นิยายเรื่องนี้ฉันเป็นตัวร้าย

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 ตอนปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 927 ครั้ง
    15 ต.ค. 62

เจ้าหนุ่ม ตรงหน้าเป็นพื้นที่ส่วนตัวของประ...คุณหนู เจ้าอย่าได้เกรงใจรีบๆ รักษาตัวให้หาย

พื้นที่ด้านหน้าเป็นพื้นที่เฉพาะประมุขของพรรค หวงจี๋จึงยืนส่งฉินหลิงเพียงปากทางเข้า

 ฉินหลิงโค้งคำนับขอบคุณคนตรงหน้าก่อนก้าวเดินเข้าไปด้านใน เมื่อชายหนุ่มก้าวขาข้ามเข้ามาก็ต้องตื่นตะลึงกับภาพตรงหน้า ด้านหน้าเป็นน้ำตกธรรมชาติไหลตกลงมาสู่บ่อน้ำสีเขียวใหญ่ สีของน้ำเขียวใสราวมรกต ชายหนุ่มใช้มือแตะลงน้ำในบ่อก็อดอุทานไม่ได้

น้ำในบ่อน้ำแห่งนี้คงไม่ใช่แค่มีฤทธิ์สมานบาดแผลเสียแล้ว ชายหนุ่มยิ้มก่อนปลดเสื้อผ้าลงแช่น้ำเย็นในบ่อ

คุณหนูหนิงใจกว้างหรือนางไม่รู้กันแน่ว่าบ่อน้ำนี้ช่วยฟื้นฟูพลังยุทธ์รวมถึงใช้ในการฝึกปราณภายใน ดูท่าข่าวที่เขากับพี่ใหญ่ได้มาคงห่างไกลความจริงไปโข ฉินหลิงหลับตาเดินพลังภายในของตัวเอง

ร่างกายของชายหนุ่มไม่แข็งแรงแต่เล็กไม่ผิด เขาคลอดกลางสนามรบขณะมารดาร่างกายไม่แข็งแรง ดังนั้นเมื่อหนาวร่างกายจะสั่นสะท้านหนาวเข้ากระดูก

โรคแต่กำเนิดหมอทั้งหลายก็พากันส่ายหน้าบอกเพียงสวรรค์เท่านั้นที่จะรักษาเขาได้ แต่วันนี้สวรรค์กลับเข้าข้างส่งโอกาสมาให้เขา บ่อน้ำเย็นแห่งนี้หากเดินปราณต่อเนื่องสามารถปรับหยินหยางในตัวนอกจากช่วยด้านพลังยุทธ์ยังช่วยกรุยเส้นชีพจรรักษาโรคแต่กำเนิดได้

 ดูท่าข้าจะติดหนี้คุณหนูหนิงจนไม่อาจชดใช้ได้หมดเสียแล้ว ชายหนุ่มหลับตาขำขันกับตัวเอง เขาปล่อยตัวไปกับธรรมชาติ เมื่อนางยื่นโอกาสมาเขาก็ควรกอบโกย

เวลาในหุบเขาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ร่างกายของฉินหลิงถูกรักษาจนกระทั่งดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เรือนร่างที่เดิมดูซีดเซียวใบหน้าไร้สีเลือดบัดนี้ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเช่นบุรุษควรมีอีกทั้งสีหน้าก็ดีขึ้นราวกับไม่เคยผ่านประตูพญายม คนในหุบเขาก็ล้วนสนิทกับชายหนุ่ม เย่หนิงเห็นไม่เป็นอันตรายจึงไม่ได้สั่งลูกน้องให้จับตาดูแต่ประการใด ทุกวันนอนให้อีกฝ่ายอ่านหนังสือเป่าขลุ่ยให้ฟังรู้สึกมีความสุขยิ่งนัก

เจ้าแน่ใจในข่าวนี้ใช่หรือไม่ เย่หนิงใช้นิ้วเคาะพนักวางแขนเก้าอี้ของตน 

ขอรับ สายข่าวสาขาในเมืองของพวกเรามั่นใจกับเรื่องนี้มาก ลูกน้องที่เย่หนิงส่งไปสืบข่าวเรื่องของแม่ทัพฉินสืบข่าวได้รวดเร็วกว่าที่คิด

จวนแม่ทัพฉินเงียบสงบไม่เคลื่อนไหว แม้กระทั่งตัวแม่ทัพใหญ่ยังไม่ออกไปค่ายทหาร ดูท่าเรื่องที่คุณชายรองฉินพูดจะเป็นเรื่องจริง หากนางเดาไม่ผิดแม่ทัพฉินคงว้าวุ่นตามหาตัวน้องชายอยู่แถวด้านล่างหุบเขาจึงไม่มีใครพบแม่ทัพฉินในค่ายทหาร

ดูท่าโอกาสการเรียกต้นทุนรีดกำไรของนางคงใกล้เวลาเข้ามาเสียแล้ว นางจะเรียกราคาครั้งนี้ให้แพงสมกับค่ารักษา การสร้างบุญคุณครั้งนี้คงเพียงพอกับความปลอดภัยในอนาคตของนาง แต่เมื่อคิดถึงรสมือของอีกฝ่ายก็รู้สึกเสียดายไม่น้อย

จงหวนเจ้ารักษาคุณชายฉินหายดีแล้วใช่หรือไม่      เย่หนิงถามผู้คุมกฎของตนเอง

ดีเสียยิ่งกว่าดีเสียอีก กระทั่งโรคเดิมของชายผู้นั้นข้าก็รักษาหาย จงหวนตอบ

ท่านประมุขถามเช่นนี้หรือจะถึงเวลาส่งเจ้าหนุ่มนั่นขึ้นเตียง จงหวนใจหายวาบ ในช่วงหนึ่งเดือนที่เขารักษาฉินหลิงก็รู้สึกถูกคอในนิสัยใจคอของชายผู้นั้นยิ่ง ยามว่างเจ้าหนุ่มคนนั้นก็มาช่วยเขาพรวนดินปลูกต้นไม้ บางครั้งก็มาเล่นหมากกระดานเป็นเพื่อน นับว่านิสัยใจคอดีเยี่ยมเป็นสุภาพชนผู้หนึ่ง เช่นนี้จะให้เขาตัดใจส่งบุรุษผู้ดีเช่นนี้ไปเป็นชายบำเรอประมุขได้อย่างไร คิดแล้วกลุ้ม

ไม่เพียงจงหวนที่รู้สึกสงสารคุณชายฉิน แม้กระทั่งหวงจี๋ก็ไม่อยากให้ประมุขลงมือกับเจ้าหนุ่มฉิน คนเราพบหน้ากันทุกวันกินข้าวหม้อเดียวกัน นิสัยอีกฝ่ายก็ไม่เลว เช่นนี้ย่อมเกิดความสงสารไม่อยากทำร้ายอีกฝ่ายเกิดขึ้น

ท่านประมุข... หวงจี๋อดไม่ไหวจึงเปิดปากขึ้น

มีอะไร

เย่หนิงไม่ได้ล่วงรู้ความคิดของลูกน้องของตนแม้แต่น้อย นางคิดแต่หาวิธีส่งตัวคนออกจากหุบเขาแล้วส่งใบเรียกเก็บเงินไปที่จวนแม่ทัพ 

ที่จริงหลังจากอยู่ร่วมกับฉินหลิงนางก็รู้สึกชายผู้นี้นิสัยใจคอดีไม่น้อย ทั้งงานบ้านและอาหารเย็นก็เป็นเขาเป็นผู้ทำให้กิน แม้นางจะปฏิเสธแต่ฉินหลิงก็ยังตื้อขอเป็นผู้ทำ อ้างเป็นการทดแทนบุญคุณเล็กๆ น้อยๆ หรือความทรงจำในนิยายกากเรื่องนั้นจะผิดไป

หากท่านประมุขต้องการชายบำเรอข้าจะไปจับคนมาให้ ขอความกรุณาท่านประมุขละเว้นคุณชายฉิน

พรวด เย่หนิงเกือบพ่นน้ำที่กำลังยกดื่มออกมา

ข้าขอร้องด้วยอีกคน หากท่านต้องการบุรุษข้ายินดีเป็นตัวแทน ขอประมุขละเว้นฉินหลิงด้วย จงหวนร่วมคุกเข่าขอร้องด้วยอีกคน

หยุด! ข้าแค่คิดว่าควรส่งคุณชายฉินกลับบ้าน หากใครยังพูดจาเพ้อเจ้อข้าจะสั่งตัดลิ้นให้หมด

กลับบ้าน อยู่ๆ คนที่ทุกคนพูดถึงก็เดินเข้ามา

เย่หนิงใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ฝีเท้าช่างเบานักเข้ามาตั้งเมื่อไหร่นางไม่อาจจับเสียงได้ซักนิด

ขออภัยคุณหนูหนิง ข้าไม่ทราบว่าพวกท่านกำลังคุยเรื่องงานกันอยู่ พอดีคิดจะนำขนมที่พึ่งนึ่งเสร็จมาให้พวกท่านทาน เมื่อสักครู่ได้ยินพวกท่านพูดคุยกันถึงเรื่องพาข้ากลับบ้านจึงอดเดินเข้ามาไม่ได้

เย่หนิงมองขนมในมือของอีกฝ่ายก็ถอนหายใจ เขาคงไม่ได้ยินเรื่องตั้งแต่ต้นทั้งหมด

ใช่แล้วคุณชาย จงหวนบอกว่าร่างกายของคุณชายรักษาหายดีแล้วข้าจึงคิดหาคนพาท่านลงเขากลับบ้าน

บุญคุณครั้งนี้ข้าฉินหลิงจะต้องทดแทน หากไม่เป็นการรบกวนข้าน้อยอยากขอให้คุณหนูร่วมส่งข้าที่ทางออกหุบเขา ชายหนุ่มส่งสายตาอ้อนวอนมาให้อีกฝ่าย 

คุณหนู หวงจี๋ส่งสายตาขอร้องด้วยอีกคน 

ได้ ข้าไม่ได้ลงจากหมู่บ้านมานาน ครั้งนี้ก็ถือว่าพวกเราไปส่งคุณชายฉินด้วยกันก็แล้วกัน เย่หนิงอดใจอ่อนไม่ได้ 

อย่างไรก็ไม่มีใครจำใบหน้าของนางมารเย่หนิงได้ เช่นนี้ก็ถือโอกาสออกจากพรรคไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกเสียเลยก็แล้วกัน

เย่หนิงรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ออกไปข้างนอกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาเป็นางมารเย่หนิง นางตื่นเต้นจนถึงขั้นลืมวางมาดเปิดเผยรอยยิ้มออกมา ชายหนุ่มก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ใครเห็นมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 927 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

744 ความคิดเห็น

  1. #739 TTFUN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 16:12
    น้องงงงงอย้าปายยยยยยยอีนี้มันร้ายยย
    #739
    0
  2. #670 trp1021 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 18:03

    ....อห น้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อย่าไปใกล้!

    #670
    0
  3. #541 mizenjizaza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 19:32
    อินี่มันร้ายยย!!!
    #541
    0
  4. #538 nee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 19:22

    พบจิงจอก หนึ่งอัตรา

    #538
    0
  5. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 14:45
    5555ลูกน้องนางเอกมโนเก่ง
    #241
    0
  6. #106 miyumiyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 17:31
    หวงจี๋กับจงหวน พวกท่านช่างมโนนัก 5555
    #106
    2
    • #106-1 ทุรคา(จากตอนที่ 5)
      30 ตุลาคม 2562 / 17:37
      น่าจะเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคนี้มโนเป็นช่วงๆเนอะ
      #106-1
  7. #9 benny285 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 07:43

    ต่อค่ะ
    #9
    0
  8. #8 คนที่รอมานาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 00:09
    ไม่ใช่ว่าจะโดนฉินหลิงหลอกไปเจี๋ยนนะ
    #8
    0
  9. #7 AssasinX25 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 22:35

    สนุกค่ะ ตลกบรรดา ลุกน้อง อิอิ

    #7
    0
  10. #6 mydear26 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 20:51

    ทำไมรุ้สึกนางโดนหลอกง่ายมากกกก ทั้งที่ก้ออ่านนิยายมาพอควร ไรท์ไม่ได้ให้นางกินปลาช่ายยไหม! ตอบ!

    ค้างงงงงงมาต่อเลย หวังว่านางคงไม่โดนจับไปนะ
    #6
    2
    • #6-1 (จากตอนที่ 5)
      14 ตุลาคม 2562 / 21:11
      นางเป็นพวกใสๆอ่านนิยายแต่อ่านแบบกระโดดไม่อ่านทุกบรรทัด จำอะไรก็ไม่ค่อยได้😁
      #6-1