เจาะเวลามาเป็นแม่ทัพ

ตอนที่ 5 : องค์ชายฉู่แห่งแคว้นตะวันตก ตอนปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

ไม่ทราบท่านชื่นชอบข้าที่จุดใดฝูชิงเริ่มขยับปากเอื้อนเอ่ย

รอยยิ้มคืนนี้ท่านทำให้ข้ากระจ่างในรักแท้แม่ทัพเวินที่นั่งไม่ไกลอดก้นด่าลำไยในใจไม่ได้ ข้ากับเจ้าทำศึกกันนับปีจนนับครั้งไม่ได้ งิ้วฉากนี้ของเจ้าเล่นได้เยี่ยม!

แม่ทัพผู้กุมกำลังทหารนับหมื่นนายหากเข้ากับศัตรูมีหรือบัลลังก์จะปลอดภัย การรบที่สูญเสียน้อยได้มากง่ายที่สุดคือทำให้ฮ่องเต้แตกกับขุนนางของตน

ข้าเป็นแม่ทัพแคว้นฉานฝูชิงส่งยิ้มนักขาย

ท่านลาออกมาเป็นชายาข้าพอ ข้ารวยฝูชิงมุมปากกระตุก ท่าทางชายผู้นี้ต้องการสร้างความร้าวฉานแม่ทัพใหญ่กับฮ่องเต้ให้ได้ซินะ

ข้ามีลูกพี่ลูกน้องเป็นฮ่องเต้รวยกว่าท่านฝูชิงตอบ

งั้นข้ามาเป็นเขยจวนท่าน ข้าเป็นลูกชายคนที่เก้าองค์ชายฉู่ยังคงตื้อ ฝูชิงรู้สึกปวดหัวเธออยากต่อยคนตรงหน้าไม่น้อยติดตรงตำแหน่งองค์ชายและทูตคนตรงหน้ามันค้ำคอ

อย่ามายุ่งกับของข้า!” แม่ทัพเวินทนต่อไปไม่ไหวจึงลุกขึ้นวิ่งเข้าไปถีบองค์ชายฉู่ การกระทำครั้งนี้ทำให้เกิดเสียงอื้ออึงทั่วโถงพิธี

องค์หญิง!” หวงกุ้ยไท่เฟยและฮองไทเฮาเป็นลมสลบไปเรียบร้อย

องค์ชายฉู่หันมาจ้องมององค์หญิงสิบไม่ช้าเขาก็ยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้แม่ทัพเวินไม่สบายใจ รอยยิ้มคล้ายในสนามรบ หรือเขารู้อะไรเข้าแล้ว

องค์หญิงสิบช่างเหมือนแม่ทัพเวินราวกับคนเดียวกันองค์ชายฉู่หัวเราะ

“!!” แม่ทัพเวินกัดริมฝีปากจิ้มลิ้มจนกดลึกเลือดซึมเล็กน้อย ฝูชิงเห็นเข้าอดเสียดายริมฝีปากงามไม่ได้

องค์ชายฉู่ท่านก็อย่าล้อเล่นแรงไป สตรีทั้งหลายลมจับเป็นลมกันหมดแล้ว เอาเช่นนี้เรามาเปลี่ยนบรรยากาศทบทวนหนหลังกันดีหรือไม่ฝูชิงลุกขึ้นเดินเข้าไปประคองแม่ทัพเวิน องค์ชายฉู่เห็นฝ่ายตรงข้ามยังคงนิ่งสงบเฉยได้ก็นึกสนุกรับปากฝูชิง

องค์ชายฉู่เดิมนั้นเป็นผู้เฉลียวฉลาดและมีความสามารถที่สุดในบรรดาพี่น้อง การรบทัพกับแม่ทัพเวินแห่งแคว้นฉานเป็นเวลานานทำให้เขารู้สึกถึงสิ่งผิดปกติจากแม่ทัพเวินและองค์หญิงสิบ ทุกสิ่งล้วนโกหกได้ยกเว้นดวงตาหากพิสูจน์ความผิดปกติได้ย่อมคุ้มค่าเพื่อยกทัพบุก

ท่านแม่ทัพจะทบทวนเรื่องดาบหรือธนูองค์ชายฉู่หัวเราะ

ข้าจะใช้เพียงพัดนี้ หากในสามกระบวนท่านล้มข้าไม่ได้ขอให้ท่านลืมสิ่งที่เกิดในคืนนี้

ฝู..!” ฝูชิงยกนิ้วแตะริมฝีปากแม่ทัพฉู่

ข้าทำอะไรไม่เคยขาดทุนแม่ทัพเวินอดห่วงไม่ได้ ความสามารถองค์ชายฉู่แค่ไหนเขารู้ดี หากเทียบกับร่างกายของเขาไม่แตกต่าง เพียงแต่ตอนนี้ฝูชิงมิอาจดึงทักษะและกำลังของเขามาใช้ได้เต็มร้อยเกรงว่าครั้งนี้จะพ่ายแพ้

คนผู้นั้นเรี่ยวแรงกำลังผิดจากรูปกายภายนอกฝูชิงยิ้มก่อนใช้นิ้วเคาะปลายจมูกคนงามเบาๆ

วางใจเถอะเรื่องหนีข้าน้อยถนัดสุดความสามารถของเธอนอกจากยึดทรัพย์ยึดบริษัทแล้วคงเป็นความเร็วในการหนี หลายต่อหลายครั้งที่ต้องหาทางเอาตัวรอดจากลูกหนี้ คนงานบริษัทที่ถูกยึด หรือแม้กระทั่งนักข่าว ดังนั้นเธอมั่นใจความสามารถนี้ไม่มีใครเทียบเท่า ฝูชิงหันไปขอความเห็นชอบฮ่องเต้ฉาน

เราอนุญาตเมื่อฮ่องเต้อนุญาต ฝูชิงจึงเริ่มเปิดการแสดง เธอให้สัญญาณนักดนตรีเริ่มบรรเลงเพลง องค์ชายฉู่งุนงงกับแม่ทัพเวินที่ดูไม่คล้ายแม่ทัพเวิน แต่เมื่อถูกท้าทายถึงจะถูกใจแม่ทัพเวินผู้นี้แค่ไหนก็มิอาจออมมือ

เคร้ง ดาบหนึ่งเริ่มตวัด ฝูชิงฉวยโอกาสยามองค์ชายยกดาบ เธอใช้พัดแตะปลายดาบหมุนยกขึ้นลงให้องค์ชายเสียสมดุลก่อนจะตวัดตัวหมุนทาบหลังศัตรู

กระบวนท่าที่หนึ่งฝูชิงเริ่มนับ องค์ชายฉู่เมื่อเครื่องเริ่มติดก็ลืมเลือนเป้าหมายแท้จริงมุ่งแต่ชัยชนะ

กระบวนท่าเจ้าแปลกไปจากเดิมนะองค์ชายฉู่พูดหวังให้ฝูชิงเสียสมาธิ

จุ๋ จุ๋ น่าสงสารเหล่าสตรีวังหลังของท่าน

ทำไม?” องค์ชายฉู่สงสัยคำพูดฝูชิง

ใช้แต่ท่าเดิม...น่าเบื่อองค์ชายฉู่หน้าแดงเรือทันทีที่ได้ยิน

เคร้ง พัดในมือฝูชิงถือโอกาสตอนเจ้าของดาบเผลอตีลงไปทำให้ดาบในมือองค์ชายฉู่ตกลงพื้น

ท่าที่สอง

องค์ชายฉู่ยืนนิ่งมองดาบที่ตกลงไม่มีทีท่าหยิบมันขึ้นมา

กระบวนท่าของเจ้าชื่ออะไรองค์ชายฉู่มองดวงตาคนตรงหน้า

สเต็ปบายสเต็ป

“…” องค์ชายฉู่อึ้งนิ่งก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมา

ข้าแพ้แล้วองค์ชายฉู่ยกมือตบบ่าฝูชิงก่อนจะรวบคอเข้ามากอดแล้วกระซิบ

ยามแรกข้ามิจริงจังเรื่องชายา ยามนี้ข้าชักเริ่มอยากจริงจังฝูชิงตกใจเงยหน้ามองคนพูด ดวงตาไม่โกหกคนทำเอาเธอขนไก่ลุกซู่

ข้าจริงจัง! ล่างไม่ชอบชอบอยู่บนฝูชิงผลักองค์ชายบ้าให้ถอยออกไปก่อนจะถอยไปนั่งติดแม่ทัพเวินที่นั่งมองเธออย่างใช้ความคิดเช่นกัน

เมื่อฮ่องเต้เห็นทุกอย่างคลี่คลายกลับเป็นปกติก็ยกมือให้นางรำเข้ามาและเริ่มงานเลี้ยงต่อไป

กระบวนท่าของเจ้า...แม่ทัพเวินกระซิบถามฝูชิง

กระบงกระบวนอะไรแค่กลโกง ข้าให้ดนตรีเล่นเพื่อให้คนเคลื่อนตัวตามจังหวะ องค์ชายยกเหล้าไปหลายมีหรือจะไม่เสียท่า ที่สำคัญตัวโตขนาดนั้นถ้าประกบติดดาบยาวจะทำอะไรได้ทันทีที่แม่ทัพเวินได้ยินก็ปล่อยขำออกมาเช่นกัน

องค์หญิงสิบ...ที่ท่านกล่าวอย่ามายุ่งกับของข้า ท่านแอบอยากรับข้ากระหม่อมเป็นชายา?” ฝูชิงแหย่แม่ทัพหน้าตาย ตอนนี้หน้านวลจิ้มลิ้มแดงเรือคล้ายลูกตำลึง

เจ้า!”

ฮ่องเต้ฉานบนบัลลังก์แอบมองหนุ่มสาวเย้าแหย่กันด้านล่างก็ผ่อนลมหายใจ หากวันนี้องค์ชายฉู่สร้างความเคลือบแคลงเวินกับขุนนางคนอื่นสำเร็จ เขาคงไม่อาจปกป้องเวินและจวนได้ หวังว่าคงไม่มีปัญหาอะไรชวนปวดหัวอีกช่วงเวลานี้

ฮ่องเต้ทรงลืมวัตถุประสงค์การจับคู่แม่ทัพเวินกับองค์หญิงสิบไปเสียสนิท แต่ฮองไทเฮาและหวงกุ้ยไท่เฟยที่สลบอยู่ไม่ลืม!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

502 ความคิดเห็น

  1. #485 kik-kik-saranung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 19:58
    ฮาปานนี้ 555
    #485
    0
  2. #325 หมื่นเมฆา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:59
    ขอท่านแม่ทัพไปเป็นชายาก็ไม่เลวนะ รับรองบ้านท่านจะปรองดองจนหลงลืมองค์ชายเชียวละ
    #325
    0
  3. #172 รินหัวใจใส่ลาเต้ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 16:25
    ฮ่าฮ่า เฮ้ยยเอาจริงหรอจะเอาแม่ทัพไปเป็นชายานะ
    #172
    0
  4. #159 MoePunCH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 02:00
    สเต็ปบายสเต็ป555
    #159
    0
  5. #22 lookkaewfin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 17:36
    555 ฮาาาาาา
    #22
    0
  6. #21 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 00:26
    แม่ทัพ หวงหรือคะ
    #21
    0
  7. #20 Nok Wanwilai Jaitap (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:01
    5555555ชอบอะเกรียนดีนางเอก
    #20
    0
  8. #18 หนอนหนังสือ^0^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:40
    ขำแรง โดดถีบกันเลยทีเดียว
    #18
    0