดเท้าลงทันที เขารู้ดีว่านี่อาจจะเป็นคำขอสุดท้ายของเธอแล้วก็ได้ จึงรีบพาเธอไปหาพ่อของเขา ที่นอนหายใจรวยรินอยู่ทันที

“พี่เชส พี่ทำอะไรน่ะ พี่ลิลินเขา...พี่ลิลินเขา...”

คำพูดของชาร์ล็อตวนเวียนอยู่แค่นั้น เพราะตั้งแต่แรกเธอก็รู้ว่าไม่มีทางที่ลิลินจะรอดชีวิตอีกแล้ว ถึงจะวิ่งหนีไปที่ไหนก็ไม่มีประโยชน์อีก เพราะแค่พลังแห่งความมืดแทรกซึมเข้าไปในร่างกายได้เพียงเล็กน้อย ก็เพียงพอจะฆ่าเธอได้แล้ว ตามหลักการตรงข้ามของพลัง ก่อนจะมองเชสวางเธอลงข้างๆฮาวน์ลิ่งอย่างช้าๆ

แว่บ

มีแสงปรากฏออกมาจากมือของเธออย่างน่าอัศจรรย์ แต่มันไม่ใช่แสงสีขาวแบบที่เธอใช้เวทมนตร์ทุกครั้ง ครั้งนี้เป็นแสงสีดำที่ออกมาจากมือของเธอแทน ที่ทำให้แผลของฮาวน์ลิ่งค่อยๆหดเล็กลงเรื่อยๆ ในขณะที่นิ้วเรียวของนางฟ้าสาวค่อยๆปริแตกออก เลือดสีทองที่ไหลออกมามีสีดำไหลออกมาด้วยราวกับเธอต้องยาพิษ

“เชส...กอด...เรา...ที...”

ลิลินพูดด้วยน้ำเสียงที่ปนไปด้วยทั้งความทรมาน สิ่งเดียวที่ใช้รักษาเผ่าพันธุ์แห่งความมืดเต็มตัวอย่างผู้ย่ำเงาได้นั้น มีเพียงความมืดเท่านั้น ทำให้เธอใช้พลังมหาศาลที่เข้ามาในร่างของเธอเพื่อรักษาฮาวน์ลิ่ง แม้นั่นจะทำให้เธอเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าตอนที่ปีกโดนฉีกกระชากออกไปหลายเท่าก็ตาม

“ได้ครับ อะไรก็ได้ครับ”

ปีศาจหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขาคิดว่านี่คงเป็นเวลาสุดท้ายแล้วที่จะได้สัมผัสคนรักของเขาในขณะที่มีชีวิตอยู่ จึงเอื้อมมือไปกอดเธอเอาไว้เบาๆจากด้านหลัง ร่างบางที่อ่อนแรงพิงเขาไว้ทำให้เธอนั่งต่อได้

รอยปริแตกจากการใช้พลังที่ตรงข้ามกัน ค่อยๆลามจากมือมาสู่แขน เหงื่อจำนวนมากไหลออกมาจากร่างที่ดูเล็กลงเหลือเกินไม่หยุด เสียงหอบหายใจของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและอ่อนล้า ความมืดจากหุบเขาแห่งความมืดหลั่งไหลเข้าร่างของเธออย่างไม่อาจควบคุมได้

ทั้งเชสและชาร์ล็อตต่างหลั่งน้ำตาออกมาอย่างเงียบๆ ถึงจะร้องตะโกนหรือพยายามเท่าไหร่ ก็ไม่มีทางที่ลิลินจะมีชีวิตอยู่ได้อีกแล้ว ได้แต่ปล่อยให้เธอทำสิ่งที่อยากทำเป็นครั้งสุดท้าย

แม้แสงสีดำที่มือที่ชุ่มไปด้วยเลือดสีทองปนดำจะหายไป เพราะแผลของฮาวน์ลิ่งเกือบหายดีแล้ว แต่พลังแห่งความมืดก็ยังไหลเข้ามาในร่างของนางฟ้าสาวไม่หยุด ก่อนที่มือนั้นจะมากุมมือของชายอันเป็นที่รักเอาไว้ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูสวยงาม เมื่อเห็นว่าทั้งวินดี้ ชาร์ล็อตและฮาวน์ลิ่งที่ต่างเป็นคนสำคัญของเธอกับเชสไม่ต้องตายแล้ว

“ปีศาจ...ความมืด...ไม่ได้...ชั่วร้าย...เหมือนใน...หนังสือ”

เธอพูดออกมาเบาๆ แม้ความมืดจะเป็นสิ่งที่ทำให้เธอต้องตายก็ตามที แต่มันก็ทำให้เธอช่วยฮาวน์ลิ่งเอาไว้ได้ แม้เธอจะไร้ซึ่งพลังก็ตามที แต่เหล่าปีศาจกลับไม่เคยทอดทิ้งเธอ แม้คำขอของเธอจะเอาแต่ใจคิดถึงความสุขของตัวเองเป็นใหญ่ก็ตามที พวกเขาก็ยังตามใจเธอ

“พี่ลิลิน...”

ชาร์ล็อตเรียกชื่อของนางฟ้าสาวออกมาอย่างสิ้นหวัง คำพูดของเธอในตอนนี้เป็นคำพูดสุดท้ายของอีกฝ่ายอย่างไม่ต้องสงสัย ทำให้เธอไม่อาจพูดอะไรออกมาแทรกได้ ได้แต่ปล่อยให้คู่รักที่น่าสงสารใช้เวลาสุดท้ายอยู่ด้วยกันอย่างลำพังเท่านั้น

“เรา...มี...ความ...สุข...มาก”

ลิลินจับมือของเชสให้แน่นขึ้นอีก ความเจ็บปวดที่เคยไหลเวียนอยู่ทั่วร่างได้หายไปหมดแล้ว สิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขที่สุด คือการที่ชายที่เธอรักได้อยู่ใกล้ๆเธอในเวลานี้ด้วย ก่อนจะพิงศีรษะของเธอลงกับไหล่ของอีกฝ่าย เพราะแรงของเธอคงเบามากจนเขาแทบจะไม่ได้ยินอีกแล้ว

“เชส...เรา...รัก..เชสนะ...”

 “คะ...ครับ...ผมก็รักคุณเหมือนกัน ผมรักคุณ ผมรักคุณ ผมรักคุณ ลิลิน”

เชสบอกรักนางฟ้าในอ้อมกอดไม่หยุด แขนของเขากอดเธอแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย ในขณะที่มือของอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว

“อือ”

มีเพียงเสียงตอบรับสั้นๆ และรอยยิ้มที่ยังตราตรึงอยู่เท่านั้น ก่อนที่ทุกสิ่งจะสงบลง
------------------------------------------------
ลุกขึ้นมาแต่งตอนนี้ตอนตี 3 น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่อายใคร ฮือๆๆๆๆ ปวดตับโว้ย...!!! ตอนหน้าตอนจบแล้วครับ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
. April fool day นะจ้ะ
------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #551 Kornfern (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 17:17
    เศร้าอ่ะ ไม่เป็นไรน้าาา
    #551
    0
  2. #437 watch012 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 21:33
    น้ำตาไหลพรากๆ เลยอ่ะ
    #437
    0
  3. #375 YasiaNaria (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 16:57
    งืมๆ ใกล้จบแล้วเหรอ
    ทำไมจบเร็วจัง
    #375
    0
  4. #358 ChoBitS (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 00:09
    ไรท์เตอร์ใจร้ายอ่ะ TT^TT
    #358
    0
  5. #357 monds (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 21:55
    ได้ไงอ่ะ จบแบบนี้ก็เศร้าสิ

    #357
    0
  6. #356 newkingdom (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 20:54
    ถ้าขึ้นคำว่า อวสาน ผมจะเชื่อว่า ลิลินตายแล้วจริงๆ 555+
    #356
    0
  7. #355 Clover (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 20:38
    ม่ายนะ ยังจบไม่ด้าย ลินลินต้องไม่ตาย เค้าไ่ม่ย๊อม... T^T (อินแล้วนะ...)
    #355
    0
  8. #354 kornfern (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 19:21
    งือออ ม่ายนะะ อย่าตายสิ จบไม่สวยไม่ยอมด้วย

    (´ε` )
    #354
    0
  9. #353 shira (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 18:10
    ด...โดนหลอกงะ!!! ว่าแต่..... TT.TT
    #353
    0
  10. #352 logan (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 16:08
    อ้ากกกกก(วิบัติเพื่อเสียง) ไม่นะลิลินT^T
    #352
    0
  11. #350 The Memorial (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 11:39
    ง่ะมาทางนี้เลยรึ โอ้ ม่ายยยย
    #350
    0
  12. #349 copper2kung (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 10:27
    = = คืองง จริงๆครับ ตอนนี้ที่โกหก หรือตอนหน้าตอนจบโกหก หรือยังไงอาไรงงครับ = =
    #349
    0
  13. #348 Master Of Dragon Knight (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 09:37
    สรุป ไอApril fool day นี่ คือตอนต่อไปตอนจบหรือตอนนี้ทั้งตอนเนี่ย
    #348
    0
  14. #347 Moho (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 09:08
    โดนดอกแรกตั้งแต่เช้าเลยกู= =
    #347
    0
  15. #345 kalak (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 06:43
    เห้ยยยยย เลื่อนลงมาอ่าน ถึงกับเงิบเลย 555 แต่อ่านตอนนี้เกือบร้องให้ละครับไรเตอร์ ไม่ร้องเพราะร้องไปหลายเรื่องแล้ว ดูอนิเมซึ้งมาก
    #345
    0