เจาะเวลามาเป็นแม่ทัพ

ตอนที่ 2 : องค์หญิงสิบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    19 มี.ค. 60

นายน้อยท่านจะไปตามเทียบเชิญขององค์หญิงสิบจริงหรือขอรับพ่อบ้านเยี่ยมองนายน้อยยืนให้บ่าวรับใช้แต่งตัวเพื่อไปตามเทียบเชิญองค์หญิงสิบ

คงต้องไปฝูชิงขยับตัวให้บ่าวชายรัดเข็มขัด เธอมองรอบตัวแล้วถอนหายใจ

จวนแม่ทัพมีแต่ตัวผู้หรือไง คงไม่ใช่ว่ายุงยังมีแต่ตัวผู้หรอกนะ

นายน้อยโปรดระวังตัวพ่อบ้านแสนเป็นห่วงนายน้อยเหลือเกิน เขาควรเตือนเรื่องที่เคยเกิดระหว่างนายน้อยกับองค์หญิงก่อนหน้านี้หรือไม่

เล่ามาก่อนหน้าข้าเกิดอุบัติเหตุความจำเสื่อมมีเรื่องอันใดเกิดระหว่างข้ากับองค์หญิงฝูชิงเห็นพ่อบ้านทำท่าอึกอักก็รู้ทันทีคงมีอะไร เธอถอนหายใจก่อนเอ่ยปากถาม

เรียนนายน้อยก่อนหน้าท่านประสบอุบัติเหตุองค์หญิงถูกท่านตัดสัมพันธ์...ทรงเสียพระทัยมากจึงกระโดดน้ำในตำหนักถึงขั้นป่วยหลายเดือน หวงกุ้ยไท่เฟยเสียพระทัยมากประกาศให้ท่านรับองค์หญิงเป็นภรรยาหลวง ดีที่ได้ฮ่องเต้ทรงห้ามไว้ เกรงว่าเทียบเชิญครานี้...พ่อบ้านเยี่ยเกรงว่าจะเป็นลูกเล่นหวงกุ้ยไท่เฟย ฝูชิงพยักหน้ารับรู้ เธอถอนลมหายใจ

เอะอะอะไรก็ฆ่าตัวตายเป็นวิธีที่เธอเกลียดที่สุด ถ้าผู้ชายมันไม่รักก็เทมันทิ้งไป สวยรวยอย่าได้แคร์

เข้าใจแล้ว ข้าจะระวังตัวเกิดเป็นผู้ชายยังต้องมานั่งระแวงโดนจับแต่งงานอีก เกิดมาหล่อก็ลำบากเช่นนี้แหละพ่อแม่ทัพเวิน นายน่าจะเป็นเวินเสินโรคระบาดจริงๆ

รถม้าพาฝูชิงวิ่งเข้าไปยังวังหลวง เธอก้าวตามขันทีเข้าไปยังสวนรับรองฝ่ายใน กลางสวนเธอปะทะสายตาเข้ากับหญิงสาวหน้าตาคุ้นเคยในความฝัน สตรีสูงศักดิ์ผู้งดงามราวหยก เธอรู้ทันทีนี่คงเป็นแม่องค์หญิงคลั่งรัก

ถวายพระพรองค์หญิงฝูชิงยกมือโค้งทำความเคารพตามแบบฉบับขุนนางผู้ภักดี

“…” องค์หญิงสิบนั่งเงียบ ฝูชิงรู้สึกแปลกใจจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองสตรีตรงหน้า สายตาเย็นชาผิดกับในความฝันทำเอาเธอตกใจ สายตานี้ไม่เหมือนสตรีคลั่งรักแต่เหมือนพยัคฆ์แผ่รังสีอยากขย้ำคนมากกว่า

พวกเจ้าออกไปให้หมดข้าต้องการคุยกับแม่ทัพเพียงลำพังเสียงใสแต่แฝงด้วยอำนาจไล่ขันทีและนางกำนัลทั้งหลายให้ออกห่างจากสวน

ภายในสวนเงียบจนฝูชิงได้ยินเสียงหัวใจตนเอง เธอมองสตรีตรงหน้า เมื่อเธอไม่พูดฉันก็ไม่พูดดูซิใครจะทนไม่ได้ก่อนกัน เกมกดดันแบบนี้ฝูชิงผ่านมานักต่อนักในการประชุมคณะกรรมการบริษัท ในที่สุดองค์หญิงสิบก็ทนไม่ไหวกัดฟันกรอดก่อนเอ่ยบางอย่างออกมา

เจ้าเป็นใคร!” ฝูชิงขมวดคิ้วก่อนจะตอบกลับ

เกล้ากระหม่อมแม่ทัพเวินพ่ะย่ะค่ะเธอยืนยันตัวตน

โอหัง! ถ้าเจ้าคือแม่ทัพเวินแล้วข้านับเป็นตัวอะไรฝูชิงเลิกคิ้วสูง เธอมองเข้าไปในดวงตาองค์หญิงสิบ แววตาแสนคุ้นที่เธอเคยฝันซ้ำแล้วซ้ำอีกในความฝัน นัยน์ตาเย็นชาฆ่าคนตาไม่กระพริบของเจ้าของร่าง!

เจ้าเป็นผีปีศาจตัวไหนกล้าดีอย่างไรเข้ามาอาศัยร่างข้า!” แค่นั้น แค่คำนั้นเธอรู้ทันทีว่าคนตรงหน้ามิใช่องค์หญิงสิบแต่เป็นเจ้าของร่างที่เธออาศัย แม่ทัพเวิน!

เกล้าไม่เข้าใจคำพูดองค์หญิงเธอไม่รับใครจะทำไม เมื่อเธอยังไม่รู้ถ้ารับไปจะเผชิญชะตากรรมเช่นไรสู้ไม่รับปากหนักเสียใครจะอ้าปากเธอได้

เจ้า!” แม่ทัพเวินในร่างองค์หญิงสิบยกนิ้วชี้ร่างของตัวเองตรงหน้ามือไม้สั่นด้วยความโกรธ

เขาโกรธเจ้าปีศาจร้ายในร่างของเขาตรงหน้า ย้อนไปเมื่อเดือนก่อนเขาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความโกลาหลของคนในวัง หวงกุ้ยไท่เฟยร่ำไห้ข้างตัวเขาพร่ำแช่งตัวเขาที่อยู่ในสนามรบ ในเวลานั้นเองที่เขารู้สึกถึงความผิดปกติ จะด้วยคำสาปแช่งขององค์หญิงสิบที่กระโดดน้ำประชดตนฆ่าตัวตายหรือผีตนใดไม่อาจรู้ที่ทำให้เขาต้องมาชีวิตในร่างสตรีที่ตัวเองชัง ขณะที่เขากำลังรักษาตัวก็ได้ยินเรื่องแม่ทัพเวินปลอดภัยจากศัตรูกำลังมุ่งหน้าเดินทางกลับเมืองหลวง ในวันนั้นเขาครุ่นคิดว่าเกิดอันใดขึ้นในเมื่อเขาคือแม่ทัพเวินตัวจริงแล้ววิญญาณร้ายที่สิงในร่างเขาคือสิ่งใดเขาจึงตัดสินใจหลอกส่งเทียบเชิญไปยังจวนแม่ทัพของตนเอง ขณะนี้เขาแน่ใจแล้วว่าภายในร่างนั้นอย่างไรก็ไม่ใช่เสี้ยวของตัวเขาแน่นอน

ฝูชิงมององค์หญิงสิบก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก รอยยิ้มที่หายากของแม่ทัพเวินเล่นงานตัวแม่ทัพเวินในร่างองค์หญิงจนใจเต้นไม่หยุด เจ้าวิญญาณร้ายโอหังบังอาจใช้ร่างเขาโปรยเสน่ห์ตัวเขาเอง!

องค์หญิงสิบกล่าวสิ่งใดโปรดระมัดระวังด้วย ผู้อื่นจะคิดได้ว่าพระองค์โดนลมร้ายพัดใส่จนกล่าววาจาแปลกผิดมนุษย์ฝูชิงค่อยๆก้าวเดินเข้าใกล้แม่ทัพเวินที่นั่งขมึงตาใส่ข้างหน้า เธอค่อยๆย่อกระซิบเบาๆข้างหูของแม่ทัพเวินคนงาม

ท่านเป็นใคร เกล้าเป็นใครคาดว่ามีแต่เกล้าผู้เดียวรู้ทั้งหมดเธอกล่าวจบก็เป่าหูแม่ทัพเวินคนงามเย้าแหย่เบาๆก่อนจะถอยออกมา เธอรู้แล้วว่าองค์หญิงตรงหน้าคือแม่ทัพเวินแน่ แล้วเธอละหากถูกไล่ออกจากร่างนี้จะเป็นเช่นไรเมื่อเธอไม่ใช่องค์หญิงที่ทิ้งวิญญาณหนีหายไปยังยมโลกและคนที่นี่ เธอมองหน้าแม่ทัพเวินคนงามที่เดี๋ยวหน้าแดงหน้าดำขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมองเธอ

เจ้าปีศาจหากข้าเรียกทหารตอนนี้เจ้าได้คอขาดแม่ทัพเวินขู่

หากเกล้าตายร่างนี้ก็ตายขอพิจารณาให้รอบคอบ สู้เราเดินพบกันคนละครึ่งทางมิดีกว่าหรือ

เจ้าคือใครแม่ทัพเวินเมื่อเห็นเป็นจริงดังปีศาจตรงหน้ากล่าวก็สงบสติอารมณ์

แค่คนผ่านทางฝูชิงตอบ

เหล่านางกำนัลและขันทีพากันเป็นกันกังวลระหว่างองค์หญิงของพวกตนกับแม่ทัพเวิน ล่าสุดที่องค์หญิงพบแม่ทัพเวินก็ร้องไห้ไม่หยุดสามวันสามคืน

พวกเจ้าว่ามันแปลกกว่าทุกทีไหมนางกำนัลนางหนึ่งถามเพื่อน

ข้าก็ว่าแปลก แม่ทัพเวินทำไมหัวเราะไม่หยุด แต่องค์หญิงกลับทำหน้าเหมือนอยากฆ่าผู้ใดอย่างนั้น

พวกเราควรไปเรียนหวงกุ้ยไท่เฟยไหมกงกงผู้หนึ่งถาม

ไม่ต้องทุกคนหันไปทางเสียงผู้มาใหม่ หวงกุ้ยไท่เฟย!

สตรีใบหน้างดงามมีรอยเหี่ยวย่นเพียงเล็กน้อยมองไปยังภาพคนคู่ตรงหน้า นางคืออดีตสตรีที่ฝ่าบาทโปรดปราณที่สุด กาลเวลาไม่เคยปราณีผู้ใดพระนางที่เคยสาวและงดงามบัดนี้เหลือเพียงเค้าโครงความงดงาม แต่อะไรก็ไม่เคยสำคัญสำหรับนางเท่าบุตรสาวผู้น่าสงสาร

องค์หญิงต้องสมปราถนาหวงกุ้ยไท่เฟยสะบัดชายเสื้อเดินพาเหล่าข้ารับใช้ตรงไปยังตำหนักไทเฮา เมื่อฮ่องเต้ตามใจแม่ทัพเวินข้าก็อยากจะรู้นักฮองไทเฮาผู้เคยติดหนี้ข้าจะบังคับฮ่องเต้พระองค์นี้ได้หรือไม่

ตำหนักใหญ่พิรุนโปรยของฮองไทเฮามีอดีตโฉมงามนั่งปะทะจ้องหน้ากันอยู่ เหล่าขันทีพากันปาดเหงื่อ มีผู้ใดไม่รู้บ้างว่าสตรีสองนางนี้เคยก่อสงครามสนั่นวังหลังมากแค่ไหน

น้องเราเจ้ายังคงงามไม่เปลี่ยน ที่เปลี่ยนคงแค่รอยที่หางตาฮองไทเฮาอัดไปหนึ่งดอก หวงกุ้ยไท่เฟยกำมือจนเล็บจิกเข้าฝ่ามือเล็กน้อยก่อนยิ้มตอบคนตรงหน้า

ขอบพระทัยท่านพี่ คงเพราะความรักของฝ่าบาทจึงทำให้เรายังคงงามมิเปลี่ยน ท่านพี่เล่าวันนี้เขียนขอบตาเบี้ยวนะเพค่ะมุมปากฮองไทเฮากระตุก

วังหลังเหลือเพียงนางและหวงกุ้ยไท่เฟยเพียงสองคน สตรีอื่นอดีตฮ่องเต้ล้วนหายตายจากไปจากการแก่งแย่งบัลลังก์คราก่อน หวงกุ้ยไท่เฟยมีเพียงองค์หญิงแต่นางก็เป็นคนโปรดของอดีตฮ่องเต้ เดิมนั้นทั้งคู่สู้กันจนแทบเรียกได้ว่าไม่มีวันไหนที่ไม่เคยปะทะกัน ทั้งตั้งสนามมวย ลอบส่งคนทำร้าย วางยา แต่ก็อยู่ในความรุนแรงที่พอเหมาะ ทำให้ได้ฝึกสมองและร่างกายไม่เบื่อในวังที่ใหญ่แห่งนี้

ในการแก่งแย่งกันในวังนี้ หวงกุ้ยไท่เฟยและฮองไทเฮาร่วมมือกันจัดการพวกสนมต่างๆให้สูญหายตายจาก เนื่องจากพวกนางล้ำเส้นจนเกินเหตุ ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันรอดตายในครรภ์ของฮองไทเฮาได้ก็เพราะหวงกุ้ยไท่เฟยมีความคิดว่าคงเบื่อไม่น้อยถ้าศัตรูที่สมน้ำสมเนื้ออย่างฮองไทเฮาชิงตายไปเสียก่อน นางจึงเข้าไปช่วยฮองไทเฮาจากการลอบสังหารของมือสังหารจากกุ้ยเฟย

ท่านพี่ข้าขอพูดตรงๆไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลา ข้าหวังว่าบุตรสาวข้าจะได้สมหวังกับแม่ทัพเวินหลานชายของท่านฮองไทเฮาเป็นบุตรีจากตระกูลแม่ทัพเวิน นางจึงมีฐานะเป็นอาหญิงของแม่ทัพ

น้องหญิงกล่าววาจาตลกเสียแล้ว คู่วาสนาย่อมมิอาจบังคับผู้ใดที่จริงฮองไทเฮาก็อยากให้หลานชายแต่งกับองค์หญิงเหมือนกัน หลานนางย่อมคู่ควรสตรีสูงศักดิ์และงดงาม เพียงแต่ติดที่หลานชายนางดื้อและแข็งดุจท่อนเหล็กมิอาจบังคับได้

วาสนาขึ้นกับการผลักดัน พี่หญิงมิใช่มิเคยประจักษ์หวงกุ้ยไท่เฟยสื่อความนัยให้ฮองไทเฮาระลึกถึงวาสนาที่ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่และได้อยู่จุดสูงสุดของวังหลัง

...ฮองไทเฮานึกถึงยามที่หวงกุ้ยไท่เฟยเข้ามาช่วยนางจากความตาย พระองค์หลับตาซักพักก่อนจะลืมตากล่าวต่อ

ข้าคงไม่อาจรับปากได้ อย่างไรคงขึ้นกับฮ่องเต้หวงกุ้ยไท่เฟยยิ้ม เมื่อฮองไทเฮากล่าวเช่นนี้ก็ย่อมแสดงว่ารับปาก

พี่หญิงกล่าวถูกต้อง ทุกสิ่งล้วนขึ้นกับองค์ฮ่องเต้หวงกุ้ยไท่เฟยกล่าวอีกเล็กน้อยก่อนจะขอตัวกลับตำหนัก

หวงกุ้ยไท่เฟยเพค่ะ ที่ฮองไทเฮาตรัสเมื่อกี้...หวงกุ้ยไท่เฟยยกมือห้ามแม่นมมิให้กล่าวต่อ

ฮองไทเฮารับปากแล้ว อย่างไรก็มีงานสมรส เพียงแต่คงต้องทำให้แม่ทัพมีเหตุให้ปฏิเสธไม่ได้ก่อน มีหรือข้ามิรู้ความคิดนางนางสู้กันมาตลอดจนเรียกแทบว่ารู้ใจกันมากเช่นหนอนในท้องซึ่งกันและกัน

ด้านของคู่ชายหญิงที่เป็นที่พูดถึง เจ้าตัวมิได้ล่วงรู้แผนการณ์ของหวงกุ้ยไท่เฟยและฮองไทเฮาแม้แต่น้อยยังคงถกเถียงกันหน้าดำ

เจ้า...แม่ทัพเวินแทบอยากยกเก้าอี้ไม้ทุ่มใส่ร่างตัวเองตรงหน้าเมื่อเห็นท่าทางยิ้มกวนประสาทนั่งยกเท้ากระดิกไปมา

โมโหมากไประวังลมจับสลบคาโต๊ะไปก่อนนะพ่ะย่ะค่ะองค์หญิงฝูชิงเห็นว่าแม่ทัพเวินทำอะไรตัวเองไม่ได้ก็กลั่นแกล้งเล่น แหมก็หน้าสาวน้อยตรงหน้ามองอย่างไรก็น่ารักน่าแกล้ง

หลังจากแม่ทัพเวินในร่างองค์หญิงสนทนากับคนผ่านทางในร่างตัวเองพักหนึ่งจึงรู้ว่าเจ้าคนผ่านทางไม่เป็นอันตรายและไม่มีเจตนาร้ายใด เขาก็โล่งใจส่วนหนึ่ง เรื่องหนึ่งที่เขาคงต้องเสียศักดิ์ศรีก้มหัวคนแปลกหน้าครั้งนี้เป็นสิ่งจำเป็นในขณะที่ยังไม่รู้หนทางกลับร่างตนเอง อย่างไรคงต้องคุยกับมันดีๆ หากคุยกันไม่ได้คงต้องลงมือให้ตกตายไปให้ฮ่องเต้ทรงดันรองแม่ทัพขึ้นแทนในการดูแลเมืองหลวง

ถึงทัพจะชนะการรบครั้งนี้แต่องค์ชายฉู่คงไม่ยอมแพ้ คงกลับมาตีชายแดนอีกไม่ช้า เจ้าคนผ่านทางข้ามีเรื่องจะขอร้อง...แม่ทัพเวินทำน้ำเสียงจริงจัง

ท่านจะให้ข้าแสดงตัวเป็นท่าน?” ฝูชิงเดาใจคนตรงหน้าออก

ใช่เมื่อได้รับคำยืนยันฝูชิงถึงกับหน้านิ่ว

ท่านอยากให้บ้านเมืองวอดวายหรือไง ข้าอย่างไรก็ไม่เคยรบสู้ให้ผู้อื่นขึ้นทำแทนช่วงนี้ไม่ดีกว่าหรือไง

ไม่ได้! หากแม่ทัพยังอยู่การเปลี่ยนตัวกะทันหันจะเกิดปัญหาความสมดุลอำนาจทางทหาร ตอนนี้ยังไงก็ไม่ได้เว้นเสียแต่ฝูชิงพยายามตั้งใจฟัง

เจ้าต้องตาย!” ฝูชิงตบโต๊ะเมื่อได้ยินคำว่าตาย

“…” เธอหมดอารมณ์พูดต่อ ยุคสมัยนี้มันยุคไร้อารยะธรรมเอะอะก็ต้องตาย เธออยากกลับไปบริหารบริษัทของเธอเสียแล้ว ใครก็ได้ช่วยส่งเธอกลับบ้านที

พรุ่งนี้เจ้าต้องมาฝึกการเป็นแม่ทัพกับข้าแม่ทัพเวินกล่าวเสียงหนัก เขามองร่างกายตนเอง ถึงอย่างไรร่างกายที่เคยฝึกฝนย่อมจดจำท่าต่างๆได้ไม่ยาก แต่ปัญหาคือทักษะการคุมทัพมิใช่ฝึกฝนได้ในระยะเวลาอันสั้น

ร่างกายนี้ยังบาดเจ็บอยู่ฝูชิงเตือนความทรงจำคนตรงหน้า

สองปีก่อนข้าตกหน้าผาเช้ามายังฝึกดาบได้ฝูชิงก้นด่าแม่ทัพในใจ นางไม่ใช่วัวควายจะได้ถึกทนเหมือนเขา

เจ้าคนผ่านทางข้าถาม...เจ้าเป็นสตรีหรือบุรุษ?” แม่ทัพเวินมองหน้าฝูชิง ฝูชิงคันปากอยากแกล้งแม่ทัพในร่างองค์หญิงเหลือเกินจึงตอบไปอย่างยียวน

บุรุษจึงรู้จักถนอมหยกงามเธอใช้นิ้วเอื้อมปัดปอยผมข้างแก้มแม่ทัพเวิน

“…” แม่ทัพเวินหน้าดำไปแถบ นี่เขากำลังถูกบุรุษด้วยกันเกี้ยว? ที่สำคัญเป็นร่างของตนเอง!

เจ้า เจ้าชอบบุรุษด้วยกัน?” แม่ทัพเวินอดกังวลรสนิยมของคนแปลกหน้าในร่างตนไม่ได้

เปล่าข้าเพียงชอบคนงามฝูชิงตอบ

แต่ข้าเป็นบุรุษ!” แม่ทัพเวินปัดนิ้วมือของฝูชิงออก

แต่ตอนนี้ท่านคือสตรีงดงามฝูชิงยิ้มแก้มบุ๋มโปรยเสน่ห์ หากตอนนี้แม่ทัพเวินมีดาบคงรีบชักออกมาตัดคอคนตรงหน้า เขากำลังโดนร่างตัวเองลวนลาม!

เจ้ามีนามอันใดคนผ่านทางเมื่อไม่อาจทนความหน้าหนาคนตรงหน้าได้ แม่ทัพเวินจึงทำได้แต่พยายามเปลี่ยนเรื่อง และหลีกจากการโดนร่างตัวเองเกี้ยว

เรียกฝูชิง

ฝูชิง เทพแห่งความสุขหรือ? อย่างเจ้ามันควรเป็นเหยียนหลัวหวัง พญายมจะเหมาะกว่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

502 ความคิดเห็น

  1. #484 kik-kik-saranung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 19:40
    อ้าว องค์หญิง ไปซะแล้ว
    #484
    0
  2. #476 pegger15384 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 14:31
    555+ เป็นคู่ที่เหมาะสมมาก
    #476
    0
  3. #470 โพอิ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 05:24
    ชอบๆ 656
    #470
    0
  4. #306 ภ.ภีม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 10:47
    โดนร่างตัวเองลวนลาม 55555
    #306
    0
  5. #255 BMs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 15:55
    คู่นี้เคมีดีย์ 5555
    #255
    0
  6. #216 bassjeedjad (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 00:11
    น่ารักอ่ะ.. ทำไมเราชอบคู่นี้ งง5555555555
    #216
    0
  7. #169 รินหัวใจใส่ลาเต้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 15:12
    แบบคู่นี้ฮามาก สนุกดี
    #169
    0
  8. #47 werchu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 19:14
    โง้ยยยย สนุกกกอ่าาาา // ไม่กลับร่างตัวเองจะดีม้ากมากกกกก
    #47
    0
  9. #4 bennybebenni (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 02:56
    อย่างนี้ก็ได้หรอ 5555
    #4
    0
  10. #3 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:25
    ขอบคุณค่ะ#ท่านแม่ทัพมาเป็นองค์หญิง รออ่านตอนต่อไป น่าจะฮายิ่งขึ้น
    #3
    0
  11. #1 phatcharaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:54
    น่าติดตาม สนุกค่ะๆๆๆๆๆ
    #1
    0