YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 41 : 38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8001 ครั้ง
    12 ม.ค. 62


38





                เช้านี้พอวาตื่นขึ้นมาอีกทีก็ไม่เห็นคนข้างกายอยู่บนเตียงแล้ว


                เด็กหน้าหวานจัดการทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยอย่างค่อยเป็นค่อยไป พอยกข้อมือดูนาฬิกาก็เห็นว่าพึ่งจะแค่เก้าโมงเองเท่านั้น ยังมีเวลาพอสำหรับการทานอาหารเช้าและเดินทางไปมหาวิทยาลัยอีกนิดหน่อย


                หลังจากย้ายเข้ามาอาศัยภายในเพนท์เฮ้าส์หรือบ้านของเสี่ย วิถีชีวิตประจำวันของพอวาก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย ที่เห็นได้ชัดมากที่สุดคงเป็นเรื่องที่เขาแทบไม่ต้องหยิบจับอะไรทั้งสิ้น


                เด็กหนุ่มคว้าเอาสมาร์ทโฟนขึ้นมากดเช็กความเคลื่อนไหว ก่อนริมฝีปากอิ่มจะอมยิ้มออกมาเมื่อเห็นข้อความของพ่อกับแม่ที่ส่งมาทักเรื่องการขึ้นชั้นปีศึกษาใหม่ ถัดมาเป็นข้อความจากภูผาที่นัดเจอกันที่โต๊ะม้านั่งประจำ ส่วนข้อความสุดท้ายเป็นของเสี่ยที่ส่งมาบอกให้ตั้งใจเรียน


                คราวนี้พอวายิ้มออกมาจนปวดแก้ม รู้สึกผิดนิดหน่อยที่ข้อความจากคนรักดูจะมีอิทธิพลมากกว่าของพ่อแม่ และยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปอีกเมื่อนึกถึงคำโกหกที่เคยใช้อ้างกับคนทั้งสองเพื่อไม่กลับบ้านในช่วงปิดเทอมนี้


                โทรไปหาแม่หน่อยดีกว่า


                คิดได้แบบนั้น เขาก็จัดการกดเบอร์ของมารดาเพื่อติดต่อทันที พอวาโยกหัวตามจังหวะเสียงรอสายอย่างเคยตัว รอเพียงไม่นาน น้ำเสียงเพราะๆ ที่เจือไปด้วยความใจดีของคนเป็นแม่ก็ดังขึ้น


                ว่าไงลูก


                แม่เรียกแม่ได้แค่สั้นๆ เจ้าตัวก็นึกอะไรไม่ออก ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาหลายเดือน เรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเอง พอวาไม่เคยปริปากเล่าให้คนสำคัญของเขาฟังเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะปัญหาเรื่องเพื่อนหรือเรื่องหัวใจ หากแม่รู้ว่าเขาปิดบังไว้เยอะแค่ไหนทั้งที่คุยกันแทบจะตลอดคงจะเสียใจมากแน่ๆ


                ว่าไงเด็กดื้อ วันนี้เปิดเทอมไม่ใช่เหรอ แล้วนี่หนูออกไปเรียนหรือยังเมื่อคนเป็นแม่ยังคงเป็นเหมือนเดิม ความรู้สึกกดดันก่อนหน้าเลยค่อยๆ จางหายไป กลายเป็นพอวาตัวแสบคนเดิมของที่บ้าน


                กำลังจะออกไปแล้ว วันนี้มีเรียนตอนสิบเอ็ดโมงนู่น คิดถึงอาหารฝีมือแม่มากเลย


                คิดถึงก็กลับบ้านมาสิ เดี๋ยวแม่จะรีบใช้พ่อให้ไปตลาดซื้อของมาทำให้กินเลย ฟังจบ พอวาก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาเมื่อนึกหน้าพ่อที่โดนแม่ใช้ไปซื้อของออก


                เอาไว้มีวันหยุดเมื่อไหร่วาจะกลับบ้านนะ


                จะกลับเมื่อไหร่ก็โทรมาบอก ถึงมีวันหยุดว่างแค่วันสองวันก็กลับมาได้ ปิดเทอมนี้หนูไม่ได้มานอนที่บ้านเลย พ่อกับแม่ก็ไม่ค่อยว่างไปเยี่ยมด้วย เงินพอใช้หรือเปล่า ไม่ได้ลำบากอะไรใช่ไหมลูก เห็นบอกว่าจะทำงานพิเศษ เดือนก่อนพ่อเราเลยโอนเงินเพิ่มไปสามพัน ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น รับฟังคำถามที่สะท้อนถึงความเป็นห่วงของแม่จนรู้สึกร้อนที่บริเวณหัวตาคล้ายกับจะร้องไห้ ไหนจะพ่อที่โอนเงินเพิ่มมาให้อีก พอวาไม่ได้สังเกตเลยว่ายอดเงินที่พ่อฝากเข้ามาให้นั้นเปลี่ยนแปลงเพราะมัวแต่สนใจเรื่องส่วนตัวของตัวเองอยู่


                ไม่ลำบากเลย แม่บอกพ่อให้โอนเงินมาเท่าเดิมก็พอ


                จ้าๆ ไม่ลำบากก็ดีแล้ว แต่ถ้าไม่พอใช้ก็บอกพ่อกับแม่นะ แล้วถ้าจะกลับบ้านเมื่อไหร่ก็บอกแม่ด้วย จะได้ทำของโปรดไว้รอ


                รู้แล้วครับ


                งั้นก็แค่นี้ก่อนนะ แม่จะไปดูน้องหน่อย


                น้อง? น้องที่ไหนคิ้วของพอวาขมวดเข้าหากันด้วยความงุนงง เขาไม่มีน้องสักหน่อย แล้วแม่เอาน้องมาจากไหน


                ชื่อน้องลิลลี่ แม่มันแอบมาคลอดไว้แถวบ้าน พ่อเราไปเจอเข้าแล้วสงสารก็เลยเก็บกลับมาเลี้ยงที่บ้านเมื่อวาน


                ลิลลี่?” ชื่อน่ารักกว่าชื่อลูกอีกมั้งเนี่ย หมาหรือแมว?”


                ลูกหมาสิ ตัวเล็กนิดเดียว ไม่รู้ว่าหายไปไหน เมื่อกี้ยังอยู่แถวนี้อยู่เลย เดี๋ยวแม่ไปหาน้องก่อน หายไปล่ะยุ่งเลย


                เดี๋ยวก่อนแม่


                ว่าไงลูก


                คือว่า..ริมฝีปากอิ่มเตรียมขยับบอกเรื่องบางอย่างให้มารดารับรู้


                ทว่า


                อ้าว อยู่นั่นไง แม่เจอน้องแล้ว เมื่อกี้วาว่าไงนะลูกพอวาเผลอถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่อกี้ตอนที่จะพูดเรื่องเสี่ย หัวใจเขาก็เต้นแรงด้วยความตื่นเต้น มันมีทั้งความกล้าและไม่กล้าในเวลาเดียวกัน ดังนั้นพอถูกเสียงของมารดาร้องขัดที่หาลูกหมาเจอ พอวาเลยอดโล่งใจขึ้นมาไม่ได้ที่ยังไม่ได้พูดออกไป


                ไม่มีอะไรแล้ว งั้นวาไปกินข้าวก่อนนะ


                จ้ะ ดูแลตัวเองดีๆ นะลูก

               

 

 




 

 

                รถยนต์หรูสัญชาติยุโรปแล่นเข้ามาภายในมหาวิทยาลัยด้วยความเร็วต่ำ หากเป็นเมื่อก่อน พอวาคงขอให้พี่อินทัชช่วยหามุมที่ปลอดคนแล้วค่อยจอดให้เขาลงจากรถ  แต่ตอนนี้เด็กหนุ่มกลับไม่ว่าอะไรหากพี่เลี้ยงผิวเข้มจะจอดรถที่บริเวณหน้าคณะพอดีแบบนี้


                ผมไปก่อนนะครับ


                ครับ เด็กปีสอง พอวายกยิ้มกับน้ำเสียงหยอกล้อของพี่เลี้ยงคนสนิทก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ


                เด็กหน้าหวานเดินไปยังบริเวณที่นัดกับเพื่อนเอาไว้ แต่ระหว่างทางกลับเจอโซ่ที่ไม่ได้พบกันมาพักใหญ่ตั้งแต่จบงานคณะในคราวนั้น อีกฝ่ายยกมือขึ้นโบกไปมาแล้วร้องเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงดีใจจนพอวาเลี่ยงไม่ได้ จำต้องยิ้มตอบให้


                วาพึ่งมาเหรอ


                อืม มีเรียนตอน 11โมงน่ะ


                หลังจากพอวาตอบออกไปก็กลายเป็นความเงียบ หัวหน้ากิจกรรมคนเก่งยืนยิ้มเก้อๆ เพราะไม่รู้จะหาเรื่องคุยอะไรต่อกับคนหน้าหวานดี ส่วนพอวาก็ไม่อยากคุยด้วยเท่าไหร่ตั้งแต่ที่โซ่สารภาพความรู้สึกกับเขาไปในตอนนั้น


                เหรอ งั้นเลิกเรียนกี่โมงล่ะ


                โซ่มีอะไรกับเราหรือเปล่า


                ท่าทางของอีกฝ่ายดูแปลกไปกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น ปกติโซ่มักดูสุขุมอยู่เสมอ แต่เวลานี้กลับยืนกระสับกระส่ายไปมาราวกับมีเรื่องวุ่นวายในใจ  ซึ่งพอวาก็ได้แต่หวังว่าเขาจะไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้


                คือว่า...จริงๆ เรามีเรื่องอยากบอกแล้วก็ถามวาตั้งแต่ก่อนปิดเทอม แต่ตอนนั้นก็หาจังหวะไม่ได้ ถามพวกเจน ก็บอกว่าไม่ได้เป็นเพื่อนกับวาแล้ว


                ถามเจน?”


                ก็เมื่อก่อนวาอยู่กับพวกเจนไม่ใช่หรอ พอวาเถียงไม่ออก เมื่อก่อนเขาก็อยู่กับพวกเจนจิราจริงๆ นั่นแหละ แต่นั่นก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วเหมือนกันสำหรับเขา


                ไลน์เราก็มีไม่ใช่หรอ ทำไมโซ่ไม่ทักมาล่ะ


                อยากบอกแบบเจอกันจริงๆ มากกว่า ว่าแต่วาพอจะว่างหรือเปล่าคนตรงหน้ายกมือขึ้นเกาแก้มเกาคางเล็กน้อยด้วยท่าทีประหม่า พอวามองแล้วยิ่งรู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่


                เหรอ..แต่ตอนนี้เราไม่ว่างอ่ะ ต้องรีบไปหาภู งั้นเดี๋ยวเราค่อยทักโซ่ไปแล้วกันนะ


                อ่ออ โอเค

               

 

               

 

 



 

                ภูผาจ้องมองใบหน้าหวานของเพื่อนสนิทที่ดูใจลอยแปลกๆ อย่างสงสัย พอกำลังจะอ้าปากถามให้หายข้องใจ ตัวต้นเรื่องก็เป็นฝ่ายชิงพูดประเด็นขึ้นมาก่อนเอง


                ภูจำตอนที่ติวหนังสือตอนนั้นได้ป่ะ ที่เจอเจนกับโซ่อยู่ด้วยกัน


                ภูผานึกตามแล้วพยักหน้า ตอนนั้นเขายังเอะใจอยู่เลยว่าทำไมสองคนนั้นถึงได้มานั่งคุยกันได้ โซ่น่ะ ไม่เท่าไหร่ เพราะอีกฝ่ายเป็นหัวหน้ากิจกรรมของคณะในรุ่นของเขาอยู่แล้ว การที่จะมีคนรู้จักเยอะหรือคุยกับเพื่อนคนอื่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร


                แต่เจนจิรานี่สิ


                นอกจากเจ้าหล่อนจะไม่ใช่ขาทำกิจกรรมแล้ว ยังออกจะไม่ค่อยคบค้าสมาคมกับคนนอกกลุ่มสักเท่าไหร่หากฝ่ายตรงข้ามไม่มีคุณสมบัติพอ


                ถามทำไม มีอะไร


                เมื่อกี้เจอโซ่อะ บอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย มันแปลกๆ ป่ะ


                คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง หรือว่ามันจะมาจีบวะ


                ใบหน้าหวานหันไปมองเพื่อนสนิทที่กำลังใช้นิ้วเคาะคางเหมือนกำลังวิเคราะห์สาเหตุแล้วส่งสายตาเป็นคำถาม เรื่องที่โซ่เคยบอกชอบ พอวามั่นใจมากๆ ว่าไม่เคยปริปากบอกใครเลยสักคน


                อะไร ตอนนั้นฉันจะเดินไปตามหรอก เห็นหายไปนานแต่ดันไปได้ยินพอดี


                อ๋ออ ที่แท้ก็แอบฟังนี่เองภูผาเกือบตอบไปว่า ใช่ แต่ก็ต้องยั้งตัวเองไว้แล้วยกมือขึ้นตบโต๊ะเบาๆ แล้วร้องปฏิเสธเสียงแข็ง ไม่ใช่ แค่บังเอิญไปได้ยินเฉยๆ หรอกเว้ย


                พอวามองเพื่อนตัวเล็กที่พยายามปัดข้อกล่าวหาให้พ้นตัวอย่างขำๆ ท่าทางของภูผาเหมือนกับกำลังเล่นตลกให้ดูอยู่อย่างไรอย่างนั้น


                ไม่ต้องร้อนตัว ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย


                งั้นก็ไม่ต้องคิดมาก บางทีโซ่มันอาจจะหาขออ้างมาคุย หรือไม่ก็มาชวนไปเข้ากิจกรรม นายรับทุนก็ต้องทำชั่วโมงกิจกรรมด้วยไม่ใช่หรอคราวนี้ภูผาเลิกกวนแล้วพูดสิ่งที่น่าจะเป็นไปได้จริงๆ แทน แต่ก็ไม่ได้ทำให้พอวารู้สึกสังหรณ์ใจน้อยลง


                อืม


                เห็นไหม ไม่เห็นจะมีอะไรแปลก ระวังแค่อย่าให้คนแก่ของนายจับได้แล้วกันว่าแอบมีกิ๊กภูผาแกล้งทำท่าทางเป็นกระซิบกระซาบทั้งๆ ที่เสียงก็ไม่ได้เบาลงกว่าปกติแต่อย่างใด ก่อนจะถูกฟาดไหล่ไปหนึ่งทีโทษฐานพูดเรื่องไร้สาระ


                ยังไม่แก่สักหน่อย


                เหรอ เท่าไหร่ล่ะอายุ สามสิบห้า สามสิบหก หรือสามสิบเจ็ด


                ใช่ที่ไหนล่ะพึ่งจะสามสิบต้นๆ ต่างหาก!


                โห มีฉุนว่ะ เสี่ยของนายยังดูไม่แก่ แต่ที่แน่ๆ โคตรน่ากลัวเลย


                ...นี่ถ้ารู้ว่ายิ่งคบด้วยจะยิ่งกวนประสาทขนาดนี้ พอวาคงไม่หลวมตัวไปคบด้วยแน่ๆ ภูผาส่งเสียงหัวเราะมองใบหน้าหวานของเพื่อนที่เริ่มหงุดหงิดนิดๆ ก่อนจะยื่นแขนไปบีบๆ นวดๆ ไหล่ของพอวาอย่างเอาใจ แล้วค่อยพากันเดินไปในตึก

     

                ครืด


                ตั้งใจเรียน


                ดวงตากลมโตมองข้อความสั้นๆ แต่เนื้อหากระชับที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ จากนั้นพอวาก็ต้องรีบเม้มริมฝีปากไว้แน่นเพราะกลัวจะเผลอหลุดยิ้มกว้างออกไปท่ามกลางนักศึกษาหลายคนที่กำลังยืนรอลิฟต์อยู่เหมือนกัน










                “คุณกวานซีติดต่อขอนัดหมาย จะให้ผมจัดการยังไงดีครับ


                มือที่กำลังเปิดเอกสารอยู่ของชายหนุ่มจึงชะงักไป อิทธิพลใช้นิ้วเคาะลงบนโต๊ะทำงานเป็นจังหวะอย่างครุ่นคิด ตั้งแต่กลับจากฮ่องกง เฉินกวานซีก็ดูพยายามที่จะเกลี้ยกล่อมและหว่านล้อมให้เขายอมร่วมมือด้วยให้ได้หนักขึ้นหลังจากที่เขาแสดงท่าทีปฏิเสธอย่างชัดเจน


                ดูท่าว่าคนของอู๋หยางคงเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว


                “กวานซีมาไทยหรือไง


                “เปล่าครับ ยังอยู่ฮ่องกง แต่ถ้าเสี่ยตอบตกลงก็คงพร้อมบินมาทันทีหลังฟังแจ๊คสันว่าจบ ชายหนุ่มก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ให้กับความช่างตื๊อไม่เลิกรา


                เฉินกวานซีคิดว่าสามารถปิดบังเหตุผลแท้จริงที่เข้ามาหาเขา รวมไปถึงกลุ่มคนเบื้องหลังที่คอยบงการอีกฝ่ายได้หรืออย่างไร


                ดีที่เจียจิ้งยังพอเป็นเด็กดีบ้าง อย่างน้อยไม่ได้สร้างเรื่องอะไรให้เขาต้องอารมณ์เสียที่ยอมรับฝากมาดูแล เพราะหลังจากเข้าเรียนทำอาหาร เขาก็ได้ยินว่าเด็กนั่นเอาจริงเอาจังน่าดู นอกจากนี้อาถังยังรายงานมาอีกว่าพักหลังมานี้เด็กหนุ่มติดต่อกับญาติผู้พี่น้อยลงราวกับไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยเท่าไหร่ผิดกับช่วงแรก


                บางทีเด็กนั่นอาจจะรู้สึกระแคะระคายอะไรขึ้นมาแล้วก็ได้


                “บอกไปว่าฉันให้คำตอบชัดเจนแล้ว ถ้าอยากจะบินมาให้เสียเวลาหาเงินไปกลบหนี้ก้อนโตก็ตามใจ


                “ครับเสี่ย


                “อ้อ บอกอี้ให้มารายงานเรื่องเด็กคนนั้นด้วย


                “ได้ครับ

 






 

 

                พอวาโบกมือลาแยกกับภูผาที่หน้าร้านขนมแถวมหาวิทยาลัย


                เด็กหนุ่มไม่ได้ส่งข้อความบอกพี่เลี้ยงผิวเข้มให้มารับ รวมถึงไม่ได้เอ่ยปากบอกกับเพื่อนสนิทว่าแท้จริงแล้วเขาแอบนัดโซ่เอาไว้ที่ร้านกาแฟละแวกเดียวกัน


                ร่างโปร่งบางก้าวเท้าเข้าไปภายในร้านแล้วกวาดตามองหาคนตามนัด พอเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้มองเห็น คนหน้าหวานก็เดินตรงไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับคุณหัวหน้ากิจกรรมคณะทันที


                “สั่งอะไรมาดื่มก่อนไหม


                “ไม่ล่ะ โซ่พูดธุระมาเลยดีกว่า เราอยู่ได้ไม่นานเท่าไหร่ รอยยิ้มของคนถามเจื่อนไปเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าพอวาจะตัดรอนกันขนาดนี้ แค่ดูท่า โซ่ก็รู้แล้วว่าคนหน้าหวานไม่ได้อยากสนิทกับเขาเท่าไหร่ ต่างกับช่วงก่อนหน้าที่เขาไปสารภาพความในใจลิบลับ


                คือว่า... เกริ่นได้เท่านั้น ชายหนุ่มก็เกิดอาการปากหนักไม่กล้าพูดต่อ


                ว่าอะไร?” คิ้วของพอวาย่นเข้าหากันเล็กน้อย นี่คงไม่ใช่หาข้ออ้างมั่วๆ เพื่อคุยกับเขาจริงๆ หรอกใช่ไหม


                คือว่าตอนนั้นเราถามเจนเรื่องวา…”


                ... พอวามองท่าทางยึกยักอย่างไม่มั่นใจของคนตรงข้ามแล้วแอบถอนหายใจออกมาแผ่วเบา แค่พูดชื่ออดีตเพื่อนอย่างเจนจิราออกมา พอวาก็พอจะเตรียมใจได้ระดับหนึ่งแล้ว


                “วา... วาคงไม่ได้เป็นแบบที่เจนบอกหรอกใช่ไหม


                ดวงตากลมโตคู่สวยนิ่งไป พอวากำลังไม่เข้าใจว่าเพื่อนร่วมคณะคนนี้กำลังหมายถึงเรื่องอะไร แล้วเจนจิราไปบอกอะไรกับอีกฝ่ายอีก


                “เจนบอกว่าอะไร


                เพราะเห็นสีหน้าของพอวาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่เข้าใจเรื่องที่เขากำลังพูดถึง ความหวังเล็กน้อยในใจของหนุ่มนักกิจกรรมจึงค่อยๆ จุดประกายขึ้น หากคนหน้าหวานตรงเขาไม่ได้เป็นแบบที่เจนจิราเคยพูดไว้ เขาก็จะพยายามรุกให้มากกว่าเดิมเพื่อให้พอวาหันมาสนใจ


                “เรื่องคนอุปถัมภ์น่ะ วาคงไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกใช่ไหม คืนนั้นที่อยู่ทำงานคืนสุดท้าย เราเห็นวาเดินหายออกไป แต่พอไปถามเจนเรื่องนี้ เธอก็พูดเหมือนว่าวามีคนเลี้ยงดูคราวนี้เด็กทุนยิ่งงงหนักเข้าไปกว่าเดิม เรื่องคืนนั้นคงเป็นตอนที่เสี่ยมาหาเขากลางดึก ส่วนโซ่จะเห็นหรือได้แอบตามไปดูเขากับคนรักหรือเปล่า พอวาไม่รู้เลย


                ที่สำคัญคือ ทำไมโซ่ถึงเอาเรื่องเขาไปถามกับเจน หากชอบเขาจริงก็น่าจะรู้ได้ไม่ใช่เหรอว่าความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อนของเขามันไม่เหมือนเดิมเป็นเดือนแล้วในตอนนั้น


                “นายเอาเรื่องคืนนั้นของเราไปบอกเจนเหรอ พอวาถามเสียงเรียบ ไม่ได้สนใจประเด็นเรื่องคนอุปถัมภ์ที่อีกฝ่ายพูดแต่อย่างใด ดวงตาคู่กลมมองใบหน้าของหัวหน้ากิจกรรมคณะที่อยู่ในอาการคล้ายน้ำท่วมปาก


                “ไม่ใช่นะ แต่ จะว่ายังไงดี เราไม่ได้ตั้งใจจะบอกเจนเลยจริงๆ ถ้ารู้ว่าเธอจะเอาเรื่องพวกนี้ไปเล่าต่อจนวาดูไม่ดี เราก็คงไม่พูด


                ตอนนั้นเขากำลังพยายามหาทางตีซี้กับพวกเพื่อนของคนหน้าหวาน และกลุ่มที่เขาเห็นพอวาอยู่ด้วยเสมอตั้งแต่วันแรกๆ ของการศึกษาก็คือพวกเจนจิรา ดังนั้นเขาจึงเข้าไปลองเชิงเจ้าหล่อนดูเผื่อจะยอมช่วยหาทางเปิดโอกาสให้ได้ เพราะตั้งแต่ที่สารภาพความรู้สึกกับคนน่ารักไป เขาก็แทบจะหาทางเข้าใกล้กับพอวาไม่ได้เลย


                ตอนนั้นที่เขาถามเรื่องพอวากับเจน เจ้าหล่อนก็แสดงออกอย่างเป็นห่วงว่าคนอย่างเขาไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับพอวา ทีแรกโซ่คิดว่าหล่อนคงกันท่าให้เพื่อน เพราะพอวาเคยบอกว่ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว


                ทว่าพอเขาลองพูดถึงเรื่องที่พอวาหายออกไปกลางดึกกับคนๆ หนึ่งดูว่าจะเกี่ยวข้องกับคนในหัวใจของคนหน้าหวานหรือเปล่า


                ผลกลายเป็นว่าหลังจากนั้นไม่กี่วันก็มีข่าวลือแย่ๆ ของพอวาขึ้นมาจนเขารู้สึกสับสนไปหมด


                โซ่ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด ว่าตัวเองได้กลายเป็นตัวการส่วนสำคัญที่ทำลายชื่อเสียงในตอนนั้นของพอวาไป


                “ไม่ได้ตั้งใจ? นายไปคุยอะไรกับเจนกันแน่ ช่วยเล่ามาให้ละเอียดหน่อยได้ไหม


                ลางสังหรณ์ของพอวาไม่ผิดเลยจริงๆ เขานึกไว้แล้วเชียวว่าโซ่อาจเกี่ยวข้องกับเรื่องบ้าๆ ตั้งแต่ที่อีกฝ่ายมาทัก แต่พอเห็นท่าทางที่ดูจะไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลยจริงๆ เด็กหน้าหวานก็ต่อว่าอีกฝ่ายไม่ออก ทั้งที่ในใจกำลังรู้สึกโกรธมากแค่ไหนก็ตาม


                ใบหน้าหวานพยายามประคองสีหน้าให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขณะรับฟังคำสารภาพทั้งหมดของหัวหน้ากิจกรรมคณะ เขาไม่คิดเลยว่าอดีตเพื่อนร่วมกลุ่มจะทำกันถึงขนาดนี้ ต่อให้ลึกๆ หล่อนจะไม่ชอบการมีอยู่ของพอวาในกลุ่ม แต่ในเมื่อเขาถอยออกมาแล้ว เจนก็ควรจะหยุดเหมือนกันไม่ใช่เหรอ


                ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจงเกลียดจงชังอะไรเขานักหนาถึงได้หาเรื่องไม่หยุดหย่อน


                หาเรื่องเขาด้วยคำพูดยังพอทน คิดซะว่าอีกฝ่ายคันปาก แต่การเอาเรื่องที่ไม่จริงไปโหมต่อจนกลายเป็นข่าวลือแย่ๆ แบบนี้ พอวาไม่เคยคิดมาก่อน


                และหากทำถึงขนาดนี้ได้ เรื่องที่หล่อนเคยขู่ว่าจะเอาเรื่องเขาไปฟ้องกับทางมหาวิทยาลัยก็อาจเกิดขึ้นจริงไม่ใช่หรือ

 





 

 

 

                “เป็นอะไรไป


                เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าหวานของเด็กหนุ่มดูเคร่งเครียดราวกับมีเรื่องในใจ พอวาหันมาฉีกยิ้มให้น้อยๆ แล้วส่ายหน้าไปมาพลางหาคำถามเบี่ยงประเด็น


                “เปล่าครับ วันนี้กลับไวจัง ไม่มีงานที่ไหนต่อเหรอครับ


                ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากบอกให้อีกฝ่ายรู้ แต่พอเห็นท่าทางเหนื่อยล้าของคนแก่กว่า พอวาก็ยังไม่อยากเพิ่มเรื่องน่าปวดหัวให้ชายหนุ่ม อีกอย่าง เขาคิดว่าตัวเองสามารถจัดการกับเจนได้ ต่อให้เรื่องจะถึงหูอาจารย์หรือมหาวิทยาลัยก็ตาม


                คนเป็นเสี่ยไม่ตอบแต่พยักหน้ารับแล้วปลดกระดุมเสื้อลงสองสามเม็ดจนเผยให้เห็นแผงอกวับๆ แวมๆ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ กับเด็กหนุ่ม


                กลับมาถึงกี่โมง


                “เกือบสี่โมงครับพอวาตอบพลางมองหน้าคนถามไปด้วย รู้สึกว่ามีผู้ปกครองเพิ่มอีกคนอย่างไรอย่างนั้น แต่ผู้ปกครองคนนี้ดันมาในรูปแบบของแฟน


                วันแรกอาจารย์ก็สอนจนหมดเวลาเลยเหรอ


                “ก็ไม่ขนาดนั้น อาจารย์วิชานี้ไม่ได้พูดอะไรมาก แค่แนะนำตัวเองแล้วก็แจกคอร์สเอาท์ไลน์ให้ จากนั้นก็พูดกติกามารยาทสำหรับการเรียนกับเธอนิดหน่อยแล้วก็ปล่อย  ดังนั้นเขาถึงได้มีเวลาไปนั่งกินขนมกับภูผา และนัดคุยกับโซ่โดยที่พี่อินไม่รู้สึกว่าผิดเวลาอย่างไรล่ะ


                ออกไปทานปิ้งย่างกันดีไหมครับเด็กน่ารักเอียงคอถามเล็กน้อย พอวาใช้แววตาเป็นประกายจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของคนรักอย่างเว้าวอน พอมีเรื่องเครียดทีไรก็ไม่พ้นของกินทุกที ยิ่งระยะหลังแทบไม่ได้แตะอาหารประเภทปิ้งๆ ย่างๆ เท่าไหร่ก็ชักจะอยากขึ้นมา


                “อ้วน


                “ว่าไงนะครับ


                “กินของพวกนี้ทีไร ของที่เธอกินก็มีแต่ไขมันทั้งนั้น ใบหน้าหวานเริ่มยู่ลงอย่างเคืองๆ เขาไม่ได้กินเนื้อสามชั้นมาตั้งเดือน น้ำหนักก็ไม่ได้ขึ้นสักหน่อย ถ้าจะขึ้น อย่างมากก็แค่โลสองโลเท่านั้น


                “เสี่ยก็กินพวกเนื้อเหมือนกันนี่


                “แต่ไม่มีมันเท่าสามชั้นแล้วกัน เด็กนักศึกษาเถียงไม่ออก เพราะเนื้อย่างของตัวเองกับเสี่ยมันแตกต่างกันจริงๆ อีกฝ่ายมักเลือกแต่เนื้อส่วนที่ไร้ไขมัน หรือหากมีก็ต้องน้อยที่สุด ในขณะที่พอวาสามารถทานได้เกือบทุกอย่าง และที่โปรดปรานที่สุดก็มักเป็นส่วนที่อุดมไปด้วยไขมัน


                จะว่าไปแล้ว สิ่งหนึ่งที่พวกเขาสองคนแตกต่างอย่างชัดเจนก็คือวิถีการรับประทานนี่แหละ


                “แต่วันนี้ผมอยากกินนี่ หัวกลมๆ ซบลงบนไหล่ของชายหนุ่ม ดวงหน้าหวานช้อนขึ้นสบตากับเสี่ยจนคนแก่กว่าเริ่มสงสารปนเห็นใจแบบประหลาด


                เด็กน้อยของเขาทำท่าอย่างกับเขาเลี้ยงให้อดๆ อยากๆ เหลือเกิน ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นอะไร ถึงได้ลูกอ้อนเยอะขนาดนี้กับอีแค่เนื้อย่าง


                “งั้นไปบอกป้าเฉินไป ว่าไม่ต้องเตรียมมื้อเย็นแล้วอิทธิพลว่าพลางยกมือขึ้นลูบผมของเด็กหนุ่ม พอวาที่ได้ยินคำพูดที่เป็นการตกลงแบบนั้นจึงยิ้มหวานออกมาทันที


                อิทธิพลมองร่างบอบบางของคนรักที่หายออกไปจากห้องโถงด้วยความเอ็นดู ก่อนจะล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรูปภาพและข้อมูลเด็กสาวที่เฉินอี้ส่งมาอีกครั้ง

 

 

               

 

 



...



มาแล้ววว

สรุปคนที่เป็นต้นเหตุของข่าวลือแรกก็คือโซ่

หวังจะเข้าทางเพื่อน แต่ไม่ได้รู้เลยว่าเค้าเลิกคบกันไปแล้ว


ตอนนี้เราก็เดินทางกันมาเกินครึ่งทางแล้วนะคะ

ขอบคุณทุกคนสำหรับการติดตาม คอมเมนต์ และแท็กสกรีม #เด็กเสี่ยอิทธิพล มากๆ เลย


ปล. ฝากติดตามเพจกับทวิตเตอร์กันด้วยนะคะ เวลามีอัปเดตข่าวสารหรือผลงานใหม่ๆ จะได้รู้กันเนอะ

ทวิตเตอร์ @scynovels เพจ @scynovels










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.001K ครั้ง

20,937 ความคิดเห็น

  1. #20710 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 21:21
    สงสารโซ่ได้ไม่สุดอ่ะ
    #20710
    0
  2. #20669 Fueled me (@JINWOOBIN) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:35
    พอวาดุอะ ดูเป็นคนน่ากลัวไปเลยตอนคุยกับโซ่5555555555555
    #20669
    0
  3. #20537 J-preem (@J-preem) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 10:21
    โซ่นานแม่งไปเลยไปปป
    #20537
    0
  4. #20486 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 14:05
    โซ่นายทำแบบนี้กับพอวาได้ยังไงงงงงงง
    #20486
    0
  5. #20393 S.Map (@mapiiky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 00:53
    ระวังตัวไว้เลยนะเจนนนนนนน
    #20393
    0
  6. #20277 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 11:29

    มันน่านักเชียวยัยเจน ต้องจัดการให้เด็ดขาดเลยนะเสี่ย

    #20277
    0
  7. #20166 โซ่เป็นผู้ชายหรอแก (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 00:58

    คือนี่นึกว่าโซ่เป็นชะนีมาโดยตลอด 555555

    #20166
    1
    • #20166-1 Josafe_21 (@Josafe_21) (จากตอนที่ 41)
      31 พฤษภาคม 2562 / 10:59
      นึกว่าคิดอยู่คนเดียว 55555+
      #20166-1
  8. #20019 My Little G. (@199012001) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:03
    อิโซ่เอ้ย
    #20019
    0
  9. #19840 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 04:20

    ก็เห็นอยู่ว่าเขาไม่ได้ไปด้วยกันแล้ว ยังจะไปถามอีก

    #19840
    0
  10. #19685 WangJimung (@WangJimung) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:11
    อีเจน -โดนแน่อีเจนนน อีเจนนนนน
    #19685
    0
  11. #19515 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:04
    สงสารพอวา
    #19515
    0
  12. #19368 gisel (@gisel) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 10:54
    อิโซ่ ไม่รู้เรื่องเลย
    #19368
    0
  13. #19316 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:16
    ตบปากบัก ซ.โซ่ ซ.ซวย
    #19316
    0
  14. #19208 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:06
    โซ่เอ้ยยยยย
    #19208
    0
  15. #19130 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:05
    วอนมากนังโซ่พาซวย
    #19130
    0
  16. #19127 โลกสีม่วง77 (@chacha777) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:55
    เดี๋ยวนี้เด็กเขาอยู่เป็นแล้ว ><
    #19127
    0
  17. #19032 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01
    โซ่พาซวยสินะ จะจีบเขาก็ไม่หาข้อมูลให้ดีๆเลยไง แปลกคนจริง
    #19032
    0
  18. #18958 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:12
    อ้อนเก่งงงงงง โธ่โซ่
    #18958
    0
  19. #18747 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:18
    เสี่ยแพ้ลูกอ้อนน้อนตลอดเลยยยน่ารักทิสุด
    #18747
    0
  20. #17703 No10051 (@No10051) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:36
    เป็นแฟนกันแล้ว ทำไมเรื่องโซ่เรื่องเจนถึงไม่กล้าเล่าให้เสี่ยฟัง
    #17703
    0
  21. #17334 Lek-s (@lkjj) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 21:25
    ติดตามอยู่จร้าาาาา
    #17334
    0
  22. #16838 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:07

    ผิดที่ผิดเวลาสุดเลยนะโซ่นะ วันหลังดูดีๆก่อนนะหนุ่ม

    #16838
    0
  23. #15924 angle-wing (@angle-wing) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:55
    ชื่อโซ่อ่ะดีแล้ว อย่าพัฒนาเป็นเซ่อสิ จะจีบเค้า ชอบเค้า แต่ไม่หาข้อมูลอะไรเลยเหรอ กลายเป็นทำเค้าเดือดร้อนอีก คราวหน้าหาข้อมูลดีๆก่อนนะโซ่
    #15924
    0
  24. #15077 ตา หวาน (@sweet-eyes) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:11
    โซ่หนอโซ่...
    #15077
    0
  25. #15069 BG3031 (@Cake__Cake) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:15
    ไม่ดูตาม้าตาเรือเลยโซ่เอ๊ยยย
    #15069
    0