INFINITE #LeadNam : ผิดพลาด

ตอนที่ 1 : ความผิดพลาดก้าวแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    27 พ.ค. 57

 

ผิดพลาด

ความผิดพลาดก้าวแรก

 
 


 

ผมพลาด ... ไปมีอะไรกับคนอื่น

 

หลังได้ฟังคำบอกเล่าจากปากคนรักตั้งแต่เช้าตรู่  ซองกยูก็ทำได้แค่นั่งหน้าชาอยู่หลังพวงมาลัยรถยนต์ด้วยความรู้สึกราวกับโดนของแข็งกระแทกเข้ากลางหน้าผากจนสมองตื้อไปพักใหญ่

 

น ... นายว่าอะไรนะ เขาถามซ้ำด้วยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองจะฟังผิดไป

 

เมื่อคืนผมมีอะไรกับจินอุน อูฮยอนพูดทั้งที่หันหน้าออกนอกรถด้วยละอายแก่ใจเกินกว่าจะสบตาตรงๆกับอีกฝ่ายได้

 

“ …………….. ” เป็นชั่วขณะที่ซองกยูทำได้เพียงขยับปากขึ้นลงไล่งับอากาศ ไร้สุ้มเสียงเล็ดลอดจากริมฝีปากราวกับคนเป็นใบ้ ในสมองมีแต่ความสับสนเพราะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก

 

พอจำได้เลาๆว่าเจ้าของชื่อในประโยคของอีกฝ่ายเป็นคนๆเดียวกับเจ้าภาพงานปาร์ตี้ฉลองวันเกิดเมื่อคืนนี้

 

แต่ซองกยูจำไม่ได้ว่าตัวเองส่งอูฮยอนไปเป็นของขวัญวันเกิดให้เจ้านั่นตั้งแต่เมื่อไหร่

 

คิมซองกยูกับนัมอูฮยอนคบกันมานานกว่า 3 ปี ยังไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน ใช่ว่าพวกเขาไม่ต้องการ แต่อูฮยอนยังไม่พร้อม และซองกยูก็ยินดีที่จะให้เวลาร่างบางได้เตรียมใจ กับคนๆนี้ ต่อให้นานเท่าไหร่เขาก็รอได้เสมอ

 

...  แต่โดยไม่ได้คาดคิดจู่ๆ ความผิดพลาดก็โดดเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตรักของพวกเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว  ...

 

ทำไม ความโกรธที่พลุ่งพล่านในอกทำเอาซองกยูหลุดตะคอกใส่อีกฝ่าย จนต้องบีบฝ่ามือเข้ากับพวงมาลัยแน่นเพื่อระงับอารมณ์

 

ผมไม่ได้ตั้งใจ เมื่อคืนเราเมามากด้วยกันทั้งคู่ หลังจากคนอื่นกลับบ้านกันหมดแล้ว ... ในคอนโดเลยเหลือแค่พวกเรา ... อูฮยอนหยุดคำพูดลงเมื่อเห็นว่าอีกคนเบือนหน้าหนีไปในทิศตรงข้าม

 

“ ……………… ”

 

เราควรเลิกกันไหมครับ อูฮยอนถามออกไปอย่างคาดหวังว่าจะได้รับคำปฏิเสธ

 

ไม่หรอกไม่จำเป็น ซองกยูส่ายหน้าช้าๆ คงนานทีเดียวกว่าเขาจะทำใจให้ยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ได้

 

“ ……………… ” เมื่อสมประสงค์แล้วก็ไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มอีก ร่างบางทำเพียงแค่นั่งนิ่งอยู่บนเบาะด้านข้างคนขับ รอจนเสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น ก็เอนหลังพักร่างกายที่หนักอึ้งไว้กับพนักพิงอย่างอ่อนแรง

 

.......................................................

 

ซองกยูพาอูฮยอนกลับถึงหอพักในช่วงเช้าตรู่ของวันด้วยสภาพจิตใจหมองหม่น อีกคนดูอาการไม่ดีจนเขาต้องขอลางานให้เจ้าตัวรวมถึงตัวเองเพื่อมาดูแล

 

อูฮยอนเริ่มไข้ขึ้นสูงในเวลาถัดมา ซองกยูไม่แปลกใจ ครั้งแรกของการถูกล่วงล้ำย่อมหลงเหลือบาดแผลและอาการอักเสบเป็นธรรมดา แล้วยิ่งคู่กรณีมีขนาดร่างกายต่างกันถึงขนาดนั้น ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

 

ไม่สิ ต้องบอกว่า ไม่อยากพูดถึง จะถูกเสียกว่า

 

เขาช่วยเหลือได้แค่เพียงติดแผ่นเจลลดไข้ลงบนหน้าผาก แต่ไม่ได้เช็ดตัวให้เหมือนอย่างที่เคยเป็นมา เพราะขยาดเกินกว่าจะทำใจมองร่องรอยที่จินอุนทำเอาไว้บนตัวของอูฮยอนโดยไม่รู้สึกอะไรได้

 

ฮยอง .. ฮึกๆ ผมขอ โทษฮึก

 

ซองกยูปิดหูปิดปิดตาอย่างไม่ต้องการจะรู้เห็น ไม่อยากฟังคำแสดงความเสียใจจากอีกฝ่ายไปมากกว่านี้ รู้ดีอยู่แล้วว่าเป็นความผิดพลาด ไม่อยากได้รับคำขอโทษ เพราะยิ่งได้ยินก็ยิ่งแค้นใจ

 

ทั้งที่เป็นคนรัก แต่กลับไม่ใช่คนแรกที่ได้ครอบครอง

 

ได้แต่ตอกย้ำกับตัวเองอยู่หลายรอบว่าการให้โอกาสคนเป็นสิ่งดี แต่พอเอาเข้าจริง ซองกยูกลับไม่สามารถสลัดความยึดติดให้พ้นออกไปจากใจได้เลยแม้แต่น้อย

 

ร่างกายที่เคยบริสุทธิ์ผุดผ่องของนัมอูฮยอนที่เขาเฝ้าฟูมฟัก ทะนุถนอมและเอาใจใส่เป็นอย่างดีมาโดยตลอด บัดนี้ทั้งเนื้อตัวกลับเปรอะเปื้อนไปด้วยร่องรอยสัมผัสจากชายอื่น

 

ภาพอูฮยอนเคลื่อนไหวพร้อมส่งเสียงครวญครางอยู่ใต้ร่างของใครคนหนึ่งฉายชัดอยู่ในมโน เรือนร่างเปล่าเปลือยที่ถูกกอดรัด แก้มขาวๆที่โดนประทับรอยซ้ำแล้วซ้ำเล่า ริมฝีปากแดงที่ถูกฉกชิงรสหวานผ่านปลายลิ้นที่สอดแทรกเข้าหา ช่องทางเบื้องล่างที่โดนล่วงล้ำโดยผู้ชายอีกคน

 

จินตนาการกำลังทาบคมมีดลงกับลำคอ ก่อนบรรจงกรีดผ่านหลอดลม ให้ซองกยูคนเดิม ค่อยๆตายลงอย่างเลือดเย็น

 

ข... ขอโท ...

 

โดยไร้ซึ่งความยับยั้งชั่งใจ ซองกยูก็จัดการเอาผ้าขนหนูที่คิดจะเอาไว้ใช้เช็ดตัวอูฮยอนในตอนแรกมาอุดลงในโพรงปากของอีกฝ่ายจนไม่เหลือช่องว่างให้เสียงใดๆเล็ดลอดออกมาได้อีก

 

เท่านี้ก็ไม่ต้องทนฟังคำขอโทษจากอูฮยอนแล้ว

 

.

 

.

 

.

 

.

 

“ … ไม่ได้ทำไมฉันทำกับนายอย่างนี้ ซองกยูพูดพึมพำกับตัวเองพร้อมกับส่ายหน้าเหมือนคนบ้า ก่อนรีบดึงก้อนผ้าขนหนูออกจากปากคนที่ได้แต่นอนแน่นิ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรกับการกระทำอันไร้สติของเขาเลยสักนิด

 

ความรู้สึกผิดที่ฉาบไปทั่วทุกอณูจิตใต้สำนึกของอูฮยอนกำลังสั่งการให้คำขอโทษหลั่งไหลออกจากปากทั้งที่ไม่รู้สึกตัว ... ซองกยูเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าร่างบางก็แค่เพ้อไข้ และมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะปฏิบัติหยาบคายกับอีกฝ่ายแบบนี้

 

... ขอโทษ ... ยผมขอโทษ

 

คำขอโทษที่ฟังเท่าไหร่ก็ไม่ชินพรั่งพรูออกมาจากปากของอูฮยอนอย่างต่อเนื่อง มันไร้ประโยชน์อย่างถึงที่สุดสำหรับสถานการณ์ปัจจุบัน

 

สิ่งที่สูญไป ไม่อาจหวนกลับ ความรู้สึกที่เสียไป ไม่อาจเรียกคืน ความผิดที่อีกฝ่ายก่อจะไม่มีวันจางหายไปจากความทรงจำ

 

คำขอโทษ ที่ต่อให้ตะโกนจนคอแหบคอแห้งอย่างไรก็ไม่อาจล้างบาปได้

 

.......................................................

 

นัมอูฮยอนเป็นลูกคนเล็กของครอบครัวที่โดนเลี้ยงมาแบบตามใจ สร้างนิสัยเอาแต่ใจ ไม่ฟังใคร และไม่ยอมรับผิดให้เจ้าตัวโดยไม่เจตนา

 

โดยปกติคนอย่างอูฮยอนไม่เคยต้องขอโทษใคร ถ้าไม่จำเป็น

 

ครั้งหนึ่งอูฮยอนเคยทำแผ่นซีดีที่ซองกยูรักเท่าชีวิตหักออกเป็นสองท่อน แต่ก็สามารถทำให้ตัวเองหลุดพ้นจากความผิดได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ใช้หยาดน้ำตาวิงวอนให้อีกคนใจอ่อน

 

โดยไม่ต้องมีแม้คำขอโทษ

 

ร่างบางเคยโดดซ้อมครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่สนว่าใครสักคนในวงหรือผู้จัดการจะโวยวายใส่ เพียงเพราะเขามีร่างกายที่อ่อนแอและป่วยกระเสาะกระแสะอยู่เป็นกิจวัตร ที่แล้วมาก็มีป่วยจริงบ้าง ป่วยการเมืองบ้างคละเคล้ากันไปในแต่ละครั้งของการโดดร่ม

 

แต่ก็ไม่มีใครติดใจเอาความ

 

เพราะไม่เคยมีใครกล่าวโทษ จึงทำให้ไม่รู้ความผิดของตัวเอง ตลอดมาอูฮยอนถึงได้เอาแต่ทำเรื่องแย่ๆกับคนนี้คนนั้นไปทั่วด้วยความลำพองใจ

 

นัมอูฮยอนไม่เคยรู้สำนึก จนกระทั่งวันนี้

 

ผมพลาด ... ไปมีอะไรกับคนอื่น

 

ซองกยูชิงชังสถานการณ์นี้อย่างถึงที่สุด แฟนตัวเองโดนเปิดซิงโดยชายอื่น ใครกันจะรับได้ ถามผู้ชายทั้งโลกก็คงมีแค่ไม่กี่คนที่รู้สึกโอเคกับมัน

 

เสียดายที่ตัวเขาไม่ใช่หนึ่งในนั้น การได้ยินคำขอโทษพร่ำเพรื่อจากปากของคนรักไม่ใช่สิ่งที่ซองกยูต้องการ เขาออกจะฝืนใจที่ต้องฟังมันเสียด้วยซ้ำ

 

ยิ่งผนวกเข้ากับประโยคของคู่กรณีที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแล้ว ซองกยูก็ยิ่งรู้สึกว่าคำขอโทษจากปากอูฮยอนช่างไร้ค่าเสียยิ่งกว่าเศษธุลีดินเสียอีก

 

ใช้คำว่าพลาดไม่ได้ เพราะผมตั้งใจ จินอุนบอกด้วยน้ำเสียงยียวนอย่างมีเจตนาประกาศตนเป็นอริกับซองกยูตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เผชิญหน้ากันหลังจากเหตุการณ์นั้น

 

ทั้งๆที่รู้ว่าอูฮยอนกับฉันเป็นอะไรกันเนี่ยนะ ซองกยูเข่นเขี้ยวถาม เมื่อได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าจากคู่สนทนา เขาก็พุ่งหมัดแรกใส่คนตรงหน้าทันทีแบบไม่อยากให้รอนาน

 

คิดไม่ถึงจริงๆว่าคนอย่างจินอุนจะนิสัยสารเลว ผิดภาพลักษณ์ขนาดนี้

 

ถ้าคุณรับไม่ได้ หรือหมดรักในตัวอูฮยอนเพราะเรื่องเมื่อคืนนี้ ก็ขอโอกาสให้ผมได้ดูแลเขาต่อจากคุณเถอะ

 

และหมัดที่สองจากฝ่ายโจทย์อย่างซองกยูก็ตามไปติดๆ เพราะรับไม่ได้กับความหน้าด้านเกินทนของอีกคน

 

ทำเหมือนว่าเขาจะรักนายอย่างนั้นล่ะ ซองกยูกัดฟันกรอดอย่างพยายามระงับโทสะ

 

มันง่ายมากกับการที่จะทำให้อูฮยอนรักผม เพราะมันมีแนวโน้มสูงมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว

 

หุบปาก!! อย่ามาพูดพล่อยๆไปหน่อยเลย

 

คุณคงไม่รู้ล่ะสิว่าเซ็กส์ครั้งแรกกับผู้ชายด้วยกันน่ะ ถ้าไม่ใช่ว่ายินยอมกันทั้งสองฝ่าย มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำ แล้วก็รับประกันได้เลยว่าอูฮยอนไม่ได้โดนผมขืนใจ เพราะผมไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวขนาดนั้น จินอุนชักแม่น้ำทั้งห้ามาสนับสนุนความคิดของตัวเอง

 

แม้ไม่อยากคล้อยตาม แต่ซองกยูก็อดเห็นด้วยในบางข้อไม่ได้

 

เป็นไปได้มากทีเดียวที่ว่าอูฮยอนไม่ได้โดนขืนใจ เพราะเนื้อตัวของอีกฝ่ายไม่มีร่องรอยการต่อสู้หลงเหลืออยู่เลย ทั้งยังไม่มีอาการบาดเจ็บจากการฉีกขาดของช่องทางด้านหลังอย่างที่ผู้เสียหายจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศทั่วๆไปสมควรจะมีอีกด้วย

 

ไม่ว่าสาเหตุจะมาจากความมึนเมาจนเกิดอารมณ์พาไป หรืออาจจะโดนล่อหลอกโดยคนมากประสบการณ์กว่า หรือจะอะไรก็ตามแต่

 

แต่การ สมยอม กับคนที่ไม่ใช่คนรักของตัวเอง อีกนัยหนึ่งมันคือการ หักหลัง กันชัดๆ ทำไมซองกยูจะไม่รู้

 

หากไม่ใช่ ความผิดพลาด แต่กลับกลายเป็น ความตั้งใจ แล้วไฉนเลย นัมอูฮยอนยังจะคาดหวังให้คิมซองกยูยกโทษให้ตัวเองง่ายๆอีกอย่างนั้นหรือ?

 

ไม่มีทาง

 

ตราบใดที่อูฮยอนยังไม่ได้ชดใช้กรรมที่ตัวเองก่อเอาไว้อย่างสาสม ซองกยูจะไม่มีวันพอใจ

 

.......................................................

 

อูฮยอนสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่ามีใครบางคนกำลังคร่อมอยู่เหนือร่างของตัวเองด้วยท่าทีคุกคามอย่างหนัก ข้อมือที่ถูกตรึงแน่นด้วยฝ่ามือของอีกฝ่ายกับกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึก ทำให้รู้ว่าโอกาสเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ช่างริบหรี่ เพราะนอกจากด้านกำลังจะสู้ไม่ได้แล้ว ยังยากที่จะเจรจากันรู้เรื่องอีกด้วย

 

ซองกยูฮยอง อูฮยอนขานเรียกด้วยหวังเป็นอย่างยิ่งว่ามันจะเป็นการเรียกสติอีกฝ่ายไปในตัว 

 

ซองกยูเป็นพวกคอแข็งมากเสียจนร่างบางจำไม่ได้แล้วว่าเคยเห็นร่างสูงเมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ แต่ไม่ว่าครั้งไหนๆ อีกฝ่ายก็ไม่เคยดูน่าหวั่นเกรงเท่าครั้งนี้มาก่อน

 

ร่างสูงทาบริมฝีปากลงกับลำคอของคนที่นอนอยู่ใต้ร่างตนเองอย่างฉกฉวย ดูดเม้มย้ำๆซ้ำๆด้วยความหื่นกระหายและจาบจ้วง

 

ฮยอง อย่าทำแบบนี้ อูฮยอนร้องห้าม พร้อมกับพยายามต่อต้านการกระทำอันไม่ให้เกียรติของอีกฝ่ายอย่างสุดกำลัง

 

ซองกยูไม่ฟัง เขาใช้นิ้วเกี่ยวกระดุมเสื้อนอนของอูฮยอนให้หลุดออกจากกัน เผยให้เห็นเนินเนื้อขาวเนียนที่มีรอยประทับสีแดงเรื่อเปรอะเปื้อนไปทั่วบริเวณ

 

ร่องรอยแห่งบาปของนัมอูฮยอน

 

ถุย!!! ซองกยูถ่มน้ำลายรดร่องรอยขวางหูขวางตา ก่อนสบถถ้อยคำที่ทำเอาคนฟังถึงกับต้องนิ่วหน้าข่มอารมณ์เจ็บปวด

 

สกปรก

 

อูฮยอนเสียใจที่ได้ยิน แต่ไม่มีสิทธิ์คัดค้าน ร่างสูงพูดความจริง ตัวเขามีหน้าที่เพียงรับฟังและสะกดความรวดร้าวเอาไว้ให้ลึกสุดใจ เพราะรู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์ได้รับความเห็นใจจากอีกฝ่าย

 

ซองกยูกึ่งจูงกึ่งลากร่างที่อยู่ในอาการอ่อนเปลี้ยให้เดินไปตามทางที่เขากำหนด ระหว่างทางไม่มีไฟสักดวงที่เปิดเอาไว้ เนื่องจากสมาชิกที่เหลือรวมถึงผู้จัดการต่างก็เข้านอนกันหมดแล้ว

 

เข้าไป ซองกยูออกคำสั่งเมื่อถึงหน้าประตูห้องน้ำกลางของบ้าน

 

ย ... ฮยองจะให้ผมเข้าไปทำไม

 

ฉันจะเอาคราบสกปรกออกไปจากตัวนาย ซองกยูว่า ก่อนสอดส่ายสายตามองหาของที่ต้องการ เขายิ้มกริ่มเมื่อสะดุดตาเข้ากับขวดสีฟ้าขุ่นทรงสูงที่วางอยู่ตรงพื้นใต้อ่างล้างมือ

 

ขวดซึ่งบรรจุสารเคมีที่มีฤทธิ์กัดกร่อน ใช้ในการขจัดคราบสกปรก หรือที่ทั่วไปรู้จักกันในนาม น้ำยาล้างห้องน้ำ

 

อูฮยอนเปิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อรู้เท่าทันความคิดของซองกยู ร่างบางไหวตัวหลบเลี่ยง แต่หนีไปไหนไม่รอด เพราะอีกฝ่ายรู้ทันและใช้กำลังที่เหนือกว่าเข้าข่มร่างของเขาให้หงายตึงลงไปในอ่างอาบน้ำแทบจะทันที

 

นิ่งๆ ซองกยูส่งเสียงตวาดพลางกระชากเสื้อนอนตัวบางของอูฮยอนออกไปให้พ้นทาง เขาเปิดฝาก่อนเอนขวดให้ของเหลวสีใสไหลลงกระทบผิวเนื้อของอีกฝ่ายอย่างจงใจ

 

ร่างสูงเอื้อมคว้าฟองน้ำขัดผิวที่ถูกแขวนเอาไว้หลังบานประตู จัดการใช้มันละเลงขยี้ลงบนหน้าอกของร่างบางอย่างไม่คิดปราณีต่อความอ่อนนุ่มและบอบบางของผิวหนังเลยแม้แต่น้อย

 

ด้วยอานุภาพของน้ำยาล้างห้องน้ำที่แค่เททิ้งไว้ก็สามารถกัดเซาะคราบฝังแน่นบนพื้นให้สะอาดเอี่ยมได้ในพริบตา ประสาอะไรกับผิวหนังมนุษย์ ยิ่งรวมแรงขัดสีที่ซองกยูพยายามยัดเยียดให้ด้วยแล้วยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงสภาพของอูฮยอนหลังจากนี้

 

อึก ฮยองเกลียดผมขนาดไหน ถึงได้ทำกับผมขนาดนี้ อูฮยอนอุทธรณ์ถึงการปฏิบัติราวกับไม่เห็นเขาเป็นมนุษย์ในสายตาของร่างสูง

 

แล้วนายล่ะ เกลียดฉันขนาดไหนถึงได้ทำขนาดนั้น กับฉัน ซองกยูย้อนถามร่างบางด้วยประโยคแฝงนัยยะแห่งการตอกย้ำ  ‘ความผิดพลาด ของอีกฝ่ายเอาไว้อย่างเจ็บแสบ

 

ผมขอ … ”

 

รู้สึกผิดไปมันก็ไม่ช่วยอะไร นายต้องทำให้มันดีขึ้นด้วย ซองกยูสั่งสอน ตราบใดที่ร่างสูงยังไม่เห็นกับตาว่าคนผิดได้รับโทษทัณฑ์อย่างสาสม นั่นก็ยังไม่ถึงเวลาอันสมควรที่เขาจะอภัยให้อีกฝ่ายได้อย่างหมดใจเช่นกัน

 

ที่ฮยองกำลังทำอยู่ มันช่วยให้ฮยองรู้สึกดีขึ้นใช่ไหมฮะ

 

ถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ  

 

คำตอบของซองกยูทำเอาอูฮยอนหมดคำพูดและความตั้งใจที่จะต่อต้านในที่สุด ไม่ว่าจากนี้จะต้องพบเจอกับการกระทำรุนแรงป่าเถื่อน ไร้มนุษยธรรมจากร่างสูงอีกสักแค่ไหนก็ตาม เขาก็จะไม่ขัดขืนอีกต่อไปแล้ว

 

ขอเพียงได้รับโอกาสจากซองกยู ต่อให้ต้องเจ็บปวดแค่ไหน เขาก็ยินดี

 

อึก อูฮยอนทั้งแสบร้อนและระคายผิว แต่กลับพยายามกัดฟันสู้ทนกับความเจ็บปวด กล้ำกลืนความทรมานเอาไว้ด้วยการปล่อยเวลาให้ผ่านพ้นไปวินาทีต่อวินาที จนฟองในอ่างที่แต่เดิมมีสีขาวขุ่นเริ่มเจือสีแดงเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

 

ซองกยูไม่สนว่าผิวของอีกคนจะถลอกจนถึงขั้นมีเลือดออก เขายังคงมองเห็นแค่ความสกปรก พอๆกับอูฮยอนที่ปิดหูปิดตาแสร้งทำเป็นไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดของตัวเองเช่นกัน

 

พอได้แล้วครับฮยอง ในที่สุดอูฮยอนก็รั้งข้อมือของซองกยูเอาไว้เมื่อความอดทนของเขาหมดลง

 

ทนไม่ไหวแล้วเหรอ ร่างสูงถามเสียงเยาะ

 

ครับ ไม่ใช่ผม แต่เป็นมือฮยองต่างหากที่จะทนไม่ไหว ผิวฮยองแพ้ง่าย รีบล้างฟองออกก่อนที่น้ำยาจะกัดมือเถอะนะครับ วินาทีนี้อูฮยอนยอมให้ซองกยูทำได้ทุกอย่าง

 

ยกเว้น ทำร้ายตัวเอง

 

ซองกยูมองอีกฝ่ายที่พยายามใช้ฝักบัวล้างคราบฟองสีขาวที่ลามเกาะไปทั่วแขนของเขาออกให้อย่างทุลักทุเลด้วยอาการปวดลึกในอก

 

หักหลังกันแล้วมาทำดีด้วยทำไม ใครขอ?

 

หึ นายจะพูดดีได้ก็แค่ตอนนี้ล่ะ เพราะต่อจากนี้ฉันจะกักนายให้อยู่แค่ในกรงแคบๆและไม่ให้อิสระนายได้ออกไปทำเรื่องเสียๆหายๆที่ไหนอีก จำเอาไว้

 

ซองกยูบอกพร้อมกับเขวี้ยงฟองน้ำลงพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบอย่างฉุนเฉียว ไม่มีสายตาแห่งความห่วงใย ไม่มีคำปลอบใจส่งท้าย เขาหันหลังให้ร่างถลอกปอกเปิกชุ่มเลือดของอูฮยอนที่นอนแน่นิ่งหมดสภาพอยู่ในอ่างอาบน้ำด้วยความเย็นชา ก่อนจะสาวเท้าเดินจากมาทั้งอย่างนั้น

 

อูฮยอนไม่คิดโกรธเคืองซองกยูเลยสักนิด ร่างบางยินดีที่จะแบกรับความเจ็บปวดและทรมานทั้งหมดเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว หากมันจะช่วยเยียวยาความรู้สึกของอีกฝ่ายได้บ้าง แม้แค่เศษเสี้ยว เขาก็เต็มใจ

 

 

TBC



Talk:
สวัสดีคนอ่านค่ะ มีใครคิดถึงเรามั้ย (โอ้ ไม่มีสินะ 555555)
มีฟิคเรื่องใหม่มาเสิร์ฟอีกแล้ว เรื่องเก่าที่ยังไม่จบขอแปะโป้งเอาไว้ก่อนน้า แหะๆ
เรื่องนี้เนื้อหาหนักหน่อยนะคะ ไม่รู้คนอ่านๆแล้วจะเกลียดคนแต่งรึเปล่าที่ทรมานน้องนัมขนาดนั้น
แต่สาบานได้ว่าเราเมนนัมอูฮยอนจริงๆนะเออ

ชอบไม่ชอบยังไง คอมเมนท์ติชม โหวตกันได้ตามสะดวกเลยนะค้า 
แล้วจะมาใหม่ในเร็ววันค่ะ



 

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #25 Pakkhawan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 09:06
    โอ๊ะ ไม่นะ ถ้าฮยองจะมองความปิดบาปแค่เน้ ฆ้ากันไปเถ้อะ มันทรมานคนอ่าน งืออออ
    #25
    0
  2. #17 maesaaaa.infinite (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 19:39
    TT ซองกยูใจร้ายทำไมทำกับนัมเเบบนี้ล้ะTT ใจร้ายที่สุดเลยอ่าาา
    #17
    0
  3. #15 GW_INSPIRIT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 15:27
    โหหห เฮียใจร้ายมากกก ทำกับนัมมยังงี้ได้ไง
    อยากรู้จริงว่านัมสมยอมหรือเปล่าหรืออย่างไร
    เข้าใจความรู้สึกของเฮียว่าต้องเสียใจมากกก แต่ก็สงสารนัมอ่า เฮียรุนแนงไปแล้วว
    #15
    0
  4. #10 minamoza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 23:55
    อ๊ากกกกกกกกกก อิเพ่กยู!!!!!!ทำไมถึงต้องทำกับอูฮยอนเยี่ยงเน้!!!! ก็เข้าใจหรอกนะว่าแฟนโดนเปิดซิงโดยคนอื่น แถมไม่รู้ว่าสมยอมหรือเปล่าแต่ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยนี่ แต่คบกันมาตั้งหลายปีก็น่าจะรู้นิสัยกันดีแล้วยังไปฟังไอ่คนที่ทำให้แม่งปันหัวเล่นอีก โอ๊ยยยย จะบ้าตายกับพระเอกเรื่องนี้///จับเพ่กยูกรอกเป็ดโปรใส่ปาก//โดนเมนกยูกระทืบ แต่มันก็ไม่รู้จริงๆนั้นแหละว่าอูฮยอนยอมมันหรือเปล่า พี่กยูถึงได้หัวเสียขนาดนี้ ///แต่ไม่เป็นไรเค้าชอบแนวนี้ที่สู๊ดดดดด เมะจงทำร้ายเคะ กระทำชำราวเคะซ๊าาา//โดนไรต์ตบ ไรต์:เดี่ยวแกก็มาว่าเพ่กยูอีก ///ไรต์ค้าาาา~~~เค้าขอโทษที่มาเม้นช้า(มาก)ทั้งๆที่เค้าอ่านตอนออกใหม่ๆ แล้วเค้าก็คิดว่ามาเม้นแล้ว...แต่!!!....มาดูอีกที อ้าวยังไม่ได้เม้นนี่หว่าเค้าขอโทษ~~~TT
    #10
    0
  5. #7 n i n (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 06:30
    ฮอลลลลลลลลลลล  นี่แหละฟิคที่เราต้องการ! (?)
    พี่กยูนี่แอบจิตรึไงฟระ ถึงขนาดเอาน้ำยาล้างห้องน้ำมา.. เอ่อ
    ชอบฟิคแค้นๆมากนี่บอกเลย ซาดิสม์ดี หึๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    สงสารน้อง T^T น้ำตาจิไหลตามแล้ว #อินจัด

    #7
    0
  6. #6 Jang Woonui (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 12:23
    ทำมัยนัม ทำมัยถึงเป็นแบบนี้???? บอกเลยว่าเห็นใจกยูนะ คบกันมาตั้ง3ปีไม่เคยมีรัยด้วยให้เกียติมาตลอดเว แต่นัมดันไปมีรัยกับคนอื่นเพราะเมา แถมยังไม่ขัดขื่นอิกกกกก!!!! #แปะเลิกกับนัมมาคบกับเราเหอะ!!!! เกี่ยว?
    #6
    0
  7. #5 patty'inspirit (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 00:35
    ตาแปะ!!!!!!!!!!!!!! ทำงี้กะน้องนัมได้ไง ไอ่บ้า
    จินอุน คนเลวพูดจาใส่ไปน้องนัม จริงไม่จริงไม่รู้
    รู้แต่เราเข้าข้างน้องนัมสุดตัว แต่ ถ้าพี่กยูจะทำขนาดนี้นะ
    จินอุน มาเอาน้องนัมไปที พี่กยูโหดร้ายเกินไปแล้ว
    #5
    0
  8. #4 kitch-b (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 01:42
    สวัสดีค่ะ เราอยากร้องไห้ ;--; จะจบแฮปปี้จริงๆหรอคะ ไม่เชื่อได้ไหม 5555 โกธรขนาดไหนก็เถอะ เอาน้ำยาล้างห้องน้ำมาราดแบบนี้ก็เกินไปนะ สนับสนุนให้นามูไปหาจินอุน =_= ก็พี่กยูนิสัยไม่ดีนี่นา เรื่องเลยยิ่งแย่ไปใหญ่เลยทีนี้ ไม่แน่ใจว่านามูเต็มใจรึเปล่าด้วยแต่ดูจะรักพี่กยูมากอยู่นะ ความผิดนามูพี่กยูให้อภัยไม่ได้ แล้วที่พี่กยูมาเอาคืนกันแบบนี้เราว่ามันก็ให้อภัยไม่ได้เหมือนกัน เชียร์พี่กยูดีไหมคะ ไม่รู้ว่าจะมาทำร้ายนามูอีกเมื่อไหร่ นี่คือรักจริงๆหรอ งือออ เราอิน 55555 รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะคะะ
    #4
    0
  9. #2 mowaziye (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 20:25
    เป็นเรื่องที่เนื้อเรื่องหนักจริงๆ อ่านไปแล้วความรู้สึกมันอินตามอ่ะ บอกเลยว่าจุกตั้งแต่เริ่มต้นเลยล่ะ  ไม่รู้เรื่องจริงหรือเรื่องหลอก ถ้าเราเป็นพี่กยูเราก็รับไม่ได้นะ ถึงจะดูใจแคบแต่จะให้พูดว่าช่างมัน ไม่คิดอะไรหรอก มันก็คงดูหลอกลวงเกินไป ที่คบกันมาตั้งหลายปีมันเหมือนที่ทะนุถนอมมาไม่มีความหมายอะไรเลย T T แต่การเอาคืนของพี่กยูก็ดูรุนแรงไปนะค่ะ อ๊ากกกก เลือกไม่ถูกจะเข้าข้างใครดี ฮือออ

    #2
    0
  10. #1 Douglas'N (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 20:03
    แงร้ๆๆๆๆๆๆ

    ทำไมเป็นงี้ คือน้องนัมพลาดจริงๆหรืออะไร

    ถ้าเราเป็นพี่กยูก็คงเงิบนะ แบบ ..... พูดไม่ออกไรงี้

    แต่น้องก็พูดขอโทษๆๆๆแล้วรนี่นา งื้ออออ

    ทำไมจินอุนร้ายกาจ พูดจริงหรือเล่น จะปั่นหัวให้เค้าเลิกกันเหรอ

    พี่กยูต้องอย่าเชื่อสิ แง้ แล้วกลับมาทำร้ายน้องดาว

    เอาน้ำล้างห้องน้ำราดแล้วขัด คือ ใจร้ายมากกกก

    ฮืออออออ สงสารน้องดาว -.-
    #1
    0