ผมแค่อยากได้ยินเสียงคุณเป็นคนแรกของเช้าวันพรุ่งนี้ (BL)

ตอนที่ 3 : 1 3 . 0 0 P M. O N M O N D A Y

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 มี.ค. 60

เอาจริงๆ วันนี้ นอกจากเบียดตัวจนแทบจะสิงร่างคนข้างหน้าบนรถเมล์นั่นแล้ว ก็นับว่าเป็นเช้าที่สดใสอีกวันของผม

ดูนั่นสิ คนจ่ายเงินเดือนของพวกเราเดินเข้าออฟฟิศมาโน่นแล้วนี่มันเกือบบ่ายแล้ว

ก็ช่วงนี้ไม่มี ' เดดไลน์ ' นี่นา ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงได้ทำตัวชิวได้ขนาดนี้

ส่วนทีมของผมเหมือนจะมากันครบตั้งแต่แปดโมงครึ่งแล้ว ทีมของผมที่ว่ามีสามคน ก็มีผม คุณพีที่มีประสบการทำงานมากกว่าผมไม่เท่าไหร่ แล้วก็ คุณกรแก่สุดในบรรดาพวกเราถ้าจำไม่ผิด เขาอยู่มาตั้งแต่ก่อตั้งบริษัทและก็ยกตำแหน่งหัวหน้าทีมให้ผมด้วยความคิดที่ว่า มันน่ารำคาญและขี้เกียจฟังลูกค้าหรือหัวหน้าตีแบบกลับมา 

ส่วนคุณพีเห็นดูสุภาพๆ แบบนั้นก็เถอะ เขาค่อนข้างจะใจร้อนพอสมควรเลย เขาเลยเลี่ยงที่จะไม่ไปเผชิญหน้ากับคนอื่นที่ไม่รู้เรื่องการทำงานมากล้าตำหนิแบบของเขาเพราะกลัวว่าเขาจะด่าลูกค้ากลับไป นั่นแหละ เหตุผลทั้งหมด

ในทีมไม่มีใครกินเส้นใครหรอกครับ เราอยู่กันเหมือนครอบครัวมากกว่า คุณพีนี่เหมือนพี่ชายผมคนนึง ส่วนคุณกรนี่ก็เหมือนพ่อไม่ก็ลุง แต่นั่นไม่สำคัญหรอก มันสำคัญตรงที่ยังไงซะ พวกเขาก็ช่วยสอนผมและออกความเห็น ช่วยกันแก้แบบแก้งานให้ดีที่สุด เท่าที่เราจะทำได้ เราไม่ได้ต้องแข่งกันเองในบริษัท นั่นแหละคือสิ่งที่ผมชอบมากกว่าพวกบริษัทใหญ่ๆ มันไม่ได้กดดันอะไรมากมายที่ต้องแข่งขันอยู่ตลอดเวลา แค่ชีวิตภายนอกตึกนี้ก็วุ่นวายจะแย่อยู่แล้ว ถ้าหากยังต้องมาหัวร้อนกันในที่ทำงานแบบนี้อีก เปิดแอร์ไปก็คงไร้ประโยชน์น่าดู

"ช่วงนี้อากาศร้อนจริงๆ เลยนะว่ามั้ย? ผมน่ะเปิดแอร์ทั้งคืนจนค่าไฟจะทะลุเพดานอยู่แล้วเชียว"

คุณกรเริ่มชวนคุยหลังจากหลังเวลาพักเที่ยง แล้วยังรู้สึกแน่นๆ ท้อง ยังไม่พร้อมจะทำงานกันต่อเท่าไหร่

"ก็นั่นน่ะสิครับ อากาศร้อนๆ แบบนี้ถ้าไม่มีแอร์นี่คงอยู่ไม่ได้แน่นอน"

คุณพีก็เป็นคู่สนทนาที่ดีได้ตลอดเลยจริงๆ

"......."

ส่วนผมน่ะ นั่งดูชาไข่มุกเงียบๆ ขอไม่ออกความเห็นตอนนี้ดีกว่า แล้วพยายามจดจ่อกับงานต่อจากที่ทำค้างไว้ ผมดูเหมือนคนบ้างาน แต่นั่นไม่จริงเลย ผมแค่อยากกลับจากบริษัทนี้ก่อนห้าโมงเย็นที่รถจะติดแหง่กเหมือนตอนเช้ามากกว่า

"พอมีแอร์เย็นๆ แบบนี้ก็ทำเอาหลับจนไม่อยากจะตื่นเลยนะ ฮ่าๆ"

"แบบนั้นก็แย่สิครับ ตื่นสายทุกวันคงเข้าไม่ทันเวลางานแน่ๆ พี่กรยิ่งอยู่ไกลซะด้วย"

"โอ้ยพี พี่ไม่มีทางมาสายแน่นอนถ้ามีแอพนั่น"

"แอพอะไรงั้นเหรอครับ?"

"อะไรกันๆ เดี๋ยวนี้เขามีแอพนาฬิกาปลุกแบบใหม่แล้วนะพี ไม่รู้เหรอ?"

หูผึ่งสิครับ แอพนาฬิกาปลุกแบบใหม่? ประโยคนั้นทำเอาผมเงยหน้าขึ้นมาจากกองงานอย่างสนใจรอฟังเลยทีเดียว

"ไม่ทราบครับ ถ้ามันดีจริงนี่ผมว่า พี่แนะนำดวินด้วยสิครับ ช่วงนี้เห็นเขาบ่นๆ ว่าตื่นสายอยู่บ่อยๆ"

"มีของดีแบบนี้ แบ่งๆ กันบ้างสิครับพี่กร" ผมนี่อยากรู้ใจจะขาดแล้วว่าแอพที่ว่านั่นมันจะดีจริงๆ รึเปล่า

"นี่ไง แอพนี้ อะไรนะเอกกี้ๆ อะไรสักอย่าง รู้จักรึเปล่า" 
คุณกรหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองขึ้นมาก่อนจะกดๆ เจ้าแอพพลิเคชั่นสีม่วงที่มีรูปอะไรสักอย่างคล้ายๆ แตรสีเหลืองขดอยู่ แล้วหันหน้าจอมาให้พวกเราสองคนได้ดู

"มันใช้ได้จริงเหรอครับ?"

"พวกนายไปอยู่ที่ไหนมา เขาใช้กันทั่วบ้านทั่วเมืองเชียวนะ" คุณกรดันแว่นทำหน้าเหมือนจะภูมิใจมากที่เขาไม่โลว์เทคและคอยตามกระแสฮิตเหมือนพวกวัยรุ่น

ในขณะที่ผมก็คว้าเจ้าสมาร์ทโฟนเครื่องเก่าที่ใกล้จะตกรุ่นไปแล้วขึ้นมาเสิร์จหาชื่อแอพนั้นบนเครื่องของผมบ้าง ในขณะที่คุณกรยังคงสาธยายสรรพคุณอันเลื่องชื่อของมันให้พวกเราฟังแบบยาวเหยียดว่ามันมีดีอะไรบ้าง จนผมชักจะคิดว่าเขาไม่น่ามาทำงานตรงนี้เลยเขาน่าไปทำงานเกี่ยวกับพวกไอทีเสียมากกว่า

เอาวะ ผมลองติดตั้งแอพพลิเคชั่นสีม่วงนั้นลงบนเครื่องผมดูตามคำแนะนำกึ่งคะยั้นคะยอของอีกฝ่าย มันน่าสนใจจริงๆ นั่นแหละ ผมคิดว่า เจ้านี่แหละจะเป็นสิ่งที่ตอบโจทก์ต่อความต้องการของผมได้


และผมหวังว่าเช้าของวันพรุ่งนี้จะเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน








TBC
@Caturdays

4 ความคิดเห็น

  1. #4 th_vampire (@th_vampire) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 19:07
    แอพม่วง....หึหึหึ
    #4
    0
  2. #3 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 12:54
    หืม? จะเปลี่ยนได้จริงๆ หรอ?
    #3
    0