สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 16 ตอนปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,032
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 301 ครั้ง
    9 ก.ย. 63

จากการได้สามหนุ่มยอดฝีมือช่วยถางกำจัดพวกกบฏทำให้เส้นทางการเดินออกจากเรือนบุหงาง่ายดายจนเหมือนเดินเล่นชมจันทร์กันสองคน ขณะที่อ๋องฉินหลิงพยายามสังเกตสตรีข้างกาย จันทราลอยกลางนภาดวงดาวระยิบระยับเหล่าดอกไม้โดนลมพัดทำให้กลีบดอกปลิวโปรยปรายราวหิมะลอยละล่องปลิวรอบตัวของคนทั้งคู่ ชายหนุ่มมองเส้นผมเส้นเล็กสีดำปลิวตามลมเผยแก้มนวลน่ารัก

น่ารัก! นี่เขาขาดสตรีนานจนมองเห็นตัวประหลาดข้างกายน่ารักเช่นนั้นหรือ ยิ่งคิดเหงื่อยิ่งไหลท่วมหลังลามมาที่มือ

“ยังปวดเอวอยู่หรือ?” เย่หนิงเห็นอีกฝ่ายใบหน้าซีดเซียวเป็นห่วงเลยเอ่ยปากถาม

“เปล่า”

“หากไม่ไหวอย่าได้เกรงใจ” เย่หนิงพูดด้วยใจจริงทำให้อีกฝ่ายถึงกับตกตะลึงมองลึกเข้าไปที่ดวงตาใสกลม

อ๋องหนุ่มอ้ำอึ้งไปเล็กน้อย นางคิดจะให้เขาพึ่งพา? ยังไม่ทันเอ่ยปากถกเถียงเรื่องใครปกป้องใครอยู่ๆ นักฆ่าที่หลุดจากการกวาดล้างของสามหนุ่มยอดฝีมือก็พุ่งตัวออกมาหวังจับสตรีอ่อนแอเป็นตัวประกัน

“เย่...” ยังไม่ทันที่อ๋องฉินหลิงตะโกนเตือน 

สตรีบอบบางเมื่อเห็น ด้วยความตกใจจึงถกชายกางเกงตวัดส้นเท้ากระแทกหน้านักฆ่าชุดดำตามด้วยเข่าศอกก่อนตบท้ายด้วยหมัดเข้าปลายคางจนนักฆ่าตาเหลือกสลบล้มไปกองกับพื้น

“ตกใจหมดเลย” เย่หนิงใช้มือลูบอกตัวเองเบาๆ 

“เมื่อครู่ท่านอ๋องเรียกหม่อมฉันหรือเพคะ” เย่หนิงหันหน้าไปหาชายหนุ่ม

“ไม่มีอะไร” อ๋องฉินหลิงรีบก้าวพาตัวเองและอีกฝ่ายออกจากเรือน

ไม่รู้เป็นเพราะนักฆ่าฝีมืออ่อนด้อยหรือคนที่ลงไปทลายแก๊งฝีมือสูงส่งถึงทำให้กวาดจับกบฏได้เป็นส่วนใหญ่

“ท่านอ๋องพวกกองปราบเดินทางมาถึงแล้วขอรับให้ส่งตัวนักโทษให้เลยไหมขอรับ” ฮัวซีถามนายเหนือหัว

“รู้ข่าวเร็วมาที่หลังสมกับเป็นกองปราบของเมืองหลวงจริงๆ หากส่งตัวให้พวกมันจัดการมิสู้พาไปยัดคุกเองดีกว่าหรือ สั่งให้พวกกองปราบกลับไปให้หมดแล้วก็ไปใช้หัวคิดหาวิธีเอาตัวรอดกับฝ่าบาทพรุ่งนี้ด้วย ข้าจะรายงานความงามหน้าทั้งหมดในวันนี้!” ฉินหลิงนำพาความโกรธทั้งหมดตั้งแต่ข่าวรั่วจนไปถึงพบคู่หมั้นในหอโคมแดงลงกับกองปราบใต้การดูแลของอ๋องฉินเซียว

เมื่อจัดการคนร้ายได้เสร็จก็ถึงคราวหันกลับมาที่ผู้ช่วยทำให้งานเสร็จเร็วในครั้งนี้

“ให้คนพานางกลับบ้าน พากลับไปให้เอิกเกริกจนคนทั้งเมืองรู้ว่าบุตรีแม่ทัพเย่ช่างกล้าหาญช่วยข้าจับโจรชั่วกลางเรือนบุหงา!” เย่หนิงสะดุ้งโหยง

นี่มิใช่ประกาศให้บิดานางรู้ว่านางหนีออกจากจวนยามวิกาลหรอกหรือ เย่หนิงยิ้มไม่ออกก่อนหันกลับไปขอบคุณความกรุณาของชายใจดำตรงหน้า

“เกรงใจแล้ว เกรงใจแล้ว ท่านอ๋องอย่าได้กังวล เรื่องนี้หม่อมฉันมาทางไหนกลับทางนั้นเองได้ อย่าได้เสียกำลังคนมาดูแล”

“ไม่ได้แน่นอนข้าเกรงว่าหากไม่ได้ส่งเจ้ากลับไป ในฐานะคู่หมั้นจะถูกแม่ทัพเย่ว่ากล่าวได้”

“ท่าน!” เย่หนิงถลึงตาใส่อีกฝ่าย

อ๋องฉินหลิงหัวเราะก่อนหันหลังไม่สนใจอีกฝ่าย ชายหนุ่มเดินไปสั่งการทหารที่เหลืออยู่ของตนเองในการคุมนักฆ่าที่จับได้ไปส่งคุกหลวง

เมื่อเดินจากมาไกลจากหญิงสาวที่ยังคงหงุดหงิดจากการถูกคุมตัวกลับจวนแม่ทัพ ฮัวซีแอบกระซิบถามเจ้านาย

“ท่านอ๋องจะให้ใช้เรื่องนี้กระพือไฟเพื่อขอถอนหมั้นคุณหนูเย่ไหมขอรับ?”

วันนี้ฮัวซีได้เห็นความสามารถของอีกฝ่ายใจนึกเสียดายตำแหน่งคนคู่ใจข้างกายไม่อยากให้เจ้านายถอนหมั้นสตรีประหลาดจึงลองสนับสนุนคุณหนูเย่ผู้เท้าหนักดู

“ปล่อยเรื่องนี้ไว้ก่อน” เมื่ออ๋องฉินหลิงไม่พูดอะไรต่อฮัวซีก็โค้งรับคำสั่งก่อนจะวิ่งไปจัดการเรื่องนักโทษ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 301 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #35 Linda30466 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 18:21
    ท่านอ๋องไม่อยากถอนหมั้นแล้วแน่เลย
    #35
    0