YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 43 : 40

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 111,513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,390 ครั้ง
    19 ม.ค. 62


40




                กินอะไรดีคำถามดังขึ้นจากคนด้านข้างที่เมื่อครู่ยังนั่งง่วงหงาวหาวนอนทันทีที่อาจารย์ปล่อย


                ข้าวต้ม พอวาตอบออกไปอย่างไม่ต้องคิด อาการท้องไส้ปั่นป่วนพึ่งจะดีขึ้นไม่เท่าไหร่ เขายังไม่อยากเสี่ยงด้วยการทานก๋วยเตี๋ยวต้มยำอย่างที่ใจอยาก


                งั้นก็รีบเก็บของ วันนี้กินที่โรงอาหารคณะแล้วกัน ภูผาเอ่ยแล้วมองสำรวจใบหน้าหวานของเพื่อนสนิทไปด้วยเหมือนจับผิดจนพอวาต้องขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัย มองอะไรเนี่ย


                 แค่จะดูว่าหน้าซีดอีกหรือเปล่า


                แล้วต้องจ้องขนาดนี้เลยรึไง


                 อ้าว ก็ผิวนายมันขาว มันก็เลยมองยากนี่หว่า แต่วันนี้แก้มมีเลือดฝาดกว่าเมื่อวานแล้วก็คงไม่มีอะไร นี่เพื่อนอุตส่าห์เป็นห่วงแท้ๆ


                 ก็เห็นจ้องตาไม่กะพริบอ่ะ ขอโทษ... ปกติก็ตาโตจนถูกเสี่ยตั้งฉายาให้ว่านกฮูก แล้วจะไม่ให้เขาสงสัยได้ยังไงว่าที่จ้องมานั้นมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า


                งั้นก็ไปกันสักที หิวจนท้องร้องแล้วเนี่ย ว่าจบก็จัดการลากตัวเพื่อนสนิทออกจากห้องเรียนที่ตอนนี้เหลือเพื่อนร่วมเซคแค่ไม่กี่คนทันที


                 ทว่ายังไม่ทันที่จะได้เดินพ้นมุมทางเดินเพื่อไปกดลิฟต์ เสียงเรียกที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังพร้อมกับแรงสะกิดเบาๆ บริเวณไหล่ก็ทำให้พอวาต้องหันไปมอง


                นายๆ


                 ครับ?” ดวงตากลมโตมองใบหน้าที่ไม่คุ้นตาเลยสักนิดของคนที่เรียกอย่างสำรวจ เด็กหน้าหวานพยายามนึกอย่างยิ่งว่าอีกฝ่ายเป็นใคร หรือว่าจะเคยเรียนวิชาไหนด้วยกันมาก่อน


                คนที่ชื่อเจนฝากมาบอกว่าอาจารย์สุภาพเรียกพบตอนบ่ายสองที่ห้องพักอาจารย์


                หาไม่ใช่เสียงร้องของพอวา หากแต่เป็นเสียงของภูผาที่ตื่นตระหนก ก็ชื่ออาจารย์ที่ว่าเป็นถึงหัวหน้าคณะ แถมตั้งแต่เรียนมา พวกเขาก็ยังไม่เคยมีวิชาไหนที่เรียนกับแกเลยสักครั้ง ดังนั้นจึงตัดประเด็นเรื่องที่ขอพบเพื่อคุยเกี่ยวกับงานหรือเรียนไปได้เลย


                หรือว่า...


                ภูผาหันขวับมามองหน้าของพอวาทันทีที่นึกอะไรได้ แต่ก็พบว่าสีหน้าของเพื่อนหน้าหวานไม่มีแม้แต่ความหวาดหวั่นหรือหวาดวิตกแม้แต่น้อย แถมยังเอ่ยขอบใจกับคนที่มาบอกข่าวเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรอีก


                วา


                 หืม มีอะไร ลิฟต์จะมาแล้วนะ


                ไม่เป็นไรแน่นะยิ่งเห็นอีกฝ่ายไม่แสดงอาการร้อนรนออกมาเลย ภูผาก็ยิ่งเป็นฝ่ายร้อนใจแทน 


                เป็นอะไรล่ะ ก็คงเรียกไปคุยหรือถามก่อนนั่นแหละยังไงตามขั้นตอนมันก็ต้องเป็นอย่างนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เรียกไปพบเพื่อคุยหรือสอบถาม รวมทั้งอาจจะหาหลักฐานเพื่อเอาไปพิจารณากันอีกที


                แล้วจะไม่โทรบอกเสี่ยนายหน่อยหรือไง นี่มันไม่น่าใช่เรื่องเล็กๆ อย่างที่เคยเล่าแล้วนะภูผาพูดด้วยความเป็นห่วง แถมยังรู้สึกโมโหเจนจิราสุดๆ ที่ทำกับพอวาถึงขนาดนี้ หล่อนไม่ได้ขู่เฉยๆ อย่างที่เคยบอกกับเพื่อนเขาจริงๆ ด้วย


                ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นอย่างสองจิตสองใจ ลึกๆ แล้วเขาก็ต้องการให้คนรักมาร่วมรับรู้ด้วยเหมือนกัน แต่ก็ยังคิดว่าตัวเองสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อยู่ หากเจนจะเล่นงานเรื่องข่าวมั่วๆ ที่กุขึ้นเอง เขาก็มีวิธีรับมืออยู่แล้ว เพราะสถานะของเขากับเสี่ยไม่ใช่คู่นอนกันเสียหน่อย


                พวกเราคบกัน เป็นแฟน เป็นคนรัก


                ไม่ใช่คนซื้อกับคนขายอย่างที่หล่อนจินตนาการไปเอง


                และคงไม่มีกฎข้อไหนที่ห้ามเด็กทุนอย่างเขามีความรักไม่ใช่เหรอ


                แต่ถ้าอาจารย์ไม่เชื่อล่ะ?


                เขาเป็นคนพูดฝ่ายเดียว ก็เหมือนกับเขากำลังตบมือกลางอากาศ ไม่ได้มีมืออีกข้างของชายหนุ่มมาช่วยตบยืนยันให้ดังด้วยสักหน่อย


                คราวนี้พอวาขี้เกียจจะคิดอะไรต่อให้มากความอีก เด็กหนุ่มล้วงหยิบโทรศัพท์ที่ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมา จากนั้นก็กดโทรหาคนสำคัญทันทีเงียบๆ


                เขาจะเริ่มเป็นเด็กขี้ฟ้องก็ตอนนี้นี่แหละ

 

               

               



 

               

                บรรยากาศห้องประชุมเล็กที่อยู่ภายในห้องพักอาจารย์ประจำคณะกำลังตกอยู่ในสภาวะกดดัน


                ที่นั่งตำแหน่งประธานถูกครอบครองด้วยอาจารย์สุภาพหัวหน้าคณะ ส่วนที่นั่งข้างๆ เป็นอาจารย์สุรัตน์ที่รับผิดชอบในส่วนของเรื่องทุนที่พอวาค่อนข้างคุ้นเคยกับเธอดี เพราะช่วงแรกๆ มักไปรบกวนสอบถามข้อมูลอีกฝ่ายบ่อยๆ และถัดมาคือลูกสาวผู้จัดการบริษัทอสังหาริมทรัพย์อย่างเจนจิราที่นั่งอมยิ้มมองมาที่เขาด้วยแววตาสะใจอย่างปิดไม่ปิด ส่วนภูผาที่ตามมาด้วยถูกกันให้อยู่ด้านนอก แต่พอวาคิดว่าป่านนี้เจ้าตัวคงลงไปดักรอเสี่ยอยู่แถวหน้าคณะให้แล้ว


                พอวาพยายามตั้งสติและสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ อย่างช้าๆ


                อีกไม่นานเสี่ยก็จะมาหาเขาแล้ว


                เด็กหน้าหวานพยายามคิดแบบนี้เพื่อให้ตัวเองรู้สึกมั่นคงขึ้น ต่อให้จะไม่ได้มีความผิด และก่อนหน้านี้จะรู้สึกเฉยแค่ไหน แต่พอต้องตกเข้ามานั่งในห้องแบบนี้ จิตใจของเด็กหนุ่มก็รู้สึกอ่อนไหวราวกับตัวเองได้ทำเรื่องที่ไม่ดีลงไปจริงๆ อย่างที่เจนจิรากล่าวหา


                เจนจิรา เธอออกไปก่อนนะ พวกอาจารย์ขอคุยกับพอวาก่อน อาจารย์สุรัตน์เอ่ยกับเจนจิราพร้อมรอยยิ้มบางๆ ทั้งที่ความจริงตอนนี้หล่อนกำลังรู้สึกปวดหัวตุบๆ กับปัญหาที่เกิดขึ้น


                คะ?”


                ไม่เป็นไรครับอาจารย์ พอวาบอกเสียงนุ่ม ยังไงสุดท้ายหล่อนก็ต้องรู้เรื่องอยู่ดี ก็ให้นั่งฟังอยู่ด้วยกันทั้งหมดอย่างที่ต้องการเถอะ


                เธอแน่ใจนะอาจารย์สาวถามย้ำ หล่อนกับพอวาค่อนข้างคุ้นเคยกันดีเพราะเคยพูดคุยกันหลายครั้งในช่วงที่อีกฝ่ายเข้าเรียนใหม่ๆ


                ครับ


                เอาล่ะ งั้นก็เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า คนที่นั่งหัวโต๊ะมานานอย่างอาจารย์สุภาพเอ่ยขึ้น ก่อนจะว่าต่อ เพื่อนบอกว่าคุณมีพฤติกรรมไม่ดี แล้วก็มีของใช้ราคาแพงที่อาจจะได้มาอย่างไม่ถูกต้อง คุณจะอธิบายเรื่องพวกนี้ให้อาจารย์ฟังยังไง พอวา


                “พฤติกรรมไม่ดีอะไรครับ ส่วนเรื่องของใช้ ผมก็ใช้ของปกติ ไม่ได้มีอะไรที่ได้มาแบบไม่ถูกต้อง


                “ก็นาฬิกาเรือนที่นายกำลังใส่อยู่ไงล่ะ ที่มันได้มาแบบผิดปกติ


                คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยให้กับความหาเรื่องของอดีตเพื่อนร่วมกลุ่มที่พูดนำขึ้นมาให้อาจารย์ทั้งสองมองมายังข้อมือของเขา ดีที่นี่เป็นการเรียกคุยในขั้นแรกก่อนเท่านั้นจึงทำให้ไม่มีคนนอกคนอื่นเข้ามารับรู้ให้เรื่องราวบานปลายด้วย


                “นาฬิกานี่คนสำคัญของผมให้มา แล้วผมก็เคยบอกกับเจนไปแล้ว แต่เธอดูจะไม่เชื่อเลยสักนิดพอวาว่าเสียงแข็งในตอนแรก ก่อนตอนท้ายจะปรับให้เบาลงแล้วมองใบหน้าของเจนด้วยสีหน้าระอา


                “ใครจะไปเชื่อลง อยู่ดีๆ นายก็มีของแพงขนาดนี้มาใช้ แถมตอนที่ฉันถามก็ดูเลี่ยงที่จะตอบอีก แบบนี้มันไม่น่าสงสัยหรือไงว่าได้ของราคาแบบนี้มาได้ยังไง


                “ต่อให้จะพูดเรื่องจริงหรือโกหก เธอก็สงสัยอยู่ดีนั่นแหละ พอวาโต้กลับเอาแต่หาเรื่องกันอยู่ได้ประโยคนี้เขาแกล้งบ่นออกมาเบาๆ เหมือนไม่ได้จงใจให้ใครได้ยิน แน่นอนว่าคำพูดนี้ฟังดูอาจไม่มีอะไร แต่หากคิดให้ลึกลงไปหน่อย ก็จะเดาได้ไม่ยากว่าเด็กทั้งสองอาจเคยมีเรื่องไม่ลงรอยกันมาก่อน และการฟ้องครั้งนี้ก็อาจจะไม่ใช่เรื่องจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ได้


                “ใครจะไปรู้ ใครจะยอมรับว่าตัวเองไปทำอะไรมาถึงได้นาฬิกาแพงๆ แบบนี้


                “ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบฉัน แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะหาเรื่องมาใส่ความกันได้ง่ายๆ แบบนี้


                “ใครใส่ความนายกัน เรื่องที่เคยหายไปตอนกลางดึกทั้งๆ ที่ทำงานอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยแท้นั่นก็เป็นความจริงไม่ใช่รึไง


                “หยุดก่อนทั้งคู่นั่นแหละ อาจารย์หัวหน้าคณะเริ่มจะทนไม่ไหว หน้าที่การสอบถามมันควรเป็นของเขาที่เป็นอาจารย์มากกว่าไม่ใช่หรือ ไม่ใช่ให้นักศึกษามาแว้ดกันเองแบบนี้


                เจนจิรา เธอช่วยลดอารมณ์เวลาพูดลงหน่อยเถอะ ไม่เห็นพอวาจะขึ้นเสียงเลยสักนิด แล้วหน้าที่การถามข้อสงสัยต่างๆ ก็เป็นหน้าที่ของพวกอาจารย์ ไม่ใช่ให้พวกเธอมาเถียงกันเองแบบนี้ นี่อาจารย์ว่าเธอสองคนเคยมีเรื่องไม่ถูกคอกันมาก่อนใช่ไหม


                อาจารย์หัวหน้าคณะหันมองใบหน้าของเด็กทั้งคู่สลับไปมา มาถึงตอนนี้เขาเริ่มจะปวดหัวขึ้นมาแล้วกับปัญหาตรงหน้า ตอนแรกที่เจนจิราเข้ามาคุยเรื่องมีเด็กนักเรียนทุนแอบขายบริการ เขาก็ยังไม่ปักใจเชื่อ แต่พอเมื่อเช้าเด็กสาวเข้ามาพบเขาพร้อมกับหลักฐานรูปถ่ายต่างๆ และคำยืนยันหนักแน่น แถมยังมีเรื่องใหญ่กว่าอย่างที่พอวาอาจจะกำลังตั้งครรภ์ อาจารย์อย่างเขาจึงต้องรีบจัดการเรียกคนมาตรวจสอบ


                ต่อให้ไม่มีกฎบัญญัติการปฏิบัติตัวของเด็กนักศึกษาทุนเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ก็เป็นที่รู้กันในด้านจิตสำนึกและจริยธรรมไม่ใช่หรือ ว่าการกระทำใดไม่เหมาะไม่สมควรจะประพฤติ แม้ค่อนข้างเป็นเรื่องส่วนตัว แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะยอมรับกันได้ง่ายๆ


                แต่พอเห็นพอวาที่ท่าทางไม่ได้เหมือนคนทำความผิดและยังสามารถตอบคำถามได้อย่างชัดเจน เขาก็เริ่มจะเกิดความรู้สึกเอนเอียงหน่อยๆ ขึ้นซะแล้ว


                “สำหรับตัวผม... ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเธอครับ ส่วนหล่อนจะมีปัญหาอะไรกับเขาไหม พอวาไม่พูดออกไป เพราะให้เด็กอนุบาลมามองก็ยังรู้สึกได้ว่าเจนจิราต้องไม่ชอบเขาอยู่แล้ว


                “แล้วคุณล่ะ เจนจิรา


                “แล้วทำไมอาจารย์ต้องถามเรื่องนี้ด้วยคะ นี่ไม่ใช่เรื่องหลักที่เรากำลังคุยกันสักหน่อย


                เด็กหน้าหวานได้แต่ยกยิ้มในใจ รู้สึกเสียใจปนเจ็บใจนิดหน่อยที่ตอนช่วงเทอมแรกได้ช่วยดึงคะแนนเกือบทุกวิชาของหล่อนไว้เยอะ


                “ถ้านายบอกว่าไม่ใช่ แล้วรูปพวกนี้กับข่าวพวกนี้หมายความว่ายังไง


                รูปภาพที่ถูกปริ๊นท์กับเนื้อหาข่าวที่พอวาไม่เคยเห็นมาก่อนถูกดันมาให้ตรงหน้า ดวงตากลมโตกวาดมองภาพที่เสี่ยจูงมือเขาในสนามบินสลับกับอ่านหัวข้อข่าวเกี่ยวกับเรื่องราวรักๆ ใคร่ๆ และมือที่สามระหว่างนักธุรกิจหนุ่มอิทธิพลและออกัส


                เจนจิราที่เห็นว่าใบหน้าของอีกฝ่ายเริ่มออกอาการ จึงรีบพูดสำทับเพิ่มลงไปทันที จะปฏิเสธเหรอว่าคนในภาพไม่ใช่นาย ต่อให้ทุกข่าวที่ลงจะหายไปแล้ว แถมรูปยังเซ็นเซอร์อีก แต่ก็ยังมีพวกแฟนคลับของคุณออกัสที่ถ่ายเก็บไว้ได้อยู่ดี อาจารย์ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอคะ ทำไมข่าวนี้ถึงได้หายไปจากพื้นที่สื่อเฉยๆ ที่สำคัญ ยังมีรูปพวกนี้อีกหล่อนชี้ไปที่รูปถ่ายที่เป็นร้านเพชรซึ่งพอวากำลังพูดคุยกับเฉินอี้ แต่ท่าทางระดับความสนิทอาจจะดูใกล้ชิดเกินไปหน่อย เลยอาจทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องคาดเดาความสัมพันธ์ไปแบบผิดๆ ได้ จากนั้นก็เป็นภาพของพอวาที่ขึ้นรถซึ่งมีพี่เลี้ยงคนสนิทเป็นสารถี และอื่นๆ อีกเกือบสิบรูป


                พอวารับฟังสิ่งที่อดีตเพื่อนร่วมกลุ่มพูดอย่างใจเย็น สรุปแล้วก็คือมีรูปเขากับคนรัก และรูปเขากับลูกน้องคนสนิทของอีกฝ่ายตามสถานที่ต่างๆ ตอนนี้สิ่งที่เด็กหนุ่มกำลังสนใจไม่ใช่เรื่องรูปทั้งหมด แต่เป็นเรื่องข่าวที่ถูกเขียนขึ้นมาอย่างมั่วๆ และทำไมเจนจิราถึงได้มีรูปพวกนี้ต่างหาก


                เธอจ้างคนมาตามถ่ายหรอ?” พอวาถามขึ้นเสียงเรียบ ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าของอดีตเพื่อนนิ่งจนหล่อนแอบกลัวนิดหน่อยเพราะไม่เคยเห็นสีหน้าแบบนี้ของคนหน้าหวานมาก่อน


                ใครว่า มีคนส่งมาให้ฉันเองต่างหาก เจนจิราตอบไม่เต็มเสียงนักแล้วหันไปมองใบหน้าของอาจารย์ทั้งสองที่กำลังมองมาอย่างกดดัน จริงๆ นะคะ มีคนส่งมาให้หนูจริงๆ สงสัยว่าพอวาคงไปยุ่งกับคนมีเจ้าของเข้า เขาเลยเล่นงานแบบนี้


                เด็กทุนของเสี่ยก้มมองเวลาที่นาฬิกาข้อมืออีกครั้งเพื่อนับเวลาที่ผ่านไป เกือบสองชั่วโมงพอดีตั้งแต่ที่เขาโทรไปหาคนรัก ป่านนี้อีกฝ่ายน่าจะมาถึงได้แล้วสิ แต่ทำไมเสี่ยยังไม่มาสักที เขายื้อเวลาจนไม่รู้จะยื้ออย่างไรแล้ว


                ก่อนหน้านี้หลังโทรหาชายหนุ่มเสร็จก็ไปทานข้าวและนั่งเล่นกับภูผาก่อนจะเข้ามาหาพวกอาจารย์ที่รออยู่ตามเวลานัด แถมพอเข้ามาแล้วยังต้องยืดเวลาเถียงกับเจนจิราให้ได้นานมากที่สุดอีก


                พอวาไม่อยากพูดประโยคนี้ออกไปโดยไร้เงาคนที่จะยืนยันได้ดีที่สุด เพราะหากพูดออกไป บางทีพวกอาจารย์เองก็อาจจะคิดว่าเขากำลังโกหกอยู่ก็ได้


                “แล้วก็นี่ค่ะ หนูมีคลิปให้ดู อาจารย์ลองดูสิคะ


                สาบานว่าพอวาไม่ได้รู้สึกกลัวเลยสักนิดที่เห็นภาพของตัวเองกับคนรักกำลังเดินไปเช็กอินในสนามบิน ซึ่งก็คงเป็นคลิปที่พวกแฟนคลับของคุณดาราถ่ายไว้ในวันนั้นที่พวกเขาเดินทางไปโอวินาวานั่นแหละ สิ่งที่เด็กหนุ่มรู้สึกตอนนี้คงเป็นความอึดอัดเสียมากกว่า อยากจะบอกไปว่าพวกเขาเป็นคนรักกัน แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรยืนยันให้คนพวกนี้เชื่อได้เลยสักอย่างว่ามันเป็นความจริง


                นอกจากรูปถ่ายในโทรศัพท์ ที่เขาก็ไม่อยากจะเปิดเผยมันออกไปให้คนอื่นเห็น


                ลูกสาวผู้จัดการใหญ่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาฟ้องออกไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าหล่อนแค้นเคืองพอวามาจากไหนเยอะแยะขนาดนี้ เท่าที่จำได้ เด็กหน้าหวานก็คิดว่าตัวเองไม่เคยทำอะไรร้ายแรงกับอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย แต่ทำไมเจนจิราถึงได้กัดเขาไม่ปล่อยแบบนี้


                คุณมีอะไรจะอธิบายหรือเปล่า อาจารย์สุภาพหันมาถามเขาด้วยสีหน้าจริงจัง


                นั่นสิ หน้าซีดหมดแล้วนะพอวา จะลุกออกไปอาเจียนที่ห้องน้ำก่อนไหม เจนจิราแสร้งถามยิ้มๆ เพื่อให้คนเป็นอาจารย์จำได้ว่ายังมีเรื่องใหญ่อีกเรื่องคืออาการแปลกๆ ของพอวาที่อาจจะเป็นเรื่องไม่เหมาะสมในระหว่างเรียน อย่างเช่น การตั้งครรภ์


                ก๊อก ก๊อก ก๊อก


                เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเหมือนจะเรียกสติให้กับพอวาได้ ใบหน้าหวานหันไปทางประตูอย่างตื่นเต้น ก่อนจะเห็นร่างของอาจารย์สาวอีกคนปรากฏขึ้น


                “ขอโทษที่ขัดจังหวะนะคะ พอดีว่ามีแขกจะขอเข้ามารับฟังด้วยค่ะ


                “ใครครับอาจารย์ ถ้าหากไม่เกี่ยวข้อง ผมคงให้เข้ามารับรู้เรื่องนี้ด้วยไม่ได้ อาจารย์หัวหน้าคณะเป็นคนตอบ ตราบใดที่ยังไม่รู้ความจริง เขาก็ไม่อยากให้คนอื่นเข้ามารับรู้เรื่องพวกนี้ด้วยเท่าไหร่เพราะเกรงว่าจะเกิดผลกระทบกับทั้งตัวเด็กและเรื่องราว


                ทว่า


                พอเห็นร่างสูงใหญ่ของคนที่ตกเป็นผู้เกี่ยวข้องกับนักศึกษาหนุ่มก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับลูกน้องอีกสองคน อาจารย์วัยกลางคนก็ต้องชะงักไปนิดหนึ่ง เพราะใบหน้าบุคคลมาใหม่ทั้งหมดดูเหมือนจะเป็นคนที่อยู่ในรูปถ่ายหลักฐานนับสิบใบของนักศึกษาสาว


                แต่คงไม่มีใครตกใจมากที่สุดถึงการปรากฏตัวของเสี่ยหนุ่มเท่ากับเด็กสาวที่ก่อนหน้ายังพูดจาคล่องปากอย่างเจนจิรา


                “ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะ แต่ได้ยินว่ากำลังสอบสวนเรื่องเข้าใจผิดของคนรักผมอยู่ใบหน้าหล่อเหลาฉีกยิ้มการค้าให้กับอาจารย์ทั้งสอง ก่อนจะหันไปจ้องมองใบหน้าของเจนจิราด้วยแววตาเย็นเยียบ แบบนี้คงเข้ามาร่วมฟังด้วยได้... ใช่ไหมครับ

 

 




...



เสี่ยคงคิดในใจว่าวันนี้ไปกลับมหาลัยเมียเด็กหลายรอบเหลือเกิน 5555

รู้งี้ไม่น่ารีบกลับไปทำงานเลย เพราะตอนเที่ยงก็ต้องมาหาน้องอยู่ดีเพราะเกิดเรื่อง 


*ขออนุญาตเพิ่มทอล์คเกี่ยวกับเรื่องที่ทำไมเจนถึงคิดว่าน้องท้องทั้งที่เป็นผชนะคะ

เนื่องจากเรื่องนี้เป็น mpreg ดังนั้นเราเลยคิดว่าถ้าตัวละครจะมีความคิดเรื่องผู้ชายท้องก็คงไม่แปลกอะไร


ตอนนี้เหลืออีกไม่กี่ตอนก็จะจบแล้วน้า เริ่มใจหายขึ้นมานิดๆ

ส่วนเรื่องอื่นๆ ที่ดองไว้อยู่ หลังเสร็จภารกิจเสี่ยกับน้องวาจะรีบตามไปจัดการนะคะ



ติดตามความเคลื่อนไหวและข่าวสารผลงานของเราได้ที่

เพจเฟซบุ๊ก @scynovels และทวิตเตอร์ @scynovels นะคะ


หนังสือยังสามารถสั่งจองได้เรื่อยๆ  จนถึงวันที่ 20 กุมภาฯ เลยน้า คลิ๊กเพื่อสั่งซื้อได้ที่รูป หรือ ที่นี่เลยค่ะ

ส่วนคนที่ถามว่ามี E-book ไหม คำตอบคือ มีค่าา แต่จะออกหลังหนังสือเน้อ












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.39K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,667 ความคิดเห็น

  1. #21633 lek0868909108 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 22:14
    เจนนี่เป็นบ้าเหรอยุ่งใส่ร้ายคนอื่นจนเป็นเรื่องเสี่ยจัดการมันนน
    #21,633
    0
  2. #21590 mingsiie (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 12:55
    จริงๆ เรื่องทั้งหมดก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตอีเจนเลยนะ นางจะยุ่งเรื่องคนอื่นทำไม นอกจากจะอิจฉา
    #21,590
    0
  3. #21530 984363270 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 17:36
    จ้าาาาาาชั้นรักเสี่ยก้อตอนนี้แหละว้าาาา!!!!
    #21,530
    0
  4. #21522 Pamgun (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 09:23
    เริ่ดดดดด
    #21,522
    0
  5. #21454 Byaphat (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 22:35
    โคตรพระเอกเลยพ่อ คิวปล่อยตัวต้องแพงเบอร์ไหน 55555555
    #21,454
    0
  6. #21424 cjkk (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 20:32
    เอาเลยพ่อๆๆๆ ฟาดดดดๆ
    #21,424
    0
  7. #21414 Aueakan2546 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 19:45
    พ่อกูมาแล้วจ้าาาาาา
    #21,414
    0
  8. #21381 1478Koko (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 14:49
    ตอนนี้คิดเยอะมากกกใครเป็นหนอนนนนน
    #21,381
    0
  9. #21367 97line (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 05:01
    มาอย่างเท่เลยค้าบบบ
    #21,367
    0
  10. #21308 Premmii (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 20:31
    หึหึ นังเจน สมน้ำหน้า อยากเลวดีนัก
    #21,308
    0
  11. #21263 myecrmisTen (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 23:52
    เพล้งงง
    #21,263
    0
  12. #21235 Biekps99 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 02:18
    รู้สึกสะจายมาก
    #21,235
    0
  13. #21178 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 23:35
    ได้ใจมากกก
    #21,178
    0
  14. #21109 MinnyMeen-lonely (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 18:26

    สะใจมาก!!! สามีน้องวามาถึงที่ อีเจนโดนต้อนจนมุมแล้ว

    #21,109
    0
  15. #21084 SweetMw (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 23:38
    ปกน่ารักจังงงง
    #21,084
    0
  16. #21024 Piszerel (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 15:36
    หึหึหึหึหึหึ
    #21,024
    0
  17. #21015 Namthip2540 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 11:20

    เดี๋ยวนะน้องเป็นผู้ชายไม่ใช่หรอจะท้องได้ไงค่ะคุณเจนจิรา สติค่ะหนู

    #21,015
    1
  18. #20712 BaiTong23 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 12:37
    อีเจนเธออีกแล้วนะ
    #20,712
    0
  19. #20671 Fueled me (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 21:12
    เสี่ยจัดการเลยๆๆๆๆๆๆ
    #20,671
    0
  20. #20622 fluorite (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 09:44
    น้องควรเสี่ยว่าอย่างอื่นบ้างง่ะ
    #20,622
    0
  21. #20539 J-preem (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 14:20
    เสี่ยยยยจัดการนังเจนสะ เสี่ยมาอย่างหล่อเลนแง้ใจเต้นลุ้นมากรอเสี่ยมาอะ
    #20,539
    0
  22. #20500 pommys (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 09:12
    เสี่ยยยยยยยย ทำไมมาช้า น้องวาโดนรุมแล้วนะ
    #20,500
    0
  23. #20395 S.Map (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 01:19
    เสี่ยมาละะะ เด่ะรู้เลยยยยยย
    #20,395
    0
  24. #20279 Nuthathai Por (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 14:36
    จัดการมันเลยเสี่ย
    #20,279
    0
  25. #20190 wonnybum (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 00:34
    ยัยเจนเอ๊ยย เธอดันไปเล่นกับเด็กมาเฟียซะด้วย ซวยแล้วไหมล่ะ
    #20,190
    0