ดวงใจรามสูร

ตอนที่ 8 : อ่อยเหยื่อ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 ส.ค. 59

พระพิรุณโปรยปรายแม้เป็นนอกฤดูกาล ฝนที่ตกขยันตกทำเอาเมขลาหงุดหงิด เมื่อมีฝนย่อมมีฟ้าร้อง โรคเก่าเธอก็จะกำเริบ

ฝนจ๋านี่มันหน้าหนาวเธอจะตกมาทำไมเมขลานั่งเท้าแขนมองออกนอกหน้าต่าง

เทพพิรุณกำลังลงมาเสียงตอบจากด้านหลังทำให้เมขลาที่กำลังนั่งเหม่อตกใจแทบตกเก้าอี้

เมขไม่ชอบฝน

ทำไม?” รามสูรมองหญิงสาว

เพราะมักมีฟ้าร้อง

เธอเกลียด?”

เมขมีปัญหากับฟ้าร้องค่ะ

ปัญหา?” ชายหนุ่มเขยิบตัวเข้าใกล้หญิงสาว

ฟ้าร้องและกลัว...หญิงสาวก้มหน้าเพื่อปิดใบหน้าแดงๆของเธอ ชายหนุ่มอดอมยิ้มไม่ได้ที่ได้ยิน กลัว ช่างเป็นคำน่ารักเหลือเกิน

กลัว...พอกลัวจะอยากเห็นเลือดค่ะประโยคนี้เล่นเอารามสูรขมวดคิ้วก่อนก้นด่าชาละวันในใจ

นี่มันสันดานชาละวันชัดๆ มันกล้าเปลี่ยนหญิงสาวบอกบางเป็นพวกบ้า!

เมขลาได้กลิ่นฝนแล้วเครียดขึ้นเรื่อยๆ เล็บมือจิกลงฝ่ามือ กัดริมฝีปากแน่นจนเลือดหยด รามสูรเห็นอาการของหญิงสาวก็รู้สึกผิด ชายหนุ่มค่อยๆวางมือลงบนศีรษะหญิงสาวแล้วลูบผมปลอบเบาๆ

ฉันอยู่ตรงนี้เธอไม่ต้องกลัว

อาการกลัวของหญิงสาวค่อยๆบรรเทาลง เธอรู้สึกอาการหวาดผวาถูกคำพูดของชายหนุ่มพัดหนีไปหมด เธอสูดหายใจลึกๆก่อนหาเรื่องคุยแก้เขินกับชายตรงหน้า

เทพพิรุณเป็นอย่างไรหรือคะ

ศัตรูผู้หญิง...เมขลาอ้าปากเหวอ เธอไม่นึกว่าชายหนุ่มจะตบมุกเธอ ชายหนุ่มทำท่าคิดหนักอีกนิดหน่อยก่อนพูดต่อ

เห็นผู้หญิงเป็นอาหารกลางวัน โลกสงบแล้วจะขาดอากาศก่อกวนคนไปทั่ว

อันนี้มุกหรือเปล่าคะเทพพิรุณจะไปมีจริงได้อย่างไร นี่ไม่ใช้หนังจักรๆ วงศ์ๆนะ

หน้าฉันบอกแบบนั้น?”

...มีใครคบคนแบบนั้นด้วยหรือคะฟังๆดูแล้วต่อให้มีอยู่จริงก็ไม่น่ามีเพื่อนคบ

รามสูร

คะ?”

เทพพิรุณมีรามสูรเป็นเพื่อนมันจำเป็น

จำเป็น?” เมขลาลืมเรื่องเล่าเกินจริงแล้วหันมาตั้งใจฟัง ฟังไปฟังมาก็สนุกแฮะ

รามสูรแทนฟ้าร้อง พิรุณคือสายฝนเลยต้อง...ทนกัน

แหม อย่างกับนิทานพื้นบ้าน แบบนี้ต้องมีเมขลาล่อแก้...เมขลากลืนน้ำลายลงท้องเมื่อเห็นสายตาชายหนุ่ม อะไรจะร้อน ดุเดือด จากประสบการณ์ของเธอ คนที่มีสายตาแบบนี้มีความหมายสองแบบ คือ ฆาตกรโรคจิตที่มองเหยื่อ กับผู้ชายตายอดตายอยากไม่เจอผู้หญิงมานาน แล้วตาคนตรงหน้าเป็นแบบไหนกัน เฮือก!

เมขลา เมข..

ขาเสียงหญิงสาวขานรับเสียงเรียกชายหนุ่มที่เรียกตนเองว่ารามสูร

หน้าเธอไปคลุกดินที่ไหนมา?” ชายหนุ่มเดินเข้าไปใช้ผ้าเช็ดหน้าขวาค่อยๆเช็ดเศษดินที่ติดตามหน้าผมของหญิงสาว

ดินปืนแถวฝากตะวันตกของเกาะคร้าหญิงสาวทำเสียงรื่นเริงจนหัวคิ้วรามสูรยกขึ้น

ไปเจอได้ยังไง เก่งนะเราชายหนุ่มลูบผมหญิงสาวเบาๆเป็นรางวัล

หลังเกาะเป็นที่อยู่ของเธอกับนายท่านหมาหน้าไหนจะมาซ่อนสินค้ามนุษย์ ด้านหน้าเกาะเป็นชุมชนตัดไป เหลือแค่ทิศตะวันออกและตกของเกาะ ทิศตะวันตกถ้ำแง่งผาเหมาะสมยิ่ง ไม่ซ่อนที่นี่จะไปซ่อนที่ไหน

แล้วเจออะไรบ้างละ

นายท่านขา รู้สึกเกาะส่วนตัวนายท่านไม่ใช่แค่ที่เก็บสินค้ามนุษย์ เป็นคลังอาวุธสงครามส่งขายด้วยนะคะ เมขลายกคิ้วยียวนคนตรงหน้า กริยาท้าทายของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มเส้นเลือดข้างขมับเต้นตุ๊บๆ

คนทั้งฝูงจะไม่มีใครรู้เห็น แหมแปลกจุงเปย ของไม่ใช่น้อยๆ

พูดมา! เธอพบอะไรอีกปรอทความรู้สึกรามสูรพุ่งจนแทนระเบิด เขารู้สึกเหมือนถูกเหยียบหัว

รอยเท้าเพียบ แต่ที่น่าสนใจคือไซด์เท้าเบอร์ 9 และ 7”

น่าสนใจอย่างไร?” รามสูรใจเย็นลงบ้างหลังจากฟังแม่สาวช่างจ้อวิเคราะห์สถานการณ์ ตาแวววาวยามหญิงสาวเจื้อยแจ้วดูมีเสน่ห์จนชายหนุ่มเกือบห้ามใจยกมือขึ้นลูบใบหน้าของเธอไม่ได้

คนอื่นเดินขนของขึ้นพักในผาถ้ำ...แต่มีเพียง 2 คนนี้ยืนนิ่ง คงเป็นตัวหัวหน้า กับคนทรยศ

พูดต่อ

คนทรยศไซด์เบอร์ 7 แน่นอน เพราะรอยเท้าแน่วแน่เหมือนเดินสถานที่นี้เป็นประจำ ไม่มั่วซั่วเหมือนรอยอื่นๆ นายคนนั้นนายท่านคงพอเดาออกว่าใครต้องสงสัยเมขลาไม่อยากเงยหน้ามองนายท่านตอนนี้เลย หน้าคงดำทั้งแถบ คนทรยศต้องเป็นคนสนิทนายท่านแน่ๆ บนเกาะนี้ชาวบ้านใส่แต่รองเท้าคีบแตะธรรมดา แต่รอยเท้าที่กดหนักในถ้ำ รองเท้าแตะไม่มีทางสร้างรอยแบบนั้นได้แน่นอน เธอค่อยๆเงยหน้ามองชายหนุ่ม เธอถึงกับผงะชั่วขณะกับท่าทางของชายหนุ่ม

เธอหาถ้ำนั้นเจอได้อย่างไร

หะ?” เมขลานึกว่าเธอจะเจอพายุในแววตาชายตรงหน้า ภาพที่เห็นกับเป็นเพียงรอยยิ้ม

รามสูรถึงจะโกรธที่พบว่าคนทรยศเป็นคนใกล้ตัว ใต้จมูก แต่เมื่อเขาเห็นแววตาน่ารักแวววับของหญิงสาวตรงหน้า อารมณ์ครุกกรุ่นก็ลดลงจนเขาเองก็แปลกใจ เขาอยากฟังสาวน้อยตรงหน้าเจื้อยแจ้วมากจนไม่สนใจคนทรยศ

เอ่อ กลิ่นดินปืนค่ะทำงานกับลุงชาล์ และน้าชิงชัยมาหลายปี กลิ่นดินปืนแทบเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ

แล้วตอนนี้เธอได้กลิ่นอะไรบ้างเมขลากลืนน้ำลาย ชายตรงหน้าเธอเข้าใกล้เธอมาก มากจนได้กลิ่นกายบุรุษอ่อนๆออกจากตัว

ขอร้องละอย่าอ๋อย เมขลากลืนน้ำลาย ใบหูเธอแดงน่ารักจนรามสูรอดก้มลงขบกัดเล่นไม่ได้

อ๊ะ!!” เมขลารีบปิดหูที่ถูกขบ เธอถอยกรูออกห่างชายหนุ่มราวกับเขาเป็นของร้อน

ชิ บรรพบุรุษนายเป็นสุนัขหรือไงถึงได้กัดลงมา! รามสูรเห็นท่าทางของเมขลาก็กลั้นหัวเราะไม่ไหว ระเบิดหัวเราะลั่น

เอาละ ฉันให้เวลาเธอ 10 วัน ตามหาคนทรยศคนนั้นให้เจอ...แล้วฉันจะเป็นคนตัดสินโทษมันเอง หากเธอไม่สามารถหาตัวได้ตามเวลากำหนด...ฉันรับรองเธอได้ครางเสียงดังกว่าเมื่อกี้ ฉันรับรอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น