Constellation War ศึกผู้พิทักษ์ถล่มจักรวาล

ตอนที่ 1 : ภารกิจลับ # 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    31 ก.ค. 63

พิกัด ARC : 745 , 11846

ท่ามกลางหมู่มวลเมฆาสีขาว ที่ถูกฉาบทาด้วยแสงอาทิตย์อัศดง ยานเรเทียม แกรงเกอร์  ได้จอดลอยลำนิ่งสนิทอยู่เหนือน่านฟ้าของดาวคริลดัสมานานนับสัปดาห์แล้ว หลังจากความพยายามในการจับกุมนักโทษหลบหนีที่ไม่เป็นผลสำเร็จ จากสภาพอากาศ และสนามแม่แหลกอันรุนแรงของดาวดวงนี้ ที่ช่างเอื้ออำนวยต่อการหลบซ่อนของอาชญากรอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ได้เป็นอย่างดี 

จากประวัติแล้ว นักโทษหลบหนีคนนี้เคยมีคดีลอบสังหารบุคคลสำคัญไม่ต่ำกว่า 40 ราย โจรกรรมข้อมูลและทรัพสินไปไม่ต่ำกว่าหลายพันคดี จึงไม่แปลกเลยที่อาชญากรรายนี้ถูกหมายหัวว่าเป็นตัวอันตรายลำดับต้นๆ ของกาแล๊กซี่ จนถึงขนาดมีผู้ตั้งสมยานามให้เขาว่า immortal shadow กันเลยทีเดียว ทำให้ภารกิจนี้ต้องตกเป็นหน้าที่ของยานรบซึ่งมีเทคโนโลยีคุณภาพสูงที่สุดในกองทัพในการไล่ล่าจับกุมนักโทษเพียงคนเดียว แต่ถึงกระนั้นเองตลอดหลายวันมานี้ก็ยังไม่พบวี่แววของสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้เลย ถึงแม้จะใช้อุปกรณ์ตรวจจับระดับอนุภาคมาควานหาเกือบทุกซอกทุกมุมของดาวดวงแล้วก็ตาม

“ ท่านนายพลครับ แน่ใจหรอว่าเป้าหมายของเราอยู่ที่นี่จริงๆ ” 

ชายหนุ่มชาวเบทาเรียนพูดขึ้นด้วยเสียงอิดโรย หลังนั่งมองภาพโฮโลแกรมของภูเขาและพื้นผิวสีเทาๆ ของดาวคริลดัสมานานนับสัปดาห์แล้ว โดยบนดาวเคราะห์ดวงนี้แทบไม่มีอะไรที่หน้าสนใจเลยนอกจากผืนดินแห้งแล้งและกองซากโขดหิน ที่ถูกเเต่งแต้มไปด้วยต้นไม้ใบหญ้าสีแดงสดรูปร่างประหลาดแปลกตา อยู่รวมกันเป็นกระจุกๆ ตลอดบริเวณที่ยานสำรวจบินผ่าน ซึ่งมันเป็นเวลาหลายวันแล้วที่ชายหนุ่มผิวสีฟ้าน้ำทะเลคนนี้ไม่อาจลุกไปไหนเลย แม้กระทั่งจะไปเปลี่ยนน้ำในเครื่องช่วยหายใจของเขาเองก็ตาม

แต่คำถามที่ถามไปนั้นก็ยังคงไร้ปฏิกิริยาตอบโต้กลับมา เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจชำเลืองดวงตาสีเทอควอยส์ของเขาไปยังผู้บังคับบัญชาอีกครั้ง เพื่รอฟังคำตอบที่ชัดเจน ให้มั่นใจในสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ 

“ … ” แต่ผู้ถูกถามกลับยังคงเลือกที่จะไม่ปริปากอะไรไปมากกว่านี้ เธอเพียงแค่ทอดสายตาอันโฉบเฉียวใต้ผมบ๊อบซอยสั้นไปยังดวงตะวันที่กำลังจะลับขอบฟ้า พร้อมกับมีรอยยิ้มเล็กๆ ที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า ก่อนที่จะเริ่มดำเนินการตามแผนที่วางไว้อย่างรัดกุม

“ เตรียมปล่อยยานสำรวจกลุ่มที่สามกับสี่ได้ ” หญิงสาวหน้าคมเข้มออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเข็งกร้าว โดยที่สายตานั้นยังคงจดจ้องผ่านหมู่มวลเมฆที่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาวอมเหลืองจากแสงของดวงตะวันที่กำลังเคลื่อนตัวลงอย่างช้าๆ พร้อมกับกำมือทั้งสองข้างของเธอลงบนที่ท้าวแขนอย่างแน่นเกร็ง ก่อนจะเอี้ยวตัวมาข้างหน้า

“ แต่ท่านครับ นี่เป็นกลุ่มยานสำรวจชุดสุดท้ายแล้ว... ถ้าเกิดว่า… ” ชายหนุ่มรีบกล่าวทักท้วงขึ้นมา ก่อนเขาหยุดก็พูดไปกลางคัน หลังจากรู้ถึงแรงกดดันบางอย่าง

" ก็ได้ครับจะเริ่มดำเนินการเดี๋ยวนี้ " 

บุรุษชาวเบทาเรียนคนนี้ รู้ดีว่าตนเองควรวางตัวอย่างไรในสถานะการปัจจุบัน ถึงเขาจะกำลังพยายามกล่าวทักท้วงผู้เป็นนายถึงความเสี่ยง แต่ก็ยังรู้ดีถึงนิสัยมุ่งมั่นและเด็ดขาดของเธอ จึงไม่กล้าที่จะขัดคำสั่งเลยแม้แต่น้อย และทำให้เขาต้องลุกขึ้นจากที่นั่ง พร้อมกับตะโกนเสียงดังออกมา

"เอาหละทุกหน่วย กรุณาฟังทางนี้ เตรียมปล่อยยานสำรวจชุดสุดท้ายได้เลย"  สิ้นเสียงกล่าวของบุรุษผิวสีฟ้าน้ำทะเล เสียงอื้ออึงของการติดต่อและรายงานความพร้อมในห้องบังคับการก็ดังขึ้นแทบจะทันที ราวกับว่าทุกอย่างได้ถูกเตรียมการไว้หมดแล้ว

" โรงเก็บยานสามกับสี่พร้อมใช้งานครับ"

" ระบบนำร่องพร้อมค่ะ "

" ความดันและปริมาณสสารภายนอกคงที่ครับ แต่อาจมีความแปรปรวนของสภาพอากาศเล็กน้อย "

" ทางหอควบคุมการบินรายงานมาว่าทุกอย่างพร้อมแล้วครับ จะให้สั่งปล่อยยานสำรวจเลยมั้ยครับท่าน"

เสียงของลูกเรือส่วนใหญ่ดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน รวมถึงบรรดาเหล่าลูกเรือคนอื่นๆ ในบริเวณนั้นที่กำลังง่วนกับการตรวจเช็คค่าความเสถียรของระบบจากหน้าจอ และบางส่วนที่กำลังปรับค่าคงที่ยานให้สำรวจอยู่ ก็ต่างหันหน้ามาพูดรายงานข้อมูลในส่วนของตัวเองกันอย่างไม่ขาดสาย ก่อนจะเฝ้ารอคำฟังการตัดสินใจต่อไปของนายพลหญิง 

แต่ภายใต้ชุดคลุมตัวใหญ่สีดำขลับที่ประดับไปด้วยริ้วแถบสีเขียวนั้นกลับยังไม่มีการตอบคำถามใดๆ กลับมา อากับกริยาของเธอยังคงนิ่งสงบไม่ไหวติง สายตาที่จับจ้องเขม็งไปด้านหน้า ไม่มีทีท่าว่ามองไปทางลูกเรือเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอเพียงกำลังรอเวลาเหมาะเจาะที่จะทำให้แผนสำเร็จ จนในที่สุดเวลานั้นก็มาถึง

“ ปล่อยยานสำรวจได้ !! ” 

 

3 ชั่วโมงก่อนภารกิจปล่อยยานสำรวจชุดใหม่จะเริ่มขึ้น บนพื้นผิวของดาวที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นหมอกหนาสีเทาทึบ และพายุฝนที่โหมกระหน่ำตลอดเวลา ยานสำรวจทรงกลมสองสามลำได้บินผ่านทุ่งหญ้าสีแดงไปอย่างเชื่องช้าและเงียบเชียบ พร้อมกับสาดเลเซอร์เป็นแถบสีเขียวมรกต ตรวจหาอนุภาคชีวโมเลกุลไปตามยอดไม้และใบหญ้า เพื่อสแกนสำรวจสิ่งมีชีวิตตามหน้าที่ที่มันได้รับ ก่อนจะรายงานข้อมูลกลับไปยังห้องบังคับการบนยานเรเทียม 

โดยพวกมันทั้งหมดนั้นได้รับคำสั่งให้เคลื่อนตัวไปด้านหน้าเรื่อย ๆ มาตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา จนกว่าไปถึงอีกด้านของดาวดวงนี้ ซึ่งตำแหน่งปลายทางของการสำรวจจะอยู่ด้านตรงข้ามของผืนดินส่วนที่ยานกำลังจอดลอยลำอยู่พอดี ทำให้ไม่มีจุดใดบนพื้นผิวในดาวเคราะห์ดวงนี้ ที่จะรอดพ้นสายตาของยานรบลำยักษ์ไปได้เลย

และในจังหวะที่ยานสำรวจกำลังเคลื่อนไปเรื่อย ๆ อยู่นั่นเอง จู่ๆ บางอย่างก็ได้ปรากฏกายขึ้นอย่างช้าๆ จากสายหมอกหนาในยามเช้า ภายหน้าของยานสำรวจลำหนึ่งที่กำลังกวาดเลเซอร์ขึ้นลงตามพงหญ้า สิ่งนั้นมีรูปร่างเป็นเงาของมนุษย์ ที่ค่อยๆ ย่างสามขุม ก้าวพ้นหมอกสีเทาออกมาอย่างไม่ยำเกรงแสงสีเขียวมรกตข้างหน้าเลยแม้แต่น้อย ถึงยานสำรวจลำนั้นจะกำลังเคลื่อนตัวและฉายเลเซอร์เข้ามาใกล้มากแล้วก็ตาม 

และเมื่อร่างนั้นก้าวพ้นผ่านหมอกหนาออกมา ก็ปรากฎให้เห็นมนุษย์ในชุดผ้าคลุมเก่าๆ สีเทาเข้ม ตรงขอบชายผ้ามีรอยขาดวิ่นดูซ่อมซ่อ ส่วนฮูตที่ยาวปรกหน้าบุคคลปริศนาลงมา ก็สามารถปิดบังใบหน้าใต้ผืนผ้าคลุมนั้นไว้ได้อย่างสมบูรณ์ เขาก้าวขาใส่เกราะจักรกลสีดำแดงพ้นผ้าคลุมตรงเข้าหาแสงเลเซอร์ พร้อมกับยกมือภายใต้ชุดเกราะสีดำรัดรูปขึ้น ซึ่งในมือข้างนั้นมีอุปกรณ์บางอย่างลักษณะเป็นรูปทรงปิรามิดสองอันประกบฐานเข้าหากันอยู่ ขนาดของมันใหญ่เท่าลูกเทนนิส และลอยอยู่ในลักษณะที่ทิ้งปลายแหลมลง โดยในจุดที่เชื่อมปิรามิดสองอันเข้าไว้ด้วยกันได้เริ่มมีประกายไฟฟ้าสีแดงไหลเวียนอยู่ในช่วงรอยต่อ ก่อนมันจะเริ่มเพิ่มปริมาณขึ้นจนดันปีรมิดทั้งสองอันให้ห่างกัน แล้วพลังงานนั้นก็ทำการหมุนชิ้นส่วนปีรามิดทั้งสองชิ้นในทิศทางที่ทวนกระแสด้วยความเร็วสูง จนมันกลายเป็นภาพติดตารูปทรงกรวย ก่อนที่บุคคลปริศนาจะนำพามันตรงสู่แสงเลเซอร์ที่กำลังเคลื่อนเข้าหาเขาอย่างช้าๆ ด้วยท่าทางใจเย็น

" แล้วเจอกัน ซิลเลีย "

เสียงแหบห้าวดังขึ้นมาจากใต้ผ้าคลุม ก่อนแสงสีแดงจากอุปกรณ์ในมือของเขาจะสว่างวาบไปทั่วบริเวณ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #3 Shadow_J (@Shadow_J) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 22:25
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก รอตอนต่อไป
    #3
    1
    • #3-1 wizzard potion (@life-of-universe) (จากตอนที่ 1)
      31 กรกฎาคม 2563 / 01:00
      จะรีบเขียนตอนสองมาให้อ่านนะครับ
      #3-1