Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 32 : หุบเขาแห่งความมืด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 มี.ค. 56

ตอนที่ 15

หุบเขาแห่งความมืด

 

“ขอโทษที่ให้รอนะครับ เดี๋ยวพวกผมจะเดินทางไปหุบเขาแห่งความมืดเลย ส่วนพวกคุณอยู่ที่นี่รอสมทบกับองค์กรดีกว่าครับ”

เชสที่เพิ่งเดินลงบันไดมาพูดกับเพื่อนของเขา เมื่อสักครู่นี้เขาโทรหาเพื่อนของเขาที่องค์กรแล้ว ซึ่งพวกเขาก็ทราบข่าวเรื่องเผ่าอสูรจะก่อสงครามอยู่แล้วจึงไม่ต้องอธิบายอะไรมากนัก ก็ตกลงจะส่งกำลังมาช่วยทันทีเพราะเผ่าปีศาจถือเป็นส่วนสำคัญที่ช่วยรักษาสมดุลของมหาภพแห่งเสียง

“อือ เอาตามนั้น ว่าแต่มันน่าอิจฉาจริงๆนะ...เจ้าน่ะ”

มนุษย์หมีพยักหน้าตกลงทำตามแผนของเชส หุบเขาแห่งความมืดเป็นสถานที่ที่ซับซ้อน การไปกันเยอะๆมีแต่สร้างความเสี่ยงและทำให้เสียเวลามากกว่าเดิมเปล่าๆ ก่อนจะมองเห็นอะไรที่มันบาดตาบาดใจเหลือเกิน นั่นก็คือมือของปีศาจหนุ่มกุมมือของนางฟ้าสาวเอาไว้แน่น

“เอ่อ..นี่เหรอครับ...มะ...ไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกนะ”

เชสที่เพิ่งสังเกตว่าทุกคนกำลังมองเขาจับมือกับลิลินอยู่ก็แก้ตัวเป็นพัลวัน ใบหน้าของเขากลายเป็นสีแดงระเรื่อ  ด้วยความที่ปีศาจหนุ่มเป็นคนตัวซีดอยู่แล้วจึงเห็นได้อย่างชัดเจน ซึ่งทุกคนก็หรี่ตามองเขาแทบจะพร้อมกัน เพราะว่าปากบอกว่าไม่ใช่ ท่าทางก็บอกว่าเขินไม่น้อย แต่ยังไม่ยอมปล่อยมือที่กุมมือของสาวสวยเอาไว้

“ไม่ใช่อย่างที่คิด แล้วคิดว่าอะไร”

ลิลินหันมาถามปีศาจหนุ่มด้วยความสงสัย เพราะสำหรับเธอแล้วตอนนี้ไม่มีอะไรที่ “ไม่ใช่” เลยแม้แต่น้อย อย่างการจับมือกันก็เป็นเรื่องที่คนรักกันสมควรทำแล้ว อ้างอิงจากที่อีเมเนียสอนเธอ ว่าด้วยหัวข้อเรื่องไม่เหมาะสมสำหรับเด็กขั้นต้น ส่วนขั้นกลางกับขั้นสูงแม่มดสาวบอกให้เธอถามเชสเอาเอง

“พี่เชสขุดหลุมฝังตัวเองอีกแล้ว เฮ้อ...”

ชาร์ล็อตส่ายหน้าไปมาด้วยความสงสาร ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปสุดท้ายปีศาจหนุ่มก็ต้องมานั่งอธิบายให้นางฟ้าสาวฟังยื่นยาวอีก ทั้งๆที่ถ้าบอกไปตรงๆตั้งแต่แรกว่ารักอีกฝ่ายก็จบแล้วแท้ๆ ในตอนนั้นเองมือของเธอก็มีมือของบางคนมากุมเอาไว้

“อะ...แฮ่ม เรารีบเดินทางกันก่อนเถอะครับ”

เป็นวินดี้ที่เข้ามากุมมือของเธอเอาไว้ พร้อมกับหลบสายตาของเธอที่มองเขากลับอย่างมีความนัย ก่อนที่จะเปลี่ยนเรื่องด้วยการชวนให้เริ่มออกเดินทาง

“น่ะ...นั่นสิครับ ถ้ารีบเราน่าจะไปถึงหมู่บ้านก่อนมืดได้ ฝากเรื่องที่เหลือด้วยนะครับ”

เชสที่อยากออกไปจากสถานการณ์แบบนี้สนับสนุนคำพูดของเด็กน้อยทันที ก่อนจะหันไปโบกมือลาเพื่อนปีศาจของเขาที่มองด้วยสายตาปริบๆ ก่อนจะรีบจูงนางฟ้าสาวออกไปจากร้านนี้อย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยวินดี้ที่จูงมือของแม่มดน้อยตามออกไปเช่นกัน

 

ทางเข้าหุบเขาแห่งความมืดอยู่บนหน้าผาที่อยู่ห่างจากทางเดินหลักมาก ต้องเดินผ่านป่าทึบที่เต็มไปด้วยสัตว์อันตรายมากมาย แต่ก็หลีกทางให้พวกเขาไปแต่โดยดี เพราะพวกมันจะไม่หาเรื่องคนที่มีพลังมากกว่าพวกมัน

ระหว่างทางเชสได้อธิบายว่าแม้ทางนี้จะยุ่งยากและเดินได้อย่างยากลำบากก็ตาม แต่ก็ยังมีผู้ย่ำเงาใช้ทางนี้บ้าง เป็นเพราะว่ามันตรงไปยังหมู่บ้านของพวกเขาโดยตรง ไม่ต้องอ้อมไปมาเหมือนทางปกติ ทำให้ลดเวลาเดินทางลงได้ครึ่งหนึ่ง ส่วนทางจะเป็นถ้ำสั้นๆที่พาพวกเขาไปยังหุบเขาแห่งความมืด ที่เป็นทางเดินริมหน้าผาแสนอันตราย บางที่ก็ต้องเดินผ่านสะพานแคบๆไม่มีที่ยึดทั้งซ้ายขวาด้วย

หลังจากเดินเท้ามาได้ครึ่งวัน พวกเขาก็มาถึงถ้ำขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ใต้หน้าผาและพุ่มไม้หนาทึบ ที่ไม่ว่าดูยังไงก็ไม่น่าเข้าไปเลยแม้แต่น้อย เพราะถึงวินดี้จะมีดวงตาที่มองเห็นในที่มืดก็ตาม แต่ก็ยังไม่สามารถมองเห็นทางข้างหน้าได้เลย

ตอนนั้นเองก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากถ้ำนี้และทักทายปีศาจหนุ่มด้วยความสนิทสนม

“เชส...สบายดีใช่ไหม พ่อของนายกำลังรออยู่”

“ครับผมสบายดี ทุกคนครับนี่เกรย์เป็นเพื่อนของผมเองครับ”

เชสแนะนำเกรย์เพื่อนสมัยเด็กให้ทุกคนรู้จัก โดยหลังจากที่เขาติดต่อกลับไปยังหมู่บ้านของเขาว่าจะกลับไป ทางนั้นก็ส่งคนมารับกลุ่มหนึ่ง เพราะทางในหุบเขาเห็นความมืดนั้นอันตรายมาก จนคนเดินทาง 1 คนต้องมีคนดูแลถึง 2 คนถึงจะผ่านไปได้อย่างปลอดภัย

“สวัสดีครับ ขอบคุณที่มาช่วยหมู่บ้านของเรานะ...ครับ”

คำพูดแนะนำตัวของเกรย์ชะงักไปทันทีที่เขาเห็นลิลินกำลังมองอยู่ และมือของเธอกำลังจับมือของเชสอยู่ด้วย แม้ข่าวลือจะบอกว่าตอนนี้เชสกำลังเดินทางกับนางฟ้าสาวแสนสวยอยู่ก็ตาม แต่เขาก็ไม่คิดว่าเธอจะสวยขนาดนี้ ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาชมความงามของผู้หญิง เพราะถ้ากลางคืนแล้วต่อให้เป็นผู้ย่ำเงาก็เดินทางลำบาก จึงชวนทุกคนออกเดินทางทันที

“ยังไงเรามีเวลาคุยกับอีกเยอะ เอาไว้เดินไปคุยไปดีกว่าครับ”

“เดี๋ยวค่ะ พี่เชสคะ พี่คิดเอาไว้รึยัง ว่าจะพาพี่ลิลินฝ่าพลังแห่งความมืดได้ยังไง”

ชาร์ล็อตขมวดคิ้วมองไปทางเชส ความมืดที่อยู่ในถ้ำนี่เป็นพลังแห่งความมืดเข้มข้นอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วถึงจะลดเวลาเดินทางลงได้ครึ่งหนึ่งก็ตาม แต่ก็ยังต้องใช้เวลามากกว่าหกชั่วโมง นอกจากนี้ลิลินยังเดินทางติดกันเป็นเวลานานๆไม่ได้ และทางที่ดูน่าจะลำบากก็ยิ่งทำให้พวกเธอที่มองไม่เห็นทางเดินช้าเข้าไปอีก

“ให้เราลองสัมผัสกับความมืดก่อน เพื่อประเมินระยะเวลาที่สามารถทนได้”

ลิลินตอบคำถามแทนปีศาจหนุ่ม ก่อนจะเดินเข้าไปในปากทางนั้นโดยมีเชสคอยตามดูไม่ห่าง จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี แต่นางฟ้าสาวบอกว่าต้องรวบรวมข้อมูลดูก่อนถึงจะบอกได้ หลังจากที่ทั้งคู่หายไปประมาณ 5 นาที ก็เดินกลับออกมาอีกครั้ง ตอนนี้ตัวของลิลินเปล่งแสงสีขาวจางๆออกมา ก่อนจะหายไปทันทีที่ออกมาจากความมืด

“เราสามารถทนความมืดนี้ได้ แต่ทุกๆหนึ่งชั่วโมง เราจะมีชีวิตอยู่ได้น้อยลงหนึ่งเดือน ตอนนี้เราทนได้นานที่สุดหกชั่วโมง”

นางฟ้าสาวตอบตามความเป็นจริง โดยเธอใช้พลังแห่งแสงสว่างในตัวคลุมร่างกายตัวเองเอาไว้ แม้จะทำให้ชีวิตของเธอสั้นลงอย่างรวดเร็วก็ตาม แต่ก็ลดผลประทบจากพลังงานแห่งความมืดลงไปได้มาก

“นี่คุณ...”

เกรย์มองนางฟ้าสาวด้วยความตกใจหลังจากมองด้วยความสงสัยมานาน เพราะอีกฝ่ายเป็นเผ่าเทพที่ควรจะกางปีกออกเพื่อเปล่งพลังออกมาต้านความมืดเอาไว้ แต่ลิลินกลับไม่ยอมกางปีกของเธอออกมา นอกจากนี้แสงสีขาวที่ห่อหุ้มร่างของเธอไว้ก็ดูเบาบางเหลือเกิน ทำให้พอเดาได้ว่าเธอคนนี้ต้องมีอะไรผิดปกติแน่นอน

“หนูบอกแล้วว่าเราควรเลือกทางอื่น พี่เชส...”

ชาร์ล็อตพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้ออีกฝ่าย เพราะทางเดินนี้ใช้เวลาอย่างต่ำคือ 6 ชั่วโมง หมายความว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นพลังแห่งแสงสว่างของลิลินจะหมดก่อนที่จะถึงที่หมาย ซึ่งจะทำให้ร่างกายของเธอดูดเอาพลังแห่งความมืดเข้าไปและจะตายในที่สุด ไม่ว่าดูยังไงก็ไม่คุ้มที่จะเสี่ยงแม้แต่น้อย

“ลิลินครับ คุณอาจจะตายได้นะ เป็นแบบนี้แล้ว...ยังจะไปอีกเหรอครับ”

เชสพูดกับนางฟ้าสาวที่ยังกุมมือเขาอยู่อย่างเศร้าๆ เขารู้ดีว่าเธอเป็นคนที่มีเหตุผลมากจึงคิดว่าบางทีถ้ารู้ว่าตัวเองกำลังจะตายจริงๆ เธออาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ แม้จะต้องเจ็บปวดใจกับการถูกตีตราว่าเป็นคนทิ้งบ้านเกิดเมืองนอนและเผ่าพันธุ์เพราะผู้หญิงก็ตาม

แต่เขาก็พร้อมที่จะหันหลังกลับไปถ้าเธอบอกแบบนั้น เพราะตั้งแต่วันแรกที่เขาเจอเธอ ชีวิตของเขาก็ตกเป็นของเธอเรียบร้อยแล้ว และยิ่งเธอสละทุกอย่างเพื่อเขาอีก เขาก็พร้อมจะสละทุกอย่างเพื่อเธอเช่นกัน การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกันที่ลิลินยึดมั่น เขาก็จะยึดมั่นในสิ่งเดียวกันเช่นกัน

“ครั้งนี้ไม่ว่าพี่ลิลินบอกว่ายังไง ผมก็จะทำแบบนั้นเหมือนกันครับ”

วินดี้ฝืนยิ้มมองตาพี่สาวของเขา สาเหตุที่เขาเดินทางมายังมหาภพแห่งความมืดนั้น ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะอยากตอบแทนนางฟ้าสาวคนนี้อยู่แล้ว ดังนั้นไม่ว่าเธอจะว่าอย่างไร เขาก็จะว่าอย่างนั้น แล้วเขาก็ไม่อยากเห็นลิลินทำสีหน้าเศร้าอีกแล้ว

“เราจะไป...เผ่าพันธุ์และบ้านเป็นสิ่งสำคัญของเชส ที่ผ่านมาเชสทำทุกอย่างเพื่อปกป้องสิ่งนั้น แม้จะเสี่ยงเราก็จะไป”

ลิลินตอบในทันที เธอวิเคราะห์แล้วว่าที่ผ่านมามันแสดงว่าเชสให้ความสำคัญกับเผ่าพันธุ์และอาณาจักรของเขามาก เหมือนกับที่เธอให้ความสำคัญกับเขา ถ้ามันถูกทำลายไปเชสจะต้องรู้สึกเหมือนที่เธอรู้สึกตอนที่เขาตายอย่างแน่นอน เมื่อคิดว่าปีศาจหนุ่มจะเจ็บปวดเธอก็รู้สึกเจ็บปวดไปด้วย แต่เธอก็ไม่อยากแยกจากเขาไป จึงได้เลือกทางที่ดูครึ่งๆกลางๆและเต็มไปด้วยความเสี่ยงแบบนี้

 

“...”

เมื่อวินดี้ ชาร์ล็อตและเชสคนได้ฟังคำตอบของเธอก็ต่างพูดอะไรต่อไม่ออก เพราะพวกเขารู้สึกว่าครั้งนี้นางฟ้าสาวเปลี่ยนไป เธอไม่ได้ตอบจากตัวเลือกที่ดีที่สุดเหมือนทุกครั้ง แต่เป็นการตอบตามที่ตัวตนของเธอต้องการ ถ้าพวกเขาปฏิเสธทางเลือกของเธอ ก็เหมือนกับปฏิเสธตัวตนของเธอเช่นกัน

ส่วนเกรย์ก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจเช่นกัน เพราะเขาไม่คิดว่าเลยเผ่าเทพที่จงเกลียดจงชังเผ่าพันธุ์แห่งความมืดแบบพวกเขา จะบอกว่าเผ่าพันธุ์และบ้านของพวกเขาเป็นสิ่งสำคัญ

หลังจากเงียบกันไปพักใหญ่ ในที่สุดเชสก็ดึงนางฟ้าสาวเข้ามาใกล้ๆ และกอดเธอเอาไว้เบาๆ

“เอาแต่ใจตัวเองจังนะ นางฟ้าของผม”

ปีศาจหนุ่มลูบหัวของเธอเบาๆ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อาจขัดใจเธอได้เลย ได้แต่ทำสิ่งที่เขาทำได้ให้ดีที่สุดเท่านั้น ก่อนจะก้มลงมามองลิลินที่มองเขาอย่างสงสัย

“อะไรคือเอาแต่ใจตัวเอง”

“เอาไว้ไปถึงหมู่บ้านของผม ผมจะตอบนะครับ สัญญาเลยว่ายังไงก็จะตอบ”

เชสยิ้มและตอบเธอด้วยสัญญา ที่ทำให้อีกฝ่ายพยักหน้าเบาๆและรอคอยอย่างอดทน จากนั้นเขาก็หันมาพูดกับเด็กน้อยทั้งสองคนที่คิดเอาไว้อยู่แล้ว ว่าเขาจะตอบแบบนี้

“รอก่อนนะครับ หลังจากพี่พาลิลินไปส่งถึงหมู่บ้าน พี่จะกลับมารับทุกคนไปนะครับ”

“เข้าใจแล้วค่ะ พวกหนูจะรออยู่ที่นี่”

ชาร์ล็อตยิ้มตอบอย่างเศร้าๆ ก่อนจะเข้าไปกอดลิลินที่ก้มตัวมากอดเธอเอาไว้

“พี่ลิลิน หนูรักพี่นะคะ ที่หมู่บ้านผู้ย่ำเงามีขนมที่อร่อยมากๆเลย เอาไว้เราไปกินด้วยกันนะ สัญญานะคะ”

“เราสัญญา เราก็รักชาร์ล็อตเหมือนกัน”

จากนั้นมนุษย์หมาป่าตัวน้อยก็เขามากอดนางฟ้าสาวบ้าง ขอบตาของเขาแดงช้ำไปหมดจากความพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

“พอจบสงครามครั้งนี้แล้ว พวกเขาไปหาซิสเตอร์เชอร์รี่ด้วยกันนะครับ สัญญานะครับ”

“เราสัญญา ยังมีเรื่องต้องตอบแทนซิสเตอร์เชอร์รี่อีกมาก”

หลังจากกอดเด็กทั้งสองคนแล้ว ลิลินก็เข้าไปจับมือของเชสเอาไว้และพยักหน้าให้ จากนั้นปีศาจหนุ่มก็หันไปพูดกับเพื่อนของเขา

“ผมขอล่วงหน้าไปที่หมู่บ้านก่อนนะครับ ฝากดูแลเด็กๆด้วย เมื่อถึงหมู่บ้านแล้วผมจะตอบทุกคำถามเลยครับ”

“อืม ไม่ต้องห่วง พวกเราจะดูแลทั้งสองคนให้ดีที่สุด”

เกรย์พยักหน้ารับคำของเพื่อนของเขา ไม่ว่ายังไงเขาจะดูแลคนที่มีช่วยหมู่บ้านของเขาให้ดีที่สุดแน่นอน

 

“จงจำเอาไว้เถิดผู้ย่ำเงา สิ่งที่นางจ่ายมาเพื่อให้ข้าคืนชีพให้เจ้านั้น เป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าชีวิตเจ้าหลายร้อยหลายพันเท่า จงรักษามันเอาไว้ให้ดี”

 

คำพูดของเทพเจ้าแห่งความตายที่พูดทิ้งท้ายเอาไว้ดังขึ้นมาในหัวของเชส ที่ทำให้เขารู้ว่าสาเหตุที่อีกฝ่ายให้พลังนี้กับเขามานั้น เป็นเพราะต้องการให้เขาใช้พลังนี้เพื่อลิลิน ซึ่งตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะต้องใช้มันแล้ว ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นมาด้วยแขนทั้งสองข้างและพูดกับเธอเบาๆ

“ลิลิน ผมรักคุณนะครับ”

“เราก็รักเชสเหมือนกัน”

นางฟ้าสาวตอบก่อนจะเอื้อมมือไปกอดคอของเชสเอาไว้และแนบลำตัวของเธอเข้ากับเขา จากนั้นทั่วทั้งร่างของลิลินก็เปล่งแสงสีขาวจางๆออกมา

ในขณะที่เชสยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลืมตาขึ้นมา พลังของเทพเจ้าแห่งความตายพวยพุ่งออกมาจากร่างจนทุกคนในที่นี้ตกใจ ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีเปลวไฟสีดำลุกโชนอยู่ ผมสีดำยาวถึงกลางหลัง ออร่าสีทมิฬปกคลุมเอาไว้เกือบทั่วทั้งร่างกาย จะเหลือก็เพียงแต่ส่วนที่หัวใจของเขาแนบอยู่กับร่างเท่านั้นที่เว้นเอาไว้

“ผม...จะไม่ยอมให้คุณตายเด็ดขาด”

เสียงที่เปล่งออกมาเปลี่ยนไปราวกับคนละคน มันทุ่มต่ำและแหบพร่าเหมือนกับของอาซาเอล แต่กลับฟังแล้วให้ความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ ก่อนที่จะอุ้มคนรักวิ่งผ่าความมืดไปอย่างรวดเร็ว

 

“ไปกันแล้ว วินดี้นายว่าพี่เชสเขาจะไปทันไหม”

ชาร์ล็อตมองทั้งสองที่หายไปในความมืดก่อนจะหันกลับมาถามมนุษย์หมาป่าข้างๆ เธอรู้สึกว่าไม่ใช่แค่ลิลินที่เปลี่ยนแปลงไป แต่เชสเองก็ดูเปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน อย่างเมื่อครู่ที่เขาใช้พลังออกมาเต็มที่นั้นไม่ทำให้รู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นที่ได้อยู่ท่ามกลางพลังนั้นเสียอีก จนไม่เหมือนพลังของเทพเจ้าแห่งความตายที่เธอเคยสัมผัส

“ทันสิ ยังไงพี่เชสก็ต้องไปทันแน่นอน”

วินดี้พยักหน้าให้อีกฝ่าย ปกติเขาจะไม่ค่อยเห็นปีศาจหนุ่มเท่สักเท่าไหร่ แต่เมื่อครู่นี้เชสดูเท่มากในสายตาของเขา ซึ่งสิ่งนี้เองที่ทำให้เด็กหนุ่มเชื่อว่าเขาต้องทำสำเร็จอย่างแน่

“ถ้าเชสทำตาแบบนั้นก็ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เขาไม่ยอมแพ้แน่นอน ตอนนี้พวกเราทุกคนก็ออกเดินทางกันบ้างเถอะ”

เกรย์พูดกับเด็กน้อยทั้งสองคน แม้เพื่อนของเขาจะเปลี่ยนไปมากก็ตาม แต่แววตามุ่งมั่นที่ถอดแบบมาจากผู้นำของเผ่ายังคงเหมือนเดิม ก่อนจะยื่นเชือกให้แขกทั้งสองคนผูกตัวเอาไว้ เพื่อเตรียมตัวออกเดินทางไกลเช่นกัน

 

ตึกตึกตึก !!!

เสียงฝีเท้ารัวยิบดังก้องไปทั้งถ้ำอันสลับซับซ้อน อันเกิดจากปีศาจหนุ่มใช้พลังของเทพเจ้าแห่งความตายในการเพิ่มความเร็วของตัวเองให้ถึงขีดสุด

“กัดฟันเอาไว้นะครับ ผมจะกระโดดแล้ว”

“เข้าใจแล้ว”

เสียงแหบพร่าดังขึ้นท่ามกลางความมืดทำให้คนในอ้อมแขนตอบเบาๆ จากนั้นเชสก็กระโดดออกจากถ้ำไปยังทางเดินแคบๆบนหน้าผาสูง แม้ทางเดินจะแคบมาก็ตาม แต่ความเร็วของเขาก็ไม่ลงลดเลย เพราะรู้ดีว่ายิ่งเสียเวลามากเท่าไหร่ ชีวิตของลิลินก็จะสั้นลงเท่านั้น

“คุณ...เป็นยังไงบ้างครับ”

หลังจากวิ่งในความมืดมาพักใหญ่เชสก็ชวนลิลินคุยบ้าง เพราะนอกจากเผ่าอื่นจะไม่กล้าใช้ทางนี้เนื่องจากมองไม่เห็นทางแล้ว พวกเขายังกลับว่าตัวเองจะเป็นบ้าไปอีกด้วย อันเป็นผลจากจิตใจถูกกดดันด้วยความกลัวที่จะเดินพลาดตลอดเวลา ทำให้ถ้าพาเผ่าอื่นใช้เส้นทางนี้ผู้ย่ำเงาจำเป็นต้องชวนอีกฝ่ายคุยเพื่อลดความกดดันด้วย

“ทุกอย่างปกติดี แต่เรารู้สึก..มีความสุขมาก”

ลิลินตอบเบาๆพร้อมกับกอดคอของอีกฝ่ายให้แน่นขึ้นอีกเล็กน้อย เธอเพิ่งเข้าใจคำว่าความรักคือการอยู่ใกล้ๆใครแล้วมีความสุขก็เวลานี้ เพราะตอนนี้เธอแนบชิดกับเขาอยู่และเธอมีความสุขมาก ถึงจะมองอะไรไม่เห็นและจับสัมผัสอะไรไม่ได้เลยเพราะพลังความมืดที่รอบล้อมตัวอยู่ แต่มันกลับทำให้เธอผ่อนคลายอย่างประหลาด

“แฮะๆ งั้นเหรอครับ”

เชสหัวเราะแห้งๆกับคำตอบของนางฟ้าสาว เธอต่างจากที่เขาเจอในตอนแรกมาก ตอนนี้เขาไม่รู้สึกอีกแล้วว่าภายในของลิลินมีแต่ความว่างเปล่า ถ้าได้ใช้เวลากับเธอนานกว่านี้ เขาเชื่อว่าเธอต้องเป็นคนที่น่ารักและอบอุ่นมากๆอย่างแน่นอน เสียดายเหลือเกินที่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นอย่างที่เขาต้องการแม้แต่น้อย ทว่าถึงแบบนั้นเขากลับไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย

“ผมก็มีความสุขมากๆเหมือนกันครับ”

 

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็แทบไม่ได้คุยอะไรกันอีก ท่ามกลางความมืดมิดและความเงียบสงัดตัดกับเสียงฝีเท้ากับการหอบหายใจ สัมผัสที่มีให้กันทำให้รู้ว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

ถึงจะมีพลังของเทพเจ้าแห่งความตายก็ตาม แต่เชสที่วิ่งสุดแรงติดกันมาก็ยังรู้สึกเหนื่อยแทบขาดใจ ขาและแขนที่ต้องแบกน้ำหนักของคนในมือรู้สึกเหมือนจะหลุดออกได้ทุกเมื่อ แต่เขาจะไม่หยุด ไม่พัก ไม่ชะลอความเร็ว จนกว่าจะถึงที่หมาย เพื่อนางฟ้าสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา

ลิลินหลับตาลงและควบคุมลมหายใจของตัวเองให้ช้าที่สุด เมื่อเชสพยายามขนาดนี้เธอเองก็จะพยายามเหมือนกัน ยิ่งเธอประหยัดพลังงานได้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้เธออยู่กับเขาได้นานมากขึ้นเท่านั้น โดยหน้าที่ของเธอมีแค่อย่างเดียว คือแบบที่ปีศาจหนุ่มทำท่าจะล้มลง เธอจะพูดกับเขาเบาๆ

“เชส สู้ๆนะ อย่ายอมแพ้นะ”

“ครับ ผมไม่ยอมแพ้หรอกครับ”

เชสยิ้มให้กับการเชียร์ไร้อารมณ์ของเธอ แม้มันจะฟังดูตลกมากกว่าก็ตาม แต่มันกลับทำให้ร่างกายของเขามีแรงขึ้นมาอีกครั้งและฝืนตัวเองให้วิ่งต่อไปได้

 

ฟุบ...!!!

ร่างของชายที่อุ้มหญิงสาวผมสีทองอยู่ พุ่งออกมาจากประตูขนาดใหญ่ที่แกะสลักอย่างสวยงาม ไอความมืดที่ติดตัวพวกเขาหายไปอย่างรวดเร็ว ที่ด้านหน้ามีคนจำนวนมากกำลังดักรออยู่ ในมือของคนเหล่านั้นต่างก็มีปืนกลขนาดใหญ่ที่เตรียมพร้อมลั่นไกทุกเมื่อ

“ใครน่ะ ทำไมถึงออกมาจากทางนี้ได้”

ชายชราคนหนึ่งที่ยังดูแข็งแรงอยู่ตะโกนกับผู้มาใหม่เสียงดัง กลุ่มที่ออกไปรับแขกของเขาเพิ่งออกไปได้ 9 ชั่วโมงเท่านั้น ด้วยระยะทางไปกลับ 12 ชั่วโมงก็แปลว่าคนที่เพิ่งออกมานี้ไม่ใช่คนที่เขารออยู่ ไม่แน่ว่าพวกอสูรอาจจะหาทางผ่านทางลับของเขามาก็ได้

ตุบ...!

ชายที่เพิ่งออกมานั่งคุกเข่าลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง แต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือจากหญิงสาวในมือ ไอแปลกๆรอบๆตัวเขาค่อยๆจางหายไป ทำให้กลับสู่รูปลักษณ์เดิมในที่สุด ที่ทำให้ชายชราที่ยืนอยู่เบิกตากว้าง และสั่งให้ทุกคนลดปืนลง

“เชส !!! นั่นเชสใช่ไหม !!!

เขาร้องเรียกลูกชายเขาสุดเสียง ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที ตอนแรกเขาจำเชสไม่ได้เพราะปีศาจหนุ่มดูไม่เหมือนเดิมแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้กลายเป็นเด็กน้อยที่เขาเลี้ยงมากับมือเรียบร้อยแล้ว

“สวัสดีครับ พ่อ ถึงแล้วนะครับลิลิน คุณเป็นยังไงบ้าง”

เชสเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้พ่อของเขาอย่างอ่อนแรง ก่อนจะเรียกนางฟ้าสาวในวงแขน ความพยายามของปีศาจหนุ่มไม่ได้สูญเปล่า เพราะระยะทางที่ต้องใช้เวลา 6 ชั่วโมงตามปกติ เขาใช้เวลาไปเพียง 2 ชั่วโมงเท่านั้น หมายถึงชีวิตของลิลินยังปลอดภัยอยู่

“ทุกอย่างปกติดี”

สาวสวยขานรับก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมา ทำให้อีกฝ่ายวางเธอลงอย่างช้าๆ ก่อนจะมองให้แน่ใจว่าเธอไม่เป็นอะไรจริงๆ แล้วจึงล้มตัวลงพื้นด้วยความเหนื่อยอ่อน ทำให้พ่อของเขาและผู้ย่ำเงาคนอื่นๆร้องด้วยความตกใจ

“เชส !!! เป็นอะไรไป”

“เชสเหนื่อยจากการใช้ทั้งพลังกายและพลังเวทมนตร์มากเกินไป ให้นอนพักและดื่มน้ำอาการจะดีขึ้น”

ลิลินล้มตัวลงไปนั่งข้างๆและยิ้มให้กับปีศาจหนุ่มอย่างอ่อนโยน ความสุขที่ยังเอ่อล้นออกมาทำให้เธอยิ้มไม่หยุด

“ครับ ทุกคนพาเชสไปพักก่อน เอ่อ...แล้วคุณเป็นใครครับ”

ชายชราที่หน้าตาเหมือนเชสไม่มีผิด แต่ต่างกันตรงที่บนใบหน้ามีรอยเหี่ยวย่นมากกว่ามาก สั่งให้ลูกน้องของเขาอุ้มร่างของลูกชายไปพักผ่อนทันที ก่อนจะหันกลับมามองสาวสวยแสนสะดุดตาที่ตอนนี้สีหน้าของเธอกลายเป็นไร้อารมณ์ไปแล้ว โดยเขาคิดว่าคนที่ลูกชายของเขาทุ่มเทสุดกำลังในการพาเธอมาที่นี่นั้น คงไม่ใช่คนไม่ดีแน่

“เราคือลิลิน เป็นคนรักของเชส”
---------------------------------------------------
วันนี้จุใจเลย ด้วยคติแต่งได้เท่าไหร่อัพเท่านั้น เราจะไม่เก็บสต๊อกเอาไว้ เพื่อเร่งให้แต่งนิยายให้เร็วที่สุด อืม...พล็อตที่วางไว้มันครึ่งเรื่องแล้วนะเนี่ย แต่เพิ่งได้ 35 จากเป้า 100 หน้าเอง 555 
---------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #433 shira (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 20:58
    ลูกไปทำภารกิจหยุดสงคราม แต่ดันกลับมาพร้อมภรรยาเผ่าเทพ - ///// -

    ว่าแต่คุณลิลินครับ พูดแบบนี้มันประกาศตัวเป็นเจ้าของแล้วชัดๆ!!
    #433
    0
  2. #423 watch012 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 14:18
    หลงรักลิลินไม่รู้ว่ากี่รอบแล้ววันนี้ ถ้ามีใครมารักขนาดนี้จะทุ่มเททั้งชีวิตเลย
    #423
    0
  3. #306 The Memorial (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 01:50
    ยอมรับแล้ว 555
    #306
    0
  4. #299 mahatthana (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 21:43
    โอ้ ลูกป๋า ไปแบบเดียวเอาเมียมาฝากพ่อแล้ว 5555+
    #299
    0
  5. #298 kornfern (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 13:14
    >< น่ารักที่สุดดดดด ลิลินน่ารักมากกก
    #298
    0
  6. #297 logan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 09:40
    ว้าว*O*
    #297
    0
  7. #296 Tawin Chatsomsanga (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 08:44
    วี๊ดวิ้ว
    #296
    0
  8. #294 maruchan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 07:03
    อ่า....... พ่อผัว ลูกสะใภ้


    #294
    0