เล่ห์ร้าย สายใยรัก

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 : ฉันคิดถึงคณอีกแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    29 ก.ค. 63




ภาพบรรยากาศงานแต่งงานของจีจี้









 



ก่อนวันงานวิวาห์ของจีจี้หนึ่งวัน ในโรงแรมหรูใจกลางเมืองของไทยภายในห้องจัดเลี้ยงต่างเตรียมความพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ ซึ่งในงานนี้เรียกได้ว่าเป็นงานช้างอีกงานหนึ่งที่มีจำนวนแขกที่จะมาแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวเกือบพันคน นับว่าเป็นงานที่น่าลำบากใจให้กับคนตกแต่งภายในของงาน ที่จะสร้างความประทับให้กับผู้ที่มาร่วมงาน ริสาที่ทำหน้าที่ออกแบบส่วนของดอกไม้ในงานเธอเองยอมรับว่าหนักใจมาก กว่าจะรับงานนี้มาได้ต้องคิดให้ดี เพราะงานของเธอทุกงานเธอทุ่มเทแรงกายและแรงใจให้กับมันมาก

“พี่ริสาค่ะ หน่อยว่าพักก่อนมั้ยค่ะ นี่ก็ทำมาทั้งวันแล้ว อีกอย่างมันก็เหลือเพียงแต่จัดความเรียบร้อยเล็กๆน้อยก็เสร็จแล้วละค่ะ”ลูกจ้างสาวทักเจ้านายสาวที่กำลังวุ่นอยู่กับตกแต่งซุ้มดอกไม้จนลืมเวลาพัก


“จริงด้วย...นี่ก็ใกล้จะเสร็จแล้ว งั้นบอกคนของเราว่าพักก่อนแล้วกัน แล้วเดี๋ยวพี่ค่อยเรียกมาวางแผนต่อว่าทำอะไรต่อจากนี้”


“ค่ะ”


เมื่อสั่งการลูกจ้างสาวของตนเสร็จเธอจึงวางมือจากงานเพื่อเช็คความเรียบร้อยผลงานของเธอ ทุกครั้งๆที่เธอทำเธอจะยิ้มให้กับผลงานของเธอแล้วจะจินตนาการภาพเจ้าของงานว่ามันจะสวยงามแค่ไหนหากพวกเขาได้ยืนอยู่ ณ จุดนี้



“ริสา”เสียงเรียกหญิงสาวที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี


“อ่าว...พี่ลิลลี่ เป็นไงบ้างค่ะเหนื่อยมั้ย”ริสาหันไปถามลิลลี่ด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม


“ไม่จ๊ะ...เราละเหนื่อยมั้ย วันนี้วุ่นทั้งวันเลย”


“นิดหน่อยนะค่ะ...แต่ว่าริสามีความสุขมากกว่าค่ะ ยิ่งมองผลงานตัวเองทีไร ก็ยิ่งมีความสุข”หญิงสาวพุดไปก็หันไปมองผลงานของตนเองไป


“นั้นสินะ พี่เองก็ทึ่งไปเหมือนกัน ไม่คิดว่างานที่ใหญ่โตแบบนี้จะถูกริสาเนรมิตงานให้กลายเป็นสรวงสวรรค์กลางโรงแรมไปได้ นี่ถ้าน้องจีจี้มาเห็นคงต้องปลื้มมากแน่ๆเลยละ”ลิลลี่ปลื้มใจกับผลงานสาวรุ่นน้อง


“แห่ม...พี่ลิลลี่ก็ชมเกินไปแล้วละค่ะ ทุกอย่างที่ริสาทำก็ได้ไอเดียมาจากเจ้าสาวของงานนั้นแหละค่ะ”


ขณะที่ทั้งสองสาวกำลังชื่นชมกับผลงานของตัวเองอยู่นั้นคู่บ่าวสาวเจ้าของงานตัวจริงก็เดินเข้ามาดูความเรียบร้อยในงานของทั้งคู่ต่างตกตะลึงกับผลงานที่อยู่ตรงหน้า และรอบๆงาน



“ว๊าว!!...นี่มันสวรรค์ชัดๆเลยค่ะ พี่คริส...สวยมากๆเลย”จีจี้ว่าที่เจ้าสาวหันไปชื่นชมผลงานกับว่าที่เจ้าบ่าวที่เดินเคียงคู่เข้างานกันมา


“ครับ...สวยมาก จีจี้”ว่าที่เจ้าบ่าวก็เริ่มสำรวจไปรอบๆงานพร้อมเดินไปทางเดียวกับว่าเจ้าสาวที่กำลังเดินไปยังผู้สร้างสรรค์ผลงานออกมา


“พี่ริสาค่ะ...จีจี้ชอบมากๆเลยค่ะ ไม่คิดว่างานจะออกมาสวยกว่าในรูปเสียอีก”


“ขอบคุณค่ะ...แต่ที่จริงแล้วพี่ว่าต้องชมน้องจีจี้มากว่านะค่ะ ที่มีไอเดียดีๆมากบอกพี่นะค่ะ”


“จริงหรือจีจี้”คริสทึ่งในคำพูดของริสา


“แห่ม...พี่คริสค่ะ จีจี้แต่งงานครั้งเดียวในชีวิต มันต้องออกมาให้เหมือนที่ฝันไว้สิค่ะ ไม่งั้นเสียดายแย่”


“ขอบคุณนะครับ...จีจี้...ที่ทำงานหนักเพื่องานแต่งของเราสองคน”ว่าที่เจ้าบ่าวมองว่าที่เจ้าสาวด้วยความขอบคุณจากใจ มันยิ่งทำให้เขาประทับใจในตัวเจ้าสาวของเขามากยิ่งขึ้น


“ไม่เป็นไรค่ะ...จีจี้อยากให้วันงานของเรามีความสุขที่สุดนี่ค่ะ”ว่าที่เจ้าสาวหันไปยิ้มให้กับว่าที่เจ้าบ่าวพร้อมกุมมือไว้ด้วยกัน ว่าที่เจ้าบ่าวอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มว่าที่เจ้าสาว


“อ๊ายพี่คริส ทำไรค่ะอายคุณลิลลี่กับคุณริสาเขา”


“ฮึฮึ”คริสหัวเราะในความเขินอายของหญิงสาว


“ไม่เป็นหรอกค่ะน้องจีจี้...วันนี้ดูทั้งสองมีความสุขมากๆ พี่ก็ดีใจแล้วละค่ะ”ลิลลี่พี่สะใภ้สาวคนสวยยิ้มให้กับคนทั้งคู่ด้วยความยินดี


“พี่ลิลลี่...ก็ควรจะมีความสุขมากๆเหมือนกันนะค่ะ แล้วนี่หลานชายสุดหล่อของจีจี้หายไปแล้วละค่ะ เมื่อกี้เห็นยังวิ่งเล่นอยู่เลย”


“อ้อ...ตอนนี้อยู่กับน้องชีช่า น้องลีน่า นะค่ะ สงสัยจะเล่นซนๆกันอยู่ในห้องต้อนรับนะค่ะ”


“หรอค่ะ อ้อใช่แล้วๆ จีจี้เกือบลืมไปเลยค่ะ ว่าจีจี้มีเรื่องขอร้องหน่อยได้มั้ยค่ะ คือว่าในงานพรุ่งนี้จีจี้อยากให้หลานเคลวิน น้องชีช่า น้องลีน่า มาช่วยโปรยดอกไม้ตอนพิธีแต่งให้หน่อยนะค่ะ ไม่ทราบว่าพี่ริสาจะสะดวกมั้ยค่ะ”


“พี่ว่า...จะดีหรือค่ะ พี่กลัวว่าเด็กจะซนจนได้เรื่อง”


“ไม่หรอกค่ะ...จีจี้ว่ามันดูน่ารักออกจะตาย ว่ามั้ยค่ะพี่คริส”จีจี้หาคนสนับสนุนในครั้งนี้


“ครับ ยังไงก็ต้องรบกวนคุณริสากับคุณลิลลี่ด้วยนะครับ”คริสตามใจแฟนสาวเต็มที่


“นะค่ะๆ”จีจี้อ้อนให้สองสาวเห็นด้วยกับเธอ


“เอ่อ...คือ”ริสาลำบากใจที่จะพูดจึงหันไปมองลิลลี่ที่ลำบากใจไม่ต่างกันแต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้ตัดสินใจ  เสียงชายหนุ่มผู้เข้ามาใหม่ดังขัดขึ้นมาก่อน


“ได้สิ...จีจี้”วิลเลี่ยมเข้ามาได้ยินคำอ้อนของน้องสาวจึงตอบตกลงแทนภรรยาทั้งทางพฤตินัย


“คุณวิลเลี่ยม/พี่วิลเลี่ยม”ลิลลี่และจีจี้ต่างผสานเสียงด้วยความแปลกใจของชายหนุ่มผู้มาใหม่


“สวัสดีคับพี่วิลเลี่ยม”เสียงน้องเขยทักทายวิลเลี่ยม


“สวัสดีค่ะคุณวิลเลี่ยม”ริสาเองก็ทักทายชายหนุ่มผู้มาใหม่


“สวัสดีครับทุกคน”วิลเลี่ยมเดินมาพร้อมรอยยิ้มที่สดใส ซึ่งรอยยิ้มนี้สดใสมากกว่าปกติเพราะตอนนี้สถานะของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว แม้ว่าจะเปลี่ยนไปอย่างไม่สมบูรณ์แบบ


“ไหนพี่วิลเลี่ยมบอกว่า วันนี้ไม่ว่างเข้ามาในงานนี่ค่ะ แล้วเนี่ยว่างแล้วหรือค่ะ”จีจี้ค้อนใส่พี่ชายของตนอย่างหมั่นไส้


“งานพี่เพิ่งเสร็จนะ...ลิน...ลูกอยู่ไหนละ”ชายหนุ่มตอบน้องสาวเสร็จหันไปถามหาลูกชายกับแม่ของลูกทันที


“อยู่ห้องต้อนรับ กับน้องชีช่า น้องลีน่าค่ะ”


“งั้นไปกันเถิดลิน ไปรับเด็กๆไปทานข้าวกัน”


“แต่ว่า...ลิน”ยังไม่ทันที่จะปฏิเสธก็มีเสียงสนับสนุนของหญิงสาวรุ่นน้องที่ยืนอยู่ด้านข้าง


“ไปเถอะค่ะ พี่ลิลลี่ เดี๋ยวทางนี้ริสาจะจัดการต่อเองค่ะ”


“ไปเถิดค่ะพี่ลิลลี่ นานๆทีพี่ชายจีจี้จะยอมทำอะไรแบบนี้กับคนอื่นเขาบ้าง เห็นแล้วก็หมั่นไส้ อย่าให้จีจี้เอย
เลยค่ะ...”


“อย่าพูดจาไร้สาระน่าจีจี้...ลินไปเถิด ผมหิวข้าวแล้ว เด็กๆเองคงจะเล่นจนเหนื่อยแล้ว”


“งั้นพี่ไปก่อนนะริสา เดี๋ยวพี่พาเด็กๆไปส่งที่บ้านเลยละกันนะ”


“ค่ะ...ขอบคุณมากค่ะพี่ลิลลี่ ฝากด้วยนะค่ะ”


“จ๊ะ”ทันทีที่ลิลลี่พูดจบก็ถูกมือหนากุมให้เดินตามอย่างง่ายดาย โดยไม่สนสายตาของใครที่มองมาด้วยความ
สงสัยกับความสัมพันธ์ทั้งสอง


“งั้นริสาไปทำงานต่อนะค่ะ คุณจีจี้”


“ค่ะ เชิญเลยค่ะ ถ้ายังขาดอะไรอีกก็บอกจีจี้ได้เลยนะค่ะ ”


“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”


ริสายิ้มให้กับเจ้าของงานทั้งสองพร้อมเดินไปรวมกลุ่มกับลูกจ้างของเธอเพื่อทำการวางแผนเพื่อเช็คความเรียบร้อยของงานอีกครั้ง



ทางด้านสองสามีภรรยาที่เดินออกมาจากงานเพื่อไปตามเด็กๆ สามีที่เดินจูงให้ภรรยาเดินตามโดยไม่สนว่าใครจะมองอย่างไร เดินจูงมือนำหญิงสาวอย่างสบายใจ


“นี่คุณ เดินช้าๆหน่อยได้มั้ยจะรีบไปไหนเนี่ย ฉันตามไม่ทันแล้วนะ”หญิงสาวเมื่อเดินตามไม่ทันแรงฉุดของ
เขาก็เริ่มโวยวาย


“ผมอยากเจอลูกหนิลิน ป่านนี้ลูกคงคิดถึงผมจะแย่แล้วมั้ง”พุดไปก็ยิ้มไปอย่างอารมณ์ดีเมื่อนึกถึงใบหน้า
ลูกชายที่ถอดแบบเขามาถูกสำเนา


“หลงตัวเองไปป่าวคุณ”


ทั้งสองเดินมาถึงห้องต้อนรับ


“แด๊ดดี้ มาแล้ว เย้!!”หนุ่มน้อยเมื่อเห็นวิลเลี่ยมก็รีบวิ่งเข้าไปกอดทันที


“เป็นไงบ้าง เจ้าตัวยุ่ง ซนมากเปล่าวันนี้”วิลเลี่ยมย่อตัวลงกอดเคลวินพร้อมยิ้มแย้มให้ลูกชาย


“ไม่เลยครับแด๊ดดี้ เคลวินเป็นเด็กดีมากๆเลยครับ ไม่เชื่อก็ถาม น้องชีช่า น้องลีน่า ”เด็กหนุ่มหาพยานมา
ยืนยัน


“พี่วินขี้โม้!!...”สองสาวผสานเสียงกัน


“ฮ่าๆ...ไปๆเด็กไปหาอะไรทานกัน เดี๋ยววันนี้ลุงเลี้ยงเอง”


“เย้!!”เด็กทั้งสามต่างกระโดดเต้นด้วยความดีใจ


“ทอม...พาเด็กๆไปขรอที่รถก่อน ฉันมีเรื่องขอคุยธุระกับลินก่อน”วิลเลี่ยมหันไปสั่งการลูกน้องคนสนิทให้นำ
เด็กไปที่รถก่อนเพราะตนมีธุระต้องคุยกับภรรยาสาว


“ครับท่าน”



เมื่อเด็กๆเดินออกไปแล้วในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ เพราะมีแค่เขากับลิลลี่เท่านั้นที่ยืนเผชิญหน้ากัน


“คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับลินหรือค่ะ”


“ลิน...สิ่งที่คุณจะต้องทำให้วันพรุ่งนี้คือหน้าที่ภรรยาของผม ไม่ใช่แขกที่จะมาร่วมงาน เพราะฉะนั้นคุณ
ทราบดีใช่มั้ยว่าคุณต้องเจอกับอะไรบ้าง”


“ไม่รู้สิค่ะ...”


ลิลลี่พูดอย่างหน่ายๆกับคำบอกเล่าของสามี เธอเองก็แทบไม่มีเวลาได้ทำอะไรหลังจากที่เขารู้ความจริงทุกอย่าง เขาแทบติดตามเธอทุกฝีก้าว พ่อแม่ของฝ่ายเขาเองก็ดีใจกันใหญ่เมื่อทราบว่าลูกชายของตนมีหลานให้ทั้งสอง ตอนแรกที่พวกเราทราบเรื่องของวิลเลี่ยมจากปากเจ้าตัวเอง วิลเลี่ยมโดนพ่อแม่ของเขาเทศน์เป็นการใหญ่แต่ด้วยอยากเห็นหน้าหลานชายจึงยกประโยชน์ให้จำเลย ลูกชายของเธอเองโดนรับขวัญอย่างใหญ่โตเพียงเวลาแค่อาทิตย์เดียวอะไรๆก็เปลี่ยนไปมากมายร่วมไปทั้งเธอในตอนนี้ด้วย มันสร้างความลำบากใจให้เธอมากมาย ถึงแม้ว่าพ่อแม่ของวิลเลี่ยมจะต้อนรับเธอเป็นสะใภ้อย่างดีแต่เธอก็อดละอายใจไม่ได้ เพราะเธอคิดว่าตัวเองเป็นสะใภ้ที่ไม่เหมาะสมกับตระกูลเขาเลย



“ลิน...ผมขอให้คุณเลิกคิดเรื่องความไม่เท่าเทียมของเราสองคนไปได้เลย ไม่ว่าคุณจะเป็นใครมาจากไหน แต่ขอให้คุณรู้ไว้ว่าคุณเป็นแม่ของลูกผม เป็นผู้หญิงที่ผมจะใช้ชีวิตทั้งชีวิตไปกับคุณ จากนี้ต่อไปขอให้คุณเชื่อมั่นในตัวคุณเองและตัวของผม แล้วเราจะผ่านสิ่งที่เข้ามาในชีวิตไปด้วยกัน”วิลเลี่ยมกุมมือหญิงสาวตรงหน้าด้วยความมั่นคงที่จะส่งไปให้เธอ


“ค่ะ...ลินเชื่อคุณค่ะ”


“ครับ...ไปกันเถิดครับเด็กๆคงรอเราแล้ว”


ไม่มีอะไรที่เธอจะต้องกลัวอีกต่อไปแล้ว เธอเองก็พร้อมที่จะเดินไปข้างๆเขาเหมือนกัน

 



ในค่ำคืนวันเดียวกันนั้น  ในห้องนอนของเด็กสาวฝาแฝดที่กำลังจะเข้านอนนั้นต่างกำลังวุ่นวายไปกับการลองชุดสำหรับวันงานพรุ่งนี้


“หม๊ามี๊ขา ทำไมพี่เคลวินถึงมีแด๊ดดี้ละค่ะ”ชีช่าเริ่มถามคำถามที่สร้างความลำบากใจให้กับผู้เป็นมารดา


“นั้นสิค่ะ เมื่อก่อนพี่เคลวินก็ไม่มีแด๊ดดี้เหมือนกับพวกเรา แล้วตอนนี้ทำไมพี่เคลวินถึงมีแด๊ดดี้แล้วละค่ะ”ลีน่าเริ่มสงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตเธอ


“ก็เพราะว่า...แด๊ดดี๊ของพี่เคลวินเขากลับมาจากทำงานแล้วไงค่ะ เขาเลยกลับมาหาพี่เคลวินไงค่ะ”เธอเองก็
ไม่รู้จะบอกลูกๆว่าไง


“แล้วทำไม ชีช่ากับลีน่าถึงไม่มีแด๊ดดี้ละค่ะ หรือว่าแด๊ดดี๊ของเราทำงานยังไม่เสร็จหรือค่ะหม๊ามี๊”


“....”

คำถามของลูกสาวทั้งสองทำให้ริสาต้องกลืนคำตอบของตนเองที่จะตอบคำถามลูกๆของเธอ   “เธอจะ
บอกลูกว่าไง ว่ามันไม่เหมือนกันนั้นหรอ จะบอกความจริงหรือจะโกหกไปดี ลูกของเธอเด็กเกินไปกว่าจะรับรู้เรื่องพวกนี้แล้วเธอจะตอบยังไงดีละ”


“หม๊ามี๊ แล้วแด๊ดดี๊จะกลับมาหาเราเหมือนแด๊ดดี้ของพี่เคลวินหรือเปล่าค่ะ”ลีน่าทักท้วงคำตอบจากมารดา

 ในเมื่อเป็นแบบนี้เธอจะไม่มีวันให้ความหวังลูกเป็นอันขาด เธอรู้ดีว่าความหวังที่ไม่มีวันเป็นจริงมันเจ็บปวดมากแค่ไหน เธอยอมให้ลูกเธอเสียใจในวันนี้ดีกว่ารอคอยในสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง


“ไม่ลูก...แด๊ดดี๊ของลูกไม่กลับมาแล้ว”เธอตัดสินใจแล้วว่าจะบอกความจริงกับเด็กทั้งสองดีกว่าหลอกพวกเด็กๆจนสร้างความหวังรอให้พ่อของพวกแกกลับมา เพราะมันไม่มีวันที่เขาจะกลับมาหา


“ทำไมละค่ะ แด๊ดดี๊ไม่รักชีช่ากับลีน่าแล้วหรือค่ะ ฮึกๆ ”เด็กทั้งสองต่างสะอื้นไห้ที่บิดาไม่รักตนเป็นเหตุให้บิดาไม่กลับมาหาตน


“ไม่ๆ ชีช่ากับลีน่าฟังแม่นะ ไม่ว่าใครจะไม่รักหนูแต่หนูยังมีแม่นะ แม่รักหนู หนูเป็นสิ่งเดียวที่แม่รักมากที่สุดถ้าแม่ไม่มีหนูแม่ก็อยู่ไม่ได้ หนูไม่รักแม่แล้วหรือค่ะ ฮื้ออ....”ทั้งสองโอบกอดมารดาด้วยความเสียใจและซาบซึ้งความรักที่เธอได้รับจากแม่


“หม๊ามี๊ อย่าร้องนะค่ะ ชีช่ารักหม๊ามี๊นะค่ะ”


“ลีน่าก็รักหม๊ามี๊มากๆเหมือนกันค่ะ”


“ชีช่า ลีน่า หนูสองคนอย่าร้องนะค่ะ ไม่ว่ายังไงหม๊ามี๊ก็จะเป็นทั้งแม่และพ่อให้หนูเอง หนูสองคนต้องรักกันมากๆนะค่ะ อย่าทะเลาะกัน แล้วจะไม่มีสิ่งใดที่จะแยกเราสามคนแม่ลูกไปได้ค่ะ”


“ฮึกๆ เราสัญญาค่ะ”เสียงสะอื้นของเด็กๆทั้งสองมาพร้อมกับคำสัญญา


“ดีมากเด็กๆ อย่าร้องไห้นะค่ะ ไม่เอาไม่ร้องนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่สวยหม๊ามี๊ไม่รับผิดชอบนะค่ะ มาค่ะ...มานอนได้แล้วนะค่ะ เดี๋ยวหม๊ามี๊จะร้องเพลงกล่อมให้นะค่ะ”


“ค่ะ”ทั้งสามต่างปาดน้ำตาแล้วเด็กๆก็นอนให้มารดากล่อมนอนเข้าสู่ห้วงนิทรา



เมื่อเด็กๆหลับไปแล้วแต่เธอเองก็ยังไม่หลับ เพราะสิ่งที่เธอเกือบลืมไปแล้วมันกลับตอกย้ำเธออีกครั้ง แล้วเธอก็ไม่คิดว่าคนที่จะตอกย้ำสิ่งเหล่านี้จะเป็นลูกสาวของเธอเอง หกปีแล้วสินะมีเรื่องราวมากมายได้ผ่านเข้ามา เธอคิดอยู่เสมอว่าคนๆนั้นได้ตายไปจากเธอแล้ว มันนานมากพอที่เธอคิดว่าคงไม่มีทางจะได้เจอกันอีก นี่คงเป็นโชคชะตาของเธอสินะ


“นานเหลือเกิน นานพอที่ฉันจะลืมคนอย่างคุณ แต่ทำไมทุกครั้งที่ฉันลืมคุณมันกลับมีสิ่งที่ย้ำเตือนอยู่เสมอว่าคุณมาอยู่รอบๆฉัน ฮึกๆ...”ริสาได้แต่บอกกับตนเองในสิ่งที่เธอไม่เคยจะลืมมันได้



น้ำตาที่เธอไม่รู้ว่ามันไหลออกมาเมื่อไหร่ ตอนนี้มันได้เลอะเต็มใบหน้าของเธอ ทุกครั้งที่เธอมองหน้าลูกสาวในยามหลับจะมีภาพอีกคนสะท้อนให้เธอคิดถึงเสมอ คนที่เธอเกลียด คนที่เธอไม่เคยอยากจะได้ยินเรื่องราวของเขา คนที่ทำให้เธอมีลูกสาวฝาแฝด ต่อให้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่เธอก็ไม่เคยลืม


“แบร์รี่...ฉันคิดถึงคุณอีกแล้วใช่มั้ย”




ปล.ขอบคุณคนอ่านทุกคนนะค่ะ คอมเม้นมาได้ทุกเมื่อค่ะ คำติชมและคำแนะนำ สามารถสร้างแรงบัลดาลใจให้ไรเตอร์ได้ค่ะ เพราะฉะนั้นคอมเม้นมาเยอะๆนะค่ะ หากงานเขียนเกิดเหตุผิดพลาดประการต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ ไรเตอร์จะพยายามสุดความสามารถค่ะ  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

582 ความคิดเห็น

  1. #497 Sirigon So Kongto (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 17:05
    แบร์รี่นายใจร้ายยยย//
    #497
    0
  2. #496 Sirigon So Kongto (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 17:05
    เศร้าจังแบร์รี่ใจร้ายยยยย//
    #496
    0
  3. #72 แมวน้อย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 16:06
    จะคิดถึงเค้าทำไมเนี่ย เค้าจะหมั้นกับผู้หญิงคนใหม่แล้วและกำลังจะแต่งงานด้วย จะว่าเราไม่บอกเค้าตอน้องก้ไม่ใช่เพราะได้บอกไปแล้ว ขอความรับผิดชอบก็ไม่ยอมรับ ถ้ามาแล้วจะมาพรากลูกพรากแม่ค้านะเป้นผู้ชายที่เลวมากกก
    #72
    0
  4. #47 jee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 20:27
    ถ้าพ่อลูกเจอกัน จะเป็นอย่างไรนะ รอลุ้นจ้า
    #47
    0
  5. #39 ข้าว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 17:45
    ชีช่า ลีน่า ร้องหาแด๊ดดี๊ แล้วเมื่อไหร่ จะเจอแด๊ดดี๊
    #39
    0
  6. #35 Som (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 12:34
    มาลุ้น เอาใจช่วยริสากัน
    #35
    0
  7. #34 กวาง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 09:01
    หนูชีช่า ลีน่า อย่าทำให้แม่ริสาต้องร้องไห้เพราะคิดถึงคนใจร้ายแบบนั้นอีกนะลูก
    #34
    0
  8. #33 weenawichan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 08:59
    ชอบลูกสาวของนางเอกจังค่ัะ
    #33
    0
  9. #31 โบโล้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 07:23
    สงสารริสาจัง T_T
    #31
    0
  10. #30 Jubjang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 00:59
    ชอบค่ะ
    #30
    0
  11. #29 Salita Leetakoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 00:35
    ชอบคะลงอีกนะคะ
    #29
    0
  12. #28 jahja (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 00:12
    สนุกค่า มาดูทุกช.ม. เลย มาอัพอีกเร็วๆๆน่ะค่ะ
    #28
    0
  13. #27 moopoo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 00:00
    อ่านแล้ว สนุกดีคะ ยังไงก็พยายามเข้านะคะ เป็นกำลังใจให้คะ
    #27
    0