YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,274,867 Views

  • 19,705 Comments

  • 43,138 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    55,834

    Overall
    2,274,867

ตอนที่ 28 : 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 118125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7070 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61


25




                ข้อตกลงของเสี่ยไม่มีอะไรมากอย่างที่พอวาแอบกังวล


                ทีแรกเด็กหนุ่มคิดว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างอิทธิพลคงจะออกคำสั่งบอกให้เขาย้ายกลับไปอยู่ห้องคอนโดของอีกฝ่าย แต่กลับกลายเป็นว่าเสี่ยขอแค่ให้เขาออกไปทำงานพร้อมกันและรอกลับพร้อมกันเท่านั้น


                ดังนั้นเช้านี้พอวาจึงต้องตื่นให้เร็วกว่าเดิมเพื่อเผื่อเวลาสำหรับจัดการตัวเองและเตรียมอาหารเช้ารองท้องให้กับชายหนุ่มก่อนออกไปทำงาน


                แต่ก็ยังไม่ทันคนที่ตื่นเช้ากว่าเขาเกือบตลอดตั้งแต่ที่รู้จักกันอยู่ดี


                พอวาได้ยินเสียงอาบน้ำแว่วๆ ดังมาจากห้องน้ำที่ปิดสนิทอยู่ คนขี้เซาที่ช่วงนี้พยายามตื่นเร็วเพื่อมาดูแลปากท้องของเสี่ยค่อยๆ พาตัวเองลงจากเตียงแล้วเดินไปยังส่วนครัวเล็กๆ ที่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวดีแล้วคว้าถุงขนมปังกับขวดแยมขึ้นมาวางไว้โดยที่ระหว่างนั้นก็หาวไปด้วย


                พอหยิบของทุกอย่างที่จำเป็นเสร็จ เขาก็เดินไปหยิบแก้วที่มีแปรงและยาสีฟันมาที่บริเวณอ่างล้างจานเพื่อแปรงฟันก่อน กลายเป็นเหมือนข้อปฏิบัติไปแล้วหากตอนเช้าใครอาบน้ำก่อนต้องหยิบอุปกรณ์สำหรับการล้างหน้าและแปรงฟันของอีกคนมาไว้ที่ด้านนอกเผื่อใช้


                และโดยส่วนใหญ่ก็เป็นเสี่ยที่ต้องหยิบมาวางไว้ให้เพราะเขามักตื่นสายกว่าเสมอ


                พอยืนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ พอวาก็จัดการทาแยมลงบนขนมปังต่อ คาดว่าอีกสักพัก ร่างของคนที่กำลังอาบน้ำอยู่ก็คงจะออกมาเพราะเสียงน้ำได้หายไปแล้ว


                เด็กหนุ่มยืนทาแยมเงียบๆ พลางคิดเรื่องข้อตกลงไปด้วย มาถึงตอนนี้ พอวาก็พึ่งจะรู้สึกว่าการออกไปทำงานพร้อมกันและรอกลับพร้อมกันทุกวันของเสี่ยเหมือนเป็นการมัดมือชกให้เขาติดตามอีกฝ่ายไปด้วยอย่างไรอย่างนั้น


                ถ้าหากเป็นโรงเรียน นี่ก็คงเหมือนกับการควบคุมความประพฤติสินะ


                แต่ไม่รู้ทำไมมุมปากของเด็กหน้าหวานถึงได้ยกยิ้มขึ้นมาก็ไม่รู้


                หอม


                ร่างโปร่งบางสะดุ้งนิดๆ เมื่อถูกใครบางคนเดินเข้ามารวบเอวจากทางด้านหลัง ทั้งที่ควรจะชินได้แล้วกับพฤติกรรมแปลกๆ ของเสี่ยที่เกิดขึ้นตั้งแต่หอบข้าวของตามมาอยู่ด้วยกันในห้องแคบๆ แบบนี้ แต่พอวาก็ยังทำใจให้ชินไม่ได้สักที


                สี่แผ่นพอไหมครับ


                พอ ไว้เดี๋ยวตอนเที่ยงไปหาอะไรกินกัน


                ตอนเที่ยงผมมีนัดกับภูผาที่ร้านของคุณแม่แล้วครับจบคำบอกเล่า คิ้วของคนเป็นเสี่ยก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย นึกขัดใจกับเด็กที่ชื่อภูผาขึ้นมาแปลกๆ


                ดีที่อินทัชจัดการสืบประวัติของเด็กนี่มาหมดแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่วางใจให้พอวาไปคบค้าสมาคมด้วยแน่ๆ


                ก็ดี งั้นวันนี้ก็ออกไปพร้อมกับฉันเลย ฉันจะได้ไปฟังข้อตกลงเรื่องงานทำงานของเธอด้วย” พอวายู่ปาก ไม่รู้ว่าคนอย่างเสี่ยจะไปฟังหรือไปจัดการข่มขู่ให้คุณแม่ของภูผาจ้างชั่วโมงเขาน้อยๆ กันแน่


                ตามใจครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

                รถยนต์คันหรูของเสี่ยแล่นเข้ามาจอดที่บริเวณพื้นที่ด้านหน้าทางเข้าตึกโดยมีร่างของอี้มายืนรอรับก่อนหน้าแล้ว


                มือซ้ายคนสนิทเดินตรงไปเปิดประตูด้านข้างคนขับออกแล้วผายมือเชิญบุคคลที่อยู่ด้านในด้วยท่าทางสุภาพ คุณพอวาของเสี่ยฉีกยิ้มทักทายกับพ่อบ้านคนเก่งอย่างคุ้นเคยกันดี


                ขอบคุณครับคุณอี้


                ด้วยความยินดีครับก็แค่เปิดประตูให้เท่านั้นเอง แต่พอวาก็ยังพูดขอบคุณพวกเขาทุกครั้งจนทำให้รู้สึกอดเอ็นดูเด็กหนุ่มไปด้วยไม่ได้


                เอารถไปเก็บเข้าที่ด้วยอิทธิพลไม่พูดมาก ชายหนุ่มทำเพียงพยักหน้ารับน้อยๆ เมื่อมือซ้ายก้มหัวทักทาย


                ครับเสี่ย


                งั้นเดี๋ยวผมขอตัวเอารถไปจอดให้เสี่ยก่อนนะครับ” อี้บอกพอวาแล้วฉีกยิ้ม จากนั้นก็เดินอ้อมไปอีกฝั่งที่มีร่างสูงใหญ่ของเจ้านายยืนรอมอบกุญแจให้นำรถไปจอดชั้นใต้ดินอยู่


                ดวงตาเรียวรีของพ่อบ้านอี้แอบลอบมองท่าทางของคนทั้งคู่ที่เดินจับมือกันเข้าไปภายในตึกพลางหัวเราะ ดูท่าว่าความสัมพันธ์ของคู่นี้จะเริ่มเป็นรูปเป็นร่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ อีกแล้ว


                ก็เสี่ยเล่นเปิดตัวคุณพอวาอ้อมๆ ด้วยการขับรถมาด้วยตัวเองแถมยังแสดงออกให้คนทั้งบริษัทรับรู้ด้วยการเดินจูงมือเข้าไปแบบนั้นอีก


                ดูท่าว่าวันนี้ภาพที่นายใหญ่ของบริษัทเดินจูงมือเด็กหนุ่มหน้าหวานเข้าไปในลิฟต์ของผู้บริหารท่ามกลางสายตาพนักงานหลายชีวิตที่เดินเข้าออกงานในยามเช้าคงได้กลายเป็นหัวข้อร้อนแรงที่คนทุกแผนกต้องพูดถึงกันแน่


                ขนาดคุณออกัสที่เคยมีทั้งข่าวทั้งภาพหลุดยังไม่เคยแม้แต่จะเห็นตัวที่บริษัท แล้วตุ๊กตาหน้ารถปริศนานี้เป็นใครกัน คุณอิทธิพลถึงได้เดินจูงมือพาเข้าบริษัทตั้งแต่หน้าประตูทางเข้าแบบนี้


                แต่กำลังนึกสนุกไปกับการคาดเดาเหตุการณ์ที่น่าจะเกิดขึ้นในวันนี้ได้ไม่เท่าไหร่ กำหนดการมาไทยในช่วงซัมเมอร์ของคุณชายเจียจิ้งในวันรุ่งขึ้นก็ทำให้อี้ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะครั้งนี้เขาต้องทำหน้าที่ไปรับอีกฝ่ายที่สนามบินอีกแล้ว









                     บรรยากาศภายในห้องทำงานของเสี่ยเหมือนกับถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน


                ด้านหนึ่งดูจริงจังเพราะกองเอกสารมากมายที่รอจัดการ ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นกองของว่างที่ถูกยกเข้ามาเสิร์ฟคนพิเศษของเสี่ยที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อย่างเพลิดเพลินโดยมีสายตาคู่คมของคนแก่กว่าคอยมองมาเป็นระยะสลับกับการก้มหน้าก้มตาเคลียร์งานทั้งหมดไปเรื่อยๆ


                กระทั่งใกล้ถึงเวลานัดคุยข้อตกลงงานของพอวานั่นแหละ อิทธิพลถึงได้ยอมหยุดมือลงเพื่อไปจัดการเรื่องของเด็กน้อยให้เรียบร้อย


                “แน่ใจนะว่าอยากทำ” คนที่ไม่อยากให้เด็กในปกครองไปทำงานงกๆ เพื่อแลกกับเงินไม่เท่าไหร่ถามย้ำอีกรอบเป็นครั้งสุดท้าย พอวาจึงเดินเข้าไปใกล้คนแก่กว่าที่เริ่มจะงอแงเรื่องงานเขาอีกรอบ


                “เราคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอครับ” เด็กน้อยถามเสียงอ่อน พร้อมกับยื่นแขนไปเขย่ามือคนเป็นเสี่ยเบาๆ เหมือนกับทุกครั้ง


                “เฮ้อ” ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาแรงๆ จนพอวาหลุดหัวเราะ ท่าทางของเสี่ยตอนนี้อย่างกับพวกคุณพ่อจอมหวงลูกอย่างไรอย่างนั้น


                “อยู่ใกล้แค่นี้เอง ถ้าอยากเจอผมเสี่ยก็แวะไปซื้อของที่นั่นบ่อยๆ สิครับ” พอวาว่า นี่ขนาดยังไม่ทันได้ทำงานจริงก็เตรียมหาลูกค้ารายใหญ่ให้กับร้านเสียแล้ว


                อิทธิพลหัวเราะหึในลำคอก่อนจะก้มลงหอมแก้มของเด็กหนุ่มหนักๆ ด้วยความหมั่นไส้


                เดี๋ยวก็รู้ว่าจะได้เจอบ่อยแค่ไหน

 

 

 

 




 

                ภูผาเคยคิดว่าคนอุปถัมภ์ของเพื่อนหน้าหวานคงเป็นพวกพนักงานออฟฟิศที่มีตำแหน่งหน้าที่การงานใหญ่โตพอสมควรหรือเจ้าของธุรกิจขนาดเล็กที่มีกำลังทรัพย์มากพอที่จะใช้เงินเลี้ยงเด็กวัยกำลังเรียนกำลังใช้เงินได้


                แต่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยสักนิดว่า ‘คนๆ นั้น’ ของพอวาจะเป็น คุณอิทธิพล



                ถึงภูผาจะไม่ได้รู้เรื่องในแวดวงธุรกิจหรือเรื่องมืดๆ มากนัก แต่ชื่อเสียงของชายหนุ่มก็เป็นที่รู้ดีในสังคมที่บิดาเขาอยู่ แล้วพอวาไปจับพลัดจับผลูเป็นเด็กในปกครองของอีกฝ่ายได้อย่างไรกัน?


                ดวงตากลมๆ ของภูผาพยายามส่งสัญญาณหาเพื่อนหน้าหวานที่นั่งตรงข้ามโดยที่ข้างกายมีร่างสูงใหญ่ของอิทธิพลนั่งแผ่รังสีกดดันอยู่ แต่ก็ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์เมื่อพอวาเอาแต่กวาดตามองบรรยากาศห้องรับรองของร้านไปทั่วแบบนี้


                “เอ่อ..เดี๋ยวผมออกไปดูน้ำให้ก่อนนะครับ


                “ไม่เป็นไร” อิทธิพลเอ่ยปฏิเสธสั้นๆ จนภูผาที่ตั้งท่าจะขยับตัวลุกต้องชะงักลง


                “แล้วแม่นายล่ะ?”


                “เออ จริงสิ งั้นเดี๋ยวฉันไปตามแม่ก่อนดีกว่า


                “ไม่เป็นไรๆ เรารอได้” พอวารีบร้องห้ามเพื่อนที่ทำท่าจะลุกไปตามแม่มาอย่างเกรงใจ มีอย่างที่ไหนลูกจ้างจะขอพบว่าที่เจ้านายแบบนี้ หากแต่พอวาไม่ได้สังเกตเลยสักนิดว่าเพื่อนตัวเล็กกำลังอยากจะลุกหนีไปทำใจกับสายตาน่ากลัวของอิทธิพลที่จ้องมาจนรู้สึกหวั่นๆ ต่างหาก


                ต่อให้ปกติเขาจะเป็นนายภูผาที่ดูไม่เกรงกลัวอะไรก็เถอะ แต่เจอท่าทางของอีกฝ่ายไปก็ทำเอาเขากลายเป็นเด็กธรรมดาแค่คนหนึ่งเท่านั้นเอง


                แบบนี้ต้องรีบไปตามแม่...


                “ไม่เป็นไรหรอกน่า” หันไปบอกเพื่อนเสร็จ ก็หันไปบอกคนของเพื่อนบ้าง “เดี๋ยวมานะครับ


                ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีดี ร่างของเจ้าของร้านกับลูกชายก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พอวารีบยืนขึ้นไหว้ทักทายผู้ใหญ่อย่างอ่อนน้อมเพิ่มความเอ็นดูให้กับแม่เพื่อนเพิ่มไปอีก ส่วนคุณนายนภาก็ส่งยิ้มหวานพลางยกมือรับไหว้ไปด้วยแล้วพิจารณาท่าทางและใบหน้าของเพื่อนสนิทลูกชายตัวดีด้วยความถูกใจ ก่อนจะเบนสายตาไปหาชายหนุ่มอีกคนยิ้มๆ


                “คุณอิทธิพลไม่ได้แวะมาที่ร้านนานเลยนะคะ คำทักทายนี้ของคุณนภาทำเอาพอวาอดสงสัยไม่ได้ แล้วหัวสมองของเด็กหนุ่มก็รีบคิดอย่างรวดเร็วว่าคนอย่างเสี่ยจะมาเป็นลูกค้าที่ร้านเครื่องประดับแบบนี้ได้เพราะอะไร


                คลับคล้ายคลับคลาว่ากล่องของขวัญชิ้นหนึ่งที่เขาเคยได้มาในช่วงแรกๆ จะมีโลโก้แบบเดียวกับร้านนี้เหมือนกัน


                “ครับ แต่ต่อไปคงได้มาที่นี่บ่อยๆ หวังว่าคุณนภาจะไม่เบื่อกันไปเสียก่อน


                “ถ้าเป็นคุณอิทธิพล ดิฉันยินดีต้อนรับเสมอเลยค่ะ ว่าแต่น้องพอวาพร้อมเริ่มงานเมื่อไหร่เหรอลูก เริ่มพร้อมน้องภูเลยดีไหม


                “แม่!” คนถูกเรียกว่าน้องภูต่อหน้าสาธารณะร้องเรียกแม่เสียงดัง ก่อนจะหันไปใช้ตาโตๆ มองดุเพื่อนที่แอบอมยิ้มกับสรรพนามที่แม่ของเขาใช้ แต่พอเผลอหันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ กับพอวา สายตาที่เคยข่มขู่เพื่อนให้หุบปากก็ต้องอ่อนลง


                “ภูก็ต้องทำด้วยเหรอครับ


                “จ้ะ ให้มาช่วยเฝ้าร้าน อยู่บ้านก็ไม่ได้ทำอะไร ปกติก็เอาแต่เที่ยวไปมา ไม่เคยเข้ามาดูกิจการเท่าไหร่


                “แม่...


                นี่ใจคอแม่จะทำลายภาพลักษณ์เของเขาต่อหน้าเพื่อนขนาดนี้เลยหรือไง


                “แล้วภูเริ่มทำเมื่อไหร่เหรอครับ


                “วันจันทร์ที่จะถึงนี้ใช่ไหมเรา?” หล่อนหันไปถามลูกชายอีกครั้ง ก่อนจะได้รับการยืนยันเป็นการพยักหน้ารับ


                “นายก็เริ่มวันเดียวกับฉันนั่นแหละ


                “โอเค” พอวาตกลงก่อนจะหันไปหาคนข้างๆ แล้วถามเบาๆ ราวกับคนอีกสองคนจะไม่ได้ยิน “โอเคใช่ไหมครับ?”


                “อืม


                หลังจากพูดคุยรายละเอียดการทำงานเสร็จเรียบร้อย ผู้หญิงหนึ่งเดียวในห้องก็ขอตัวออกไปตรวจงานที่สาขาอื่นต่อ ทิ้งให้ลูกชายสุดที่รักเป็นฝ่ายต้อนรับคนทั้งสองต่อ


                “เที่ยงกว่าแล้ว พวกเราไปหาอะไรทานกันดีไหมครับ


                และเพราะคำชวนนั้น คนทั้งสามถึงได้ย้ายตัวเองมาที่ร้านอาหารไทยร้านหนึ่ง ภูผามองภาพคนตรงข้ามทั้งสองที่ต่างคนต่างก้มหน้ารับประทานแต่ยังดูมีบรรยากาศหวานแปลกๆ ล้อมรอบอยู่อย่างรู้สึกบอกไม่ถูก ใจหนึ่งก็อยากจะขอตัวออกไป แต่อีกใจก็อยากจะสังเกตดูความเคลื่อนไหวของผู้อุปถัมภ์ของเพื่อนให้ชัด แต่ก็ต้องถูกขัดจังหวะจากคนแปลกหน้าที่พึ่งเข้ามาใหม่


                “ขอโทษครับเสี่ย” คนถูกเรียกว่าเสี่ยไม่ได้หันไปมองคนเรียก แต่ยกมือส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายก้มลงกระซิบข้างหู โดยมีสายตาอยากรู้อยากเห็นของเด็กนักศึกษาอีกสองคนมองอยู่


                พอวามองคุณแจ๊คสันที่เข้ามากระซิบบอกอะไรบางอย่างกับคนแก่กว่าอย่างสนใจ ก่อนใบหน้าหล่อเหลาของเสี่ยจะหันมาทางเขา ไม่ต้องบอก พอวาก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายจะพูดว่าอะไร


                “ฉันมีธุระด่วน เธอทานต่อเลยเดี๋ยวอี้จะมารอรับ


                “ครับ


                คล้อยหลังจากที่หนึ่งเจ้านายหนึ่งลูกน้องเดินออกไปได้ไม่นาน พอวาก็ได้ยินเสียงถอนหายใจยาวๆ ดังมาจากภูผา ก่อนจะตามมาด้วยเสียงบ่นที่ทำให้ริมฝีปากอิ่มต้องกระตุกยิ้มขำ


                “ไปสักที อึดอัดชะมัด… ขำอะไร?” พอไร้ร่างของอิทธิพล ภูผาก็เริ่มเสียงเข้มใส่เพื่อนหน้าหวานทันที ยิ่งเห็นท่าทางที่คนทั้งคู่มีให้ต่อกัน เขาก็ยิ่งหมั่นไส้


                เหอะ!


                โคแก่กินหญ้าอ่อนชัดๆ

 

 

 

 

 


 

 

                พอวาโบกมือบ๊ายบายเพื่อนตัวเล็กกว่าอีกครั้งก่อนจะเดินตามร่างของคุณอี้กลับไปยังตึกทำงานของชายหนุ่มท่ามกลางสายตาของพนักงานมากมายที่มองมาอย่างให้ความสนใจกับบุคคลปริศนาเมื่อเช้า


                  คุณพอวาเชิญทางนี้ครับ


                  ไปชั้นใต้ดินเหรอครับ?” เพราะเห็นว่าตัวเลขชั้นที่อี้กดไม่ใช่ชั้นทำงานของเสี่ยแต่กลับเป็นชั้นจอดรถใต้ดิน เด็กหน้าหวานจึงได้ส่งเสียงถามออกไปอย่างสงสัย


                  ครับ พอดีว่าเสี่ยต้องไปจัดการธุระ คงจะไม่ได้กลับเข้าตึกอีกเลยทั้งวัน เลยสั่งให้ผมไปส่งคุณพอวาที่ห้อง หรือว่าคุณพอวาอยากแวะไปที่ไหนก่อนไหมครับ?”


                  ช่วงนี้ดูยุ่งกันจังเลยนะครับ” พอวาพึมพำออกมา เขารู้สึกได้ว่าช่วงนี้เสี่ยมักจะกลับดึกว่าปกติ มีเพียงแค่เมื่อวานวันเดียวในรอบอาทิตย์ที่อีกฝ่ายเลิกงานตั้งแต่หัววัน


                  ครับ ช่วงนี้งานเข้าเยอะวุ่นวายกันไปหมด ผมยังไม่เท่าไหร่ แต่เสี่ยกับแจ๊ควันนี่สิ..” อี้บ่นออกมาอย่างแหยงๆ แค่เห็นสภาพตาแพนด้าเหมือนคนอดหลับอดนอนของเพื่อนร่วมงานแล้วเขาก็รู้สึกโล่งใจที่ไม่ได้ตำแหน่งมือขวามาครอบครอง แถมยังรู้สึกว่างานที่ตัวเองทำแม้จะยุ่งเหยิงวุ่นวายชีวิตแต่ก็สบายกว่าเห็นๆ


                  ยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอครับ?” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถามอย่างสนใจ ก่อนจะได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าแรงๆ พ่วงประโยคบ่นถึงงานยืดยาวของเฉินอี้เป็นการยืนยัน


                  ครับ แต่ยุ่งคงไม่เท่ากับเหนื่อย ถ้าช่วงนี้เจ้านายผมอารมณ์เสียง่าย คุณพอวาก็เข้าใจเสี่ยหน่อยนะครับ” เขาก็พูดไปงั้นแหละ เพราะเท่าที่สังเกต อี้ก็พบว่าช่วงนี้เจ้านายของตนเองยังดูปกติอยู่ แต่อี้คงไม่คาดคิดว่าประโยคง่ายๆ ที่เขาพูดออกไปจะทำให้คุณพอวาของเสี่ยเกิดประกายความคิดบางอย่างขึ้น


                  ครับ

 

 

 


 

                เพราะเกิดปัญหาขึ้นหลายจุดพร้อมๆ กัน ทำให้กว่าจะจัดการสั่งการทุกอย่างเสร็จก็ล่วงเลยไปเกือบสี่ทุ่มแล้ว ใบหน้าหล่อเหลาของคนเป็นเสี่ยฉายความอิดโรยออกมาอยู่ไม่น้อย เขาเอ่ยอนุญาตให้แจ๊คสันหยุดงานในวันรุ่งขึ้นหนึ่งวันเพราะลุยงานมาหลายวันติด ก่อนจะขึ้นรถที่มีลูกน้องมาจอดคอยท่าอยู่พักใหญ่แล้วออกไป


                อิทธิพลควานหาโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าขึ้นมา เขาใช้นิ้วกดเข้าไปยังเบอร์โทรศัพท์ของใครบางคนที่ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเข้านอนไปหรือยังอย่างใช้ความคิด แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเก็บมันเข้าไปแล้วหลับตาลงเพื่อรอเจอทีเดียว


                เหนื่อย...


                ทั้งเหนื่อยทั้งเมื่อยจนอยากจะแช่น้ำอุ่นให้คลายเส้น แต่พอคิดสภาพความเป็นจริงของห้องที่เขาอาศัยอยู่ในตอนนี้ก็ต้องเก็บความคิดนั้นลง เพราะห้องน้ำขนาดเล็กนั้นมีเพียงเครื่องทำน้ำอุ่นกับฝักบัวเท่านั้น


                คิดๆ ดูแล้วก็อยากจะชมตัวเองที่สามารถอดทนมาได้นานขนาดนี้


                แต่จะว่าทนก็ไม่ได้ เพราะต่อให้ห้องใหญ่แค่ไหน หากไม่มีเด็กบางคนอยู่ด้วยมันก็แค่นั้น


                หึ...


                นี่เขากลายเป็นคนแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?

 

 

 




 

                เสียงไขกุญแจที่บานประตูห้องกำลังทำให้หัวใจของพอวาเต้นรัว เด็กหน้าหวานสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วมองสำรวจความเรียบร้อยของทุกอย่างอีกครั้งก่อนที่บานประตูจะถูกเปิดเข้ามาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า


                “วา..” คนเป็นเสี่ยครางเรียกชื่อเจ้าของห้องออกมาเสียงแผ่ว ดวงตาคู่คมมองบรรยากาศห้องที่มีเพียงแสงจากแสงเทียนหอมที่ถูกจุดไว้ตามจุดเพื่อให้ห้องมีความสว่างในระดับหนึ่งอย่างตื่นๆ


                แน่นอนว่าเขามองดีแล้วว่าเทียนพวกนั้นจะไม่ใกล้วัตถุไวไฟที่อาจก่อให้เกิดอันตรายได้ แล้วจึงค่อยย้ายสายตามามองร่างบอบบางของใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้


                “รีบๆ ปิดประตูสิครับ


                ชายหนุ่มปิดประตูตามที่อีกคนว่า ก่อนจะถูกลากแขนไปยังเตียงโดยที่ความรู้สึกยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ด้านพอวาเองก็กำลังกัดปากแน่นกับการกระทำของตัวเองที่ดูใจกล้ากว่าปกติทั้งที่ไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปเลยแม้แต่น้อย


                แต่คงเป็นเพราะความอยากเอาใจคนแก่กว่ามากกว่าความอาย เลยทำให้พอวากล้าบอกให้เสี่ยหนุ่มนั่งลงบริเวณปลายเตียง แล้วเคลื่อนย้ายตัวเองไปทางด้านหลังของชายหนุ่ม


                “ผมนวดให้นะครับ” มือสองข้างวางทาบทับบริเวณบ่าแข็ง ก่อนจะออกแรงบีบนวดไปมาอย่างตั้งใจ


                แม้น้ำหนักมือของพอวาจะลงได้ไม่ดีเท่ากับพนักงานนวดมืออาชีพ แต่อิทธิพลก็ไม่สามารถปฏิเสธความรู้สึกได้ว่าเขากำลังรู้สึกดียิ่งกว่าตอนอยู่ที่ร้านสปาเสียอีก


                ถอดเสื้อนะครับ


                “อืม


                กลิ่นหอมอโรม่าฟุ้งกระจายไปทั่วห้องยิ่งเสริมให้บรรยากาศชวนผ่อนคลาย เด็กหน้าหวานจัดการค่อยๆ ไล่มือจากบ่าไปยังแผ่นหลังกว้างและลำตัวของอีกฝ่าย หลังจากนั้นก็กระซิบเสียงเบาให้เสี่ยขยับตัวขึ้นแล้วเอนตัวลงนอนเพื่อนวดบริเวณขาเป็นส่วนถัดไป


                หมับ!


                “จะทำอะไร


                ดวงตาคู่คมที่ปิดอยู่ลืมขึ้นแล้วเอ่ยถามคนที่กำลังใช้มือจับบริเวณกึ่งกลางลำตัวเขาอย่างอาจหาญด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำเจือความแหบห้าว


                “ผ ผม” ริมฝีปากอิ่มสั่นระริกขณะที่มือยังคาอยู่ที่ส่วนนูนนั้นของเสี่ย ก่อนจะสะดุ้งตัวขึ้นเมื่อถูกฝ่ามือของอีกฝ่ายวางทับแล้วบังคับให้ลูบไล้ไปมา ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วเขาก็ต้องการแบบนี้อยู่แล้ว แต่ไม่รู้ทำไมถึงเวลาจริงกลับได้เขินขึ้นมาจนไม่สามารถพูดออกมาได้ ยิ่งได้ยินอีกฝ่ายถามซ้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ พอวาก็ยิ่งอาย “ผมอะไร หืม?”


                “ผม...แค่อยากช่วยเสี่ยครับ”   เกิดเป็นความเงียบไปชั่วขณะหลังจากจบประโยคของเด็กหนุ่ม พอวาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้งก่อนจะตัดสินใจพูดออกไปอีกครั้งแล้วค่อยกัดฟันแน่น


                “ให้ผมช่วยนะครับ


                มุมปากหยักของอิทธิพลก็ยกยิ้มขึ้น เขามองคนที่อยากช่วยด้วยสายตาร้อนแรงจนพอวาแทบไม่กล้าสบสายตาด้วย หากไม่ติดว่าวันนี้เขาเหนื่อยมาก ใครบางคนคงได้ช้ำทั้งตัวแน่ๆ ที่มายั่วกันแบบนี้


                เอาสิ


                เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าลีลาการใช้มือกับปากของเด็กน้อยจะเป็นอย่างไร


                “แค่รอบเดียวก็พอ พรุ่งนี้ฉันหยุด

 

 

 

 






...


มาแล้วค่าาา

ส่วนคำพูดสุดท้ายของเสี่ยจะหมายความว่าอะไรอันนี้ก็ต้องตีความกันเอาเอง55555



พรุ่งนี้เปิดพรีออเดอร์วันแรกแล้วนะคะ

แล้วเจอกันตอน 10 โมงเช้าในตอน 'Pre-order : Over The Edge' ค่ะ

อย่าลืมเข้าไปอ่านรายละเอียดกันทั้งหมดกันด้วยนะคะ เพราะในเว็บกับใน google จะมีบางอย่างที่ต่างกัน

ส่วนรูปด้านล่างเป็นข้อมูลคร่าวๆ ค่ะ





ขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ติดตาม #เด็กเสี่ยอิทธิพล นะคะ เรียกแต่ชื่อพระเอกและแท็กนิยาย

จนไม่แน่ใจว่าจำได้ไหมว่าชื่อนิยายจริงๆ ชื่อ Over The Edge 5555555555

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์/แท็กสกรีมด้วยนะคะ เวลาเห็นคอมเมนต์ขึ้นเรื่อยๆ / คนทวีตติดแท็กหวีดทีไรก็แฮปปี้ทุกที



 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.07K ครั้ง

294 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 เมษายน 2562 / 02:41

    คุณน้องพอวาาา

    #19642
    0
  2. #19390 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 07:53
    หืม ยัยน้อง
    #19390
    0
  3. #19224 NaPretty (@NaPretty) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:28

    ความรักที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ

    #19224
    0
  4. #19188 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:02
    น้องงงงงงงงง
    #19188
    0
  5. #19057 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:14
    เด็กเขาใส่ใจ
    #19057
    0
  6. #19011 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:28
    น้องลูกกกกก
    #19011
    0
  7. #18945 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:27
    ฮื่ออออ น้องงงงงงงง
    #18945
    0
  8. #18775 โลกสีม่วง77 (@chacha777) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:57
    โอ้โหหหหห ยอมน้องแล้ววววว
    #18775
    0
  9. #18727 바람~ (@chocolatebt) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:43
    ประโยคสุดท้ายของเสี่ยคือ พรุ่งนี้หยุด กะจะยาวๆป่ะคะ อิอิ
    #18727
    0
  10. #18726 바람~ (@chocolatebt) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:42
    หนูวาาาาา รู้กกกกก
    #18726
    0
  11. #18687 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:32
    น้อนนนนนนนนนนนนนนนนน อมกอมกกกกกก
    #18687
    0
  12. #18642 Tonhorm_js03 (@Tonhorm2547) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:22
    น้องรู๊กกกกกกก
    #18642
    0
  13. #17422 UDiE47 (@UDiE47) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:51
    กี้ดดดดดด>///<
    #17422
    0
  14. #17260 Lek-s (@lkjj) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 16:22
    ซนนะเราพอวา
    #17260
    0
  15. #16492 Namtan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 05:31

    เนื้อเรื่องดำเนินได้ดีค่ะ แต่ขอติเรื่องหนึ่งนะคะ เรื่องแม่ของภูผาที่ชอบพอวาค่ะ

    คือการที่แม่จะเอ็นดูเพื่อนของลูกอันนั้นปกติค่ะแต่ในกรณีนี้ที่แม่รู้ว่าเพื่อนของลูกคนนี้เป็นเด็กเสี่ย หรือง่ายๆก็คือเด็กที่มีผู้ชายแก่กว่าเลี้ยงด้วยเงินเราคิดว่าในความเป็นจริงเป็นไปไม่ได้นะคะที่มีแม่คนไหนจะชอบเพื่อนแบบนี้ของลูก เพราะในสังคม เพราะในสังคมแม่ก็อยากให้ลูกได้เพื่อนที่ดีซึ่งเราเข้าใจว่าเรื่องนี้พอวาก็เป็นคนดีแต่ในสายตาของแม่ที่เห็นแค่ว่าเป็นเด็กอยู่แล้วยังมีเสี่ยเลี้ยง ไม่น่าจะผ่านค่ะ ขอให้คนเขียนลองเอากลับไปคิดเผื่อเขียนเรื่องหน้านะคะ

    #16492
    1
    • #16492-1 มิ่งขวัญ. (@0610295476) (จากตอนที่ 28)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:34

      ตามความคิดเรานะ แม่ของภูผาอาจจะสนิทหรือรู้จักกลับเสี่ยมาก่อนเลยไม่ติดใจอะไรแถมเสี่ยยังมาซื้อของร้านแม่ภูผาให้พอวาอีก การที่คนบางคนจะเพิ่มยอดขายมันไม่ใช่เรื่องอยากเลย แต่หลักความเป็นจริงถ้าไม่รู้จักกันมาก่อนก็อาจจะเป็นไปตามที่คิดนั้นแหละ
      #16492-1
  16. #15154 eungyu (@eungyu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 16:36

    ลูกพี่อี้ ช่างร้ายเหลือเกิน \\> ^ <//

    #15154
    0
  17. #13864 Bporsche (@Porsche_poshh) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 11:32
    วาาาาา ลูกเอ๊ยยยยย เป็นเด็กดีอะไรขนาดน้านนน
    #13864
    0
  18. #13768 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 15:48
    คืออะไร แค่รอบเดียวแล้วหยุด
    #13768
    0
  19. #12885 ไอแนน (@imoonan061994) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 14:34
    คนแก่ได้กำไรเยอะมาก บอกเลย
    #12885
    0
  20. #12309 CR 2473 (@ThiphakonPhutkat) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:57
    เดี๋ยวนะ...ใช้มือใช้ปาก...เอิ่ม!!!
    #12309
    0
  21. #11824 tuntiiz (@tuntiiz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:07
    น้องงงงงงงง 555
    #11824
    0
  22. #11557 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 15:52

    แม่!! เสี่ยน่ากลัวมาก ช่วยน้องภูด้วย 5555555 เอ็นดูววว แหมน้องที่อยากเอาใจคนแก่นี่น่ารักจริงๆ อริ้ๆ

    #11557
    0
  23. #11511 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 12:00
    เนี่ย น้องวาล่ะอย่างน่ารัก
    #11511
    0
  24. #9354 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 11:03
    สบายตัวเลยเนอะเสี่ย
    #9354
    0
  25. #9287 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 15:32
    ผ่อนคลายเลยไหมละเสี่ย ซู้ดดด
    #9287
    0