Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 26 : การแลกเปลี่ยนครั้งใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    20 ก.พ. 56

“ภารกิจล้มเหลว ใช่เรื่องของสงครามรึเปล่าคะ”

เมื่ออีเมเนียได้ยินเชสพูดบางอย่างเกี่ยวกับภารกิจก็ถามอีกฝ่ายทันที เธอได้ยินมาว่าราชาปีศาจได้ส่งผู้ย่ำเงาไปยังอาณาจักรเทพ เพื่อหาทางหยุดสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้นให้ได้ ดูจากเชสเป็นเผ่าผู้ย่ำเงาที่มากับนางฟ้าพิสุทธิ์แล้ว เธอก็เดาได้ทันทีว่าปีศาจหนุ่มคนนี้ต้องเป็นคนเดียวกับในภารกิจอย่างแน่นอน

“ใช่แล้วครับ ตอนนี้สภาสูงของอาณาจักรเทพมีคำสั่งให้เคลื่อนทัพโจมตีมหาภพแห่งความมืดแล้ว แต่ต้องเลื่อนออกไปเพราะว่าเอ่อ...ลิลินที่เป็นแม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรเทพได้สูญเสียพลังไปแล้ว”

ปีศาจหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เขาคิดว่าถ้าลิลินปล่อยให้เขาตายและรักษาพลังของตัวเองเอาไว้ สถานการณ์อาจจะดีกว่านี้มากก็ได้ ที่เป็นอยู่ตอนนี้แม้จะหยุดสงครามได้ก็ตาม แต่ก็หยุดเอาไว้ได้ไม่นานนัก แล้วนางฟ้าสาวก็ยังต้องมาลำบากกับเขาอีก จนก้มหน้าพูดด้วยความเศร้าใจ

“ทุกอย่างเป็นเพราะผมผิดแท้ๆ ไม่น่าเลย ไม่งั้นคุณลิลินคงไม่เป็นแบบนี้แล้ว”

“เชสไม่ใช่คนผิด ทุกอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ล้วนแต่ผ่านการเลือกที่ดีที่สุดในขณะนั้นแล้ว การที่เราเสียปีกไปนั้นเป็นเพราะข้อแลกเปลี่ยนที่รับฝากชีวิตของเชสเอาไว้กับเรา”

ลิลินตอบด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ตามปกติของเธอ เชสไม่เคยบังคับให้เธอทำอะไรเลยสักครั้ง มีแต่เธอตัดสินใจลงมือทำเองทั้งสิ้น ดังนั้นแล้วคนที่ต้องรับผิดชอบกับการเสียปีกไปก็ควรต้องเป็นตัวเธอเอง แต่ยิ่งเธอไม่โทษเขาเท่าไหร่เชสก็ยิ่งโทษตัวเองมากขึ้นเท่านั้น

“มันไม่ใช่แค่นั้นนะครับ !!! ถึงเรื่องข้อแลกเปลี่ยนจะสำคัญแค่ไหนก็ตาม แต่การที่คุณเสียพลังไป มันทำให้คุณตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายมากนะ ต้องโดนตามล่าจากคนจำนวนมาก ต้องสูญเสียที่อยู่และสถานะทั้งหมด แม้กระทั่งชีวิตของคุณเองก็กำลัง...”

ปีศาจหนุ่มพูดขึ้นเสียงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับต้องการระบายความรู้สึกผิดในใจของตัวเขาเอง ต่อหน้าลิลินฟังและตอบโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

“แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต เผ่าเทพจะต้องรักษาการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน”

“คุณไม่เข้าใจอะไรเลย !!! สิ่งที่คุณต้องเสียไปในการชุบชีวิตผม มันมีค่ามากกว่าชีวิตของผม หรือข้อแลกเปลี่ยนที่เราทำเอาไว้เสียอีก จะทำอะไรคิดถึงตัวเองก่อนบ้าง คุณน่ะเป็นคนสำคัญรู้มั้ย !!!

ด้วยความโกรธที่อีกฝ่ายไม่ใส่ใจตัวเองแม้แต่น้อย ทำให้เชสลุกขึ้นพูดเสียงดัง พลังลึบลับที่ไม่มีใครรู้ที่มาปะทุขึ้นอย่างรุนแรง จนรอบๆตัวของเขาเหมือนมีเปลวไฟสีดำห่อหุ้มเอาไว้อยู่ ภายในดวงตาราวกับมีเปลวไฟสีเดียวกันกำลังลุกไหม้อยู่

“พี่เชสคะ ใจเย็นๆก่อนค่ะ”

“พี่เชสครับ...”

เด็กน้อยทั้งสองคนที่อยู่ในห้องต่างพยายามเข้าไปทำให้ปีศาจหนุ่มสงบลง แต่ก็ไม่เป็นผลแม้แต่น้อย

“เชส !!! พลังของคุณกำลังบั่นทอนชีวิตของลิลินอยู่นะ”

เป็นอีเมเนียที่ตะหวาดใส่ปีศาจหนุ่มเสียงดัง อันเป็นเหตุให้เชสสังเกตเห็นว่าสีหน้าของนางฟ้าสาวดูแย่ลงอย่างชัดเจน อันมาเหตุมาจากต้องใช้พลังมากขึ้นในการต้านแรงกดดันจากพลังเวทมนตร์แห่งความมืดของเขา นั่นทำให้เชสได้สติในทันที พลังของเขาจางหายไปในพริบตาก่อนจะนั่งคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความโศกเศร้า

“นี่ผม...ทำร้ายเธออีกแล้วเหรอเนี่ย”

ในตอนนั้นเองก็มีแขนมากอดเขาเอาไว้จากด้านหน้า เมื่อเงยหน้าขึ้นไปดูก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เพราะคนที่กอดเขาก็คือลิลินนั่นเอง โดยเธอเลียนแบบซิสเตอร์เชอร์รี่ตอนที่ปลอบใจชาร์ล็อตตอนเพิ่งหลุดออกมาจากเวทมนตร์เปลี่ยนความจำ เธอจำได้ว่าตอนนั้นแม่มดตัวน้อยก็ทำหน้าคล้ายเชสในตอนนี้ ทำให้เธอเลือกการกระทำได้อย่างเหมาะเจาะ ก่อนจะพูดกับอีกด้วยในระยะใกล้จนสัมผัสลมหายใจของเธอได้

“สิ่งที่เราได้จากการใช้พันธสัญญาชุบชีวิตเชสขึ้นมา นอกจากการแลกเปลี่ยนที่ทำเอาไว้แล้ว เรายังได้สิ่งตอบแทนที่มีค่ามากมายกลับมาแล้ว”

“มะ...หมายความว่าอะไรเหรอครับ จะมีสิ่งไหนที่มีค่าไปกว่านี้อีก”

เชสถามกลับด้วยความไม่เข้าใจ เพราะตั้งแต่เข้ามาในมหาภพแห่งความมืดเขาก็ยังไม่ได้ทำอะไรให้กับอีกฝ่ายเลย ซึ่งลิลินก็พูดออกมาอย่างไม่คิดปิดบังแม้แต่น้อย

“การที่เชสยังมีชีวิตและอยู่ใกล้ๆเราในเวลานี้ ทำให้เรา...มี...ความ...สุข...มาก...”

เธอตอบออกมาด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์เหมือนเคย ยกเว้นแต่ท่อนที่บอกว่าเธอรู้สึกยังไงที่ฟังดูตะกุกตะกักเล็กน้อย อันเป็นผลมาจากหัวใจของเธอเต้นถี่ขึ้นกะทันหัน ที่นางฟ้าสาวคิดว่าคงเป็นเพราะพลังของเชสเมื่อครู่นี้ที่ทำให้เธอเกิดอาการคล้ายกับการ แต่ต่างกันตรงที่มันกลับให้ความรู้สึกที่ใกล้เคียงกับความสุขมากกว่า

ปีศาจหนุ่มมองสาวงามตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ถ้าเขาคิดไม่ผิดตอนนี้ใบหน้าขาวนวลของเธอดูกลายเป็นสีชมพูขึ้นเล็กน้อย คำพูดของเธอเองก็ทำให้เขาหัวใจเต้นถี่ราวกับบ้าคลั่ง ในหัวของเขาเต็มไปด้วยสีขาวโพลน ลิลินในตอนนี้ดูน่ารักจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก ไม่นานดวงตากลมโตตรงหน้าก็ทำให้เขาตัดสินใจได้อย่างแน่วแน่

“ผมขอโทษนะครับลิลิน เป็นผมต่างหากที่ไม่เห็นค่าของสิ่งที่คุณเสียไป ดังนั้นต่อไปนี้ผมจะอยู่ใกล้ๆคุณไปตลอดไปเลย”

เชสกล่าวกับสาวงามที่กอดเขาอยู่ ก่อนจะกอดเธอกลับอย่างอ่อนโยน ตอนนี้เขารู้แล้วว่าถ้าอยากให้สิ่งที่ลิลินเสียไปมีค่ามากที่สุด ต้องเริ่มจากตัวเขาเองต้องทำให้เธอมีความสุขมากที่สุด ด้านของนางฟ้าสาวก็ยิ้มออกมาก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ

“เข้าใจแล้ว เรายอมรับข้อแลกเปลี่ยนนั้น”

“เฮ้อ...!!! ดูเหมือนพวกเราจะเป็นก้างขวางคอไปแล้วสินะ เอาล่ะเด็กๆ ปล่อยให้คู่รักตรงนี้อยู่กันตามลำพังไปก่อนเถอะ ต่อไปอาจจะมีเรื่องไม่เหมาะสมสำหรับเด็กเกิดขึ้นก็ได้”

อีเมเนียถอนหายใจเสียงดังเพื่อให้เชสรู้สึกตัว ก่อนจะชวนเด็กๆทั้งสองคนให้ออกไปด้านนอก ทำให้ปีศาจหนุ่มลุกขึ้นยืนแม่มดสาวกับเด็กทั้งสองคนที่กำลังออกจากห้องไปด้วยใบหน้าที่เป็นสีแดงเข้ม ด้านของลิลินเองก็ลุกขึ้นบ้างเช่นกันในขณะที่เชสกำลังหันกลับมา เป็นผลให้ทั้งสองชนกันพอดีจนล้มลงไปบนเตียงที่อยู่ใกล้ๆ

“เชส เรื่องไม่เหมาะสมสำหรับเด็กที่อีเมเนียพูดถึง คืออะไร”

นางฟ้าสาวที่นั่งทับปีศาจหนุ่มอยู่บนเตียง ยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายก่อนจะถามด้วยความสงสัย ที่เป็นสาเหตุทำให้เชสกลืนน้ำลายลงคออย่างแรง เนื่องจากเวลาที่ลิลินทำหน้าตาแบบนี้ มันคือเวลาที่เธอต้องการคำตอบอย่างยิ่งยวด และจะไม่หยุดถามจนกว่าจะได้สิ่งที่เธอต้องการ

 

หลังจากค่ำคืนอันยาวนานที่เชสต้องคอยถ่วงเวลาไม่ให้นางฟ้าสาวถามคำถามประหลาดจนถึงเวลานอนของเธอสิ้นสุดลง พวกเขาก็กลับมารวมถึงที่สวนด้านหลังของคฤหาสน์แม่มด จากการเรียกของอีเมเนีย

“เอาล่ะ คุณเชสตอนนี้คุณควบคุมพลังของตัวเองไม่ได้ใช่ไหม”

แม่มดสาวยืนอยู่ข้างหน้าทุกคนราวกับอาจารย์สาวกำลังสอนนักเรียน ก่อนจะชี้ไม้คทาที่เรียวเล็กของเธอไปทางปีศาจหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหลัง

“เอ่อ...ใช่แล้วครับ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพลังพวกนี้มากจากไหน แต่หลังจากถูกลิลินชุบชีวิตขึ้นพลังมันก็มากขึ้นเอง”

เชสตอบไปตามตรง ปกติแล้วพลังเวทของเขาจะเหมือนกับเงา นั่นก็คือนิ่งสนิทและให้ความสงบ แต่พลังความมืดที่เพิ่มมานั้นไม่ใช่ มันเป็นพลังเวทที่ให้ความรู้สึกเดือดดาลและพร้อมจะปะทุออกมาตลอดเวลา ทำให้เขาควบคุมปริมาณของพลังไม่ค่อยได้ ในบางครั้งก็จะใช้พลังมากเกินความจำเป็น

“อือ เมื่อวานเราลองตรวจสอบดูแล้ว คุณเชสน่าจะได้รับพลังของเทพแห่งความตายมาด้วย น่าจะเกิดจากผลข้างเคียงของการคืนชีพ ซึ่งนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยได้”

อีเมเนียพยักหน้าและอธิบายสมมติฐานของตน หลังจากที่ได้สัมผัสกับพลังของเชสโดยตรงในขณะที่เขาเปล่งออกมาเมื่อวาน โดยเทพเจ้าแห่งความตายอาซาเอลนั้น ถูกบันทึกเอาไว้ว่าเป็นเทพที่มีอารมณ์แปรปรวนมาก สิ่งนั่นจึงถูกถ่ายทอดผ่านพลังมาให้เชสด้วย

“แล้วทำยังไงถึงจะควบคุมมันได้ครับ ผมไม่อยากให้เรื่องแบบเมื่อวานเกิดขึ้นอีกเลย”

หลังจากปีศาจหนุ่มคิดตามอยู่พักหนึ่ง เขาก็พยักหน้าเห็นด้วยกับสมมติฐานของอีเมเนีย ถ้าเขาจะปกป้องลิลินจากอันตรายที่เข้ามาได้ เขาต้องปกป้องเธอจากตัวเขาเองให้ได้ก่อน

“ยังไม่ต้องรีบหรอก ส่วนชาร์ล็อต ผลของการอยู่ในมหาภพแห่งเสียงมากตลอดทำให้มีพลังเวทมนตร์ค่อนข้างมาก แต่เป็นเพราะเราผิดเอง จึงยังไม่ได้เรียนเวทมนตร์ที่สูงกว่านี้”

แม่มดสาวแบมือขึ้นหยุดเชสเอาไว้ก่อน ก่อนจะหันมาพูดกับลูกศิษย์ของเธอ ถึงมหาภพแห่งเสียงจะได้รับพลังจากทุกภพก็ตาม แต่ก็ได้รับมาอย่างล่ะนิดหน่อย ทำให้ผู้ใช้เวทมนตร์ใช้เวทมนตร์ไม่ค่อยได้ ดังนั้นการที่ชาร์ล็อตใช้เวทมนตร์ขณะอยู่ในมหาภพแห่งเสียงบ่อยๆนั้น ก็ทำให้ร่างกายของเธอต้องปรับตัวให้บรรจุและซึมซับพลังแห่งความมืดได้ดีขึ้น อันเป็นเหตุทำให้แม่มดตัวน้อยมีพลังเวทมากกว่าแม่มดคนอื่น

ทว่าเวลาที่เธอเรียนเวทมนตร์กับอีเมเนียนั้นน้อยเกินไป จึงใช้ได้แต่เวทมนตร์พื้นๆเท่านั้น ดังนั้นถ้าได้รับการศึกษาเพิ่มล่ะก็ ต้องเป็นแม่มดที่เก่งกาจในอนาคตได้อย่างแน่นอน

“ส่วนเธอวินดี้ ต้องไปปรับพื้นฐานการต่อสู้ใหม่ เนื่องจากตอนนี้รูปแบบการต่อสู้ของเธอสะเปะสะปะมาก”

หลังจากวิเคราะห์ลูกศิษย์ของตัวเองเสร็จ แม่มดสาวก็หันไปพูดกับมนุษย์หมาป่าตัวน้อยบ้าง โดยเมื่อวานหลังออกจากห้องรับรองที่คู่รักต่างเผ่าอยู่แล้ว เธอก็ให้วินดี้สู้กับสัตว์รับใช้ของเธอเพื่อดูพื้นฐานการต่อสู้ของเขา แม้จะไม่รู้ว่าทำไม แต่วินดี้มีกำลังขาที่เหนือกว่าธรรมดามาก ถึงจะมีร่างกายที่เล็กผิดจากไลก้าพ่อของเขาก็ตาม แต่กำลังขานั้นเรียกได้ว่าเท่าเทียมกันเลยทีเดียว

“การที่วันนี้เรียกมาก็เพราะเรื่องนี้ เนื่องจากเราไม่รู้ว่าระหว่างการเดินทางจะเจออะไรอีก ทุกคนมีศักยภาพที่จะเก่งมากกว่านี้ได้อยู่ ถ้าได้รับการฝึกอย่างเหมาะสม”

 อีเมเนียสรุปเรื่องในวันนี้อย่างรวดเร็ว ในสภาวะที่อาจจะเกิดสงครามได้ทุกเมื่อแบบนี้ เธอที่เป็นผู้นำของเผ่าแม่มดคงไม่อาจละทิ้งเมืองไปกับลูกศิษย์ของเธอได้ ดังนั้นอย่างน้อยก็ขอทำหน้าที่อาจารย์ของเธอให้สมบูรณ์เสียก่อน ด้วยการช่วยให้ทุกคนเก่งขึ้นก่อน

“เข้าใจแล้วครับ ไม่ว่าจะฝึกอะไรก็ได้ทั้งนั้น เพราะผมต้องปกป้องลิลินเอาไว้ให้ได้”

เชสพยักหน้ารับการฝึกของอีเมเนีย ตอนนี้เขายังอ่อนแอมากและไม่รู้ว่าในอนาคตต้องเจออะไรอีก คงดีกว่าถ้าหากเขาเก่งมากขึ้นกว่านี้
--------------------------------------------
แต่งเกือบไม่ทัน พรุ่งนี้จะลงตอนเต็มๆได้อีกไหมน้า
--------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #548 Kornfern (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 15:30
    สนุกมากค่ะ คอมเมนต์ด้านล่างนี่เอิ่มมมม =="

    #548
    0
  2. #481 Borich (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 20:52
    ลิลินน่ารักมากๆ เราติดเรื่องนี้เพราะเธอ > <
    #481
    0
  3. #251 minhai_m* (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:04
    หวานนๆ
    #251
    0
  4. #240 If You Want (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:27
    "เรืองไม่เหมาะสมสำหรับเอ็กที่อีเมเนียว่สคืออะไรหรอ" เชสมองไปที่หน้าใบห้าของหญิงสาผู้ใสซื่อเบื้องหน้าของเขาด้วยใจที่เต้นระวะรราวกับกลองศึก ก่อนจะเอ่ยถามเบาๆว่า
    "คุณอยากรู้หรอครับ"
    ลิลินไม่ได้เอ่ยตอบเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยเป็นการตอบรับ
    "งั้นผมจะสอนคุณเแงก็แล้วกัน"
    เชสก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูของลิลินซึ่งทำให้ใบหน้าไร้อารมณ์ของหญิงสาวปรากฏสีแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่จะใช้มือของตนประคองใบหน้าของหญิงสาวขค้นมาและประกบริมฝีปากสีเทา(จำสีไม่ได้ง่ะ) ลงไปบนริมสีปากสีชมพูอวบอิ่มก่อนจะตวัดลิ้นเล็กน้อย หลังจากนั่นก็ค่อยๆไซร้ลงมาช้าที่ซอกคอจนไปถึง........;;.........
    ไปจิ้นกะนต่อเองล่ะกันครับ
    #240
    0
  5. #239 logan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:18
    แอบหวานเล็กๆ>_<
    #239
    0
  6. #238 maruchan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:22
    ตอบไปสิเชส ว่ามันคือเรื่อง อนามัยวัยเจริญพันธุ์
    #238
    0
  7. #237 The Memorial (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:51
    ลิลิยถามงี้ไปเกิดเชสเอาจริงขึ้นมาจะทำไงเนี่ย 55
    #237
    0