Lens (KiHae)

ตอนที่ 1 : Lens ต้าเหลียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ก.พ. 56

Lens ต้าเหลียน









แนะนำว่าให้เปิดเพลงไปด้วยขณะอ่านค่ะ






 













                                                                                                                                Love is like photography

                                                                                                If you change the lens, your photo is change

                                                                             If you see love in the different side, your love is change

 






 

                ลมแรงจริงๆ..

                ลมแรงมากๆเลย..
 

 

                                เนื่องด้วยภูมิประเทศของเมืองต้าเหลียน มณฑลเหลียวหมิงของประเทศจีน ประกอบด้วยทะเลและภูเขา หากเป็นชาวจีนก็คงบอกว่าถูกฮวงจุ้ยเสียจริง ต้าเหลียนเป็นเมืองที่มองแล้วยังไงก็ไม่ “จีน” อย่างที่เคยได้รับรู้มาก่อนหน้าที่จะมาที่นี่
 

                                คนเป็นพี่ห่วงน้องที่จะมาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง กลัวจะอยู่ไม่ได้ด้วยความที่อยู่ติดบ้านโดยตลอด พี่ทงฮวาเตือนผมตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าผมตัดสินใจจะมาอยู่ที่จีน ที่สำคัญ มาอยู่โดยที่ไม่มีงานประจำ รับฟรีแลนซ์ไปเรื่อยๆ พี่ชายที่ห่วงน้องไม่เลิกเอาแต่พูดว่า ที่จีนจักรยานเยอะมาก ขับตามข้างทางเต็มไปหมด ห้องน้ำสาธารณะก็ยากที่จะรับ ชีวิตเร่งรีบ ตอนแรกที่ขึ้นเครื่องบินมาจากอินชอนแล้วมาลงที่เซี่ยงไฮ้ผมมีโอกาสจะเดินเที่ยวที่นั่นอยู่วันหนึ่ง เป็นอย่างที่พี่พูดจริงๆ รถราเต็มไปหมด ที่สำคัญจักรยานก็เยอะสุดๆ
 

                แต่พอมาถึงเมืองต้าเหลียนแล้ว ผมก็รู้เลยว่าตัดสินใจถูกจริงๆที่เลือกมาอยู่เมืองนี้ เมืองนี้เป็นเมืองใหม่ ตึกราบ้านช่องดูคล้ายรัสเซียผสมกับญี่ปุ่นเพราะส่วนนี้เคยตกเป็นเมืองขึ้น ไม่มีจักรยานเต็มท้องถนนอย่างที่คิด มีเพียงรถยนต์เท่านั้น แม้การจราจรอาจจะติดขัด แต่ก็น้อยกว่าที่เซี่ยงไฮ้อยู่มาก
 

                                ที่นี่มีทะเลที่ผมชอบ คนแถวนี้ไม่เล่นน้ำทะเล ไม่เดินตามชายหาดเล็กๆนี่ มีสวนสาธารณะเต็มไปหมด มีภูเขา มีลมพัดตลอด มีตึกสมัยใหม่ มีย่านการค้าที่แลดูคล้ายฮาราจูกุ หากไม่เห็นตัวหนังสือภาษาจีนตามข้างทาง หรือบรรดาอาตี๋อาหมวยทั้งหลาย ผมอาจจะลืมไปเลยก็ได้ว่าที่นี่คือจีน ที่นี่อาจจะไม่สวยเท่ายุโรป แต่ก็ทำให้ช่างภาพอย่างผมพอใจไม่น้อย แม้ตอนนี้จะทำได้แค่วางแผนในใจคนเดียวเงียบๆว่าจะหาโอกาสมาเดินถ่ายภาพให้ได้













 

                                ร่างของชายต่างชาติดูเป็นที่สนใจของคนแถวนั้น แม้จะไม่ได้ดูต่างกันมากแต่มองแล้วก็พอจะรู้ว่าไม่ใช่คนท้องถิ่นแน่นอน ผมเดินเตร็ดเตร่ที่สวนสาธารณะในตัวเมือง หลังจากเดินทางออกมาจากมหาวิทยาลัย แม้ผมไม่ได้มาเรียนต่อ แต่ผมก็ตัดสินใจจะเลือกอยู่ในบริเวณมหาลัย 
 

                                ผมคิดว่าจะเปิดร้านถ่ายภาพที่มหาลัย และวางแผนจะเก็บเงินเปิดร้านหนังสือเล็กๆสักร้านไว้นั่งอ่านให้คลายเหงา แน่นอนว่าเรื่องนี้ผมยังไม่ได้บอกใคร ปล่อยให้ครอบครัวคิดไปว่าผมมาทำฟรีแลนซ์ ในวันที่ธุรกิจไปได้สวยค่อยบอกแล้วก็ยังไม่สาย ผมอยากจะประสบความสำเร็จ อยากให้แม่กับพี่ภูมิใจ และให้พ่อที่อยู่บนสวรรค์เบาใจ เพราะผมไม่ได้หัวดี เรียนเก่งเหมือนพี่ พี่ชายผู้เป็นความภาคภูมิใจของครอบครัว   


                                พี่ตั้งใจเรียนจนสอบทุนไปเรียนทันตแพทย์ที่อังกฤษได้ ส่วนผม แม้จะพยายามมากเท่าไหร่ก็ทำไม่ได้อย่างพี่ แต่ดูเหมือนว่าจะไปได้ดีในด้านดนตรี ศิลปะเสียมากกว่า สุดท้ายผมก็เรียนต่อในด้านวรรณกรรม และเข้าชมรมถ่ายภาพ ในตอนนั้นผมมีโอกาสได้พบกับอาจารย์คนจีนทำให้เริ่มสนใจที่จะลองมาใช้ชีวิตที่นี่ดูบ้าง จนได้ตัดสินใจเลือกเมืองที่ไม่เป็นที่รู้จักนักอย่างต้าเหลียน แม้จะเป็นเพียงสายลมเย็นๆ คลื่นจากทะเลที่คอยซัดเข้าฝั่งมา อากาศเย็นๆบนภูเขา ผมก็มั่นใจว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้ผมตกหลุมรักต้าเหลียนได้อย่างแน่นอน

 






 

                                เมื่อเดินเตร็ดเตร่จนเริ่มค่ำ ชายต่างชาติคนนี้ก็คิดได้ว่าควรจะซื้อของใช้ที่จำเป็นไม่ใช่ของกินจุกจิกเช่นนี้อีกทั้งลมจากทะเลที่พัดมาอยู่เสมอจนเริ่มรู้สึกหนาวขึ้นบ้างจึงเดินจ้ำเอาจ้ำเอาแบบนี้จนคนที่มาด้วยตามแทบไม่ทัน “หยางหมิน” หรือ “หมิน” เพื่อนชาวจีนคนแรกของผม เนื่องด้วยอาคารพาณิชย์ที่เช่าไว้ห้องติดกัน หยางหมินเห็นผมเป็นคนต่างชาติ วันนี้ชายร่างเล็กคนนี้เลยอาสาพาผมออกมาเดินทั่วเมืองเผื่อวันหลังจะได้มาเองถูก แม้ว่าจะเจอกันเพียง 2 วัน ผมกลับไว้ใจหยางหมินให้พามาเที่ยวทั่วเมืองอย่างนี้
 

                                อาจจะเป็นเพราะผมรู้สึกถูกชะตากับเพื่อนคนนี้มาก ชายจีนร่างเล็กที่มีรอยยิ้มตลอดเวลา อารมณ์ดีจนผมนึกอยากจะถามว่าเคยโกรธใครบ้างไหม มันเร็วไปที่จะเดานิสัยคนที่เพิ่งพบกัน แต่ผมคิดอย่างนั้นจริงๆ หยางหมินเปิดร้านกาแฟที่อาคารพาณิชย์นั้น ร้านของเขาใหญ่ที่สุดในมหาลัย คนเข้าเยอะแต่กลับสงบอย่างไม่น่าเชื่อ เวลาที่หยางหมินพูดกับผม เขาจะพูดช้าๆ ชัดๆ และเลือกใช้คำง่ายๆ ในตอนแรกมันเป็นไปอย่างทุลักทุเล แต่ตอนนี้ผมพูดคล่องขึ้นกว่าตอนที่อยู่เกาหลีเล็กน้อย อาจจะเพราะได้พูดกับเจ้าของภาษาจริงๆก็เป็นได้

 

                                “อย่าเดินเร็วนักสิ ตงไห่” หยางหมินเรียกผมด้วยชื่อจีน
 

                                “ถ้าไม่รีบเราจะกลับไปถึงค่ำนะหมิน ฉันยังเก็บของไม่เรียบร้อยเลย” เพราะมหาวิทยาลัยอยู่บนภูเขา การเดินทางมาในตัวเมืองต้าเหลียนจึงใช้เวลากว่า 40 นาที แต่กลับเดินทางไปถึงเมืองข้างๆในเวลาเพียง 5-10 นาที
 

                                “คนเกาหลีนี่เดินเร็วอย่างนี้ทุกคนรึไงเนี่ย” หยางหมินเอ่ย
 

                                “นายรู้จักคนเกาหลีคนอื่นรึไง”
 

                                “รู้จักสิ ฉันยังไม่เล่าให้ตงไห่ฟังใช่ไหม ว่ามีคนเกาหลีสองคนมาเรียนในมหาลัยด้วยล่ะ ไว้พวกเขามาร้านแล้วจะแนะนำให้รู้จักนะ” พูดแล้วก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดี
 

                                “อืม เอาสิ” แม้จะรู้สึกดีที่มีคนชาติเดียวกันอยู่เมืองนี้ แต่ก็ไม่ทันได้คิดอะไรมากนัก เมื่อเจอของที่ต้องการทงเฮจึงออกเดินอีกครั้ง และนั่นทำให้เพื่อนชาวจีนต้องรีบเดินตามอีกครั้ง

 

 
 

คงดีไม่น้อย หากมีคนที่เข้าใจกันเมื่อมาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองเช่นนี้





















 

Life-B

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
คิดว่าทุกคนคงเพิ่งเคยอ่านฟิคของเราเป็นครั้งแรก
ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าจะมีคนอ่านไหม เพราะเป็นแนวที่มีคนชอบน้อย


ลงตอนแรกค่ะ เปิดตัวทงเฮ : )
ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าจะอ่านเข้าใจกันไหม (หัวเราะ)
เพราะลองให้เพื่อนอ่านแล้ว เพื่อนงงค่ะ พยายามแก้แล้ว
ช่วยดูคำผิดให้ทีนะคะ เดี๋ยวจะมาแก้ให้เพราะเบสท์เบลอบ่อยมาก

ขอบคุณนุ่นเนยมายด์ที่ช่วยอ่านให้
ในที่สุดบทนำก็ออกมาอย่างงดงาม(?)















 
THE FARRY's House
 
THE★ FARRY






 

11 ความคิดเห็น

  1. #6 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:17
    เปิดตัวหมวยมาแบบว่าอารมณ์นักเดินทางอ่ะ
    รอดูตอนต่อไปนะ
    ปล.เค้าว่าเค้าเข้าใจนะ แบบว่าเหมือนบรรยายอ่ะ อารมณ์อ่านนิยายแบบผู้ใหญ่นิดนึงอ่ะ
    #6
    0
  2. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:05
    ติดตามจ้า
    ปล.เนื้อเรื่องแอบงงนะ แต่เรียบเรียงคำ+ประโยคใหม่ก็โอแล้วจ้า สู้ๆนะ รออ่าน 5555
    #5
    0
  3. #4 Nano_Funny (@jaeahsong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:58
    คนเกาหลีที่ว่ามีบอมด้วยใช่ไม่อ่ะ
    #4
    0
  4. #3 Nano_Funny (@jaeahsong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 08:18
    ติดตามแน่นอนคร้า 
    #3
    0
  5. #1 Coolling_illegal (@totohobbit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:07
    ติดตามคร้าบบบ  ^^  รับเพื่อนบ้านไหม?
    #1
    0