YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 38 : 35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7011 ครั้ง
    1 ม.ค. 62


35



มือหนาปาดเหงื่อแถวหน้าผากกับแก้มให้กับคนในอ้อมแขนที่ตอนนี้กำลังนอนหอบหายใจหลังจากบทเพลงอันเร่าร้อนได้จบลง ดวงตาคู่คมสบกับแววตากลมใสของเด็กหนุ่มด้วยความเอ็นดู ก่อนจะก้มลงหอมแก้มนิ่มๆ นั่นอีกครั้งจนพอวาเริ่มอยากขยับหนี


ตั้งแต่จูบพอวาได้ เสี่ยก็เอาแต่วุ่นวายแถวแก้มกับปากเขาตลอดจนรู้สึกว่ามันใกล้จะช้ำเต็มที


พอแล้วครับ เหม็นเหงื่อ


อิทธิพลหัวเราะในลำคอมองริมฝีปากอิ่มที่เริ่มยู่น้อยๆ ของอดีตเด็กในปกครองที่ตอนนี้เลื่อนขั้นกลายเป็นคนรักของเขาเต็มตัวอย่างมันเขี้ยว แล้วรั้งร่างของเด็กหนุ่มให้เข้ามาใกล้พลางบังคับใบหน้าหวานให้มองมาที่เขาตรงๆ


พร้อมจะเล่าหรือยัง พอวานิ่งเงียบไปเล็กน้อยกับคำถามของคนเป็นเสี่ย เอาเข้าจริงแล้วเขารู้สึกว่ามีหลายเรื่องเหลือเกินที่อยากจะบอกกับอีกฝ่าย แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากอะไรดี


ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี


งั้นเอาเรื่องที่เมื่อคืนทำไมถึงไม่รับสายฉันก่อนแล้วกัน มันเพราะอะไร?”


เสี่ยรู้ไหมครับว่าทำไมผมถึงไปที่ผับเสี่ยได้?” พอวาไม่ได้กำลังถาม หากแต่กำลังจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ชายหนุ่มฟัง ผมนิสัยไม่ดีเท่าไหร่ แล้วก็ไม่ใช่เด็กดีมากมายอะไรอยู่แล้ว แม่ชอบบอกว่าผมดื้อเงียบ ดื้อจนพาตัวเองเข้ามาเรียนที่มหาลัยนี้ได้ทั้งๆ ที่พ่อกับแม่พยายามกล่อมให้ผมคิดดูให้ดี


อิทธิพลพยักหน้ารับเป็นระยะเพื่อบ่งบอกว่าเขากำลังตั้งใจฟังในสิ่งที่อีกฝ่ายเล่า และเสี่ยหนุ่มก็เห็นด้วยอย่างยิ่งกับแม่ของเด็กน้อยโดยเฉพาะความดื้อ


แล้วพอเข้ามาเรียนจริงๆ ผมก็เจอแบบที่พ่อกับแม่เคยบอกไว้เลย แต่จะโทษสังคมก็ไม่ได้เพราะผมเองด้วยแหละที่พยายามเอาตัวเองเข้าไปยุ่งกับพวกเธอ


พวกเธอ?”


ครับ เป็นอดีตกลุ่มเพื่อนที่ผมเคยอยู่ด้วยตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง


งั้นแสดงว่าเด็กภูผานั่นไม่ใช่เพื่อนที่คบตั้งแต่แรกหรอกเหรอ เห็นดูสนิทกันดีนี่


ใช่ครับ พึ่งรู้จักกับภูผาหลักจากเกิดเรื่องที่ผับของเสี่ยนั้นแหละ ผมทะเลาะกับพวกเจนน่ะ แล้วอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นว่าเธอเกลียดขี้หน้าผมเฉย อันที่จริงเจนก็คงไม่ชอบผมมาตั้งนานแล้วล่ะ แต่ก็ต้องทนกันไปเพราะผมช่วยเรื่องคะแนนงานกลุ่มได้พอวานึก ตัวเขาเองก็อยากจะอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่ดูโดดเด่นเองด้วยโดยไม่คิดถึงผลกระทบที่อาจตามมาหากพวกเธอไม่ใช่คนที่น่ารักพอ


ลองคิดดูว่าถ้าคบกับเพื่อนที่ฐานะต่างกันราวฟ้ากับเหว เวลาพวกหล่อนอยากกิน แต่เขาไปกินด้วยไม่ได้ เวลาพวกหล่อนอยากซื้อ แต่เขาไม่มีกำลังเงินจ่ายได้ เวลาพวกเธอชวนไปเที่ยว แต่เขาไม่สามารถสุรุยสุร่ายได้ขนาดนั้น


แค่คิด พอวาก็รู้ผลลัพธ์แล้วว่าสุดท้ายความสัมพันธ์นี้ก็คงไปด้วยกันไม่รอด เพราะเขาถูกกันออกมาเป็นคนนอกตั้งแต่ที่ไม่สามารถไปร่วมกิจกรรมร่วมกับพวกเธอได้แล้ว ได้แต่เจอหน้ากันเวลาเข้าเรียน พอหมดชั่วโมงก็โบกมือลาแล้วขอตัวกลับหอพักเงียบๆ มีบ้างนานครั้งที่จะไปร่วมทานข้าวด้วย แต่ก็เป็นมื้อราคาแพงแบบที่สามารถใช้กินตามปกติได้หลายวัน


ต่อให้โลกใบนี้ยังมีเพื่อนที่ฐานะแตกต่างกันแต่ยังสามารถเป็นมิตรที่ดีต่อกันได้ นั่นก็เพราะว่าคนสองคนต่างฝ่ายต่างดีต่อกันด้วยความจริงใจจริงๆ ต่างหาก


และเจนจิรากับคนอื่นๆ ก็ไม่ใช่บุคคลประเภทนั้นอยู่แล้ว


แล้วยังไงต่อ ยิ่งฟัง อิทธิพลก็ยิ่งคิดว่าเรื่องราวของพอวาน่าสนใจจริงๆ เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเบื้องหลังที่ทำให้อีกฝ่ายไปเมาอาละวาดในผับเขาได้จะเป็นเพราะเรื่องพวกนี้


สงสัยเธอคงจะเกลียดผมมากเลยบอกว่าจะเอาเรื่องของผมกับเสี่ยไปฟ้องทางมหาลัยฯ ผมก็เลยเครียด


แล้วก็เลยไม่รับสายจากฉัน?”


ครับเด็กหน้าหวานยอมรับแต่โดยดีพลางมองใบหน้าหล่อเหลาของเสี่ยที่ดูบึ้งตึงขึ้นมาหน่อยๆ เพียงแค่เห็น พอวาก็รู้ได้ทันทีว่าเสี่ยของเขากำลังโกรธ ขอโทษนะครับเด็กตัวขาวกระแซะตัวเข้าไปใกล้จนผิวกายยิ่งแนบชิดกว่าเก่าเพื่อเป็นการขอโทษปนอ้อน พอวาไม่อยากจะบอกหรอกว่าหากตัวเองรับสายจากอีกฝ่าย บางทีสถานการณ์วันนี้อาจไม่เป็นไปแบบนี้ก็ได้


คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก


รู้แล้วครับ


แล้วยังมีเรื่องอะไรที่ยังไม่บอกฉันอีกหรือเปล่า


ตอนนี้นึกไม่ออกแล้ว เอาไว้ถ้าคิดอะไรออกจะรีบบอกนะครับ แล้วเสี่ยล่ะ มีอะไรจะบอกผมบ้างหรือเปล่าคราวนี้เป็นเด็กหนุ่มบ้างที่หันกลับมาถามคนแก่กว่า พอวาเลี่ยงที่จะพูดถึงเจียจิ้งเพราะเขาคิดว่าเอาไว้รอจังหวะที่ดีกว่านี้ก่อน สีหน้าใสซื่อที่ดูน่าหมั่นไส้ของเด็กฮ่องกงยังคงอยู่ในความทรงจำของเด็กนักศึกษาไม่ไปไหน


อย่างแรก ต่อไปนี้ถ้ามีอะไรต้องบอกให้ฉันรู้ แล้วฉันเองก็จะทำแบบเดียวกันไม่ว่าเปล่า เสี่ยหนุ่มยังยกมือขึ้นลูบไปมาที่บริเวณแผ่นหลังของเด็กน้อยราวกับกำลังกล่อม ก่อนจะพูดต่อ


ถ้าสงสัยอะไรก็ถาม ฉันไม่ชอบเวลาที่เธอดื้อเงียบ บางเรื่องถ้าไม่พูดออกมาก็ไม่มีใครรู้หรอกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ริมฝีปากอิ่มของคนถูกดุว่าดื้อเงียบเบะออกน้อยๆ พอวาอยากจะเถียงออกไปจริงๆ ว่าเขาไม่ได้ดื้อเงียบขนาดนั้นสักหน่อย ที่ผ่านมาเป็นเพราะความสัมพันธ์ที่มันไม่มีอะไรชัดเจนเลยต่างหาก ว่าพอวามีน้ำหนักมากแค่ไหนในใจเสี่ย เด็กหนุ่มจึงไม่เคยพูดอะไรออกไปที่อาจทำให้กระทบความสัมพันธ์ทั้งหมด แต่กลายเป็นว่าตอนนี้เขาต้องมาถูกดุเพราะความกลัวจะถูกอีกฝ่ายทิ้ง


คิดแล้วก็น่าหงุดหงิด พอวาจึงหันหน้าไปกัดไหล่เปลือยเปล่าอีกฝ่ายเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ร่างทั้งร่างจะถูกคว้าเข้าไปกอด


พอวา เดี๋ยวนี้กล้ากัดเลยเหรออิทธิพลไม่รู้ว่าจะยิ้มหรือจะโกรธดีที่ถูกเด็กหน้าหวานกัดเข้าที่บ่า มันไม่ได้เจ็บอะไรมาก ก็แค่รู้สึกคันหยุบหยิบในใจเท่านั้น


โกรธเหรอครับถามเหมือนกลัวว่าจะถูกโกรธแต่สีหน้าของพอวาในเวลานี้กลับดูยั่วเย้าจนอิทธิพลไปต่อไม่เป็น


เขาเคยบอกว่าพอวาทั้งน่ารักและน่าแกล้ง แต่ในเวลานี้ เขากลับรู้สึกว่ายังน่าตีอีกด้วย


หึ กัดมากๆ ก็ระวังตรงนี้ไว้เถอะมือหนาที่เคยลูบไปมาแถวแผ่นหลังเลื่อนไปยังก้อนเนื้อนิ่มๆ เหมือนซาลาเปาลูกโตของคนอ่อนกว่า พอวากัดปากด้วยความเขินอายก่อนจะยกมือของชายหนุ่มที่กำลังจับบั้นท้ายเขาไว้ออกพลางร้องบอกให้ปล่อยเบาๆ


หิวหรือยัง


อ๊ะ ลืมไปเลย ผมไม่ได้ลางานไว้นี่ครับดวงตาคู่สวยของพอวาโตขึ้นด้วยความตกใจ เขาดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของคนเป็นเสี่ยก่อนจะลุกไปเดินหาโทรศัพท์ด้วยความหวังว่ามันอาจอยู่ในกระเป๋าเสื้อหรือกางเกง


แต่ความหวังของพอวาคงไม่มีทางเกิดขึ้นจริง เพราะโทรศัพท์ที่ตามหากำลังนอนแน่นิ่งสนิทบริเวณหัวเตียงในหอพัก เนื่องจากแบตหมดจากการกระหน่ำโทรหาของภูผาตั้งแต่ช่วงสาย


อิทธิพลมองใบหน้าหวานของคนรักที่กระวนกระวายอยู่เงียบๆ แต่ในใจกลับกำลังยิ้มด้วยความยินดี


ทำยังไงดีครับ นี่จะเย็นแล้วด้วย ไม่ได้ลาล่วงหน้าแถมยังไม่โทรบอกสาเหตุแบบนี้ต้องโดนว่าแน่ๆ เลย


ไม่เห็นเป็นไร ลาออกซะสิ


เสี่ย!”


ร่างสูงใหญ่ของเสี่ยเดินลงจากเตียงแล้วเข้าไปหาคนที่กำลังเม้มปากมองมาด้วยความขัดเคืองอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะดึงแขนของเด็กหนุ่มให้ยืนขึ้นจากกองเสื้อผ้าแล้วใช้มืออีกข้างบีบพวงแก้มนิ่มของพอวาไปมาเหมือนกับกำลังหยอกล้อเล่น


ไปอาบน้ำแล้วไปกินข้าวก่อน ไว้เดี๋ยวค่อยพาไปเอาโทรศัพท์ที่หอ


ก็ได้ครับ

 




 

 

 

 

                หลังจากทานอาหารเสร็จ อิทธิพลก็ทำตามสัญญาด้วยการขับรถพาคนรักหมาดๆ กลับไปยังหอพักเพื่อเอาโทรศัพท์


                ดวงตากลมโตของพอวาจ้องมองสมาร์ทโฟนที่กำลังชาร์จแบตด้วยความเฝ้ารอโดยมีร่างสูงใหญ่ของคนเป็นเสี่ยกึ่งนั่งกึ่งนอนเหยียดลงบนเตียงด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับความกังวลของพอวาไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร


                “ทำไมแบตเข้าช้าอย่างนี้เนี่ยเสียงนุ่มทุ้มบ่นออกมาพลางจดจ้องก้อนแบตที่ขึ้นขีดสีแดงราวกับจะสามารถทำให้มันเพิ่มความเร็วได้


                “มานั่งนี่ก่อนนี่มา จ้องมันไปก็ไม่ได้ทำให้มันเร็วขึ้นหรอก ริมฝีปากอิ่มเบ้น้อยๆ ก่อนจะยอมลุกจากเก้าอี้ไปนั่งบนเตียงข้างอีกฝ่ายแต่โดยดี พอวารู้สึกได้ว่าตั้งแต่ตกลงสถานะกันได้ การกระทำและคำพูดระหว่างพวกเขาก็ดูแตกต่างไปจากเดิมนิดหน่อย


                “จะให้ลาหยุดอีกจริงๆ เหรอครับ


                “ลาออกน่าจะดีกว่า ใบหน้าหวานมุ่ยลงก่อนจะถูกคนเป็นเสี่ยคว้าแขนไปจับ ทำครบเดือนแล้วไม่ใช่เหรอ


                “ครับ ตอนนี้พึ่งเริ่มเดือนใหม่ได้ไม่กี่วันพอพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา พอวาก็พึ่งจะนึกถึงของขวัญที่เขาไปซื้อมาให้อีกฝ่ายออก


                เอายังไงดี เขาควรจะเก็บเอาไว้รอให้ถึงวันที่เป็นวันคล้ายวันเกิดของเสี่ยจริงๆ หรือให้วันนี้เลยดีนะ


                “แต่อีกไม่นานก็จะเปิดเทอมแล้วไม่ใช่หรือไง


                “ก็..พอวาเถียงไม่ออกเพราะเหลือเวลาอีกแค่ประมาณสองอาทิตย์กว่าๆ ที่มหาลัยจะเปิด หรือว่าเขาจะเลิกทำตามที่อีกฝ่ายว่าดี เอาเข้าจริงเด็กหนุ่มหน้าหวานก็เริ่มรู้สึกอยากพักขึ้นมาบ้างแล้วเหมือนกัน แต่จะดูน่าเกลียดเกินไปไหมที่อยู่ดีๆ วันนี้ก็หายไปแบบไม่บอกไม่กล่าวแล้วยังจะไปลาออกอีก


                “อีกเดี๋ยวเธอก็เปิดเทอมแล้วไม่ต้องพูด พอวาก็รู้ความหมายที่ซ่อนอยู่ของคนรัก หากอีกฝ่ายอยากใช้เวลาช่วงนี้ด้วยกันมากขึ้น เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน


                “ก็ได้ครับเด็กน้อยของเสี่ยเลยจำยอมพยักหน้าขึ้นลงอย่างตกลงแล้วคืนนี้จะนอนที่ไหนดีล่ะครับ


                “นอนที่นี่ก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้เช้าค่อยให้แม่บ้านเข้าไปเปลี่ยนผ้าปูเตียงใหม่


                “พอครับ ไม่ต้องพูดแล้ว พอวายกมือขึ้นทาบทับกับริมฝีปากหยักที่ตั้งท่าจะพูดอะไรน่าอายออกมาอีก ใบหน้าหวานขึ้นสีน้อยๆ ด้วยความอายเพราะนึกถึงสภาพเตียงหลังใหญ่ที่ค่อนข้างเละอยู่ไม่น้อยขึ้นมา


                อิทธิพลเอามือของเด็กหน้าหวานที่ปิดปากเขาอยู่ออก ก่อนจะจ้องมองใบหน้าของพอวาเงียบๆ จนคนถูกมองเริ่มทำตัวไม่ถูก


                “มองอะไรครับจู่ๆ ก็จ้องกันแบบนี้ ต่อให้จะคุ้นเคยกันมาสักระยะแล้วแต่พอวาก็ทำตัวให้ชินไม่ได้อยู่ดีกับสายตาของอีกฝ่าย


                “กำลังคิดอยู่ว่าจะพาเธอไปที่ไหนดีหลังลาออก


                “เสี่ย...


                “ถือว่าไปเที่ยวในวันเกิดฉันไง


                “แล้วงานเลี้ยงวันเกิดล่ะครับ?”


                “ไม่มี ปีนี้ไม่ได้จัดอิทธิพลไม่บอกสาเหตุว่าเป็นเพราะเขาจะใช้วันเกิดขออีกฝ่ายเป็นคนรักพร้อมกับย้ายให้ไปอยู่ด้วยกันที่บ้าน ปีนี้งานเลี้ยงวันเกิดใหญ่โตที่จัดขึ้นเป็นประจำเลยยกเลิกไป เท่ากับว่าวันที่จะเป็นวันคล้ายวันเกิดของเขาจริงๆ ในตอนนี้กำลังว่างอยู่


                “อ้าว คิ้วสวยขมวดเข้าหากันน้อยๆ อย่างไม่เข้าใจ ก่อนหน้านี้พอวายังจำได้ว่าเสี่ยเคยบอกให้เขาเตรียมตัวไว้สำหรับงานวันเกิด แต่กลายเป็นว่าตอนนี้ งานที่ว่าไม่มีแล้ว


                “ไม่ต้องสงสัยหรอกน่า มาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะไปที่ไหนกันดี อิทธิพลดึงมือของเด็กน้อยเบาๆ เพื่อให้อีกฝ่ายขยับเข้ามาชิด ก่อนชายหนุ่มจะยกแขนขึ้นวาดไปโอบที่ไหล่ของเด็กหน้าหวานพลางชวนถามถึงสถานที่เที่ยวในวันเกิดของเขาปีนี้แทน

 




 

 

                พอวากำลังทำตัวไม่ถูกกับสายตากดดันของภูผาที่กำลังจ้องมองมาราวกับต้องการเค้นคำตอบให้ได้ว่าทำไมเขาถึงได้มาขอลาออกก่อนกำหนดแถมยังพ่วงคนสำคัญอย่างเสี่ยอิทธิพลมานั่งข้างๆ แบบนี้อีกด้วย


                “น่าเสียดายจัง แต่ก็จริงอย่างที่คุณอิทธิพลว่า ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว น้องภูพอเปิดเทอมก็ไม่ได้ให้มาช่วยงานอะไรที่ร้านเหมือนกันหล่อนว่าพลางหันไปมองใบหน้าลูกชายที่กำลังจ้องมองไปยังเพื่อนหน้าหวานที่นั่งฝั่งตรงข้าม ก่อนจะแอบยื่นมือไปหยิกเนื้อบริเวณหน้าขาของลูกชายเบาๆ ให้รู้สึกตัวว่ากำลังมองเพื่อนอย่างเสียมารยาท


                “ครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนแล้วกัน


                “ค่ะ เดี๋ยวดิฉันเดินไปส่งนะคะ


                พอพวกผู้ใหญ่ลุกออกไปจากโต๊ะ เด็กตาโตที่อดทนเงียบมานานก็รีบเปิดปากถามคำถามออกมาอย่างรวดเร็วทันทีจนแทบไม่ได้หายใจ


                “ทำไมถึงลาออก ไหนตอนแรกบอกว่าอาจจะแค่ลางานเฉยๆ ไปงานวันเกิดของเขาไม่ใช่หรือไง แล้วนี่มันเกิดอะไร เมื่อวานฉันโทรไปเป็นสิบๆ สายก็ไม่มีใครรับ สักพักก็กลายเป็นว่าปิดเครื่องแล้ว โผล่มาอีกทีก็โทรมาบอกแค่สั้นๆ แล้วรีบวาง นี่เสี่ยของนายได้ทำอะไรหรือเปล่า หรือว่าเขาบังคับให้นายลาออก บอกมาสิ


                “ใจเย็นๆ นะภู ถามรัวแบบนี้เราก็ตอบไม่ทันพอดี


                “ก็รีบๆ ตอบมาสักทีสิวะ หายเงียบไปวันเดียวทำไมจากหน้าอมทุกข์ถึงได้ดูสดใสขนาดนี้ได้ประโยคหลังสายตาของลูกชายเจ้าของร้านแอบแฝงไว้ด้วยความรู้ทัน ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นสีจริงจังอีกครั้งกับเรื่องราวของเพื่อนหน้าหวาน


                ไอ้เรื่องกังวลน่ะ เขาปัดตกไปตั้งแต่เห็นข้อความของอีกฝ่ายแล้ว แต่ที่อยากรู้ตอนนี้มากที่สุด คือสถานการณ์ที่เกิดขึ้นมากกว่า


                “ก็... พอวาแกล้งลากเสียงพลางมองดวงตาโตๆ ของเพื่อนตัวเล็กที่แสดงออกว่ากำลังลุ้นกับสิ่งที่เขากำลังพูดด้วยความขบขันก่อนจะถูกอีกฝ่ายยื่นมือมาตีแขนเสียงดังอย่างอารมณ์เสียที่โดนแกล้ง


                “อย่าลีลา!”


                “ก็คบกันแล้ว ใบหน้าหวานเริ่มร้อนขึ้นมาหน่อยๆ เมื่อพูดถึงสถานะระหว่างตนเองกับเสี่ย ทางด้านภูผาที่ได้ฟังก็ถึงกับเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ ริมฝีปากของอีกฝ่ายอ้าออกคล้ายกับอยากจะพูดอะไรออกมาแต่กลับไม่มีแม้แต่เสียงเพราะกำลังอึ้งไปกับเรื่องที่พอวาบอก


                “จริงดิ


                “อื้ม เสี่ยขอเราคบแล้วก็ขอให้ย้ายไปอยู่ที่บ้านของเขาด้วยกัน ส่วนที่ลาออกเพราะใกล้จะเปิดเทอมจริงๆ อีกอย่างคือเราจะไปเที่ยวกับเสี่ยด้วยน่ะ


                “เที่ยวฉลองที่คบกัน?”


                “เปล่า เที่ยวฉลองวันเกิดเสี่ยน่ะ


                “โอ้โห...ดูเหมือนว่าโดภูผาจะนึกได้เพียงแค่คำสั้นๆ เท่านั้นในเวลานี้ ก่อนหน้านี้เขาอาจเคยกังขาถึงความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนหน้าหวานกับอิทธิพล แต่พอเห็นว่าตอนนี้พอวาดูมีความสุขดี ความกังวลที่เคยมีอยู่เกี่ยวกับอีกฝ่ายก็ดูจะลดน้อยลง


                อีกอย่าง พอวาก็ดูจะเป็นคนสำคัญสำหรับคุณอิทธิพลจริงๆ ไม่ว่าจะเรื่องลูกน้องที่ถูกส่งมาให้คอยดูแล หรือการที่ยอมย้ายไปอยู่ที่ห้องพักเล็กๆ ในหอของเพื่อนสนิท


                “ดีใจด้วยนะ


                “ขอบคุณนะ แล้วก็ขอโทษเรื่องเมื่อวานด้วย


                “เออๆ ช่างมันเถอะ ว่าแต่ไปเที่ยวที่ไหนกัน บอกหน่อยสิ


                “อะแฮ่ม


                “แม่…” ร่างของเจ้าของร้านตัวจริงเดินมาใกล้ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ หล่อนส่งยิ้มให้พอวาก่อนจะหันมามองใบหน้าของลูกชายตัวดีอย่างดุๆ


                “น้องวา คุณอิทธิพลบอกว่ารอที่ด้านหน้านะลูก ถ้าคุยกับตาภูเสร็จก็ออกไปหาได้เลย


                “ครับ งั้นผมขอตัวก่อนดีกว่า


                “เดี๋ยวสิ ภูผารีบร้องขึ้นทันทีก่อนจะถูกสายตาของคนเป็นแม่ตวัดมอง ส่วนพอวาที่เห็นแบบนั้นก็แอบยิ้มด้วยความขบขันเล็กน้อยที่เพื่อนตัวเล็กโดนขัดความอยากรู้


                “ไปก่อนนะครับคุณแม่ แล้วค่อยคุยกันนะภู


                “จ้า ถ้าอยากมาช่วยงานที่ร้านอีกก็มาหาแม่ได้เลยนะลูก คุณนายนภาร้องบอกด้วยน้ำเสียงเอ็นดู ก่อนจะหันไปจัดการกับภูผาอีกครั้ง อย่าเสียมารยาท ต่อให้สนิทกันแค่ไหนแต่คนเราก็ต้องมีพื้นที่ส่วนตัว


                พอวาหันกลับไปมองใบหน้าบูดบึ้งของภูผาอีกครั้งที่กำลังโดนผู้เป็นแม่อบรม ก่อนริมฝีปากอิ่มจะยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อได้ยินเสียงบ่นแว่วๆ ว่าอยากรู้ ก่อนออกจากร้านของเพื่อนตัวเล็ก


                เชื่อเถอะ ว่าอีกสักพักแชทของเขาก็คงเด้งคำถามจากอีกฝ่ายอย่างแน่นอนว่าไปเที่ยวที่ไหนกัน

 

 

 

 




...

สวัสดีวันแรกของปี 2019

หวังว่าอ่านนิยายเรื่องนี้แล้วจะมีความสุข สนุกไปกับเรื่องราว
ชีวิตจริงอาจจะเจอเรื่องหนักใจ เครียด ก็อยากให้ผลงานของเราช่วยให้คลายเครียดได้ไม่มากก็น้อยนะคะ

สิ่งที่อยากบอกอีกอย่างคือ ขอบคุณคนอ่านทุกคนมากๆ นะคะ
ขอบคุณสำหรับการติดตาม คอมเมนต์ทุกๆ คอมเมนต์ แท็กสกรีมทุกๆ แท็ก
นิยายเรื่องนี้มาไกลกว่าที่เราหวังไว้มาก
เคยคิดว่าถ้าอัปเกิน 10 ตอนแล้วฟีดแบคยังกระท่อนกระแท่นก็จะยอมแพ้
เพราะช่วงแรกมีเมนต์ 5-6 เมนต์ แท็กสกรีมก็ไม่มีคนสกรีมเลย
แล้วจังหวะก็เป็นใจมาก พอเราเริ่มอัปตอนที่ 11 อยู่ดีๆ ก็มีคอมเมนต์มากขึ้น มีคนเข้ามาอ่านเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
จากที่ช่วงแรกมีเมนต์ตอนละไม่กี่เมนต์ ก็กลายเป็น 10 เป็น 100 คอมเมนต์
ดังนั้นขอบคุณทุกคนมากๆ จริงๆ ที่หลงเข้ามาอ่านแล้วชอบนิยายเรื่องนี้
หวังว่าทุกคนจะอยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ ไม่ได้จบแค่เรื่องเสี่ยกับน้องวาเท่านั้นนะคะ


ขอบคุณทุกคนมากๆ อีกครั้งนะคะ
ขอบคุณจริงๆ ♡

แฮปปี้นิวเยียร์คนอ่านทุกคนนะคะ


...

ขอรีรันเรื่องสั้นตอนเดียวจบที่เราเคยลงไว้สักพักแล้วด้วยนะคะ
ใครยังไม่เคยอ่านก็ลองเข้าไปอ่านกันก่อนได้น้า
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ อา-หลาน(นอกไส้) 18+
สามารถสกรีมได้ที่แท็ก #อาตะวัน

จิ้มที่รูปเพื่อไปอ่านได้เลยค่า





ส่วนใครที่ยังไม่ได้จับจองเสี่ยกับน้องวายังสามารถเข้าไปสั่งซื้อได้จนถึงวันที่ 20/2/2019 นะคะ
ใบสั่งซื้อมีอายุ 3 วัน ถ้าโอนเงิน+แจ้งโอนไม่ทันภายในกำหนดใบสั่งซื้อจะถูกยกเลิกโดยอัตโนมัติ
แต่สามารถเข้าไปสั่งซื้อใหม่อีกรอบได้ด้วยการกดสั่งใหม่นะคะ

เว็บสั่งซื้อ ; scynovels















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.011K ครั้ง

20,941 ความคิดเห็น

  1. #20707 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 19:12
    หวานเลยน้าาา
    #20707
    0
  2. #20666 Fueled me (@JINWOOBIN) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:08
    ภูผาก็คือ5555555555555 เอ็นดูมาก
    #20666
    0
  3. #20534 J-preem (@J-preem) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 06:06
    โอ้ยยยหวานเกิ๊นนนอบอุ่นไปทุกอย่างง
    #20534
    0
  4. #20483 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 12:47
    ก็คนมันอยากรู้นี่เนอะ
    #20483
    0
  5. #20387 S.Map (@mapiiky) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 09:22
    หวานกันเว่อร์ๆๆๆๆๆๆ
    #20387
    0
  6. #20274 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 10:04

    คบกันสักทีลุ้นตั้งนานว่าเสี่ยจะทำอะไร

    #20274
    0
  7. #20181 Kun Kuna (@firstsineun) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 00:17
    คบกันแล้ววววว558
    #20181
    0
  8. #20175 wonnybum (@wonnybum) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 19:19
    เฮ้ออออออออ ลูกใกล้จะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว ค่อยโล่งอกหน่อย เพราะคิดว่าเด็กๆของเสี่ยจะวุ่ยวายกว่านี้ สรุปคือเสี่ยเอาอยู่ทุกคน ยกเว้นน้องวา
    #20175
    0
  9. #20014 My Little G. (@199012001) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 18:06
    พอคบกันแล้วมันก้จะดูหวานแปลกๆ
    #20014
    0
  10. #19835 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 20:18

    น่ารักกกก

    #19835
    0
  11. #19543 rintwo (@rintwo) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 03:55
    น่ารัก
    #19543
    0
  12. #19464 cosmozoey (@cosmozoey) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:30
    โด ภูผา?
    #19464
    0
  13. #19442 Jjunep (@drakenz) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:48

    น่ารักกกกก
    #19442
    0
  14. #19401 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:12
    น่ารักทั้งคู่เลยอะ
    #19401
    0
  15. #19324 MeltMind_ (@maijabong) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:55
    ชัดเจนนนนนน~
    #19324
    0
  16. #19203 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:47
    เค้าคบกันแล้วววววววว
    #19203
    0
  17. #19165 Pin(e)applez (@Maybeway) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:59
    แม่จ๋าาา!!! เค้าคบกันแย้ววววววว!!!
    #19165
    0
  18. #19068 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:13
    ชัดเจนละเด้อ
    #19068
    0
  19. #19023 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:07
    พอน้องบอกภูผาพูกว่าคบกันแล้วดีใจมากอะ ความรู้สึกเหมือนเพื่อนเราได้ปลดล็อคความเศร้าออกเสียที5555555
    #19023
    0
  20. #18965 โลกสีม่วง77 (@chacha777) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:40
    ไม่คิดว่าเสี่ยเขาจะน่ารักขนาดเลยอ่ะ TT
    #18965
    0
  21. #18953 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:21
    คบกันแล้วววววว!!!!!!!! น้องงงงง
    #18953
    0
  22. #18750 Solalanp (@Solalanp) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:31
    ดีใจเลย เป็นแฟนกันแล้วว น้องภูน่ารักจะมีเรื่องของภูมั้ยน้อ
    #18750
    0
  23. #18744 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:52
    น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆฮืออออ
    #18744
    0
  24. #18382 UDiE47 (@UDiE47) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:20
    ให้โลกนี้มันเปงสีชมพูวววว
    #18382
    0
  25. #17439 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29
    งี้เองสินะโลกสีชมพูว
    #17439
    0