สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 22 ตอนปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 241 ครั้ง
    19 ก.ย. 63

ช่วงเช้าในห้องว่าราชการ ฉินกู๋นั่งนวดระหว่างขมับนั่งฟังขุนนางเถียงกันเรื่องการเลี้ยงรับรองคณะทูตจากแคว้นจิน

แคว้นจินแม้เป็นแคว้นไม่เจริญเท่าแคว้นฉินแต่ก็มีเส้นทางบกและน้ำเชื่อมกับหลายแคว้น หากเชื่อมไมตรีได้สำเร็จความมั่งคั่งก็จะมาสู่แคว้นฉิน ดังนั้นการเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้ต้องสำเร็จเท่านั้น

ขุนนางมากมายแย่งกันรับหน้าที่เพื่อสร้างชื่อให้ตัวเอง ขุนนางฝั่งอ๋องฉินเซียวเสนอให้กรมวังเป็นผู้รับผิดชอบงานเลี้ยงส่วนฝ่ายของอ๋องฉินหลิงเสนอให้กรมพิธีการเป็นผู้ดูแลงานเลี้ยง เถียงกันไม่หยุดจนฮ่องเต้เหนื่อยอยากหนีกลับไปนอน

“กระหม่อมขอเสนอให้ไทเฮาเป็นผู้จัดการงานครั้งนี้พ่ะย่ะค่ะ” ขุนนางเก่าแก่ผู้หนึ่งก้าวออกมาเสนอ

ฮ่องเต้ฉินกู๋มองขุนนางที่ก้าวออกมาเสนอชื่อผู้อื่นนอกจากตัวเก็ง 2 คน 

ออ ที่แท้คนสนิทของเสด็จแม่ ฉินกู๋นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าอนุญาตให้กล่าวต่อ

ขุนนางคนสนิทไทเฮากล่าวว่า ไทเฮาเป็นผู้ที่เคยดูแลวังหลังและงานพิธีต่างๆ มากมายย่อมเหมาะกับการดูแลงานใหญ่แขกต่างเมืองเช่นนี้ ฮ่องเต้ฉินกู๋เมื่อฟังก็เพียงร้องอึมแต่ในใจรู้สึกขมจนขึ้นมาที่ลิ้น 

หากให้ไทเฮาลงมาจัดการงานครั้งนี้งานอื่นย่อมไม่พ้นถูกดึงกลับไปดูแลเช่นกัน อย่างนี้คงหนีไม่พ้นศึกวังหลังให้ปวดหัวอีกแน่นอน เมื่อนึกถึงคดีศึกแม่ผัวลูกสะใภ้ยามก่อนก็รู้สึกอยากหนีไปพักร้อนสักสามเดือน

“เสด็จแม่เก็บตัวถือศีลแต่ในตำหนักมานาน ข้าไม่อยากพาเรื่องไม่เป็นเรื่องไปให้ท่านหนักใจ” ฮ่องเต้ฉินกู๋ไม่คิดจะยอมปล่อยอำนาจกลับไปในมือเสด็จแม่ หากครั้งนี้ปล่อยไปผู้ใดจะฟังเขาอีก

“ไทเฮาทรงมีพระเมตตา   พระนางย่อมเข้าใจในฝ่าบาทและไม่ปฏิเสธแน่” ขุนนางเก่ายังคงยืนยิ้ม

ไม่ปฏิเสธแน่นอนก็ในเมื่อเสด็จแม่เป็นผู้ส่งคนผู้นี้ออกมาเอง ดูท่าเสด็จแม่กำลังกลับมารวบอำนาจดูแลวัง!

ฉินกู๋มองไปยังน้องชายทั้งสอง อ๋องฉินเซียวยืนยิ้มนิ่งไม่รู้สึกอะไร แต่อ๋องฉินหลิงใบหน้าตึงเครียดคงรู้แล้วว่าพระมารดายื่นมือกลับเข้ามา

เมื่อไม่สามารถปฏิเสธไทเฮาได้ก็คงได้แต่รับปาก หวังว่าเสด็จแม่จะพอพระทัยกับคนงามสองคนที่เราส่งไปช่วย

“เมื่อไม่มีผู้ใดเสนอความเห็นที่ดีกว่า เช่นนั้นคงต้องขอให้ใต้เท้าเยว่กราบทูลไทเฮา แต่ข้าก็ยังเป็นห่วงสุขภาพเสด็จแม่ว่าจะเหน็ดเหนื่อยเกินไป เช่นนี้เราจะให้ฮองเฮาและสนมเอกลี่ไปช่วยเหลืองานครั้งนี้ เลิกการประชุม”  ขุนนางเยว่ผู้กราบทูลเสนอพระนามไทเฮาถึงกับหน้าเปลี่ยนสี ให้ฮองเฮากับสนมเอกลี่ไปช่วย! 

ฮองเฮาเป็นบุตรีของราชครูหานตระกูลผู้อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับไทเฮา พระนางเป็นลูกพี่ลูกน้องของอ๋องฉินเซียว เดิมคิดหนุนให้ลูกพี่ลูกน้องของตนได้งานชิ้นนี้แต่มาโดนไทเฮาแย่งไปมีหรือจะช่วยให้ไทเฮาสมปรารถนาง่ายๆ ส่วนสนมเอกลี่ยิ่งแล้วไปใหญ่ นางเป็นถึงบุตรีเสนาบดีซ้ายนิสัยริษยาและไม่ถูกกับฮองเฮา ด้วยนิสัยริษยาทำให้สนมในวังส่วนหนึ่งตายแบบปริศนา 

ด้านฝั่งตำหนักของฮองเฮานั้นยามนี้มีข้าวของแตกไปหลายชิ้น

“เสด็จแม่คิดแย่งอำนาจวังหลังกับข้าอย่างนั้นหรือ ไปเชิญอ๋องฉินเซียวมา บอกเขาว่าข้ามีเรื่องหารือเรื่องราชทูตที่กำลังเดินทางมาเยือนแคว้นฉิน” 

นางอุตส่าห์ชิงอำนาจวังหลังมาดูแลได้ เมื่อนึกถึงกลอุบายของแม่สามียามนั้นนางถึงกับปาแจกันแตกไปอีกใบ คำว่าแก่เคี้ยวยากเหมาะสมกับแม่สามีผู้นี้ยิ่งนัก 

ยามนั้นตนชนะมาได้ก็เพราะอยู่ๆ แมวที่แม่สามีเลี้ยงตายไปทำให้แม่สามีวางมือหันไปเก็บตัวสวดมนต์ให้แมวสุดรักนางถึงได้อำนาจวังหลังมา

มาทางด้านสนมเอกลี่ ยามนี้นั่งหัวเราะเยาะฮองเฮาเสียงดังลั่นตำหนัก 

“สมน้ำหน้านางจริงๆ แย่งตำแหน่งฮองเฮาจากข้าคิดว่าได้ไปแล้วจะได้อำนาจวังหลัง หึ หึ ยามนี้คงร้อนจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ เมื่อข้าไม่ได้นางก็อย่าคิดนั่งสบายบนหัวข้าได้เหมือนกัน”

“พระสนมเพคะเช่นนี้แล้วพวกเราควรเข้าฝ่ายกับไทเฮาดีหรือไม่เจ้าคะ” นางกำนัลของสนมลี่แอบดีใจแทนเจ้านายของตน

“อยู่ข้างไทเฮานะหรือเจ้านี่ช่างโง่สิ้นดี เจ้าคิดว่าที่ฝ่าบาทให้หานจิงเสียกับข้าไปช่วยงานไทเฮาเป็นเพราะคิดช่วยไทเฮาจริงเช่นนั้นหรือ ต้องการให้พวกข้าคานอำนาจไทเฮายังน่าเชื่อยิ่งกว่า เช่นนั้นข้าก็ควรยืนข้างฝ่าบาทจริงหรือไม่  เจ้าให้คนไปคอยช่วยสนับสนุนอ๋องฉินหลิงแล้วอย่าลืมทุกครั้งที่ทำก็จงส่งคนไปแอบกระซิบฝ่าบาทเอาความชอบเสียด้วย” 

ยามไทเฮาดูแลวังหลังมีแต่สตรีเพิ่มขึ้น เรื่องนี้ย่อมไม่ดีสำหรับนางที่ยังไม่มีบุตรชายสักคน จะให้ไทเฮากลับมาดูแลงานวังหลังไม่ได้เด็ดขาด เช่นนี้คงมีแต่ต้องร่วมมือกับหานจิงเสีย แต่จะให้นางสบายเกินไปนั้น... เรื่องอะไรจะยอม

“เหตุใดต้องช่วยท่านอ๋องฉินหลิงด้วยละเพคะ” นางกำนัลน้อยยังคงไม่เข้าใจที่เจ้านายสั่ง

“เพราะหานจิงเสียอยู่เบื้องหลังอ๋องฉินเซียว ข้าก็แค่ไม่อยากให้นางสบาย” 

อ๋องฉินหลิงเป็นน้องร่วมอุทรเดียวกับฝ่าบาทย่อมมีความสำคัญในใจฝ่าบาท การเสนอหน้าช่วยย่อมเป็นเรื่องฉลาดกว่าไปขัดขา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 241 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #144 poonchanit (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 09:52
    วุ่นวายดี
    #144
    0
  2. #117 ae15051973 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 21:16

    วังหลังร้ายขนาดนี้น้องหนิงของเราอย่าไปร่วมวงด้วยเลยจ้าหาผู้ใหม่ดีกว่าทั้งเต้และอ๋องทิ้งให้หมด
    #117
    0
  3. #115 แอม (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 16:38

    แม่เจ้าาา.... ต้องฉลาดขนาดไหน ต้องมีเล่ห์กลไหวพริบเท่าไหร่ถึงจะอยู่ในวังหลังได้

    #115
    0
  4. #114 Sureepond9585 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 16:07
    สงครามวังหลังร้อนมากจริงๆ บรื่นนนน..ขนลุก 555
    #114
    0
  5. #113 puggad_d_o_n_g (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 16:00
    มาต่อไวๆสนุกมากๆ
    #113
    0