[Fic B.A.P] The war of love

ตอนที่ 6 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ส.ค. 55





★ SF Best Place – Him+Jae★



“เออ!! ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่องก็เลิกกันไปเลย!

“พะ พี่ว่าไงนะ พี่จะเลิกกับผม ระ หรอ?”

“......”

“พี่ไม่รักผมแล้วหรอ?” น้ำใสๆเอ่อที่ดวงตาสวยจนทำให้ผมอยากจะเข้าไปกอดปลอบแต่มันก็.....

“เออ !! พี่ไม่ชอบนายอีกต่อไปแล้ว คราวนี้ฟังชัดหรือยัง ว่าเลิกกันน่ะห๊ะ!” แล้วผมก็เผลอตวาดเธอไป

“ฮึก ถ้าพี่ต้องการแบบนั้น เรา....เลิกกัน...ก็ได้” และนั้นคือคำพูดสุดท้ายของเขาที่พูดกับผมหลังจากที่เราทะเลาะกันแบบรุนแรง

 

-“ตอนนี้ผมไม่ชอบคุณแล้ว 

รู้ไหม ? คำพวกนั้นน่ะ ผมโกหก (ทั้งหมดนั้นผมโกหกเอง)-

 

“พี่พูดแบบนั่นได้ไง เห็นมั๊ยว่ายองแจไปแล้ว ฮิมชานฮยองใจร้าย”  จุนฮง หรือเจลโล่มักเน่ผู้ที่เป็รนสุดที่รักของไอ้แก่หน้าเถื่อนๆบ่นผมตลอดทั้งวันเมื่อมาถึงห้องพักของผม ใช่ผมยอมรับเลยก็ได้ว่าผมใจร้าย ผมใจร้ายโคตรๆเลยล่ะตอนนั้น

“กูว่ากูจะไม่ด่ามึงให้เปลืองน้ำลายแล้วนะไอ้เหยิน แต่มึงแม่งควายยยยยยเรียกแม่เลยโว๊ยย!!”ไม่ต้องต้องแปลกที่คำกล่นด่านั่นจะเป็นของใคร ไม่มีใครหนอกนอกจาก บังยงกุก มันด่าผมแบบหัวเสียแบบนี้เป็นรอบที่10ของวันแล้วก็ว่าได้ 

“ถ้าผมเป็นยองแจฮยอง ผมจะตบพี่ให้เลือดกกปาก ข้อหาที่ทำร้ายจิตใจ ฮึ่ย!! เมะมันเหมือนกันทั้งโลกเลยหรือไงว๊ะ อ๊อบอารมณ์เสีย!  ส่วนจงออบก็คงจะไม่ใช่แค่บ่น เพราะผมเห็นเด็กคนนี้ชี้ประมาณว่าหมายจะฆ่าผมให้ได้ ผมรู้ว่าเด็กนี่อารมณ์เสียมาก อาจจะเป็นเพราะเอาเรื่องของจองออบเองมาเป็นอารมณ์  ก่อนที่จะเดินออกไปนอกห้องพร้อมปิดประตูใส่อย่างแรง

“ไอ้อ๊อบ เมิงจะปิดประตูเสียงดังให้ห้องถล่มหรือไง ไอ้แดฮยอนนี่มึงไม่คิดจะไปตามเมียมึงหน่อยหรอเห้ย!” ต่อให้มึงตะโกนให้ตาย จงอ๊อบก็ไม่ได้ยินเสียงด่ามึงหรอกไอ้บัง และถ้ามึงคิดว่าไอ้แดฮยอนจะทำตาม  มึงเลิกฝันเหอะ

ทุกคนกล่นด่าผมเหมือนกับว่าผมเป็นอาชยากรระดับชาติ ที่ผมพูดคำนั้นออกไป เว้นก็แต่..

“แล้วมึงล่ะ  มีอะไรจะด่ากูมั๊ยแดฮยอน” ผมถามมันไปแบบนั้นแหละ อย่าคิดว่าผมเรียกพวกมันมาเพื่อมาด่าผมนะ

“ไม่ล่ะ เพราะถ้าผมด่าพี่ มันก็เหมือนจะเข้าบ้านตัวเอง” 

“พวกมึงคิดว่ากูอยากพูดหรือไงว๊ะ  มึงคิดว่ากูตั้งใจพูดออกไปหรอ มึงคิดว่ากูดีใจหรือไงที่ยองแจเลิกกับกูอ่ะห๊ะ”

“ยองแจฮยองไม่ได้เลิกกับฮยอง !” เจลโล่เริ่มจะหงุดหงิดอีกรอบเมื่อผมตวาดใส่ทุกคน  แต่มันก็คงไม่เท่ากับ

“เมิงต่างหากไอ้เหยินที่เลิกกับยองแจ” บังยงกุก ที่มันก็คอยเสริมเติมด่าผมให้กับเจลโล่ มันเคยบอกผมว่ามันไม่อยากให้เจลโล่ด่าใคร เดี๋ยวหุ่นยนต์ของมันจะมีมลทินและด่าชาวบ้านจนเป็นนิสัยเหมือนมัน

“ก็กูบอกแล้วไง ว่าไม่ตั้งใจ”

“ผมว่า ฮยองต้องไปอธิบายให้คุณน้าจินกิ กับคุณน้าลีจุนแล้วล่ะ ทำลูกเค้าเสียใจขนาดหอบข้าวของกลับไปขนาดนั้น” แล้วมักเน่ก็บ่นผมอีกครั้ง

“มึง2คนมีงานที่มาเลเซียไม่ใช่หรอ? ทำไมไม่รีบไปซักทีล่ะ มาถึงก็บ่นกู” ผมตัดปัญหาเพื่อให้2คนนั้นบ่นด่าผมน้อยลง แต่มันก็คงไม่ใช่เพราะว่า

“ก็เพราะกู2คนแวะมาด่า ถึงความโง่ของมึงก่อนไงไอ้เหยิน นี่มึงทำให้กูด่ามึงอีกแล้วนะ” แล้วไอ้ท่านบังก็สรรเสริญผมอีกครั้ง

“ถ้ามึง2คนยังไม่รีบไปที่สนามบินตอนนี้ กูสาบานเลยนะไอ้แก่ว่ามึงเมิงกับเจลโล่จะไม่ได้ไปดูงานที่มาเลเซียแน่ๆ”

“มึงจะทำอะไร”

“กูจะโทรหา ป๊ะป๋าดูจุนของเจลโล่ คราวนี้ล่ะมึง สนุกกันลั่นสนามบินแน่ ฮึฮึ”  ผมไม่ได้ขู่มันหรอกนะ เพราะว่าถ้ามันด่าผมอีกครั้ง ผมคิดว่าผมทำแน่ๆ หลายคนคงจะคิดว่า คนอย่างบังยงกุกไม่เคยกลัวใคร แต่ผมขอบอกไว้อย่างนะ  มีอยู่สิ่งเดียวที่มันกลัวมากในตอนนี้คือ “ยุนดูจุน” ป๊ะป๋าของยงฮุนนั่นแหละ 

“เออ! กูกับโล่ไปก็ได้    ไอ้แด้ !!ฝากดูมันด้วย กินเหล้าเป็นเพื่อนมันไปก่อนแต่อย่าให้มันคิดฆ่าตัวตายนะ หัวอกเดียวกันนี่” เสียงประตูปิดลงและทุกอย่างก็เงียบลงกว่าเดิม เพราะห้องนี้มันแค่ผมกับแดฮยอน แต่ไม่มีเด็กตัวอวบๆ ไม่ได้ยินเสียงของเด็กนั่น ไม่มียูยองแจ

 
 

 

แค่มองตาของคุณ .. 
ผมก็เข้าใจแล้วว่าไม่ควรไขว้เขวไปมากกว่านี้ 
กลับมาหาผมเถอะ (กลับมา ..) 
แม้เวลาจะผ่านไป แต่ผมลืมคุณไม่ได้ 
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ที่แห่งนั้นจะเป็นที่ดีที่สุดสำหรับผม 
ไม่มีผู้ชายคนไหนเหมาะสมที่จะอยู่เคียงข้างคุณเท่ากับผมอีกแล้ว 
ไม่ว่าที่ไหนก็ตามแค่มีคุณอยู่ข้างกาย ที่แห่งนั้นจะเป็นที่ดีที่สุดสำหรับเรา
ไม่มีใครมอบความรักให้คุณได้มากเท่ากับผมอีกแล้ว 

 

นี่มันก็นานมากแล้วล่ะที่ผมไม่ได้มีโอกาสคุยกับยองแจ เท่าไหร่แล้วนะ อืมมมม 2สัปดาห์ได้แล้วมั๊ง ผมอยากจะอธิบายทุกอย่างให้เค้าฟังผมอยากจะกอดเค้า อยากจะพูดคุยทุกอย่าง อยากขอโทษทุกอย่าง แต่ผมก็ไม่ได้ทำมันออกไป เพราะเจ้าตัวเล็กนั่นไม่แม้แต่จะมองหน้าผม ง่ายๆเลยก็ได้นะ ยองแจพยายามจะหลบหน้าผมตลอดเวลาที่เราต้องเจอกัน ก็ขนาดผมจะเดินเข้าไปคุยด้วย เจ้าเด็กนั่นก็รีบเดินไปหาจงอ๊อบ หรือไม่ก็ไปหาเจลโล่ แล้วผมจะไปคุยได้ยังไง  ผมเคยคิดนะว่า ถ้าไม่มีเด็กนั่นแล้ว ผมก็อยู่ได้ คนอย่างคิมฮิมชานอยู่ได้ ผมลืมเด็กนั่นได้  ใช่! ผมลืมได้จริงๆนะก็ต่อเมื่อผมอยู่ข้างนอกได้เจอกับคนภายนอก แต่ถ้าเวลาที่ผมกลับมาถึงที่พักเมื่อไหร่ ทุกอย่างมันก็กลับมาเหมือนเดิม แต่ก็ยังดีที่มีไอ้ยงกุก กับแดฮยอนมานั่งกินเหล้าเป็นเพื่อนผมแทบทุกวัน

แต่คุณเคยได้ยินไหม “ยิ่งอยากลืมเท่าไหร่  มันก็ยิ่งจำได้มากขึ้นเท่านั้น”

“ถ้ามึงอยากจะขอโทษ มึงก็ไปหาเขา ไม่ใช่วันๆแดกมันแต่เหล้า หนวดก็ไม่โกน กู2คนกลับล๊ะ เมิงก็ด้วยไอ้แดฮยอน กูไม่เข้าใจจริงๆว่ามึง2คนเถื่อนแข่งกันทำไม ถ้ายองแจกับจองออบมาเห็นมึง2คนสภาพแบบนี้ กูว่าหัวใจได้วายตายห่า” นั่นคือประโยคสุดท้ายที่โคตรยาวของไอ้ยงกุกจะบอกกับผม พร้อมกับคำด่านิดๆหน่อยตามประสาของมัน

 

“เตียงนอนตัวนี้มันกว้างเกินไปที่จะให้พี่นอนคนเดียวรู้มั๊ยยองแจ” ฮิมชานนั่งลงบนเตียงนอนตัวเดิมที่เมื่อก่อนเคยมีคนตัวเล็กอาศัยหลับนอนด้วยตลอดระยะเวลาที่อยู่กัน พร้อมกับนึกถึงวันเวลาเก่าๆที่เขากับยองแจเคยใช้ร่วมกัน นับตั้งแต่วันแรกที่รู้จัก จนถึงวันที่เราทะเลาะกันครั้งรุนแรง

 
 

 “ตอนนี้นายจะทำอะไรอยู่นะ”

“นายจะรู้ว่ามั๊ยว่าพี่ขอโทษ นายจะรู้มั๊ยว่าไม่มีใครจะรักพี่มากเท่านาย”

 

-ก๊อก ก๊อก ก๊อก-


เสียงเคาะประตูดังขึ้น สงสัยไอ้2คนนั้นคงลืมของสินะ

“มึงก็เข้ามาดิ ประตูไม่ได้ร็อก ถ้าร็อกมึงก็ตะโกนบอกเดี๋ยวกูไปเปิดให้”

-ก๊อก ก๊อก ก๊อก –

อ้าวเห้ย นี่กูบอกไม่พวกมึงไม่เข้าใจกันหรอว๊ะครับว่าถ้ามันร็อกให้ตะโกน เดี๋ยวกูเดินไปเปิดให้  ผมกล่นด่าพวกมันอย่างหัวเสียก่อนจะเดินไปเปิดประตูหน้าห้องพร้อมจะด่ามันเต็มที่

“กูบอกว่าประตูไม่ได้ ระ .. ยองแจ!

“ผมแค่เข้ามาเอาของที่เหลือน่ะฮะ แล้วผมจะรีบออกไป”

 

-อยู่ข้างผมคนเดียวนะ เป็นผู้หญิงของผมตลอดไปนะ 
หัวใจผมแทบคลั่งตอนที่เราอยู่ด้วยกัน 
อยู่เคียงข้างผม มองแค่ผมเท่านั้นนะ OK ?? 
อยู่ด้วยกันตลอดไป-



ผมมองคนรักที่เข้ามาอาของที่เค้าบอกว่า ลืมเอาไว้อย่างเงียบๆโดยไม่ทำอะไร จนกระทั่ง


 

“เสร็จแล้วฮะ”

“.....”

“ผมไปก่อนนะฮะ”

ทันทีที่คนตัวเล็กกำลังจะเปิดประตูออกไปโดยที่ไม่แม้แต่จะมองหน้าผม ผมคงต้องยื้อจริงๆใช่มั๊ยลีดเดอร์( เรื่องของเมิงเหอะเหยิน เด็กมันมาขนาดนี้แล้ว)

ฟุบ!

ร่างสูงกอดแผ่นหลังคนตัวเล็กพร้อมกับใช้คางที่เริ่มมีหนวดเคราเกยไว้ที่ไหล่มนเหมือนกับที่ต้องการจะยื้อเวลาเอาไว้

“ฮยอง...ปล่อยผมเถอะนะ” เสียงของคนที่ตัวเองกอดเริ่มสั่นเครือซึ่งมันบอกได้ชัดว่ากำลังจะร้องไห้

“ยองแจ”

“ฮยองกอดผมแบบนี้ไม่ได้นะฮะ”  ยองแจพยายามฟืนให้ตัวเองออกจากการเกากุมของคนตัวสูงแต่เหมือนจะยิ่งดิ้นเท่าไหร่มันก็เหมือนร่างสูงกอดเขาไว้แน่นกว่าเดิม

“ยูยองแจ”

 “ฮิมชานฮยอง ปล่อยผมเถอะฮะ ฮึก ปล่อยผมเถอะ”  คนตัวเล็กร่างอวบเปล่าโฮออกมาแบบไม่อายคนที่กอดอยู่ข้างหลัง ไม่เอาแล้ว ไม่ไหวแล้ว เค้าอุตส่าจะเข้มแข็งแล้วแต่แห็นคนๆนี้เมื่อไหร่ มันก็ยิ่งอ่อนแอลงเท่านั้น

“ขอโทษ”

-ขอแค่ได้บอก ขอแค่ได้พูดในคำที่อยากจะพูด

“อย่าไปนะ พี่ขอโทษ พี่ขอโทษ”

พูดออกไปแล้ว คิมฮิมชาน คนนี้พูดออกไปแล้ว

“ฮึก ฮึก” แต่คนๆนั้นก็เอาแต่ร้องไห้โดยที่ผมกอดเค้าอยู่อย่างนั้น

“แต่ฮยอง เลิกกับผมแล้วนะฮะ ฮยองอย่าลืมสิ ฮึก!

“แต่ยองแจยังไม่ได้เลิกกับพี่ ยูยองแจยังไม่ได้เลิกกับพี่ ยูยองแจไม่เคยบอกเลิกพี่” คุณอาจจะมองว่าผมดื้อก็ได้นะ ตอนนี้ผมยอมรับก็ได้ว่าผมมันดื้อ แถมหน้าด้านอีกต่างหาก ตอนนี้ผมได้แต่กอดปลอบคนที่กำลังสะอื้นตัวโยนอยู่แบบนั้น พูดในสิ่งที่ผมต้องการจะบอกเขาตลอดตั้งแต่ที่เราทะเลาะกันแบบเอาเป็นเอาตาย

“ผอมลงไปหรือเปล่า พี่กอดเราไม่ถนัดเลย”  ผมว่ายองแจผอมลงไปนะ คุณแม่ยายดูแลยองแจไม่ดีหรือเปล่านะถึงได้ผอมแบบนี้

“ฮยอง...ฮึก” อย่าน้องไห้นะยองแจ พี่ไม่ชอบเห็นเราร้องไห้

“กลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ กลับมาอยู่กับพี่นะครับ” ยอมแล้ว...ฮิมชานคนนี้ยอมทุกอย่างแล้วก็ได้เพื่อให้ได้ยองแจกลับมา ขอแค่ยองแจอย่างเดียว ยูยองแจคนเดียว

“อย่าทำแบบนี้เลยฮะ..ฮยองกำลัง...ทำให้ผมเลิกรักพี่ไม่ได้”

“ยองแจ...จะกลับมาอยู่ที่นี่..จะอยู่กับพี่..ใช่มั๊ย”  คนตัวเล็กไม่ได้พูดอะไรนอกจากพยักหน้าพร้อมน้ำตาออกมาเท่านั้น ร้องไห้เพราะความคิดถึง เพราะว่ารัก และอีกมากมายที่ยองแจเองก็ไม่ได้อยู่กับฮิมชาน แน่นอนว่า ยองแจเองก็อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคนตัวสูงเหมือนกัน

“ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ พี่รักยองแจนะ”

“ผมเอง..ก็ไม่ต่างจากฮยองเท่าไหร่หรอกฮะ”

คุณกับผม .. แค่เรา 2 คน .. ผมลืมช่วงเวลาที่เคยอยู่ด้วยกันไม่ได้ 
เวลาที่คุณอยู่เคียงข้าง ช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข 
ตอนนี้มันกำลังผ่านไปอย่างเรียบง่าย ราวกับนิทาน 
แม้ว่าผมจะเย็นชามากขึ้น แต่มีสิ่งหนึ่งอยากบอก ... ผมลืมคุณไม่ได้ 

 

 

 

“แม่งกว่าจะดีกัน เล่นเอากูเกือบตาย โล่พี่ขอน้ำหน่อย” เสียงแหบๆผสมกลมกลืนกับความเถื่อนที่อยู่ภายในนอกห้องพักพูดออกมาเหมือนคนจะตายแหล่ไม่ตายแหล่โดยที่มีหุ่นยนต์แสนรัก? คอยยื่นน้ำให้

“ฮยองจะเหนื่อยอะไร กินเหล้าเป็นเพื่อนเฮียฮิมชานเนี่ยนะเหนื่อย มุนจงออบคนนี้ต่างหากที่เหนื่อย” 

“มึงเหนื่อยตรงไหนอ๊อบ?” พี่ใหญ่สุดถามร่างบางอย่าหาเรื่อง

“ผมต้องไปลาก ยองแจมา ฝ่าด่านกับน้าจินกิ นี่ดีนะที่น้าลีจุนไม่อยู่ ไม่งั้นยากกว่าเดิมอีก แถมกับต้องใช้คำพูดต่างๆนานา เลยนะว่าเฮียฮิมชานเป็นยังไง” จงอ๊อบพยายามเถียงหลีดเดอร์อย่างเอาเป็นเอาตาย

“พอ อ๊อบมึงหยุดพูด! ทำไมตอนไอ้แดฮยอนอยู่มึงไม่พูด ไม่มองหน้าแบบนี้ล่ะห๊ะ ทำไม? กลัวมันจะทะ” ยงกุกเป็นฝ่ายห้ามจงออบไม่ให้อธิบายอะไรมากไปกว่านี้ แต่ก็ยังไม่วายจะย้อนไปจี้ใจดำคนตัวเล็กๆ แต่ก็โดนจงออบแทรกไปก่อน

“ผะ ผมกลับก่อนแล้วกันนะฮยอง ผมเหนื่อยแล้ว ฝากส่งเจลโล่ให้ถึงมือ ลุงดูจุน!ด้วยนะท่านหลีดเดอร์”  จงออบพูดขัดแล้ววางระเบิดลูกใหญ่ไว้ให้ยกกุกก่อนจะเดินออกไปโดยที่ไม่มีใครรู้สีหน้าของคนตัวเล็กเอง

 
 

“หึ่ยย ไอ้เด็กเวร”

“ฮยองฮะ ผมว่าจงออบฮยองยังไม่เคลียนะ”

“มันไม่เคลียง่ายๆหรอก ของมันน่ะหนักกว่าใครเลยแหละ”



END.
เล็กเคยบอกไว้แล้วว่า ขอหายไปพักหนึ่ง แต่เอาสเปเชียลฮิมแจมาทิ้งไว้ แลวเล็กจะหนีแล้วค่ะ
อย่าสงสัยใน แดอ๊อบ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

THE★ FARRY

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

261 ความคิดเห็น

  1. #256 BUNNY G 096 (@bunnycember096) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 18:32
    ไรท์สู้ๆๆๆมาอัพไวๆๆน๊าาาาา :)
    #256
    0
  2. #133 เบบี้บี yes sir (@babybee123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2555 / 09:58
    อิเหยิน =_=
    #133
    0
  3. #111 LuciferSunmin38 (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 00:29
    ยูยองยอง เล่นตัวหน่อยก็ดีนะ ใจอ่อนง่ายๆแบบนี้เดี๋ยวได้ใจ5555
    แดออบมีอะไรในกอไผ่
    #111
    0
  4. #68 Gunner (@urngforever) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2555 / 18:58
    cfvv[gxowigoujp ;__;
    แดออบเป็นอะไรเนี่ย :=--:: เอามาลงด้วยนะคะ -..-
    #68
    0
  5. #59 so_x (@society-x) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2555 / 22:38
    เพิ่งมาอ่าน SF อ่ะค่ะ ตอนนั้นตอดลม อ่านแต่เรื่องหลัก ><

    อยากบอกว่าชอบมากอ่ะ ขอคู่แดออบต่อได้มั้ยอ่ะคะ ไรเตอร์ขรา T__T
    #59
    0
  6. #44 Prim_Boice (@primbabyboice) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 23:57
    สงสัยใจจะขาดTT
    #44
    0
  7. #28 ϟ Baby' Midnight Sun ϟ (@kosorina) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2555 / 19:09
    เหยินกะแจ้ดีกันแล้ว ><
    รอแด้อ๊อบๆๆๆ ไรเตอร์มาต่อไวๆน้าาาา 
    #28
    0
  8. #26 uiyaiy (@uiyaiy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 00:28
    ค้างอ่ะไรท์เตอร์...



    รีบมาต่อของจงออบน๊า


    #26
    0