YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 18 : 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 133,314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,404 ครั้ง
    14 พ.ย. 61

16



                วันนี้ทั้งวันพอวาวุ่นอยู่แต่กับการรับน้องๆ ระดับมัธยมจนแทบไม่มีเวลาปลีกตัวไปไหน นอกจากนี้หลังจากเลิกงานแล้วยังต้องมาขนถุงขยะทั้งหลายไปยังหลังคณะและช่วยจัดเก็บอุปกรณ์ข้าวของต่างๆ ให้เข้าที่เข้าทางสำหรับใช้ในวันต่อไปซึ่งจะเป็นเพื่อนอีกกลุ่มที่ผลัดเวรกัน


                ใบหน้าหวานมองความเรียบร้อยของพื้นที่ที่กลับมามีสภาพเรียบร้อยด้วยความโล่งอกก่อนจะหันไปมองภูผาที่ยืนถอนหายใจแล้วบ่นออกมาเสียงดังอย่างยิ้มๆ


                เหนื่อยชะมัด


                เอาน่า กลับบ้านกันดีกว่าเด็กหนุ่มยกยิ้มพลางดูเวลาที่นาฬิกา พอเห็นว่าหกโมงจะครึ่งแล้วก็ล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความหาพี่เลี้ยงผิวเข้มที่ป่านนี้คงจอดรถรอเขาอยู่แถวลานจอดรถข้างคณะให้ขับออกมารับได้เพื่อกลับไปหาใครบางคนที่เมื่อคืนพึ่งรับปากไว้ว่าจะรีบกลับ


                พอเห็นว่าข้อความที่ส่งไปขึ้นอ่านเรียบร้อยแล้ว พอวาจึงหันมาเอ่ยลากับเพื่อนตัวเล็กทันทีโดยไม่ลืมโบกมือบ๊ายบายเล็กน้อย


                วา


                มีอะไรใบหน้าหวานหันมาถามด้วยความสงสัย ยังไม่ทันที่เขาจะได้ก้าวเท้าออกไปดีก็ถูกภูผาเรียกพร้อมกับคว้าแขนไว้แน่น  


                อย่าลืมมาช่วยติวให้ด้วยนะ


                ได้สิ ไม่ลืมหรอก เราไปนะ


                อืม  บาย


 




 

                เพราะเสี่ยมีประชุมด่วนเข้ามาอย่างกะทันหัน นัดทานข้าวเย็นด้วยกันกับพอวาเลยเป็นอันต้องเลื่อนเวลาออกไปก่อนจนกว่าจะประชุมเสร็จ


                ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันน้อยๆ เมื่อรู้สึกได้ว่ากระเพาะกำลังร้อง พอวาแกะซองขนมที่พี่อินทัชยกเข้ามาเสิร์ฟพร้อมน้ำทานจนเกือบหมด เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงแต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเสี่ยจะเดินเข้ามาสักทีจนคนรอเริ่มทนไม่ไหว


                ก๊อก ก๊อก ก๊อก


                ขออนุญาตครับสิ้นเสียง ประตูห้องทำงานของคนที่มีอำนาจที่สุดในตึกแห่งนี้ก็เปิดออกพร้อมร่างของอี้ที่เดินตรงเข้ามาหาคนของเสี่ยพร้อมคำถามที่ได้รับมาจากเจ้านายอีกที


                เสี่ยใกล้จะประชุมเสร็จแล้วครับ อีกประมาณ 10นาที คุณพอวาอยากทานอะไรหรือเปล่าครับ?” เหมือนสิ่งที่เฝ้ารอคอยมานานในที่สุดก็เป็นจริงสักที พอวาฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะนึกไปถึงอาหารจำพวกฟาสต์ฟู้ดที่ใช้เวลารอไม่นานมากนักหากโทรสั่งตั้งแต่ตอนนี้เพื่อให้ไปส่งที่คอนโดเลย


                ไก่ทอดกับพิซซ่า คุณอี้โทรสั่งตอนนี้เลยได้ไหมครับ แล้วให้ไปส่งที่คอนโด เวลาน่าจะพอดีกัน


                อี้มองคนที่พูดถึงไก่ทอดกับพิซซ่าด้วยท่าทางสดใสผิดกับตอนแรกที่เขาเข้ามาอย่างสิ้นเชิงอย่างนึกเอ็นดูแล้วตอบตกลงออกไป เพราะยังไงแล้วเจ้านายของเขาก็คงตามใจเด็กหนุ่มหน้าหวานคนนี้อยู่ดี แถมคนทั้งคู่ก็ดูจะหิวไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ด้วย


                แน่นอนครับ


 

 




 

                อิทธิพลเคาะนิ้วลงบนโต๊ะประชุมเป็นจังหวะขณะที่กำลังฟังคนสรุปผลรายงานทั้งหมด เพราะธุรกิจที่มาเก๊าดูท่าจะมีปัญหาเข้ามาทำให้เขาต้องรีบเรียกประชุมด่วนอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้


                และเขาจะไม่รู้สึกอยากให้ทุกอย่างรีบตัดจบไปเร็วๆ เลยแม้แต่น้อยหากก่อนหน้านี้ไม่ได้นัดพอวาเอาไว้ ในที่สุด เวลาเกือบสองชั่วโมงเต็มก็จบลง ชายหนุ่มยกนิ้วขึ้นส่งสัญญาณเรียกให้แจ๊คสันที่ยืนอยู่ทางด้านหลังเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะกระซิบออกคำสั่งกับมือขวาเสียงเบา


                บอกอี้ให้พาคุณพอวาลงไปรอที่รถเลย ว่าจบก็หันมาให้ความสนใจกับการประชุมต่อ มือหนาของเสี่ยเลื่อนไปจับไมค์มาพูดถึงปัญหาและทางแก้ทั้งหมด จากนั้นก็เน้นย้ำหน้าที่ที่แต่ละฝ่ายได้รับมอบหมายอีกครั้งก่อนจะบอกเลิกการประชุมแล้วลุกขึ้นเดินนำคนที่เหลือออกไปจากห้อง


                จัดการเคลียร์งานต้นเดือนหน้าของฉันเอาไว้ด้วยสัก 3วัน


                ครับเสี่ย


                อี้ล่ะคำถามต้องการถามถึงคุณพอวา แต่เจ้านายของแจ๊คสันกลับพูดถึงชื่อของคนสนิทออกมา หนุ่มลูกครึ่งที่อยู่มานานเริ่มจับทางของเจ้านายได้เลยเอ่ยรายงานออกไปว่าอี้ได้พาคุณพอวาไปรอที่รถแล้ว แถมอีกฝ่ายยังสั่งอาหารฟาสต์ฟู้ดแล้วด้วย


                ดวงตาของมือขวาแอบชำเลืองดูท่าทางของเสี่ยที่ไม่รู้ว่าจะแอบไม่พอใจหรือเปล่ากับอาหารที่เด็กหน้าหวานสั่ง เพราะต้องการรักษารูปร่างให้ดูดีอยู่เสมอ แถมเป็นพวกติดรักสุขภาพกับอาหารผิดกับภาพลักษณ์ เจ้านายของเขาเลยค่อนข้างใส่ใจกับเรื่องกินเป็นพิเศษ ถึงแม้จะไม่ได้เคร่งแต่อาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดก็แทบไม่เคยอยู่ในลิสต์ของอีกฝ่ายเลยหากไม่จำเป็นนับตั้งแต่ที่เขาเข้ามาทำงานด้วย


                เสี่ยจะให้อี้สั่งอยากอื่นเพิ่มไหมครับ


                เอาอกไก่มาด้วยแล้วกัน


                ครับ


                เขารับคำแล้วก้าวเท้าตามอีกฝ่ายเข้าไปในลิฟต์ ก่อนจะกดปุ่มชั้นใต้ดินและหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาอี้ให้สั่งไก่ตรงส่วนอกมาให้เจ้านายด้วย

 




 

 

 

                ใบหน้าของพอวาคล้ายกับเด็กที่เตรียมจะร้องงอแงเมื่อคำบอกเล่าจากคุณอี้เรื่องที่เสี่ยไม่ปลื้มอาหารฟาสต์ฟู้ดดังขึ้นหลังจากที่เข้ามานั่งรอภายในรถแล้ว


                แต่ไม่ต้องห่วง ผมสั่งส่วนอกเพิ่มให้กับเสี่ยแล้วครับ


                คุณอี้…” พอวาลากเสียงเรียกชื่อคนสนิทของเสี่ยออกมา ดวงตากลมโตมองสีหน้าและท่าทางสบายอกสบายใจของคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าจนรู้สึกหมั่นไส้


                ครับ?”


                ทำไมไม่บอกผมก่อนที่จะสั่งล่ะ


                เสี่ยให้ผมมาถามว่าคุณพอวาอยากทานอะไร ถ้าคุณพอวาบอกว่าไก่ทอดกับพิซซ่าก็ต้องเป็นไก่ทอดกับพิซซ่าสิครับ เอาน่า อย่ากังวลไปเลยครับ เสี่ยไม่ว่าอะไรคุณพอวาแน่นอนอี้พูดด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงจังกึ่งล้อเล่น แต่ประโยคสุดท้ายเขาไม่ได้ล้อเล่นอย่างแน่นอน


                จะบอกว่าเขาอยากลองของก็ได้ที่อยากรู้ว่าปฏิกิริยาของเจ้านายจะเป็นอย่างไรหากต้องทานอาหารประเภทที่ตัวเองไม่ชอบโดยที่คนสั่งคือคุณพอวา


                นั่น เสี่ยเดินมาแล้วครับอี้บอกเมื่อร่างสูงใหญ่ของคนเป็นเสี่ยกำลังเดินตรงมาทางนี้ เจ้าตัวจึงเปิดประตูลงจากรถไปเพื่อส่งมอบกุญแจให้กับชายหนุ่ม


                พอวามองเหตุการณ์ด้านนอกเงียบๆ เขาเห็นเพียงท่าทางของเสี่ยที่ดูกำลังสั่งงานอะไรบางอย่างกับทั้งมือซ้ายและมือขวา ก่อนที่ร่างของคนแก่กว่าจะเดินมาเปิดประตูรถด้านคนขับแล้วออกคำสั่งกับเขาเสียงเรียบ


                มานั่งข้างหน้า


                พอวาเปิดประตูแล้วย้ายไปนั่งข้างคนขับอย่างว่าง่าย ริมฝีปากอิ่มแอบเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ความตื่นเต้นที่จะได้พบหน้าแทบจะหายไปแล้วแทนที่ด้วยความกังวลเรื่องอาหารที่สั่งไป


                เป็นอะไร เพราะเห็นสีหน้าของคนเด็กกว่าดูหงอยๆ อิทธิพลเลยเอ่ยทักพลางยกมือขึ้นแตะแก้มนุ่มของอีกฝ่ายสองสามทีก่อนที่จะออกรถ


                เสี่ยโอเคกับเรื่องอาหารใช่ไหมครับ


                ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้รู้สึกว่าเรื่องพวกนี้มันงี่เง่าขึ้นมา หากเป็นก่อนหน้านี้ที่เขายังไม่รู้สึกชอบอีกฝ่ายก็คงจะไม่รู้สึกแบบนี้ใช่ไหม? ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงต้องแคร์เสี่ยมากขนาดนี้


                ทำไมถึงจะไม่โอเคล่ะ


                ก็มันเป็นของที่เสี่ยไม่ชอบไม่ใช่หรือครับ


                ไร้สาระน่า ไม่ชอบไม่ได้แปลว่ากินไม่ได้ ไม่ต้องทำหน้าเหมือนโดนฉันดุแบบนี้ชายหนุ่มว่าออกไปด้วยน้ำเสียงธรรมดาแล้วใช้มือข้างเดิมกับที่แตะแก้มของพอวาเอื้อมไปจับมือของเด็กนักศึกษาขึ้นมาลูบเล่นแผ่วเบา แม้สัมผัสของพอวาจะให้ความรู้สึกหยาบกระด้างไม่นุ่มมือเท่ากับคนอื่นแต่กลับทำให้เขารู้สึกสบายใจได้มากกว่า


                พอรู้ว่าเรื่องที่คิดมากกลายเป็นไม่มีอะไร พอวาก็จัดการกระชับฝ่ามือที่ถูกกุมไว้แล้วเอ่ยออกมาอย่างออดอ้อนเล็กน้อย ก่อนจะได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าจากอีกฝ่าย งั้นรีบไปกันดีไหมครับ ผมหิวมากเลย


                อืม

 


 

 

                พอวามองคนที่บอกว่าไม่ชอบอาหารฟาสต์ฟู้ดเท่าไหร่แต่กำลังทานเนื้อไก่อย่างเอร็ดอร่อยจนหมดมาดอย่างยิ้มๆ พลางส่งทิชชู่ซับคราบซอสที่เลอะบริเวณมุมปากนิดๆ ให้ชายหนุ่มแผ่วเบา


                ยิ้มอะไรของเธอพอรู้ตัวว่ากำลังถูกมองด้วยสายตากึ่งล้อเลียนกึ่งขำอิทธิพลก็รู้สึกอายขึ้นมา ก็ใครใช้ให้รสชาติของไก่ทอดกับพิซซ่าอร่อยขนาดนี้กัน


                ยิ่งนานๆ ทีถึงจะยอมจับอาหารประเภทนี้เข้าปาก รสชาติของมันก็เหมือนจะยิ่งอร่อยกว่าปกติอย่างไม่มีหตุผล


                เปล่าครับ แค่ไม่คิดว่าเสี่ยจะกินได้เยอะขนาดนี้ขนาดบอกว่าไม่ชอบนะเนี่ย พอวาได้แต่คิดในใจกับประโยคท้ายแล้วลงมือทานพิซซ่าในส่วนของตัวเองต่อโดยคอยมองคอยดูอีกฝ่ายเป็นระยะ แถมบริการส่งน้ำให้ถึงปากอีกด้วย


                จบงานวันนี้แล้วยังมีงานอะไรต่ออีกหรือเปล่า


                ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองใบหน้าคนถามที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันก่อนจะเลิกคิ้วน้อยๆ แล้วพยักหน้ารับ มีครับ ผมต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบอาทิตย์หน้า พอคิดถึงตารางสอบที่จ่อติดกับงานโอเพ่นเฮ้าส์ที่พึ่งจบไปหมาดๆ พอวาก็อยากจะถอนหายใจยาวแล้วล้มตัวลงนอนด้วยความขี้เกียจ แค่คิดถึงกองชีทวิชาทั้งหมดที่ต้องอ่านก็รู้สึกหมดแรงแล้ว


                ใบหน้าหวานเริ่มจะบิดเบี้ยวออกมาเล็กน้อยจนคนมองอยากจะเอื้อมมือไปบีบแก้มกับปากอิ่มนั่นให้ช้ำ พอวาคงไม่รู้ตัวว่าตอนนี้กำลังทำหน้าทำตาได้น่าหยิกแค่ไหนในสายตาของคนแก่กว่า


                สอบเสร็จเมื่อไหร่


                วันที่3 ครับ


                มีพาสปอร์ตไหม?”


                ครับ?” พอวาร้องออกมาอย่างสงสัยกับคำถามนั้นแล้วส่ายหน้าก่อนตอบ ไม่มีครับ


                ถึงแม้ฐานะทางบ้านของเขาจะไม่ได้แย่แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะยอมทุ่มเงินไปเที่ยวต่างประเทศแบบยกครอบครัวในขณะที่ยังมีภาระค่าใช้จ่ายแบบนี้หรอก เด็กหนุ่มจึงไม่เคยมีความคิดเกี่ยวกับการไปทำพาสปอร์ตมาก่อน จนกระทั่งเสี่ยเอ่ยปากถามนี่แหละ


                ให้อินทัชพาไปทำซะ สอบเสร็จฉันจะพาไปมาเก๊า


                อะไรนะครับ!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างมองคนพูดเรื่องไปต่างประเทศได้หน้าตาเฉยเหมือนกับบอกว่าจะพาไปห้างอย่างไรอย่างนั้น


                ทำไม ไม่อยากไป?”


                อยาก!” คนเด็กกว่ารีบร้อนตอบออกไป ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างเขินๆ กับความรวดเร็วในคำตอบของตัวเอง พอวาได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอจากคนแก่กว่าดังขึ้นจนเผลอเงยหน้ายู่ปากใส่อีกคนอย่างไม่พอใจที่โดนหัวเราะ


                น่ารัก


                พอวาของเขาน่ารักน่าแกล้งจริงๆ









                กระเป๋าเดินทางใบเล็กถูกลากมากองไว้ที่พื้นหน้าตู้เสื้อผ้า เจียจิ้งเลือกหยิบชุดเพียงแค่ไม่กี่ชุดกับของใช้ส่วนตัวบางชิ้นยัดลงกระเป๋าอย่างลวกๆ  แล้วรูดซิปปิด


                หลังจากมาใช้ชีวิตในไทยได้เกือบสองอาทิตย์ ก็ถึงเวลาที่ต้องกลับไปยังฮ่องกงสักที เรื่องที่เขาอยากจะมาซัมเมอร์พร้อมลงเรียนทำอาหารเล่นๆ ฆ่าเวลาไม่ได้รับการคัดค้านใดๆ จากครอบครัว ประกอบกับมีญาติผู้พี่อย่างกวานซีช่วยรับรองให้ว่ามีเพื่อนสนิทที่ไทยคอยดูแลน้องชายให้เป็นอย่างดี พ่อแม่ของเขาก็ตอบตกลงอย่างไม่มีปัญหา


                เหลือก็แค่รอเวลาที่จะกลับมาไทยใหม่อีกครั้งเท่านั้น


                “เฮียพลล่ะร่างของคนจากฮ่องกงลากกระเป๋าเสื้อผ้าออกมาจากห้องนอนแล้วร้องถามหาเฮียอิทธิพลของเจ้าตัวกับลูกน้องของอีกฝ่าย


                เพราะเมื่อสองวันก่อนเขาได้ไปทานข้าวเย็นกับชายหนุ่มเพียงสองต่อสอง เจียจิ้งเลยถือโอกาสร้องขอให้อิทธิพลมาส่งที่สนามบินในวันนี้ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้แสดงท่าทีตอบรับอะไรออกมาชัดเจนจนไม่กล้าเซ้าซี้ต่อเพราะกลัวชายหนุ่มจะรำคาญ


                ยิ่งเห็นว่าออกัสคนนั้นร้ายกาจในการวางตัวต่อหน้าชายหนุ่มขนาดไหน เขาก็ยิ่งต้องระมัดระวังตัวเองเวลาอยู่กับเพื่อนพี่ชายมากขึ้นเท่านั้น


                “เสี่ยติดประชุมอยู่ครับ


                “อะไรกันน้ำเสียงที่เตรียมจะโวยวายเงียบลงทันทีที่นึกได้ว่ายังมีถังที่ยืนอยู่ด้วย


                นี่เขากำลังจะไปสนามบินแล้วนะ ทำไมถึงยังประชุมอยู่อีก


                “เสี่ยคงจะมาส่งคุณเจียจิ้งไม่ทัน จะไปสนามบินกันเลยไหมครับ?” ถังโกหกหน้าตายออกไป เรื่องประชุมอะไรนั่นเป็นความจริงเพียงแค่ส่วนเดียวเท่านั้น เพราะต่อให้ว่าง เจ้านายของเขาก็คงเลือกใช้เวลากับคุณพอวามากกว่านั่งรถมาสนามบินเพื่อส่งน้องชายเพื่อนเก่าแบบนี้


                เจียจิ้งยืนนิ่งไปครู่หนึ่งหลังฟังจบ เด็กหนุ่มพยายามมองท่าทางของถังอย่างจับผิด แต่ไม่รู้เพราะอีกฝ่ายหน้าตายเกินไปหรือพูดความจริงกันแน่ เขาถึงไม่สามารถเดาได้เลย


                เมื่อไม่สามารถที่จะทำอะไรได้แล้วทางเดียวที่ตอนนี้เขาต้องทำก็คือการนั่งรถไปสนามบินแต่โดยดี เจียจิ้งจึงพยักจำยอมก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไปแล้วยกหน้าที่ขนกระเป๋าให้เป็นหน้าที่ของถังลากตามหลังมา


                ‘คุณออกัสเป็นแค่เพื่อนกับเฮียเหรอครับ?’


                ‘แล้วเสี่ยบอกคุณเจียจิ้งว่ายังไงเหรอครับ


                บทสนทนาและภาพรอยยิ้มมีเลศนัยของดาราหนุ่มหน้าหวานยังติดอยู่ในหัวของเขาไม่ไปไหน คำถามที่ได้รับคำตอบแบบกำกวมออกมาทำให้เจียจิ้งรู้สึกหงุดหงิด แล้วช่วงเวลานี้ที่เขากลับฮ่องกงก็ไม่รู้ว่าดารานั่นจะได้เจอหรือทำอะไรกับเฮียอิทธิพลของเขาหรือเปล่า


                นี่


                “ครับ?”


                “ลองถามเฮียพลอีกรอบทีสิ บางทีตอนนี้อาจจะประชุมเสร็จแล้วก็ได้นะทันทีที่พูดจบ ริมฝีปากของเด็กหนุ่มก็เม้มเข้าหากันแน่นแล้วมองใบหน้าของถังที่มีเพียงรอยยิ้มบางเบาฉาบเอาไว้เท่านั้น


                “ผมจะลองติดต่อให้นะครับ ลูกน้องของเสี่ยกดโทรศัพท์ติดต่อให้โดยมีสายตาเต็มไปด้วยความหวังของเด็กหนุ่มจ้องมองอยู่


                คนที่รู้คำตอบดีอยู่แล้วอย่างอาถังขี้เกียจจะพูดมาก ต่อให้เขาบอกว่าเสี่ยไม่ว่างยังไง คุณเจียจิ้งก็คงไม่ยอมแพ้อยู่ดีจนกว่าจะเห็นเขายกโทรศัพทขึ้นมาโทรนั่นแหละ ทว่าเขาเลือกต่อสายหาคุณอี้ที่ป่านนี้คงกำลังตรวจงานลูกน้องอยู่แทนแล้วคุยกับปลายสายไม่กี่คำก็ค่อยวางลงแล้วหันหน้ามาแจ้งข่าวร้ายแก่เจียจิ้งอีกครั้ง เสี่ยยังประชุมอยู่ครับ

 

 

 




 

 

                ดวงตาคมกริบจ้องมองไหล่เปลือยเปล่าที่โผล่พ้นออกมาจากผ้านวมสีขาวเรียบนิ่ง


                อิทธิพลกำลังรู้สึกแปลกประหลาดกับความคิดและความรู้สึกของตัวเองอย่างบอกไม่ถูก มือหนาเอื้อมไปลูบผิวเนื้อของเด็กน้อยที่นอนหลับสนิทอยู่ในอ้อมกอดก่อนจะโอบกระชับร่างของพอวาแล้วถอนหายใจออกมาแผ่วเบา


                “อื้อ คนที่โดนลมหายใจร้อนๆ กับการขยับตัวก่อกวนเริ่มขมวดคิ้ว เปลือกตาค่อยๆ เปิดออกอย่างเชื่องช้าแล้วมองใบหน้าหล่อเหลาของคนแก่กว่าที่ดูเหมือนจะตื่นนานแล้วด้วยความมึนงง


                พอวามองหน้าของชายหนุ่มอย่างเงียบๆ เกือบนาทีก่อนจะทนความรู้สึกเพลียไม่ไหว เด็กน้อยของเสี่ยเลยปิดเปลือกตาแล้วหลับลงไปอีกรอบจนคนมองนึกขำ

 


 

                กว่าพอวาจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง พื้นที่ข้างกายก็ไร้เงาของเสี่ยแล้ว


                ดวงตาคู่สวยเหม่อมองห้องนอนเงียบเชียบก่อนจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหลังเข้ากับหมอนใบโต พอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่เกิดขึ้นหลังจากทานอาหารเสร็จ ริมฝีปากอิ่มก็แอบยกยิ้มขึ้นอย่างเขินอายแล้วก็ต้องหุบลงเมื่อสุดท้ายทุกอย่างก็ว่างเปล่าจนไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดขึ้นจริง


                พอวาก้าวเท้าลงจากเตียงในขณะที่ร่างกายเปลือยเปล่าแล้วเดินตรงเข้าไปห้องน้ำเพื่อจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินออกไปที่ด้านนอกที่คงมีพี่เลี้ยงผิวเข้มรอคอยอยู่ก่อนแล้ว


                “พี่อินเด็กหนุ่มเอ่ยทักคนที่ยืนรอเสียงใส ก่อนจะได้รับรอยยิ้มกลับมา


                “เสี่ยให้พาคุณพอวาไปทำธุระ จะไปกันเลยไหมครับ?”


                “ครับ


               

 

 

               


 

                ออกัสแอบนอนมองร่างสูงใหญ่ของเสี่ยที่กำลังโทรศัพท์กับลูกน้องเงียบๆ


                อยู่ดีๆ วันนี้เขาก็ได้รับข่าวดีว่าเสี่ยต้องการพบ ทีแรกดาราหนุ่มคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะคิดถึงเขาขึ้นมาหลังจากไม่ได้เจอหน้ากันหลายวัน แต่ปรากฏว่าทำกันไปได้ไม่เท่าไหร่ อยู่ดีๆ ชายหนุ่มก็ดันหงุดหงิดขึ้นมา กว่าเขาจะหาข้ออ้างยื้อให้อีกฝ่ายอยู่ต่อด้วยกันได้ก็เกือบจะต้องบีบน้ำตาออกมา


                อืม รู้แล้วเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นเบาๆ ออกัสแสร้งทำเป็นหลับไม่รู้เรื่องก่อนจะรีบปิดตาลงเมื่อรู้สึกว่าชายหนุ่มกำลังจะหันหน้ามาทางตน


                พอเสียงเปิดปิดประตูดังขึ้น เขาถึงได้กล้าแอบย่องเท้าลงจากเตียงแล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาใครบางคน


                “ลงไปแล้ว เอ่ยบอกกับปลายสายเสียงเบาแล้วรีบกดวางเมื่อได้รับคำตอบกลับมา


                คนโปรดของเสี่ยที่ช่วงนี้รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังโดนกีดกันให้ออกห่างจากอีกฝ่ายเรื่อยๆ กำลังรีบหาหนทางยื้อเวลาชีวิตเอาไว้ ถึงแม้มันจะเป็นวิธีที่ตัวเองเคยค่อนแคะมาก่อนว่าโง่เง่ามากก็ตามกับการแอบถ่ายแบบนี้


                นอกจากออกัสจะรู้สึกว่าเส้นทางที่ก้าวเดินไม่มั่นคงแล้ว หลังจากไม่มีงานเข้ามาเลยนับตั้งแต่ที่โดนชายหนุ่มสั่งให้ถอนตัวออกจากกองถ่ายของผู้กำกับชาตรี เขายังรู้สึกเหมือนกำลังถูกเด็กเจียจิ้งอะไรนั่นเขี่ยให้หลุดจากตำแหน่งพ่วงด้วยการเข้ามาแทนที่แปลกๆ


                จนถึงวันนี้เขาก็ยังจำคำพูดของเด็กนั่นได้ไม่ลืม อยากจะเรียนทำอาหารแถมยังอยากลองเป็นดาราแบบเขาดูบ้างแต่ต่อหน้าเสี่ยกลับพูดถึงแค่เรื่องเรียนเท่านั้น


                ก็แค่สนุกๆ ถ่ายแบบหรือถ่ายโฆษณาที่ไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้นี่ครับ


                เขารู้ว่าไม่ใช่เรื่องยากหากเสี่ยจะให้อำนาจที่มีอยู่ในมือจับเด็กคนหนึ่งยัดเข้าสู่วงการบันเทิง ยิ่งถ้าหากเด็กนั่นมีความสามารถด้วยแล้วก็ยิ่งกลายเป็นเรื่องง่ายดายเข้าไปกันใหญ่


                เพราะหากตัดอคติส่วนตัวออกไป เจียจิ้งก็จัดว่าเป็นเด็กหนุ่มที่หน้าตาดีมากคนหนึ่ง


                ออกัสยืนคิดอย่างเหม่อลอยก่อนเสียงร้องเตือนข้อความเข้าจะดังขึ้นพร้อมรูปถ่ายของชายหนุ่มที่พึ่งลงไปเมื่อครู่ในมุมที่ดูไม่ชัดมากแต่ก็ไม่เบลอจนดูไม่ออกว่าใครเป็นใคร ดาราหน้าหวานยิ้มมุมปากออกมาอย่างพึ่งพอใจกับภาพที่ได้รับก่อนจะกดโทรศัพท์ต่อสายหาคนเมื่อครู่ต่อ

               

 

 

 

 







...

ใจเย็นๆ กับเรื่องมาม่านะคะพึ่งบอกว่าเตรียมหาหม้อเฉยๆ อย่าพึ่งแตกตื่นน

เรื่อง NC เราเอาลงบล็อกแล้วนะคะ ใครที่มาขอตั้งแต่ 12/11/2018 หลัง 22.00น. เราจึงไม่ส่งให้น้า

อย่าโกรธหรือไม่พอใจกันเลยเน้อ  ไปตามหาอ่านได้ในบล็อกหรือเล้าเป็ดได้เลยค่า

วิธีตามหาฉากที่หายไป ลองส่องตามแท็กนิยายเรื่องนี้หรือแอคทวิตเรานะคะ (หาได้แถวๆ หน้าบทความ)

สุดท้ายขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ติดตามอ่านแล้วก็ชอบเรื่องนี้

รวมไปถึงขอบคุณสำหรับคอมเมนต์/แท็กกสรีมมากๆๆ เลยนะคะ

ที่สำคัญ เมื่อคืนเรื่องนี้ติดอันดับ 5 ในหมวดนิยายวายกับเค้าด้วย

ดีใจมากกกกก ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้อันดับดีมากๆ ขนาดนี้ ขอบคุณทุกคนนะคะT_T

...


ครบแล้วนะคะ

ความวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ กำลังเริ่มขึ้น คิดว่ามันไม่ได้มาม่ามากหรอก

แต่เหนือสิ่งอื่นใด

เราไม่รู้จะทำยังไงกับการให้ทุกคนเข้าใจตรงกันว่า NC ตอนที่ 1 / 7 / 12 ไม่ส่งแล้วเพราะเอาลงบล็อกแล้ว T___T

พลีสสสสสสส

อ่านนิยายแล้วช่วยอ่านทอล์คเราหน่อยน้าา เราเอาลงบล็อกแล้วนะคะ ถ้าหาไม่เจอจริงๆ DM มาถามได้เลยค่า

ส่วนแอคทวิตเตอร์เราชื่ออะไรมีบอกที่หน้าบทความเลย 


สุดท้าย อยากทราบว่าถ้าสมมติ...สมมตินะคะ ว่าเรื่องนี้จะมีเล่ม มีใครสนใจไหมคะ

ถ้าใครสนใจ รบกวนช่วยเข้าไปกรอกฟอร์มนี้ให้หน่อยน้า

ฟอร์มสำรวจความสนใจ Over The Edge 

ขอบคุณมากๆ ค่ะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.404K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,674 ความคิดเห็น

  1. #21609 lek0868909108 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 15:00
    ทำไมมีอะไรกับพอวายังมาต่อกับออกัสอีกเฮ้อ อิเสี่ยนี่
    #21,609
    0
  2. #21488 GFMB (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 15:27
    เอาแล่วววววววๆๆ
    #21,488
    0
  3. #21451 madam1689 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 01:57
    รักเสี่ยคะ❤️❤️❤️
    #21,451
    0
  4. #21391 galepn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:23
    กลับมาอ่านอีกรอบก็ยังมอหอเสี่ย หลงน้องขนาดนั้นยังกลับมานอนกับออกัสอีกหรอ เปนน้องน้อยใจแย่
    #21,391
    0
  5. #21340 97line (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 16:09
    หนูอย่าาาา
    #21,340
    0
  6. #21282 premmiii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 15:55
    เห้อ เสี่ยยยชัดเจนไวๆซี
    #21,282
    0
  7. #21249 Spices_smile (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 08:39
    ออกัสหน้า-
    #21,249
    0
  8. #21211 Biekps99 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 14:13
    เริ่มร้อนๆมาแว้ว
    #21,211
    0
  9. #21169 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 22:55
    หยุดเถออออออะ
    #21,169
    0
  10. #21059 SweetMw (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 15:44
    ออกัสกำลังเดินทางผิดอะ อีเสี่ยจับติดคือชิบหายเลยนะ ตัดหนทางทำมาหากินไปเลยนะลูก
    #21,059
    0
  11. #20647 Fueled me (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 23:18
    ออกัสนี่ไม่ยอมแพ้จริงๆสินะ เฮ้ออออออออ
    #20,647
    0
  12. #20518 J-preem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 23:01
    อีกัสมาจ่ะมาทางนี้มาเจอกันมา!!!!!
    #20,518
    0
  13. #20460 pommys (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 15:22
    'เฮียอิทธิพลของเขา' เสี่ยของพอวา ย่ะ นายก็แค่ 'น้องชายของเพื่อนเก่า'
    #20,460
    0
  14. #20371 S.Map (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 21:13
    ถ้าน้องเห็นต้องเสียใจแน่เลยย
    #20,371
    0
  15. #20314 Mavellus (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 10:51
    บล็อกไหนนนนน อยากอ่านนนน ใครรู้บอกหน่อยยยยย
    #20,314
    0
  16. #20308 makeky~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 00:22
    เจอแน่เสี่ยดราม่าแน่
    #20,308
    0
  17. #20254 View_Aranya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:46
    ทั้งเรื่องไม่มีใครฉลาดสักคน ยอมอีเสี่ยเลวนี้ทุกคน มันถึงได้นิสัยเลวแบบนี้ไง คนส้นตรีนแบบนี้เท่ตรงไหนเอามาเป็นพระเอก
    #20,254
    0
  18. #20253 View_Aranya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:40
    นี่เข้าอ่านคอมเม้นก็เกลียดละ ไม่อยากอ่านต่อเลย 5555
    #20,253
    0
  19. #20240 Nuthathai Por (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 14:01
    เริ่มไม่อยากให้พอวาอยู่กับเสี่ยละ คนอะไรไม่รู้จักพอ
    #20,240
    0
  20. #20211 num'crazy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:13
    ตั้งหม้อสิ บ้าบอ!
    #20,211
    0
  21. #20210 num'crazy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:12
    เตรียมจุดไฟตั้งเตาละ
    #20,210
    0
  22. #20142 wonnybum (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 12:40
    โอ้ยยยย หมั่นอิเสี่ยอีกละ แหม....ทำเป็นหลงเด็ก แต่ละคนที่ผ่านมาก็ล้วนเป็นแบบนี้มาทั้งนั้น แล้วความคิดที่ว่าแปลกคือเปรียบเทียบเด็กใช่ป่ะ ก็เลยนอนกับเด็กใหม่เสร็จแล้วลองไปนอนกับเด็กเก่าดูว่าจะรู้สึกยังไงงี้เหรอ มันจะเป็นไงล่ะ ของใหม่มันก็ย่อมดีกว่าอยู่แล้วป่ะ เพราะถ้าไม่ดี ก็คงไม่ลงไปคั่วหรอก แหม..... หมั่นไส้ จะว่าอะไรมากก็ไม่ได้ ลูกเราเลือกเขาเอง และยอมรับสิ่งที่จะเกิดด้วย เฮ้อออออ หัวอกคนเป็นแม่มันอึดอัด ที่ลูกน้อยไม่ได้ดั่งใจ
    #20,142
    0
  23. #19995 My Little G. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 05:29
    ออก้สเทอสู้น้อฝไม่ไเหรอก
    #19,995
    0
  24. #19935 นุ้งโด (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:02
    นี่คือเริ่มตั้งเตาต้มมาม่าแล้วถูกมั้ย
    #19,935
    0
  25. #19901 lollipop94 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 15:30
    ยิ่งอ่านยิ่งคุ้นเหมือนเคยอ่านมาแล้ว ไรท์บอกว่าดัดแปลงมาจากฟิคที่เคยแต่งสงส้ยจะเป็นฟิคexoซักเรื่องละมั้ง555 ถ้าใช่ๆเรื่องนั้นจริงก็ยังสนุกเหมือนเดิมเลย งุ้ยยย
    #19,901
    0