ดวงใจรามสูร

ตอนที่ 6 : ปรับตัวเข้าหากัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ก.ค. 59

writer ขอแก้ไขชื่อเกาะนิดนะจ๊ะ จากเกาะพิทักษ์เป็นเกาะแก้วพิทักษ์

เมื่อรับใบสั่งงานมาแล้วเมขลาก็เดินกลับไปยังบ้านพักหลังโตของนายท่าน การกระทำต่างๆของเมขลาล้วนอยู่ในสายตาของรามสูร ตัวรามสูรรู้ตัวแต่แรกว่ามีแขกแปลกปลอมขึ้นเกาะมา เขาสัมผัสได้ถึงชาละวันพญากุมภีร์สหายเก่าแก่ยามเขาลงมาเที่ยวบนโลกมนุษย์ เดิมก็นึกอยู่ว่าผู้ปกครองที่ทำให้นิสัยแม่เมขลาผิดเพี้ยนไปขนาดนี้เป็นผู้ใด แต่เมื่อได้ยินเรื่องที่ทั้งคู่พูดคุยกันเขาก็ถึงเส้นชัย โลกมันแคบนัก! นิสัยเสียไร้ความเป็นกุลสตรีทั้งหมดมันชาละวันเสี่ยมสอน คงต้องตั้งสถานดัดสันดานบนเกาะนี้เสียแล้ว!

ตัวเมขลาเดินตัวปลิวเข้าไปยังตัวบ้านหลังโต เมขลาคือหนึ่งในหน่วยพิเศษเธอถูกฝึกมาอย่างดี เรื่องถูกสอดแนมมีหรือคนถูกฝึกมาดีจะไม่รู้ตัว แต่ย่อมไม่ใช่กับรามสูรผู้เก็บกลิ่นอายกายได้ดีเสียยิ่งกว่านักล่า

เกาะแก้วพิทักษ์ของฉันไม่เคยอภัยแก่ผู้ทรยศสิ่งที่รามสูรได้ยินจากชาละวันวันนี้ทำให้รู้สึกเกาะพักผ่อนของตนแห่งนี้คงต้องกำจัดแมลงกัดกินเสียหน่อย ไม่ได้มานานจนแมลงร้ายมาสร้างรัง แมลงร้ายที่ชื่อว่า ความโลภ

เมขลาเดินถือน้ำมะพร้าวลิ่วๆมาหารามสูรที่นอนเอนตัวกับโซฟาใหญ่นั่งมองทะเล ใจของเมขลาเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเห็นภาพคล้ายภาพวาดตรงหน้า เครื่องเคราที่ได้สัดส่วนของชายหนุ่มดังสวรรค์สร้างยากจะไม่ดึงดูดเพศตรงข้ามเช่นเธอ เมขลาสะบัดศีรษะรอบหนึ่งเพื่อเรียกสติก่อนจะเดินเข้าไปหานายท่านของเธอ

นายท่านค่ะ น้ำมะพร้าวค่ะรามสูรหันมามองหญิงสาวรอบหนึ่งก่อนพยักหน้า

เมขลาฉีกยิ้มก่อนเข้าไปประจบประแจงราวไม่เคยมีเรื่องหมองใจกันมาก่อน จะเข้าถ้ำเสือเธอก็ต้องตีซี้กับเสือเจ้าของถ้ำก่อน

นายท่าน มะพร้าวลูกนี้น้ำหวานมากเลย เมขปีนขึ้นไปเก็บมาเองเลยนะรามสูรเมื่อได้ยินประโยคหลังก็หางคิ้วกระตุก ปีนต้นมะพร้าว!’

ต่อไปเธอไม่ต้องทำเรื่องพวกนี้แล้วเมขลาเมื่อได้ยินก็ตกใจ หรือว่าตานี่จะขายเธอทิ้งเนื่องจากเธอหมดประโยชน์แล้ว ไม่ได้ ถ้าภารกิจไม่สำเร็จพรุ่งนี้เธอได้เก็บผ้าไปพักร้อนบ้านลุงแสนตาแน่!

นายท่านอย่าพึ่งทอดทิ้งเมขนะ ชีวิตเมขไม่เคยมีใครดีกับเมขขนาดนายท่าน (ดีจนอยากหนีกลับบ้านวันละ 10 ครั้ง) ถ้านายท่านไม่ต้องการเมขมารับใช้แล้ว...เมขต้องตายแน่!” ไม่แค่พูด เมขลากระโดดเข้าเกาะแข้งขาของชายตรงหน้าราวลูกลิง เธอไม่อาย ด้านได้อายอด รามสูรเลิกคิ้วมองหญิงสาวที่เกาะขาเขาแน่น

พึ่งรู้ว่าเธอรักฉันมากขนาดนี้

รักมากหลังจากไปเดินทบทวนชีวิตที่ชายหาดคร้า

อย่าเยอะ เธอยังต้องรับใช้ฉันอยู่ แต่พวกวัตถุดิบอาหารที่ใช้กินอยู่ต่อไปจะมีคนส่งของจากหน้าเกาะมาให้ เธอไม่ต้อง...จับพวกนั้นมาอีกพวกนั้นที่ว่าก็มีพวกสัตว์โชคร้ายที่หลงเข้ามาในเขตที่พักของรามสูร เมขลาจับกินเรียบ

เมขมีของอยากได้เพิ่มนอกจากวัตถุดิบจะได้ไหมคะเมขลาเมื่อได้ยินก็แทบกระโดด เธอนึกได้ นอกจากวัตถุดิบมาทำอาหารแล้วก็ยังมีของใช้บางอย่างที่ถ้าขาดไปเธอคงลำบาก

อะไร?”

ผ้าอนามัยค่ะ กำลังคิดอยู่เลย ถ้าไม่มีเมขคงต้องใช้กาบมะพร้าว...กาบมะพร้าวมันหยาบ ตูดคงเปื่อย

“….” หน้ารามสูรดำไปทั้งแถบ สมองนึกหลักสูตรกุลสตรีหลายหลักสูตร หลักสูตรแรก วจีงาม!

วันอาทิตย์หน้าของใหม่จะส่งพักที่เกาะก่อน ของงวดนี้เตรียมส่งไปทำงานประมงทะเลขั้วโลกใต้คนรับสินค้าพยักหน้ารับพร้อมเก็บซองเงินเข้ากระเป๋า

ไม่มีปัญหา...แต่ช่วงนี้กำชับสินค้าและคนส่งของอย่าเพ่นพ่านหลังเกาะ...นายหัวกลับมา ไม่สะดวกนัก

เจ้าของเกาะ หึหึ มันจะรู้ไหมคนบนเกาะลักลอบใช้บ้านมันทำผิดกฎหมาย

อย่าพูดมาก สินค้างวดนี้ให้พักบนเกาะได้ แต่สินค้างวดต่อไปให้พักจนกว่านายหัวจะไปจากเกาะ

ชายผู้ทรยศเดินออกจากสะพานท่าเรือ ใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อได้ยินเครื่องตอกย้ำการทรยศของมัน นายหัวจากไปนานเกินไป ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป มันไม่อาจทนต่อสิ่งหอมหวานที่เรียกว่าเงินได้ เงินก้อนจากรังนกของนายหัวมันไม่กล้าแตะ แต่ค่าจ้างพักสินค้าก้อนงามมันแตะได้ทำไมมันจะไม่แตะ

นายหัวผิดเองที่หายไปนาน เกาะนี้ควรเป็นของผมแผนชั่วร้ายผุดขึ้นมา ความโลภในสมบัติผู้อื่นมันเริ่มกระซิบแผนบางอย่างใส่หูของมัน

หลังจากเมขลาพยายามศึกษาโจรลักพาตัว เธอรู้สึกนายคนนี้อารมณ์ นิสัยคล้ายคลึง 6 ถึง 7 ส่วนกับลุงแสนตา และลุงชาล์ เธอรู้สึกบางสิ่งที่มีอิทธิพล แรงกดดันเหนือคนธรรมดา มีความเอาแต่ใจสูงแบบเดียวกับพวกผู้มีอำนาจ แต่ไม่ใช้อำนาจนั้นบีบบังคับเธอมากไป ดูสุภาพบุรุษด้วยซ้ำ ทุกครั้งที่เห็นเธอถกผ้าถุงสูงจนเห็นน่องขาวก็จะหันหน้าไปอีกด้าน พร้อมสีหน้าที่แดงเรือขึ้น อีกวันจะหากางเกงขาสามส่วนมาให้เธอใส่เพื่อไม่ให้เธอต้องลำบาก บางครั้งผู้ชายคนนี้ก็นั่งมองเธอแล้วเหม่อลอยเหมือนมองเธอผ่านไปยังใครอยู่

คืนนี้เธอเข้ามานั่งอ่านหนังสือให้ฉันฟัง ช่วยเลือกเล่มที่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงยุคสมัยการปกครองจากชั้นหนังสือมาด้วยนั่นก็เป็นความชอบแบบคนแก่ที่เธอต้องรับใช้อีกงาน มีแต่คนแก่ที่ชอบให้คนอ่านหนังสือให้ฟังแล้วนั่งเอนตัวหลับตา แต่ก็นะเมื่อชิน เธอก็รู้สึกสนุกกับมัน บางเรื่องที่ไม่เคยอ่านเรียนในหนังสือก็ดูเหมือนอยู่ในหนังสือที่นายท่านมี นายท่านมักมีหนังสือแปลกๆมากมาย เหมือนที่บ้านลุงแสนตากับลุงชาล์

นายท่านอายุยังดูหนุ่มแน่นแต่มีหนังสือราวกับอยู่มาทุกสมัยอย่างไรอย่างนั้นรามสูรได้ยินที่หญิงสาวถามก็ยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย

หนังสือช่วยให้ตามยุคที่เปลี่ยนผ่านอย่างรวดเร็วทัน สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็น ฉันอายุมากกว่าที่เธอเห็น ดังนั้น แม่หนูน้อย...ผู้ใหญ่พูดอะไรจงฟัง

เมื่อคนเราพยายามเรียนรู้อีกคน เรามักจะเข้ากันได้ดีขึ้น เปิดใจให้กันมากขึ้น แต่ก็แปลกเหลือเกินคนสองคนที่หันหน้าเข้าหากันเพียงห้าวันจะทำให้รู้สึกคุ้นเคยกันราวกับเหมือนเคยอยู่ร่วมกันตลอดชีวิตเชียวหรือ ตอนนี้เมขลารู้สึกราวกับคุ้นเคยชายตรงหน้ามาทั้งชีวิต


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น