สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 22 ตอนต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 312 ครั้ง
    17 ก.ย. 63

 

เย่หนิงนั่งแทะเม็ดแตงมองดูสาวใช้คนสนิทคุกเข่าตัวสั่นอยู่เบื้องล่าง

“เจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่” เย่หนิงยิ้มเย็นใส่อีกฝ่าย

“คุณหนู บ่าวถูกใส่ความ บ่าวไม่เคยคิดร้ายคุณหนูแม้แต่น้อย” ไป๋หลานน้ำตานองหน้าดูน่าสงสารยิ่ง

ไม่เคยคิดร้ายแต่เล่นทำเสียจนยายหนูเย่หนิงไร้สมองโง่จนสุดท้ายเอาหัวโหม่งเสาตายคาวังหลวง นี่ยังนับว่าไม่ได้คิดร้ายอีกหรือ เย่หนิงยังคงแทะเม็ดแตงไม่สนที่อีกฝ่ายพูด 

แทะไปแทะมาในที่สุดหญิงสาวก็หยุดแทะเม็ดแตง เธอพยักหน้าให้จิ่วเฟินไปนำสิ่งหนึ่งเข้ามา

ป้ายแสดงตัวของไทเฮา! ไป๋หลานรู้สึกเหงื่อออกตามมือ 

เหตุใดถึงมีคนค้นสิ่งนั้นเจอ! ไป๋หลานแอบซ่อนป้ายสำคัญนี้ในกล่องแล้วฝังดินสวนด้านหนึ่งที่ไม่ค่อยมีคนผ่าน  นึกไม่ถึงจะมีคนไปขุดขึ้นมาได้

“เจ้ากำลังสงสัยว่าข้ารู้ที่ซ่อนได้อย่างไรเช่นนั้นข้าจะเฉลยให้ ข้าส่งคนไปตรวจสอบพื้นดินทุกที่ในจวนก็พบว่ามีจุดหนึ่งมีคนพึ่งพรวนขุดดินขึ้นมาก็เลยให้ไปลองขุด หากเจ้าไม่อยากให้ผู้ใดหาของเจอขอแนะนำให้โยนซ่อนใต้บ่อบัว” 

นิยายส่วนใหญ่คนร้ายมักชอบซ่อนของใต้ดิน   แล้วเจ้านักเขียนโรคจิตเรื่องนี้ก็ไม่ต่างกับนักเขียนคนอื่น เช่นนั้นแล้วของก็คงซ่อนอยู่ใต้ดินบ้านของเธอนี่ละ     เรื่องบ่อบัวเธอพูดไปอย่างนั้นเอง คิดว่าไม่มีตัวร้ายไหนทำตามแน่นอน

ไป๋หลานจนด้วยหลักฐานจึงก้มหน้ารับผิดด้วยหลักฐาน

“หากคิดจะทรมานเพื่อให้ข้าพูดอะไรก็ฆ่าข้าเสียเถิด ในชีวิตไป๋หลานทำผิดมาก็ไม่น้อยแต่สิ่งเดียวที่ไป๋หลานไม่เคยพูดปดคือไม่เคยคิดทำร้ายคุณหนูถึงชีวิตจริงๆ” 

“ลูกพี่ให้จัดการหมกป่าเลยดีไหม?” จิ่วเฟินเห็นเจ้านั่งจ้องข้า ข้านั่งจ้องเจ้านานอดไม่ไหวจึงออกความคิดเห็น

“หมกแล้วไทเฮาก็ส่งคนใหม่เข้ามามิสู้...” เย่หนิงหันมามองไป๋หลานที่สะดุ้งจากสายตาประหลาดคุณหนูของตน

“ที่ลูกพี่กำลังจะบอกก็คือ จะให้นางเป็นสายให้ไทเฮาแล้วก็รับงานเอาข่าวไทเฮามาขายต่อเราอย่างนั้นใช่หรือไม่” จิ่วเฟินนึกไม่ถึงว่าคุณหนูเย่จะเล่นลูกไม้นี้

“คุณหนู...ท่าน ท่าน” ไป๋หลานอ้าแล้วหุบ หุบแล้วอ้าปาก นางตามความคิดของคุณหนูไม่ทันจริงๆ  

“จวนข้ามีสายบรรดาคนในวังอยู่มากมายเลี้ยงเจ้าไว้ดูเล่นอีกคนก็ไม่นับว่าเปลืองอะไร” เย่หนิงกล่าวอย่างใจกว้าง 

ไป๋หลานใช้สมองจนมึนไปหมด ไม่ช้าก็ผงกหัวยอมแพ้คุณหนูของตน

“ไป๋หลานยอมคุณหนูแล้วเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นว่าที่แม่ผัวข้ากำลังวางแผนอะไรอยู่ขอแบบสรุปน้ำไม่เอาขอแบบเนื้อๆ” 

เย่หนิงอยากรู้ใจจะขาด ที่จริงเธอชอบนักหนังน้ำเน่าศึกแม่ผัวกับลูกสะใภ้ งานนี้เห็นระยะใกล้ย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา

ไป๋หลานจึงเริ่มเล่านิยายน้ำเน่าที่กำลังจะเกิดขึ้นให้นายคนที่สองฟัง เมื่อฟังจบเย่หนิงก็ถึงกับตบมือด้วยความพอใจ

ออ ที่แท้ไทเฮาคิดใช้แผนยัดสตรีใส่มือลูกชายสร้างความร้าวฉานกับข้านี่เอง แต่ไทเฮาจะรู้หรือไม่นะเบื้องหลังที่คอยขวางการยกเลิกหมั้นทุกครั้งมิใช่อ๋องฉินเซียวหากแต่เป็นฮ่องเต้ฉินกู๋

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 312 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #109 puggaddong (@puggad_d_o_n_g) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 23:59
    ชอบพระเอก นางเอกคู่นี้โดน
    #109
    0
  2. #107 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 22:49
    มาตอนละนิดก็ขอบคุณมากๆค่ะ ดีกว่าไม่มีให้อ่าน แต่แหมมมม..มันค้างตลอดๆ 555
    #107
    0
  3. #106 แอม (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 21:11

    อิเต้พี่ชายอิอ๋องนี่น่าจะเป็นพี่ชายที่ดีอยู่นะ .. รอดูต่อไป

    #106
    0
  4. #105 เจียง อิ้ง เย่ว (@neena369) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 20:11
    ฉันจะเริ่ม เกลียด ตาทุรคาแล้ว ปมเยอะ แล้ว ฉันติดนิยายตานี้มาก
    @ทุรคา
    #105
    4
    • #105-1 ทุรคา (@leenuwongphun) (จากตอนที่ 33)
      17 กันยายน 2563 / 20:17
      ไว้ครั้งหน้าจะพาท่านผู้อ่านรหัสเจียง อึ้ง เย่วท่องในนิยายเป็นการเยียวยา อยากทราบว่าแม่นางสนใจเล่นบทใด ^ ^
      #105-1
    • #105-3 ทุรคา (@leenuwongphun) (จากตอนที่ 33)
      17 กันยายน 2563 / 20:22
      ขอแม่นางโปรดไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย แม่เสือหลายตัวของข้าน้อยล้วนดุยิ่งกว่ายุง หากรับแม่นางเข้ามามีหวังได้ตายแน่นอน
      #105-3