YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,271,009 Views

  • 19,697 Comments

  • 43,108 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    51,976

    Overall
    2,271,009

ตอนที่ 50 : epilogue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6007 ครั้ง
    14 ก.พ. 62


epilogue



                    พอวามองกล่องที่ถูกเฉินอี้กับอินทัชช่วยกันยกเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วก็ต้องอ้าปากออกมาน้อยๆ


                อยู่ดีๆ คนรักของเขาก็กลับบ้านมาพร้อมกับกล่องของขวัญที่ขนาดพอๆ กับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่โดยไม่บอกก่อนล่วงหน้าให้รู้


                ของเสี่ยเหรอครับ?” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถามพลางเดินเข้าไปหยุดดูใกล้ๆ เพื่อเทียบขนาดกับตัวเอง แล้วก็พบว่ามันสูงเกือบถึงเอวเขาเลยทีเดียว


                เปล่า


                อ้าว


                คิ้วสวยขมวดเข้าหากันทันทีด้วยความสงสัย หลังจากนั้นพอได้ฟังคำตอบอธิบายเพิ่มเติม ใบหน้าหวานก็ต้องนิ่งอึ้งไปด้วยความตกใจยิ่งกว่าเดิม


                ของแม่ฉันเอง ท่านส่งมาให้เป็นของขวัญวันเกิดพรุ่งนี้


                อะไรนะครับ?”


                อิทธิพลมองใบหน้าคนที่เอ่ยทวนถามเสียงสูงแล้วก็ต้องนึกขำในใจ ชายหนุ่มส่งสัญญาณเล็กๆ ให้เฉินอี้กับอินทัชหลบออกไปก่อนจากพื้นที่ตรงนี้ แล้วค่อยคว้ามือของพอวาขึ้นมาจับคลึงเล่นไปมาอย่างสบายอารมณ์ผิดกับคนที่รู้ข่าวลิบลับ


                ทำไมแม่เสี่ยถึงได้ส่งมาให้ล่ะครับ” พวกเขายังไม่เคยพบปะกันเลยสักครั้ง มากสุดคงเป็นการคุยผ่านวิดีโอคอลอยู่ครั้งสองครั้งที่เสี่ยเป็นคนเรียกเข้าไปให้ทักทาย แต่พอวาก็ได้แต่เกร็งจนพูดอะไรไม่ค่อยออก ส่วนใหญ่เลยได้แต่ยิ้มบื้อๆ แล้วค่อยขอตัวหลบออกจากกล้องไป


                แล้วก็ได้แต่มานั่งบ่นเสียดายกับคนรักทีหลังเพราะตอนนั้นตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก ทั้งกลัวว่ามารดาของอีกฝ่ายจะไม่ชอบ ทั้งกังวลว่าจะพูดอะไรผิดๆ ถูกๆ ออกไปเพราะภาษาจีนก็ใช่ว่าจะแข็งแรงดี แม้จะถูกเคี่ยวเข็ญจากคนรอบตัวอยู่ประจำก็เถอะ


                ที่สำคัญ


                ถึงใบหน้าคุณหม่าม๊าของเสี่ยจะไม่ได้ดุหรือน่ากลัวอย่างที่คิด แต่ก็ไม่ได้เข้าถึงง่ายเหมือนกัน


                ฉันบอกเอง ม๊าก็เลยส่งของขวัญมาให้


                จริงเหรอครับ งั้นผมแกะเลยนะ” แววตาของพอวาปกปิดความดีใจอย่างไม่มิด อย่างน้อยคุณเหม่ยฉีก็คงโอเคกับเขาอยู่บ้างเหมือนกันในฐานะแฟนของลูกชาย


                “เอาสิ จะได้โทรไปบอกม๊าด้วยว่าถูกใจหรือเปล่า


                เด็กหน้าหวานจัดการค่อยๆ แกะกระดาษของขวัญที่ห่อหุ้มอยู่รอบกล่องด้วยความตั้งใจ แต่พอเปิดกล่องออกมา ดวงตากลมโตก็ต้องเบิกขึ้นด้วยความตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น เพราะเขาเคยเห็นแต่ในหนังจีนโบราณเท่านั้น


                แจกัน?”


                เสียงหัวเราะเบาๆ จากคนเป็นเสี่ยดังขึ้นมาทันทีที่เห็นว่าของขวัญจากมารดาเป็นอะไร นอกจากขนาดจะไม่ธรรมดาแล้ว ลวดลายที่อยู่บนแจกันใบใหญ่นี่ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน


                พอวามองของขวัญจากคุณเหม่ยฉีด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแล้วหันไปมองท่าทางอารมณ์ดีของคนรักอย่างไม่เข้าใจ


                มีอะไรผิดไปหรือเปล่า?


                เสี่ยขำอะไรครับ


                สงสัยม๊าคงกลัวจะไม่ได้ลูกอีกคน” เล่นส่งแจกันที่มีความหมายให้สงบปรองดองไม่ทะเลาะเบาะแว้งกันมาให้แบบนี้


                ดูท่าคุณอู๋เหม่ยฉีจะชอบเด็กน้อยของเขาเข้าแล้วจริงๆ

 




 

 

 

                รถยนต์อเนกประสงค์สีดำแล่นตรงมาจอดลงบริเวณหน้าบ้านหลังหนึ่ง


                ดวงตากลมโตของพอวามองรั้วบ้านสีขาวที่อยู่ตรงหน้าพร้อมหัวใจที่เต้นแรงขึ้น เด็กหนุ่มไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเวลาที่ได้กลับถึงบ้านแบบนี้มาก่อน


                เพราะวันนี้เป็นวันเกิด แถมยังตรงกับศุกร์ที่ดันมีเรียนช่วงเช้าพอดี พอวาเลยบอกที่บ้านไปว่าจะมาถึงบ้านวันเสาร์แทน แต่ความจริงคือ หลังอาจารย์ปล่อยคลาสตอนสิบโมง พอวาก็รีบนั่งรถตรงไปยังสนามบินโดยมีคนเป็นเสี่ยไปรอล่วงหน้าอยู่ก่อนแล้วทันทีเพราะต้องการมาเซอร์ไพรส์ครอบครัว


                แต่ว่า...


                เป็นอะไร กลัวหรือไง” เสียงทุ้มต่ำของคนขับเอ่ยถาม ตลอดระยะทางตั้งแต่สนามบินถึงบ้านของอีกฝ่าย อิทธิพลแสร้งทำเป็นไม่รู้เส้นทางแล้วขับตามที่พอวาบอก


                ครับ เสี่ยไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ ใบหน้าหวานหันไปถามคนรักด้วยน้ำเสียงติดสั่นนิดๆ ถึงเขาจะบอกพ่อกับแม่เรื่องที่พาชายหนุ่มมาด้วยล่วงหน้าแล้วก็เถอะ แต่พอถึงเวลาจริง พอวากลับเกิดอาการไม่มั่นใจขึ้นมา เด็กดื้อของเสี่ยคิดไปสารพัดกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้น แม้บุพการีทั้งสองจะรับรู้เรื่องของเขากับคนรักมาสักระยะ แถมยังเคยได้คุยกันบ้างผ่านโทรศัพท์ แต่พอวาก็ยังนึกกังวลและกลัวอยู่ดี


                วา


                “ครับ


                “อันดับแรก เลิกเรียกว่าเสี่ยได้แล้ว อยากให้พ่อกับแม่ได้ยินหรอ” คนแก่กว่าเตือน เขาไม่ว่าหรอกหากปกติอีกฝ่ายจะยังคงเรียกสรรพนามนั้นเหมือนเดิม แต่ตอนนี้อยู่กับครอบครัว คำว่าเสี่ยที่อีกฝ่ายใช้เรียกก็ควรเก็บไป


                ไม่รู้ว่าคนที่เคยยิ้มหวานนั่งฮัมเพลงในลำคออย่างอารมณ์ดีเพราะจะได้กลับบ้านมาฉลองวันเกิดหายไปไหนเสียแล้ว ตอนนี้ถึงได้เหลือแต่เด็กน้อยที่นั่งกัดปากเครียด


                พอวาฟังที่อีกฝ่ายบอกแล้วพยักหน้ารับหงึกหงัก จากนั้นก็ช้อนสายตามองใบหน้าหล่อเหลาของคนเป็นเสี่ยที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตามั่นคง เพียงแค่นั้น พอวาก็รู้สึกราวกับมีความมั่นใจขึ้น  

     

                งั้นเราลงรถกันเลยนะ


                “เอาสิ


                ประตูรถทั้งสองด้านถูกเปิดออก ร่างของเด็กหนุ่มเดินไปที่บริเวณที่มีปุ่มกริ่ง แล้วหันใบหน้าไปมองคนแก่กว่าที่กำลังเปิดฝาท้ายรถเพื่อยกกระเป๋าเดินทางใบเล็กของพวกเขาลงมา


                พี่อิท


                “หืม


                “วาจะกดกริ่งแล้วนะ


                มุมปากของอิทธิพลยกยิ้มขึ้นทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น ยิ่งมองใบหน้าหวานที่ดวงตาฉายความตื่นเต้นไว้อย่างชัดเจน เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าน่ารัก


                ครับ


                ดวงตากลมโตแอบฉายแววแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทีที่ดูไม่มีความตื่นตระหนกหรือกังวลเลยสักนิดของคนรัก เด็กหนุ่มกดกริ่งลงไปเบาๆ หนึ่งที รอไม่นานมากนัก เงาร่างของใครบางคนก็เปิดประตูบ้านเดินออกมาดูแขกที่หน้ารั้ว


                “วาไหนแม่เขาบอกว่าหนูจะมาพรุ่งนี้” ดูท่าว่าคุณพิรัชต์จะตกใจไม่น้อยกับแขกคนนี้ เด็กดื้อของบ้านยิ้มกว้างแล้วรีบบอกพ่อให้เปิดประตูให้เร็วๆ เพื่อที่จะได้เข้าไปกอดให้หายคิดถึง


                พอประตูรั้วถูกปลดล็อกตามคำขอ มือบางก็รีบผลักเข้าไปทันทีแล้วหันมากวักมือเรียกคนรักให้เดินตามเข้ามาพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าที่คนเป็นเสี่ยรับหน้าที่ดูแล


                พอวาถูกคนเป็นวารับเข้าไปกอดไว้แน่น ใบหน้าหวานซุกถูไถไปมากับไหล่ของบิดาจนเสื้ออีกฝ่ายยับยู่ยี่ และหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที เงาร่างของคุณพิมพ์พรรณก็ปรากฏขึ้นเพราะได้ยินเสียงสามีเอ่ยเรียกชื่อลูกชายสุดที่รักดังเข้ามาในบ้านแว่วๆ


                “น้องวา!”


                “แม่!” อิทธิพลมองคนตัวเปล่าที่วิ่งเข้าไปกอดแม่ด้วยท่าทางออดอ้อนแล้วรู้สึกมันเขี้ยวขึ้นมา เขายกมือไหว้ทักทายเจ้าบ้านทั้งสองโดยที่พอวาไม่ทันเห็น ระหว่างนั้นก็ยืนมองภาพที่คุณพิรัชต์แกล้งงอนเพื่อเรียกร้องความสนใจจากลูกอย่างขำๆ แล้วรับฟังบทสนทนาที่ดูอบอุ่นระหว่างพ่อแม่ลูกอย่างเงียบเชียบอยู่เกือบนาที


                พอวาคงลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ายังมีใครอีกคนกำลังยืนรออยู่ที่ข้างหลัง


                จนกระทั่ง


                “เข้าในบ้านกันดีกว่า คุณอิทธิพลก็เอากระเป๋าขึ้นไปเก็บที่ห้องน้องเหมือนเดิมนะคะ แม่ขอเวลาส่วนตัวคุยกับเจ้าเด็กดื้อนี่หน่อย


                “เดี๋ยวนะแม่ นี่แม่... พูดได้แค่นั้นก็เหมือนว่าจะพูดต่อไม่ออก พอวามองใบหน้าของมารดาสลับกับคนรัก แล้วก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นลับหลังโดยที่เขาไม่รู้เรื่องเลย


                “ตายจริง นี่เรายังไม่รู้อีกเหรอว่าแฟนตัวเองแอบมาบ้านพ่อกับแม่ตั้งหลายครั้งแล้ว คุณพิมพ์พรรณเฉลยคำตอบให้ลูกชายพร้อมรอยยิ้ม คุณพิรัชต์จึงกระแอมไอขึ้นขัดอย่างกันท่า


                อย่างน้อย ต่อหน้าเขาก็ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ ถึงเขาจะยอมรับไอ้หนุ่มนี่แล้ว แต่การได้เห็นภรรยาของตัวเองแสดงออกนอกหน้านอกตาว่าเป็นพรรคพวกของอิทธิพลทีไรก็เป็นอันได้หมั่นไส้ขึ้นมาทุกที


                ถ้าไม่ใช่เพราะดันมาช่วยเขาได้จังหวะพอดีตอนที่ลื่นล้ม ไอ้หนุ่มนี่ก็คงไม่ได้มายืนในบ้านของเขาหรอก


                “พี่อิท...


                อย่าบอกนะว่าที่ช่วงก่อนหน้านี้ทุกวันอาทิตย์ชอบบินไปดูงานที่ต่างจังหวัดบ่อยๆ จริงๆ แล้วกลับมาที่บ้านเขา


                ดวงคู่กลมมองไปทางคนเป็นเสี่ยที่ยืนยิ้มนิดๆ อยู่อย่างเอาเรื่องเหมือนแมวขู่ อิทธิพลเห็นท่าทางแบบนั้นก็ไม่ได้โมโห นอกจากนี้ยังรู้สึกว่าพอวาน่าแกล้งยิ่งกว่าเก่าเสียอีก


                เอาล่ะๆ เข้าบ้านกันก่อน มีอะไรค่อยว่ากันทีหลัง

 




 

 

                เป็นอีกครั้งที่พอวาต้องรู้สึกแปลกใจเมื่อโดนคนรักวางแผนไว้ล่วงหน้าแบบนี้


                เด็กหน้าหวานมองสีหน้าและฟังบทสนทนาระหว่างมารดากับอิทธิพลเงียบๆ แล้วหันไปสังเกตอารมณ์บนใบหน้าของคนเป็นพ่อเป็นระยะ


                ดูเหมือนว่าจะไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีมาก


                เอาเป็นว่า แค่นี้พอวาก็รู้สึกเกินคาดมากแล้วกับปฏิกิริยาที่คุณพิรัชต์มีต่อเสี่ยแบบนี้ เพราะบ้านเขาน่ะ พ่อหวงลูกยิ่งกว่าแม่


                คราวก่อนที่เอาใบชามาฝาก แม่เอาไปแจกคนแถวนี้อีกที มีแต่คนบอกว่ากลิ่นหอมมาก อยู่ดีๆ เรื่องเมนูอาหารของเย็นวันนี้ก็กลายเป็นเรื่องของฝากคราวก่อนจากอิทธิพล


                ริมฝีปากหยักของชายหนุ่มยิ้มออกมานิดๆ หลังได้ฟังสิ่งที่คุณพิมพ์พรรณบอก ใบชาพวกนั้นเขาไหว้วานให้คนที่จีนช่วยสรรหาส่งมาให้ นอกจากจะเป็นชาชั้นเยี่ยมแล้ว ยังมีประโยชน์ต่อสุขภาพอีก


                ทว่า...


                แต่ผมว่ามันขมไปหน่อย


                “คุณคะ…” หากสายตาของคุณพิมพ์พรรณพูดได้ก็คงจะบอกให้สามีหุบปาก จำไม่ได้แล้วใช่ไหมว่าหลายอาทิตย์ก่อนที่ลื่นล้มเพราะฝีมือลิลลี่ ใครกันที่มาเจอและช่วยพาไปส่งโรงพยาบาล แถมยังคอยช่วยประคบให้อีก


                “พ่อ ไหนลิลลี่ล่ะ วายังไม่เห็นเลย พอได้ยินลูกรักถามถึงลูกรักกว่า คุณพิรัชต์ก็รีบเอ่ยเล่าทันทีว่าตอนนี้เจ้าลูกหมาตัวนั้นกำลังนอนหลับอยู่ในบ้านที่พึ่งซื้อมาให้


                อิทธิพลมองเด็กน้อยของตัวเองที่หาทางเบี่ยงเบนความสนใจบิดาแล้วก็อยากจะยื่นมือไปบีบแก้มนิ่มนั้นหนึ่งที ในบ้านนี้ก็เหลือแค่คุณพิรัชต์นี่แหละ ที่เขายังไม่สามารถซื้อใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์


                นอนอยู่ตรงไหนหรอ วาอยากเห็นลิลลี่ พ่อพาไปดูนะ

 

 





 

                ตกเย็น


                เสียงโทรทัศน์ดังแว่วมาให้ได้ยินสลับกับเสียงลูกสุนัขเห่าและเสียงหัวเราะของพอวา ใบหน้าหล่อเหลาของคนเป็นเสี่ยเลยอดที่จะหันออกไปมองไม่ได้ว่าตอนนี้คนรักกำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่ แต่ก็มองไม่เห็นอะไรเพราะถูกพวกต้นไม้บังสายตาไว้หมด


                ชอบลูกแม่ที่ตรงไหน น้ำเสียงนุ่มๆ อย่างคนใจดีของคุณพิมพ์พรรณถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทางสนอกสนใจกับเสียงหัวเราะของเจ้าตัวแสบที่ตอนนี้คงกำลังเล่นกับลิลลี่อยู่ ทำอาหารก็ไม่เป็น ช่วยงานในครัวก็มีแต่จะทำให้วุ่นวายขึ้น ดื้อก็ที่หนึ่งแบบนั้น


                อิทธิพลหัวเราะออกมาเบาๆ ทันทีที่ได้ฟังมารดาคนรักบอกถึงข้อเสียต่างๆ ของเด็กน้อย ชายหนุ่มเงยหน้าจากพวกผักที่ช่วยล้างแล้วเอ่ยตอบ เหตุผลที่ชอบคงคล้ายๆ แม่นั่นแหละครับ


                หืม ยังไง” เธอเป็นแม่ ต่อให้ลูกจะเป็นยังไงก็รัก และเพราะรัก ถึงได้มีเด็กที่ชื่อพอวาบนโลกใบนี้ แต่กลับคนที่เป็นแฟน เหตุผลที่ชอบจะคล้ายกับคนเป็นแม่ได้อย่างไร


                เพราะเป็นพอวาครับ


                อะแฮ่ม” เสียงกระแอมของบุคคลที่สามดังขึ้นขัดจังหวะ ใบหน้าของคนทั้งสองที่อยู่ในครัวจึงหันไปมองโดยพร้อมเพรียงกัน แล้วก็พบกับเจ้าบ้านอีกคนที่กำลังยืนตีสีหน้านิ่งๆ อยู่ แต่คนที่รู้จักสามีดีอย่างคุณพิมพ์พรรณรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงได้ยินอะไรดีๆ เข้าเสียแล้ว


                ก็นะ


                คำตอบสั้นๆ แต่แสดงออกได้ถึงความจริงใจแบบนั้น ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ยืดยาวสวยหรูถึงเหตุผลต่างๆ แค่บอกว่าเป็นเพราะพอวา


                แค่นั้นก็ได้ใจคนที่ให้กำเนิดเด็กหน้าหวานแล้วไม่มากก็ไม่น้อย


                อย่างน้อยก็ช่วยทำให้คนเป็นพ่อแม่อย่างพวกเขาเบาใจขึ้น


                ว่าไงคะ เอ่ยถามสามีเสียงหวานถึงสาเหตุที่เจ้าตัวเดินเข้ามาในส่วนครัว


                ผมจะออกไปเอาเค้กที่สั่งไว้นะ


                “ที่ร้านไม่ได้ว่าอะไรใช่ไหม” เพราะสั่งเค้กเอาไว้พรุ่งนี้จากการที่ลูกชายบอกจะกลับบ้านวันเสาร์ คนเป็นพ่อเลยต้องโทรไปถามเผื่อจะแก้ไขเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้


                ไม่ได้ว่าอะไร ที่ร้านมีเค้กพอดี


                งั้นก็ดีเลย ให้ลูกไปเป็นเพื่อนสิคะ” คนเป็นแม่เสนอ แต่กลับถูกสามีส่ายหน้าไปมา ไม่เป็นไร


                “งั้นเดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อนเองครับ เสียงทุ้มต่ำของอิทธิพลเอ่ยขึ้น ชายหนุ่มมั่นใจมากขึ้นว่าบทสนทนาก่อนหน้าทำให้ความรู้สึกของบิดาคนรักอ่อนลงกว่าเดิม


                จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงตอบรับในลำคอว่า อืม” เบาๆ จากอีกฝ่าย

                 

 





               

                บรรยากาศบนโต๊ะอาหารของบ้านคล้ายกับจะย้อนไปยังตอนที่พอวายังเข้ามหาลัยฯ แต่อาจจะไม่เหมือนเสียทีเดียวเพราะมีแขกหน้าใหม่อย่างอิทธิพลร่วมอยู่ด้วย


                ตลอดมื้ออาหาร พอวาตักกับข้าวลงบนจานให้กับบิดามารดาอย่างเอาใจ จากนั้นก็แอบตักให้คนรักที่นั่งอยู่ข้างๆ กันในจังหวะที่บุพการีไม่เห็นเพราะเดี๋ยวจะทำให้คนแก่ทั้งแก่เล็กและแก่ใหญ่น้อยใจอีก


                เป็นไง อร่อยไหม” เสียงนุ่มหูของมารดาเอ่ยถามขึ้นถึงรสชาติอาหารที่พึ่งตักเข้าปากไป พอวาหยักหน้าหงึกหงัก พอเคี้ยวเสร็จถึงได้ตอบไปว่า อร่อย


                อร่อยก็กินเยอะๆ เลยลูก นานๆ ถึงได้กลับมาบ้านที” คราวนี้เป็นคนพ่อบ้างที่พูด จากนั้นสายตาของคุณพิรัชต์ก็แอบหันไปมองอิทธิพลเล็กน้อยเหมือนกำลังบอกใบ้อะไรให้อยู่


                และชายหนุ่มก็ไม่ทำให้ใครบนโต๊ะต้องผิดหวัง


                เพราะ


                “เดี๋ยวผมจะพาน้องกลับมาหาบ่อยๆ นะครับ


                อืม ดี” ริมฝีปากอิ่มของพอวาเกือบจะหลุดยิ้มออกมาหลังจากได้ยินคำตอบและได้เห็นสีหน้าของบิดาหลังเสี่ยบอกว่าจะพาเขากลับมาที่บ้านให้บ่อยขึ้น


                แต่ถ้ามีงานหรือต้องเรียนก็ไม่ต้องมาหรอกนะ อย่าไปฟังพ่อเขามาก เอาไว้ให้มีวันหยุดหลายๆ วันหน่อยค่อยกลับมาก็ได้ ยังไงพ่อเขาก็ไม่เหงาหรอกเดี๋ยวนี้” ว่าพลางพยักพเยิดไปทางเจ้าลิลลี่ที่กำลังนอนแทะตุ๊กตากระต่ายอยู่ไม่ไกล


                พอวาหัวเราะออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นลูกรักคนใหม่ของบ้านที่กำลังเล่นซนอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่


                หลังจากรับประทานอาหารกันเรียบร้อย กล่องกระดาษที่ด้านในเป็นเค้กขนาดหนึ่งปอนด์ก็ถูกยกมาวางไว้บนโต๊ะ บนหน้าเค้กถูกเขียนอวยพรง่ายๆ ว่า HBD พอวา


                มันกลายเป็นธรรมเนียมไปแล้วสำหรับครอบครัวเขาที่ต้องมีเค้กในวันเกิดเสมอ แม้แต่วันเกิดของบิดามารดาเองก็ตาม ดวงตากลมโตมองแสงไฟที่ถูกจุดขึ้นมาเล็กๆ จากเทียน จากนั้นก็ส่งสายตามองคนทั้งสามที่กำลังจ้องมองมาอยู่ด้วยความรู้สึกเขินขึ้นมาแปลกๆ


                พอวาปิดเปลือกตาลงแล้วยกมือขึ้นกุมแนบอกเพื่ออธิษฐานขอพร ริมฝีปากอิ่มขมุบขมิบเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น จากนั้นก็ค่อยลืมตาขึ้นแล้วเป่าลมดับเทียนที่อยู่ตรงหน้า 


                ขอให้ความรักของเขามีความสุข

 

 

               

                






....

ขอให้ความรักของเขามีความสุข
ประโยคนี้ของน้องวาหมายถึงทั้งพ่อแม่/เสี่ยและอาจรวมไปถึงคนรอบตัวด้วย
เพราะใครที่น้องรักก็คือความรักของน้องหมด

ส่วนแจกันที่แม่เสี่ยส่งมา ความหมายแฝงคือขอให้ในบ้าน(ที่มีลูกชายกัยว่าที่ลูกอีกคน)มีแต่ความสงบสุข
ไม่ทะเลาะกัน ตีกัน ประมาณนี้ค่ะ

หวังว่าจะเป็นตอนส่งท้ายที่ทุกคนอ่านแล้วชอบนะคะ




ขอบคุณทุกคนมากๆ สำหรับการติดตามเรื่องนี้ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ทุกๆ คอมเมนต์ ทั้งแง่บวกและลบ
แท็กสกรีมต่างๆ ใน #เด็กเสี่ยอิทธิพล
ขอบคุณมากค่ะ





แล้วก็ อีกเรื่องที่บอกว่าจะแจ้งก็คือ....

OVER THE EDGE SEASON 2

จะมีซีซั่น 2 นะคะ แต่คงไม่ใช่เร็วๆ นี้
คาดว่าจะเริ่มมาช่วงกลางปี ระหว่างนี้ก็ไปอ่านเรื่องคุณมาเฟียอู๋หยางกับน้องหลินเยี่ยนหงกันได้
โดยซีซั่น 2 จะมีตัวละครใหม่เพิ่มเข้ามา คงไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้เนอะว่าใครเป็นเด็กใหม่ของซีซั่น

หวังว่าทุกคนจะรอติดตามอ่านในอนาคตน้าาา

ส่วนเรื่องคุณอู๋หยาง-หลินเยี่ยนหง สามารถตามไปได้ที่รูปด้านล่าง (คลิ๊กที่รูปได้เลย)












 ขอบคุณมากๆ ค่ะ ♡♡♡

ปล. ไว้จะมาอัปเดตเรื่องหนังสือให้ทราบเรื่อยๆ เป็นระยะหลังจากปิดจองและโอนวันสุดท้ายนะคะ
ในเว็บกดจองได้ถึง 20/2/2019 23.59น.
ถ้าใครกดสั่งวันสุดท้ายจะมีเวลาโอน+แจ้งโอนภายใน 3 วันนะคะ
ดังนั้นวันสุดท้ายที่โอนได้คือ 23/2/2019 เวลาตามระบบ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.007K ครั้ง

363 ความคิดเห็น

  1. #19682 Yooika (@Yooika) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 07:42
    จะติดตามผลงานไปเรื่อยๆแบบนี้นะคะ ชอบ
    #19682
    0
  2. #19621 Funikami Hane (@123456789011) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 03:49
    สนุกมากๆค่า ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่านนะคะ
    #19621
    0
  3. #19524 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 11:13
    แฮปปี้มาก
    #19524
    0
  4. #19488 frog_frog (@frog_frog) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:28
    อยากอ่านตอนน้องท้องค่ะไรท์​
    #19488
    0
  5. #19486 Bewitchz (@everlastz) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:25
    รอSS2เลยค่าาาา
    #19486
    0
  6. #19456 FXGNWS (@FXGNWS) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 20:07

    ตามอ่านมาตั้งแต่ในเล้า สนุกมากจริงๆค่ะ รอss2และเรื่องคุณอู๋หยางอยู่นะ
    #19456
    0
  7. #19452 Ing_KH_ (@Ing_KH_) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 21:42
    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้ออกมากนะคะ ชอบมาก ขอบคุณค่ะ
    #19452
    0
  8. #19449 โลกสีม่วง77 (@chacha777) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 05:45
    รู้สึกขอบคุณตัวเองมากๆที่หลงมาอ่านเรื่องนี้ได้ สนุกมากเลยค่ะ ชอบมากๆ ไรท์ทำเรารักตัวละครอย่างเสี่ยอิทธิพลกับน้องวาไปเลย แพ้มากเวลาเสี่ยพูดอะไรน่ารักๆออกมา หนูงี้ พี่งี้ ละมุนมาก ละชอบมากๆเวลาที่พอวาเรียกเสี่ยว่าพี่อิท เขินตัวแตกค่าาาาา
    #19449
    0
  9. #19445 yts :-) (@justyumtsu) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 22:15
    ดีใจจังที่เห็นทั้งเสี่ยทั้งน้องมีความสุขกัน พ่อแม่ก็ดี ม๊าก็ดี ss2นี้จะรอคอยนะคะะะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้มานะคะ จะรอซื้ออีบุ๊คค
    #19445
    0
  10. #19444 เสี่ยวอิงอิง (@nunandnuk) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 12:51
    สนุกมากๆ
    #19444
    0
  11. #19443 Mai_tnp (@Mai_tnp) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 00:17
    นิยายสนุกมากค่ะ ตัวละครน่ารักดูมีชีวิตจริงๆ ภาษาก็สวยมาก อ่านแล้ววางไม่ได้เลย จะติดตามผลงานต่อๆไปนะคะ
    #19443
    0
  12. #19405 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 23:13

    ฮือ น่ารักกก ขอบคุณสำหรับนิยายนะคะ
    #19405
    0
  13. #19307 Khunmedsai (@Khunmedsai) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:22
    น้องพอวาโชคดีมากๆเลยที่มีพี่อิท ตามที่หนูอธิฐานเลยลูก ขอให้ความรักของหนูมีความสุขนะ
    #19307
    0
  14. #19275 fa_tida (@fa_tida) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:43
    ขอบคุณสำหรับนิยายนะคะ
    #19275
    0
  15. #19274 Jl_Imsii (@Jl_Imsii) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39
    เนื้อหาน่ารักมากเลยค่าชอบมากกก
    #19274
    0
  16. #19239 NaPretty (@NaPretty) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:48

    เข้ามาอ่านได้เพราะเรื่องนี้ติดอันดับค่ะ เลยเห็นชื่อเรื่องแล้วเข้ามาดู สนุก น่ารัก ขอบคุณมากค่ะ รอติดตามต่อไป

    #19239
    0
  17. #19228 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:38
    น่ารักมากกกกกกกกก สนุกกก ขอบคุณไรท์นะคะที่แต่งให้อ่าน มันดีมากเลยย หยุดอ่านไม่ได้ อ่านเพลินเลย จะติดตามเรื่องต่อๆไปนะคะ สู้ๆ ^-^
    #19228
    0
  18. #19148 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29
    จบแบบแฮปปี้น่ารักกันไปจ้า ตามมาอ่านเพราะมีเพจแนะนำ อ่านๆยาวเลย สนุกมาก เป็นกำลังใจให้เรื่องใหม่นะคะ จะรออ่านจ้า
    #19148
    0
  19. #19076 yayee112 (@yayee112) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:31
    แงงงงรอ SS2 นะคะะฮือออออออออ ขอบคุณไรท์ที่เเต่งเรื่องนี้ให้อ่าน ดีมากๆเลยยย จะติดตามเรื่องอื่นด้วยนะคะ
    #19076
    0
  20. #19049 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:48
    นิยายภาษาดีมากกกก ขอบคุณนะคะ
    #19049
    0
  21. #19040 poterdowจ้า (@p-o-t-e-r-d-o-w) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:28
    สนุกมากกกกกกกกกกก ขอบคุณค่ะ
    #19040
    0
  22. #19001 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:07
    ฮื่ออ น่ารักกกน้องงงงง รอซีซัน2ค่าาาา
    #19001
    0
  23. #18888 RoOkampz (@RoOkampz) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:44
    ขอบคุณน้าาาา รออ่านนะคะ
    #18888
    0
  24. #18882 toonny_do (@toonny_do) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:23
    ติดตามมานาน ตอนนี้จบแล้วคงต้องคิดถึงน้องวาแน่ๆเลย จะรออ่านซีซั่น2นะคะ สนุกมากๆค่ะ
    #18882
    0
  25. #18878 Namja_44 (@Namja_44) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:54
    ขอบคุณมากๆครับ
    #18878
    0