ดวงใจรามสูร

ตอนที่ 12 : จูบหรือเสียบ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ส.ค. 59

เมื่อพระพิรุณขึ้นฝั่งกับเมขลา สายตาทุกคู่จับจ้องคนแปลกหน้าที่มาพร้อมเครื่องบรรณาการของเจ้าของเกาะ พระพิรุณโปรยยิ้มให้สาวๆที่แอบเมียงมอง เมขลาอยากถีบผู้ชายคนข้างๆตกน้ำเสียเหลือเกิน เธอเดินลิ่วๆทิ้งชายหนุ่มให้อยู่ไกลๆ แต่เหมือนชายหนุ่มจะรู้ทันความคิดของหญิงสาวเขาจึงคว้าข้อมือหญิงสาวหมับแน่นเป็นตุ๊กแกเดินจูงหญิงสาวเดินเล่นบนเกาะอย่างไม่เกรงใจเจ้าของข้อมือ

เอ่อ...เมขเดินเองได้ไม่ต้องจูงมือก็ได้ค่ะ

ผมกลัวหลงเมขลากรอกตาขึ้นฟ้า กลัวหลงทาง คิดได้! เธอไม่เชื่อขี้ปาก

จูงก็ได้แต่ช่วยเลิกใช้นิ้วมือลูบผิวเมขได้ไหมคะ ขยะแขยงคำพูดตรงไปตรงมาของหญิงสาวทำให้พระพิรุณหัวเราะ

ขอโทษทีเคยมือ...อยู่ชายหนุ่มเลิกกริยาเจ้าชู้ใส่เมขลากะทันหัน เมขลาเงยหน้ามองชายหนุ่ม เธอรู้สึกมีบางอย่างไปสะกิดให้ชายหนุ่มหยุด ที่แน่ๆไม่ใช่คำพูดห้ามของเธอแน่ หน้าหนาด้านอย่างหนังช้างของเขาไม่มีทางสะเทือน

เกิดอะไรขึ้นคะเมขลามองหน้าพระพิรุณที่หลับตาพร้อมทำจมูกฟุดฟิดสูดอากาศรอบตัว

กลองฟ้าลั่น

หา?”

มีคนแถวนี้มีกลิ่นมันติดตัว

ขอถามอะไรนะคะ คุณเป็นสุนัขตำรวจหรือคะคนอะไรจมูกดีเกิน

...

เมขลาพาพระพิรุณเดินไปใกล้คนที่มีกลิ่นตามที่พระพิรุณบอก

อ้าว สวัสดีครับคุณหนูชายชรายิ้มทักทายเมขลา

สวัสดีค่ะลุงบุญ เมขมารบกวนการคุยของคุณลุงหรือเปล่าคะเมขลามองไปรอบๆตัวลุงบุญ มี 2 คน ดูยังหนุ่มหน้าตาไม่เหมือนคนบนเกาะ

ไม่หรอกครับคุณหนู นี่หลานกับลูกชายผม ชัยกับชาติลุงบุญแนะนำสองหนุ่มให้เมขลารู้จัก

สวัสดีค่ะเมขลายกมือไหว้สองหนุ่มที่ดูแล้วอายุน่าจะมากกว่าเธอ

สองชายหนุ่มรับไหว้แต่ไม่ได้มองสนใจเธอมากนัก ทั้งคู่เมียงมองพระพิรุณที่มากับเธอเสียมากกว่า เมขลาลอบสังเกตทั้งคู่ ก่อนจะชวนคุย

คุณชัยกับคุณชาติไปซื้อรองเท้าที่ไหนมาคะนี่ ผ้าใบรุ่นนี้ของ limited ไม่ใช่หรือคะเมื่อเมขลาชมรองเท้าของชายหนุ่ม ทั้งคู่ก็ยิ้มอย่างเป็นมิตรให้

น้องตาถึงนะครับ รองเท้าคู่นี้พวกพี่ต้องไปแย่งประมูลมา มีเพียงไม่กี่ร้อยคู่

ใช่ครับ นี่พี่ยังซื้อมาให้พ่อใส่คู่หนึ่งเลย แต่พ่อนะซินานๆจะเอาออกมาใส่ทีลุงบุญหัวเราะแห้งๆ

แหมก็ของมันแพงลุงก็กลัวมันเลอะ พอ พอ พวกแกไปทำงานไป เดี๋ยวพ่อจะพาคุณหนูไปเดินเล่น

ไม่เป็นไรค่ะลุงบุญ เมขมากับคุณเรนเพื่อนนายท่าน นายท่านสั่งให้เมขพาคุณเรนไปรับรองไม่รบกวนลุงดีกว่าพระพิรุณที่ถูกเอาชื่อมาอ้างเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะรับลูกคู่คว้ามือสาวน้อยเดินจูงจากไป

ชื่อผมราคาไม่ถูกนะครับ น้องเมขจ่ายไหว?”

ราคาสูงแค่ไหนให้ลงใบเสร็จนายท่านได้เลยค่ะเมขลาไม่ตกหลุมกวนอารมณ์ของชายหนุ่ม พระพิรุณหัวเราะกับคำตอบของเมขลาจนไหล่ไหว

โอยปวดท้อง ไม่เคยเจอผู้หญิงที่ไหนมันเผ็ดได้ขนาดนี้เลย รามสูรถ้านายไม่เอาจริง ฉันขอแล้วกัน พระพิรุณรู้สึกอยู่กับแม่เมขลาคนนี้มันเหลือเกิน

ตกลงเจออะไรละ?” พระพิรุณเลิกกวนหญิงสาว

ไม่คนใดคนหนึ่งในสามคนนั้นคือคนทรยศ หรือทั้งหมดเลยก็ไม่รู้เมขลาสงสัยลูกและหลาน รวมถึงลุงบุญ รองเท้าผ้าใบเหมือนรอยเท้าในถ้ำ

สองคนเท้าเบอร์ 9 และ 7 เป็นไปได้ยังไง? ลุงบุญกับลูกเบอร์7? เอ หลานแกเบอร์ 9” เมขลาเดินเหมอสมอคิดวนไปวนมากับไซด์รองเท้า

ผมก็เบอร์ 9 สนใจไหมเมขลาหยิกต้นแขนชายหนุ่ม

สนใจข้อมูลที่คุณเรนเก็บได้มากกว่าเธอสงสัยว่าชายหนุ่มน่าจะมีข้อมูลบางอย่างที่เธอไม่รู้ เธอสังเกตตาลุกวาวยามชายหนุ่มมองลุงบุญ

ฉลาด หนึ่งในสองนั่นทรยศแน่ แต่อีกตัวคือตัวก่อปัญหาที่ผมตามหาพระพิรุณได้กลิ่นกลองฟ้าลั่นบางๆจากหนึ่งในสามคน ต้องมีใครเคยติดต่อกับกลองบ้านั่น ไม่ก็เจ้ากลองเปรตนั่นกลบกลิ่นตัวเองดีจนเขาดมไม่ออก ถ้าเป็นข้อหลังก็น่ากลัว เพราะเจ้ากลองบ้าแสดงละครเก่ง เห็นหน้าเขาแล้วไม่แสดงอาการพิรุธ

ในเมื่อเรามีคู่คดีกลุ่มเดียวกัน...ทำไมเราไม่มาร่วมมือกัน ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์เมขลายิ้มยิงฟันขาว ถึงจะเหม็นขี้หน้าหล่อๆของเขา แต่เพื่อประโยชน์ของเธอ ทุกอย่างสามารถมองข้ามได้

งกเหลือเกินนะ ไม่ยอมเสียผลประโยชน์แต่น้อยพระพิรุณใช้มือโยกหัวหญิงสาวเล่นอย่างเอ็นดู

ขอ แก้ไขสรรพนามชาละวัน จากลุงชาล์เป็นอาชาล์นะคะ ชาละวันเป็นน้องเขยของพ่อเมขลา ถึงแม้ชาละวันจะอายุเลยๆร้อยปีแล้วก็เถอะนะ หาอ่านชาละวันได้ในเวป MEB เรื่องยอดรักชาละวัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น