YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,276,041 Views

  • 19,706 Comments

  • 43,142 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    57,008

    Overall
    2,276,041

ตอนที่ 46 : 43

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 111983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9135 ครั้ง
    26 ม.ค. 62


43



                ดวงตากลมโตคู่สวยแม้จะเริ่มมีร่องรอยเหี่ยวย่นบริเวณหางตาเล็กน้อยตามวัยของคุณพิมพ์พรรณกำลังมองแขกสองคนในบ้านเงียบๆ


                คนหนึ่งคือแฟนลูกชาย ส่วนอีกคนคือผู้ช่วยที่ติดตามมาด้วย หล่อนไม่รู้ว่าตอนนี้จะบรรยายความรู้สึกของตัวเองออกมาอย่างไรกับการที่อยู่ดีๆ ก็ได้พบหน้ากับผู้ชายที่เจ้าเด็กดื้อพึ่งจะเล่าให้ฟังไปในสายไม่ถึงยี่สิบนาทีดี


                ถึงจะไม่ได้ห้ามเรื่องที่ลูกจะคบใคร แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอตัวเป็นๆ ของแฟนลูกชายรวดเร็วขนาดนี้


                ดังนั้นบรรยากาศภายในห้องรับแขกตอนนี้จึงเต็มไปด้วยความอิหลักอิเหลื่อ โดยเฉพาะเจ้าบ้านอย่างคุณพิมพ์พรรณที่ไม่ทันได้ตั้งตัวมาก่อน ทว่าพอเห็นท่าทางเปิดเผยจริงจังของอิทธิพลที่แสดงออกมา หล่อนก็ต้องยอมรับว่ารู้สึกเบาใจไปเยอะเกี่ยวกับเรื่องของพอวา


                ก็ดูพึ่งพาได้อย่างที่ลูกชายของเธอว่าจริงๆ นั่นแหละ


                ห้าวยิ่งกว่าสามีเธอตอนที่จะไปพบพ่อกับแม่เป็นครั้งแรกเสียอีก สมัยนี้หาได้ไม่ยากหรือเปล่าไม่รู้ แต่คงไม่ง่ายแน่ๆ กับคนที่จะเข้ามาหาครอบครัวของแฟนแบบนี้ ถือว่าอีกฝ่ายมีความกล้าไม่เบา คุณพิมพ์พรรณจึงแอบบวกคะแนนความประทับใจให้เพิ่มไปอีก


                “ต้นไม้ที่หน้าบ้านนี่คุณน้าปลูกเองทั้งหมดเลยหรือครับเสี่ยหนุ่มเก็บท่าทางยามปกติลงแล้วเข้าหามารดาของคนรักอย่างสุภาพนอบน้อมหลังแนะนำตัวกันไปอย่างเป็นทางการที่บริเวณรั้วหน้าบ้าน


                อิทธิพลพยายามรักษาสีหน้าไม่ให้เรียบเฉยจนเกินไป น้ำเสียงที่ใช้ก็อ่อนลงแบบที่คนอ่อนวัยกว่าสมควรพูดกับผู้ใหญ่ แถมยังดูมีความกระตือรือร้นในบทสนทนานิดๆ ไม่ได้เหมือนเป็นการถามขึ้นมาส่งๆ เพียงเพื่อหาอะไรคุย


                อ๋อ ใช่จ้ะ ช่วยกันดูแลกับพ่อน้องวาน่ะ


                เขาเรียกต้นอะไรนะครับ ชวนชื่นหรือเปล่าดวงตาเรียวรีของพ่อบ้านคนเก่งเกือบจะเผลอกรอกเป็นเลขแปดให้กับการเล่นละครแสร้งโง่ของเจ้านายเพื่อหาทางเข้าถึงหญิงวัยกลางคนที่มีตำแหน่งเป็นมารดาบังเกิดเกล้าของคุณพอวา


                ดูท่าแล้ว การอาสาติดตามเสี่ยมาถึงเชียงใหม่ครั้งนี้คงได้เห็นอะไรแปลกๆ ของเจ้านายกลับไปเล่าให้พวกที่เหลือฟังสามวันสามคืนแน่ๆ


                เขาเรียกว่าต้นชวนชมจ้ะ ไม่ใช่ชวนชื่น ถ้าชวนชื่นดอกจะเป็นอีกแบบ ส่วนชวนชมที่คุณเห็นพึ่งจะออกดอกไปเมื่อไม่กี่วันก่อน อากาศแบบนี้ยิ่งออกดอกสวยเลยแหละอิทธิพลยิ้มแล้วตั้งใจฟังสิ่งที่มารดาคนรักพูด นั่นเลยยิ่งทำให้หล่อนรู้สึกว่าคู่สนทนาสนใจและใส่ใจ พอรู้สึกแบบนี้เข้า คุณพิมพ์พรรณจึงไม่ได้ระแวดระวังตัวค่อยๆ เผยสิ่งต่างๆ ออกมาเป็นอันเข้าทางชายหนุ่ม


                “แต่ว่าจะออกดอกสวยกับโขดใหญ่แบบนั้นก็ต้องดูแลกันพอสมควร เมื่อก่อนตอนที่น้องวายังไม่เข้ามหาลัยก็เป็นคนคอยช่วยพ่อเขาดูนั่นแหละ แต่ก็ไม่ได้ชอบอะไรหรอกนะ โดนสั่งก็เลยต้องทำน่ะหวนคิดถึงใบหน้ายู่ๆ ของลูกชายที่ถูกใช้ให้ช่วยย้ายกระถางพวกนั้น คุณพิมพ์พรรณก็เผลอยิ้มออกมา แล้วก็ทำให้ชายหนุ่มที่มองอยู่รู้สึกว่าเค้าโครงใบหน้าของคนรักมีส่วนมาจากมารดาทั้งตาและริมฝีปาก


                ความจริงอิทธิพลรู้อยู่แล้วว่าต้นไม้ในกระถางนั่นคือต้นชวนชม แต่ถ้าหากเขาไม่แกล้งบื้อ แล้วจะได้ฟังแม่ของเด็กดื้อเล่าต่ออีกหลายประโยคแบบนี้หรือ


                “แล้วเจ้าตัวเล็กนั่นชื่ออะไรเหรอครับ


                เอาแล้วไง


                อี้ที่นั่งยิ้มคอยเป็นกำลังเสริมอยากจะลุกขึ้นปรบมือให้กับฝีมือของเจ้านาย


                ชื่อลิลลี่จ้ะ พ่อน้องวาเขาไปเจอมาก็เลยอุ้มกลับมาที่บ้านเพราะแม่มันตาย พี่น้องตัวอื่นก็ไม่รู้อยู่ไหน ตอนไปเจอเห็นว่าเหลือลิลลี่แค่ตัวเดียว พ่อเขาสงสารเลยเอากลับมาเลี้ยงไว้กะแก้เหงาแต่ไปๆ มาๆ กลายเป็นเจ้าลิลลี่คงอยากมีเวลาเหงาบ้างแทน


                “ขอผมเล่นกับลิลลี่หน่อยได้ไหมครับหลังฟังประโยคที่เอ่ยขอเล่นกับลูกชายคนสุดท้องอย่างน้องลิลลี่จบ คุณพิมพ์พรรณก็อดนึกแปลกใจขึ้นมาไม่ได้ ส่วนเฉินอี้ที่กำลังยกแก้วน้ำมะตูมที่เจ้าบ้านต้มเองดื่มก็เกือบจะสำลักไอค่อกแค่กออกมาให้กับโหมดรักสัตว์ของเสี่ยที่ตลอดทั้งชีวิตนี้เขาแทบจะไม่เคยรู้มาก่อน


                จริงดิ


                เจ้านายเขาเนี่ยนะจะเล่นกับสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อย่างลูกหมา


                แล้วมือซ้ายหนุ่มก็ได้เห็นภาพหายากของเจ้านายผู้ซึ่งห่างไกลกับคำว่ารักสัตว์มานั่งลูบหัวลูบพุงของน้องลิลลี่จนเจ้าหมานั่นตัวอ่อนตัวย้วยยอมนอนให้เสี่ยลูบเล่นแต่โดยดี


                “สงสัยน้องลิลลี่คงจะชอบพี่อิท ถึงยอมนอนนิ่งให้เกาพุงเป็นเด็กดีแบบนี้


                “พี่อิท?” เฉินอี้ทวนชื่อที่คุณพิมพ์พรรณเอ่ยอย่างงงๆ จนคนพูดชักเริ่มสงสัย


                ไม่ใช่หรือคะ แต่น้าว่าน้าได้ยินน้องวาเรียกคุณอิทธิพลว่าพี่อิทนะ


                คนที่ถูกแฟนเด็กแอบเรียกว่าพี่อิทลับหลังพยายามรักษาใบหน้าให้เป็นปกติขณะที่ลูบขนเจ้าลูกสุนัข จากนั้นก็ส่งสายตาดุๆ ไปทางเฉินอี้เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายพูดมากเกี่ยวกับเรื่องชื่อเล่นของเขา


                พี่อิทก็พี่อิท


                ถ้าเขากลับไปเมื่อไหร่แล้วไม่ยอมเรียกให้ฟังสักคำ จะทำให้ไม่ได้นอนเลยทั้งคืน

 

 



 

               

               

                เวลาเกือบตีหนึ่ง ประตูบานใหญ่ของเพนท์เฮ้าส์หรูก็ถูกเปิดออกโดยอิทธิพล ชายหนุ่มหอบหิ้วของฝากเล็กน้อยที่ซื้อติดมาด้วยจากสนามบินรวมกับของฝากที่มารดาคนรักฝากมาให้เข้ามาภายในบ้านที่เงียบสงบเพราะเป็นเวลาดึกแล้ว


                หลังจากวางของทั้งหมดไว้ที่ห้องโถง เขาก็ค่อยเดินเข้าไปในครัวเปิดภายในตัวบ้านตรงส่วนเตรียมเครื่องดื่มหยิบแก้วกับขวดไวน์ออกมารินดื่ม


                การไปพบกับคนที่บ้านของคนรักในวันนี้นับว่าประสบความสำเร็จเกินครึ่ง อย่างน้อยเสี่ยหนุ่มก็มั่นใจว่ามารดาของเด็กหน้าหวานรู้สึกดีกับเขาแล้วแน่ๆ ส่วนฝ่ายบิดานั้น อิทธิพลยังไม่รู้เพราะวันนี้ยังไม่ได้มีโอกาสเจออีกฝ่ายเนื่องจากเจ้าตัวเข้าไปซื้อของในเมืองพร้อมดูความเรียบร้อยของห้องพักที่ปล่อยให้เช่า


                หากจะรอพบ ก็คงต้องรออีกพักใหญ่ ดังนั้นครั้งนี้เขาจึงขอตัวกลับก่อนแล้วบอกว่าจะมาพบใหม่อีกเพื่อไม่ให้เจ้าบ้านอึดอัดมากนักเพราะพวกเขารั้งรออยู่นานเกินไป


                เสี่ยเสียงเรียกดังขึ้นจากทางด้านหลัง ร่างของพอวาอยู่ในชุดนอนสีเข้มตัดกับผิวขาวๆ กางเกงนอนขาสั้นที่ยาวลงมาเพียงครึ่งต้นขาเรียกสายตาของอิทธิพลให้มองนิ่ง


                “ทำไมยังไม่นอน พรุ่งนี้มีเรียนไม่ใช่หรือไงคนที่อยู่ดีๆ ก็รู้สึกคอแห้งขึ้นมาเอ่ยถาม เขานึกว่าพอวาจะนอนหลับไปแล้วซะอีก


                “พรุ่งนี้ผมมีเรียนตอนบ่ายเลยตื่นสายได้ ว่าแต่ทำไมถึงมาดื่มไวน์ล่ะครับ โปรเจคไปได้สวยหรอเด็กนักศึกษาถามขึ้นมาซื่อๆ เพราะยังไม่รู้เรื่องที่คนรักไปบุกหาบิดามารดาถึงบ้าน


                และพอวาก็จะไม่มีทางรู้เรื่องนี้เพราะคนเป็นเสี่ยได้ขอร้องให้คุณพิมพ์พรรณเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับก่อน


                อืม” 


                อ๋ออ งั้นดีใจด้วยนะครับ


                แค่ดีใจด้วยเฉยๆ อย่างเดียวหรือ?” ไม่ถามเปล่า ร่างสูงใหญ่ยังขยับเข้าไปใกล้แล้วยื่นแขนเกี่ยวสะโพกของพอวาเอาไว้ไม่ให้เจ้าตัวหนีไปไหน


                เสี่ย...


                นี่มันไม่ใช่ในห้องนอนนะ


                ถึงภายในบ้านจะมีพวกเขาอาศัยอยู่กันแค่สองคน เพราะพวกป้าเฉิน พี่หนิง พี่หลิง อยู่ในพื้นที่ส่วนแม่บ้านที่มีการกั้นไม่ให้เข้ามาได้ในช่วงกลางคืนก็เถอะ


                เรียกใครน่ะคนแก่กว่าทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วออกแรงกอดรัดร่างของคนในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น เวลานี้เขาอยากได้ยินคนรักของตัวเองเรียกคำว่าพี่หรือพี่อิทแบบที่เจ้าตัวแอบเอาไปเรียกให้คนเป็นแม่ฟังยามลับหลังบ้าง


                ไม่เอาสิครับ


                หืม


                “เสี่ย...พอวาลากเสียงยาวซบหน้าลงเข้ากับซอกคอของชายหนุ่ม ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดผิวทำให้อิทธิพลยิ่งอยากจะอุ้มอีกฝ่ายขึ้นนั่งบนโต๊ะไอส์แลนด์มันซะเดี๋ยวนี้


                พวกเขาไม่ได้มีอะไรกันมาเกือบสัปดาห์เพราะช่วงเวลาที่วุ่นวาย แถมวันนี้ยังมีแต่เรื่องดีๆ เกิดขึ้น อารมณ์ครึกครื้นของเสี่ยหนุ่มจึงค่อยๆ ไต่ระดับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนพอวาเริ่มรับรู้ได้


                เรียกพี่พูดจบก็ใช้ริมฝีปากขบเม้มที่ใบหูของคนรักเบาๆ


                “อื้อ ขี้โกงนี่


                ขี้โกงอะไร


                “...พอวาพูดไม่ออก จะให้บอกไปอย่างไรว่าถ้าอยากให้เขาเรียกพี่ก็ช่วยแทนตัวเองให้มันดูน่าเรียกหน่อย แต่เด็กหน้าหวานคงรู้จักความเจ้าเล่ห์ของคนรักตัวเองน้อยไป เพราะเพียงแค่พิจารณา อิทธิพลก็พอเดาได้ว่าแก้มพองๆ กับริมฝีปากอิ่มยู่ๆ นั่นกำลังคิดอะไร


                วา


                “อะไรครับใบหน้าหวานเงยขึ้นเล็กน้อยสบตากับชายหนุ่ม จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็ค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของอีกฝ่ายชิดเข้ากับใบหูจนร่างทั้งร่างของพอวารู้สึกสั่นขึ้นมา


                อิทธิพลขยับปากกระซิบเสียงแหบพร่าเบาๆ ก่อนจะยกบั้นท้ายของเด็กน้อยขึ้นนั่งบนโต๊ะไอส์แลนด์กลางครัว


                “หนู เรียกพี่หน่อย








                เช้านี้เฉินอี้มองใบหน้าสดชื่นที่มาทำงานของเจ้านายด้วยความมึนงงปนสงสัย เมื่อวานบินไปเชียงใหม่แต่เช้า พอถึงที่หมายก็ตรงไปบ้านของคุณพอวาก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นตอนบ่ายไปดูที่ดินอีกสามที่ กว่าจะได้ทานข้าวเย็นก็เกือบสองทุ่มเข้าไปแล้ว เรียกได้ว่าธุระรัดตัวจนอี้เริ่มรู้สึกตัดสินใจพลาดที่อาสาติดตามไปเป็นเพื่อนด้วย


                อี้


                “ครับ


                สงสัยอะไร อิทธิพลขมวดคิ้วถาม แววตาที่ก่อนหน้ายังดูผ่อนคลายเริ่มดุขึ้นมาเมื่อลูกน้องคนสนิทเผลอเหม่อคิดอะไรบางอย่างตอนที่เขากำลังพูดเรื่องสำคัญ


                เปล่าครับ


                เรื่องที่เคยบอกให้ติดต่อคุณเอกภพเรียบร้อยดีหรือยัง


                เรียบร้อยแล้วครับ


                อืม เด็กนั่นยังไม่ได้มาขอโทษคุณพอวาใช่ไหม


                ยังครับ อี้ตอบ


                เด็กนั่นที่เจ้านายเขาพูดถึงคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจนจิรา เวลาผ่านมาเกือบสัปดาห์แล้ว แต่คุณพอวาของเสี่ยก็ยังไม่ได้รับคำขอโทษสักแอะจากคู่กรณี แถมพวกอาจารย์ที่เคยเรียกไปคุยก็เหมือนจะไม่ได้ตามใส่ใจเรื่องพวกนี้ต่อ


                งั้นก็ไม่ต้องรอแล้ว บ่ายนี้นายไปพบกับคุณเอกภพที่บริษัทด้วยตัวเองเลยแล้วกัน


                แต่ว่าบ่ายนี้มีประชุมเรื่องโปรเจคที่ฮ่องกงนะครับ อี้รีบเอ่ยท้วง ตารางงานวันนี้ก็แน่นไปหมดแทบไม่ต่างไปจากเมื่อวาน เปลี่ยนแค่วันนี้อยู่ในบริษัททั้งวัน ไม่ต้องออกไปขับรถตะลอนๆ เป็นร้อยกิโล


                หรือจะให้ฉันไปเอง พอถูกย้อนถาม พ่อบ้านเฉินก็ต้องหุบปาก อดน้อยใจเล็กๆ กับตัวเองเงียบๆ ไม่ได้ ประชุมที่ผ่านๆ มาก็ต้องมีเขาเข้าไปเสนอหน้าด้วยตลอด แต่คราวนี้กลับไล่กันไปง่ายๆ ซะงั้น


                ที่สำคัญ เฉินอี้อยากรู้ความคืบหน้าของธุรกิจที่ฮ่องกงมากกว่าไปนั่งคุยกับท่านประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์อย่างคุณเอกภพ


                ตาแก่นั่นคงคิดว่าบริษัทตัวเองยังเจริญรุ่งเรืองอยู่เหมือนในอดีต ทั้งที่ความจริงนับวันยิ่งถดถอยลงคลอง กะอีแค่เรื่องให้ลดตำแหน่งพนักงานคนหนึ่งยังกล้ามาต่อรองให้เจ้านายเขาอุดหนุนโครงการไปหลายล้าน เรียกได้ว่าลูบคมมือซ้ายอย่างพ่อบ้านอี้โดยแท้ ตลอดชีวิตการทำงาน หากเจรจาได้ไม่เสมอตัวก็ไม่เคยขาดทุนหนักขนาดนี้ แต่ก็นั่นแหละ เจ้านายเขายังไม่สะทกสะท้านกับเงินที่เสียไปสักนิด แล้วเขาจะไปเดือดเนื้อร้อนใจอะไรด้วย


                ก็ตอนนี้เสี่ยของเขากลายเป็นคนรักแห่งปีไปแล้ว นี่ถ้าเป็นพระเอกซีรีย์เกาหลี อี้ก็คงจะยกฉายาสามีแห่งชาติให้อยู่หรอกนะ


                “รับทราบแล้วครับ


                “บอกอินทัชด้วยว่าอย่าลืมพาคุณพอวาไปลองชุด


                “ครับ






               

 

 

                กว่าพอวาจะลุกขึ้นจากเตียงได้ก็เกือบจะไปเรียนไม่ทันช่วงบ่าย


                ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยทุกครั้งที่ขยับตัวเปลี่ยนท่านั่งบนเบาะในรถ อินทัชเห็นท่าทางของอีกฝ่ายแล้วได้แต่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เลือกส่งคุณพอวาของเสี่ยลงจุดที่ใกล้ทางเข้าไปในตึกคณะให้มากที่สุดแทน


                ขอบคุณนะครับพี่อิน


                ค่อยๆ เดินนะครับ


                ครับริมฝีปากอิ่มพยายามยิ้มออกมาให้เป็นปกติหลังได้ยินคำพูดของพี่เลี้ยงผิวเข้ม


                อินทัชอาจพูดออกมาโดยไม่คิดอะไร มีแค่ความเป็นห่วงกลัวว่าคนสำคัญของนายจะไปกระทบกระเทือนที่ไหน แต่เพราะความไม่ได้คิดลึกอะไรเลยนี่แหละ ถึงยิ่งทำให้พอวารู้สึกอายขึ้นมา


                ไม่รู้ว่าพวกแม่บ้านที่มาทำความสะอาดจะเห็นอะไรผิดปกติในบริเวณครัวหรือเปล่า ถึงจะมั่นใจว่าเมื่อคืนเขารีบเอาผ้าไปเช็ดคราบหลังเสร็จกิจกับเก็บซากถุงยางอนามัยเรียบร้อยแล้วก็เถอะ แต่พอวาก็อดที่จะวิตกจริตไม่ได้อยู่ดี


                เมื่อคืนกว่าเสี่ยจะยอมปล่อยตัวให้ไปนอนก็ตอนที่เขาร้องบ่นว่าปวดเมื่อยจนจะทนไม่ไหว แผ่นหลังกับช่วงเอวของพอวาต้องอยู่กับโต๊ะไอส์แลนด์หินอ่อนสลับกับกำแพงหรือพื้นที่แข็งๆ เกือบชั่วโมง ร่างกายถูกเคี่ยวกรำจนรู้สึกร้าวไปหมด


                ที่สำคัญ


                พอวาพึ่งรู้ว่าเสี่ยแอบเอากล่องถุงยางไปซ่อนไว้ตามมุมต่างๆ ภายในบ้าน โดยที่ให้เหตุผลกับเขาว่าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินไปหยิบในห้องนอน


                แต่เหนืออื่นใด คือคำพูดบ้าๆ ที่อีกฝ่ายคอยกระซิบถามเขาว่าหนูอย่างนั้น หนูอย่างนี้ ให้ความรู้สึกลามกยิ่งกว่าการกระทำเสียอีก เล่นเอาพอวารู้สึกหน้าร้อนไปหมดด้วยความเขินอาย พอตื่นมาก็พบว่าคนก่อเหตุได้ลุกขึ้นออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว


                “พอวา


                เท้าที่กำลังจะก้าวเข้าไปในลิฟต์หยุดชะงักหลังจากได้ยินเสียงเรียกชื่อที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ใบหน้าหวานหันไปมองแล้วก็พบกับร่างระหงของเจนจิราที่ยืนมองมาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก


                “เอ่อ ไปก่อนเลยครับ เด็กหนุ่มบอกคนในลิฟต์ที่ยืนกดประตูรออยู่ จากนั้นจึงหันไปสนใจกับเจนจิราที่ยืนห่างออกไปไม่ถึงสามก้าว


                “มีอะไร


                “ไปคุยด้วยกันหน่อยสิ


                “...แววตาของพอวาเต็มไปด้วยความไม่ไว้ใจ อยู่ดีๆ ก็จะมาเรียกเขาไปคุยด้วยเนี่ยนะ ถ้าเกิดตามไปแล้วพบว่าไม่ได้มีแค่เธอเพียงคนเดียว นั่นไม่เท่ากับว่าเขาโง่หรือ


                นะ ฉันขอคุยด้วยหน่อยน้ำเสียงของคนขอเริ่มอ่อนลงแบบที่พอวาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ยิน ดวงตากลมโตหันไปมองรอบๆ แล้วยกข้อมือขึ้นดูเวลา เหลือไม่ถึงห้านาทีก็จะได้เวลาเรียนแล้ว วิชานี้หากสายเกินสามครั้งจะถือว่าขาดด้วย เขายังไม่อยากใช้สิทธิ์สายตั้งแต่ต้นเทอมหรอกนะ


                ไม่อ่ะ เราต้องรีบขึ้นไปเข้าห้อง ถ้าจะคุยอะไรก็รอหลังเรียนเสร็จแล้วกัน อยู่ที่ชั้นห้า เดินหาเอาเองนะพูดจบก็กดปุ่มลิฟต์อีกครั้ง


                คุยตอนนี้เลยไม่ได้หรอ แค่แป๊บเดียวเท่านั้น


                “...


                ใบหน้าของเจนจิราเริ่มออกอาการร้อนรน ยิ่งเห็นตัวเลขชั้นที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ก็ยิ่งไม่รู้จะพูดยังไงเพื่อรั้งพอวาเอาไว้


                ฉันขอโทษ!”


                “อะไรนะ


                ตึ๊ง


                บอกว่าขอโทษไงล่ะ ฟังคำขอโทษที่พูดออกมาส่งๆ เพราะถูกกดดันแล้วเด็กน้อยของเสี่ยก็ต้องถอนหายใจออกมาด้วยความเอือมระอา ลิฟต์มาแล้วพอดี เขาคงไม่เสียเวลายืนฟังหล่อนต่อแน่


                เดี๋ยวสิ!” เจนจิราไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ หล่อนเดินตามหลังยื่นมือไปจับแขนรั้งพอวาที่กำลังจะเข้าไปในลิฟต์ไว้ เมื่อกี้พ่อของเธอพึ่งโทรมาเสียงเครียด แต่หล่อนรู้ดีว่านั่นคือน้ำเสียงที่พ่อต้องพยายามควบคุมความโกรธไว้ไม่ให้ระเบิดกลางที่ทำงาน


                อยู่ดีๆ บิดาก็ถูกเรียกไปย้ายตำแหน่งจากผู้จัดการฝ่ายหนึ่งไปเป็นผู้จัดการอีกฝ่ายหนึ่งแบบกะทันหัน ดูเผินๆ เหมือนจะไม่ได้ถูกลดตำแหน่งและยังคงเป็นผู้จัดการ แต่คนภายในก็รู้ดีว่าแผนกที่พ่อของหล่อนถูกย้ายไปมีความสำคัญน้อยกว่าแผนกเดิมมาก ตอนนี้คนในบริษัทยังไม่มีใครรู้เรื่อง แต่ไม่เกินสามวัน การเปลี่ยนแปลงตำแหน่งก็ต้องถูกประกาศให้รับรู้ทั่วกันอยู่ดี


                ปล่อย


                Rrr Rrr


                เสียงโทรศัพท์ของพอวาดังขึ้นพอดี เป็นภูผานั่นเองที่โทรมาเร่งเพราะตอนนี้อาจารย์เข้ามาในห้องเพื่อเตรียมเช็กชื่อแล้ว เด็กหนุ่มรีบสะบัดแขนที่ถูกจับออกแล้วเข้าไปยืนในลิฟต์ เจนจิราก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เดินตามเข้ามาด้วยจนพอวาไม่รู้จะทำหน้ายังไงดี


                พอวา


                “หยุด! ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ใบหน้าของเจนจิรานิ่งอึ้งไป ตั้งแต่รู้จักกันมา แม้แต่น้ำเสียงไม่พอใจ หล่อนก็ไม่เคยได้ยินจากปากของอดีตเพื่อนร่วมกลุ่มคนนี้มาก่อน


                ก็ขอโทษไปแล้วไง


                แล้วจะเอาอะไรอีก


                ยังไงเรื่องที่หล่อนเอาไปบอกอาจารย์ก็ไม่ได้ทำให้เดือดร้อนอะไรมากมายสักหน่อยนี่ หรือเป็นเพราะไม่มีจดหมายขอโทษอย่างเป็นทางการกับแผ่นประกาศแปะตามบอร์ด ก็เลยรวมหัวกันเล่นงานครอบครัวเธอแบบนี้


                 ร่างของเด็กทุนยืนจ้องตัวเลขชั้นที่ค่อยๆ ไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ ในลิฟต์ด้วยความร้อนใจ ภาวนาไม่ให้ระหว่างทางมีใครกดลิฟต์ก็พอ จะได้ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้


                “พ่อฉันถูกเจ้านายเปลี่ยนตำแหน่งเพราะแฟนของนาย


                อะไรนะ


                ใบหน้าหวานหันขวับไปมองคนพูดตาโต แต่แล้วก็หันกลับไปมองตัวเลขชั้นใหม่จนเจนจิราได้แต่ยืนกำมือแน่น


                พอวาไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่หล่อนพูดออกมาเป็นความจริงหรือเปล่า ตอนนี้สิ่งที่เด็กหนุ่มสนใจมากที่สุดคือการเตรียมวิ่งออกไปเข้าคลาสให้ทันก่อนอาจารย์เรียกชื่อ


                นายไปคุยกับแฟนนายให้หน่อยไม่ได้หรอ พ่อฉันไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยสักหน่อย


                “…”


                ถ้านายยอมช่วย ต่อไปนี้ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวหรือหาเรื่องอะไรอีกเลย โอเคไหม


                นี่ ตอนแรกก็ว่าจะไม่ใส่ใจหรอกนะ แต่พอได้ฟังคำพูดต่อรองที่เหมือนเขาต้องดีใจก็อดที่จะหันไปถามไม่ได้ ไม่เคยคิดว่าตัวเองผิดบ้างเลยหรอ


                “แต่ฉันก็ขอโทษนายไปแล้วไง เจนจิราตอบได้ไม่เต็มเสียงนัก ลึกๆ หล่อนก็ยังไม่อยากโทษตัวเองหรือยอมรับว่าเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้บิดาต้องถูกลดตำแหน่ง ยิ่งเห็นท่าทางของพอวาที่ดูไม่ได้ใส่ใจกับความเดือดร้อนของเธอเลยสักนิด เจนจิราก็อดที่จะโมโหขึ้นมาไม่ได้


                หรอ นั่นเรียกว่าการขอโทษใช่ไหม ขอโทษน่ะ มันต้องสำนึกด้วย ไม่ใช่ขยับแค่ปาก ส่วนเรื่องพ่อของเธอ มีหลักฐานไหมว่าเป็นเพราะแฟนฉัน


                “...เจนจิราเถียงไม่ออก ตั้งแต่รู้จักกันมา หล่อนยังไม่เคยต้องอดทนให้พอวามายืนสั่งสอนแบบนี้


                ถ้าไม่มีหลักฐาน ก็เอาเวลามาตามรังควานฉันไปปลอบใจพ่อเธอเถอะ น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นมาเรียบๆ เขาขี้เกียจจะเอาเรื่องคนที่ชื่อเจนจิรามาคิดให้เปลืองพื้นที่สมองแล้ว


                ประตูลิฟต์ค่อยๆ เปิดออกมาเมื่อถึงจุดหมาย พอวาหันไปมองใบหน้าของเจนจิราที่เหมือนกำลังยืนคิดกับตัวเองเงียบๆ แล้วค่อยวิ่งออกไปเข้าคลาสเรียน

               

 

 







...


ไม่มีคัทนะคะ แงง ขอโทษค่ะ
มานั่งไล่อ่านคอมเมนต์กับสกรีมในแท็กแล้วก็พบคนเฝ้ารอคัทหลังจาก 'หนู เรียกพี่หน่อย' แล้วแอบรู้สึกผิด
เสี่ยเค้าก็มีอารมณ์เฒ่าหัวงูหื่นๆ บ้างเวลาจีบเมียเด็ก
ส่วนเจน จะคิดได้หรือไม่ ก็คงไม่กล้ามาหาเรื่องน้องวาอีกแล้ว



ตกใจกับคอมเมนต์เรียกร้องของทุกคนที่หลั่งไหลเข้ามา
เราพึ่งมีเวลาเข้ามาเช็กและอัปให้ ;w;
จริงๆ วางแผนไว้ว่าจะอัปช่วงเย็นๆ แต่ปรากฏว่ามีธุระเข้ามาด่วนเลยมาอัปเอาก่อนนอนแบบนี้แทน
ตอนนี้ไม่ได้มาครบร้อยเพราะถ้าครบร้อยเดี๋ยวอารมณ์จะสวิงเกินไป
ส่วนฉากต่อจากข้างบน
ขอแพลนกล้องไปที่ตู้เย็นในห้องครัวที่เงาวับสะท้อนกิจกรรมคู่ของเสี่ยกับเมียเด็กได้เป็นอย่างดีแทนแล้วกันค่ะ


ปล. เผื่อมีบางคนไม่รู้ว่า(โต๊ะ)ไอส์แลนด์หน้าตาเป็นยังไง
มันคือโต๊ะที่มักอยู่ตรงกลางเอาไว้เตรียมอาหารอะไรแบบนี้อะค่ะ




ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่าน คอมเมนต์ รวมไปถึงสกรีมให้ในแท็ก #เด็กเสี่ยอิทธิพล มากๆ เลยนะคะ

แล้วเจอกันต่อครึ่งหลังค่ะ










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.135K ครั้ง

1,057 ความคิดเห็น

  1. #19670 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 20:45
    สตั้นมากตรงคำว่า หนู โอ้พระสงฆ์ มันขนาดนนี้แล้วนะ
    #19670
    0
  2. #19662 mchjnt (@mintkimme) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 18:37
    ชอบความคุณอี้เก็บข้อมูลเสี่ยไปฝอยให้เดอะแก๊งฟังอะ สรุปนี่เสี่ยมีลูกน้องหรือคณะตลกส่วนตัว555555
    #19662
    0
  3. #19552 TooinloveToletgo (@TooinloveToletgo) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 00:46
    ตอนนี้เปลี่ยนอารมไม่ทัน จะขำ จะเขิน จะสะใจ จะอะไรหมดทุกอย่าง55555555555555555555555
    #19552
    0
  4. #19520 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:06
    เสี่ยร้ายมากค่ะ เข้าหาแม่ยายแบบนี้
    #19520
    0
  5. #19437 Gabriel Redocean (@g-abriel20224) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 14:22
    ตายยยยย ทั้งหนูทั้งพี่
    #19437
    0
  6. #19417 โลกสีม่วง77 (@chacha777) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 03:01
    ทั้งพี่อิท ทั้งหนู แอร่กกกกก ตายยยยยยยยยยยยย
    #19417
    0
  7. #19410 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 16:32
    สมน้ำหน้านังเจน
    #19410
    0
  8. #19344 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 01:22
    หลังจากหนูเรียกพี่หน่อยคือวิ่งกรี้ดรอบ้านแล้ว โอ้ยยยยเสี่ยยยย
    #19344
    0
  9. #19216 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16
    ทำดีมากน้องงงง
    #19216
    0
  10. #19163 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:29

    ขำอ่ะ คือถ้าเป็นอี้จะแอบถ่ายคลิปชอตเด็ดไว้ดู 5555555555 มีการแอบแขวะเสี่ยในใจเบาๆ
    #19163
    0
  11. #19136 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:36
    ขำเสี่ยดังมาก ตลกมาก555เอาใจแม่ยายอ่ะเนาะ ขอสมหน้านังเจนหน่อย
    #19136
    0
  12. #19043 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:56
    พี่อี้น้อยใจแค่อยากเผือกแล้วเอามาเล่าต่อจ้ะ5555555555
    #19043
    0
  13. #18982 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:38
    ตลกกก555555555 รักสัตว์หรอเสี่ยย
    #18982
    0
  14. #18875 A444444 (@0851549634) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:52

    เฉินอี้ เสี่ยในหมวดรักสัตว์55555
    #18875
    0
  15. #18827 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:16
    มวนท้องไปหมก เขินนนนน
    #18827
    0
  16. #18386 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:45
    หนูจ่า
    #18386
    0
  17. #17850 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:07
    อ้อออออออออ
    #17850
    0
  18. #17767 pachampcrp (@pachampcrp) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:35
    อยากให้มีคัทซีนนี้ อยากเห็นพอวาเรียกพี่อิท งื้ออออออ
    #17767
    0
  19. #17711 No10051 (@No10051) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:04
    จะว่าไงดี เจนจบไม่จบไม่จบตบได้ และไม่รับประกันผลที่จะตามมาด้วยนา
    #17711
    0
  20. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:20

    แแค่โดนย้ายตำแหน่งยังน้อยไปด้วยซ้ำ

    บางเรื่องเชาทำให้ล้มละลายไปเลย

    ยังไม่สำนึกอีกคนเรา โดนแบบนี้ก็ดี

    แต่พ่อเจอก็บริหารงานไม่ดีเองด้วยแหละ


    เสี่ยเนี่ยเป็นเสี่ยจริงๆเล้ยย

    #17517
    0
  21. #17371 Lek-s (@lkjj) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:08
    เสี่ยร้ายนะตะ
    #17371
    0
  22. #17306 gracezygracee (@gracezygracee) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 19:31
    (อยากอ่านฉากคัทค่ะ;----;)
    #17306
    0
  23. #17281 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 18:06
    เขินแทนพอวาอ่ะ ;_;
    #17281
    0
  24. #17277 YuyNittaya (@YuyNittaya) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:48
    ไรท์จ๋าาาา แต่งเถอะน้าาาาาา ไหนๆขอเสียงคนที่อยากให้ไรท์แต่งฉากนี้หน่อยเร็ววววววว
    #พรึ่บๆ!!!
    ไรท์~ เพียบเลยยยย ต้องแต่งเลยยยยยย
    #ทำตาปริบๆ
    #17277
    0
  25. #17270 Phennapha (@psrixhan) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:06
    แพ้คำว่าหนูของคุณอิทเค้าา
    #17270
    0