โหด!นักมารักกันเลย (END)

ตอนที่ 31 : โหดที่ #30 (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,080
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    1 ก.ค. 63

โหดที่ #30 (END)


11/02/63✔️

01/07/63☑️


(Gun Talk)


การมีแสนดีเข้ามาอยู่ในชีวิตของผมไม่ได้แย่เลยสักนิด กลับกันแสนดีทำให้ทุกวันของผมมีชีวิตชีวามากขึ้นมาด้วยซ้ำ จากที่เอาแต่ทำงานไม่คิดถึงใคร ไม่ห่วงตัวเอง แต่ทุกวันนี้ทุกวันคอยรายการว่าทำอะไรที่ไหนยังไง แสนดีไม่เคยบังคับให้ผมทำ แต่ผมอยากทำให้แสนดีสบายใจ

แสนดีออกจากโรงพยาบาลมาได้เกือบเดือนแล้ว ทุกอย่างโอเค แผลไม่ค่อยเจ็บ และสามารถไปโรงเรียนได้แล้ว เพราะถ้านานกว่านี้แสนดีจะตามเพื่อนไม่ทัน ผมจึงมีหน้าที่คอยรับคอยส่งแสนดี ถึงบางทีแสนดีจะงอแงไม่ให้ผมมารับไปส่งโรงเรียน เพราะว่าผมต้องตื่นแต่เช้า เพื่อมาส่งแสนดี ทั้งๆ ที่ตัวเองก็นอนดึกอยู่แล้ว ผมรู้ว่าแสนดีเป็นห่วง แต่ผมห่วงแสนดีมากกว่า ที่สำคัญมันไม่ลำบากเลยสักนิด เพื่อทำให้คนสำคัญในชีวิต ผมเต็มใจที่จะดูแลเด็กดื้อของผมอยู่แล้ว

และวันนี้ก็เช่นกันมันเป็นวันเสาร์ที่ผมต้องไปรับแสนดีมาที่ร้านเหล้านวลจันทร์ เพื่อที่จะมานอนค้างคืนด้วยกัน เราต้องการกันเอาไว้ว่า เสาร์-อาทิตย์แสนดีจะมานอนค้างด้วยกันกลับผม ใจผมอยากปฏิเสธ และผมรู้ว่าถ้าทำแบบนั้นแสนดีจะงอแงหนักกว่าเดิม ไม่ใช่ไม่อยากให้แสนดีมาอยู่ด้วย ผมอยากอยู่กลับแสนดีตลอดเวลาอยู่แล้ว แต่กลัวตัวเองห้ามใจไม่ไหวต่างหาก เพราะทุกวันนี้ก็ห้ามใจตัวเองแทบจะไม่ไหวแล้ว ผมมาจอดรถรอแสนดีอยู่หน้าร้าน สักพักแสนดีก็เดินยิ้มออกมาพร้อมแก้วหนึ่งใบในมือ

“พี่ปืน”

ผมมองแสนดีที่ยิ้มกว้างก้าวขึ้นมานั่งบนรถที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แสนดียังคงแต่งตัวด้วยเสื้อยืดตัวโคร่งๆ กางเกงขาสั้นแบบเดิมๆ แสนดีเลือกที่จะใส่สีที่ดูสดใสมากกว่าเดิมอยากสีฟ้าน้ำทะเล แต่ทำไมผมกลับมองว่าแสนดีน่ารักขึ้น และดูเหมือนจะเพิ่มมากขึ้นทุกวัน

“ทำไมมาช้า”

ผมที่จอดรอสักพักหลังจากไลน์ไปบอกว่ามาถึงแล้ว แสนดีชูแก้วในมือที่มีควันร้อนให้ผมได้เห็น

“ของพี่ปืน”

ผมรับแก้วมาถือ ก่อนจะมองแสนดีอีกครั้งอย่างสงสัย มันไม่ใช่กาแฟอย่างทุกทีที่แสนดีมักจะเอามาฝากกัน

“โกโก้ตามสัญญา ฝีมือแสนเอง”

แล้วผมก็ยิ้มที่มุมปาก ก่อนยกแก้วโกโก้ขึ้นมาลองชิมดู รสชาติของโกโก้ที่หอม แต่ไม่หวานจนเกินไป

“แสนขอให้พี่แจงสอนสูตรหวานน้อย เพราะแสนรู้ว่าพี่ปืนไม่ชอบหวาน”

“อืม อร่อย”

สายตาของแสนดีวิบวับตอนที่ผมบอกแบบนั้น คงดีใจที่ได้คำชมจากผม ก็ตั้งแต่บอกกันเอาไว้ว่าจะชงโกโก้มาให้ลองชิม ก็ยังไม่มีสักครั้งที่แสนดีจะเอามาให้ชิม

“จริงนะ ไม่หลอกแสนใช่ไหม

“จะโกหกทำไม”

“ทำไม! พี่ปืนน่ารัก”

“...”

และก็ถูกแสนดีชมว่าน่ารักอีกครั้ง ชมจนผมเริ่มชิน ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรถึงได้ถูกชมว่าน่ารักแบบนี้ แต่ผมคิดว่าไม่รู้ว่าใครน่ารักกว่ากัน ระหว่างคนชมหรือว่าคนโดนชมกันแน่ เพราะสำหรับผมแล้วคำว่าน่ารักคงห่างไกลเหลือเกิน ผมส่งแก้วโกโก้ที่เหลือไม่ถึงครึ่งกลับไปให้แสนดี ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก แล้วออกรถไปร้านเหล้านวลจันทร์ทันที

ไม่นานผมก็ถึงร้าน เวลาเกือบหกโมงเย็นแบบนี้ลูกค้าคงเยอะแล้ว ผมสั่งห้ามไม่ให้แสนดีลงมาช่วยหน้าร้าน ไม่ใช่ไม่ไว้ใจแสนดี แต่เพื่อความปลอดภัย ผมจึงกันไว้ดีกว่าแก้ ไม่อยากเห็นแสนดีต้องมาเจ็บตัวอีก ส่วนไอ้คนที่มันยิงแสนดี ผมคิดว่าอีกนานกว่ามันจะออกมา และมันคงไม่กล้ามายุ่งกับแสนดีอีกแน่นอน เพราะอะไรผมขอไม่บอกก็แล้วกัน รู้แค่ว่าผมจัดหนักจัดเต็มให้มันก็พอ


ผมมาจอดรถที่จอดรถประจำ ก่อนจะลงมายืนหน้ารถ โดยมีแสนดีมายืนข้างๆ

“วันนี้อยากกินอะไร”

“หลายอย่างเลยอะ พี่ปืน”

“อืม! บอกมาจะไปสั่งให้”

“แสนเอาต้มยำกุ้งน้ำข้น ผัดคะน้าหมูกรอบ ไข่เจียวหมูสับ แล้วก็หมูสามชั้นทอดกระเทียม”

“...”

ผมมองแสนดีด้วยสายตาเหนื่อยใจ ถ้าสั่งมาแล้วกินไม่หมดจะจับมาตีก้นเสียให้เข็ด

“พี่ปืน แสนอยากไปนั่งหลังร้านตรงสนามมวยได้ไหม”

“อืม อยากไปก็ไป”

“ทำไมวันนี้ใจดีจัง แสนว่ามันแปลกๆ”

แสนดีมาเกาะแขนผม แล้วชะโงกหน้ามามองด้วยสายตาจับผม

“ไปดีๆ เดี๋ยวพี่ตามไป”

“...”

ผมไม่ตอบคำถามของแสนดี เลือกที่จะเปลี่ยนเรื่อง และดันหลังแสนดีให้ไปทางด้านหลังร้านแทน แสนดีทำหน้างงแต่ก็ยอมเดินไปแต่โดยดี ผมมองแสนดีหายไปจากสายตา แล้วตัวเองก็เดินไปทางด้านหน้าเพื่อดูความเรียบร้อย และไปสั่งอาหารตามที่แสนดีต้องการ ถึงแสนดีจะเป็นคนสั่ง แต่อาหารทุกอย่างที่แสนดีสั่งมาคือของโปรดของผมทั้งนั้น ผมว่าแสนดีน่ารักกกว่าผมเยอะ ที่ใส่ใจรายละเอียดแม้แต่อาหารที่ผมชอบ ผมเดินไปจนถึงเคาร์เตอร์บาร์ของร้านก็เห็นไอ้กล้วยมันกำลังจดรายการอาหารให้ลูกค้า และไอ้หลงกำลังชงเครื่องดื่มที่มีสาวๆมายืนเฝ้ามันอยู่ ก่อนที่ไอ้กล้วยมันจะหันเห็นผมเข้าพอดี

“อ่าว! ลูกพี่มาแล้ว ไอ้แสนอะ”

“หลังร้าน”

ไอ้กล้วยมันเกาหัวงง ว่าแสนดีไปทำไมหลังร้าน

“ไปทำอะไรหลังร้าน”

“ไม่เสือก”

“โห่! พี่กันผมน้อยใจได้ไหมเนี่ย! เคยไหมที่จะพูดดีกับลูกน้องตัวเอง”

“...”

“ใช่ซิ.. ผมมันไม่ใช่ไอ้แสนแฟนลูกพี่หนิ”

ไอ้กล้วยมันเล่นใหญ่ไม่เคยเปลี่ยน จนผมอยากตบกระบาลมันสักทีสองที สงสัยห่างหายจากการวิ่งรอบร้าน ผมว่าคงต้องจัดให้ไอ้กล้วยมันสักร้อยสองร้อยท่าจะดี

“ไม่ต้องเล่นใหญ่ สั่งอาหารให้กูด้วย”

ผมจดรายการอาหารลงในกระดาษ ก่อนจะยื่นให้ไอ้กล้วย ที่รับไปแล้วทำหน้างง

“เอาไปบนห้องหรอ ลูกพี่”

“จัดโต๊ะอาหาร แล้วเอาไปให้หลังร้าน”

“โอเค คร้าบบบบ เจ้านาย”

“กวนตีน”

ผมด่ามันโดยไม่ออกเสียง ก่อนจะเดินผ่านลูกค้าที่ทยอยเข้ามาในร้าน วันนี้มีวงดนตรีของรุ่นน้องที่มาเล่นประจำเหมือนเดิมลูกค้าถึงได้เยอะเป็นพิเศษ และถ้าเดาไม่ผิด ผมคิดว่าอีกไม่นานพี่กรก็น่าจะมาร้านด้วยอีกคน หลายคนมองมาที่ผม แต่ผมกลับไม่สนใจ ตอนนี้ผมกำลังคิดถึงคนที่ห่างกันไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แสนดีมีอิทธิพลต่อผมมากจริงๆ และดูเหมือนมันจะมามากเสียด้วย

ผมเดินไปทางด้านหลังแล้วมองหาแสนดี ก็เห็นแสนดีกำลังต่อยกระสอบทรายเล่นด้วยมือเปล่า ผมเดินเข้าไปหยุดตรงข้างหลังแสนดี

“อยากต่อยมวย”

“พี่ปืน มาแล้ว”

“อืม พี่ถามว่าอยากต่อยมวยหรอ”

แสนดีกอดกระสอบทรายที่ไกวไปมาให้หยุดนิ่งมองผมด้วยดวงตากลมโต แล้วพยักหน้ารับผมเบาๆ

“มาพี่สอน”

แล้วผมก็ดึงแขนแสนดีให้ปล่อยกระสอบ และเดินไปยังตู้เก็บอุปกรณ์ต่อยมวยที่ผมซื้อเอาไว้ให้ลูกน้องได้เล่นกัน ผมเลือกนวมที่คิดว่าแสนดีจะใส่ได้ ก่อนจะจับมือเล็กของแสนดีที่เทียบกลับผมแล้วมันเล็กมากขึ้นมาแล้วใส่ลงไปในนวมทีละข้าง โดยมีแสนดีจ้องมองผมอยู่ทุกการกระทำ

“พี่ปืนรู้ไหม ครั้งแรกที่แสนเจอพี่ แสนโคตรกลัวเลย จับแขนไอ้คูณแน่นมาก คนอะไรก็ไม่รู้จะโหดไปไหน”

“...”

“แถมยังสั่งให้คนอื่นที่เขาตีกันมาต่อยมวยกันอีก”

“กลัว?”

“ใครๆ เขาก็กลัวพี่ปืนกันทั้งนั้น ตอนก่อนแสนก็กลัว แต่ตอนนี้ แสน...”

“แสนอะไร”

“รัก”

แล้วผมก็ชะงักมือที่กำลังใส่นวมให้แสนดี มีคนเคยบอกว่าจะมีไม่กี่หรอกที่จะทำให้เราใจเต้นแรง แค่เขาคนนั้นพูดคำธรรมดาออกมา และผมคิดว่าหนึ่งในคนเหล่านั้นในชีวิตผม คือแสนดี ถึงผมจะโหดยังไงก็แพ้เด็กดื้ออย่างแสนดีอยู่ดี ไม่เคยชนะ และไม่อยากชนะด้วย ขอแค่เป็นแสนดีผมก็ยอมแล้ว ผมมองแสนดีที่มีแววตาขี้เล่นเหมือนกำลังแกล้งกันอยู่

“ทำไมชอบทำให้พี่มันเขี้ยว อยากโดนใช่ไหม”

“พี่ปืน!!”

แล้วแสนดีก็ร้องเสียงหลง ตอนที่โดนผมกอดโอบเอวเอาไว้จนขาลอยจากพื้น ก่อนจะเหวี่ยงไปมาจนแสนดีกอดคอผมแน่นทั้งที่ไม่ถนัด เพราะกลัวตกลงมา

“พี่ปืน! เดี๋ยวแสนตก”

เสียงหัวเราะของแสนดีดังลั่นไปทั่วบริเวณ เราเล่นกันอีกหลายนาทีกว่าที่ผมจะยอมปล่อยแสนดีลงมา

“ปล่อยแสนเลย จะต่อยมวยแล้ว”

ผมวางแสนดีให้นั่งบนโต๊ะ ก่อนจะเดินไปหยิบนวมอีกอันเพื่อใส่ให้ตัวเอง

“พี่ปืน ไม่ใส่เฮดการ์ดให้แสนหรอ”

เด็กดื้อของผมถามขึ้น ตอนที่ผมอุ้มแสนดีลงจากโต๊ะ

“ไม่ต้องใส่”

“อ่าว! แล้วแบบนี้หน้าแสนก็โดนต่อยดิ หมดหล่อกันพอดี”

“สัญญา ว่าจะไม่ต่อยให้โดน”

“...”

แสนดีทำหน้าไม่เชื่อที่ผมพูด ทำปากขมุบขมิบ แต่ก็ยอมเดินตามผมขึ้นเวที จนเราสองคนมายืนอยู่กลางเวทีที่ไฟส่องสว่างให้เห็นหน้าได้กันอย่างถนัด แสนดีตั้งการ์ดตั้งท่าจะต่อย

“แสนเอาจริงแล้วนะ พี่ปืน”

“...”

แสนดีต่อย ผมแค่ยืนเฉยๆ แล้วหลบหมัดของแสนดีที่ต่อยมั่วบ้าง ตรงบ้าง ผมรู้ว่าแสนดีเคยให้ไอ้กล้วยสอน แต่ไอ้กล้วยมันสอนมั่ว เลยทำให้แสนดีต่อยยังไม่เป็นอยู่แบบนี้ แล้วแสนดีก็เสียหลักในตอนที่เหวี่ยงหมัดจะต่อยผมแต่มันกลับพลาด ผมเลยฉวยโอกาสกอดแสนดีเอาไว้ ให้ร่างกายเราสองคนแนบชิดกัน จนหน้าผมห่างจากแสนดีไม่ถึงคืบ

“พี่ปืน! ปล่อยเลย”

ผมสบตาแสนดีที่อยู่ในอ้อมกอด แล้วผมก็ก้มไปหอมแก้มแสนดีที่ดิ้นหนีอยู่ในอ้อมแขนผม

“รัก”

“...”

แล้วผมก็เงยหน้ามาสบตากับแสนดีอีกครั้ง สื่อความหมายทุกอย่างตามที่พูด ให้แสนดีเชื่อแบบนั้น แววตาที่ตั้งมั่นและมั่นคง แล้วก็ก้มลงไปหอมแก้มแสนดีอีกข้าง

“รัก”

“พี่ปืน!”

เหมือนแสนดีพึ่งจะหาเสียงตัวเองเจอหลังจากตกใจกับสิ่งที่ผมกำลังทำ แสนดีแก้มแดงล่ามไปถึงหู ก้มหน้าหลบสายตาผม ผมกระชับอ้อมกอดอีกครั้งให้เราได้ใกล้ชิดกันมากกว่าเก่า ก่อนจะจับคางแสนดีให้เงยหน้ามาสบตากัน ผมไม่รู้ว่าแสนดีจะเข้าใจที่ผมสื่อหรือเปล่า แต่ผมก็ส่งผ่านทุกความรู้สึกทุกอย่างไปทางสายตาและอ้อมกอด ว่ารักมากแค่ไหน มันมีไม่กี่คนบนโลกใบนี้หรอกที่ผมจะรัก และแสนดีเป็นหนึ่งในนั้น

ผมก้มลงไปสัมผัสริมฝีปากนุ่มที่ผมเคยสัมผัสมันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่มันไม่เคยพอสำหรับผมเลย มันเหมือนสิ่งเสพติดที่มอมเมาผมด้วยรสจูบที่แสนหวานผมแตะริมฝีปากลงไปเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาแสนดีอีกครั้ง สายตาแสนดีสั่นไหว และสื่อความหมายเดียวกลับผม แล้วผมก็คิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่ควรจะพูดคำนี้ออกไป

“พี่ปืนรักแสนดีนะครับ”

“...”

กดจูบไปอีกครั้งก่อนจะขยับปากเพื่อเม้มริมฝีปากแสนดี เราจูบกันซึมซับความรู้สึกดีๆ ที่ส่งมาให้กัน กว่าผมจะปล่อยปากนุ่มของแสนดีให้เป็นอิสระได้ก็หลายนาที ก่อนที่แสนดีจะก้มหน้าซุกตรงหน้าอกผม ซ่อนหน้าตัวเองที่ขึ้นสี

“ทำไมอยู่ๆ ถึงมาบอกแสน”

“พี่เคยบอกแสนไปแล้วครั้งหนึ่ง”

“...”

“ตอนที่แสนยังไม่ฟื้น”

“...”

“และพี่คิดว่าควรจะบอกมันให้แสนได้ยินอีกสักครั้ง จากปากพี่”

“...”

“ไม่ใช่แค่สักครั้งซิ พี่จะบอกรักแสนตลอดนับจากนี้”

“...”

“รักแสนดี”

“...”

“เด็กดื้อของพี่ปืน”

“...”

แล้วผมก็ได้รับอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นจากเด็กดื้อคนหนึ่งที่ทำให้เจ้าของร้านเหล้านวลจันทร์อย่างผมที่ทั้งโหด หน้านิ่งจนทุกคนกลัวได้รู้จักความรักที่ดี มันไม่มีนิยามตายตัวในความรักของเรา แต่ผมกลับแสนดีจะนิยายมันขึ้นมาเอง และผมก็ไม่รู้ว่าความรักครั้งนี้มันจะไปถึงจุดสิ้นสุดที่ตรงไหน


ผมไม่มีทางรู้


แต่ผมจะทำวันนี้ นาทีนี้ วินาทีนี้ และตอนนี้ให้ดีที่สุดเพื่อที่จะรักแสนดีคนนี้เรื่อยไป และความรักของผมมันจะยาวนานจนผมกับแสนดีมีความสุขที่สุดในชีวิต

ผมคิดแบบนั้น

และที่ผมไม่ใช่คำว่าตลอดไป เพราะตลอดไปมันไม่มีอยู่จริง

แค่เรื่อยไปตราบนานเท่านานแค่นั้นก็พอ

สำหรับรักของเรา 

‘พี่ปืนรักแสนดี’

end

#แสนดีของพี่ปืน

จบแล้ว มันสมบูรณ์แบบตามที่เราตั้งใจเอาไว้ขอบคุณทุกคนที่ขอมาอ่านแสนดีกับพี่ปืน ยังเหลือบทส่งท้ายอีกนิดหน่อยพอให้หายคิดถึง

ส่วนตอนพิเศษ มีทั้งหมด 4ตอน

1.คูณจะจีบ ตอนนี้จะเฉลยว่าคูณไปจีบพี่เกวตอนไหนยังไง

2.วันครบรอบ 1ปี ของพี่ปืนกับแสนดี

3.งานแต่งพี่ยืนดี (หรืองานแต่งของเราดี) มันนี้เป็นการแย่งซีนของเจ้าบ่าวเจ้าสาวของแสนดีกับพี่ปืน

4.1 18+++ (1)

4.2 18+++ (2)

ตอนนี้ทำไมมีสองตอนกันนะ เป็นตอนที่ทุกคนรอคอยกันหรือเปล่า หรือเป็นแค่เราคนเดียวที่รอ แสนดี 18แล้ว พี่ปืนจะจัดหนักจัดเต็มขนาดไหน ต้องลุ้นกัน

และทุกตอนเขียนจบแล้ว...

ส่วนเรื่องของพี่กรกับฮิว รอก่อนนะ เขาสองคนจะมาเรื่องแยกออกมา แต่คงอีกนานเลย สารภาพว่ายังไม่ได้แต่งเลย

สุดท้ายเรามีแต่คำขอบคุณที่อยากจะให้ ฝากติดตามเรื่องต่อไปด้วยนะ เราจะกลับไปหาพี่บอมกับน้องไบร์ทกัน

ฝากติดตาม ‘มนต์รักพี่...ข้างบ้าน’ ด้วยนะคะ

ขอบคุณ

เล็กเล็ก.

>_<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #25 Black-color (@Black-color) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 12:04
    เราเชื่อว่าเจ้าแสนจะป่วนพี่ปืน และพี่ปืนจะดูแลแสนไปเรื่อยๆอย่างงี้ทุกวัน
    ขอบคุณที่สร้างเจ้าแสนมาป่วนให้เราได้อ่านกัน
    #25
    1
    • #25-1 Yเล็กเล็ก (@lek9445) (จากตอนที่ 31)
      1 กรกฎาคม 2563 / 12:07
      ใช่แล้วค่ะ พี่ปืนต้องปวดหัวไปอีกนาน ขอบคุณเหมือนกันค่ะที่เข้ามาอ่านพี่ปืนกับแสนดี
      #25-1
  2. #24 BE_MINE1611 (@BE_MINE1611) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 00:44

    ขอบคุณค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องนึงที่ชอบมากเลย :)
    #24
    1