สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 281 ครั้ง
    19 ก.ย. 63

ขบวนราชทูตจากแคว้นจินเดินทางมาถึงเมืองหลวงของแคว้นฉิน ไทเฮาละจากการถือศีลได้ตระเตรียมการและเป็นผู้จัดกาสถานที่รับรองคณะทูต ฮองเฮาได้เสนอให้อ๋องฉินเซียวเป็นผู้ดูแลความปลอดภัยของคณะทูต ไทเฮาพยักหน้ามอบอำนาจนี้ให้แก่อ๋องฉินเซียวโดยง่าย 

“ไม่รู้ไทเฮากำลังวางแผนอะไรอยู่ พี่ชายก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน ครั้งนี้พวกเราจะพลาดไม่ได้เพราะนอกจากตระกูลหานจะประสบเคราะห์ยังมีผลการใหญ่ของท่าน” ฮองเฮาหานย้ำเตือนลูกพี่ลูกน้องของตน

“เจ้าลืมไปแล้วหรือข้าเป็นถึงอ๋องของแคว้นฉินมิใช่คนตระกูลหาน ข้าทำทุกสิ่งได้ยกเว้นทำให้แผ่นดินฉินเดือดร้อน” อ๋องฉินเซียวมองไปยังแม่ของแผ่นดินที่ดูจะอยู่สงบจนลืมเรื่องสำคัญไปจนกล้าสั่งสอนเขา

ทุกยุคทุกสมัยการแย่งชิงบัลลังก์เป็นเรื่องปกติ ฮ่องเต้ไม่เคยห้ามพี่น้องในการแย่งชิงบัลลังก์ ศึกของเหล่าองค์ชายถือว่าเป็นการคัดเลือกผู้มีความสามารถ หากไม่มีปัญญาเอาชนะพี่น้องคนอื่นก็ไม่มีคุณสมบัติขึ้นเป็นฮ่องเต้คนต่อไป 

แต่ก็มิใช่ไม่มีข้อห้าม ข้อห้ามสำคัญในการชิงบัลลังก์คือ ห้ามให้ประชาชนเดือดร้อน พวกเจ้าจะตีกันแค่ไหนก็ได้แต่ต้องไม่มีประชาชนได้ผลกระทบจากการชิงบัลลังก์ ส่วนขุนนางที่กระโดดลงไปเล่นในวงด้วยหากพลาดก็ห้ามกำจัดยกตระกูล ด้วยเหตุนี้จึงมีสมดุลของอำนาจคงไว้ได้

ฮองเฮามองหน้าอ๋องฉินเซียว เป็นนางที่ลืมจุดนี้ไป อย่างไรคนตรงหน้าก็เป็นเชื้อพระวงศ์เป็นน้องชายของฮ่องเต้จึงรีบเปลี่ยนท่าที

“หม่อมฉันขออภัยเพคะ แต่ทรงอย่าได้ลืมเลือนข้อตกลงของพวกเรา ตระกูลหานสนับสนุนท่านทุกสิ่งและเมื่อท่านชนะการใหญ่ตำแหน่งแม่ของแผ่นดินเจ็ดรุ่นต้องเป็นของตระกูลหาน” ฮองเฮาหานลงน้ำหนักน้ำเสียงเพื่อย้ำข้อตกลง

ตระกูลหานลงเดิมพันไว้สองขา ขาแรกคือทายาทที่เกิดจากฮองเฮา ซึ่งปัจจุบันก็ยังไม่มีพระโอรส ดังนั้นทางตระกูลหานจึงหันไปลงทุนฝั่งอ๋องฉินเซียวเพื่อความมั่นคงและมั่งคั่งของตระกูลอีกเจ็ดรุ่น

“ข้าจะเว้นตำแหน่งฮองเฮาไว้ให้สตรีของตระกูลหาน”    อ๋องฉินเซียวแม้จะพึงพอใจต่อธิดาตระกูลเย่    แต่หน้าที่ย่อมอยู่เหนือความรู้สึก

“เช่นนั้นครั้งนี้ตระกูลหานจะทุ่มกำลังทั้งหมดสร้างความดีความชอบให้แก่ท่าน ประชาชนจะต้องชื่นชมในความสามารถ และไม่ช้าเหล่าขุนนางจะเข้าข้างท่านอ๋อง เมื่อถึงตอนนั้นการชิงบัลลังก์ก็ง่ายสำหรับท่าน” 

ตระกูลหานเลี้ยงนักฆ่าในสังกัดไว้มากมายเพื่อคอยสร้างสถานการณ์ปั่นปวนในแคว้นฉิน มารไม่มีวีรบุรุษย่อมไม่เกิด ตระกูลหานใช้วิธีนี้ในการสร้างวีรบุรุษมาหลายครั้ง 

“ท่านอ๋องขอรับทางไทเฮาและฮองเฮามีความเคลื่อนไหว เช่นนี้แล้ว...” ฮัวซีคิดหาหนทางให้นายของตนเองมีผลงาน แม้เจ้านายไม่คิดจะชิงบัลลังก์แต่ก็นิ่งนอนใจไม่ได้ ผลงานไม่มีบารมีไม่เกิด

“เสด็จแม่คงกำลังร้อนพระทัยเรื่องตราเหล็ก    เสด็จแม่ไม่เคยเชื่อใจข้าสักครั้งว่าข้าไม่เคยคิดแย่งของพี่ใหญ่ เช่นนั้นก็ให้ร้อนใจไป เจ้าสั่งให้พ่อบ้านส่งสมุนไพรแก้ร้อนในไปให้พระนาง ออ สั่งให้ส่งไปให้มากหน่อยเวลาเสด็จแม่โมโหจะได้ไม่ล้มหมอนนอนเสื่อ”

ฮัวซีส่ายหน้ากับความแข็งไม่ยอมงอของเจ้านาย หากท่านอ๋องขยันอ้อนขยันเอาใจไทเฮาสักนิด ไม่แน่ไทเฮาอาจรักท่านอ๋องมากขึ้นอีกนิด อย่างไรพระนางก็เป็นมารดาที่คลอดท่านอ๋องออกมา

“แล้วเรื่องของคุณหนูเย่ ท่านคิดอ่านเช่นไรขอรับ หากคุณหนูรู้ว่าไทเฮาวางแผนอะไรไว้เกรงว่า...” จะตีปีกรีบกระโดดเข้ากอดขาไทเฮาหนีการแต่งงาน ประโยคหลังฮัวซีกลืนไว้ในคอ

“ข้ามีวิธีบีบนางให้ยอม” 

“มิใช่ท่านอ๋องรังเกียจคุณหนูจนอยากหาวิธียกเลิกหมั้นหรือขอรับ ยามนี้ก็น่าจะเป็นโอกาสดีที่ให้ไทเฮาเป็นผู้จัดการให้นะขอรับ” ฮัวซีลองวัดใจท่านอ๋องเรื่องคุณหนูเย่ เขาอยากรู้ว่ายามนี้คุณหนูมีน้ำหนักเพียงใดในใจท่านอ๋อง

อ๋องฉินหลิงเคาะนิ้วกับที่เท้าแขน เขานั่งคิดถึงความรู้สึกแท้จริงของตนเองที่มีต่อสตรีประหลาด นึกไปนึกมาก็หลุดหัวเราะ

“นางคิดอยากเลิกก็มิอาจเลิกกับข้าได้ง่าย ถึงจะมีเสด็จแม่หรือแม้กระทั่งเสด็จพี่หาวิธีให้เลิกข้าก็ไม่มีวันให้นางเลิก!” ได้ตัวของเขาแล้วชิ่งหนีอย่าคิดว่าจะมีวันนั้น

ฮัวซีเริ่มเข้าใจบุรุษตรงหน้า ดูท่าคุณหนูเย่จะเข้าไปป่วนใจของท่านอ๋องเสียแล้ว เขาเป็นแค่บาวก็ได้แต่หวังให้ท่านอ๋องกระทำการชิงนางเข้าจวนสำเร็จก็แล้วกัน 

“ท่านอ๋องขอรับ ข้าน้อยมีเรื่องอยากกล่าว” 

ฮัวซีไม่คิดว่าความมั่นใจของท่านอ๋องจะเอาชนะใจสตรีได้ ในความเห็นของเขาท่านอ๋องแข็งเป็นท่อนไม้ เวลาอยู่ต่อหน้าคุณหนูเย่ก็คอยหาเรื่องทะเลาะตลอด เช่นนี้จะชิงใจสตรีได้เช่นไร คงต้องช่วยเหลือเสียหน่อย

“มีอะไรก็รีบกล่าวมา” อ๋องฉินหลิงมองลูกน้องที่ทำตัวมีพิรุธ

“สตรีชอบคำหวานและของกำนัล” 

“เรื่องนั้นข้ารู้ ข้าเคยให้ปิ่นนาง” อ๋องฉินหลิงนึกถึงเครื่องประดับที่คู่หมั้นประดับมางานเลี้ยงในวัง

ฮัวซีกรอกตาขึ้นฟ้า ปิ่นเป็นของดีแต่คำพูดของท่านนี่ละปัญหาเล่นบอกว่าปิ่นกระจอกย่อมเหมาะกับสตรีสวะสตรีใดจะปลื้ม ดูท่าอาการหนุ่มน้อยปากกับใจไม่ตรงกันจะรุนแรงรักษาหายยาก

“ข้าน้อยขอบังอาจกล่าว แม้คุณหนูเย่จะมีกริยาและความคิดอ่านต่างจากสตรีทั่วไปแต่ก็ยังเป็นสตรี      ไม้ตายของเหล่าบุรุษยามพิชิตใจมีเพียงสองกระบวนท่า หนึ่งคือหน้าด้านตื้อเท่านั้นจะครองโลก กับสองแสดงความอ่อนแอ!” 

“เหตุใดต้องอ่อนแอ สตรีมิใช่ชอบผู้แข็งแกร่งหรอกหรือ?” อ๋องฉินหลิงไม่เข้าใจสิ่งที่ลูกน้องพยายามอธิบาย

“สตรีทุกนางเกิดมาเพื่อเป็นมารดา พวกนางมักอ่อนไหวกับเด็กและสัตว์น้อยอ่อนแอ ดังนั้นยามที่ต้องการพิชิตใจสตรีเพียงแสร้งอ่อนแอพวกนางก็ใจอ่อน” ฮัวซีใช้น้ำเสียงหนักแน่นเพื่อยืนยันว่าสิ่งที่พูดเป็นเรื่องจริง

อ๋องฉินหลิงมองฮัวซีก่อนจะส่ายหน้าไม่เชื่อ

“หากเป็นที่เจ้ากล่าวมา เหตุใดเจ้ายังหาภรรยาแต่งเข้าบ้านให้มารดาไม่ได้ถึงป่านนี้เล่า”

เมื่ออ๋องฉินหลิงกล่าวจบฮัวซีก็เหมือนได้ยินเสียงหัวเราะจากด้านนอกหน้าต่าง

อ้าวซัน เจ้ากล้าหัวเราะข้า! อย่าให้ถึงคราวเจ้าข้าจะหัวเราะเจ้าให้ดังยิ่งกว่า ฮัวซีรีบจดบัญชีแค้นไว้ในใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 281 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #129 supaporn lomasang (@supapornlomasang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 16:45
    เยี่ยม!!ฟันแล้วทิ้ง น้องแน่มาก ขำนาง5555555555555
    #129
    0
  2. #121 แอม (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 20:49

    สรุปคือน้องได้อิพี่แล้วใช่ม้ายยยย

    #121
    0
  3. #119 JingJiragaisiri (@JingJiragaisiri) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 22:14
    สงสารคนเป็นลูกน้องท่านอ๋อง
    #119
    0
  4. #118 puggaddong (@puggad_d_o_n_g) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 21:55
    สนุกมากกกๆ ชอบพระเอกกวนตีนดี
    #118
    0