Senior รุ่นพี่ที่รัก YAOI [ Wonhyuk, Kihae ]

ตอนที่ 2 : Ch 1 : จับสายรหัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 ก.ค. 59

- Chapter 1 -

 

     ดวงตาใสภายใต้กรอบแว่นหนากำลังให้ความสนใจกับบางอย่างที่จอคอม  หลังจากลงทะเบียนเรียบร้อยตารางเรียนเขาก็ออก เทอมนี้เรียนเยอะจริงๆ  จันทร์-ศุกร์ ไม่มีวันไหนไม่มีเรียนเลย  แค่เห็นก็เหนื่อยแล้ว

     “ ฮยอก นายลงวิชาเสรีอะไรไป   หนุ่มหน้าหวานเอ่ยถามพลางนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงชั้นล่าง ที่เป็นส่วนเตียงของเขา  เราเป็นรูมเมทกันแต่หลังจากทงเฮคบกับคิบอมเขาก็มักจะนอนคนเดียวตลอด  เพื่อนตัวเล็กนี่ก็แค่แวะมาบ้างช่วงกลางวัน

    ฉันลงจิตวิทยาไปน่ะ  นายละ  

    จีน   ปากก็ตอบไปส่วนมือก็เล่นเกมในโทรศัพท์  ไม่แปลกใจที่ทงเฮจะลงจีนเพราะครอบครัวเขามีเชื้อจีนแถมยังได้พี่เขยอย่างพี่ฮันเป็นคนจีนอีก  วิชาเสรีเป็นวิชาเก็บเกรดใครๆก็อยากลงวิชาที่คิดว่าตัวเองทำได้ดี   ส่วนตัวเขาเองถนัดวิชาอ่านและคำนวนเลยเลือกลงจิตวิทยาที่เป็นวิชาอ่านและเหมือนว่าจะเรียนกับเด็กปี1ด้วยแฮะ

 

   เวลาช่วงบ่ายเขาและทงเฮใช้เวลาว่างไปกับการดูหนังที่ห้อง  วันนี้ไม่มีเรียนเพราะอาจารย์ยกเลิกคลาสทำให้ว่าตลอดช่วงบ่าย  สองหนุ่มนอนก่ายกันดูหนังอยู่บนเตียงชั้นล่าง  เตียงชั้นบนเป็นของทงเฮที่หลังๆไม่ค่อยได้มานอนเขาเลยตกลงกันให้ฮยอกแจนอนชั้นล่างจากที่เมื่อก่อนเขาจะอยู่ชั้นบน  จะว่าไปเขาก็ยอมทงเฮตลอดอาจเพราะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กและรู้สึกเอ็นดูทงเฮเหมือนน้องชายคนนึง   ถึงแม้จะเอาแต่ใจไปบ้างแต่ก็ไม่มีพิษภัย

    ฮยอก ได้เวลาแล้ว ไปกันเถอะ    นาฬิกาบอกเวลา 16.00 ทงเฮเดินมาเขย่าแขนเขาที่กำลังนั่งเล่นเกมโทรศัพท์อยู่ที่โต๊ะหนังสือ  วันนี้คือวันจับสายรหัสแน่นอนว่าเป็นวันรวมตัวทุกชั้นปีเพื่อดูน้องใหม่ในสายรหัสตัวเอง   แต่บางครั้งเขาก็รู้สึกขี้เกียจจะไปไหนเช่นเดียวกับตอนนี้  เดี๋ยววันเฉลยสายก็ได้เจอเองแหละ

    นายไปกับคิบอมสิ  ฉันขี้เกียจไป  

   วันนี้คิดบอมเรียนบ่ายถึงค่ำเลย  นายไปนะฮยอกแจ  เดี๋ยวฉันพาไปกินซูชิ  

  ก็ได้ๆ   เขาทำหน้าเอือมระอากับเพื่อนตัวเล็ก  ที่ตอบตกลงนี่เพราะเห็นหน้าหงอยๆแล้วสงสารหรอกนะ ไม่ใช่เพราะซูชิเลยจริงๆ ไม่ใช่เลย....มั้ง

   “  เย้  ! ”  ร่างเล็กยิ้มดีใจกอดฮยอกแจแน่น  ทงเฮเป็นพวกเด็กกิจกรรมที่เวลามีรวมตัวมีงานไรของคณะจะต้องไป  ยิ่งจับสายรหัสของสาขาแล้วด้วยนี่ยิ่งต้องพลาดไปได้  ต่างกับเขาที่พอหมดหน้าที่ปี2 ที่ต้องดูแลน้องช่วงรับน้องแล้วเขาก็ห่างจากกิจกรรมไปเลย  เกือบๆจะกลายเป็นแรร์ไอเท็มของเจอร์ไปเลยก็ว่าได้

 

 

   อาคารขนาดกลางที่มีหอประชุมและลานอเนกประสงค์  บรรจุคนได้ราวๆ 500 คน ขณะนี้เต็มไปด้วยบรรดานักศึกษาเทคโนโลยีสารสนเทศ  หรือ IT ชื่อย่อสั้นๆที่คนทั่วไปรู้จัก  ฮยอกแจเลือกเรียนคณะนี้เพราะความเท่ล้วนๆ  เขามีญาติผู้พี่ที่ทำงานด้านนี้  ครั้งนึงพี่ซึงโฮเคยเขียนคำสั่งให้คอมอีกเครื่องดับโดยไม่ต้องเดินไปปิด  มันน่าทึ่งราวกับมีเวทย์มนต์  สิ่งที่ประทับใจวันนั้นทำให้เขาตัดสินใจเลือกเรียนสายนี้  แต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

   ฮิ้ววววววว

  ตึงๆๆๆๆๆ

เสียงรัวกลองและเสียงหวีดร้องของพี่สันทนาการดังขึ้นเมื่อถึงเวลา จับสายรหัส   น้องปี 1 นั่งเรียงแถวกันอยู่กลางลาน  หน้าตาและทรงผมต่างเต็มไปด้วยแป้งและอุปกรณ์ตกแต่งต่างๆ  ทั้งมัดจุก ติดโบว์ และสารพัดความแปลกที่รุ่นพี่จะแกล้งน้องได้ ก่อนหน้านี้คงจะพาน้องไปเข้าฐานกินกรรมมาก่อนแล้วสินะ  

 

พี่ฮยอกแจจจ  มาไงเนี่ย  นึกว่าพี่จะไม่มาซะแล้ว    ในขณะที่กำลังหาที่นั่งเพื่อดูการแสดงของเหล่าสันทนาการก่อนที่จะเริ่มจับสายรหัสจู่ๆแขนของเขาก็มีแรงถาโถมเข้ามาจากด้วนข้าง  ยัยน้องรหัสตัวดีนี่เอง

ไงมินยอง  ทีแรกพี่ก็ว่าจะไม่มาเพราะยังไงเดี๋ยววันเฉลยสายก็เจออยู่ดี  แต่นี่ทงเฮมันลากมาน่ะ

กะแล้วเชียว  พี่ฮยอกแจนี่กะจะเป็นแรร์ไอเท็มประจำเจอร์ไปจนจบเลยหรอ  เนอะพี่ทงเฮ ฮ่าๆ   ยัยมินยองน้องรหัสตัวแสบหันไปจับแขนคนตัวเล็กข้างๆหวังจะหาพรรคพวก  เธอรู้นิสัยเขาระดับหนึ่งกับความไม่ค่อยชอบเข้าร่วมกิจกรรม  แรกๆที่เข้ามาใหม่ๆก็มีวอแวกับพี่รหัสอย่างเขาบ้างว่าทำไมไม่มางานนั้นงานนี้  แต่หลังๆชักจะเริ่มชิน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังทำหน้าที่พี่รหัสที่ดี  คอยติวให้เธอตลอดจุดนี้เองที่ทำให้เธอรักและเคารพพี่รหัสมาก

 

ไอตัวแสบนี่  แล้วนี่ปีนี้เลขอะไร  

“ 108 ค่ะ ฉันอยากได้น้องผู้ชายจังเลยพี่ฮยอกแจ  ปีนี้มีต่างชาติ 2 คนแน่ะ ไทย กับ ญี่ปุ่น   ยัยมินยองกรี๊ดกร๊าดทำหน้าเพ้อฝันไม่หยุดเมื่อพูดถึงรุ่นน้องปี จับสายรหัสของที่นี่คือปี2 ที่ทำหน้าที่รับน้องนั้นจะเป็นคนจองหมายเลขสายรหัสของตัวเอง  โดยจำนวนเลขทั้งหมด คือจำนวนน้องที่เข้ามา โดยปี2 แต่ละคนจะทำใบไบ้สายรหัสใส่ไว้ในซองหมายเลขนั้นๆ สำหรับให้น้องจับฉลากและตามหาพี่รหัสให้เจอ

 

 

 

เอาละครับ ตอนนี้ก็ถึงเวลาเริ่มพิธีของเราแล้ว ขอให้น้องๆแต่ละคนออกมาแนะนำตัวเอง พร้อมจับฉลากและรับคำไบ้ไปได้เลยยย

วุ้วววววว

ตึงๆๆๆๆๆ

สิ้นคำประกาศก็จบด้วยเสียงโห่ร้องครึกครื้นของเหล่าสันทนาการ ก่อนที่ปี1จะเรียงแถวขึ้นไปแนะนำตัวและจับฉลากทีละคน  ณ ช่วงเวลานี้เป็นเวลาสำคัญที่รุ่นพี่จะได้รู้จักน้องใหม่ พร้อมลุ้นว่าน้องคนไหนจะจับได้เบอร์ของสายตัวเอง

 

ฮยอก น้องคนนั้นน่ารัก เป็นญี่ปุ่นด้วยที่มินยองบอก อยากได้เป็นหลานรหัสจังเลย  ขอให้จับได้ 29 นะหนู สาธุๆ

นายนี่ติ่งเกินไปแล้วนะ  พอคิบอมไม่มาหน่อยละได้ใจเลย เดี๋ยวฟ้องเลยนิ   ฮ่าๆๆ   เขาหันไปหยอกคนตัวเล็กข้างๆที่ตั้งอกตั้งใจส่องเด็กอย่างจริงจัง  อยากจะเห็นคิบอมมาเห็นภาพนี้จริงๆคงได้อกแตกตายกับความติ่งของแฟนตัวเอง

 

ยูตะ นากาโมโตะ  หมายเลข 108 คร้าบบบบ   เสียงประกาศทวนหมายเลขที่จับได้ของน้องที่เพิ่งขึ้นไปดังเข้ามาในโสตประสาท นั่นมันสายรหัสเขานิ 108  ยูตะ  เด็กญี่ปุ่นนั่นหรอ

เห้ยย ฮยอกแจ  ยูตะเป็นสายแก แอรรร้  พาน้องมาให้รู้จักฉันบ้างนะเพื่อนฮยอก   ในขณะที่ผมกำลังงงๆคนตัวเล็กข้างๆก็วอแวอยู่ข้างๆด้วยความอิจฉาก่อนที่ยัยน้องรหัสตัวดีจะวิ่งปรี่เข้ามากรีดร้องด้วยอีกคน  เขาถึงกับส่ายหัวเอือมระอากับพฤติกรรมทั้งเพื่อนทั้งน้อง

 

 

เชว ซีวอน  หมายเลข.... 29 คร้าบบบบ   

เบอร์ฉันนิฮยอก  ซีวอนหรอ....ไอเด็กหน้าหล่อนั่นหรอ  โหยย ดีงาม  ทำไมฉันต้องมีแฟนเร็วด้วยวะฮยอก โสดแปปได้มั้ย

ท่ามกลางความวุ่นวายของทั้งเพื่อนและน้องรหัส  เสียงผู้ประกาศก็ดังขึ้นอีกครั้งคราวนี้เป็นเบอร์ของทงเฮ  ทำให้ความสงบคือกลับมากว่าคนตัวเล็กจะนึกได้ว่าเป็นหมายเลขของตนปี1 คนนั้นก็ลงไปแล้ว  ฮยอกแจส่ายหัวระอากับความติ่งของเพื่อน  เห็นเด็กหล่อๆน่ารักๆหน่อยเป็นไม่ได้  อยากจะโทรเรียกคิบอมจริงๆ

อยากโสดหรอทงเฮ

คะ...คิบอม  เลิกเรียนแล้วหรอ

ความสงบกลับมาเยือนอีกครั้งเมื่อบุคคลที่สามที่แสนคุ้นเคยโผล่มา  คิบอม แฟนรุ่นน้องวิศวะของทงเฮ

เลขสายรหัสนายออกแล้วนิ กลับได้ละ พี่ฮยอกแจฝากเอารถทงเฮกลับด้วย เดี๋ยวเขากลับกับผมเลย   ไม่พูดปล่าวยื่นกุญแจให้เขาเสร็จก็ลากเพื่อนตัวเล็กออกนอกบริเวณทันที  ปล่อยเขานั่งงงกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น

 

    เมื่อทงเฮกลับเขาก็ไม่มีเหตุจำเป็นต้องอยู่  ร่างบางเดินไปยังรถมินิคูปเปอร์สีเหลืองคันงาม  แน่นอนว่ามันไม่ใช่ของเขา  ขณะกำลังจะเปิดประตูนั้นเอง  หางตาเขาก็เหลือบไปเห็นร่างหนึ่งกำลังวิ่งเข้ามาพร้อมตะโกน

 

พี่ฮยอกแจ !! ” ร่างสูงในชุดนักศึกษาชายเสื้อหลุดลุ่ยกำลังวิ่งมาทางเขา ที่ใบหน้ามีรอยคราบแป้งจากการร่วมกิจกรรม  ทรงผมยุ่งเหยิงมีรอยมัดจุกน้อยๆที่กลางหัว

นาย...   ฮยอกแจมองคนตรงหน้าด้วยความแปลกใจ  เขาพอจะจำได้ว่าร่างสูงตรงหน้านี้คือรุ่นน้องที่เคยมาขอลายเซ็นเขาวันก่อน อีกทั้งตอนนี้ยังเป็นสายรหัสทงเฮอีก  กับลักยิ้มเล็กๆที่มีเสน่ห์นั่นเขาจำได้แม่น  แต่เด็กปี1 ที่ควรอยู่ในงานมาทำอะไรตรงนี้

พี่ฮยอกแจผมขอติดรถกลับด้วยนะครับ  พอดีมีธุระที่บ้านนิดหน่อย  

เอ่อ...ดะ..ได้ ๆ   ยังไม่ทันหายสงสัยร่างสูงตรงหน้าก็เอ่ยปากขอกลับด้วย  ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปส่งแต่เขาก็เกรงใจทงเฮอยู่เพราะมันไม่ใช่รถเขา แถมรถแพงแบบนี้เกิดเป็นอะไรคงไม่มีปัญญารับผิดชอบแน่  แม้ว่าทงเฮจะไม่อะไรก็เถอะเขาก็อดที่จะโทรบอกก่อนไม่ได้

แล้วนายจะให้ไปส่งที่ไหนละ  

“ ไม่ไกลหรอกครับ เดี๋ยวผมบอกทางเอง ”  ร่างสูงตอบพร้อมยิ้มน้อยๆ เผยรอยลักยิ้มเล็กๆที่มุมปาก ลักยิ้มทรงเสน่ห์ที่ทำเขาใจแกว่งอีกแล้ว  ฮยอกแจจัดการโทรบอกเจ้าของรถก่อนเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาทก่อนจะขับ พาร่างสูงไปส่งยังที่หมาย

 

    รถมินิคูปเปอร์คันงามจอดเทียบทางเท้าบริเวณหน้าหอพักแห่งหนึ่งใกล้มหาลัย  มันเป็นทางผ่านไปหอเขาพอดีจึงไม่ต้องกลับรถให้ยุ่งยาก   ตามจริงควรจะบอกละรุ่นน้องตรงหน้าและแยกย้ายได้แล้วแต่ฝนที่กำลังตกหนักตอนนี้ทำให้ร่างสูงยังคงนั่งอยู่ในรถเพื่อรอฝนซา  ช่วงหน้าฝนแบบนี้การที่ฝนจะตกทุกวันมันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ทำไมตอนตกหนักเอาตอนนี้  เขารู้สึกอึกอัดนิดหน่อยอาจเพราะอยู่กับคนที่ไม่คุ้นเคยอย่างรุ่นน้องตัวสูงที่เพิ่งเคยสนทนากันไม่กี่คำ

 

พี่ฮยอกแจหนาวหรอครับ  ฝนเริ่มซาลงหน่อยนึงแล้วเดี๋ยวผมวิ่งฝ่าไปดีกว่า พี่ได้รีบกลับห้องเดี๋ยวจะไม่สบาย

ไม่เป็นไร รอให้ซาอีกหน่อยก็ได้  ตกหนักขนาดนี้เดี๋ยวนายแหละจะไม่สบาย    ฮยอกแจตอบพร้อมหันไปมองสายฝนที่กระจกพร้อมกระชับอ้อมแขนที่กอดตัวเองเบาๆ  ฝนตกแบบนี้ทำให้อากาศเย็นบวกกับความเย็นของแอร์ในรถอีก จะปิดก็คงจะหายใจไม่ออกกัน  เขาเริ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่นเขาคุยไม่เก่ง ไม่รู้จะชวนรุ่นน้องข้างๆนี่คุยยังไงไม่ให้บรรยากาศมันน่าอึดอัด ยังดีที่มีเสียงเพลงในรถดังคลอเบาๆ

พี่เป็นห่วงผมด้วยหรอ  ดีใจจัง   เสียงที่ได้ยินมันใกล้กว่าปกติเขาจึงเงยหน้าขึ้นก็พบว่าซีวอนยื่นหน้าเขามาหาเขาในระยะที่ใกล้กว่าเดิม  เขาตกใจเล็กน้อยพร้อมเริ่มรู่สึกร้อนๆที่ใบหน้า

กะ...ก็นายเป็นรุ่นน้องฉันนิ   แล้วทำไมต้องยื่นหน้ามาด้วย  

ก็ผมเห็นพี่เล่นโทรศัพท์ กลัวจะไม่ได้ยินที่ผมพูด   รุ่นน้องหน้าหล่อพูดไปยิ้มไป  ท่าทางแบบนั้นมันน่าหมันไส้จริงๆ  เขาไม่ใช่สาวน้อยที่นายจะมายิ้มเหมือนหว่านเสน่ห์ให้แบบนี้นะ 

ไร้สาระน่า  ฝนเริ่มซาแล้ว นาย...ลงไปได้แล้ว  

แกล้งแค่นี้ไล่ผมเลยหรอ   ร่างสูงไม่พูดเปล่าขยับตัวเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆ  พร้อมแขนที่เอื้อมมาราวกับจะโอบเขาไว้ ระยะห่างมันแคบลงทุกทีพร้อมกับใจที่เต้นแรงขึ้น

ซะ...ซีวอน  นาย...จะทำอะไร   เขาพูดติดขัดไม่เข้าใจการกระทำของร่างสูง  ใบหน้าที่ร้อนขึ้นอย่างสูงสึกได้กับใจที่เต้นรัวจนกลัวคนตรงหน้าจะได้ยิน

นึกว่าพี่จะจำชื่อผมไม่ได้แล้ว   รอยยิ้มมุมปากนั่นมีเสน่ห์เหลือร้าย เขาทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งเงียบ ร่างสูงยังคงขยับเข้ามาเรื่อยๆ ใบหน้าของเขาใกล้กันแค่คืบ

.

.

ขอยืมร่มหน่อยนะครับ... เดี๋ยวผมเอามาคืน

ห้ะ

 

จุ๊บ~

 

 

 

    ยังไม่ทันจะหายงง เขาก็โดนขโมยหอมแก้ม  ร่างสูงผละออกพร้อมร่มในมือก่อนจะลงจากรถไป  ซีวอนก้มตัวลงโบกมือพร้อมยิ้มละไมให้เขาที่ยังงงกับเหตุการณ์เมื่อครู่แล้ววิ่งหายเขาไปในอาคาร    ฮยอกแจนั่งทบทวนเหตุการณ์  เขาก้มลงมองที่เก็บของด้างข้างประตู 

มีร่มตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ก่อนจะจับแก้มตัวเองความรู้สึกจางๆยังคงอยู่พลันทำให้หน้าร้อนขึ้นมาอีกครั้ง  ไอเด็กบ้านั่นทำไมต้องมาแกล้งเขาด้วย  ฮยอกแจขับรถกลับด้วยความหงุดหงิดพร้อมหัวใจที่เต้นรัว 

ไอเด็กบ้า !!!! ”

.

.

.

.

to be continue



------- TALK -------

สวัสดีค่าาา วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีเลยอัพตอนใหม่ไวกว่าที่เคยบอกไว้ หวังว่าคงจะถูกใจกันนะคะ

ช่วงนี้สิเพิ่งจะเคลียเรื่องโปรเจคจบไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สถานีต่อไปคือการทำงาน ถึงเวลากับการเป็นมนุษย์เงินเดือนแล้ว

สำหรับน้องๆคนไหนที่ยังเรียนอยู่ก็พยายามเข้านะคะ สู้เข้าไว้  เลือกเรียนในสิ่งที่รักแม้มันอาจจะยากไปบ้างแต่เราจะเต็มใจที่จะสู้กับมัน

สิขอเป็นกำลังใจให้นะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนต่อไปนะ  จะขยันขันแข็งอัพเรื่อยๆค่ะ

เม้นทักทายกันได้น้าาา จุ๊บบบ

...masi108...


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #9 คุณมาเฟีย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 19:39
    อ้าวว!!! อยู่ดีๆก็โดนจุ๊บซะงั้น ฮยอกเอ้ย!!

    ซีวอนนี้ก็ไวดีแหะ มือก็ไว ปากก็ไว ... ตามๆๆ
    #9
    0
  2. #8 .조'. (@poompuymerry) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 01:52
    น้องซีวอนเป็นน้องที่ปีนเกลียวสูงมาก ปีนขึ้นมาหลายเกลียวทีเดียวเชียว
    #8
    0
  3. #7 angle (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 21:39
    แอร๊ยยยยยยยยยย มีความจงใจในความบังเอิญนะเนี่ย อิอิ

    แบบนี้ถึงไม่ได้เป็นสายรหัสก็ไม่เป็นไรเลยจริงๆ 555555555

    ขโมยหอมแก้มเพื่อนป้ารหัสไปซะแล้ว ไวไฟจริงๆเลยน้าาาาา
    #7
    0
  4. วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 06:16
    รุ่นน้องรุกรุ่นพี่เร็วไปนะรุ่นพี่ฮยอกแจทำใจไม่ทัน คึคึ แต่รุ่นน้องทำดีมากช้าไปทำไมเดี๋ยวอดเนอะ ????????
    #6
    0