คัดลอกลิงก์เเล้ว

พลาด

เชื่อว่าหลายคนก็มีเรื่องพลาดทั้งนั้น.. ไม่ต่างจากฉันที่ดันพลาดในช่วงมอปลายเทอมสุดท้าย เพราะรักมีขมและมีหนามแหลมคอยทิ่มแทงคนที่จะครอบครองมันทั้งนั้นล่ะ..

ยอดวิวรวม

5

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


5

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  25 พ.ค. 62 / 14:40 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
พลาด

น้ำหวาน&เสือ
บทนำ

"เลิกกันเถอะ.."
"ห้ะ?"
อ้าปากค้างมองอีกฝ่ายที่จู่ๆก็บอกเลิกกันอย่างไม่มีปี่มีขุ่ย
"เราทำอะไรให้นายไม่พอใจหรอ?"
ฉันเม้มปากนิ่ง มือมันเย็นเฉียบแล้วมองหน้าคนรักที่คบกันมาสองปีกว่าๆอย่างต้องการคำตอบ...
"เบื่อ.."
......
ฉันเงียบลง มองเขาอย่างอึ้งๆ
'เสือ'พูดออกมาอย่างง่ายๆว่าเบื่อทั้งๆที่เขาไม่เคยแสดงอาการอะไรออกมาเป็นจุดสงสัยก่อนหน้านี้เลย
เราทั้งคู่ดูเป็นคู่รักหวานชื่นที่ใครๆต่างรู้จัก
แล้วทำไม.. จู่ๆมาทิ้งกันง่ายขนาดนี้
"เอาดีๆดิ.. เล่นงี้หวานไม่สนุกนะ"
ไม่รู้ดิ จู่ๆน้ำตามันเริ่มปริ่มที่หางตา.. 
ให้ตายเถอะ ทั้งๆที่พยายามทำใจเเข็งแต่ปากและมือกลับสั่นไปหมด
อัตราการเต้นของหัวใจรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเกินกว่าฉันจะระงับมันได้
บ้าจริงๆเลย..
"ก็บอกว่าเบื่อไง ไม่เข้าใจหรอ!!"
ฉันสะดุ้งอีกครั้งกับเสียงที่ตวาดออกมาจากอีกฝ่ายที่เคยดูรักและถนอมฉันมาดีตลอด
"จะเลิกกันจริงๆ? ฮึก.. แค่เบื่อหรอ เบื่อกันจริงๆหรอ?"
ได้แต่เฝ้าถามด้วยคำถามเชิงเดิม..
บ้าจริงเลย ดูเหมือนมันจะไม่ใช่เรื่องที่ล้อเล่นแล้วล่ะ!!
"เออ เลิก จบนะ"
พูดแค่นั้น.. เขาพูดแค่นั้นจริงๆ ก่อนจะเดินห่างออกไปเรื่อยๆปล่อยฉันยืนนิ่งน้ำตาไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่
เย็นชาเกินไปมั้ย..
อะไรดลใจให้เขาเรียกพบฉันมาบอกเลิกกันล่ะ..
เสือทำอะไรก็มีเหตุผลตลอด
ยกเว้นครั้งนี้
เหตุผลเขามันไม่โอเครเลย..
"หวาน! เป็นอะไร?"
คะน้าที่เห็นฉันยืนนิ่งๆรีบเดินมากอดตามประสาของคะน้าอยู่แล้ว หากเห็นฉันร้องให้ จะรีบตรงเข้ามากอดตลอด..
"ปะ..เปล่า"
"แต่เมื่อกี้.. เสือมาหานี่"
ฉันหลบแววตาใสซื่อของอีกฝ่ายก่อนจะส่ายหน้า 
"เข้าห้องกันเถอะ"
พูดจบก็เดินนำเพื่อนไปยังห้องประจำของ 6/3
ก็ตามป้ายหน้าห้องนั่นล่ะ ฉันพึ่งจะเป็นเด็กมอปลายธรรมดาๆคนหนึ่ง
ตอนนี้พึ่งจะเปิดเทอมมาได้ไม่กี่วัน ดันเจอเรื่องเซอร์ไพรส์เสียได้
อย่างงี้แหละมั้ง ชีวิตในวัยรุ่น มักจะมีเรื่องอะไรใหม่ๆเข้ามาในทุกๆวัน
รวมถึงตั้งแต่วินาทีนั้นทำเสือพูดตัดความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเสือ
พอเข้ามานั่งบนเก้าอี้ประจำของตัวเองเพื่อรออาจารย์เข้ามาในคาบถัดไป
แรงสั่นของโทรศัพท์ทำให้ฉันต้องรีบหยิบมันขึ้นมาเปิดดู 
ข้อความห้องแชทไลน์ของม.6/3เองล่ะ
นิ้วที่ลากบนหน้าจอชะงักเหมือนเหลือบเห็นภาพโปรกลมๆของผู้ที่พึ่งจะเป็นแฟนเก่า
ฉันตัดสินใจบล็อคทิ้ง และลบแชททิ้ง
เขาเป็นคนต้องการแบบนี้ โอเคร ถึงจะเศร้า แต่ถ้าจะให้ร้องให้ฟูมฟายมันจะแย่เอาน่ะสิ ฉันยิ่งปวดหัวง่ายเสียด้วย..
"อ้าว ลบแชทเสือทำไมอ่ะ?"
คะน้าที่ชะเง้อคอมองโทรศัพท์ฉันอยู่รีบถาม
"เลิกกันแล้วล่ะ.."
"อ้าว เมื่อวานยังไปส่งที่บ้านอยู่เลยนี่น่า"
"มันอดีตแล้วล่ะ อย่าคุ้ยเลย นี่วันใหม่ ชั่วโมงใหม่แล้วนะ.. มันมีการเปลี่ยนแปลงได้ทุกนาทีนั่นล่ะ ไม่มีอะไรยั่งยืนหรอก.."





ถ้าชอบแนวนี้ฝากติดตามแล้วมาลุ้นด้วยกันว่าน้ำหวานยังจะเจอกับอะไรอีก ❤️

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ มาสริกกะ จากทั้งหมด 28 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น