ดวงใจรามสูร

ตอนที่ 1 : เมขลาล่อแก้ว 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 พ.ค. 59

 

บัดนั้น

จึ่งรามสูรยักษา

ครั้งแสงแก้วแวววับจับตา

อสุรากริ้วโกรธคือไฟ

เหม่เหม่เมขลานารี

กูจะล้างชีวีเสียให้ได้

กวัดแกว่งขวานเพชรดั่งเปลวไฟ

ก็ขว้างไปด้วยกำลังฤทธิ์ฯ

มิได้ต้องกายกัลยา

ยักษาเดือดดาลทะยานจิต

โลดไล่พัลวันกระชั้นชิด

ตามติดขว้าไขว่เยาวมาลย์ฯ

ฮือ ฮือเสียงเด็กน้อยร้องไห้จ้าจากการสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย

โอ๋ โอ๋ เมขลาแม่อยู่ตรงนี้มารดาเด็กน้อยอุ้มเด็กน้อยมาวางบนตักพร้อมตบหลังปลอบใจลูกเบาๆ

มียักษ์ไล่หนู ฮือ ฮือมารดาเด็กน้อยก้มหอมแก้มลูกสาวก่อนเอ่ยคำปลอบข้างหู

ลูกสาวของแม่คนเก่ง ไม่ร้องนะคะ

มารดาเมขลากลุ้มใจกับปัญหาฝันร้ายซ้ำซากของลูกสาวเหลือเกิน

เมขลาเกิดพร้อมวันฟ้าฝนคะนอง เธอยังจำเหตุการณ์ในวันนั้นได้ดี คุณไกรพาเธอฝ่าฝนตกขับรถพาเธอไปโรงพยาบาล ฝนที่ตกหนักทำให้รถบรรทุกคันข้างหน้าไถลเข้ามา วันนั้นเธอและสามีนึกว่าจะตายพร้อมกันทั้งครอบครัวเสียแล้ว แต่ก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้น สายฟ้าจากไหนไม่รู้เดิมควรฟาดผ่าลงรถของเธอไหม้ตายทั้งคัน แต่เพราะรถบรรทุกไถลเข้ามาก่อนจึงโดนฟ้าผ่าไหม้แทนไป พวกเธอรอดตายทั้งคันอย่างเหลือเชื่อ

โอ๋ เมขลาคนเก่งเหมือนคุณพ่อ หนูเป็นลูกคุณพ่อหนูเก่งเหมือนคุณพ่อ ไม่ร้องนะคะ

คุณไกรปกติเป็นเจ้าของโรงงานทำกระเป๋าหนังจระเข้ งานพิเศษคือไปเป็นที่ปรึกษาพิเศษให้หน่วยปฏิบัติการพิเศษ หากเป็นหน่วยธรรมดาก็ไม่น่ากลุ้มใจนัก แต่หน่วยที่สามีเธอไปสังกัดน่ากลุ้มกว่านั้น เป็นหน่วยพิเศษที่รวมตัวสำหรับคนบ้า! ไม่ผิด พวกแปลก บ้า กล้า ไม่กลัวตายถูกจับไปรวมในหน่วยนี้หมด เธอเคยพบเพื่อนร่วมงานสามีอยู่หลายครั้ง ครั้งแรกคือตอนเมขลาเกิด เพื่อนสามีเธอคนหนึ่งเข้ามามองลูกสาวตัวแดงๆของเธอที่กำลังนอนในเปล เขาหัวเราะเล็กน้อยก่อนพูดบางอย่าง

ตั้งชื่อเด็กหรืออย่างไกร

ยัง...มีอะไรหรือเปล่าชาละวัน

นังหนูนี่ให้ใช้ชื่อว่าเมขลา รับรองชีวิตมีรสชาติ ฟ้ามักเล่นตลกกับกรรมของคน

สรุปลูกสาวเธอก็เลยได้ชื่อนี้มา เพื่อนสามีคนนั้นพูดถึงเรื่องลูกสาวเธอไม่ผิด ชีวิตมีรสชาติจริง! ลูกสาวเธอมักสะดุ้งตื่นกลางดึก และมักหวาดกลัวอย่างหนักเมื่อฝนฟ้าตก นายแพทย์ภูโมกข์จิตแพทย์เจ้าของไข้ที่รักษาลูกสาวแนะนำให้ปล่อยวาง โรคนี้เป็นโรคกรรม กรรมอีกแล้ว ตกลงลูกสาวเธอเป็นอะไรกันแน่ แต่หลังจากนายแพทย์ภูโมกข์เริ่มทำการรักษา ลูกสาวเธอก็ดีขึ้น

ไหนลูกเล่าให้แม่ฟังซิจ๊ะ ยักษ์หน้าตาเป็นอย่างไรเธอใช้วิธีบำบัดตามที่คุณหมอท่านนั้นแนะนำยามเมขลาอาการกำเริบ

ฮึก ฮึก ถือขวานอันใหญ่มาก มีเขี้ยวด้วย

หน้าตาดุกว่าลุงนพไหมคะลุงนพคือผู้บังคับการหัวหน้าของไกรสามีเธอ ชอบทำหน้าดุตลอดเวลายกเว้นตอนภรรยาคนสวยอยู่ด้วย

ดุค่ะ แต่...ไม่เสียงดังเหมือนลุงนพ

หนูกลัวใครมากกว่ากันคะ

ลุงนพค่ะ!” เธอรู้ดีว่าลูกสาวเธอกลัวผู้บังคับการมากเพราะเขาชอบแอบขโมยตัวเมขลาไปปล่อยในสนามฝึกกับพวกหน่วยพิเศษรายอื่นราวกับอยากฝึกเมขลาให้เป็นหนึ่งในหน่วยด้วย

เห็นไหมลุงนพน่ากลัวกว่า ดังนั้นเมขลาไม่กลัวยักษ์นะคะ มา มา นอนกันดีกว่า พรุ่งนี้คุณพ่อก็กลับจากภารกิจพิเศษแล้วเมขลาพยักหน้าแล้วใช้มือปาดน้ำตาออกยอมให้มารดาพาเข้านอน

ปัง! เสียงปืนดังลั่นป่ารอยต่อประเทศเพื่อนบ้าน  กองทหารเถื่อนกลุ่มหนึ่งที่กำลังขนยาเสพติดเข้าแดนไทยยิงปืนใส่กองกำลังที่กำลังไล่ตามตน

เฮ้ย! ไอ้เมขอย่าวิ่งออกไปพันตำรวจโทชิงชัยหนึ่งในหน่วยพิเศษตะโกนห้ามหนึ่งในหน่วยตนที่วิ่งแยกออกไป

เสียงปืนหยุดลงพร้อมกับเสียงร้องที่ดัง

ปล่อยเมขมันไป ถ้าปืนแค่สามสี่กระบอกหยุดมันได้ก็ไม่ต้องพากลับไปคืนไกรมันพันตำรวจโทชาล์หรือชื่อจริงชาละวันตบไหล่เพื่อนร่วมทีม

แต่มันเป็นผู้หญิงนะชาละวัน!” ใช่ไอ้หนูเมขหรือเมขลาคือหญิงสาวที่มีอยู่น้อยในหน่วยพิเศษ ที่สำคัญเหนือสำคัญคือต้องพามันไปคืนพ่อแม่มันสภาพปกติด้วยนี่ซิ

ระงมที่ดังขึ้นแทน

นั่นไง เฮ้ยไอ้หนูอย่ากวาดไปหมด เหลือไว้ให้เฮียเก็บกวาดด้วยแน่นอนการเก็บกวาดของชาละวันคืออาหารให้อิ่มท้อง เรื่องอะไรจะยอมให้ถูกจัดการหมด

ชาละวัน* คือพญากุมภีร์แห่งพิจิตที่ตื่นมาจากการถูกหอกไกรทองแทง ตื่นมาปุ๊บก็มาพบรักกับสาวทายาทแห่งวิมาลากับไกรทอง และเพื่อให้สามารถกลมกลืนในยุคไฮเทคอย่างปัจจุบันได้ก็ได้เข้ามาทำงานในหน่วยพิเศษนี้

ชาละวันไม่รอให้เมขลาตอบ เขาพุ่งตามกลุ่มทหารที่แตกกระเจิงหนีวิ่งไปจากการบุกของเมขลาครั้งแรก ชิงชัยเดินเข้าไปช่วยเมขลามัดกลุ่มทหารเถื่อน

เมขลาวันนี้บ้าเลือดเหลือเกินนะเมขลาในชุดรัดรูปสีดำเก็บมีดอาวุธคู่กายเข้าซองเก็บ

ฝนกำลังจะมานะน้าชิงชัยเธอเหม่อมองไปท้องฟ้าใสไร้เมฆฝน ชิงชัยพยักหน้า

งั้นพวกเราควรรีบกลับก่อนฝนตกชิงชัยเชื่อลางสังหรณ์เรื่องฝนของแม่หนูนี่นัก เหมือนเมขลาจะสามารถรับรู้เค้าฝนก่อนผู้ใด และนังหนูจะคลุ้มคลั่งบ้าเลือดมากขึ้นเมื่อฝนลงเม็ด ราวกับสิ่งที่แสดงออกไปคือการคลายความเครียดของตนเอง หรือเรียกได้ว่าการอาละวาทนี้คือการบำบัดโรคกลัวฟ้าร้องฝนตกของตัวเธอเอง

ชาล์รีบจัดการ ฝนจะตกแล้วชิงชัยตะโกนเรียกเพื่อนที่หายเข้าไปในป่า

ชาละวันเดินออกมาจากป่าพร้อมทั้งซากพวกผู้ค้ายาที่ยังมีชีวิตเพียงแต่ชิ้นส่วนไม่ครบเช่นตอนก่อนหนีเข้าป่า

ลุงชาล์...อย่าบอกนะพวกนี้หนีลุงไปเจอจระเข้ยักษ์อีกแล้วชาละวันยักไหล่

เมขลาอดขนลุกไม่ได้ที่เห็นชิ้นส่วนขาดๆของพวกค้ายา ทุกครั้งที่ลุงชาล์เป็นคนจัดการมักมีจระเข้ยักษ์เข้ามาร่วมวงด้วยทุกครั้ง แต่เรื่องบางเรื่องไม่ควรรู้มากเกินไปใช่ไหม รู้แต่พอดีชีวิตมีสุขนี่คือสโลแกนของเธอ

กลับบ้านกันเถอะ ดูท่าฝนคงตกหนักชาละวันหันไปเห็นเส้นสายฟ้าเส้นใหญ่ผ่าลงยังพื้นปฐพี

ฝนตกไม่น่าหนักใจเท่าคนที่ลงมาพร้อมฝน เจ้ากรรมนายเวรของเมขลาในที่สุดก็มา ชาละวันตบไหล่เมขลาก่อนพากันเก็บรวบรวมผู้ค้ายามัดกลับไปรับโทษ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น