โหด!นักมารักกันเลย (END)

ตอนที่ 37 : โหด #พิเศษ 4.1 18+++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    26 ก.ค. 63

โหด #พิเศษ 4.1 18+++



7-8/03/63✔️

26/07/63☑️


(Gun Talk)


 ร้านเหล้านวลจันทร์



ความสัมพันธ์ที่มันเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ ค่อย ๆ พัฒนาไปเรื่อย ๆ ไม่ได้เร่งจังหวะ หรือรีบร้อน ปล่อยให้มันได้ค่อย ๆ ก่อตัว และเริ่มหนาแน่นในทุกอณูของหัวใจ มันทำให้เรามีความสุขในตอนนี้ นั้นคือนิยามในความรักของผมกับแสนดี

เด็กดื้อของผม


วันนี้วันที่สิบสองเดือนสิบเอ็ดเป็นวันหยุดประจำปีของร้าน และที่สำคัญมันเป็นวันเกิดของแสนดีอีกด้วย ผมเลือกให้ลูกน้องตัวเองได้หยุดประจำปีในวันนี้ เพราะผมอยากให้มันเป็นวันที่พิเศษกว่าวันไหนๆ ทุกคนจะได้ฉลองกันอย่างมีความสุข

โดยเฉพาะผม

แสนดีครบสิบแปดปีบริบูรณ์แล้วในวันนี้ ผมไม่ใช่คนเก่งที่จะมานั่งอดทนรออะไรขนาดนั้น แต่พอเป็นแสนดีผมกลับต้องอดทนเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า


เพราะสองเท่าดูจะไม่พอ


นับวันแสนดีจะทำให้ความอดทนของผมลดลงทุกวัน เด็กดื้อของผมกลายร่างเป็นเด็กขี้ยั่วไปแล้ว ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแนะนำ


อย่าให้ผมรู้ว่าใคร ได้เจอผมแน่


ผมยืนมองลูกน้องตัวเองกำลังจัดเตรียมสถานที่กันอยู่ วันนี้จัดเต็มทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นอาหาร เครื่องดื่ม หรือแม้แต่ของมึนเมา และวันนี้ผมมีเซอร์ไพรส์ให้เด็กดื้อของผมด้วย แสนดีที่กำลังมากับยินดี ทิม แล้วก็แจง ผมเป็นคนขอให้ทุกคนมาจัดงานวันเกิดแสนดีที่ร้านเหล้านวลจันทร์

ผมเห็นไอ้กล้วยที่เดินมาทางผม วันนี้มันแต่งตัวหล่อเป็นพิเศษเพื่อรอคนสำคัญของมัน ผมไม่รู้ว่าแจงไปทำท่าไหน ไอ้กล้วยถึงชอบแจงมากขนาดตามเฝ้าเช้ากลางวัน ดีที่ตอนเย็นมันยังกลับมาทำงานที่ร้านได้ ไม่งั้นมันโดนผมเล่นแน่ มันเดินมายืนข้าง ๆ มองผมตั้งแต่หัวยันเท้า

“มีอะไร”

“ทำไมวันนี้แต่งตัวหล่อกว่าผมได้ไง ลูกพี่”

มันทำหน้าสงสัย แล้วเดินสำรวจไปรอบ ๆ ตัวผม ที่วันนี้แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มเคลือบดำกางเกงยีนสีดำ และผมทรงใหม่ที่พี่กรพาไปตัด ยิ่งทำให้ผมเป็นที่สนใจของใครหลาย ๆ คนเข้าไปใหญ่ จนแสนดีหวงไม่ค่อยอยากให้ออกไปไหน ผมเองก็ชอบที่แสนดีหวงผมแบบนี้เหมือนกัน เพราะแสนดีจะไม่ยอมห่างผมเลยสักนิด โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าผมเองก็หวงแสนดีเหมือนกัน ผมมองไอ้กล้วยมันแต่งตัว มันว่าแต่ผมไอ้กล้วยเองก็ไม่น้อยหน้าผมเลยสักนิด แต่งตัวจัดเต็มยิ่งกว่าผมอีก นี่ถ้ามันใส่สูทด้วย ผมยังคิดว่ามันจะไปออกงานที่ไหนแล้ว

“กูหล่ออยู่แล้ว”

“ชิงเก่ง ติดไอ้แสนมาหรือไง”

“อืม ติด”

“โอ๊ย!! ไม่พูดกับพี่กันแล้ว ผมไปรอแจงดีกว่า”

แล้วมันก็เดินทำท่างอนผมไปทางหน้าร้าน กวนตีนเสมอต้นเสมอปลายตลอด ผมยกนาฬิกาขึ้นมาดูเวลา แสนดีน่าจะใกล้ถึงแล้ว และในจังหวะนั้นเอง คนที่ผมรอก็มาถึง

“พี่ปืน~”

เสียงเรียกที่ดังมาแต่ไกล น้ำเสียงที่ใช่เรียกผมเป็นประจำกับร่างเล็กๆ ที่ชอบใส่เสื้อยืดตัวโคร่ง ๆ กางเกงขาสั้นก็วิ่งเข้ามาหา แล้วกระโดดกอดคอผมจนตัวลอย ผมเกือบรับไว้ไม่ทัน

“คิดถึง”

ผมมองแสนดีที่ยิ้มกว้าง จนผมต้องโอบเอวแสนดีเอาไว้เพราะกลัวจะตกลงมา แสนดีขยับหน้ามาใกล้ ๆ ผม แล้วหอมแก้มกันอย่างที่ชอบทำประจำ โดยไม่ได้สนว่าใครจะมองหรือทำหน้าแบบไหนตอนที่เห็นแบบนี้ แต่ผมว่าลูกน้องผม มันน่าจะชินไปแล้ว

“ไม่เจอกันแป๊บเดียวเอง”

“ก็แสนคิดถึง พี่ปืนไม่คิดถึงแสนใช่ไหม”

“คิดถึง”

ผมวางแสนดีให้ลงมายืนที่พื้นดี ๆ แต่มือยังคงโอบเอวแสนดีเอาไว้ ตอนนี้ทุกคนเดินมาสมทบกันหมดแล้ว รวมถึงไอ้กล้วยที่เดินมาหน้าเป็นตูดมายืนข้าง ๆ แจง

“แสนดี น้อย ๆ หน่อย”

“...”

ยินดีมองมาที่ผมกับแสนดีที่ยืนกอดกันอยู่ และทำเสียงดุน้องตัวเอง

“อิจฉาพูดแบบนี้ พี่ยินดี”

“...”

แสนดีหันกลับไปมองยินดี โดยมีผมยืนซ้อนหลังอยู่

“ของฉันก็มี”

“พอเลยทั้งพี่ทั้งน้อง พี่หิวแล้ว”

สุดท้ายคนที่เป็นคนห้ามทัพศึกพี่น้องก็คือแจง ผมจับมือแสนดีให้เดินตามมาไปยังโต๊ะอาหารที่เตรียมเอาไว้สำหรับพวกของแสนดีที่จัดแยกออกมา ผมนั่งลงบนโซฟาตัวยาว โดยมีแสนดีมานั่งข้างขยับเข้ามาใกล้ไม่ยอมห่าง

“โห่!!! พี่ปืนทำไมมันเยอะแบบนี้ พี่โก้เหนื่อยแย่เลย ทำอาหารหมดนี้”

“ก็วันนี้ วันพิเศษ”

“พี่ปืนน่ารักอะ”

แสนดีมองอาหารบนโต๊ะ แล้วทำตาโตทั้งหมดคือของโปรดแสนดีทั้งนั้น ในเมื่อมันเป็นวันพิเศษ ผมก็อยากให้มันพิเศษแบบสุด ๆ ไปเลย

“ไม่ได้มีกันแค่สองคน ถ้ายังไม่ลืมยังมีพวกผมอยู่ตรงนี้ด้วยนะครับ ลูกพี่”

“...”

“หวานให้มันน้อยๆ หน่อย พวกผมกำลังจะเป็นเบาหวานตายแล้วตอนนี้”

แล้วก็เป็นลูกน้องคนสำคัญของผมที่ปากหมาใส่ไม่เลิก แซวขึ้นมา ไอ้กล้วยมันนั่งบนโซฟาทางขวามือถัดไปจากผม โดยมาแจงนั่งอยู่ข้าง ๆ ส่วนยินดีกับทิมนั่งทางซ้ายมือ และกำลังมองมาทางผมกับแสนดีเหมือนกัน ด้วยสายตาที่ดูก็รู้ว่าเหม็นความรัก

“อ่าว! เหรอ แสนนึกว่ามีกันแค่แสนกับพี่ปืนเสียอีก”

แสนดีตอบโต้กลับไปทันที จนไอ้กล้วยมันต้องมองตาขวางกลับมา ก่อนที่ทุกคนจะหัวเราะออกกลับท่าทางของไอ้กล้วย สุดท้ายพวกเราทุกคนก็ลงมือกินอาหารตรงหน้า โดยมีเสียงเพลงเปิดคลอเบาๆ มีเสียงเฮของลูกน้องผมเป็นบางจังหวะที่มีคนพูดเรื่องตลกขึ้นมา และแสนดีก็ขำตามไปด้วย







“เอาอะไรอีกไหม”

ผมที่อิ่มแล้ว นั่งมองแสนดีที่ทำท่าเหมือนจะอิ่ม ผมขยับเข้าไปใกล้แสนดี เพื่อถามเพราะเพลงที่เริ่มดังขึ้นทำให้ได้ยินไม่ถนัด

“ไม่เอาแล้ว ท้องแสนจะแตก”

แสนดีจับมือผมไปลูบพุงน้อย ๆ ของตัวเองที่บ่งบอกว่าอิ่ม เพราะว่ามันตึงมาก จนกินต่อไม่ไหวแล้ว ผมยิ้มออกทันทีที่แสนดีทำแบบนั้น

ก็ชอบน่ารักแบบนี้

และวันนี้ผมยอมให้แสนดีดื่มของมึนเมาได้หนึ่งวัน พรุ่งนี้วันหยุด แสนดีไม่ต้องไปโรงเรียน แสนดีดีใจใหญ่ ก่อนจะลุกไปหาไอ้หลงตรงเคาร์เตอร์บาร์ของร้าน ไม่นานแสนดีก็เดินกลับมาพร้อมกับค็อกเทลสีสวยมาหนึ่งแก้ว แล้วกลับมานั่งข้างผมเหมือนเดิม คุยกันไปเรื่อย ๆ ฟังลูกน้องร้องเพลงบ้าง ไอ้กล้วยที่ไปร้องเพลงจีบแจง จนได้สายตาอาฆาตจากแจงมาแทน หัวเราะตอนที่มีใครเต้นในท่าหลุดโลก จนกระทั่งเสียงมือถือของแสนดีดังขึ้นจนผมต้องหันไปมองเบอร์ที่โทรมาเวลาแบบนี้




Rrrrrrr


พี่หาร


แสนดียิ้มกว้างออกมาตอนที่เห็นชื่อคนโทรมา ก่อนจะกดรับทันที

“พี่หาร แสนคิดถึง”

ผมคิ้วขมวดทันที เมื่อได้ยินแสนดีพูดแบบนั้น


“ครับ ชวนไอ้คูณแล้ว แต่มันไม่ยอมมา”


“ขอบคุณครับ ไว้มาหาแสนบ้างนะ”


“ครับ วันไหนนัดมาได้เลย แสนว่างตลอด”


ผมนั่งฟังได้แต่มองคนที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างไม่ชอบใจเท่าไร ก็เด็กดื้อของผมดันไปบอกคิดถึงคนอื่น แสนดีคุยต่ออีกสองสามประโยคก็วางสาย และหันมายิ้มมองผมที่ทำหน้านิ่งยิ่งกว่าเดิม ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเราสองคน เพราะทุกคนคงเริ่มเมากันแล้ว ยินดีกับแจงออกไปเต้นด้านหน้า ตอนที่เพลงจังหวะสนุกถูกเปิดขึ้น โดยมีทิมกับไอ้กล้วยตามไปเฝ้า ในโต๊ะตอนนี้จึงเหลือแค่ผมกับแสนดี

“พี่ปืน”

“...”

“พี่ปืน อย่างอนแสนดิ”

แสนดีขยับเข้ามาใกล้ผม แล้วยื่นหน้ามามอง โดยที่ผมนั่งพิงโซฟาให้หน้าเราห่างกัน ดูจากสายตาแล้วแสนดีคงเริ่มเมาแล้วเ เพราะหน้าที่แดงกับสายตาที่หยาดเยิ้มกว่าปกติ และสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่ออยู่ ๆ แสนดีก็ลุกขึ้นมานั่งลงบนตักผม ก่อนจะเอามือมาโอบกอดคอผมเอาไว้ เอาหัวมาวางลงบนไหล่ แล้วหันมามองกัน จนผมต้องโอบเอวแสนดีเอาไว้ เพราะกลัวแสนดีจะตกลงไปจากโซฟา

“พี่ปืน”

“...”

“แสนดีขอโทษ”

“...”

“พี่หารเป็นพี่ชายของคูณไง แล้วแสนก็ไม่ได้อะไรกับพี่หารเลยตั้งแต่ตอนออกจากโรงพยาบาล แสนไม่ได้คิดอะไรกับพี่หารจริงๆ”

“อืม”

“พี่ปืน”

“หือ”

แสนดีเอาหัวขึ้นจากไหล่ผม เราสบตากัน ก่อนที่แสนดีจะจุ๊บเบาที่ปากผม ทำเอาผมชะงัก ตอนนี้แสนดีกลายร่างเป็นเด็กขี้ยั่วอีกแล้ว

“หายงอน แสนนะ”

“อืม หายแล้ว”

“เย้!!!”

ท่าทางดีใจของแสนดีทำเอาผมนึกเอ็นดู ก่อนที่แสนดีจะแบมือมาตรงหน้าผม

“ไหนของขวัญวันเกิดแสนครับ คุณแฟน”

ผมหยิบเอาซองสีขาวที่วางอยู่บนโต๊ะ ขึ้นมาวางบนมือแสนดี ที่มองมันด้วยสายตาตื่นเต้น อยากรู้ว่าข้างในมันคืออะไร แสนดีหยิบซองขึ้นมา ยิ้มกว้าง แล้วค่อย ๆ เปิดมันช้า ๆ อย่างลุ้น ๆ

“พี่ปืน นี่มัน....”

“ไปเที่ยวกันไง”

และข้างในมันคือแพ็คเกจเที่ยวภูเก็ต 2 วัน 1 คืน ที่แสนดีบ่นว่าอยากไป และที่สำคัญมันเป็นห้องสวีทที่วิวสวยที่สุดในโรงแรม เรื่องนี้ผมให้พี่กรเป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง

“พี่ปืนน่ารักมาก”

แล้วแสนดีก็กอดผมอีกรอบ แต่ตอนนี้รอบข้างเริ่มมองมาที่เราสองคนที่มานั่งตัก แล้วกอดกันอยู่แบบนี้ ถามว่าผมสนไหม ตอบได้เลยว่าไม่


ไม่เคยสนใครอยู่แล้ว


นอกจากแสนดีคนนี้ที่เป็นแฟนผม


ผมหันไปหอมหัวแสนดี ก่อนจะกระซิบที่ข้างหู

“ยังมีอีก แต่อยู่บนห้อง”

“มีอีกเหรอ ทำไมเยอะจังพี่ปืน แค่นี้แสนก็ดีใจจะแย่แล้ว”

“อยากได้ไหม”

ผมไม่ตอบคำถาม แต่เลือกจะถามกลับไปแทน แสนดีรีบพยักหน้า ทำตาแวววาว ผมจับแสนดีให้ลุกขึ้นยืน ก่อนที่ตัวเองจะลุกตาม แล้วจุงมือแสนดีเดินเข้าไปหายินดีที่เต้นไม่หยุด โดยมีทิมยืนข้าง ๆ ทิมสะกิดแขนยินดีเมื่อผมไปหยุดยืนใกล้ ๆ ยินดีหันมามองผมแล้วทำหน้างง ก่อนที่ผมจะพูดในสิ่งที่ผมคิดเอาไว้แล้ว

“วันนี้แสนดีไม่กลับ”

“อ่าว! ทำไม”

“พอดีมีของขวัญชิ้นใหญ่จะให้ คงกลับไม่ไหวแน่นอน”

“...”

ดูเหมือนยินดีจะหน้าแดงไปแล้ว ผมว่ายินดีคงเข้าใจความหมายของของขวัญชิ้นนั้นของผมแล้วว่ามันคืออะไร ผมเดินห่างออกมาพร้อมแสนดีได้ไม่ไกล แสนดีก็หยุดเดินแล้วดึงมือผมเอาให้หยุดตาม จนผมต้องหันกลับไปมอง

“พี่ปืน แสนเดินไม่ไหว”

“จะขี่คอหรือจะให้อุ้ม”

“ขี่คอ”

ผมก้าวไปยืนด้านหน้าของแสนดี แล้วย่อตัวให้แสนดีได้ขึ้นมาบนหลังผมได้ง่าย ๆ ก่อนที่ผมจะช้อนขาทั้งสองข้าง แล้วยืดตัวตรงโดยมีลูกลิงเกาะหลังมาหนึ่งคน แสนดีกอดคอผม แล้วเอาคางมาวางบนไหล่

“พี่ปืน”

“หืม มีอะไร”

“ขอบคุณ สำหรับทุกอย่างที่ให้แสน”

“มันเป็นของแสนอยู่แล้ว

มันเป็นของแสนดีมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่วันที่ผมเริ่มเปิดใจให้อีกฝ่ายเข้ามาในชีวิตกัน ผมค่อย ๆ ก้าวตามบันไดไปจนถึงชั้นสาม พอถึงห้องนอนก็เปิดประตู โดยไม่ลืมที่จะล็อกมัน ก่อนเดินไปหยุดตรงกลางห้องที่ปิดไฟมืดสนิท ผมวางแสนดีลง ก่อนจะขยับไปเปิดไฟให้มันสว่างไปทั่วห้อง แล้วมองแสนดีที่ทำตาโตกับภาพตรงหน้า

“พี่ปืน~”

ผมไม่รู้ว่าวันนี้แสนดีเรียกชื่อผมไปกี่รอบแล้ว และทุกครั้งที่เรียกชื่อกัน มันเต็มไปด้วยน้ำเสียงที่ดีใจ ผมเดินเข้าไปยืนซ้อนหลัง ก่อนจะโอบกอดแสนดีเอาไว้

“ชอบไหม”

“ชอบมาก ทำไมพี่ปืนต้องน่ารักแบบนี้ด้วย แสนไม่ไหวนะบอกเลยตอนนี้”

ผมก้มไปหอมแก้มแสนดี แล้วเงยหน้าขึ้นมามองภาพสีน้ำมันที่ติดตรงหัวนอน มันถูกเปลี่ยนจากภาพเดิมเป็นภาพใหม่ มันเป็นภาพของแสนดีที่กำลังยิ้มกว้างอย่างสดใส แสนดีหันมากอดผม เรากอดกันอยู่นานจนพอใจ ยังหรอกของขวัญที่ผมเตรียมไว้ให้แสนดีมันยังไม่หมด


อันนี้เรียกว่าน้ำจิ้ม มีชิ้นใหญ่กว่านี้อีก


และผมคิดว่าแสนดีต้องชอบของขวัญชิ้นนี้มากแน่นอน ผมจับคางแสนดีให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากัน แล้วบรรจงมอบจูบที่วิเศษที่สุดให้แสนดี ไล้ต้อนจนแสนดีไม่ไหวหายใจไม่ทัน ผมจึงผละจูบจากแสนดีอย่างเสียดาย ก่อนจะกดจูบตรงมุมริมฝีปากนุ่มของแสนดีอีกครั้ง ก่อนจะพูดอะไรบางอย่าง

“และของขวัญอีกชิ้น”

“พี่ปืนยังไม่หมดอีกเหรอ ของขวัญเนี่ย”

“ยัง”

“...”

สายตาที่แสนดีมองผมอยู่ตอนนี้ มันเต็มไปด้วยความสุขมากจนผมต้องยิ้มตามที่มุมปาก






“ของขวัญอีกชิ้นคือ...”

“...”

“ตัวพี่เอง”




tbc

#แสนดีของพี่ปืน

แนบรูปแสนดีบนหัวเตียงพี่ปืน เราว่าแสนดีต้องชอบของขวัญชิ้นสุดท้ายของพี่ปืนมากแน่ ๆ

ตอนหน้ามาแน่นอน แสนดี 18 แล้ว เขาจะได้กันแล้ว อิอิ..

>_<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น