สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,675
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 309 ครั้ง
    20 ก.ย. 63

การเรียนที่สำนักการศึกษาของเย่หนิงไม่ถูกเพื่อนร่วมเรียนพูดจาดูถูกหรือกลั่นแกล้งเช่นตอนแรก เมื่อต้องต่อยตีก็ต่อยตี เมื่อต้องกินร่วมกันก็กิน ทำเช่นนี้บ่อยเข้าก็กลายเป็นหัวโจกในสำนักการศึกษาไป 

“น้องเย่หนิงวันนี้พวกเราไปเที่ยวจางฟาไฉกันไหม ข้าเลี้ยงพวกเจ้าเอง” คุณชายลี่วิ่งมาชวนเย่หนิงและจิ่วเฟินไปหาข้าวกินหลังเลิกเรียนกับเพื่อนอีกสี่คน

คุณชายลี่เป็นบุตรชายเสนาบดีลี่มีพี่สาวเป็นถึงสนมเอก ช่วงแรกที่เธอถูกยัดเข้ามาดัดนิสัยที่สำนักการศึกษา พี่ชายท่านนี้คอยกลั่นแกล้งเหมือนพวกคุณชายและคุณหนูคนอื่น แต่ตั้งแต่เธออัดปากจนแตกแล้วค่อยพาไปเลี้ยงเหล้าก็ดูเป็นมิตรมากขึ้น พวกผู้ชายเหล่านี้คงต้องใช้หมัดในการสนิทสนมกันกระมัง

“ไม่กลัวบิดาพี่จับได้แล้วจะโดนลงโทษหรือไง จำไม่ผิดพี่ชายยังมีชนักติดหลังอยู่มิใช่หรือ?” เย่หนิงเก็บหนังสือเครื่องเขียนใส่กระเป๋าย่ามส่งให้ไป๋หลาน

เมื่อสิบวันก่อนคุณชายลี่เล่นเมาแล้วอ้วกในจางฟาไฉจึงถูกเสนาบดีลี่งดเบี้ยรายวันหนึ่งเดือนสั่งห้ามเข้าออกจางฟาไฉ แล้วเหตุใดวันนี้ยังไม่ถึงกำหนดถึงมีเงินไปเที่ยวได้

“เงินนี้พระสนมเป็นคนให้ข้าเองบิดาไม่กล้ายึดหรอก เอาน่าข้ามีปัญญาเลี้ยงเจ้าแน่นอน” ลี่จงตบถุงเงินข้างเอว

เย่หนิงหันไปถามจิ่วเฟินเมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าก็ตอบรับอีกฝ่าย

ลี่จงจองห้องใหญ่สุดของจางฟาไฉ เขาพาพวกในสำนักการศึกษาเข้าไปยังห้องที่จองเอาไว้ ขณะกำลังกินดื่มอยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงโวยวายหน้าจางฟาไฉ เถ้าแก่จางฟาไฉขอโทษขอโพยสตรีชุดแดงที่กำลังโวยวาย

“ข้าต้องการห้องที่ดีที่สุด!” สตรีชุดแดงมือถือแส้ส่งเสียงโวยวายไม่หยุด

“คุณหนูขอรับ ห้องชั้นบนร้านของเราถูกจองไว้ก่อนหน้าแล้ว แต่ห้องอีกด้านก็ดีไม่แพ้กันสามารถมองเห็นลานแสดงได้ชัดเช่นกันไม่ทราบว่าคุณหนู...” เถ้าแก่พยายามไกล่เกลี่ย

“ข้าเป็นถึงองค์หญิงแคว้นจินบอกว่าต้องได้ห้องก็ต้องได้ พวกเจ้าไปบอกให้คนในห้องนั้นย้ายเดี๋ยวนี้!” 

องค์หญิงเหม่ยเย่จากแคว้นจินรู้สึกไม่พอใจการดูแลของเถ้าแก่ร้าน เธอเป็นถึงองค์หญิงไม่เคยโดนขัดใจแล้วพวกคนแคว้นฉินเป็นใครกล้าไม่ยอมเธอ!

เย่หนิงมองไปทางสหายสำนักการศึกษา แต่ละคนทำสีหน้าไม่ยินยอมย้ายห้อง เธอไม่อยากมีเรื่องจึงลองพูดกับเพื่อนดู

“พวกเราล้วนแต่เป็นเจ้าถิ่นส่วนคนตรงหน้าเป็นแขกเมือง กะอีแค่ห้องกินข้าวพวกเราคือผู้มีการศึกษาควรเสียสละให้สตรี เด็ก และคนชรา พวกเจ้าเห็นเป็นเช่นไร” เย่หนิงพยายามเชิญชวนพวกของตนเองให้หลีกปัญหา

พวกลี่จงมองหน้ากันก่อนพยักหน้า 

“เอาเช่นเจ้าบอกก็แล้วกัน อย่างไรพวกเราก็บุรุษกันทั้งนั้นการเสียสละเพียงแค่นี้ย่อมไม่ลำบาก” 

คุณชายลี่แม้เป็นน้องชายของพระสนมเอกลี่แต่นิสัยกลับต่างกันลิบลับ อะไรยืดหยุ่นได้ก็ยอมยืดหยุ่น นับเป็นคนมีอนาคตในราชสำนัก คนเราตึงไปก็ไม่ดีหย่อนไปก็ไม่ดีเย่หนิงเห็นอีกฝ่ายใช้ชีวิตอยู่เป็นก็ยิ้มให้

ขณะที่กลุ่มของเย่หนิงกำลังเดินออกจากห้องเพื่อย้ายตัวเองไปห้องอีกด้านยังไม่ทันเดินออกไปองค์หญิงชุดแดงก็ก้าวเข้ามาพร้อมการวางอำนาจเสียก่อน

“พวกเจ้าจงออกไปซะ ข้าองค์หญิงแคว้นจินจะใช้ห้องนี้!” จากเดิมที่ทุกคนจะย้ายไปอย่างสงบก็เริ่มรู้สึกไม่อยากย้ายทันที

“องค์หญิงแล้วยังไงกันก็แค่องค์หญิงแคว้นต่างเมือง ข้าเป็นถึงน้องชายคนเดียวพระสนมเอกมีอะไรต้องกลัวเจ้ากัน!” ลี่จงอดกลั้นอารมณ์ไม่ไหวจึงระเบิดอารมณ์ออกมา

โครม! องค์หญิงเหม่ยเย่คว้าแส้ข้างเอวตวัดฟาดเฉียดใบหน้าของลี่จง

ลี่จงและเพื่อนในสำนักอีกสี่คนดึงกระบี่ออกจากฝัก  ทหารติดตามขององค์หญิงรีบชักดาบวงพระจันทร์ขนาดใหญ่ขึ้นพุ่งเข้าใส่กลุ่มคุณชายด้านหน้าทันที

เหล่าคุณชายเป็นเพียงลูกเจี๊ยบสายบุ๋นกระบี่ในมือมีไว้ขู่คนมีหรือจะสู้นักรบแคว้นจินได้ ดาบใหญ่เตรียมฟันลงกลางศีรษะของลี่จง เย่หนิงเห็นท่าไม่ดีจึงให้จิ่วเฟินรีบเข้าไปช่วยอีกฝ่าย

จิ่วเฟินแม้ไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิดแต่การรบแบบตะลุมบอนเช่นสนามรบเป็นสิ่งที่เขาถนัด ดาบใหญ่จึงไม่อาจฟันผ่ากลางลี่จงได้

ลี่จงน้ำตานองหน้ามองจิ่วเฟินด้วยความนับถือ เหล่าคุณชายลูกเจี๊ยบทั้งห้าเมื่อรู้ตัวสู้ไม่ได้ก็รีบถอยมาซ่อนด้านหลังของขุนพลจิ่ว

“เจ้ากล้าขวางข้าอย่างนั้นหรือ!” องค์หญิงเหม่ยเย่ใช้แส้ชี้หน้าจิ่วเฟิน

“พวกเจ้าทำอะไรกัน!” เสียงดังขัดการกระทำของทั้งสองฝ่ายทำเอาเหล่าคนที่อยู่ในห้องรีบหันไปมองต้นทางของเสียงทันที

อ๋องฉินหลิง!

อ๋องฉินหลิงมองไปทางเย่หนิงที่ยืนกระพริบตาปริบๆ

นางอยู่นิ่งๆ ไม่ก่อเรื่องสักวันจะตายหรือไง วันสมรสใกล้เข้ามายังมีหน้าหนีเที่ยวกับพวกเด็กบ้าพวกนี้อีก หากคนของเขาไม่มารายงานเรื่องเมื่อครู่คงต้องมีคนบาดเจ็บแน่ 

ชายหนุ่มนึกอยากก้าวเข้าไปจับอีกฝ่ายตีก้นยิ่งนัก

องค์หญิงเหม่ยเย่เห็นบุรุษที่พึ่งเข้ามาใหม่รูปร่างหน้าตาดูหล่อเหลาองอาจในใจนึกอยากได้มาเลี้ยงเป็นชายาใจ สตรีแคว้นจินเปิดกว้างเมื่อคิดก็กระทำทันที

“ข้าต้องการเจ้ามาอุ่นเตียง ตามข้ากลับไปแล้วข้าจะเลี้ยงดูเจ้าให้สบายไปทั้งชีวิต”

เมื่อองค์หญิงตะโกนออกไปทุกชีวิตในห้องล้วนเงียบกริบ ส่วนอ๋องฉินหลิงผู้ถูกเลือกเป็นบุรุษผู้โชคดีใบหน้าดำคล้ำอยากสังหารคน

พรวด! เสียงหัวเราะดังลั่นจากปากของเย่หนิง 

“ท่านอ๋อง มีคนตาถึงอยากชิงตัวท่านไปไว้อุ่นเตียง ท่านควรสงเคราะห์เพื่อความสงบของแคว้น” เย่หนิงหัวเราะจนเหนื่อย หากไทเฮารู้เรื่องนี้ไม่รู้ว่าจะยินดีแค่ไหน

“เจ้าเป็นใคร กล้าดีอย่างไรมาหัวเราะเสียมารยาทตรงนี้!” องค์หญิงเหม่ยเย่หันไปทำตาขวางใส่สตรีไม่รู้จักที่ตายตรงหน้า

เย่หนิงนิ่งไปครู่กำลังนึกหาคำตอบดีๆ ให้อีกฝ่าย เมื่อคิดได้ก็แย้มยิ้มก่อนตอบออกไป

“ข้าจะเป็นใครไปได้ ก็คนที่กำลังจะแต่งให้คนที่เจ้าชวนไปเลี้ยงดูเมื่อครู่อย่างไรกัน” ความรู้สึกของผู้ชนะเป็นเช่นนี้นี่เอง เย่หนิงรู้สึกฟินมากเมื่อเห็นใบหน้าบูดเบี้ยวของอีกฝ่าย

“เจ้าต้องการเงินเท่าไหร่ข้าขอซื้อผู้ชายคนนี้ หากไม่ยอมแต่โดยดีข้าจะให้ฮ่องเต้แคว้นฉินสั่งประหารเจ้า!” องค์หญิงแคว้นจินยื่นข้อเสนอ

“เอ่อแม่นางข้าก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ หากอยากจ่ายเงินซื้อจริงลองไปต่อรองซื้อกับพี่ชายของคนผู้นี้โดยตรงน่าจะดีกว่า ข้าอย่างไรก็ได้” เย่หนิงหันไปมองหน้าที่ดำจนแทบจะเขียวเหมือนหมูเน่าของอ๋องฉินหลิงก็เริ่มไม่อยากเล่นต่อจึงรีบโยนไปให้ฮ่องเต้ฉินกู๋จัดการ

“เช่นนั้นบุรุษของเจ้าชื่ออะไรพี่ชายเขาอยู่จวนไหนข้าจะหอบเงินไปซื้อทันที” องค์หญิงเหม่ยเย่เห็นอีกฝ่ายยอมลงให้ก็ดีใจคิดรีบไปซื้อตัวคนทันที

“เขาชื่อฉินหลิงพี่ชายชื่อฉินกู๋” เย่หนิงตอบอีกฝ่าย

“เหตุใดชื่อถึงคล้ายกับฮ่องเต้แคว้นฉิน แคว้นนี้ยอมให้คนใช้ชื่อแซ่เดียวกับเชื้อพระวงศ์ด้วยหรือไง?”   องค์หญิงเหม่ยเย่ขมวดคิ้วสงสัยชื่อที่ได้ยิน

โง่ได้โล่สมแล้วที่เป็นนางร้ายในนิยาย แต่คนเขียนเจ้าขาไม่ต้องให้ตัวร้ายฝ่ายหญิงโง่ขนาดนี้ก็ได้มั้ง เย่หนิงหัวเราะไม่ออกกับสมองอันน้อยนิดของสตรีตรงหน้า

บุรุษที่กำลังถูกแย่งซื้อหน้าดำเปลี่ยนเป็นเขียวทนไม่ไหวจึงเปิดปากทำลายบรรยากาศซื้อขาย

“ข้าคืออ๋องฉินหลิงเสด็จพี่ของข้ามีเพียงผู้เดียวคือฮ่องเต้แคว้นฉิน ฮ่องเต้ฉินกู๋!”

.... ดูท่าไทเฮาจะไม่ได้คำนวณมันสมองสตรีที่เอามาสร้างความร้าวฉานระหว่างเธอกับลูกชาย หญิงสาวรู้สึกผิดหวังจนหมดความตื่นเต้นจากการรอคอยความสนุกทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 309 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #131 Rungtawan1115 (@Rungtawan1115) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 18:03

    ช่างเป็นคุ่ต่อสู้ที่ไม่สมน้ำสมเนื้อจริงๆ

    #131
    0
  2. #130 supaporn lomasang (@supapornlomasang) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 16:52
    ไรท์ มาต่อไวๆ

    55555555
    #130
    0
  3. #124 Arella (@enna1104) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 22:12
    ขำจริงจังค่ะ
    #124
    2
    • #124-1 picnicka (@picnicka) (จากตอนที่ 36)
      21 กันยายน 2563 / 16:09
      จริงค่ะ ขำสุด 5555 ยอมใจองค์หญิงจริงค่ะ
      #124-1
  4. #123 นาน่านะ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 21:31

    จริง ๆ ก็ดีเหมือนกันนะ ให้ไทเฮาได้ลูกสะใภ้แบบนังองค์หญิง คงอกแตกตายโดนถอนหงอกวันละร้อยรอบ 55555 แค่คิดก็มันละ

    #123
    0
  5. #122 puggaddong (@puggad_d_o_n_g) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 21:08
    จะเสียตัวอีกไหมเนี๊ยะ พระเอกโมโหแล้ว โดนกินไปแล้วยังไม่รู้ตัวอีก
    #122
    0
  6. #120 แแม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 20:47

    5555 น้องบอกว่าขายแบบลดปลกแจกแถมไปเลยได้ไหม...

    #120
    0