Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 29 : พลังของลิลินที่ยังเหลืออยู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    15 มี.ค. 56

ครึ่กครึ่กครึ่ก

เสียงล้อไม้ของรถลากวิ่งไปตามทางดินที่ขรุขระเล็กน้อย สองข้างทางเป็นป่าโปร่งที่มีพุ่มไม้อยู่เต็มไปหมด บนรถลากคันนั้นมีคนสองคนนั่งอยู่

“เอ่อ...เราเดินเองได้นะ ไม่ได้ให้เรานั่งไปด้วยก็ได้”

ชาร์ล็อตพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักใจ เนื่องจากอีเมเนียแนะนำให้นางฟ้าสาวประหยัดแรงเอาไว้ให้มากที่สุด ทำให้พวกเขาตกลงกันว่าจะให้เธอนั่งรถลากไปยังจุดหมายโดยมีวินดี้เป็นคนลากรถไป แม่มดน้อยจึงรู้สึกอายมาก

“ไม่เป็นไร พี่ลิลินกับชาร์ล็อตรวมกันก็ยังไม่หนักเลย เบายั่งกับขนนกแน่ะ”

มนุษย์หมาป่าตัวน้อยพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี หลังจากการฝึกหนักมา 1 สัปดาห์ทำให้ตอนนี้ร่างกายเขาแข็งแรงมากจึงเข็นรถลากนี้ได้อย่างสบายๆ โดยวินดี้เป็นคนคะยั้นคะยอให้ชาร์ล็อตขึ้นไปบนรถลากเองโดยมีเชสเป็นคนสนับสนุน

“ถ้าให้ลิลินนั่งคนเดียวก็เหงาแย่สิครับ”

ปีศาจหนุ่มยิ้มแห้งๆให้กับแม่มดตัวน้อยที่ดูไม่พอใจนัก โดยสาเหตุที่แท้จริงที่เขาให้เธอนั่งอยู่ด้วย เป็นเพราะเผื่อเกิดอะไรขึ้นจะได้ช่วยดูแลนางฟ้าสาวอีกแรง ส่วนตัวเขาก็ทำหน้าที่เป็นคนคุ้มกันอยู่ด้านหน้า โดยจากเมืองแม่มดไปยังเมืองแห่งความโลเลนั้นใช้เวลาเดินเท้าประมาณ 2 วัน พวกเขาออกมาจากเมืองแม่มดมาตั้งแต่เช้า จนตอนนี้ใกล้จะมืดแล้ว

โดยกลางคืนของที่นี่จะนับตอนที่กลุ่มก้อนพลังงานแห่งความมืดลอยอยู่บนท้องฟ้า สาเหตุที่เป็นแบบนั้นเพราะว่ามันดูเหมือนดวงอาทิตย์สีดำที่ปล่อยความมืดจำนวนมากออกมาแทน ทำให้กลางคืนของที่นี่ค่อนข้างมืดมาก ยกเว้นใต้ต้นไม้หรือในที่ร่ม ที่คอยบังความมืดที่ถูกปล่อยออกมาเอาไว้

“เหงา คือการอยู่เพียงลำพัง ถึงชาร์ล็อตจะเดินเราก็ไม่เหงา เพราะเรามีเชส วินดี้ ชาร์ล็อตอยู่ด้วย”

ลิลินพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบ ระหว่างที่เธอขอให้ทุกคนฝึกพิเศษอยู่เธอก็นั่งอ่านหนังสือในห้องสมุดของแม่มดไปด้วย ส่วนมากเป็นหนังสือเกี่ยวกับอารมณ์ต่างๆที่พวกมนุษย์เขียนขึ้น แม้จะทำให้เธอรู้ว่าอะไรคืออะไรก็ตาม แต่นางฟ้าสาวก็ไม่เข้าใจมันอยู่ดีในกรณีนี้ก็เช่นกันเธอไม่เข้าใจว่าเหงาคืออะไร

“เห็นไหมๆ พี่ลิลินเขาไม่เหงาหรอก”

เมื่อแม่มดน้อยได้ยินนางฟ้าสาวพูดแบบนี้ก็พยายามหาเรื่องลงจากรถลากอีกทันที ในตอนนั้นเองลิลินก็กระโดดลงจากรถลากอย่างรวดเร็วและชี้ไปข้างหน้า

“ข้างหน้า มีเผ่าเครื่องจักรซุ่มอยู่”

นางฟ้าสาวชักดาบที่เพิ่งซื้อออกมาอยู่ในท่าเตรียมทันที แม้เธอจะเสียพลังไปเกือบหมดก็ตาม แต่ประสาทสัมผัสของเธอยังคงไวเช่นเดิม ยิ่งเป็นศัตรูที่เธอสู้ด้วยเมื่อ 200 ปีก่อนแล้วเธอยิ่งเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ ปกติแล้วเผ่าเครื่องจักรเป็นเผ่าที่จับสัมผัสยาก เพราะไม่เปล่งไอเวทมนตร์ออกมา แต่ถ้าฟังดีๆจะได้ยิงเสียงกลไกภายในร่างกันเป็นเอกลักษณ์ และสิ่งนี้เองที่ทำให้ลิลินรู้ว่าตรงหน้าที่ศัตรูอยู่

“ชาร์ล็อต !!!

เชสเรียกแม่มดสาวเสียงดังขณะเรียกปืนของเขาออกมาจากอากาศ เขารู้ดีว่าถ้านางฟ้าสาวพูดแบบนี้ก็ต้องมีศัตรูดักอยู่ตรงหน้าจริงๆ ซึ่งปีศาจหนุ่มก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่าพวกนี้ต้องไม่ยอมกลับไปมือเปล่าแน่

ชาร์ล็อตขานพยักหน้ารับคำ ก่อนจะเอาไม้เท้าของเธอมาร่ายเวทมนตร์อะไรบางอย่าง ด้วยเคล็ดลับการร่ายเวทมนตร์ของนางฟ้าสาวและการแนะนำของแม่มดจำนวนมาก ทำให้เธอใช้เวทมนตร์ได้หลากหลายมากขึ้น ซึ่งเวทมนตร์ที่กำลังร่ายนี้ถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อรับมือกับเผ่าจักรกลโดยเฉพาะ

“ทุกคนระวังนะคะ”

แม่มดตัวน้อยเตือนทุกคนก่อนจะชี้ไม้เท้าขึ้นไปด้านบน และปล่อยสายฟ้ากลุ่มใหญ่ไปทางที่นางฟ้าสาวชี้ไป ซึ่งสายฟ้าเหล่านั้นพุ่งไปราวกับมีชีวิตและฟาดเข้าใส่พุ่งไม้ข้างทางเป็นวงกว้าง

ตูมตูมตูม !!!

เสียงระเบิดดังต่อเนื่องก่อนที่กลุ่มควันสีดำจะพวยพุ่งออกมาเต็มไปหมด ในพริบตาต่อมาก็มีเสียงดังขึ้น

[...ยกเลิกการพรางตัว เข้าจับกุมเป้าหมายได้...!!!]

เสียงสังเคราะห์ดังออกมาจากกลุ่มควัน ก่อนที่เผ่าจักรกลจำนวนมากจะวิ่งผ่าควันออกมา พวกมันดัดแปลงตัวเองให้ส่วนเท้ากลายเป็นล้อเพื่อเพิ่มความเร็ว ครั้งนี้ในมือของมันไม่ได้มีแต่เลื่อยวงเดือนอีกแล้ว แต่มีปืนกระบอกใหญ่อีกด้วย เนื่องจากมันรู้แล้วว่าศัตรูกลุ่มนี้ของมันไม่ใช่กระจอกและมีเป้าหมายคุ้มกันนางฟ้าปีกพิสุทธิ์

ปังปังปัง...!!!

กระสุนปืนทรงกลมที่ดูโบราณหลายนัดพุ่งเข้าใส่กลุ่มของหุ่นยนต์ที่กำลังพุ่งมาด้วยความเร็ว ในตอนแรกพวกมันก็ไม่คิดหลบแม้แต่น้อยเพราะคาดว่าคงไม่ร้ายแรงนัก แต่ทันทีที่กระสุนโดนเป้าหมายมันก็แตกออกเป็นพลังแห่งความมืดที่กัดกินเผ่าเครื่องจักรผู้โชคร้ายในทันที

“อย่าคิดว่าจะรอดไปได้นะครับ”

 เชสยิ้มให้กับศัตรูตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนมีความโกรธอัดแน่นอยู่เต็มไปหมด โดยอีเมเนียได้บอกว่าพลังของเทพเจ้าแห่งความตายที่เขามีนั้น จะถูกกระตุ้นด้วยความคลั่ง ยิ่งเขาคลั่งมากเท่าไหร่เขาก็จะยิ่งมีพลังเท่านั้น แต่ถ้าเขาเปล่งพลังออกมามากไปก็จะเป็นการบั่นทอนชีวิตของลิลินได้ ทำให้เธอส่งเขาไปฝึกการคลั่งอย่างสงบในร้านอาหารนั้น

[...ศัตรูมีความอันตรายมากขึ้น เข้าประชิดด้วยความเร็วสูงสุด...]

ดวงตาของเหล่าเครื่องจักรมีตัวอักษรวิ่งไปมาด้วยความรวดเร็ว พวกเราวิเคราะห์พลังของปีศาจหนุ่มในพริบตาและได้แผนมาว่าถ้าจับตัวลิลินได้ อีกฝ่ายต้องไม่กล้ายิงกระสุนนั้นออกมาแน่ ทำให้หมอบตัวลงกับพื้นเพื่อให้ตัวมันเป็นเป้าเล็กลงก่อนจะวิ่งสลับกันไปมาเพื่อจับตัวเป้าหมายให้ได้ก่อนเป็นอย่างแรก

ตูม !!!

ร่างเงาสีฟ้าพุ่งเข้าใส่หุ่นยนต์ตัวหนึ่งที่เข้ามาใกล้ ก่อนที่ร่างนั้นจะหยุดลงอย่างกะทันหันทำให้เห็นว่าเป็นวินดี้ในร่างมนุษย์หมาป่าที่เตะเข้าใส่อีกฝ่ายกลางลำตัวแบบนักเทควันโด เมื่อศิลปะการต่อสู้ของมนุษย์ที่เน้นใช้ร่างกายเป็นอาวุธ มารวมกับเผ่านักสู้ผู้มีร่างกายแข็งแกร่งเป็นทุนอยู่แล้วอย่างมนุษย์หมาป่า ก็ทำให้เหล่าเครื่องจักรโดนเตะครั้งเดียวก็ขาดเป็นสองท่อน

“อย่าหวังว่าจะผ่านผมไปได้นะ”

วินดี้พูดอย่างห้าวหาญ สาเหตุที่ทำให้อีเมเนียส่งไปเป็นภารโรงของโรงฝึกนั้น เพื่อให้เป็นการต่อสู้ของคนอื่นจากภายนอก ที่ทำให้เห็นจุดด้อยจุดเด่นเป็นอย่างดี เธอได้ยินว่ามนุษย์หมาป่าตัวน้อยเรียนการต่อสู้มาจากโทรศัพท์ จึงน่าจะมีพรสวรรค์อยู่แล้วพอสมควร ทำให้เมื่อนำมารวมกับการสอนของเหล่านักสู้แล้ว เขาก็เก่งขึ้นมากในเวลาอันสั้น

[…หน่วยซุ่มโจมตี ปฏิบัติการ...]

เสียงสั่งการดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะมีหุ่นยนต์จำนวนมากพุ่งตัวออกมาจากพุ่งไม้ โดยหวังจะข้ามวินดี้และเชสไปด้านหลังที่เป้าหมายอยู่ ในตอนนั้นเองไม้เท้าของชาร์ล็อตก็ส่องแสงสว่างขึ้น และปล่อยสายฟ้าเข้าใส่พวกมันทุกตัว โดยเธอใช้หลักการเดียวกับที่ฟ้ามันจะผ่าลงบนสื่อนำไฟฟ้าก่อน ทำให้เวทมนตร์บทนี้แค่ยิงมั่วๆยังไงก็โดนเหล่าเครื่องจักรที่ร่างกายทำมาจากโลหะได้แบบสบายๆ

“อะไรกัน มีอีกตัวเหรอ”

ชาร์ล็อตเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าด้านบนของกลุ่มศัตรูที่เธอเพิ่งใช้เวทมนตร์ทำลายไป ยังมีหุ่นยนต์ตัวใหญ่อีกตัวซ้อนกันอยู่ ซึ่งใช้เผ่าเดียวกันเป็นโล่ในการป้องกันสายฟ้าของเธอ ในชั่วพริบตาต่อมามันก็กระโดดอ้อมมาด้านหลังของลิลินแล้ว

“พี่ลิลิน !!!

วินดี้ที่หันมาดูร้องด้วยความตกใจ เพราะศัตรูที่เข้าประชิดนางฟ้าสาวได้นั้นตัวใหญ่มาก มันยืนด้วยขาสองข้างขนาดใหญ่ ติดอยู่กับตัวรูปร่างกลมมนคล้ายไข่ที่วางในแนวขวาง ที่มีแขนโลหะติดปืนกลยื่นออกมาหลายข้าง โดยมันได้ยิงอะไรบางอย่างออกมาจากปืนกระบอกโต

ฟุบ !!!

ตาข่ายขนาดใหญ่พุ่งเข้าหาลิลินในระยะประชิด สร้างความตกใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก ยกเว้นก็แต่คนที่กำลังจะโดนจับที่มองด้วยดวงตาไร้อารมณ์

“จักรกลสังหารประเภท B-ห้าหนึ่งสอง”

เธอพูดชื่อของศัตรูตามประมวลประเภทเผ่าจักรกลออกมา ขณะที่ตวัดดาบในมือใส่ตาข่ายตรงหน้าจนมันขาดออกไปสองส่วน และพุ่งตัวต่ำเข้าไปหาด้วยความเร็วสูง

[…เป้าหมายขัดขืน ทำการใช้กำลังเท่าที่จำเป็น...]

เสียงดังออกมาจากส่วนหัวของหุ่นยนต์ยักษ์ก่อนที่ปืนกลจำนวนมากจะยิงกราดออกมา โดยเน้นไปที่แขนหรือขาของเธอเพื่อตัดกำลัง ตราบในที่เป้าหมายยังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว แต่ถึงจำนวนกระสุนจะถี่ยิบก็ตาม ก็ไล่ตามสาวสวยที่วิ่งอ้อมเข้ามาไม่ได้ เนื่องจากขาของมันเป็นขาสองข้างขนาดใหญ่ จึงไม่อาจหมุนตัวเร็วๆได้ องศาที่แขนของมันจะหมุนได้ก็มีจำกัด นอกจากนี้อีกฝ่ายดูเหมือนจะรู้จุดบอดของมันดีจึงออกจากระยะยิงของมันได้อย่างรวดเร็ว

ฉึก...!!!

ดาบของลิลินแทงเข้าใส่ช่องว่างเล็กๆที่อยู่ด้านหลังขาของอีกฝ่าย เข้าไปตัดสายพานที่ส่งกำลังไปยังข้อต่อขา ก่อนจะตวัดดาบสองครั้งเข้าใส่ข้อต่อที่เชื่อมระหว่างลำตัวกับขาทั้งสองข้าง ที่ส่งผลให้ตัวล็อกที่พยุงน้ำหนักของส่วนลำตัวเอาไว้ขาดออกจากกัน

เมื่อรวมกับส่วนที่เสียหายก่อนหน้านี้แล้วก็ทำให้มันแบกน้ำหนักปืนด้านหน้าไม่ไหว จนหัวทิ่มลงมาด้านหน้าราวกับตุ๊กตาชักใยที่ถูกตัดเชือก ซึ่งจุดที่มันกำลังหน้าทิ่มไปนั้นก็มีนางฟ้าสาวรออยู่แล้ว เธอแทงดาบเข้าใส่ส่วนด้านบนของลำตัวอย่างแรงจนมิดด้าม เมื่อดึงดาบออกมาดวงไฟที่เคยติดอยู่บนตัวของหุ่นยนต์ยักษ์ก็ดับลง อันเป็นเครื่องหมายถึงความตายของเผ่าจักรกล

“การสังหารเสร็จสิ้นตามคู่มือจัดการเผ่าจักรกล ทำการตรวจสอบระดับความเหนื่อย”

ลิลินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนหุ่นยนต์ขณะสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อปรับอัตราการเต้นของหัวใจ ก่อนจะหันมามองผู้คุ้มกันทั้งสามคนที่มองเธออยู่อย่างตกตะลึง เธอคาดเดาคำถามที่พวกเขาจะถามด้วยหลักความน่าจะเป็น แล้วจึงตอบออกมาเสียก่อน

“เราไม่เป็นไร ยังไม่เกิดอาการเหนื่อยเกิดขึ้น”

“เอ่อ...เข้าใจแล้วครับ”, “เข้าใจแล้วค่ะ”

ทั้งสามคนตอบพร้อมกันจนแทบเป็นเสียงเดียว ขณะที่พวกเขาเริ่มหอบน้อยๆจากการต่อสู้กับเผ่าเครื่องจักรที่ค่อนข้างตายยาก พร้อมกับคิดว่าบางทีถึงลิลินจะเสียพลังทั้งหมดไปก็ตาม เธอก็ยังเก่งที่สุดในกลุ่มพวกเขาอยู่ดี
----------------------------------------------
จะพยายามลงให้ได้ทุกวันวันละ 3 หน้านะครับ จะได้แต่งทันกำหนดออกเล่ม 2 ที่เข้ามาประชิดเหลือเกิน
----------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #482 Borich (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 20:55
    ยังไงนางเอกของเราก็โหดสุดอยู่แล้ว ฮ่าๆ 
    #482
    0
  2. #281 The Memorial (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 11:33
    ประสบการณ์ต่างกันสินะ
    #281
    0
  3. #280 CoreSka (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 11:18
    ขอบคุณครับ
    #280
    0
  4. #279 logan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 09:54
    อยากอ่านต่อ>_<
    #279
    0
  5. #278 BlackDead (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 09:33
    มาไวๆๆๆๆ
    #278
    0
  6. #277 จิ้นคุง (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 07:20
    เย้อัพเเล้ว
    #277
    0