[FIC EXO] REVENGE PLAN [KrisLay]

ตอนที่ 6 : [REVENGE PLAN] CHAPTER 5 : BECAUSE LOVE...?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 เม.ย. 56

CHAPTER 5 : BECAUSE LOVE…?  




 







 

 

                ร่างบางบนเตียงที่ยังนอนซมด้วยพิษไข้ขยับตัวเล็กน้อย  ก่อนจะเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นช้าๆ  ความร้อนระอุภายในร่างกายที่อุณหภูมิ ณ ตอนนี้คงใกล้จุดวิกฤตเข้าไปทุกที  การหายใจทางปากก็ช่วยคลายความร้อนลงได้บ้าง

 

                อี้ชิงพยายามพยุงตัวเองลงจากเตียง  แม้จะไม่สบายหนัก  เมื่อไม่มีใครคอยดูแลเหมือนเวลาอยู่กับพี่เสี่ยวลู่  ทางเดียวก็คือ เขาต้องดูแลตัวเอง

 

                พิษไข้ยังคงจู่โจมร่างบาง  แต่ก็ยังพอจะเดินไหวอยู่  คนเป็นไข้พาร่างมาถึงหน้าบานประตูห้องขังจนได้ มันเป็นอย่างนั้นในสายตาของเขา

 

                มือบางลองบิดลูกบิด ก่อนจะพบว่ามันไม่ได้ล็อค  อี้ชิงตัดสินใจเปิดมันออกเพื่อออกจากห้องไปยังสักที่ในเซฟเฮ้าท์นี่

 

                อี้ชิงกำลังตามหาสิ่งของบางอย่างที่จะทำให้อาการที่เป็นอยู่ตอนนี้ทุเลาลง  มันคือยาลดไข้

 

                ยาก็ต้องอยู่ในตู้ยา...

 

 

 

                เดินหาจนมาถึงชั้นล่างของตัวบ้าน  คลำหาสวิตซ์ไฟก่อนจะเปิดมันขึ้น แสงไปสว่างขึ้นทำให้เห็นตู้ยาสามัญประจำบ้านอยู่บนผนังใกล้ๆกับห้องครัว

 

                มือเรียวหยิบยาลดไข้แผงหนึ่งออกมา มือข้างที่เหลือใช้ยับร่างกายไว้ไม่ให้ล้มลง ก่อนจะกลับหลังหันเพื่อเดินขึ้นไปชั้นบน 

 

       ร่างบางก้าวเข้าไปในห้องขังห้องเดิม  แต่ก็ต้องชะงักลงเมื่อได้พบกับแผ่นหลังกว้างของคริสที่ยืนหันหลังให้อยู่หน้ากระจกใสที่เห็นไปถึงความมืดภายนอก


 

คุณ... มีอะไรรึป่าวครับ?ร่างบางเปล่งเสียงกล้าๆกลัวๆถามออกไป


 

หาเจอรึป่าว?


 

        ร่างสูงไม่ได้ตอบคำถามของอี้ชิง  แต่กลับถามย้อนมาแทน  แผ่นหลังกว้างยังคงหันหลังให้อี้ชิงอยู่เช่นเดิม

 

        ร่างบางไม่แน่ใจว่าที่ร่างสูงถามถึงอาการของเขานั้น  เป็นเพราะความเป็นห่วงหรือแค่... กลัวเขาจะตายไปเสียก่อนที่จะได้ใช้งาน

 
 

        “...ยานี่น่ะหรอ? เจอแล้วล่ะครับดูเหมือนว่าไข้จะส่งผลถึงเสียงของอี้ชิงด้วย เสียงที่เปล่งออกมาเพื่อตอบคำถามของคริสดูแหบแห้งไร้ชีวิตชีวา

 

        “เกิดจะสำออย ไม่สบายอะไรขึ้นมาตอนนี้ล่ะ!” ถ้อยคำเสียดสีความรู้สึกถูกพ่นออกมาจากปากของคริส

 

“…!!”

 

อย่าเพิ่งรีบตายไปซะล่ะ ฉันยังใช้นายได้ไม่เต็มที่เลย

 

        คริสหันหลังกลับมา ก่อนจะเดินเข้ามาประชิดตัวของร่างบางที่ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม  ร่างบางรู้สึกเหมือนจะยืนต่อไปไม่ไหวแล้ว


        ดูเหมือนอี้ชิงจะได้คำตอบแล้วล่ะ  ที่จู่ๆก็ถามถึงอาการ มันเป็นเพราะกลัวเขาจะตายก่อนได้ใช้งาน  คงคาดหวังความห่วงใยสักเศษเสี้ยวหนึ่งจากคุณคริสไม่ได้ แม้แต่ความเห็นใจยังคาดหวังไม่ได้เลยละมั้ง


คาดหวังหรอ...?

 

        จริงๆมันคาดหวังไม่ได้ตั้งแต่คุณคริสทำแบบนั้นกับเขาลงไปแล้วล่ะ  ความรู้สึกตอนนี้จะเรียกว่าเจ็บปวดได้รึป่าวนะ...

 

ผมยังต้องทำอะไรอีกหรอ...?

 

        ที่ถามออกไปแบบนั้นไม่ใช่เพราะอะไร  แต่กับสิ่งที่เขาเจอมามันหนักเกินไปสำหรับเขา  ยังไม่พออีกหรอ เขายังต้องเจอกับอะไรบ้างหลังจากนี้  เขาไม่รู้เลย แต่แค่พี่ชายของเขาไม่ต้องมาเจ็บด้วยก็พอแล้วล่ะ


หน้าที่ของเขาหลังจากนี้คือต้องทนแบกรับมันไว้ให้ได้สินะ...

 

อยู่เฉยๆก็พอ ที่เหลือฉันจะจัดการเอง

 

แค่ผมคนเดียวได้ไหม...?  ผมคนเดียวก็พอ...

 

นายเลือกไม่ได้หรอกนะ อี้ชิง...

 

...

 

ไม่ว่าทางไหน พี่ชายนายก็ต้องเจ็บอยู่ดี รวมทั้งมันด้วย

 

        ‘มันในความหมายของคุณคริสคงหมายถึงเซฮุน  เขาไม่รู้ว่าเซฮุนไปทำอะไรให้คุณคริสมาโกรธแค้น  แต่เรื่องนี้มันก็เกี่ยวพันถึงพี่ชายของเขาด้วย

 

เรื่องอะไรกันแน่ เขาคงต้องรู้ถึงสาเหตุนั้นให้ได้..!













 

@ คฤหาสน์ตระกูลจาง




 

        ร่างเพรียวบางของลู่ฮานปรากฎอยู่บนศาลาไม้ในสวนหลังบ้าน  ดวงตาคู่สวยเหม่อมองออกไปที่สวนดอกกุหลาบขาวที่เขาและอี้ชิงเคยช่วยกันดูแลทะนุถนอมมาเป็นอย่างดี




 

อี้ชิง...พี่จะตามหานายเจอได้ยังไงนะ




 

        ตอนนี้เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะต้องเริ่มตามหาอี้ชิงจากที่ไหน  เขาไม่รู้ว่าใครพาตัวน้องชายของเขาไป  ลู่ฮานเป็นห่วงอี้ชิงที่สุด  แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย  ทั้งๆที่เซฮุนให้เพื่อนที่เป็นตำรวจช่วยสืบแล้วแต่ก็ยังไม่มีข่าวของอี้ชิงเลย  เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนที่เป็นห่วง... แต่ทำอะไรไม่ได้  ก็เวลานี้เอง


 

 

เสี่ยวลู่... ฉันได้ข่าวว่านายมีน้องชายอีกคนนึงนี่ ...

ตอนนี้ไปอยู่ไหนซะแล้วล่ะ ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอกหรอ?


 
 

        หรือว่า... คนที่จับตัวอี้ชิงไปจะเป็นอู๋ อี้ฟาน  คำพูดและบทสนทนาเมื่อวานแว๊บเข้ามาในหัวของลู่ฮานอย่างไม่ได้ตั้งตัว  ต้องเป็นเขาแน่ๆ มันมีเหตุจูงใจที่ทำให้อู๋ฟานต้องจับตัวอี้ชิงไป อย่างเช่น...





 

บีบให้เขายอมแต่งงาน!!




 

 

        “เสี่ยวลู่ๆ...! มัวเหม่อคิดอะไรอยู่น่ะ ฉันเรียกนายนานแล้วนะเสียงหนึ่งปลุกลู่ฮานที่จมอยู่กับความคิดขึ้นมา


 

        “...เรื่องของอี้ชิงน่ะ เฮ้อ... เซฮุน ฉันเหนื่อยจังเลยลู่ฮานถอนหายใจออกมาอย่างรู้สึกเหนื่อยใจจริงๆ  เอนหัวพักลงบนลาดไหล่ของร่างสูงที่มานั่งข้างๆกันบนศาลาตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้


 

        “ตอนนี้เพื่อนของฉันกำลังสืบเรื่องของอี้ชิงอยู่นะ นายทำใจให้สบายเถอะ อย่าคิดมาก...เซฮุนพูดให้กำลังใจกับคนสำคัญของเขา เขาไม่รู้ว่านี่จะช่วยให้เสี่ยวลู่ของเขาสบายใจขึ้นไหม แต่เขาก็ยังอยากพูดมันออกไป เผื่อว่าร่างบางจะรับรู้ได้ถึงความห่วงใยของเขาบ้าง


 

 
 

เผื่อจะรับรู้ได้บ้าง... ว่าที่ทำไปทั้งหมด ก็เพราะรัก



 

 

ฉันจะพยายามนะ เพื่อนนายจะหาอี้ชิงเจอใช่ไหม...?


 

        “ใช่สิ มันต้องเป็นแบบนั้นแหละ หมอนั่นน่ะเก่งนะ เพราะงั้น... วางใจได้ รอยยิ้มบางๆถูกส่งให้ลู่ฮานที่มองหน้าเขาอย่างขอความมั่นใจ


 

        เซฮุนเป็นคนเงียบๆ ไม่บ่อยนักที่เขาจะยิ้มให้ใคร มีแต่คนที่ร่างสูงคิดว่าสำคัญเท่านั้นที่จะได้เห็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนของเขา เมื่อได้ให้รอยยิ้มที่นานๆทีจะได้เห็น จึงทำให้ลู่ฮานสบายใจขึ้นมาก



ว่าแต่... นายสงสัยใครเป็นพิเศษรึป่าว?



...



        ร่างบางหวนคิดถึงบทสนทนาของตนกับอู๋ฟานเมื่อวานขึ้นมา อู๋ อี้ฟานเป็นหนึ่งในคนที่น่าสงสัยที่สุด ซึ่งเขาไม่อาจมองข้ามคนๆนี้ได้



  “...อู๋ อี้ฟาน ฉันสงสัยเขา


         

          “ทำไมถึงสงสัยหมอนั่นล่ะ เพราะคำพูดเมื่อวานหรอ?


 

                  “…”

 

                  ร่างบางเพียงแค่พยักหน้าตอบ  ไม่ใช่แค่ลู่ฮานคนเดียวที่สงสัยอู๋ อี้ฟาน เขาเองก็เหมือนกัน  คำพูดแปลกๆเมื่อวานนั่นก็ดูน่าสงสัยพอแล้ว ยิ่งคิดถึงเหตุจูงใจแล้วล่ะก็... เขาคิดว่าคนที่พาตัวอี้ชิงไป ก็คือหมอนั่นแหละ

 

                  “เซฮุน...


                  หืม...? มีอะไรหรอ?

 

                  “...อีกไม่นาน  ฉันก็จะต้องกลับไปแต่งงานกับเขาแล้วนะน้ำเสียงเศร้าๆเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา  จนแทบจะไม่ได้ยิน หากแต่เซฮุนก็ยังตั้งใจฟังสิ่งที่ร่างบางกำลังจะพูดออกมา

 

                  ...เสี่ยวลู่ มันจะไม่มีวันนั้น ฉันไม่มีทางยอมให้นายกับเขาแน่!!” เขารู้ดีว่าเหลือเวลาอีกไม่มากสำหรับเขาและร่างบาง แต่ไม่ว่ายังไง เขาก็จะไม่ให้เสี่ยวลู่กับใครทั้งนั้น...!

 

                  “แต่จะทำยังไงล่ะ?? นายจะทำอะไรได้ ในเมื่อพ่อของฉันต้องการจะให้ฉันกับเขา

 

                  “ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่ยอม ถ้าถึงเวลานั้น ฉันจะพานายหนีไป ...หนีไปให้ไกลที่สุด!!”

 

                  “นายจะพาฉันหนีจากคนของตระกูลอู๋ได้งั้นหรอ? นายคิดว่านายเป็นใครกัน!”

 

        ร่างบางเงยหน้าขึ้นมาเมื่อร่างสูงพูดเหมือนว่าเรื่องทั้งหมดมันง่ายดายไปเสียหมด มันไม่ง่ายเลย ถ้าเขาหนีไป แล้วอี้ชิงล่ะ น้องชายของเขาจะเป็นยังไง...

 

        ลู่ฮานรู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ ตระกูลอู๋เป็นตระกูลที่มีอำนาจและกว้างขวางมากในประเทศนี้ ทุกอย่างมันยากไปหมด แค่คิดจะหนีเขายังนึกไม่ออกเลย ว่าจะรอดไปได้อย่างไร

 

        “เสี่ยวลู่... ที่นายรู้เกี่ยวกับฉัน มันยังไม่ใช่ทั้งหมดหรอกนะ

 

        “...?”      

 

        “ถ้าจะให้เทียบกันแล้ว ฉันกับเขาก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก...

 

        “ยังไง? อะไรที่ฉันไม่รู้เกี่ยวกับนาย

 

        “ตระกูลของฉันน่ะ ไม่ใช่มีเพียงธุรกิจเท่าที่นายเห็นแค่นี้  เสี่ยวลู่... ฉันน่ะไม่ใช่เด็กธรรมดาที่เป็นเพียงแค่รุ่นน้องของนายหรอกนะ

 

        ลู่ฮานกำลังสับสน เวลาหลายปีตั้งแต่เขารู้จักกับร่างสูงมา ยังมีเรื่องอะไรที่เขายังไม่รู้เกี่ยวกับเซฮุนอีก เซฮุนแบบที่เขาเห็นใช่สิ่งที่เป็นจริงแล้วหรือป่าว เขาไม่รู้เลย...

 

        ร่างบางได้แต่มองหน้าของรุ่นน้องด้วยความไม่เข้าใจ เขายังไม่รู้จักตัวตนของเซฮุนดีพอ  เขาจะไว้ใจคนๆนี้ได้มากเพียงใด  ทั้งๆที่ถามตัวเองแบบนั้น  แต่ลู่ฮานก็ยังรู้สึกได้ว่า เซฮุนคือคนที่เขาไว้ใจได้จริงๆ


















 

message from writer :
 

มาอัพอีก 50% แล้วนะค่ะ อัพฟิคตอนตีหนึ่งเนี่ยนะ ...ไรท์ไม่ได้ทิ้งเรื่องนี้นะ ไรท์สัญญากับตัวเองไว้แล้วล่ะ ว่าจะแต่งจนจบ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเริ่มทิ้งทางตัน ฮ่าๆๆ เริ่มนึกไม่ออกว่าจะแก้ปมที่ผูกขึ้นมายังไง

            แต่ต้องจบสิ!! ฟิคเรื่องนี้ต้องจบนะ ^^'

 

หายไปเป็นเดือน กลับมาได้แค่นี้เองหรอ ฮ่าๆๆ รีดหายไปหมดรึยัง?? (ไรท์ชอบซาวน์เสียงดู =''=)  คิดถึงเด็กดาวจัง คัมแบ็คสักทีเซ่!! ฮ่าๆๆ บ่นๆ
 

วันนี้วันดี(เมื่อวานมั่งเหอะ)เฮียอู่กลับคืนสู่อ้อมกอดลูกเมีย ฮ่าๆๆ หลังจากนางหายไปนาน เจ้าพ่อสนามบินจริงอะไรจริง ไปช่วยอี้ชิงเลี้ยงลูกเถอะ ฮ่าๆๆ 
 

เดือนนี้จะมาอัพให้อีกหนึ่งตอน จะทำได้มั้ยน้ะ ...ต้องได้สิ! (ไรท์บ้า คุยกับตัวเอง ฮ่าๆๆ)
 

Ps. นี่พล่ามอะไร? ยาวกว่าอีกห้าสิบเปอร์ที่แกลงอีกนะ =='
 

Ps. อีกรอบ ที่มีรีดถามว่าเพลงประกอบฟิคคือเพลงอะไรนะค่ะ
 

      มันคือเพลงนี้>>> Bad man - Juniel   มันเพราะใช่มั้ยล่ะๆ ไรท์ยังชอบเลย >.,<













:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

179 ความคิดเห็น

  1. #176 putita_wanida (@beetoban) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 10:24
    เซฮุนนายเป้นไครกันนะ????
    #176
    0
  2. #152 คนมันเรียล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 07:41
    ยาล่ะ อิตุ้ยพูดแรงงงงง

    โอเซ ถ้าลู่รู้นะ ........
    #152
    0
  3. #148 lay's kris (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2556 / 11:30
    สงสารอี้อ่ะ ป่วยแล้วยังต้องหายากินเองอีก

    พี่คริสใจร้ายยยยย
    #148
    0
  4. วันที่ 17 เมษายน 2556 / 19:19
    ดูท่าเเล้วเซฮุนก็มีเบื้องหลังเหมือนกันนะเนี่ย

    #136
    0
  5. #122 BangMin (@minbang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 23:10
    ฮุนนนนน แกปิดอะไรลู่อีกกก อยากรู้อ่าาไรท์
    สงสารม๊าอ่ะ เฮียไม่สนใจเลย ป่วยอยู่แท้ๆ
    สู้ๆนะไรท์
    FIGHTING
    사랑헤
    #122
    0
  6. #112 MANGZOG (@tanvalai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 10:37
    ดูทำพูดจา พูดให้มันดีๆหน่อยได้มั้ยละ
    ถนัดจริงนะ พูดทำร้ายจิตใจคนอื่นเนี่ย
    #112
    0
  7. #100 อาเล่ยของเฮียอู๋ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 03:27
    ไม่ว่าจะย้งไงอาอี้ต้องไม่รักอิเงิงบ้านั่นก่อนนะ ขอร้องล่ะ
    #100
    0
  8. #94 `KissLay° (@llllay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 11:28
    พี่คริสดันไปพูดทิ้งบ่มปริศนาให้พี่ลู่สงสัยนะ แต่พี่คริสก็น่าสงสัยที่สุดจริงๆ
    โอเซนี่นายจะพาพี่ลู่หนีหรอ เห้ย!!!!เยี่ยมไปเลยโอเซพาหนีไปเลย
    คือพี่คริสที่น่ากลัวแล้ว แต่โอเซนี่น่ากลัวกว่าอีก 
    #94
    0
  9. #93 pkl---- (@ploy9822) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 19:29
    แกมันบ้าไปแล้วเฮีย

    อาอี้อย่าเป็นไรน่ะ
    #93
    0
  10. #89 chanbaek FC. (@200594) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 17:22
    สงสารอี้มากๆเลยอ่า
    #89
    0
  11. #80 กูป่าวเคะ? (@keaw4114) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:22
    ใจร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยขนาดยายังไม่หาให้ม๊ากินเลยยงอนแล้ว
    #80
    0
  12. #74 คลชป. (@llllay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:35
    สงสารอาอี้ที่สุดของที่สุดแล้ว
    เฮียเลิกเถอะอย่าทำให้ใครต้องเสียใจกับการกระทำนี้เลย
    จะรอนะคะ จะอัพเมื่อไรเราก็รอ ขอแค่ไรท์อย่าทิ้งเรื่องนี้ก็พอ
    #74
    0
  13. #68 EXO M กิ่ง (@gingboom) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:43
    รอมาต่ออีก50เปอร์เซ็นต์น่ะ
    #68
    0
  14. #67 gingermagiciandoll (@narinnard) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:11
    อีเฮียใจร้าย
    #67
    0