โหด!นักมารักกันเลย (END)

ตอนที่ 27 : โหดที่ #26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

โหดที่ #26



02-06/02/63✔️

10/06/63☑️


(San-D Talk)

ร้าน qahwa ‘ฆาฮ์วา’

ผมยืนเฝ้าหน้าเคาร์เตอร์ของร้านแทนพี่แจงที่เข้าไปเอาของด้านใน ผมรอให้ไอ้พี่กล้วยที่อาสาจะมารับผม แล้วพาไปที่ร้านเหล้านวลจันทร์อย่างจดจ่อ พี่แจงเดินกลับเข้ามายืนข้างๆ ผม แล้วมองไปทางหน้าร้านแบบที่ผมกำลังทำ ด้วยการชะเง้อมองไปทางนอกร้าน

“รอใคร”

“พี่กล้วย”

“ไอ้หน้าลิงนั้นอ่ะนะ”

“พี่แจงทำไมไปเรียกพี่กล้วยแบบนั้น”

“ก็จริง”

เสียงของพี่แจงทำให้ผมหันกลับไปมองพี่แจงที่ลอยหน้าลอยตาว่าไอ้พี่กล้วยแบบนั้นก่อนจะหลุดขำ ไม่รู้ว่าไอ้พี่กล้วยมันไปทำอะไรให้พี่แจง แล้วเสียงกระดิ่งหน้าร้านก็ดังขึ้น เรียกสายตาของเราทั้งสองคนให้หันไปมองทันที ก็เจอเข้ากับไอ้พี่กล้วยที่แต่งตัวอย่างหล่อด้วยเสื้อเชิ้ตสีกรมกับกางเกงยีนสีดำทำเอาผมตกตะลึงในความหล่อ แต่ผมกลับเห็นพี่แจงเบะปาก ผมว่ามันแปลกๆ ไอ้พี่กล้วยมันก้าวยาวมาหาผมทันที แต่สายตากลับไม่มองผม มองไปทางพี่แจงแทน

“ไอ้แสน”

“โห่!! พี่กล้วยอย่างหล่อเลยวันนี้”

“ไม่ได้ดิ เดี๋ยวน้อยหน้าลูกพี่”

“ก็น่าจะรู้ว่าสู้พี่ปืนไม่ได้”

“อยากเจ็บตัว ก่อนไปเจอพี่กันไหม”

ไอ้พี่กล้วยมันก็ดูดีแต่น้อยกว่าพี่ปืนของผมไง ผมพูดความจริงจะมาโกรธผมได้ไง พี่กล้วยเป็นหนุ่มใต้ที่ผิวเข้ม ตัวใหญ่โต และท่าทางเถื่อนๆ นั้นอีก ผมว่ามันน่ากลัวมากกว่าหล่อนะ แล้วพี่กล้วยมันก็เดินไปเกาะเคาร์เตอร์ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ตรงที่พี่แจงทำงานอยู่ ตอนนี้ลูกค้าไม่ค่อยมี เพราะว่าใกล้จะปิดร้านแล้ว

“ว่าไงจ๊ะ คนสวย”

“...”

“วันนี้กล้วยหล่อไหม แต่งมาเอาใจเธอเลยนะ”

“ใครขอ”

แล้วพี่แจงก็ยอมพูดกับพี่กล้วยที่ท่าทางโคตรกวนตีนในสายตาผมเลย นี่คือมุกจีบสาวของพี่มันหรอวะ

แต่เดี๋ยวก่อนนะไอ้พี่กล้วยมันจีบพี่แจงของผมใช่ไหม

“เดี๋ยว! พี่กล้วยจะจีบพี่แจงของแสนหรอ”

“อืม กูชอบ”

คนจริง2020

ผมยกตำแหน่งนี้ให้ไอ้พี่กล้วยเลย ผมหันไปมองพี่แจงที่ทำท่าไม่สนใจไอ้พี่กล้วยที่ทำตาหวานส่งไปให้ ผมเลยขยับเดินเข้าไปใกล้พี่แจงแล้วก้มลงไปกระซิบเพื่อถามให้รู้กันไปเลย ว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่

“พี่แจง ยังไงทำไมไม่เห็นบอกแสน”

พี่แจงกลอกตามองบน ก่อนจะหันมามองผมด้วยท่าทีเบื่อหน่ายเต็มที

“ก็มันไม่มีอะไร พี่ถึงได้ไม่บอกแสนดีไง”

“อะไรกันพี่แจง ขนาดเขามาบอกว่าชอบ นี่ยังไม่มีอะไรอีกหรอ”

“...”

ดูท่าพี่แจงดูจะเสียอาการแต่ทำกลบเกลื่อน ผมหรี่ตามองอย่างจับและพี่แจงหลบตาผมที่มองกำลังอยู่

“แสนดีไปได้แล้ว ป่านนี้แฟนรอแล้ว ไปเลย”

พี่แจงรีบไล่ ผมไม่รู้ว่าไล่ผมหรือไล่อีกคนกันแน่ เพราะสายตาไอ้พี่กล้วยมองตามพี่แจงทุกฝีก้าวเลย

“ไปได้แล้วพี่กล้วย พี่แจงเขาเขินแล้ว”

แล้วผมก็รีบวิ่งหนีฝ่ามือพี่แจงที่กำลังจะตีผม แต่หน้านี้แดงไปแล้ว ก็ชอบแหละผมดูออก พี่แจงไม่เคยเสียอาการสักครั้งตอนที่มีใครมาจีบแบบนี้ แต่ไอ้พี่กล้วยมันทำได้ ผมรีบลากไอ้พี่กล้วยมายืนขำอยู่หน้าร้าน แล้วมองพี่แจงที่แอบมองอยู่ตรงเคาร์เตอร์ พอเจอสายตาผมมองไปก็รีบหลบทันที ผมว่าไม่ทันแล้วพี่แจงอาการออกขนาดนี้

“ไปได้แล้ว ไอ้แสน เดี๋ยวพี่กันมาแดกหัวกู ว่าพามึงเที่ยวเล่นที่ไหนอีก”

“คร้าบ พี่กล้วยสุดหล่อ”

“...”

ไอ้พี่กล้วยมันยิ้มรับ แล้วก็นำผมไปยังรถที่จอดอยู่ในซอย พอรถขับออกมาได้ไม่ไกล ผมก็หันไปสนใจคนขับทันที ผมมีเรื่องต้องคุยกับไอ้พี่กล้วย

“ยังไง ไหนบอกแสนมาดิ”

“ก็ไม่ยังไง แจงบอกมึงว่าไงก็ตามนั้น กูชอบเขา เขาไม่ชอบกูก็แค่นั้น”

“หรอ! แล้วพี่กล้วยมารู้จักกับพี่แจงของแสนได้ยังไง ไหนบอกมาซิ”

“ก็กูมาส่งมึงบ่อยๆ ไง มาแต่ตอนร้านปิด เลยอยากรู้ว่าเวลาร้านเปิดมันจะเป็นยังไง เลยลองมานั่งชิมกาแฟดู”

“แล้วไงต่อ เล่ามาให้หมดไอ้พี่กล้วย”

“แล้วก็เจอนางในฝันของกูไง”

“...”

ผมว่าไอ้พี่กล้วยแม่งเพ้อไปไหนแล้ว สายตานี้ชวนฝันมาก ดีนะที่รถติดไฟแดงอยู่ไม่อย่างนั้นรถคงชนตูดคันอื่นเขาพอดี

“ก็เลยจีบพี่แจงของแสน”

“ไอ้แสนกูของซื้อคำนี้จากมึงได้ไหม”

“คำไหนอ่ะ เดี๋ยวแสนคิดราคาไม่แพงเลย”

“พี่แจงของแสนไง”

“ก็ของแสนจริงๆ”

ผมบ่นเสียงเบาๆ ไม่ให้ไอ้พี่กล้วยมันได้ยิน ผมกำลังพบคนขี้หวงหนึ่งอัตรา หวงทั้งๆ ที่ไม่มีสถานะ ทำไมผมรู้สึกคุ้นๆ กับความรู้สึกนี้ และที่สำคัญไอ้พี่กล้วยหวงพี่แจงเกินเบอร์ไปแล้ว

“ไม่ขาย อย่ามาเปลี่ยนเรื่องตอบมาเลยพี่กล้วยจีบพี่แจงหรอ”

“ก็ไม่เชิงจีบ ก็แค่... ไปกินกาแฟทุกวัน”

“ทุกวัน?”

ผมทำตาโต อะไรคือการชอบคนชงกาแฟ แล้วไปกินกาแฟที่เขาชงที่ร้านทุกวัน เพื่อเจอพี่แจง นี่ยังไม่เรียกว่าจีบอีกหรอ

“อืม! ทุกวัน แล้วกูก็ได้เห็นมุมต่างๆ ของแจงไง เลยรู้ว่ายิ่งชอบแจงเข้าไปใหญ่ ใครจะรู้วะว่าผู้หญิงที่มั่นใจตัวเองขนาดนั้น เปลี่ยนสีผมแทบทุกเดือนแบบไม่กลัวว่าผมจะเสีย จะมีมุมน่ารักให้กูได้เห็น ท่าทางดูหยิ่งๆ แต่พอมีลูกค้าเข้าร้าน กลับยิ้มกว้างอย่างสดใสต้อนรับ และที่สำคัญกูชอบเวลาแจงชงกาแฟเหมือนแจงใส่ใจลงไปในนั้น เวลาแจงบริการลูกค้า แม้แต่เวลายิ้มยังทำให้ใจกูเหลวไปหมดแล้วไอ้แสน”

ต้องชอบขนาดไหนกันนะ ที่สามารถจะอธิบายสิ่งที่ชอบของอีกคนออกมาได้ขนาดนี้


ไอ้พี่กล้วย....พ่อนักรักตัวจริง


“ยังไงก็อย่าทำให้พี่แจงของแสนเสียใจก็แล้วกัน”

“อืม กูสัญญาถ้าได้แจงเป็นแฟน”

ผมเห็นสายตาที่จริงจังถูกส่งมาให้เชื่อมั่นในคำสัญญานั้น ผมรู้ว่าพี่กล้วยมันจะทำได้อย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ผม

โคตรจะดีใจเลย


เพราะพี่แจงของผมกำลังจะขายออกไปอีกคนหนึ่งแล้ว


>_<






(Gun Talk)


ร้านเหล้านวลจันทร์


“พี่ปืน”

“...”

ผมเงยหน้าจากเอกสารกองโตตรงหน้าที่ทำมาตั้งแต่บ่าย มองไปทางประตูที่ถูกเปิดออกด้วยฝีมือของแสนดีแฟนผมที่บอกว่าจะมาหากัน โดยมีไอ้กล้วยอาสาที่จะไปรับ ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรเอาไว้ พักนี้อาสาไปรับแสนดีตลอด สงสัยคงต้องเรียกมาคุยกันหน่อยแล้ว ไม่รู้ไปก่อเรื่องอะไรไว้อีกหรือเปล่า แสนดีมองมาทางผม แล้วเดินหน้านิ่งไม่ยิ้มแบบทุกทีที่เจอกัน ก้าวมาหาผมที่โต๊ะทำงาน ก่อนขึ้นมานั่งบนตัก ทำเอาผมกอดเอวแสนดีเอาไว้เแทบไม่ทัน ก่อนจะยกแขนทั้งสองข้างมาโอบกอดคอ แล้วหอมแก้มผมทั้งซ้ายทั้งขวา ก่อนจะเอาหน้ามาซบอก ผมมองการกระทำของแสนดีแบบงงๆ ว่าเด็กดื้อของผมเป็นอะไร ก่อนจะก้มหน้าลงไปมองแสนดี

“เป็นอะไร”

แสนดีเบะปากเหมือนจะงอแงอะไรสักอย่าง ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าแสนดีเป็นอะไร ปกติไม่เคยเป็นแบบนี้

“พี่ปืน”

“หือ!”

“ไม่รักแสนใช่ไหม”

เสียงของแสนดีดูหงุงหงิง ทำเอาผมขมวดคิ้วทันที

“ทำไมถึงคิดแบบนั้น”

“ก็พี่ปืนไม่ยอมทำ”

“ทำอะไร”

“...”

แสนดีไม่ยอมตอบ และทำหยุกหยิกตรงอกผม ไม่รู้ว่าเป็นอะไร อยู่ก็มาบอกว่าผมไม่รักแบบนี้ ผมว่ามันมีอะไรแปลกๆ แถมยังมาบอกว่าผมไม่อยากทำ ทำอะไรของแสนดีมันคืออะไร ผมงงไปหมดแล้ว จนต้องก้มหน้าลงไป แล้วหอมหัวแสนดีเบาๆ จนได้กลิ่นหอมอ่อนที่เป็นเอกลักษณ์ของแสนดีแล้วทำให้ผมรู้สึกดี

“ว่าไง แสนดีทำอะไร”

ผมยังไม่ได้คำตอบ และแสนดีเองก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมา

“ก็...ทำ...แบบคนที่เป็นแฟนเขาทำกัน”

ผมหลุดขำออกมาทันที นึกว่าเรื่องอะไรที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง ที่ทำให้เด็กดื้อของผมงอแงอยู่ตอนนี้

“แสนดีอยากให้พี่ทำหรอ”

“...”

แล้วอะไรคือการตอบรับด้วยการพยักหน้าอยู่กับอกผม แสนดีคงไม่รู้ว่าทำแบบนี้ผมก็ไม่ไหวเหมือนกัน

น่ารักจริงๆ ตัวแค่นี้

“ทำไมถึงอยากให้พี่ทำ”

“แสนกลัวพี่ปืนไม่รัก”

ผมหอมแก้มแสนดีทันที ก่อนจะจับคางแสนดีให้เงยหน้ามาสบตากัน ตาประสานตาสื่อความหมายที่กำลังส่งถึงกัน ว่ารักมากแค่ไหน ก่อนจะแนบริมฝีปากอุ่นลงไปบนกลีบปากสีแดงระเรื่อทันที แสนดีทำตาโตในตอนแรก ก่อนจะยอมเปิดปากเมื่อผมร้องขอ โดยการลากลิ้นไปตามริมฝีปากของแสนดีช้าๆ และแทรกลิ้นเข้าไปไล่ต้อนความหวานข้างในนั้น อย่างคนที่ไม่รู้จักพอ ผมตักตวงจนพอใจ จึงยอมปล่อยริมฝีปากแสนดีให้เป็นอิสระ แสนดีหอบน้อยๆ บนอกผม มองมาด้วยสายตาที่ผมอยากจะทำให้แสนดีร้องครวญครางใต้ร่าง ร้องเรียกแต่ชื่อผม หน้าเรายังคงคลอเคลียกันอยู่ไม่ห่าง ผมจูบหน้าผากกลมๆ ก่อนจะไปจูบจมูกรั้นๆที่ผมอยากเอามือไปบีมมันเบาๆ และแก้มทั้งสองข้างที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออยู่ตอนนี้ 


ทุกอย่างมันเป็นของผม 


ก่อนที่ผมจะยกยิ้มที่มุมปาก แล้วกดจูบบนริมฝีปากอิ่มของเด็กดื้อที่ร้องขอในสิ่งที่ตัวเองยังไม่พร้อมไปอีกที

“รัก ไม่ต้องห่วง ถึงเราจะยังไม่ได้มีอะไรกัน”

“จริงนะ”

“ไปฟังอะไรใครมา ถึงคิดแบบนี้”

“...”

“แสน”

“...”

“แสนดี”

แสนดียู่ปากใส่ผม ก่อนจะเบะปากอีกครั้งตอนที่ผมทำเสียงดุ ก็ถ้าไม่ดุก็จะไม่ยอมบอกกันแน่นอน ผมรู้ว่าแสนดีดื้อแค่ไหน

“ก็...ไอ้พี่กล้วยมันบอกว่าเรื่องอย่างว่า ใครๆ เขาก็ทำกัน มันเป็นเรื่องธรรมชาติของคนเป็นแฟนกัน”

“...”

“เออ! ที่เขาจะทำกัน”

“...”

ที่นึกไว้ก็ไม่ผิดเท่าไร ผมคิดว่าไม่มีใครทำให้เด็กดื้อของผมคิดมากได้เท่าไอ้กล้วย ที่ชอบเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาทำให้แสนดีคิดมาก และก็ไม่รู้ไปพูดอะไรกับแสนดีถึงได้คิดมากเรื่องนี้ด้วยทั้งที่ปกติไม่เคยคิด สงสัยคงต้องสั่งให้มันวิ่งรอบร้านสักพันรอบ โทษฐานที่ทำให้แสนดีของผมคิดมากเรื่องไม่เป็นเรื่อง

“ทำ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้”

“เนี่ย! พี่ปืนไม่รักแสนเห็นไหม”

ผมว่า ผมเริ่มปวดหัวกับแสนดีแล้ว คนไม่ทำก็จะให้ทำให้ได้ ไม่รู้ว่าอยากเจ็บตัวหรือไง แสนดีจะรู้ไหมไอ้ที่เขาทำกันมันเจ็บขนาดไหน ไม่ใช่ว่าผมเป็นคนตายด้าน ไม่อยากกับเรื่องแบบนั้น มันเป็นธรรมชาติของผู้ชายที่จะคิดเรื่องอย่างว่าอยู่แล้ว แต่แสนดียังเด็ก และยังไม่พร้อมกับเรื่องนี้ ผมอยากให้ครั้งแรกของเราทำให้แสนดีมีความสุขที่สุด ไม่ใช่เข็ดจนไม่เอาอีก ผมขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆ แสนดีจนริมฝีปากเราแตะกันเบา ก่อนจะพูดออกมา

“ไม่ต้องกลัวว่าพี่จะไม่รัก”

“...”

“เพราะรักถึงได้ขอเป็นแฟน”

“...”

แสนดีนิ่งฟังสิ่งที่ผมกำลังพูด มองผมด้วยสายตาที่สุขสดใสเป็นประกาย ผมรู้ว่าแสนดีรอฟังคำนั้นของผมอยู่ เพราะผมยังไม่เคยพูดมันตรงๆ กับแสนดีสักครั้ง

“และไม่ต้องกลัว ว่าจะไม่ทำเรื่องอย่างว่า”

“...”

“เพราะพี่รอให้แสนดี 18+ก่อน”

“...”

“แสนดีเจอพี่แน่ๆ”

“...”

ผมยิ้มร้ายที่พูดแบบนั้นออกไป เพราะมันเรื่องจริง ไม่รู้ว่าจะพอสร้างความมั่นใจให้เด็กดื้อของผมได้มากแค่ไหน แสนดีแสดงสีหน้ายิ้มเจื่อนๆ ส่งมาให้ผม แล้วแอบเผลอกลืนน้ำลายเหมือนกำลังนึกถึงเรื่องอย่างว่าอยู่ แล้วทำหน้าตกใจที่ผมบอกแบบนั้น 

ทุกวันนี้ผมก็อดทนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะแสนดีคงไม่รู้ตัวเลยสักนิด ว่าไอ้ที่นั่งอยู่บนตักผมอยู่ตอนนี้ มันไม่ได้ปลอดภัยเลยสักนิด ก็ได้แต่จับให้นั่งนิ่งๆ ไม่ให้ขยับไปมากกว่านี้ เพราะกลัวว่าแสนดีจะไปปลุกมังกรที่นิ่งหลับอยู่ใต้กางเกงให้มันผงาดออกมา ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ทำ


เพราะว่าเมื่อถึงเวลานั้นขึ้นมาจริงๆ


ผมไม่ปล่อยแสนดีแน่นอน จะสอนให้รู้คนเป็นแฟนกัน เขาทำกันยังไงทุกท่าเลยไม่ต้องห่วง


แค่รอให้แสนดี 18+ เท่านั้นเอง


ตอนนี้ก็คงทำได้แค่กอดแสนดี


แล้วนั่งอดทนทำงานต่อไปเท่านั้นเอง


tbc


#แสนดีของพี่ปืน


แสบไหมล่ะ แสนดีไปขอพี่ปืนให้ทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง เอาไม้เรียวมาตีสักที สงสารพี่ปืนอดทนต่อไปนะคะ


รอแสนดี18+ ก่อน


และใช่ค่ะ พี่กล้วยคู่กับพี่แจง ห้าคู่ชูชื่นพอดี


ปล.เราจะมาบอกว่าวันอาทิตย์นี้ไม่มา ไปเจอกันวันพุธหน้าเลยนะจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น