สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 12 ตอนต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 353 ครั้ง
    2 ก.ย. 63

 

นักฆ่าทั้งกลุ่มรู้สึกเหมือนวันนี้ก้าวขาออกจากบ้านผิดข้าง เหตุใดวันนี้ถึงมาเจออ๋องฉินหลิงที่นี่เล่า! เมื่อผิดแผนหัวหน้านักฆ่าให้สัญญาณถอย

“ถอย!”

“แอบอ้างชื่อข้าแล้วคิดหนีอย่าคิดว่าจะง่าย” อ๋องฉินหลิงใช้ฝ่ามือกระแทกโต๊ะตรงหน้าพุ่งใส่กลุ่มนักฆ่า

อ๋องฉินหลิงชักกระบี่พุ่งเข้าใส่กลุ่มนักฆ่าตรงหน้า

เย่หนิงที่นั่งชมภาพตรงหน้ามือซ้ายหยิบขนมที่พ่อค้านำมาวาง อ๋องฉินเซียวนั่งซดน้ำชามองพี่ชายสู้กับฝูงนักฆ่าที่แตกกระเจิง

“ท่านไม่ช่วยพี่ชายของท่านหน่อยหรือ?” เย่หนิงถามผู้ชายข้างตน

อ๋องฉินเซียวยิ้มให้หญิงสาวอย่างสุภาพ

“ข้าไม่เก่งวรยุทธ์ ข้าเป็นพวกใช้สมอง” อ๋องฉินเซียวตอบหญิงสาว

เย่หนิงพยักหน้า

แล้วท่านจะไม่ส่งลูกน้องไปช่วยหน่อยหรือไง?   จิ่วเฟินนึกสงสัยก่อนมองอ๋องเซียวกับทหารติดตามที่ทำตัวนิ่งเฉย

นักฆ่าที่เริ่มถูกกำจัดไปทีละคนเห็นท่าไม่ดีหันมาเจอหญิงสาวเป้าหมายบอบบางอ่อนแอจึงวิ่งเข้าไปหวังจับอีกฝ่ายเป็นตัวประกัน

อ๋องฉินหลิงเห็นปลารอดแหคิดทำร้ายคู่หมั้นก็หันไปคิดขว้างกระบี่เข้าช่วย

อ๋องฉินเซียวให้สัญญาณลูกน้องเข้าปกป้องหญิงสาวทันที

เย่หนิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนยกเก้าอี้ทุ่มใส่นักฆ่าที่วิ่งเข้ามา

!!

“เกะกะจริง จิ่วเฟิน ลุงต้าหัว จัดการ” เย่หนิงหาวเล็กน้อย

ต้าหัวพ่อค้าบะหมี่ยิ้มเหี้ยมหยิบดาบที่ซ่อนใต้โต๊ะวางเขียงปล่อยรังสีฆ่าฟันของทหารแก่

จิ่วเฟินและต้าหัวหยิบอาวุธของตนเองเดินเข้าใส่นักฆ่าที่เหลือรอดตรงหน้า

อ๋องฉินเซียวเลิกคิ้วมองคุณหนูเย่

เย่หนิงก็เลิกคิ้วล้อเลียนอีกฝ่าย

“หม่อมฉันถนัดใช้แรง” เย่หนิงหัวเราะ

“จัดการอย่าให้ถึงตาย เรายังต้องพาตัวส่งทางการเพื่อสืบหาคนร้าย” เย่หนิงบอกสองบุรุษตรงหน้า

ไม่ช้านักฆ่าก็ถูกจับกุมมัดนอนกอง พวกทหารติดตามอ๋องเซียวยังคงหน้านิ่งราวไม่เกี่ยวข้องอันใดกันตนผิดกับอ๋องฉินหลิงที่จับนักฆ่าที่นอนกองกระชากขึ้นมาถาม

“ใครส่งเจ้ามา” 

“ข้าได้รับคำสั่งจากท่านอ๋องฉินหลิง!” นักฆ่ายังคงไม่ยอมเปิดปากอะไรมากกว่ากล่าวป้ายโคลนให้ชายหนุ่มที่กรุ่นโกรธ

“เมื่อไม่ตอบเช่นนั้นก็จงตายซะ!” อ๋องฉินหลิงเงื้องอาวุธในมือหวังฟันคอ

เย่หนิงคว้ากระบี่บนโต๊ะของอ๋องฉินเซียวเข้าขวางอาวุธที่กำลังจะบั่นคอนักฆ่า

“เจ้าคิดขวาง?” อ๋องฉินหลิงมองตาขวางมายังหญิงสาว

การที่มีอาวุธพุ่งมาขวางทันเวลาไม่ทำให้ชายหนุ่มตกใจเท่าเขาไม่สามารถกดแรงลงตัดคอได้ นางมีวรยุทธ์? 

“ถ้าท่านฆ่าคนแล้วจะหาใครมาเป็นพยานหาคนร้ายตัวจริง” เย่หนิงมือสั่นเล็กน้อยจากใช้แรงเข้าง้างปะทะกับอีกฝ่าย 

ดูเหมือนพลังภายในของเธอยังสู้ชายหน้าเหม็นตรงหน้าไม่ได้แฮะ

นักฆ่าเห็นท่าไม่ดีจึงคิดกัดลิ้นฆ่าตัวตายปกปิดความผิด  เย่หนิงสังเกตเห็นก่อนจึงรีบคว้าเท้าของอ๋องฉินหลิงเข้ายัดปากที่กำลังจะกัดลิ้น เป็นเหตุให้คนที่นอนไร้ทางสู้กัดเท้าของอ๋องฉินหลิงแทน

...

“เจ้า!” อ๋องฉินหลิงนึกอยากเอากระบี่ในมือฟันคอหญิงบ้าตรงหน้าตัวเองแทนหมาที่กัดรองเท้าของเขาอยู่

ดีที่รองเท้าของเขาหนามิฉะนั้นคงเจ็บหัวแม่โป้ง! 

“เจ้านี่โชคดีไม่น้อยได้ลิ้มรสรองเท้าอ๋องฉินหลิง สตรีหลายคนอยากเลียยังไม่มีโอกาส” เย่หนิงหัวเราะ

เมื่อหญิงสาวเห็นมือปราบวิ่งเข้ามาจึงปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของตัวเองก่อนหันไปหาบุรุษอ๋องทั้งสอง

“ดูเหมือนวันนี้จะไร้วาสนาพาท่านทั้งคู่ไปลิ้มรสเนื้อแพะ หากวันหน้ามีความบังเอิญหวังว่าจะได้พาพวกท่านไป วันนี้หม่อมฉันขอลา” เย่หนิงพยักหน้าให้จิ่วเฟิน

“ท่านอ๋อง...” เมื่อมือปราบเห็นอ๋องฉินหลิงและฉินเซียวก็ตกตะลึงเหงื่อตกเต็มแผ่นหลัง 

“พาพวกมันไปสอบสวนหาคนบงการ” อ๋องฉินเซียวเห็นมือปราบยืนนิ่งค้างจึงเอ่ยปากให้ทำหน้าที่

“ขอรับ” มือปราบรีบวิ่งเข้าไปหานักฆ่าที่นอนกองกับพื้นจนกระทั่งเห็นปากที่กัดรองเท้าของท่านอ๋องหนุ่ม

…จะให้พวกเขายกมันไปยังไงดี มือปราบรู้สึกกลุ้มใจมองนักฆ่าผู้โชคดีได้ชิมรองเท้าผู้มากบารมีตรงหน้า

อ๋องฉินหลิงยังคงขมวดคิ้วมองตามหลังหญิงสาวที่เดินจากไป

นางเป็นใคร?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 353 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #112 rawii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 15:42

    นี่นิยายรัก ช่ายม้ายยยยย

    ฮามากกก


    #112
    0
  2. #80 violetsky (@victorysky) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 01:36
    ฉากต่อสู้กำลังดุเดือดเจอฉากกัดรองเท้าเข้าไปฮาท้องแข็งเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #80
    0