YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 40 : 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169,589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,743 ครั้ง
    8 ม.ค. 62


37



                     ข่าวบันเทิงเกี่ยวกับความรักของดาราหน้าหวานออกัสกับนักธุรกิจใหญ่อย่างอิทธิพลที่มีเรื่องพัวพันเกี่ยวกับมือที่สามถูกทำให้หายไปจากหน้าเว็บไซต์ราวกับไม่เคยมีเรื่องนี้เกิดขึ้น


                แต่ต่อให้จะสามารถใช้อำนาจเงินหยุดการลงข่าวและนำเสนอได้ แต่อี้ก็ไม่สามารถหยุดนักข่าวที่ต่างพากันมารอถามคำถามเกี่ยวกับเรื่องของหัวใจกับหนึ่งในคนต้นข่าวอย่างออกัสได้


                ‘สรุปว่าน้องออกัสพึ่งโสดใช่ไหมคะ


                คำถามที่พุ่งตรงมาไม่ได้ทำให้รอยยิ้มน้อยๆ ของดาราหนุ่มหดหายแต่อย่างใด ผิดคาด เขายังหัวเราะออกมาราวกับเป็นเรื่องขบขันก่อนเจ้าตัวจะเอ่ยแก้คำถามนั้นใหม่


                ‘ไม่ใช่พึ่งโสดครับ โสดมานานหลายปีแล้วต่างหาก


                นักข่าวสาวที่ถามคำถามนี้ออกไปเพื่อหวังผลที่จะนำไปขยายต่อแอบขัดใจนิดหน่อย เพราะหากออกัสไม่พลิกลิ้นแก้ หล่อนก็อาจจะนำคำตอบนี้ไปเขียนละเลงต่อได้ ต่อให้จะโดนเบื้องบนสั่งมาแล้วก็เถอะ แต่การสัมภาษณ์วันนี้ไม่ถือว่าเกี่ยวข้องกับคุณอิทธิพลแต่อย่างใด ยกเว้นก็แต่หล่อนจะสามารถหาช่องได้เองนั่นแหละ


                ‘แหม แล้วก่อนหน้านี้ได้เคยลองดูๆ กับใครบ้างไหมเอ่ย


                ‘ไม่มีเลยครับ พยายามแต่จะตั้งใจทำงานออกมาให้ดีให้สมกับโอกาสที่ได้รับ ดวงตาของออกัสยังคงทอประกายร่าเริงผิดกับอารมณ์ที่เริ่มอึดอัดกับการไล่ต้อนนี้ แล้วช่วงนี้ก็ได้ลองทำงานใหม่ๆ อย่างร้องเพลงด้วยก็เลยยิ่งจะพยายามให้มากกว่าเดิม แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ถ้าผมมีข่าวดีเมื่อไหร่จะรีบบอกทุกคนแน่นอน


                ออกัสยิ้มกว้างตบท้ายเป็นการตัดบท ผู้จัดการส่วนตัวที่รอจังหวะอยู่แล้วก็รีบเข้ามาแทรกขอตัวกับนักข่าวที่กำลังรุมล้อมต่อทันทีอย่างรู้งานเพื่อให้ดาราในปกครองเดินกลับเข้าไปยังห้องพักรับรองของกองถ่าย


                ‘เรียบร้อยแล้ว ออกัสกดส่งข้อความสั้นๆ ไปยังเฉินอี้ก่อนจะถอนหายใจแล้วกระแทกตัวลงนั่งบนเก้าอี้เพื่อท่องบทต่อไป


                ตอนนี้แม้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเสี่ยจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แต่อะไรหลายๆ อย่างก็ยังคงเหมือนเดิม อย่างน้อยพวกผู้กำกับหลายคนก็ยังเกรงใจเสี่ยอยู่ แถมชายหนุ่มยังไม่มีการแสดงท่าทีออกมาชัดเจนว่าได้ตัดขาดความสัมพันธ์ในฐานะเบื้องหลังในการอุปถัมภ์เลยทำให้พวกกลุ่มผลประโยชน์ในวงการนี้ยังคงป้อนงานให้เขาเรื่อยๆ แม้จะไม่ได้โดดเด่นออกมาเหมือนปีก่อนก็ตาม


                “พวกนักข่าวกลับกันไปหมดแล้วล่ะ


                “เฮ้อออ


                มีเพียงแค่การถอนหายใจออกมาเท่านั้นที่เป็นการตอบรับ

 

 

 





                วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วสำหรับโอกินาว่า


                อิทธิพลมองร่างของเด็กหน้าหวานที่เดินถือไอศกรีม blue salt อยู่ในมือพลางมองริมฝีปากอิ่มที่เปื้อนเล็กน้อยอย่างนึกเอ็นดู ตั้งแต่มาถึงเกาะโคริ เด็กของเขาก็ส่องสายตาหาร้านไอติมนี้เป็นอย่างแรก เจ้าตัวบอกว่าเป็นสิ่งที่ต้องลองให้ได้


                “ลองชิมหน่อยสิครับ อร่อยนะ ไม่ว่าเปล่า คนที่ก่อนหน้ายังใช้ช้อนตักเนื้อไอศกรีมชิมอยู่หันมาเชิญชวนคนข้างกายให้ลิ้มลองบ้าง


                คนเป็นเสี่ยตั้งท่าจะปฏิเสธ แต่พอเห็นดวงตากลมโตที่มองมาอย่างน่ารักก็เผลอใจอ่อนยอมรับของหวานเย็นที่เขาไม่นึกชอบเท่าไหร่เข้าปากอย่างเป็นธรรมชาติ


                “อืม ก็อร่อยดี


                “เนอะ หวานๆ มันๆ เค็มๆ แปลกดีนะครับ เสี่ยเอาอีกไหม


                “ไม่แล้ว เธอกินเถอะ


                “ครับพอวากลับมาสนใจละเลียดของหวานในมือต่อเมื่ออีกฝ่ายไม่คิดจะทานอีก


                เดินกันมาได้สักพักจนใกล้จะถึงจุดชายหาดที่สามารถลงเล่นน้ำได้ พอวาก็ต้องเก็บความคิดที่จะเอาขาลงไปแตะๆ น้ำทะเลหน่อยลงไปเพราะจำนวนเด็กมากมายที่ยึดครองพื้นที่อยู่


                “กลับกันดีไหมครับ เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถามออกมา เขาไม่รู้ว่าเสี่ยจะชอบเด็กหรือเปล่าด้วย


                “อยากเดินเล่นหน่อยไม่ใช่เหรอ


                พอวายู่ปากออกมานิดหน่อย ไอ้อยากมันก็อยาก แต่จะให้ลงไปเดินคนเดียวท่ามกลางเด็กตัวเล็กๆ แบบนั้นมันก็รู้สึกประหลาดอย่างไรอยู่ เพราะเสี่ยบอกก่อนหน้าแล้วว่าเจ้าตัวจะขอแค่ยืนมองเท่านั้น


                “ทำไม เขินเหรอแขนยาวของชายหนุ่มยื่นไปโอบรอบบ่าของเด็กน้อยให้เข้ามาใกล้เหมือนกับกำลังกอดคอกันอยู่ ในสายตาของเขา พอวาก็ดูไม่ได้โตกว่าพวกเด็กที่กำลังเล่นน้ำอยู่ในทะเลสักเท่าไหร่ ไหนๆ ก็มาแล้วนะ


                “เสี่ยไปเป็นเพื่อนหน่อยไม่ได้เหรอครับเด็กหน้าหวานอ้อนแล้วกะพริบตามองใบหน้าหล่อเหลาของคนแก่กว่าเพื่อรอคำตอบ


                “ไม่ แทบไม่ต้องคิด อิทธิพลก็บอกได้เลยว่าไม่เด็ดขาด ต่อให้พอวาจะทำหน้าน่ารักกว่านี้เขาก็ไม่ใจอ่อนง่ายๆ หรอก


                “เสี่ย...เด็กนักศึกษาลากเสียงยาวแล้วขยับตัวเข้าชิดอีกฝ่ายให้มากขึ้น แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อยจนเจ้าตัวเริ่มทำใจว่ายังไงเสี่ยก็คงไม่ยอมลงไปเดินท่ามกลางเด็กเล็กที่ลอยกันเต็มในทะเลอย่างแน่นอน ก็ได้ครับ งั้นเสี่ยยืนรอผมตรงนี้แป๊บหนึ่งนะครับ เดี๋ยวผมมาพอวาเอ่ยจบก็เดินตรงไปยังชายหาดโดยไม่ได้หันมามองด้านหลังเลยสักนิดว่ามีร่างสูงใหญ่ของคนที่ไม่บอกว่าจะลงน้ำด้วยเดินตามหลังมาเงียบๆ


                เสี่ยหนุ่มหยิบสมาร์ทโฟนในกระเป๋าขึ้นมาเปิดกล้องโหมดวิดีโอ พอพอวาหันมาอีกทีก็เห็นว่าคนรักกำลังยืนถือโทรศัพท์ถ่ายตัวเองโดยยืนห่างออกไปที่บริเวณผืนทรายที่คลื่นไปไม่ถึง


                พวงแก้มนิ่มของเด็กหน้าหวานรู้สึกเห่อร้อนขึ้นมาน้อยๆ แล้วหันหน้าไปอีกทางเพื่อหลบความเขินอาย


                “พอวาหันมองกล้อง


                “ไม่เอา เด็กดื้อว่าออกมาแล้วเดินหนีไปทางซ้ายมือ แต่ตากล้องส่วนตัวก็ยังเดินตามถ่ายอยู่ดี


                “เด็กดื้อ หันมาเร็ว


                “เสี่ยอ่ะ ถ่ายทำไมครับก็เพราะน่ารักไง อิทธิพลอยากจะตอบออกไปแบบนี้เหมือนกันแต่ก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะยิ่งไม่ยอมหันหน้าเข้ากล้องให้เก็บเป็นความทรงจำ


                พอวาคงไม่รู้ว่าเกือบตลอดทริปนี้โดนคนเป็นเสี่ยแอบเก็บรูปไว้มากน้อยแค่ไหน เวลาทานข้าวหากเด็กหน้าหวานกำลังจดจ่อกับอาหารตรงหน้า สมาร์ทโฟนของคนฝั่งตรงข้ามก็จะถูกยกขึ้นมาทำท่าราวกับกำลังเช็กงาน หรือแม้แต่ตอนที่พอวาแอบงีบหลับในรถระหว่างทาง บางครั้งเสี่ยก็แอบจอดรถแล้วถ่ายรูปคนรัก หรือไม่ว่าเวลาไหนๆ ที่เด็กน้อยของเขาเอาแต่เพลิดเพลินจนลืมตัวในระหว่างเที่ยว ชายหนุ่มก็จะแอบเก็บภาพไว้


                พอวายังคงไม่ยอมหันหน้ามาตรงๆ เด็กหนุ่มเอาแต่แอบหันมาเล็กน้อย พอเจ้าตัวเห็นว่ายังถูกถ่ายอยู่ก็หันกลับไปทางท้องทะเลใหม่ อิทธิพลอดทนยืนอยู่แบบนั้นสักพัก จนในที่สุดก็ตัดสินใจเรียกเด็กน้อยของตัวเองเสียงนุ่ม


                “วา


                “ครับ


                “หันมาหน่อยครับ






 

 

                     เพราะมีคำสั่งของเจ้านายทิ้งไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะบินไปญี่ปุ่น อินทัชถึงได้มาส่งของสำคัญที่เพนท์เฮ้าส์ของเสี่ยพร้อมกับลูกน้องอีกสองสามคนตั้งแต่เช้าวันศุกร์ก่อนไปรับอีกฝ่ายที่สนามบินแบบนี้


                ถุงชอปปิงใบใหญ่หลายถุงถูกลำเลียงเข้าไปในส่วนชั้นนอกสุดโดยมีแม่บ้านคนเก่าแก่คอยท่าอยู่ก่อนแล้ว หลังจากจัดการส่งของที่ภายในเป็นพวกเสื้อผ้าของเด็กหน้าหวานและอุปกรณ์การเรียนเสร็จ พี่เลี้ยงผิวเข้มก็ออกเดินทางไปยังสนามบินต่อทันทีเพื่อรอรับคนทั้งสองที่จะมาถึงไทยภายในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้


                สนามบินยังคงพลุกพล่านไปด้วยนักท่องเที่ยวจำนวนมากทั้งขาเข้าขาออก ร่างของอินทัชกำลังยืนรอเจ้านายกับคนของเจ้านายเงียบๆ เพียงลำพัง แต่หลังจากนั้นไม่ถึงสิบห้านาที ร่างของพ่อบ้านคนเก่งก็ปรากฏขึ้นทางด้านหลังพร้อมแรงสะกิดให้อินทัชรู้ตัว


                “อิน


                “อ่าว มาไงเนี่ยอินทัชเลิกคิ้วมองคนที่เวลานี้น่าจะยุ่งสุดกว่าใครเพื่อนด้วยความมึนงง


                “ไม่ต้องสงสัย มารอรับเสี่ยแล้วก็จะรายงานอะไรนิดหน่อย


                “ทำไม หรือว่าที่เคลียร์ไปยังไม่เรียบร้อยดี แต่พวกสำนักข่าวก็ปิดปากเงียบหมดแล้วไม่ใช่เหรอ หนุ่มพี่เลี้ยงถามด้วยความกระตือรือร้น


                เรื่องของเสี่ยกับคุณพอวาเรียกได้ว่ารู้กันหมดภายในบรรดาลูกน้องที่ใกล้ชิดและเคยเห็นหน้าค่าตาเด็กหนุ่มหน้าหวานมาก่อน เพราะฉะนั้น ตั้งแต่ที่มีข่าวออกมา พวกเขาต่างก็พยายามอัปเดตแลกเปลี่ยนข้อมูลกันเต็มที่เพื่อปกป้องคนทั้งคู่


                แล้วยังจะมีอะไรอีกให้เฉินอี้ต้องทำหน้าราวกับแบกหินไว้บนบ่าแบบนี้


                “พวกสำนักข่าวน่ะใช่ แต่กระทู้ที่กำลังตั้งในพวกเว็บบอร์ดนี่สิขนาดเขาติดต่อขอให้พวกผู้ดูแลเว็บช่วยจัดการลบแลกกับเงินก้อนใหญ่ แต่สุดท้ายก็ยังมีเล็ดลอดออกไปได้


                “ก็ลบสิ


                อี้แสยะมุมปากแล้วถอนหายใจออกมาแรงๆ นี่มันคิดว่าเขาไม่รู้หรือไงว่าต้องจัดการยังไง


                แต่ใครมันจะไปเอาชนะไอ้พวกช่างแคปและตั้งประเด็นใหม่ในพื้นที่ส่วนตัวอย่างเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ ได้กัน


                ไม่รู้ว่าตอนนี้ข้อมูลพวกนั้นแพร่กระจายไปแล้วเท่าไหร่ ขอบคุณที่ฝีไม้ลายมือของออกัสไม่ได้มีมากจนทำให้มีพวกแฟนคลับถล่มถลายแบบพวกนางเอกพระเอกแถวหน้า ต่อให้ก่อนหน้านี้สักปีกว่าอีกฝ่ายจะพอมีชื่อขึ้นมาบ้างเพราะอิทธิพลของเสี่ย แต่ก็ไม่ได้พลุแตกจนขึ้นแท่นลูกรักลูกชังของคนทั่วไป ดังนั้นข่าวพวกนี้คงจะกระจายไปในพวกบรรดาแฟนคลับหรือพวกที่ชอบเม้าเรื่องดารานั่นแหละ


                เขาอาจจะต้องพยายามหาทางทำให้เจ้านายใจเย็นแล้วค่อยๆ อธิบายให้อีกฝ่ายฟังว่าเดี๋ยวรอเพียงไม่นาน ข่าวพวกนี้ก็จะจางหายไปเอง


                พอไม่เป็นข่าว ไม่มีประเด็นเพิ่ม เดี๋ยวทุกอย่างก็เงียบลงไปเองนั่นแหละ


                ขอแค่ให้นายเขาใจเย็นไม่โมโหแล้วลงระเบิดกับลูกน้องตาดำๆ อย่างพวกเขาก็พอ


                อี้ยกมือขึ้นตบบ่าหนุ่มผิวเข้มดังปุๆ ทำสีหน้าราวกับกำลังเย้ยหยันว่าหากพูดไปอินทัชก็ไม่เข้าใจอยู่ดีแล้วยืนล้วงกระเป๋ากางเกงนิ่งเฝ้ารอร่างสูงใหญ่ของเจ้านายกับคนสำคัญอย่างคุณพอวาที่คงจะออกมาภายในไม่กี่นาทีข้างหน้า


                และก็ไม่ปล่อยให้รอนาน ร่างสองร่างที่มีความสูงโดดเด่นกว่าคนทั่วไปก็ปรากฏขึ้นในสายตา ดวงตาเรียวรีของอี้มองภาพที่เจ้านายลากกระเป๋าเดินทางคนเดียวโดยปล่อยให้คุณพอวาเดินข้างๆ แต่ติดจะนำหน้าเพราะอีกฝ่ายกำลังส่งยิ้มหวานแล้วก้าวเท้าให้เร็วขึ้นเมื่อมองเห็นพวกเขากำลังยืนรอรับอยู่


                “พี่อิน คุณอี้


                รอยยิ้มของไอ้เพื่อนผิวเข้มดูจะเจื่อนลงไปนิดหน่อยพอๆ กับสีหน้าของคนเป็นนายที่กระตุกมุมปากนิดๆ


                พี่อิน.....


                เมื่อไหร่คุณพอาจะรู้ตัวสักทีว่าไม่ควรเรียกอินทัชอย่างสนิทสนมแบบนี้นะ พ่อบ้านหนุ่มได้แต่นึกเห็นใจเพื่อนร่วมงาน


                จากนั้นเพียงไม่กี่วินาที เขาก็พึ่งสำนึกได้ว่า ในเวลานี้ เขาควรจะเห็นใจตัวเองมากที่สุด เพราะสายตาของเสี่ยที่มองมาราวกับกำลังถามว่า เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกล่ะ


                “อ่า ผมช่วยครับเสี่ยพี่เลี้ยงประจำตัวของเด็กหน้าหวานรีบเสนอตัวรับกระเป๋าเดินทางขนาด 28นิ้วมาจากเจ้านาย ก่อนจะผายมือเป็นเชิงให้อีกฝ่ายเดินนำโดยที่อินทัชรั้งเป็นคนสุดท้ายของขบวน ปล่อยให้มือซ้ายได้เดินตามหลังเสี่ยกับคุณพอวาไปติดๆ

 

 

 




 

 

                ตั้งแต่กลับมาจากโอกินาวา พอวาก็ไม่ได้รับรู้เลยสักนิดว่ามีข่าวอะไรเกิดขึ้นบ้าง ทางฝั่งภูผาเองก็เช่นกัน ลูกชายเจ้าของร้านเพชรใช้เวลาว่างระหว่างรอการเปิดเทอมไปกับการเที่ยวเตร่ก่อนจะโผล่มานัดพอวาให้ไปเจอกันที่ร้านของหวานในห้างอีกครั้งเมื่อวานบ่าย


                อดีตเด็กในปกครองที่ตอนนี้เลื่อนขั้นมาเป็นคนรักของเสี่ยได้ย้ายเข้ามาอาศัยในเพนท์เฮ้าส์หรูที่อีกฝ่ายใช้เรียกว่าบ้านตั้งแต่วันแรกที่ถึงไทย


                เสื้อผ้าใหม่หลายชุดหลายโอกาสทั้งเที่ยวทั้งนอนถูกจัดเตรียมไว้พร้อมสรรพตั้งแต่ก้าวแรกที่พอวามาถึง ดวงตากลมโตเป็นประกายราวกับกำลังเข้ามาสู่อีกโลก ด้วยเนื้อที่กว่าพันตารางเมตร ทำให้คุณพอวาของเสี่ยเอาแต่เดินสำรวจไปมาอย่างสนใจในช่วงสองสามวันมานี้


                นอกจากสถานที่ใหม่ ยังมีผู้คนใหม่ๆ ที่พอวายังต้องทำความรู้จักอีก


                คนแรกคือแม่บ้านคนเก่าคนแก่ที่ติดตามมารดาของอิทธิพลมาจากจีนอย่างป้าเฉิน อีกฝ่ายดูแลเสี่ยตั้งแต่ยังเป็นคุณชายตัวน้อย แม้ตอนนี้คุณแม่ของเสี่ยจะกลับไปอยู่ที่จีนตั้งแต่สามีเสียชีวิต แต่ป้าเฉินก็ยังขออยู่ที่ไทยต่อไปเรื่อยๆ เพื่อดูแลบ้านหลังนี้ให้กับชายหนุ่ม นอกจากนี้พอวายังพึ่งรู้จากคุณอี้อีกด้วยว่าความจริงแล้วป้าเฉินเป็นป้าแท้ๆ ของอีกฝ่าย


                สองคนต่อมาคือพี่หลิวกับพี่หนิง สองสาวฝาแฝดที่ทำหน้าที่คอยดูแลความเรียบร้อยและเป็นลูกมือของป้าเฉินอีกที ส่วนคนอื่นๆ ที่มีหน้าที่แม่บ้านเต็มตัวเป็นคนจากบริษัทรับจ้างทำความสะอาดที่จะเข้ามาทำความสะอาดพื้นที่เพนท์เฮ้าส์ทั้งหมดยกเว้นห้องนอนและห้องทำงานของเสี่ยทุกๆ 3วัน พอวาจึงยังไม่มีจังหวะได้เห็นคนเหล่านี้


                “คุณพอวา หิวแล้วเหรอคะ เดี๋ยวป้าเตรียมของว่างให้ค่ะภาษาไทยสำเนียงติดจีนนิดๆ ดังขึ้นทันทีที่ร่างของพอวาเดินเข้ามาภายในพื้นที่ส่วนครัวซึ่งอยู่ที่โซนของเมด


                เปล่าครับ ผมแค่กำลังเดินเล่นเฉยๆ เพราะอ้อนขออยู่ที่บ้านเพื่อเดินสำรวจห้องหับและพื้นที่ต่างๆ เด็กน้อยของเสี่ยจึงไม่ได้ติดสอยห้อยตามไปที่บริษัทด้วยว่าแต่คุณป้ากำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ?”


                ดวงตากลมโตมองถุงแป้ง กระปุกน้ำตาล และชามผสมที่แม่บ้านอาวุโสกำลังจัดเตรียมด้วยความสนใจ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ อีกนิดเพื่อให้เห็นชัดๆ


                จะทำซาลาเปาค่ะ


                “งั้นผมขอยืนดูนะครับ เสียงนุ่มทุ้มรีบเอ่ยบอก ปกติเคยแต่กินอย่างเดียว ไม่เคยเห็นขั้นตอนหรือวิธีการทำ คนที่บ้านก็ไม่มีใครทำเป็น หรือหากทำเป็นก็คงอร่อยสู้ตามร้านที่ขายหรือเซเว่นไม่ได้


                ป้าเฉินพยักหน้าพร้อมยิ้ม ดวงตาเรียวรีที่มีรอยย่นตามกาลเวลามองใบหน้าของเด็กหน้าหวานด้วยความเอ็นดู นานมากแล้วที่คุณชายของเธอไม่ได้พาใครเข้ามาในบ้าน ไม่รู้ว่าถ้าคุณผู้หญิงรู้เรื่องนี้เข้าจะรีบบินมาดูหน้าเด็กคนนี้หรือเปล่า


                วันเกิดปีนี้ของคุณชายไม่เหมือนปีไหนจริงๆพอวาช้อนสายตามองใบหน้าของป้าเฉินที่อยู่ดีๆ ก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมาอย่างงงๆ จากนั้นก็ฟังหล่อนว่าต่อ ปกติวันเกิดทีไรเป็นต้องจัดงานใหญ่ๆ มีแขกมาร่วมยินดีเต็มไปหมด แต่ป้าไม่รู้สึกว่ามันเหมือนงานวันเกิดเลยสักนิด ปีนี้ถึงจะไม่มีงานใหญ่ๆ แต่คุณชายของป้ากลับดูมีความสุขมากที่สุด แถมยังกลับมาอยู่ที่บ้านอีก


                พอวามองป้าเฉินที่พูดไปพลางยิ้มไปพลางแล้วก็ยิ้มตามออกมาบ้าง นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกอื่นแทรกขึ้นมาด้วย


                “ป้าครับ คือ...ผมมีอะไรนิดหน่อยน่ะครับเด็กหน้าหวานเอ่ยออกมาอย่างอายๆ ก่อนจะเขยิบตัวเข้าใกล้ป้าเฉินอีกนิดแล้วกระซิบถามเสียงเบาเหมือนกลัวคนอื่นจะได้ยิน ปีนี้เสี่ยอายุเท่าไหร่เหรอครับ


                ถามจบ ริมฝีปากอิ่มก็เม้มเข้าหากันแน่น มันเป็นเรื่องที่พอวาไม่กล้าถามคนรักโดยตรงเพราะหลายสาเหตุ แต่โดยหลักๆ แล้วก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะคิดว่าเขาไม่ใส่ใจทั้งๆ ที่เตรียมของขวัญไว้เสียดิบดี


                ทำไงได้ ก็เขารู้แค่วันเกิดแต่ไม่รู้ปีเกิดนี่


                แม่บ้านเก่าที่ได้ฟังคำถามที่เอ่ยออกมาอย่างกระท่อนกระแท่นของเด็กหนุ่มก็ได้แต่หัวเราะออกมาน้อยๆ ที่แท้ก็นึกว่าเรื่องอะไร เป็นเรื่องอายุของคุณชายนี่เอง


                “คุณชายเกิดปีเสือ ปีนี้ก็ 33 พอดีค่ะ


                “33 นี่นับแบบไหนเหรอครับ แบบจีนหรือเปล่า?


                “ใช่ค่ะ งั้นแสดงว่าถ้านับแบบไทยหรือแบบสากล คนรักของเขาก็จะอายุ 32 แต่เพื่อความแน่ใจ พอวาคิดว่าตัวเองคงต้องลองไปนั่งนับนิ้วตามปีเกิดของอีกฝ่ายอีกที และเขาก็จะไม่บอกเรื่องอายุจริงของเสี่ยกับภูผาที่อยากรู้เช่นกัน เขาจะไม่ยอมให้เพื่อนสนิทมาหาว่าคนรักของเขาเป็นโคแก่กินหญ้าอ่อนอีก ถึงแม้มันจะแอบเป็นความจริงนิดๆ ก็ตาม


                อย่าบอกเสี่ยนะครับว่าผมมาถามเรื่องนี้


                “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ป้าไม่บอกแน่นอนเพราะคุณชายของหล่อนคงได้ยินกับหูตัวเองแล้วตอนนี้


                “คุยอะไรกันอยู่?”


                “เสี่ย...มาตั้งแต่ตอนไหนครับใบหน้าหวานหันขวับไปทางด้านหลังทันที ไม่รู้ว่าคนรักมายืนกอดอกอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่


                อิทธิพลมองใบหน้าหวานของเด็กดื้อที่กำลังมองมาด้วยท่าทางตกใจอย่างนึกขำ ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าแค่ถามเรื่องอายุของเขาทำไมถึงต้องทำท่าทางลับๆ ล่อๆ กับป้าเฉินแบบนี้


                “สักพักแล้ว


                “อ๋ออ


                “มานี่ อย่าไปกวนป้า


                “ผมไม่ได้กวนสักหน่อยถึงจะเถียงกลับ แต่พอวาก็ยอมเดินมาหาคนแก่กว่าแต่โดยดี ป้าเฉินได้แต่มองร่างของคนสองคนที่พากันเดินหายออกไปเงียบๆ แล้วส่ายหน้าถอนหายใจออกมาด้วยความกึ่งบึ้งกึ่งขำ


                เฮ้ออ


                คุณชายอยากจะอยู่ใกล้ๆ ก็บอก ไม่เห็นต้องเอาคนแก่อย่างหล่อนเป็นข้ออ้างเลย


                “เสี่ยได้ยินอะไรหรือเปล่าครับ เด็กหน้าหวานถามขึ้นระหว่างกำลังเดินกลับไปยังห้องนั่งเล่น เขาไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าเสี่ยจะได้ยินคำถามเรื่องนั้นหรือเปล่า แม้ตอนที่พอวาถามจะกระซิบเสียงเบา แต่หลังจากนั้นก็เป็นเสียงพูดคุยปกติ


                ได้ยิน


                “โกรธไหมครับ?”


                “ทำไมต้องโกรธร่างสูงใหญ่หยุดเดินลง คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจว่ามีเรื่องอะไรให้โกรธ อิทธิพลมากกว่าที่ควรเป็นฝ่ายถามว่าเจ้าตัวรู้สึกยังไงกับระยะห่างของพวกเขาที่มากถึงหลายปีแบบนี้


                พอวาเงียบอย่างไม่รู้จะตอบอะไรดี คนเป็นเสี่ยจึงยกมือขึ้นบีบแก้มนิ่มๆ นั้นเสียหนึ่งทีก่อนจะถามถึงเรื่องสำคัญของพรุ่งนี้แทน


                “พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วใช่หรือเปล่า


                “ครับ


                “เรียนกี่โมง


                “ถ้าจำไม่ผิดน่าจะสิบเอ็ดโมงนะครับ


                “อืม งั้นฉันคงไม่ได้ไปส่งแต่อาจจะไปรับมือที่ก่อนหน้ายังบีบพวงแก้มอยู่เปลี่ยนมาเป็นเกลี่ยไปมาแทน ตอนนี้เขาได้ข้อมูลต่างๆ ของอดีตเพื่อนร่วมกลุ่มสาวที่เด็กน้อยเคยเล่าให้ฟังมาแล้ว เหลือเพียงแค่รอดูว่าหล่อนจะจัดการตัวเองยังไงก็เท่านั้น


                “ยังไงก็ได้ครับ พรุ่งนี้ผมอาจจะเลิกช้าหน่อยเพราะภูชวนไปทานขนม


                “เด็กนั่นน่ะนะ


                “เสี่ยไม่ชอบภูผาเหรอครับ พอวาถามออกมาขำๆ เพราะทันทีที่อีกฝ่ายได้ยินชื่อของเพื่อนสนิท มือที่กำลังเกลี่ยผิวแก้มของเขาไปมาอยู่ก็ชะงักลง แถมดวงตาคู่คมยังแอบกรอกไปมานิดหน่อยอีกด้วย


                “เปล่า แค่หมั่นไส้ แต่เด็กนั่นเป็นเพื่อนที่ดี ฉันก็วางใจ


                “…”


                “ส่วนเพื่อนที่ไม่ดี ฉันจะจัดการ

 

 

 





...



อ่านคอมเมนต์ครึ่งแรกแล้วก็ได้รู้ว่า คำว่าครับสั้นๆ ของเสี่ยพลังงานทำลายล้างสูงมาก 5555
ก็ตอนนี้เขาเป็นคนรักกันแล้วนิเนอะ ไม่ได้เป็นแค่ความสัมพันธ์ระหว่างเสี่ยกับเด็กเสี่ย
ส่วนเรื่องอายุ บอกแล้วว่าเสี่ยยังไม่ถึงขั้นลุง ไม่ได้แก่ขนาดนั้น แต่ลุคกับคาแรคเตอร์คงจะดูแก่ไป(นิด)จริงๆ
คือถ้าเสี่ยเป็นเด็กปี 4 น้องวาก็เด็กประถม ;w;
ตอนให้ทายอายุในทวิตเตอร์คนกดโหวต 34 แรงมาก
 แถมมีหลายคนเมนชั่นบอกว่าถ้ามีมากกว่า 34 ก็คงจะเลือกอันที่แก่สุด 5555555




ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านมากๆ ค่ะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ / สกรีม #เด็กเสี่ยอิทธิพล มากๆ ด้วยนะคะ







อัปเดตปก
สำหรับเล่มที่ 1 ใกล้เสร็จ 100% แล้ว เหลือรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่รอแก้อยู่ เช่นพวกสี/เงาบางจุด







แบบม็อคอัพ จำลองเล่มจริงออกมาก็จะเป็นประมาณนี้





ส่วนนี่คือกว่าจะมาเป็นด้านบน ก็แอบผ่านกันมาหลายแบบมาก 
นั่งแก้กับคนวาดจนอีกนิดจะขอให้น้องมานอนค้างที่บ้านแล้ว 55555






จริงๆ ตอนแรกเล่ม 1 จะเป็นตอนกลางคืน ส่วนเล่ม 2 จะเป็นตอนกลางวัน
แต่พอลงสีแล้วเหมือนแบบตอนกลางวันจะเวิคกว่าเลยสรุปด้วยการเอาเป็นวิวตอนกลางวันแทน
สีสันอาจจะดูการ์ตูนนิดๆ ไม่ได้อิงความจริงเท่าไหร่ แต่ก็หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ



ถ้ามีอัปเดตเพิ่มเติมเราจะมาแจ้งให้ทราบเรื่อยๆ เนอะ
ส่วนเล่ม 2 คนวาดกำลังจะวาดต่อ 
ถ้าใครสนใจอยากจับจองหนังสือก็ยังสามารถกดสั่งซื้อได้เรื่อยๆ ที่เว็บ scynovels.lnwshop.com นะคะ




ปล. เห็นมีหลายคนเมนต์ถามเรื่อง e-book กับวางขายที่ร้านหนังสือไหม
เรื่องนี้มี e-book แต่จะออกหลังหนังสือ ส่วนที่ร้านหนังสือไม่มีวางขายค่า
ยกเว้นอาจจะมีขายที่ that's y ซึ่งตรงนี้เราจะมาแจ้งสรุปอีกทีนะคะ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.743K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,682 ความคิดเห็น

  1. #21647 JJKJUNG. (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 19:17
    คุณเสี่ย คุณมันคนคลั่งรักน้องดีๆนี่เอง
    #21,647
    0
  2. #21630 lek0868909108 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 21:43
    ชอบที่เสี่ยถ่ายรูปถ่ายคลิปน้องน่ารัก/ตอนถามอายุคือเอ็นดู
    #21,630
    0
  3. #21629 lek0868909108 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 21:42
    จัดการเบยยยยยยยยยยเอาให้กระอักเลย เกลียดนางตั่งแต่แรกละ หาเรื่องตลอด
    #21,629
    0
  4. #21569 YungYing0711 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 03:34
    จัดการเจนเลยคะ อยู่มานานเกินไปแล้ววว
    #21,569
    0
  5. #21521 Pamgun (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 21:16
    อ่าว32 เดาเก่งจังเล้ย55555555
    #21,521
    0
  6. #21520 Pamgun (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 21:15
    30แหละชั้นว่า
    #21,520
    0
  7. #21467 22ppkfs (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 22:58
    แกฉันนึกว่าเสี่ยอายุ37มาตลอดหนูขอโทดด5555
    #21,467
    0
  8. #21448 Necter (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:09
    มันต้องแบบนี้ค่าเสี่ย ยัยเจนไม่รอดแน่ๆ 5555
    #21,448
    0
  9. #21413 Aueakan2546 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 19:24
    rip.เจนจิราด่วนๆค่ะ555555เอ็งโดนแน่!!!!
    #21,413
    0
  10. #21408 wd_xxjk (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:20
    อายุห่างกันแค่นี้เอง เป็นผู้ชายถือว่าวัยกรุบกริบ อิจฉาน้องวา 😂
    #21,408
    0
  11. #21375 1478Koko (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 08:12
    รักเสี่ยคนนี้ที่สุด
    #21,375
    0
  12. #21364 97line (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 21:06
    เจนโดนแน่
    #21,364
    0
  13. #21322 KS1828 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 17:14
    อายุเสี่ยผิดจากที่คิดมาก...อายุเสี่ยไม่เยอะเลยกำลังดีย์..
    #21,322
    0
  14. #21305 Premmii (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 20:09
    กรี๊ด เสี่ยขา 555555
    #21,305
    0
  15. #21254 Promisenss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 13:50
    ที่ผ่านมาคิดว่าเสี่ย40มาตลอดเลย555 หนูขอโทษค่ะเสี่ย~~~
    #21,254
    0
  16. #21232 Biekps99 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 01:31
    เสี่ยก็ไม่ได้แก่เลยกะลังพอดี
    #21,232
    0
  17. #21159 PNKSSPDS (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:32
    มหาลัยปีสองก็ประมาณ 20 เน้อ เสี่ยแค่ 32 เอง 12 ปีกรุบๆ
    #21,159
    0
  18. #21125 คิตตี้ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:21

    นี่ก็คิดว่าเสี่ย40อัพ5555 อะโหย32เองงง แก่ที่ไหน ยังหนุ่มยังฟิต อายุเท่านี้กำลังแซ่บ อิน้องควรโดนกิลทุกวันด้วนซ้ำ55555

    #21,125
    0
  19. #21108 หิวข้าว อยากกินปลาทู (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 17:49

    อีเจนตายแน่!!

    #21,108
    0
  20. #21097 kimleehyun (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 11:43
    ผิดคาด เรานี่คิดๆไว้ว่าน่าจะสี่สิบต้นๆด้วยซ้ำ 555. ....ยังหนุ่มอยู่เลยวัยกำลังดี
    #21,097
    0
  21. #21081 SweetMw (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 22:06
    นี่ตอนแรกคิดว่าอีเสี่ย35++นะเนี่ย แต่ก็ว่าอยู่มีหนุ่มมาติดเยอะ หน้าตาหล่อเหลา รวยด้วย ไม่แปลกที่จะมีแต่คนเข้าหาอะ อีเสี่ยพอน่ารักก็น่ารักส้ะคนโสดคันตาเลยนะ หมั่นเส้ยยยย ขำพี่อินอะ ไม่มีใครห้ามยัยน้องได้เลย อย่าเรียกพี่อินเถอะน้อง 5555555 จริงๆเสี่ยก็ไม่ได้แก่มากอะไรมากอะ แค่ยัยน้องเด่กกว่าเสี่ยเอามากๆแบบรอบนึง+อีก2-3ปีไรงี้
    #21,081
    0
  22. #21032 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 12:30
    อิมเมจพระเอกนายเอกใช่คริสยอลปะคะ ภูผานี่โดคยองซูแน่ๆ อินทัชคือจงอิน ส่วนอี้น่าจะอี้ชิง แจ็คสันนี่ไม่แน่ใจว่าแจ็คสันก็อตเซเว่นหรือเปล่า อาถังนี่จื่อเทา
    #21,032
    0
  23. #21023 Piszerel (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 15:15
    จัดการเลยค่ะเสี่ย!
    #21,023
    0
  24. #20933 allmysecret (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 11:29
    32 เองห่างกันไม่เยอะนะเพราะเราก็ชอบประมาณนี้ 55555 นึกว่าเสี่ยจะ 40, 41 นู้นนนนน
    #20,933
    0
  25. #20927 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 12:46
    กรุบๆห่างกันประมาณ 13-14 ปี

    เอาเลยค่ะรีบจัดการมันนนนนนนน!!
    #20,927
    0