YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 57 : ตอนพิเศษ1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2017 ครั้ง
    13 ก.ค. 62



ตอนพิเศษ 1


*เนื่องจากก่อนเปิดพรีฯ เคยแจ้งไว้ว่าจะนำเนื้อหาตอนพิเศษมาลงในเว็บด้วยสำหรับคนที่อาจไม่สามารถสั่งซื้อหนังสือไปอ่านได้ วันนี้เลยมาลงตอนพิเศษ 1 สำหรับเว็บให้อ่านกัน แต่ไม่ใช่ตอนที่ 1 จริงๆ ในส่วนตอนพิเศษนะคะ เพราะจำนวนตอนพิเศษในเล่มมีทั้งหมด 15 ตอน แต่เราเลือกเอามาลงในเว็บ 2 ตอนค่ะ







                พอวาไม่ได้เก็บเอาเรื่องเข้าค่ายอาสาเมื่อหลายวันก่อนมาคิดเลยสักนิด จนกระทั่งวันสอบวันสุดท้าย เอกสารรายละเอียดขนาดเอสี่พร้อมใบลงชื่อก็ถูกยื่นมาตรงหน้าโดยการุณที่ยืนยิ้มอวดฟันขาวอยู่


                รุ่นน้องปีหนึ่งมายืนดักรอเขาตรงที่ประจำที่ใช้รอพี่เลี้ยงคนสนิทมารับ จะหมุนตัวหันหลังเดินไปใช้ทางอื่นก็ไม่ทันแล้วเพราะถูกอีกฝ่ายเห็นเข้าเสียก่อน เขาเลยได้แต่ต้องเดินตรงเข้าไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


                ไปกันไหมพี่ ชวนพี่ภูไปด้วยก็ได้ น่าจะสนุกดี” อีกฝ่ายเอ่ยชวนด้วยความกระตือรือร้นเพราะหวังว่ารุ่นพี่ตรงหน้าจะพยักหน้าตกลงแล้วไปออกค่ายค้างคืนด้วยกันเกือบสัปดาห์


                พี่ไม่ว่างอะเซม ต้องกลับบ้านช่วงนั้น


                “อ้าว บ้านพี่วาก็อยู่ในกรุงเทพไม่ใช่หรอ การุณย่นคิ้วด้วยความแปลกใจ


                ก็ใช่ แต่ก็มีบ้านอีกหลังที่ต้องกลับน่ะ” เสียงนุ่มทุ้มว่า พอวาพยายามไม่พูดถึงเรื่องส่วนตัวออกไป รู้งี้เขาไปนั่งเล่นนอนเล่นที่หอพักของภูผาแล้วให้พี่อินไปรับที่นั่นก็ดีหรอก ไม่น่าอยากจะรีบกลับบ้านไปจัดเสื้อผ้าลงกระเป๋าเลย


                งั้นพี่ก็กลับบ้านแล้วค่อยมาค่ายสิ หรือไม่ก็รอไปค่ายเสร็จค่อยกลับบ้าน มีเวลาเหลือให้พักอีกตั้งเยอะ


                “เซม...


                “ว่าไงครับ


                “รถพี่ใกล้จะมาแล้ว ไปก่อนนะ


                เดี๋ยวก่อนพี่ แขนข้างหนึ่งของพอวาถูกจับเอาไว้โดยรุ่นน้องปีหนึ่ง ดวงตากลมโตจึงหันไปตวัดสายตาใส่แล้วจ้องนิ่งๆ เพื่อให้อีกฝ่ายปล่อยมือ


                ขอเบอร์หน่อยได้เปล่า


                “ไม่ได้


                โห ใจร้ายอะ เดี๋ยวปิดเทอมก็ไม่ได้เจอกันตั้งนาน


                “ชอบพี่หรอ” พอเริ่มหมดความอดทน พอวาก็เลยถามออกไปตรงๆ สีหน้าที่ก่อนหน้ายังยิ้มแย้มของเซมค่อยๆ สงบลงแล้วเปลี่ยนเป็นเขินอาย


                ก ก็...ชอบไม่ได้หรอ เด็กหนุ่มตอบเสียงตะกุกตะกัก ยิ่งเห็นท่าทางแบบนี้ พอวาก็ยิ่งหักคะแนนทิ้งไม่มีชิ้นดี ต่อให้จะโสด เขาก็คงไม่มีทางชอบคนบุคลิกแบบนี้แน่ๆ


                เป็นอีกครั้งที่เด็กหน้าหวานเผลอเอาคนอื่นไปเปรียบเทียบกับคนรักของตัวเอง


                “ชอบได้ แต่พี่ไม่ได้ชอบเซมแบบนั้นนะ” เขาจะไปห้ามความรู้สึกใครได้ คนทุกคนต่างก็มีความรู้สึกเป็นของตัวเอง แต่ความรู้สึกนั้นไม่ควรที่จะสร้างความเดือดร้อนวุ่นวายหรืออึดอัดให้กับคนที่ไม่ต้องการ


                ...


                เป็นพี่น้องกันดีกว่า


                “...


                “พี่กลับก่อนนะ


                “แต่แฟนพี่ก็ไม่ดีไม่ใช่หรอ


                หืม...


                ดวงตากลมโตเบิกขึ้นด้วยความตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน การุณมองใบหน้าที่เหมือนไม่เข้าใจสิ่งที่เขาบอกแล้วก็อธิบายออกมา ก็เวลาพี่เล่าถึงแฟนทีไรก็เห็นพี่ภูทำหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แถมยังเถียงกันอีก


                “เปล่าสักหน่อย” เวลาพูดถึงเสี่ย เพื่อนเขาก็มีอาการแบบนั้นตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว ภูผาก็แค่แสดงออกตามประสาของเจ้าตัวนั่นแหละ แต่จริงๆ ไม่ได้เกลียดหรือไม่ชอบขี้หน้าคนรักเขาสักหน่อย เอาเข้าจริงมันก็เป็นความสัมพันธ์ระหว่างแฟนและเพื่อนแฟนที่อธิบายลำบากพอสมควร


                เห็นเหมือนไม่เข้ากันแบบนั้น แต่บทจะแกล้งเขาก็เข้าขากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวล่ะ


                แล้วทำไม…”


                “มันไม่มีอะไรอย่างที่เซมคิดหรอก


                ...


                แววตาของเด็กปีหนึ่งหม่นลงไปยิ่งกว่าเดิม ความหวังริบหรี่ที่เคยมีถูกดับวูบลงแค่เพียงคำพูดของพอวา เขาเคยคิดว่าถ้าได้ใกล้ชิดกับอีกฝ่ายบ่อยๆ บางทีอาจจะสร้างความหวั่นไหวให้กับรุ่นพี่หน้าหวานได้ แต่ยังไม่ทันจะได้สนิทก็ถูกสกัดไว้แล้ว


                “ไปนะ

 

 

 




 

                เสียงนุ่มทุ้มฮัมเพลงในลำคอไปมาพลางโยกหัวอย่างอารมณ์ดีท่ามกลางกองเสื้อผ้าที่ขนออกมาวางบนพื้นจากห้องแต่งตัว


                อิทธิพลยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องน้ำมองเด็กน้อยที่กำลังเลือกเสื้อผ้าสำหรับกลับบ้านในวันพรุ่งนี้เงียบๆ แล้วค่อยสาวเท้าเข้าไปใกล้เพื่อแตะผิวแก้มของพอวาเบาๆ


                อะไรครับ ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองคนแก่กว่า แต่แล้วก็พบกับแผงอกกำยำที่โผล่พ้นจากชุดคลุมอาบน้ำ


                อีกแล้วนะ ชอบแต่งตัวไม่เรียบร้อยแล้วเดินออกมาทุกที


                อยากจับ


                “วาเลือกชุดให้แล้วนะ


                “อืม


                “พี่อิทว่าตัวนี้ดีไหม พออยู่กันสองต่อสอง แฟนเด็กของอิทธิพลก็เรียกชื่อที่กลายเป็นชื่อเล่นไปแล้วของเขาออกมาพลางหยิบเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนขึ้นมาให้ดู


                ดี


                “เนอะ วาก็ว่าตัวนี้สวยเลยซื้อมา


                ริมฝีปากหยักของชายหนุ่มยิ้มขำออกมาให้กับท่าทางของคนรัก จากนั้นก็มองดูของทั้งหมดที่ถูกวางเรียงเอาไว้เพื่อสำรวจว่าขาดหายอะไรไปบ้างหรือเปล่า


                ชั้นในล่ะ


                “จัดเข้ากระเป๋าใบเล็กไปแล้วครับ อยู่ตรงนั้น” ชี้ไปยังกระเป๋าแยกขนาดกลางที่ถูกวางเอาไว้ทางซ้ายมือ จากนั้นก็เลือกชุดต่อ ถึงจะเป็นการกลับบ้าน แต่พอวาก็มีเวลาได้เที่ยวกับชายหนุ่มเกือบสามวันก่อนที่อีกฝ่ายจะบินกลับมาทำงานต่อที่กรุงเทพ ดังนั้นเขาเลยพิถีพิถันกับชุดที่จะใส่ออกไปข้างนอกหน่อย ส่วนชุดอยู่ในบ้านเป็นเสื้อยืดย้วยๆ กับกางเกงขาสั้นผ้าสบายๆ ก็พอ


                “อย่าลืมเอาถุงยางกับเจลไปเผื่อด้วย


                ...


                “เขินทำไม เสียงทุ้มต่ำแกล้งแหย่ ผ่านไปนานแค่ไหน เด็กน้อยเขาก็ดูจะยังไม่ชินอยู่ดีเวลาที่เขาพูดถึงเรื่องบนเตียงขึ้นมาตรงๆ


                “ก็มันใช่เรื่องไหมเล่า


                “ก็ถ้าพี่ไม่บอกแล้วหนูจะลืมหรือเปล่าล่ะ หืม ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น พอวาไม่มีทางหลุดปากออกไปเด็ดขาดว่าเก็บของพวกนั้นลงกระเป๋าไปตั้งแต่แรกๆ แล้ว


                ไปใส่เสื้อเลย


                อิทธิพลมองคนที่พอทำอะไรไม่ถูกก็ไล่ให้เขาไปแต่งตัวยิ้มๆ ใบหน้าหล่อเหลาของคนเป็นเสี่ยก้มลงหอมแก้มนิ่มคนรักหนึ่งทีแล้วค่อยเดินหายเข้าไปทางห้องแต่งตัวเพื่อใส่ชุดนอน


                เด็กหน้าหวานเลือกเสื้อผ้าต่ออีกครู่เดียวก็เสร็จเรียบร้อย พอได้ทุกอย่างครบแล้ว พอวาก็จัดการจัดกระเป๋าต่อเงียบๆ


                เดี๋ยวนี้ฝีมือการจัดของลงกระเป๋าของเขาพัฒนาขึ้นมากแล้วเพราะเดินทางบ่อยทั้งในและต่างประเทศ ผิดจากเมื่อก่อนที่คว้าอะไรได้ก็ยัดใส่ลงไปเหมือนคนละคน กระเป๋าย่อยใบเล็กใบน้อยจึงถูกใส่ลงในช่องว่างอย่างเป็นระเบียบ พอใกล้จะเสร็จ เสียงทุ้มต่ำของคนเป็นเสี่ยก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง


                เสร็จแล้วหรอ


                “ครับ” ตอบสั้นๆ พลางรูดซิปปิดช่องด้านในทั้งหมดแล้วก็ปิดกระเป๋า เท่านี้ก็เป็นอันเรียบร้อย เดี๋ยววาเอากระเป๋าออกไปไว้ข้างนอกก่อน พรุ่งนี้จะได้ไม่วุ่นวาย ให้คนรถเข้ามายกไปขึ้นรถได้เลย


                เดี๋ยวก่อน” อิทธิพลรั้งเอวบางของเด็กนักศึกษามาแล้วใช้มืออีกข้างเกลี่ยแก้มของพอวาไปมา


                ดวงตากลมโตสบเข้ากับดวงตาของชายหนุ่มที่กำลังดูลังเลบางอย่างออกมา ท่าทางที่ดูผิดปกติไปของคนรักทำให้พอวาเริ่มร้อนใจ เป็นอะไรครับ ช่วงนี้งานเยอะหรอ หรือว่าจริงๆ แล้วมีงานสำคัญเข้ามา ถ้าเป็นแบบนั้นพี่อิทอยู่ทำงานแล้วค่อยตามไปตอนที่ว่างก็ได้นะ วาไม่เป็นไร


                 นอกจากจะไม่งี่เง่าแล้ว พอวายังเข้าใจคนเป็นเสี่ยอีกด้วย อิทธิพลฟังแล้วยิ่งรู้สึกอุ่นไปทั้งใจ ความกังวลที่เคยมีจึงค่อยๆ ลดน้อยลง


                เปล่า พรุ่งนี้ทำมื้อเช้าให้หน่อย ประโยคกึ่งบอกเล่ากึ่งคำสั่งดังขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูอ่อนโยนมากกว่าบังคับ


                อยู่ดีๆ ก็คิดถึงบรรยากาศตอนที่อยู่หอพักกับเด็กหน้าหวานขึ้นมา ตอนนั้นเขาได้กินอาหารเช้าทุกวันเพราะพอวาตื่นขึ้นมาทำให้แม้เจ้าตัวจะอยากนอนมากกว่าแค่ไหนก็ตาม แถมยังสั่งให้เขาลดการดื่มกาแฟลงอีก


                 ได้ครับ แต่เอาเมนูง่ายๆ นะ พี่อิทอยากทานอะไร” แววตากลมโตจ้องมองคนรักด้วยความตั้งใจก่อนจะถูกรั้งใบหน้าเข้าไปรับจูบโดยไม่ทันตั้งตัว


                อย่าทำตัวน่ารักไปมากกว่านี้จะได้หรือเปล่า


                 อื้อ


                ฝ่ามือหนาค่อยๆ เลื่อนลงไปจับบั้นเอวของเด็กนักศึกษาแล้วลูบไล้ไปมาอย่างย่ามใจ ไม่ช้าก็ล้วงเข้าไปด้านในเพื่อสัมผัสผิวเนื้อเนียนนุ่มก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาเชื่องช้าเพื่อมองดวงหน้าหวานของเด็กหนุ่มที่ในเวลานี้ดูยั่วยวนเกินกว่าจะห้ามใจไม่ให้รังแกได้


                วา


                “หือ


                อิทธิพลไม่ได้พูดอะไร เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นจับริมฝีปากล่างของคนรักแล้วเกลี่ยไปมา ใช้เพียงภาษากายและสายตาก็ทำให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงความต้องการได้แล้ว


                สุดท้ายร่างของคนสองคนก็เข้าแนบชิดกันอีกครั้งราวกับขั้วแม่เหล็กที่ดึงดูดกัน แค่คิดว่าอีกไม่กี่วันข้างหน้าจะต้องห่างกันนานเกือบเดือน เสื้อผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยก็ค่อยๆ หลุดลอกออกจากร่างของพอวา อิทธิพลพรมจูบหนักๆ ทั่วทั้งแผ่นอกบาง ทิ้งร่องรอยของตัวเองไว้บนผิวเนื้อเกลี้ยงเกลา


                ในที่สุด บนเตียงที่เคยจัดอยู่ในสภาพเรียบร้อยดีก็ยับยู่ยี่ไม่เหลือสภาพเดิม ลืมไปแล้วว่ากำลังคุยกันค้างไว้ที่เรื่องมื้อเช้าในวันพรุ่งนี้

 




 

 

 

                พอวายกมือขึ้นขยี้ดวงตาน้อยๆ แล้วเลื่อนมาปิดปากเพื่อหาว


                เด็กขี้เซาของเสี่ยถูกปลุกด้วยเสียงนาฬิกาตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่างดีเพื่อมาเตรียมอาหารให้ตัวเองและชายหนุ่มที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องนอนก่อนจะไปสนามบิน


                ห้องครัวส่วนของพื้นที่ในบ้านไม่ได้ถูกใช้งานเพื่อทำอาหารให้เจ้านายจริงจังนักเพราะยังมีครัวปิดอีกครัวที่อยู่ในพื้นที่ของส่วนแม่บ้าน ดังนั้นอุปกรณ์ต่างๆ จึงแทบจะไม่เคยถูกหยิบออกมาใช้เลย ล่าสุดคงเป็นการอบขนมของพอวาเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อนนั่นแหละ


                เด็กหน้าหวานยืนหุงข้าวไปง่วงไป จากนั้นก็เดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบวัตถุดิบที่พอจะนำมาประกอบอาหารได้สักเมนูออกมาวางไว้ แล้วจึงเดินไปเอาตะกร้าผลไม้ที่วางไว้แถวบาร์เครื่องดื่มมาคั้นสดสองแก้ว พอจัดการส่วนนี้เรียบร้อยจึงค่อยกลับไปเริ่มทำอาหาร


                พอวาตอกไข่ใส่ถ้วยเล็กๆ เตรียมเอาไว้สำหรับทำไข่ดาว จากนั้นหยิบไส้กรอกที่แม่บ้านซื้อมาเก็บตุนไว้ในตู้เพื่อเป็นของทานเล่นมาหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ส่วนผักกับเนื้อสัตว์เลิกหาไปได้เลยเพราะปกติตู้เย็นข้างในก็ไม่ได้มีเอาไว้สำหรับแช่ของสดอยู่แล้ว ที่ช่องฟรีซก็มีแต่พวกอาหารแช่แข็งและไอศกรีม พอวากะว่าจะเอานักเก็ตไก่มาทอดด้วยอีกอย่าง ยืนเตรียมส่วนประกอบได้ไม่นานเท่าไหร่ เขาก็ได้ยินเสียงรองเท้าสลิปเปอร์ดังมาจากด้านหลัง


                 ในตู้เย็นมีแค่ไข่ ไส้กรอก แล้วก็พวกของแช่แข็ง วากะว่าจะทำข้าวผัดอเมริกัน โอเคไหมครับ ถามโดยไม่หันไปมองเพราะกำลังฉีกซองนักเก็ตอยู่


                 เมนูนี้ไม่ยากเกินความสามารถของเขา แค่ขั้นตอนอาจจะดูจุกจิกเล็กน้อยเพราะต้องเตรียมพวกเครื่องเคียงส่วนประกอบสำหรับทานกับข้าวนี่แหละ


                 อืม


                ดวงตาคู่คมจ้องมองร่างสูงโปร่งหากแต่บอบบางของเด็กน้อยที่อยู่ในเสื้อนอนเนื้อเบากับกางเกงขาสั้นเงียบๆ เขามองไล่จากท่อนขาเรียวขึ้นไปยังสะโพกของคนที่ยืนหันหลังแล้วหยิบแก้วน้ำผลไม้ตรงหน้าที่อีกฝ่ายคั้นเตรียมให้ขึ้นมาดื่มระหว่างรอ


                 วา


                 ว่าไงครับ


                 เซ็กซี่จัง


                อะไรนะ” ใบหน้าหวานเอี้ยวมาถามเสียงหลง แล้วก็ได้เห็นสายตาแพรวพราวของคนรักที่นั่งเท้าคางมองอยู่ เห็นท่าทางและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบนั้น พอวาจึงรีบหันหน้ากลับไปสนใจไข่กับไส้กรอกที่อยู่บนเตาต่อทันทีเพราะกลัวว่าจะถูกทำให้เขินจนไม่เป็นอันทำอะไร


                พี่บอกว่าหนูเซ็กซี่” ยิ่งมีสายเชือกผ้ากันเปื้อนผูกด้วยแบบนี้ อิทธิพลก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองคล้ายพวกเฒ่าหัวงูเข้าไปทุกที


                หื่น” พอวาว่าออกมาเบาๆ ขณะที่หยิบพิมพ์ไข่ดาวขึ้นจากกระทะ คนเป็นเสี่ยที่ได้ยินแบบนั้นจึงหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆ แล้วโต้กลับ ก็หื่นกับหนู ไม่อย่างนั้นจะให้ไปพูดแบบนี้กับใคร


                 หมดคำจะเถียง พอวายกมือขึ้นอังแก้มตัวเองที่ร้อนเพราะการทำอาหารและร้อนเพราะคำพูดของคนรัก ตั้งแต่คบกันมา คนแก่กว่าก็ไม่เคยมีเรื่องที่ทำให้เขาไม่สบายใจเกี่ยวกับบุคคลที่สามจริงๆ นั่นแหละ


                เด็กหน้าหวานยืนทำอาหารไปอมยิ้มไป พอข้าวที่หุงไว้สุกก็จัดการนำมาผัดคลุกเคล้ากับซอสมะเขือเทศและเครื่องปรุงอีกนิดหน่อยก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย


                อิทธิพลมองอาหารฝีมือของเด็กน้อยแล้วตบเก้าอี้ทรงสูงข้างตัวเบาๆ เป็นเชิงให้อีกฝ่ายเดินมานั่งด้วย ร่างโปร่งบางของพ่อครัวจำเป็นจึงเดินไปล้างมือก่อน จากนั้นค่อยเดินอ้อมไปหาคนแก่กว่าที่หันตัวมาหาคล้ายกับมีเรื่องจะคุยด้วย


                มีอะไรครับ


                “วันนี้ใส่เสื้อสีขาวนะ


                หืม


                พอวาขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความไม่เข้าใจ แต่พอเห็นเสื้อเชิ้ตที่อีกฝ่ายสวมอยู่เขาก็ต้องร้องอ๋อออกมา


                อยากให้เป็นเสื้อคู่หรอครับ คนอ่อนกว่าถามยิ้มๆ ไม่คิดสักนิดว่าคนแก่ของเขาจะมีมุมแบบนี้ด้วย อิทธิพลได้ยินแบบนั้นจึงต้องจำใจพยักหน้ารับทั้งที่ความจริงเขาไม่เคยมีความคิดเรื่องใส่เสื้อผ้าเป็นคู่เหมือนพวกวัยรุ่นเลยสักนิด


                ช่วงนี้พี่อิทมีอะไรปิดบังวาอยู่หรือเปล่า


                เขาว่ามันแปลกๆ นะ


                ร้อยวันพันปีคนเป็นเสี่ยไม่เคยมาเจ้ากี้เจ้าการบอกให้เขาใส่ชุดสีนั้นสีนี้มาก่อน ยกเว้นจะเป็นการออกงานที่ปกติถ้าไม่ซื้อแบรนด์หรูก็สั่งห้องเสื้อออกแบบและตัดชุดให้เหมาะสม พอลองนึกให้ดี พอวาก็รู้สึกได้ว่าพักนี้มีอะไรประหลาดๆ เกิดขึ้นจริงๆ นั่นแหละ


                ปิดบังอะไรล่ะ?”


                “ไม่รู้


                หรือว่าช่วงนี้ชีวิตเขาวุ่นวายมากไปเลยรู้สึกว่าอะไรก็แปลกไปหมด


                ไล่ตั้งแต่มีรุ่นน้องมาชอบ ตามมาด้วยการก่อกวนจากรุ่นพี่ปีสี่ ไม่รู้ว่าพี่ติณอะไรนั่นไปหาเฟซบุ๊กเขาเจอได้อย่างไร อีกฝ่ายถึงได้ส่งคำขอเป็นเพื่อนมาพร้อมกับทักแชทให้เขารับรู้เมื่อหลายวันก่อน แต่พอวาก็ไม่ได้เข้าไปตอบและกดรับ ถึงจะเห็นแจ้งเตือนก็ปล่อยเอาไว้แบบนั้นจนลืมไปเอง มานึกได้ก็ตอนนี้นี่แหละ


                “พรุ่งนี้หม่าม๊าจะไปเชียงใหม่


                อืมม...” เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก จากนั้นเพียงเสี้ยววิก็อุทานร้องเสียงหลงกับข่าวที่พึ่งได้ยิน อะไรนะครับ หม่าม๊าน่ะหรอ


                อืม พวกผู้ใหญ่มีเรื่องสำคัญจะคุยกัน


                 เรื่องอะไรครับ…” เรื่องสำคัญที่ว่าทำให้หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นแรงขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น คราวนี้พอวาเริ่มระแคะระคายอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว


                เขาไม่ได้ซื่อบื้อที่จะเดาไม่ออกว่าการที่ผู้ใหญ่ทั้งสองครอบครัวมาเจอกันจะมีเรื่องสำคัญอะไรให้พูดอีก ในเมื่อการคบกันที่ผ่านมาก็อยู่ในการรับรู้ของผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่ง แต่พอวาก็ไม่กล้าแน่ใจเพราะทุกอย่างดูห่างไกลกับความจริงราวกับกำลังฝันอยู่


                “ขอหมั้นวา


                ริมฝีปากอิ่มอ้าออกมาน้อยๆ ด้วยความช็อก ถึงจะแอบคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่บ้าง แต่พอได้ยินเข้ากับหูจริงๆ ก็คนละความรู้สึกเลย ดวงตากลมโตเริ่มกะพริบถี่ขึ้น เหมือนเขาลืมไปแล้วว่าต้องหายใจยังไง อิทธิพลมองท่าทางที่เหมือนจะร้องไห้ออกมาของแฟนเด็กแล้วก็ต้องคว้าเอวของอีกฝ่ายเข้ามากอดไว้


                ตุ้บ


                กำปั้นน้อยๆ ทุบลงบนลาดไหล่ของคนแก่เจ้าเล่ห์ทันทีหนึ่งทีเพื่อระบายความรู้สึกที่กำลังพลุ่งพล่านไปทั้งร่าง พอวาไม่รู้ว่าจะบรรยายอารมณ์ตอนนี้ของตัวเองออกมายังไง มันมีทั้งความดีใจและหวาดกลัวในคราวเดียวกัน


                ใบหน้าหวานพยักหน้านิดๆ กับซอกคอของคนรัก จากนั้นก็ปิดเปลือกตาลงซึมซับความอบอุ่นของร่างกายซึ่งกันและกัน ก่อนที่จะนึกอะไรขึ้นมาได้


                เดี๋ยวนะ


                “นี่อย่าบอกว่าพ่อกับแม่ก็รู้เรื่องที่หม่าม๊าจะไปที่บ้าน


                “อืม ก็ต้องรู้สิ” ไม่อย่างนั้นคุณพิมพ์พรรณคงไม่โทรมากึ่งบังคับกึ่งคะยั้นคะยอให้ลูกชายกลับบ้านในช่วงนี้หรอก


                ตุ้บ


                กำปั้นอีกกำปั้นถูกทุบลงที่เดิมอีกครั้ง หลังจากนั้นเจ้าตัวก็บ่นออกมายกใหญ่ว่าทำไมถึงไม่มีใครบอกอะไรบ้างเลย พอวาเอ่ยตัดพ้ออย่างน่ารักน่าสงสารจนคนเป็นเสี่ยต้องคว้าตัวมากอดเอาไว้แล้วรั้งใบหน้าหวานมากดจูบเพื่อปิดเสียงบ่นนั่นให้เงียบลง


                “อื้อ!”


                “หมั้นไว้ก่อน เรียนจบเมื่อไหร่ค่อยแต่ง แบบนี้ดีไหม คำบอกเล่าเรียบๆ ดังขึ้นหลังคนแก่กว่าถอนใบหน้าออกไป พอวาได้แต่หอบหายใจน้อยๆ แล้วใช้สายตาหวานฉ่ำมองใบหน้าหล่อเหลาของเสี่ยพร้อมความรู้สึกรักที่ซึมลึกไปยิ่งกว่าเดิมในหัวใจ


                อืม

               





...



ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่ติดตามเสมอมานะคะ

ถ้าใครสนใจหนังสือ ก็ยังสามารถสั่งซื้อกันได้ที่ scynovels.lnwsop.com  หรือแบบ ebook ก็ที่ Meb market น้า


แล้วก็ขอฝากเรื่องใหม่อีกครั้ง ถ้าใครยังจำคุณมาเฟียอย่างคุณอู๋หยางที่เป็นญาติ(น้องชาย)เสี่ยได้

ตอนนี้เรื่องราวของคุณอู๋หยางกับพี่เยี่ยนหงของน้องพอวากำลังออนแอร์อยู่นะคะ สามารถตามไปอ่านกันได้ที่รูปด้านล่าง


ชื่อเรื่องว่า เป็นที่รัก แท็ก #เป็นที่รักมาเฟีย ถ้ายังไงขอฝากด้วยนะคะ





ส่วน Over The Edge ซีซั่น 2 ที่เคยเกริ่นเอาไว้ คงต้องรอกันอีกพักใหญ่เลยค่ะ

เพราะช่วงนี้กำลังเขียนเรื่องของอู๋หยางxหลินเยี่ยนหงที่เคยค้างคาไว้อยู่

หรือถ้าช่วงไหนรู้สึกว่ามีโอกาสเหมาะๆ เราอาจจะเขียนเป็นตอนพิเศษคล้ายกับตอนสงกรานต์มาลงให้แก้คิดถึงกันไปพลางๆ ก่อนนะคะ


ขอบคุณมากค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.017K ครั้ง

20,943 ความคิดเห็น

  1. #20892 neeranut17 (@neeranut17) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 10:56
    จะรอ S2 น๊ะค๊ะ
    #20892
    0
  2. #20799 tanyawikit (@tanyawikit) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 13:06

    5555 เรามีเล่มนะ เรื่องนี้น่ะ แต่ก็เข้ามาอ่านใน DEK-D อีก

    จะบอกว่า เรื่องนี้ อ่านแล้วสบายใจมากมาก น่ารัก อบอุ่น

    เป็นที่รัก ก็สนุกมากกกกก

    #20799
    0
  3. #20718 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 16:09
    น่ารักไปหมด
    #20718
    0
  4. #20680 AnnIradchadaYoo (@AnnIradchadaYoo) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 14:30
    มันน่าตีนักนะ พี่อิท
    #20680
    0
  5. #20679 mamieweiei (@mamieweiei) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 01:35
    โอ้ยน่ารัก เสี่ยคือน่ารักมากกกก พี่อิทกับหนูวา
    #20679
    0
  6. #20626 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 22:18
    คิดถึงพอวาาาาาา~
    #20626
    0
  7. #20621 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 08:59
    ดีใจอ่ะ จะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว
    #20621
    0
  8. #20618 Kun Kuna (@firstsineun) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 21:52
    ดีใจกับตะหนูด้วยยย ใกล้เป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว
    #20618
    0
  9. #20614 thetarofficial (@thetarofficial) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 22:06
    โหย โมเมนต์สุดๆ น่ารักจัง
    #20614
    0
  10. #20613 cloudy93 (@cloudy93) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 14:19
    อบอุ่นมากเลยง่าาา
    #20613
    0
  11. #20611 Kondaam0109 (@Kondaam0109) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 23:42
    เหม็นฟาร์มรัก
    #20611
    0
  12. #20610 JeeranitYodwian (@JeeranitYodwian) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 22:42
    เขินแทนเลยยย น้องวากับพี่อิท งื้ออออ
    #20610
    0
  13. #20609 aiairline (@airphunthila) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 21:42
    น่ารักจังเลยค่ะ รอติดตามนะคะ
    #20609
    0
  14. #20608 K.white wine (@parindaqu) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 21:19
    เห็นควันชมพุลอยฟุ้งๆอยู่เต็มเลยอะ ฮื่ออออออ ใจไม่ดีเรยแงงงงง
    #20608
    0
  15. #20606 TatiKM (@TatiyaKM) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 23:59
    เสี่ยน่ารัก รอss.2เลยค่าาา
    #20606
    0
  16. #20603 DoDELioN (@pandora-do) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 17:18
    รออ่าน ss2 เลยค่าาา
    #20603
    0
  17. #20600 Minimew_ (@Minimew_) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:12
    รอ ss2 แล้ววว
    #20600
    0
  18. #20599 sukanyaza (@nooaedekza) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 12:28
    ฮั่นน๊อววววววววว
    #20599
    0
  19. #20598 Recekalte (@Recekalte) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 10:08
    คิดถึงมากกกกกกก
    #20598
    0
  20. #20597 IammAngel (@IammAngel) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 08:09

    อิจฉาาาาา
    เสี่ยมีขายที่ไหนบ้าง จะไปหามาเป็นของตัวเองบ้าง
    #20597
    0
  21. #20596 marujoy (@marujoy) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 07:15
    น่ารักน่าเอ็นดู
    #20596
    0
  22. #20595 Petitcat (@jimmyza) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 02:03
    เล่มมินินี้รวมกับตอนพิเศษสิบห้าตอนมั้ยคะหรือคนละส่วนกัน
    #20595
    1
    • #20595-1 cherbetzx (@lemoncherbetz) (จากตอนที่ 57)
      14 กรกฎาคม 2562 / 12:56
      คนละส่วนกันค่ะ ตอนพิเศษ 15 ตอนนี้จะอยู่ในเล่มที่ 2 ส่วนเล่มมินิจะเป็นตอนสั้นๆ เหมือนบันทึกไดอารี่ค่า
      #20595-1
  23. #20594 MønZ (@maizii_np) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:32
    เเงงงง ทีเเต่คำว่าน่ารักๆ เต็มไปหมดเลยค่ะ ฮือออ รอภาค 2 เลยค่ะ //เสี่ย ฟเหรดบดลไงำบฟง ชอบตอนเรียกหนูกับพี่มากบ้านเอ้ย -///- เเงงง
    #20594
    0
  24. #20593 Mat.ing (@formin-97) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:10
    น่ารัก มากกกกกกกกกกก
    #20593
    0
  25. #20592 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:45
    ละมุนละไมมากแม่
    #20592
    0