Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 37 : การโจมตีที่ไม่คาดฝัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 มี.ค. 56

ตอนที่ 18

การโจมตีที่ไม่คาดฝัน

 

เมื่อปีศาจหนุ่มเหนี่ยวไกปืนในมือส่งลูกพลังความมืดตรงหน้าใส่กลุ่มศัตรู อีกฝ่ายก็ยกโล่ในมือขึ้นมาป้องกันอย่างรวดเร็ว  แต่พวกเขาก็เบิกตากว้างเมื่อลูกพลังกระทบกับโล่

วู้ม...!!!

พลังแห่งความมืดขยายตัวออกอย่างรวดเร็วกระจายเป็นรูปพัดไปด้านหน้า แม้เหล่าอสูรจะเป็นเผ่าพันธุ์แห่งความมืด ที่ร่างกายเกิดจากความมืดก็ตาม ทว่าแท้จริงแล้วพวกเขามีธาตุอื่นอยู่ด้วย เพียงแต่มีธาตุความมืดเป็นส่วนประกอบหลัก ต่างจากผู้ย่ำเงาที่เกิดจากความมืดเท่านั้น ซึ่งการโจมตีของเชสก็ใช้จุดนี้

“จงถูกกลืนกินลงไปในความมืดซะ”

เสียงพูดแหบพร่าเบาๆแต่กลับส่งไปถึงอสูรและปีศาจทุกตัวดังขึ้น พร้อมกับการโจมตีของเชสที่เริ่มส่งผล พลังความมืดของเขาจะกัดกินทุกอย่างและเปลี่ยนให้มันเป็นความมืดทั้งหมด เป็นผลให้อสูรราชองครักษ์ล้มลงไปเป็นจำนวนมาก ร่างกายที่ไร้ซึ่งธาตุอื่นเกื้อหนุนย่อมไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้

“บ้าน่ะ...พวกปีศาจมีคนที่มีพลังระดับนี้ด้วยเหรอ”

เหล่าราชองค์รักษ์เริ่มระส่ำระส่าย แม้จะทราบว่าแม่ทัพของศัตรูที่เป็นผู้ย่ำเงานั้น มีพลังมากกว่าธรรมดามากก็ตาม แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าจะมีพลังมากกว่านี้ ถึงขนาดจัดการกับกองทัพอสูรที่ได้ชื่อว่ามีพลังมากที่สุดในอาณาจักรอสูรได้ทีละมากๆแบบนี้

“เชส...นี่นายไปได้พลังขนาดนี้มาจากไหน”

ปีศาจปลาหมึกสีแดงที่ยืนอยู่ข้างหลังปีศาจหนุ่ม ถามอีกฝ่ายด้วยความตกตะลึง ในตอนแรกเขาก็สงสัยว่าทำไมฮาวน์ลิ่งถึงไม่เป็นแม่ทัพเองมาก แต่เมื่อได้เห็นพลังเต็มที่ของเชสเขาก็เลิกสงสัยแล้ว

“ได้มาจากไหนไม่สำคัญหรอกครับ สำคัญที่ผมจะใช้พลังนี้เพื่อปกป้องทุกอย่างที่อยู่หลังกำแพงเมืองนั้น แต่แค่ผมคนเดียวคงไม่อาจทำได้ ดังนั้นจึงอยากขอให้ทุกคน สู้กับศัตรูตรงหน้าเพื่อปกป้องอาณาจักรปีศาจไปพร้อมกัน”

เชสหันกลับมาพูดกับกองทัพของเขาทุกคนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ ที่ทำให้ขวัญกำลังของทุกคนกลับมาอีกครั้ง ถ้าพวกเขาแพ้สงครามครั้งนี้ ถึงจะหนีไปที่ไหนก็คงไม่พ้นถ้าเป็นแบบนั้นจึงของสู้ตายเสียยังจะดีกว่า

หลังจากนั้นกองทัพปีศาจกับกองทัพอสูรก็ปะทะกันอย่างดุเดือด แม้ฝั่งอสูรจะแข็งแกร่งกว่ามาก็ตาม แต่ฝั่งปีศาจเองก็สู้แบบหลังชนฝาและใช้ทุกอย่างไปกับการต่อสู้ครั้งนี้ ขอแค่ถ่วงเวลาให้ได้ถึงเวลาที่กองทัพของราชาปีศาจมาถึง พวกเขาก็มีสิทธิ์ชนะสงครามครั้งนี้ได้

 

เนื่องจากการต่อสู้ภายนอกกำลังเป็นไปอย่างดุเดือด ทำให้หน่วยแพทย์ที่อยู่ด้านในเองก็ปั่นป่วนไม่แพ้กัน เพราะมีคนเจ็บถูกส่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง โดยวันนี้แผลที่พวกเขาได้รับนั้นเลวร้ายกว่าเมื่อวานมาก ทำให้หน่วยแพทย์ต้องทำงานมือเป็นระวิง โดยเฉพาะลิลินที่ตั้งแต่เช้ามาเธอยังไม่หยุดมือเลยแม้แต่ครั้งเดียว

“คุณฮาวน์ลิ่งเพิ่มแรงกดแผลขึ้นอีก เอาลวดเย็บแผลและน้ำมาเพิ่ม”

ลิลินสั่งให้ปีศาจชรากดแผลของปีศาจต้นไม้เอาไว้เพื่อห้ามเลือด ก่อนจะสั่งงานอาสาที่ถูกส่งมาเป็นลูกมือของเธอโดยเฉพาะ ส่วนมือของเธอก็ยังเย็บแผลของปีศาจตรงหน้าไม่หยุด โดยผ้ากันเปื้อนของเธอเต็มไปด้วยรอยเลือดสีดำ ที่ชุ่มเข้าไปถึงได้ใน จนใส่หรือไม่ใส่ก็มีค่าเท่านั้น

“เอ้ย ตื่นๆ... อดทนไว้อีกนิดก็หายแล้ว”

ฮาวน์ลิ่งตบหน้าปีศาจต้นไม้ที่เขากำลังพยายามห้ามเลือดอยู่อย่างแรง เพื่อให้อีกฝ่ายรักษาสติและชีวิตเอาไว้ได้ วันนี้มีคนเจ็บมาถึงขนาดที่ทุกคนในหมู่บ้านต่างมาช่วยกันรักษาแผลกันหมด แต่จำนวนคนก็ยังไม่พออยู่ดี จนเขามีความคิดว่าน่าจะสร้างโรงพยาบาลเอาไว้ในหมู่บ้าน เผื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก

 

ในขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับหน้าที่ของตัวเองอยู่นั่นเอง อยู่ก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นภายในหมู่บ้าน

ตูม !!!

“เกิดอะไรขึ้น บ้าน่ะ...ไม่มีทางเป็นไปได้”

ฮาวน์ลิ่งเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนจะพยายามมองหาว่าการระเบิดเกิดขึ้นที่ไหน แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นควันที่ดำพวยพุ่งออกมาจากอาคารที่เป็นที่ตั้งของประตูแห่งความมืด ที่เป็นทางออกของหุบเขาแห่งความมืด ด้วยการที่ภายในนั้นไม่มีของอะไรอยู่เลย และอาคารก็ถูกสร้างมาอย่างแข็งแรง ทำให้การระเบิดที่เกิดขึ้นนี้ไม่ปกติอย่างแน่นอน

ปีศาจชราจึงทิ้งงานไปมือและวิ่งไปดูทันที พร้อมกับปีศาจหลายคนที่ได้รับบาดเจ็บไม่มาก ต่างก็พากันวิ่งไปเพื่อดูว่าพวกเขาช่วยอะไรได้ ไม่นานทั้งหมดก็ไปถึงยังเป้าหมาย ภาพตรงหน้าทำให้พวกเขาตกตะลึง เพราะประตูบานใหญ่ถูกทำลายจนบานประตูทั้งคู่นอนห่างกันบนพื้น ตรงหน้านั้นมีร่างของชายคนหนึ่งยืนอยู่

“การที่พวกเจ้าคิดว่าไม่มีใครเดินผ่านทางนี้นั่นแหละ ที่จะทำให้พวกเขาฝ่ายแพ้”

เขาพูดพร้อมกับเดินออกมาจากความมืดของหุบเขาแห่งความมืดอย่างช้าๆ มองจากภายนอกเขาเหมือนมนุษย์ผู้ชายอายุไล่เลี่ยกับเชส ใส่ชุดสีแดงปักลายสีทองดูหรูหรา ใบหน้าหล่อแบบดิบเถื่อนมองไปยังกลุ่มปีศาจตรงหน้าอย่างดูถูก เรือนผมสีแดงเพลิงโบกสะบัดไปตามกระแสลมที่พัดมาจากข้างหลัง

ด้านของฮาวน์ลิ่งก็จำได้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใครก็พูดออกมาอย่างตะกุกตะกัก

“บะ...บ้าน่า เจ้าชายอสูร ซีลอน !!!

“หึ...นั่นเก่าไปแล้ว ตอนนี้ข้าคือราชาอสูรซีลอนต่างหาก และข้าก็จะมารับเจ้าสาวของข้าแล้ว”

ซีลอนหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยันใส่อีกฝ่าย ก่อนจะประกาศตำแหน่งใหม่ที่ได้มาจากการฆ่าพ่อแท้ๆของตนเอง ที่ทำให้เขาขึ้นเป็นพระราชาแทนทันทีตามธรรมเนียมของเผ่าอสูร ซึ่งจุดประสงค์ของเขาในครั้งนี้ คือนางฟ้าสาวที่ถึงพลังของเธอจะหมดไปแล้วก็ตาม แต่ก็ยังคงเป็นคนที่เขาหลงใหลอยู่เช่นเดิม

“ถึงข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าเดินทางผ่านหุบเขาแห่งความมืดมาได้ยังไง แต่ข้าไม่ยกลูกสะไภ้ของข้าให้หรอก !!!

ฮาวน์ลิ่งตะโกนเสียงดังก่อนจะหยิบอาวุธประจำกายออกมายิงใส่คนตรงหน้า เช่นเดียวกับปีศาจคนอื่นๆที่อยู่ข้างๆ ที่ต่างก็เข้าไปโจมตีคนตรงหน้าทันที

แต่มีปีศาจจำนวนไม่น้อยกำลังรุมโจมตีอยู่ก็ตาม ใบหน้าของราชาอสูรก็ไม่มีความกลัวอยู่เลยแม้แต่น้อย ดวงตาสีแดงของเขาส่องแสงสว่างออกมา พร้อมกับพลังเวทมหาศาลที่ทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก

“ช่างเป็นปีศาจที่โง่เขลานัก”

 

วูบ...!!!

ไอความมืดแปลกปลอมแผ่ขยายออกมาจากฝั่งหมู่บ้าน ที่ทำให้ชาร์ล็อตหยุดมือและหันกลับไปทันที เธอไม่มีวันลืมไอพลังแบบนี้ได้อย่างเด็ดขาด

“พี่เชสคะ....ไอพลังแบบนี้นี้มัน เจ้าชายอสูร...ไม่สิ...ราชาอสูรซีลอน ตอนนี้...ราชาอสูรซีลอนอยู่ในหมู่บ้านค่ะ”

แม่มดตัวน้อยพูดด้วยน้ำเสียงขาดๆหายๆ เธอไม่มีทางลืมไอพลังที่อึดอัดและร้อนแรงจนรู้สึกเหมือนกำลังถูกบังคับให้เดินเข้าไปในเปลวเพลิงแบบนี้เด็ดขาด ซึ่งการที่พลังแบบนี้แผ่ออกมาจากหมู่บ้านนั้นก็แปลความหมายได้อย่างเดียว

“เป็นไปไม่ได้ เขาไม่น่าจะผ่านพวกเราไปได้นี่...หรือว่า...”

เชสพูดขึ้นอย่างตกตะลึง เพราะถ้าราชาอสูรมาทางข้างหน้าจริงก็ต้องได้สู้กับเขาแล้ว ก่อนจะคิดออกว่าทางเข้าหมู่บ้านของเขายังมีอีกทางหนึ่งที่อาจจะใช้เข้ามาได้ นั่นก็คือทางหุบเขาแห่งความมืด ความคิดแรกที่ปรากฏขึ้นมาในหัวของเขาต่อจากนั้น คือนางฟ้าผมทองที่คงป้องกันตัวจากอีกฝ่ายไม่ได้แม้แต่น้อย

“ลิลิน ผมต้องรีบไปช่วยลิลินแล้ว”

ปีศาจหนุ่มพูดขึ้นมาพร้อมกับเตรียมทิ้งสนามรบกลับไปในหมู่บ้านในทันที โดยคิดว่าถ้าเขาจัดการราชาอสูรได้ตรงนี้ สงครามก็จะจบลงในทันที นอกจากนี้ยังช่วยคนรักของเขาได้อีกด้วย แต่ในตอนนั้นเองก็มีลำแสงสีม่วงพุ่งมาใส่ข้างหลังของเขา จนเชสต้องยกปืนของเขาขึ้นมารับเอาไว้

“ข้าคือเอิร์ลเกรย์ หัวหน้าราชองค์รักษ์ฝ่ายขวา และเจ้าจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”

อสูรแพะในชุดสีแดงแนะนำตัวเอง ก่อนจะปล่อยเวทมนตร์ใส่ปีศาจหนุ่มเพื่อสกัดไม่ให้เขาออกจากสนามรบ ซึ่งความรู้สึกที่อยากช่วยคนที่รักนั้นทำให้เชสทุ่มพลังใส่อีกฝ่ายไม่อั้น

“อย่ามาขวางนะ ตายไปซะ !!!

แม่ทัพปีศาจเปล่งพลังออกมาเต็มที่และควบคุมเงาใต้เท้าของเอิร์ลเกรย์ เพื่อจะดูดกลืนเขาเข้าไปในเงาและฆ่าทิ้งเสีย แต่ในตอนนั้นเองก็มีขวานเล่มใหญ่ฟันกวาดเข้ามาหาเขา จนต้องเลิกใช้ความสามารถและหันมารับมืออีกฝ่ายก่อน

“ชื่อของข้า คืออูหลง หัวหน้าราชองค์รักษ์ฝ่ายซ้าย จะขออาสาเล่นกับเจ้าเอง”

อสูรที่มีเกล็ดสีเขียวเรียงกันทั้งตัวหน้าตาคล้ายจระเข้พูดเสียงดัง ก่อนจะกระโดดทิ้งระยะห่างจากเชสเมื่อเขาจะใช้ความสามารถอีกครั้ง ในตอนนั้นเองเอิร์ลเกรย์ก็สลับตัวเข้ามาปล่อยเวทมนตร์จำนวนมากใส่เชสแทน ที่ทำให้ปีศาจหนุ่มได้แต่ตั้งรับเท่านั้น

การโจมตีผสานของทั้งเวทมนตร์และขวานยักษ์นั้น ทำให้เชสแทบไม่มีโอกาสตอบโต้เลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้กองทัพอสูรราชองค์รักษ์ก็ดันตัวเองมาด้านข้างเพื่อล้อมปีศาจหนุ่มเอาไว้อีกด้วย ซึ่งเห็นได้ชัดว่าศัตรูต้องการอะไร

“พี่เชส ผมจะช่วยพี่ฝ่าวงล้อมออกมาเอง !!!

วินดี้ตะโกนเสียงดังให้พี่ชายของเขาในวงล้อมได้ยิน ตอนนี้เขารู้แล้วว่าอสูรพวกนี้ต้องการถ่วงเวลาไม่ให้เชสไปช่วยนางฟ้าสาวได้ จึงอาสาที่จะฝ่าวงล้อมเข้าไปช่วยทันที แต่ทางเชสกลับไม่คิดแบบนั้น

“อย่าเข้ามา วินดี้พาชาร์ล็อตไปช่วยลิลินก่อน เดี๋ยวผมตามไป !!!

ปีศาจหนุ่มตอบอีกฝ่าย ถึงมนุษย์หมาป่าตัวน้อยจะเก่งแค่ไหน กว่าที่จะฝ่ากลุ่มของอสูรพวกนี้เข้ามาช่วยเขาได้ ก็คงสายเกินไปแล้ว ดังนั้นควรให้ทั้งสองคนล่วงหน้าไปช่วยนางฟ้าสาวก่อน ถ้าทั้งคู่ร่วมมือกับพ่อของเขาล่ะก็ อาจจะพอมีโอกาสพาลิลินหนีออกมาได้ก็ได้
----------------------------------------------------
ได้เวลาดราม่าแล้วสิ เอิ้กๆๆๆๆ
----------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #372 YasiaNaria (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 16:57
    งืมๆ จะไปช่วยทันไหมนะ
    #372
    0
  2. #333 falcon (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 02:27
    อยากให้เชสมีปีกอ่ะ 555 อุตส่าห์ได้พลังของเทพแห่งความตายมาทั้งที
    #333
    0
  3. #332 Bright2B (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 18:03
    ลุ้นมากกกกกก กองทัพปีศาจมาไว้เด้
    #332
    0
  4. #331 ชั่งน่าเศร้า (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 17:30
    ดราม่านี่...ไรเตอร์ดองเรื่องนี้สิ รีดเดอร์น้ำตาร่วงกันหมดแหละ 555
    #331
    0
  5. #330 copper2kung (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 16:46
    จะโดนจับตัวไปไหมนี่ = =
    #330
    0
  6. #328 jeffje (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 08:56
    ม่ายอย่าให้มันเอาตัวลิลินไปนะ เอาไรท์เตอร์ไปแทนดีกว่าชื่อเหมือนกันเลย
    #328
    0
  7. วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 06:58
    ดราม่า อยากบอกนะว่าลิลินโดนพาไปได้ TwT
    #327
    0