สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 16 ตอนต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    8 ก.ย. 63

 

อ๋องฉินหลิงเงยหน้าไปมองคุณชายชุดแดงก่อนเลิกคิ้วขึ้น

“เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”

“ท่านอ๋องช่างใจดำแอบมาที่แบบนี้ หม่อมฉันในฐานะคู่หมั้นรู้สึกหึงหวงจนหน้ามืด” เย่หนิงแสร้งทำท่าปวดใจ

“พวกเจ้าอย่ามาแสดงละครสบตากันเพียงสองคน รู้หรือไม่ขณะนี้พวกข้าล้อมเรือนแห่งนี้ไว้หมดแล้ว พวกเจ้ามีทางเลือกเดียวคือตาย!” นักฆ่าหญิงชี้กระบี่ไปทางผู้มาใหม่

“เจ้าหึงหวงอย่างไรข้ายังมิเห็นเจ้าแสดงอาการหึงหวงสักนิด” อ๋องฉินหลิงท้าทายอีกฝ่ายไม่สนใจนักฆ่าที่โกรธจนตัวสั่น

“จิ่วเฟินจัดการพวกไม่รู้ที่ต่ำที่สูงคิดเกาะหว่างขาท่านอ๋องชิงตำแหน่งคู่หมั้นกับข้า!”

นางพูดว่าหว่างขา หัวคิ้วของอ๋องฉินหลิงกระตุกแม้กระทั่งมุมปากก็ดูเหี้ยมมากกว่าเก่า

ทันทีที่หญิงสาวออกคำสั่ง ขุนพลหนุ่มก็พุ่งตัวเข้าไปจัดการพวกนักฆ่าทันที อ้าวซันและฮัวซีไม่รอช้าเมื่อมีคนเปิดทางให้ก็ร่วมใจบุกออกไปจัดการนักฆ่าที่อยู่ด้านนอกทันที

เย่หนิงก้าวตามหลังบรรดาหนุ่มๆ ที่กำลังตะลุมบอนกับกลุ่มนักฆ่า นึกไม่ถึงว่าก้าวไปไม่กี่ก้าวก็ถูกมือข้างหนึ่งดึงข้อมือของตนเองไว้

“มันอันตราย” อ๋องฉินหลิงดึงอีกฝ่ายไว้

“หากท่านอ๋องคิดว่าอันตรายก็อย่าเที่ยวมาเก็บกวาดคนโดยพกกำลังมาเพียงหยิบมือ” เย่หนิงพยายามดึงมือตัวเองออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่าย

“เป็นห่วงหรือ?” ชายหนุ่มไม่มีทีท่าลุกขึ้นไปไหนยังคงดึงมือของอีกฝ่ายไว้แน่น

“เปล่า ขอเรียนตามตรงตอนแรกคิดมาแสดงฉากหึงบันลือโลกไม่คิดว่าพอจะเริ่มแสดงก็เจอคนไม่น่าไว้วางใจเต็มเรือนบุหงา” เย่หนิงมองที่ข้อมือตัวเองก่อนพยายามออกแรงชักให้หลุดจากการจับกุมแต่ดึงเท่าใดก็ดึงไม่ออก

หญิงสาวและขุนพลจิ่วจับสิ่งผิดปกติได้ตั้งแต่เดินเข้ามา แม่นางฮวาของขุนพลจิ่วให้สัญญาณบางอย่างทำให้รู้ถึงสิ่งผิดปกติ ยิ่งพอเธอได้สัมผัสมือของสตรีที่คอยเอาอกเอาใจยิ่งมั่นใจ ข้อนิ้วใหญ่มีรอยด้านจากการฝึกอาวุธสตรีหอโคมแดงที่ทำเป็นแต่ร้องเพลงวาดภาพมีที่ไหนมือจะหยาบดุจส้นเท้าได้ ที่สำคัญความลับของลูกค้าที่มาเที่ยวเป็นหนึ่งในจรรยาบรรณอาชีพ มืออาชีพที่แท้จริงมีหรือจะขายความลับให้ผู้อื่นฟังหากมิใช่ต้องการให้สัญญาณขอความช่วยเหลือ

จะดึงไว้ทำไมกันละนิ? เย่หนิงพยายามขยับส่วนที่ถูกอีกฝ่ายดึงรั้งไว้อีกครั้ง

อ๋องฉินหลิงกระแอมอย่างเก้อเขินเล็กน้อยก่อนเปิดปากกับสตรีที่ตนเองมักเรียกว่าสวะตรงหน้า

“ข้าลุกไม่ขึ้น”

เย่หนิงหันมาเพ่งมองอีกฝ่ายให้ชัดอีกครั้ง

หรือว่าอ๋องฉินหลิงจะโดนพิษ? เย่หนิงร้องในใจว่าแย่แล้วนางไม่ใช่หมอแล้วจะช่วยอีกฝ่ายได้อย่างไรกัน!

“ท่าน ท่านโดนพิษหรือ?”

อ๋องฉินหลิงเงียบไปครู่เหมือนกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง เมื่อตัดสินใจได้จึงยอมเปิดปากบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ข้าเอวเคล็ด” 

เย่หนิงกรอกตาขึ้นฟ้า เอวเคล็ด! ถึงว่านั่งนิ่งไม่เคลื่อนไหวตั้งแต่เธอเข้ามา

หญิงสาวเดินกำลังภายในก่อนกระชากอีกฝ่ายพยุงตัวให้ลุกขึ้น ยังดีที่เกิดในตระกูลเย่พรสวรรค์ทางการใช้กำลังถูกถ่ายทอดมาไม่ขาดตกบกพร่องจึงสามารถยกบุรุษร่างใหญ่ขึ้นพยุงง่ายราวเด็ดดอกไม้ขึ้นดม

“เจ้ามีวรยุทธ์!” อ๋องฉินหลิงนึกไม่ถึงคนที่ตัวเองด่าว่าสวะตลอดมาจะมีกำลังภายในอยู่ถึงเพียงนี้ มิใช่นางไร้สมองไร้วรยุทธ์หรอกหรือ?

“เมื่อก่อนไม่มีแต่คนเราอะไรก็มีได้หากขยัน แล้วหม่อมฉันก็เป็นคนสวยที่ขยัน”

“เจ้ามัน…” อ๋องฉินหลิงเหมือนอยากพูดก็พูดไม่ออก 

“ไม่เรียกหม่อมฉันว่าสวะแล้วหรือเพคะ” เย่หนิงยิ้มเห็นฟันล้อเลียนอีกฝ่าย

“ให้ข้าจัดการพวกกบฏให้เรียบร้อยก่อน เรื่องของเจ้าเราจะกลับมาจัดการที่หลัง!” อ๋องฉินหลิงเหยียดตัวรวบรวมสายพลังทะลวงจุดให้เส้นที่อุดตันจนทำให้เอวปวดเปิดออก

วิธีรักษาเยี่ยมยอดยิ่งกว่าไปหาหมอ ดูท่าเธอควรหาวิธีศึกษาวิชาที่อ๋องฉินหลิงใช้เพื่อคลายความปวดเมื่อยกล้ามเนื้อบ้างเสียแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #83 bsss27 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 11:28
    ปูมาขนานี้ไอนี่คงเป็นพระเอก
    #83
    0
  2. #33 ae15051973 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 17:21

    อยากดูน้องโชว์ความเก๋ามากค่ะเอาไห้ท่านอ๋องตาค้างไปเลยจ้า
    #33
    0