เล่ห์ร้าย สายใยรัก

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10 : ความลับที่ถูกเปิดเผย2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    29 ก.ค. 63







ในช่วงเวลาบ่ายๆ ร้านดอกไม้ของหญิงสาวเต็มไปด้วยลูกจ้างที่กำลังจัดดอกไม้มากมายเพื่อจะส่งลูกค้าที่เข้ามาสั่งไว้ นายสาวเจ้าของร้านเพิ่งจะเสร็จจากงานของตนและเตรียมตัวจะออกไปรับเด็กฝาแฝดทั้งสองที่โรงเรียน โดยเธอได้วางแผนจะพาเด็กๆไปเที่ยวห้างฯแห่งหนึ่งในละแวกนั้น เพื่อเป็นการปลอบขวัญเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน เธอได้แสดงอารมณ์ไม่ดีกับลูกทั้งสองของเธอให้เห็น เธอกลัวว่าเด็กๆจะหวาดกลัวกับอารมณ์ของเธอ มันทำให้เธอรู้สึกผิดที่ทำกับเด็กๆที่ไม่รู้เรื่องอะไรต้องมารองรับอารมณ์ที่เธอไม่ทันได้ระวัง ทั้งๆที่เธอเองไม่เคยที่จะทำแบบนี้กับทั้งสองมาก่อน


“หน่อยๆ”


“ค่ะ คุณริสามีอะไรจะสั่งหน่อยหรือเปล่าค่ะ”ลูกจ้างสาวหันมาตอบเสียงเรียกของนายจ้าง


“เฝ้าร้านให้ด้วยนะ วันนี้ริสาจะไปรับเด็กๆที่โรงเรียนเอง แล้วก็ว่าจะพาเด็กๆไปกินข้าวข้างนอกเลย ถ้าหากว่าเย็นนี้ริสายังไม่กลับมา ก็ปิดร้านได้เลยนะค่ะ”


“ค่ะ คุณริสา...เดี๋ยวทางนี้หน่อยจัดการเองค่ะ”ลูกจ้างยิ้มแย้มให้นายจ้าง


เมื่อเธอสั่งการลูกจ้างเสร็จเดินตรงดิ่งไปยังรถที่จอดอยู่หน้าร้านพร้อมเดินทางออกไปรับลูกๆของเธอ ในขณะที่รถของหญิงสาวได้ขับออกไปจากหน้าร้านก็มีรถอีกคันที่จอดออกแอบอยู่บริเวณนั้นขับตามรถเธอออกมาอย่างห่างๆเพื่อไม่ให้เธอได้ทันสังเกต


“สวัสดีค่ะคุณแม่ มารับชีช่ากับลีน่าหรอค่ะ”คุณครูของเด็กๆทักทายคุณแม่คนสวย ในขณะที่ยืนเวรหน้าประตูโรงเรียนหลังโรงเรียนเลิกเพื่อดูแลเด็กๆที่กำลังจะกลับบ้าน


“สวัสดีค่ะ วันนี้เด็กๆเป็นไงบ้างค่ะ”ริสารับไหว้คุณครูของเด็กๆ พูดด้วยสีหน้าที่ร่าเริง


“ก็ซนเหมือนเดิมละค่ะ แต่พวกแกสองคนปรับตัวเข้ากับเพื่อนๆได้ดีมากเลยละค่ะ ดูเด็กๆจะเรียนรู้อะไรๆได้เร็วมากกว่าเด็กคนอื่นๆในรุ่นเดียวกันมากเลยละค่ะ”


“หรอค่ะ...ถ้างั้นค่อยโล่งอกไปหน่อยค่ะ”คุณแม่สาวคนสวยหายห่วงในตัวของเด็กๆ


“หม๊ามี๊ๆ...มารับพวกเราแล้วหรือค่ะ”เด็กทั้งสองเมื่อเห็นมารดาของตนมารับกลับต่างก็วิ่งมาหามารดาของเธอด้วยความดีใจ


“ใช่จ๊ะ...เป็นไงเอย วันนี้สนุกมั้ยค่ะแล้วเป็นเด็กดีกันหรือเปล่าค่ะ”


“สนุกค่ะ แล้วก็เป็นเด็กดีด้วยค่ะ”สองสาวผสานเสียงกันตอบ


“ลูกของหม๊ามี๊เก่งมากเลย งั้นวันนี้หม๊ามี๊จะพาไปกินไอศครีมดีมั้ยค่ะ”


“ดีค่ะ”เมื่อรู้ว่ามารดาจะพาไปกินของโปรดก็ดีใจกันใหญ่

 


ขณะที่แม่ของเด็กทั้งสองกำลังจูงมือเด็กๆออกมายังรถที่จอดอยู่ด้านหน้าโรงเรียน มีสายตาที่สอดคล้องความเคลื่อนไหวของคนทั้งสามมาจากในรถหรู


“นายครับ เอายังไงต่อครับ”รอนลูกน้องคนสนิทที่ทำหน้าที่ขับรถถามนายจ้างตนว่าจะเอายังไงต่อ


“ตามพวกเธอไป”แบร์รี่ที่นั่งดูแม่ของเด็กอยู่เอยขึ้นมาด้วยสีหน้าที่เกรงขาม


“ครับ”


ไม่รอช้าออกรถตามคำสั่งของนาย  ขับตามรถของหญิงสาวที่ขับออกไปสาเหตุที่วันนี้เขาต้องมาติดตามคนทั้งสามเพราะสิ่งที่เขาได้รับรู้เรื่องราวมาจากการตามสืบเรื่องทั้งหมดของหญิงสาวในช่วงเวลาหกปีที่ผ่านมานั้น มันทำให้เขาต้องแค้นใจเป็นอย่างมาก เขาได้รับรู้ว่าเด็กสองคนนั้นมีอายุห้าขวบ พ่อของเด็กที่เขาได้กล่าวหาว่าเป็นคนต่างชาตินั้นก็ไม่มีอยู่จริง หญิงสาวไม่ได้ติดต่อใครเป็นพิเศษเนื่องจากญาติพี่น้องของเธอขาดการติดต่อกับเธอนานแล้ว ช่วงเวลาที่เธอท้องกับช่วงเวลาที่เธอจากเขามานั้นมันเป็นช่วงเวลาเดียวกัน นั้นก็แสดงว่าเด็กสองคนนั้นต้องเป็นลูกของเขาแน่นอน

“ถ้าเรื่องเมื่อหกปีก่อนที่คุณบอกว่าโกหกผมเป็นเรื่องจริง หากว่าคุณยังปฏิเสธความจริงในเรื่องนี้อีก แล้วเราจะได้เห็นดีกัน” เป็นคำพูดที่เขาพูดในใจด้วยความเครียดแค้นใจ

 

 

 

ในช่วงเย็นตรงลาดจอดรถของห้างฯแห่งหนึ่ง แม่และเด็กฝาแฝดกำลังเดินจูงมือเดินออกมาจากห้างด้วยท่าทางสบายอารมณ์กับกิจกรรมยามเย็นที่ได้ทำด้วยกัน


“เด็กๆจ๊ะ วันนี้สนุกมั้ยเอย”คนเป็นแม่ก้มมองเด็กๆที่มีความสุขกับเรื่องราวในวันนี้


“สนุกค่ะ หม๊ามี๊”


“อยากจะสนุกแบบนี้กันอีกหรือเปล่าค่ะ ”


“อยากค่ะ”


“ถ้างั้น เด็กๆต้องห้ามดื้อและห้ามซนกับหม๊ามี๊รู้มั้ยค่ะ แล้วคราวหน้าหม๊ามี๊จะพามาเที่ยวอีกนะค่ะ”


“ค่ะ หม๊ามี๊”สองสาวผสานเสียงกันตอบอย่างอารมณ์ดี



ขณะที่สามแม่ลูกกำลังเดินไปยังรถที่จอดอยู่นั้น ยังไม่ทันได้ถึงตัวรถของเธอ เธอต้องหยุดชะงักกับสิ่งตรงหน้าที่เดินออกมาขวางทางเดินของเธออย่างตกตะลึง


“คุณ...”ริสามองคนตรงหน้าอย่างตะลึงและหยุดชะงักไปโดยทันที


 “สวัสดี...ริสา...ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”ชายหนุ่มร่างใหญ่สวมชุดสูทหรูเดินเข้ามาทักหญิงสาวตรงหน้า


หญิงสาวจำคนตรงหน้าได้ดี คนที่เธอพยายามจะหลีกหนีไปให้ไกล แต่หนีเท่าไหร่มันกลับทำให้เธอต้องใกล้คนนั้นมากขึ้น แล้วเธอก็เรียกสติตัวเองกลับมาก่อนจะรีบชวนเด็กๆเดินหนีทันที


“ไปกันเถิดเด็กๆ...รีบตามหม๊ามี๊มา”เธอเองไม่พูดเปล่ารีบฉุดมือเด็กๆอย่างตื่นตระหนก แต่ทางข้างหน้าเต็มไปด้วยลูกน้องคนสนิทของชายหนุ่มที่ขวางเธอกับเด็กๆไม่ให้เดินหนีออกไปได้


“ขอทางให้ดิฉันด้วยค่ะ”หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจกับคนตรงหน้า


“...”แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับจากลูกน้องของชายหนุ่มที่ยืนมองดูหญิงสาวนิ่งๆ


“ดิฉันบอกว่า...ขอทางด้วยค่ะ”หญิงสาวเริ่มใส่อารมณ์กับคนตรงหน้า


“ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้มั้ง...ริสา”แบร์รี่ที่ยืนเงียบดูพฤติกรรมของคนตรงหน้าได้สักพักก็ต้องพูดออกมา


“...” เสียงของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวค้อนมองใบหน้าเจ้าของเสียงที่ทักเธออย่างเคืองใจ


“หม๊ามี๊ค่ะ คนพวกนี้เป็นใครหรือค่ะ”ลีน่าที่มองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นถึงกับงงงวยกับคนตรงหน้า เหตุใดถึงไม่ปล่อยให้พวกเธอเดินไป


 “...”คนเป็นแม่ไม่รู้จะตอบคำถามลูกสาวของตนอย่างไรดี


“ทำไมเธอไม่ตอบคำถามลูกของเธอละ...ว่าฉันเป็นใคร”ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวเงียบไม่ตอบจำเป็นต้องทักหญิงสาวออกมาเอง เพราะความอยากรู้ในคำตอบของคนเป็นแม่จะตอบคำถามลูกตัวเองว่าเขาเป็นใคร


“อย่าไปรู้จักกับคนพวกนี้เลยค่ะ...เพราะเรามันคนละชั้นกัน เดี๋ยวเราจะไปทำให้เขาเสียเกียรติยศ เสียชื่อเสียงที่สะสมไว้นานหม่นหมองไปหมด แล้วเขาจะครหาเราได้ว่า...ไม่เจียมตัว”หญิงสาวตอบลูกสาวแต่สายตาเธอมองไปยังชายหนุ่มผู้เป็นใหญ่ด้วยสายตาที่เยาะเย้ยในคำพูดของเธอที่แทงใจดำชายหนุ่ม
 

“ฮึ...พูดได้ดีหนิ แต่คนเราก็ควรดูพฤติกรรมของตัวเองด้วยนะ จะพูดจะจาอะไรหัดนึกถึงเด็กเสียบ้าง ว่าเด็กจะมองคนเป็นแม่ของตัวเองยังไง”แบร์รี่เมื่อได้ยินคำตอบของหญิงสาวที่บอกลูกก็รู้สึกสมเพชคนตรงหน้า


“หยุดพูดจาดูถูกคนอื่นเสียที...แบร์รี่!”หญิงสาวอดไม่ไหวกับคำพูดจาว่าร้ายของชายหนุ่มตรงหน้า


“คุณก็ควรหยุดพูดจา...กวนประสาทคนอื่นเสียที!”ชายหนุ่มจึงตอกเธอกลับ ด้วยสายตาที่ไม่พอใจกับคำพูดที่ไม่ให้เกียรตนเองของคนตรงหน้า


“...”ริสาถึงกับเงียบเมื่อได้ยินเสียงที่ตวาดของชายหนุ่ม


“คุณลุงเป็นใครหรือค่ะ มาว่าหม๊ามี๊ของพวกเราทำไม พวกเราไปทำอะไรให้คุณลุงไม่พอใจหรือค่ะ”ชีช่าที่ยืนฟังคนทั้งคู่เถียงกัน ถึงกับต้องตกใจเมื่อชายหนุ่มตวาดคำพูดใส่แม่ของเธอ


 “ใช่ๆ พวกเราไม่เคยเห็นหน้าคุณลุงมาก่อนเลยนะค่ะ ไม่รู้จักคุณลุงด้วย อย่ามาว่าหม๊ามี๊ของลีน่าแบบนี้นะ...ลีน่าไม่ชอบ”ลูกสาวต่างต่อว่าคนตรงหน้าเพื่อปกป้องคนเป็นแม่


“ลุงขอโทษนะครับ...แต่ลุงมีเรื่องต้องคุยกับแม่ของหนูสองคนจริงๆ...ขอให้ลุงได้คุยกับแม่ของเราได้มั้ยครับ”แบร์รี่รู้สึกเสียหน้าทันที ที่ถูกลูกของเขาต่อว่า จึงต้องเสียงอ่อนทันที


“ไม่ได้...ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างคุณ ปล่อยเราสามแม่ลูกไปซะ”ริสารีบปฏิเสธทันที


“ริสา...อย่าให้ผมต้องบังคับคุณไปมากกว่านี้ คุณคงรู้ดีนะ...ถ้าหากคุณยังไม่ยอมเจรจากับผมตอนนี้ มันจะทำให้เด็กสองคนนี้เป็นยังไง”แบร์รี่ต้องขู่หญิงสาวตรงหน้าให้เธอตอบตกลง และเอามือทั้งสองไปจับบ่าของเธอแล้วดึงตัวของเธอเข้ามาประชิดตัวเขา


“คุณจะทำอะไรลูกฉัน!!


“ถ้าไม่อยากให้ทำ...ก็ตามผมมา!


“คุณมันชั่ว!!...”หญิงสาวตะโกนใส่หน้าคนตรงหน้า


“ผมยอมรับ...และคนชั่วๆแบบผมนี่แหละ  ที่เคยเป็นผัวคุณมาก่อน มันช่างเหมาะสมกับคุณมากจริงๆ”ชายหนุ่มกระซิบไปยังหูของคนตรงหน้าอย่างท้าทาย


 “หยุดพูดจาพล่อยๆกับฉันสักที...ฉันไม่เคยลืมว่าฉันได้ลาขาดกับคุณไปนานแล้ว...ทั้งชาตินี้ ชาติไหน ก็อย่าได้เจอกันอีก”หญิงสาวพูดด้วยท่าทีที่ชิงชังต่อชายหนุ่ม


“ขอโทษทีนะ...ผมคงให้ความปรารถนานั้นกับคุณไม่ได้อีกแล้ว...ริสาไปกับผมเดี๋ยวนี้”ไม่พูดเปล่าพร้อมดึงเธอให้ไปกับเขาด้วยท่าทีที่รุนแรง


“ปล่อย...ฉันจะไม่ไปกับคุณ...ปล่อยๆ ฉันบอกให้ปล่อย”หญิงสาวพยายามยื้อตัวเองด้วยสุดแรง


“หม๊ามี๊ๆ...คุณลุงอย่าจับหม๊ามี๊แบบนั้นนะค่ะ หม๊ามี๊เจ็บ!!”เด็กทั้งสองต่างวิ่งเข้าไปชกชายหนุ่มด้วยกำปั้นเล็กๆที่มีความสูงไม่ถึงเอวของชายหนุ่มร่างใหญ่ เพื่อให้ปล่อยแม่ของเธอไป


“รอน...ทอม...เอาเด็กทั้งสองออกไป”ชายหนุ่มไม่อยากให้เด็กๆโดนลูกหลงของตนเลยบอกให้ลูกน้องเอาตัวเด็กๆออกไปให้พ้นทาง


“ครับนาย...”


“นี่คุณ...สั่งลูกน้องของคุณให้ปล่อยลูกฉันไปนะ ไม่งั้นฉันเอาคุณตายแน่”ริสาเมื่อเห็นลูกน้องของชายหนุ่มมาจับลูกของตนเองไปก็ตกใจ ด้วยความเป็นห่วงลูกของเธอจึงต้องขู่ชายหนุ่มตรงหน้า


“ผมไม่ทำอะไรเด็กๆทั้งสองคนหรอก...”


 “ฉันไม่เชื่อ...คุณมันชั่ว ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกคนอื่นอยู่แล้ว กับแค่เด็กเล็กๆแค่สองคนคุณก็ยังไม่เว้น แล้วคนถือสิทธิ์อะไรมาจับตัวลูกฉัน ปล่อยๆ...ฉันบอกว่าให้ปล่อยไง”ริสาพยายามบิดมือตัวเองให้หลุดจากชายหนุ่ม


“หม๊ามี๊ๆ ช่วยพวกเราด้วย”เด็กทั้งสองเมื่อโดนจับไปต่างตะโกนขอความช่วยเหลือจากมารดา


“เงียบ!!...”แบรืรี่เมื่อเห็นเด็กๆต่างร้องโวยวาย ถึงต้องออกปากตะโกนให้เงียบ


“...”ทั้งหมดต่างเงียบเสียงทันทีด้วยความตกใจ


“คุณถามหาสิทธิ์จากผมหรือริสา...ว่าผมมีสิทธิ์อะไรที่จับตัวพวกแก...สิทธิ์ของผมนะ  มีอยู่แล้วและก็มีมากด้วย”เมื่อบอกให้ทุกคนเงียบได้ จึงหันไปตอบแม่เด็กทันที


“อย่ามาแอบอ้าง...เด็กสองคนนั้นไม่มีอะไรเกี่ยวกับคุณ”หญิงสาวพูดไปอย่างไม่พอใจ แต่ในใจของเธอเริ่มหวั่นในความหมายของชายหนุ่มที่พูดออกมา เธอกลัวว่าเขาจะไปรู้ความลับอะไรบางอย่างเข้า


“เกี่ยว...และมันก็เกี่ยวเต็มๆซะด้วย อย่านึกนะ...ว่าคุณจะปิดความลับทุกอย่างของเด็กสองคนนั้นได้”


“ความลับ...นี่คุณพูดอะไร”ริสาพยายามทำท่าทางไม่รู้เรื่องกับสิ่งที่ชายหนุ่มพูด กลัวจะโดนคนตรงหน้าจับผิดได้


“อย่าทำเป็นไม่รู้เรื่อง...ริสา”ชายหนุ่มจ้องไปยังนัยน์ตาของหญิงสาวตรงหน้า เพื่อให้เธอพูดความจริงออกมา


 “ปล่อยฉันนะ...ฉันเจ็บ...บอกให้ปล่อยไง”เมื่อเธอรู้สึกได้ถึงแรงบีบที่ชายหนุ่มจับไว้ที่ข้อมืออย่างแน่นขึ้นเรื่อยๆ มันทำให้เธอรู้สึกเจ็บ


“มองหน้าผม...แล้วบอกผมมาว่าเด็กสองนั้นเป็นลูกของใคร”แบร์รี่แค้นหาความจริงจากคนตรงหน้า ถึงแม้เขาเองพอจะรู้ความจริงอยู่แล้ว แต่ก็ยังอยากจะได้ยินมันจากปากเธอ


“มันไม่เกี่ยวกับคุณ...”ริสาไม่ยอมบอก


“แน่ใจว่าไม่เกี่ยว...”


“ใช่...มันไม่เกี่ยวกับคุณ เด็กสองคนนั้นจะเป็นลูกใครมันก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องมายุ่ง”ริสาต้องเก็บมันไว้ให้ถึงที่สุด เธอไม่อยากให้เขามาพรากลูกไปจากเธอ


“ได้...ถ้าคุณอยากจะปากแข็งไม่บอกต่อไป ผมก็ไม่ว่า รอน...ทอม..”เมื่อพูดจบก็หันไปเรียกลูกน้องคนสนิททันที


“ครับนาย”


“พาเด็กๆไปได้”ลูกน้องไม่รอช้าจับตัวเด็กๆไปในรถหรูที่จอดรอไว้อยู่แล้ว แม้เด็กๆพยายามดิ้นแค่ไหนเพียงแรงอันเล็กน้อยมันไม่ส่งผลกระทบเทือนอะไรกับพวกเขาทั้งนั้น แต่เขากลัวคุณหนูของพวกเขาจะเจ็บตัวหากดิ้นแรงเกินไป

"หม๊ามี๊ๆ...ช่วนพวกเราด้วย!!!"


 “ไม่ๆ...คุณจะทำอะไร คุณจะพาหวกแกไปไหน ปล่อยพวกแกนะ...”ริสาพยายามจะขืนตัวเองออกมาจากการจับกุมของชายหนุ่มที่จับเธอไว้ แต่มันก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้

 

“ในเมื่อผมให้โอกาสคุณพูด...แต่คุณกลับเลือกที่จะไม่พูด...งั้นก็ขอให้สนุกกับตามหาเด็กๆละกัน...”


“ไม่ๆ...เอาพวกแกมานะ...ฮึก....ฮื้อๆๆ”แบร์รี่ปล่อยมือจากหญิงสาว แล้วเดินไปขึ้นรถที่จอดรอไว้อยู่แล้วโดยไม่สนใจว่าเธอจะร้องเรียกหาเด็กในสภาพที่หมดแรงแค่ไหน


“ไปได้...”แบร์รี่สั่งให้ออกรถทันทีเพื่อไม่ให้แม่ของเด็กตามมาทัน


“หม๊ามี๊ๆ...!!”เด็กๆต่างตะโกนเรียกหามารดาเมื่อรถออกตัวห่างจากมารดา


“ไม่นะๆ...ไม่ๆ...อย่าเอาลูกไปจากฉัน...ไม่ๆ...ฮื้อๆ...”หญิงสาวร้องไห้แทบเป็นสายเลือดแต่ไม่มีแรงจะวิ่งตาม จนเธอหมดสตินั่งอยู่กับพื้น...แล้วค่อยๆฝุบไป


..........................................................100%...........................................................

ปล.ไรเตอร์ขอโทษนะค่ะ ที่มาอัพช้าไป ยังไงก็คอมเม้นมาเยอะนะค่ะ ดีใจนะค่ะ
ที่ติดตามเรื่องนี้อยู่ตลอดๆ ยังไงก็ไรเตอร์จะพพยายามอัพไปเรื่อยๆนะค่ะ ขอบคุณคนอ่านทุกคนนะค่ะ










 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

582 ความคิดเห็น

  1. #498 Sirigon So Kongto (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 18:13
    แบร์รี่นายใจร้ายอีกแล้วอ่ะ
    #498
    0
  2. #170 Hightdragon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 19:04
    โอยยยย นี่อยากประเคนรถบรรทุกชนพระเอกสักหนึ่งแปด
    #170
    0
  3. #129 กวาง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 22:51
    แทนที่จะได้ลูกสาวกลับไป จะทำให้ลูกเกลียดแทน

    แล้วทำแบบนี้กับริสาใจร้ายเกินไปหรือเปล่า

    ริสาเลี้ยงลูกคนเดียวมาตั้งแต่อุ้มท้อง ตัวเองรู้ว่ามีลูกกลับมาพรากไป
    #129
    0
  4. #126 โบโบ้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 21:14
    เห้ย พระเอกชั่วไปไหมเนี่ย

    แต่ก่อนไม่ยอมรับแล้วตอนนี้ยังมาพรากแม่พรากลูกอีก
    #126
    0
  5. #123 kanni.c (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 20:31
    เกลียดนายแบร์รีไม่ต้องการเค้าแล้วยังจะกลับมาทำร้ายอีก ขอเอาคืนหน่อยนะจ๊ะไรเตอร์ คนนิสัยไม่ดี
    #123
    0
  6. #118 weenawichan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 20:04
    มาต่อเร็วนะค่ะ  ค้างมากค่ะ
    #118
    0
  7. #116 jee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 19:56
    ตอนไม่ต้องการทำเป็นไล่เขา ทีอย่างนี้อยากรู้ความจริง
    #116
    0
  8. #115 นภัทร (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 19:49
    ใครจะขี่ม้าขาวมาช่วยนางเอกเนี่ย
    #115
    0
  9. #114 voonfany (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 19:24
    เกลียดดดดดดด ทำไมทำอย่างนี้ล่ะ แบร์รี่

    555+ อินไปหน่อย รอนะคร้าาาา
    #114
    0
  10. #112 Jubjang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 18:52
    เลวมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นพระเอกที่แย่มาก
    #112
    0
  11. #109 Som (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 18:05
    ใจร้ายไปละแบรี่
    #109
    0
  12. #106 Smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 17:20
    แบรี่เลวมาก ชั่วจริง ๆ โทษริสาได้อย่างไร ไม่น่าเป็นพระเอกเลย
    #106
    0
  13. #105 Jirat P Sabzaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 16:57
    วันนี้ลงอีกสักตอนนะค่ะ .... ยังไม่หายคิดถึงริสากะลูกๆเลยค่ะ
    #105
    0
  14. #104 โมมิน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 16:52
    เกลียด อีตาแบร์รี่ ทำร้ายคนอื่นตลอดเวลา
    #104
    0
  15. #102 Jirat P Sabzaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 16:44
    ไม่สำนักเลยแบรี่ เช้อะ เช้อะ
    #102
    0
  16. #101 nee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 16:34
    สนุกค่ะรอนะคะ
    #101
    0