สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 387 ครั้ง
    28 ก.ค. 63

 

“ท่านอ๋องขอรับ ท่านมองอะไรอยู่หรือขอรับ” องครักษ์อ๋องฉินเซียวเห็นเจ้านายหยุดเดินจึงเอ่ยปากถาม

“เมื่อครู่ด้านในคงมีเรื่องสนุกเกิดขึ้น เจ้าไปสืบมาให้เรา” อ๋องฉินเซียวมองไปทางบุตรีแม่ทัพใหญ่เดินจากมา

เมื่อครู่ก่อนคุณหนูผู้นั้นจะเดินออกมามีทหารกลุ่มหนึ่งลากสาวใช้พี่รองออกมา ดูท่าทางบุตรีแม่ทัพใหญ่ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา 

ฉินเซียวมองไปทางคุณหนูใหญ่แม่ทัพจนนางเดินลับตาก่อนจะสะบัดเสื้อก้าวต่อ

“คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างคะ แผล! ผู้ใดใจร้ายกับคุณหนูเช่นนี้” ไป๋หลานสาวใช้ประจำตัวของเย่หนิงเมื่อเห็นคุณหนูของตนเองกลับมาทั้งเนื้อตัวมีบาดแผลก็ร้อนใจจนน้ำตารินไหล

“ไม่ได้เป็นอะไรมาก” เย่หนิงยิ้มให้สาวใช้ที่ดูจะเป็นห่วงเธอจนมากเกิน

“ถ้าคุณชายใหญ่กับท่านแม่ทัพอยู่คงไม่มีใครกล้ารังแกคุณหนูเช่นนี้ คุณหนูช่างน่าสงสารเหลือเกิน”     ไป๋หลานไม่คิดว่าท่านอ๋องจะเป็นคนโหดร้ายเช่นนี้ แม้ไม่รักก็มิควรทำเช่นนี้ 

“ไม่มีอะไรมากเจ้าอย่าได้นำความไร้สาระเล่าให้ท่านพี่และท่านพ่อฟัง วันนี้ข้าเหนื่อย เจ้าไม่ต้องเข้ามาดูแล ข้าต้องการอยู่คนเดียว” เมื่อเย่หนิงพูดตัดบทเสร็จก็เดินเข้าห้องไม่สนสาวใช้ที่ยืนตกใจกับความเปลี่ยนไปของคุณหนูตน

เมื่อก่อนหากเป็นเรื่องอันใดเกี่ยวกับท่านอ๋อง คุณหนูของเธอจะกลับมาร้องไห้ข้ามวันข้ามคืน เหตุใดครั้งนี้คุณหนูดูนิ่งเฉยไร้ความรู้สึกใดทั้งๆ ที่ดูก็รู้ว่าบาดแผลที่ศีรษะเกี่ยวข้องกับท่านอ๋อง

เย่หนิงรีบปิดประตูห้องก่อนถอดชุดก้าวลงน้ำอุ่นที่สั่งให้คนนำเข้ามาเตรียมรอ

“ที่นี่มันคือที่ไหนกัน” เย่หนิงนอนมองเพดานห้องโบราณที่ไม่คุ้นเคย

เมื่อก่อนเคยแต่ได้อ่านนิยายพวกทะลุมิติหรือหลุดเข้าไปในนิยาย ยามนี้เธอไม่แน่ใจว่าปัญหาที่ประสบของตนเองขณะนี้เป็นอันไหน แต่จากที่สัมผัสคงไม่พ้นมุกโดนคู่หมั้นเฮงซวยถอนหมั้น 

“เฮ้อ อย่างน้อยให้รับรู้สถานะของตนเองหน่อยคงดีกว่านี้” เย่หนิงบ่นกับตัวเอง

‘สวัสดีท่านผู้อ่าน ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบแนะนำของระบบหลักค่ะ’ 

เย่หนิงตกใจเสียงที่ดังข้างหูจนลุกขึ้นจากอ่างน้ำเซเกือบล้มกลิ้งให้ขายหน้า

“เมื่อครู่ใครพูดกับฉัน?” เย่หนิงพยายามหันมองหาเจ้าของเสียง

‘ดิฉันคือระบบสนับสนุนเบอร์หนึ่ง พร้อมช่วยเหลือท่านนักอ่านแล้วค่ะ ท่านต้องการไปต่อกับระบบแนะนำหรือไม่คะ เลือก1เมื่อต้องการใช้ระบบแนะนำ และเลือก2ให้ข้ามระบบแนะนำแล้วเริ่มต้นภารกิจ’

เย่หนิงหลับตาลง เข้าใจเป็นที่เรียบร้อย เธอไม่ได้ทะลุมิติไปที่ใดแต่เป็นการเข้ามาในนิยายเรื่องใดเรื่องหนึ่งนี่เอง

“ขอเลือก1”

‘ท่านกำลังเข้าสู่ระบบบริการใหม่ของท่านทุรคา ระบบใหม่ล่าสุดเป็นการเดินเนื้อเรื่องโดยไม่มีภารกิจตามใบสั่ง เพียงให้ท่านนักอ่านเดินเรื่องไปตามที่ต้องการ จุดหมายปลายทางคือนิยายน้ำดีไม่น้ำเน่ายอดผู้ติดตามเกินหมื่นค่ะ’

หมื่น! บ้าไปแล้ว นักเขียนโนเนมไม่พอยังเป็นเธอที่ต้องเดินเรื่องให้อีกด้วยนี่นะ นักเขียนยังสติดีอยู่หรือเปล่า

“ขอถามอะไรหน่อยนะ ฉันจำได้ว่าเคยอ่านนิยายของนักเขียนที่ว่าไปแค่เรื่องเดียว ยอดอ่านไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ แล้วทำไมฉันถึงได้ถูกเลือกได้ละ?” 

เย่หนิงนึกสงสัยเรื่องนี้ตั้งแต่โผล่มากลางวังหลวง เท่าที่จำได้ก่อนหน้านี้เธอกำลังพาลูกความออกจากศาล แล้วทำไมถึงถูกดึงมาโผล่ในนิยายกันเล่า

‘ท่านนักอ่านจำไม่ได้หรือคะว่าท่านเกิดอุบัติเหตุถึงแก่ชีวิต ขณะนั้นระบบใหม่ของเราเริ่มทดสอบระบบ ท่านจึงได้เป็นผู้ถูกเลือกในครั้งนี้’

เมื่ออีกฝ่ายพูดจึงนึกขึ้นได้ เธอถูกลูกหลงของลูกความ เจ้าเด็กคู่กรณีของลูกความไม่ยอมแพ้คดีเรียกพวกมาดักรอทำร้าย แล้วเธอก็ถูกลูกปืนของเจ้าเด็กเวรยิงที่หน้าศาล!

“ฉันขอกลับไปลากเด็กเวรพวกนั้นติดคุกได้ไหม!” เย่หนิงโกรธจนร่างกายสั่น

‘โบนัสใหญ่ช่วยได้เพียงพาผู้มีชีวิตกลับบ้านค่ะ’

“เช่นนั้นหรือ...”

เย่หนิงหลับตายอมรับชะตากรรมที่กำลังจะมาถึง นี่ไม่ใช่การทำภารกิจเพื่อกลับบ้านแต่เป็นภารกิจรอดชีวิต!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 387 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #158 ชอบอ่าน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:32

    กำลังดีเลย พอมีระบบเท่านั้นเฮ้อ

    #158
    0