สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 11 ตอนต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 338 ครั้ง
    27 ส.ค. 63

 

หลังจากที่เย่หานพาน้องสาวไปร่วมการฝึกรวมกับหน่วยเต่าดำเขาก็ถึงกับประหลาดใจเมื่อพบว่าน้องสาวขยันฝึกร่วมกับทหารใต้สังกัด

นึกไม่ถึงว่านางจะมีความสามารถการรบระยะประชิดแม้กระทั่งทหารฝีมือดีสุดของเขายังไม่สามารถล้มนางได้ในห้ากระบวน!

“หนิงเอ๋อร์เจ้าไปเรียนวิชาพวกนี้มาจากไหน?”   เย่หานถามน้องสาวที่กำลังใช้มือหักนิ้วคู่ประลองของตน

“ข้าเห็นท่านพ่อกับพี่ชายฝึกฝีมือบ่อยย่อมจดจำได้เป็นธรรมดา” เย่หนิงตอบ

“แต่เท่าที่จำได้ท่าที่เจ้าใช้พวกพี่ไม่เคยใช้” อย่าว่าแต่ไม่เคยใช้แม้กระทั่งเห็นก็ไม่เคย

“...พี่คิดไปเอง ข้าเคยเห็นนะ” เย่หนิงแสร้งเฉไฉ

“ไม่เคย”

“ถ้าไม่เคยข้าจะไปเคยเห็นที่ไหน พี่นั่นละที่เคยใช้ท่าทางพวกนี้” เย่หนิงยังคงยืนยัน

“หรือว่าจะเคย” เย่หานเริ่มรู้สึกคล้อยตามคำพูดของน้องสาว 

นางยืนยันเช่นนี้คงจะใช่กระมัง?

“แต่ข้าก็ยังคิดอยู่ว่าท่าคนสวยถวายน่องไม่น่าใช่วิทยายุทธ์ที่ข้าใช้”

“พี่คิดไปเอง”

หลังจากเย่หนิงฝึกร่วมกับพี่ชายเหนื่อยจนพอใจก็เริ่มนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันนัดรับสนับมือสีชมพูที่สั่งทำจึงได้ขอตัวลาพี่ชายเพื่อไปรับของ

“ให้คนของพี่ตามไปดูแลไหม?” เย่หานไม่ไว้วางใจกลัวจะมีคนมารังแกน้องสาวของตน

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ข้าจะลากจิ่วเฟินไปด้วย” เย่หนิงโบกมือให้พี่ชายก่อนจะให้คนไปตามชายหนุ่มผู้โชคร้ายมาพบ

แสงแดดที่แรงในช่วงยามตะวันตรงหัวยิ่งทำให้อากาศร้อนจนเหงื่อที่ไม่ค่อยมีของเย่หนิงถึงกับหยดจนต้องใช้ผ้าเช็ดหน้าซับ แต่แม้จะร้อนแค่ไหนเพื่อของที่ต้องการแล้วหญิงสาวย่อมไม่ยอมแพ้

เมื่อหญิงสาวมาถึงที่ร้านเจ้าของร้านอาวุธก็รีบวิ่งออกมารับรองทันที

“ของที่ข้าสั่งทำเสร็จไหม?” เย่หนิงถามเจ้าของร้านที่ยืนถูกมือไปมา

“เสร็จแล้วขอรับ คนงานที่ร้านตื่นเต้นมากที่ทำของชิ้นนี้ คุณหนูมาดูผลงานของมือหนึ่งในแคว้นทางนี้” เจ้าของร้านรีบผายมือเชิญอีกฝ่ายเข้าไปด้านใน

จิ่วเฟินก็อยากรู้ว่าของที่ลูกพี่สั่งเป็นอะไรจึงเดินตามไปติดๆ

ลูกจ้างชายในร้านยกกล่องบุผ้าไหมเข้ามาวางบนโต๊ะด้านหน้าของคุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพเย่

เมื่อกล่องผ้าไหมถูกเปิดออกด้านในปรากฏอาวุธสีชมพูเปร่งประกายแวววาว

ตัวสนับมือมีสองข้าง ข้างหนึ่งสีชมพูแวววาวด้วยวัตถุดิบที่เรียกว่าทองคำผสม ตรงปลายสนับติดเพชรสีชมพูอ่อนเรียงเพื่อเสริมความแข็งแกร่งของอาวุธ ส่วนสนับมืออีกข้างเป็นสีดำสนิทไม่มีลูกเล่น

หญิงสาวเพ่งพินิจดูของสองสิ่งในกล่องก่อนจะให้มือหยิบขึ้นมาลอง สนับมือทั้งคู่พอดีราวจับวางทำให้หญิงสาวยิ้มพอใจ

“อาวุธของลูกพี่ดูเหมือนของเด็กเล่น เช่นนี้จะใช้ปกป้องตัวเองได้อย่างไร?” จิ่วเฟินมองไปยังของแปลกประหลาดในมือของหญิงสาว

“ของสองสิ่งไม่ธรรมดาอธิบายไปเจ้าก็ไม่เข้าใจมาลองจะดีกว่า เจ้าลองชักกระบี่แล้วพุ่งเข้ามาใส่ข้าดู”   เย่หนิงทำท่าขยับข้อมือที่สวมใส่สนับมือทั้งสองข้าง

จิ่งเฟินชักกระบี่ออกจากข้างเอวตามคำสั่งของอีกฝ่ายแต่ก็ไม่กล้าจะพุ่งเข้าใส่อย่างที่อีกฝ่ายต้องการ เย่หนิงเห็นชายหนุ่มนิ่งไม่ขยับจึงขยับเท้าเข้าไปเอง ขณะที่จิ่วเฟินคิดอยากก้าวเท้าถอยหนีหญิงสาวก็เข้าไปประกบใกล้ติดระยะช่วงแขน

เมื่อหญิงสาวเข้าใกล้กระบี่ในมือของจิ่วเฟินก็สั่นอย่างรุนแรง

เกิดอะไรขึ้น! ชายหนุ่มต้องหันเหความสนใจเพ่งสมาธิไปที่มือข้างถือกระบี่เพื่อไม่ให้มันหลุดมือจากแรงสั่นที่เกิด แต่ไม่ทันจะกระชับกระบี่ให้แน่นได้สนับมือสีชมพูก็พุ่งเข้าต่อยมากลางกระบี่จนกระบี่ในมือถูกกระแทกกระเด็นหล่นพื้น

!!

จิ่วเฟินแทบไม่เชื่อสายตาของตนเอง เขารีบหันไปมองที่อาวุธของอีกฝ่ายทันที

“หรือว่าของในมือลูกพี่จะเป็น...”

“ใช่แล้ว สนับมือสีดำนี้คือแม่เหล็ก กระบี่ของเจ้าทำจากเหล็กจึงเกิดปฏิกิริยาถูกแม่เหล็กดูดจนสั่น ส่วนสนับมือสีชมพูตรงปลายติดเพชรทำให้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กหากมีการปะทะคิดว่าแรงสะท้อนจากหมัดก็สามารถหักดาบได้”

“แล้วเรื่องสีชมพู?” ชายหนุ่มสงสัย หรือว่าจะเป็นเทคนิคเบี่ยงเบนความสนใจ

“แค่เพราะมันน่ารัก” หญิงสาวตอบ

....แม้จะไม่เข้าใจความคิดความอ่านของอีกฝ่ายแต่จิ่วเฟินก็นึกชื่นชมที่นางคิดค้นอาวุธที่ดูสามัญแต่ทรงอานุภาพได้ถึงขนาดนี้

“เราพอใจของ ให้คนไปรับเงินที่จวนได้” เย่หนิงถอดสนับมือวางในกล่อง

“ไม่นึกว่าจะได้พบคุณหนูเย่ที่นี่อีกครั้ง หรือจะเป็นวาสนาของพวกเราทั้งคู่”เสียงชายหนุ่มคุ้นหูผู้หนึ่งดังขึ้น

อ๋องเซียว?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 338 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #71 Sureepond9585 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 15:55
    โผ่ลมาอีกล่ะ
    #71
    0
  2. #17 นาน่านะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 20:37

    จินตนาการสนับมือสีชมพูไม่ออกจริง ๆ 5555 มีรูปมั้ยไรท์

    #17
    0