[FIC/SF EXO Krisyeol,kaiun.lulay] SF series project

ตอนที่ 80 : [HEAVEN,PARADISE,ECSTACY,OR LOVE] :: krisyeol kaihun :: CH 25 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ส.ค. 56















25







                นี้เขากำลังรู้สึกอะไร และเป็นอะไร

 

 

 

 

 

                 “ชานยอล….คนดีของผม…..ชานยอลกำลังน้อยใจอยู่หรอครับ” ฝ่ายชายหนุ่ม ซึ่งเป็นมนุษย์นั้นไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ตนพูดสร้างความฉงนให้แก่ผู้ฟังมากแค่ไหน ร่างบางที่กำลังสะอื้นชะงักไป ดวงหน้าเงยจากอกกว้างที่ซุกซบ เอียงคอมองหน้าชายหนุ่มที่ตนรักยามฝ่ายนั้นพูดคำว่าน้อยใจ

 

 

 

 

 

                  เทวดาน้อยไม่เข้าใจสักนิดว่าคริสกำลังพูดอะไร หากเพราะความรู้สึกเศร้าเคล้าเจ็บปวดบางอย่างที่ยังคงปลุกเร้าให้เจ้าตัวกำมือเข้าที่เสื้อโค้ตของร่างสูงแน่น ก่อนจะนึกขึ้นได้แล้วเบนสายตาหันไปอีกทาง แต่เพราะการกระทำแบบนั้นของชานยอลนั้นแหละที่ทำให้คริสทึกทักเอาเองว่าชานยอลกำลังงอนแล้วก็น้อยใจอย่างที่ตนว่า

 

 

 

 

 

 

            ………………….

 

 

 

 

 

              คนที่โดนกอดยังคงนิ่งเงียบ แม้ในยามนี้ มนุษย์หนุ่มหน้าคมจะแอบอมยิ้มเจ้าเล่ห์  ก้มมองคนในอ้อมกอดไปยิ้มๆ ฝ่ายชานยอลไม่รู้ว่าคนที่ขี้ตู่อย่างคริสกำลังยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะเจ้าตัวได้แต่ถอนหายใจฟึดฟัด  ไม่ยอมหันไปมองหน้าคนรักเสียที

 

 

 

 

 

           “โธ่ ไม่เอาหน่าคนเก่ง อย่าน้อยใจไปเลยนะครับ  คริสไม่ได้สนใจคนอื่น ไม่ได้เห็นคนอื่นดีกว่าที่รักของคริสเลยจริงๆน้า  ไม่เอางอนใหญ่แล้ว”

 

 

 

          

 

                   เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นปนแววหยอกล้อ มือหนาเชยคางมนให้เชิดขึ้น ก่อนจะก้มลงไปจุมพิตแผ่วเบาที่ปากสีสด  ก่อนจะละออก และเอ่ยประโยคที่ฟังดูแสนจะรู้ทันในความเป็นชานยอลเอาเสียเหลือเกิน  จนดวงหน้าหวานนั้นเบ้เล็กน้อย

 

 

 

 

 

 

                  “หึ   ไม่…..ก็คริสเป็นอย่างนั้นจริงๆ สนใจคนอื่นมากกว่าชานยอลได้ยังไง” เสียงหวานพร้อมดวงหน้าแสนงอนของชานยอลนั้นช่างน่าเอ็นดูและน่าหมั่นเขี้ยวเสียเหลือเกินในสายตาชายหนุ่ม  ไหนจะตอนพูดที่เหมือนบ่นงุ้งงิ้งไม่เต็มปาก เรียกให้คนขี้หมั่นเขี้ยวแบบคริสต้องยกมือขึ้นบีบเบาๆเข้าที่จมูกรั้นนั้น ไม่วายเอ่ยล้อต่อท้าย

 

 

 

 

 

 

 

             “หืม? นี้ไม่เรียกที่รักแล้วหรอครับ? เมื่อกี้ยังเรียกคริสว่าที่รักอยู่เลย  เดี๋ยวนี้คริสไม่เป็นที่รักของชานยอลแล้วสิ” 

 

 

 

 

 

 

              “คริส! อย่ามาล้อนะฮะ  ชานยอลยังไม่หายโกรธเลยนะ” คนตัวเล็กแหวขึ้นเหมือนลูกแมว ถลึงตามองหน้าร่างสูงที่ตอนนี้กำลังยิ้มกว้างอย่างเปิดเผย  หน้าตาสุขสันต์แบบนั้นของคริสทำเอาชานยอลต้องทวงสิทธิเรียกร้องเจ้าตัวเองยังโกรธอยู่นะ และอีกอย่างเจ้าตัวเองสิที่ต้องเป็นคนพูดด้วยน้ำเสียงงอนแบบนั้น ไม่ใช่คริสเสียหน่อย 

 

 

 

 

 

 

          “อืม ก็รู้ไงครับคนดีว่ากำลังงอน กำลังน้อยใจ……อ่อ…..แบบที่ชานยอลเป็น แบบนี้เขาไม่เรียกโกรธหรอกนะ……เขาเรียกเอาแต่ใจ”

 

 

 

 

 

                  คงเพราะท่าทางน่าเอ็นดูและเสียงขู่ฟ่อของเมียคนสวยเลยเป็นเหตุให้ยังไม่วายแกล้ง โดยลืมสิ้นความอาย ทั้งๆที่รู้ว่านี้มันหน้าร้านของจงอิน ลูกค้าเดินกันขวักไขว่ มายืนงอนง้อกันตรงนี้  แต่จะว่าไปคนที่ไม่ค่อยจะมีความอายแบบคริสก็มองเห็นว่าความจริงการมาง้อเมียนอกสถานที่ก็เป็นการประกาศอวดศักดาความสวยของเมียรักและความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของดี 

 

 

 

 

 

 

               คริสไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเดี๋ยวนี้ตัวเขาเอง รู้ทันชานยอลมากขึ้นขนาดไหน แค่คนเล็กขยับปาก ขยับกายก็แทบจะรู้เลยในทันทีว่าร่างบางคิดจะทำอะไร จะเยื้องกายไปไหน เหมือนกับว่าเวลาที่อยู่ด้วยกันระหว่างคนทั้งสองแม้จะเป็นเพียงเวลาไม่นานกลับทำให้รู้สึกราวกับว่ารู้จักกันมาแรมปี  พบเจอกันมาก่อนหน้านี้  รู้ใจอีกฝ่ายราวกับว่าเป็นคนคนเดียวกันเสียอย่างนั้น

 

 

 

 

 

 

                  นับวันความคุ้นเคยที่คริสและชานยอลแบ่งปันให้แก่กันมันยิ่งทำให้ทั้งคู่รู้สึกว่าไม่สามารถจากกันไปไหนได้ ยิ่งใกล้ก็ยิ่งรัก ยิ่งได้สัมผัสก็ยิ่งหลงใหล ขอแค่อย่าให้มีอะไรต้องมาพรากเราสองคนจากกันเลย

 

 

 

 

 

                  แต่เสียงที่คุ้นเคยก็เรียกให้ร่างสูงหลุดจากภวังค์

 

 

 

 

 

                     “ไม่อ่ะ ชานยอลไม่เคยเอาแต่ใจ  ไม่รู้แหละ คริสไม่เคยเป็นแบบนี้   ชานยอลขอแค่นี้คริสก็ให้ไม่ได้  คริสกำลังทำชานยอลเจ็บตรงนี้มากๆเลย  คริสทำเหมือนกับว่า คริสไม่รักชานยอล” อือหือ คนอะไรน้อยใจได้น่ารักเว่อร์ ตัดพ้อขนาดนี้ยังจะเถียงเขาอีกว่าตัวเองไม่ได้งอน ไม่ได้น้อยใจ แล้วไอการกระทำที่เป็นอยู่นี้มันยังไง  นี้แทบจะเป็นครั้งแรกเลยด้วยซ้ำมั้งที่เขาเห็นชานยอลตัดพ้อและพูดจาแบบนี้  ปกตินี้แทบจะไม่เคยงอนเลย ชานยอลมักเป็นฝ่ายมาง้อเขาเองด้วยซ้ำ แต่นี้ทำไมจู่ๆถึงได้งอนง่ายแบบนี้  อันที่จริงเขาไม่ปฏิเศธหรอกนะว่าชอบมา ชอบโคตร โคตรชอบ เห็นปฏิกิริยาแบบนี้ทั้งหลงทั้งรักเลย 

 

 

 

 

 

                      ……………………..” ที่รักของผม ที่ผมไม่ตอบไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ผมกำลังอึ้งกับคำพูดของที่รักอยู่นะครับคนดี

 

 

 

 

 

                   “คริสอ่ะ……ทำไมไม่ตอบชานยอล ทำไมไม่พูดล่ะ  นั้นไง   ฮึก ฮือๆ จริงๆด้วย  ไม่รักเค้าแล้ว ไม่สนใจเค้าแล้ว  ฮือ ที่ผ่านมาโกหกเค้าใช่มั้ยล่ะ ตาบ้า คนบ้า   ถ้าสิ่งที่ชานยอลเป็นอยู่ตอนนี้มันเรียกว่าน้อยใจ แล้วคริสมาทำให้ชานยอลน้อยใจทำไม  ฮือ ฮือ ฮือ   ทำไมล่ะ ”

 

 

 

 

 

                พอเห็นว่าฝ่ายชายหนุ่มไม่ตอบโต้ไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบกลับมา กำปั้นเล็กก็ทุบอั๊กๆเข้าที่ไหล่บ้าง อกบ้าง ส่วนคนโดนทุบก็ยืนนิ่งเป็นหินผา  คนตัวเล็กบัดนี้ดวงหน้าแดงเห่อและเต็มไปด้วยหยาดน้ำ ดวงตากลมโตคู่สวยที่ใช้มองเขาอย่างหวานเยิ้มกำลังส่งสายตาตัดพ้อ  และเพราะเขายิ่งเงียบด้วยล่ะมั้งที่ทำให้คนที่ยิ่งขี้กังวลอยู่แล้วก็ยิ่งกังวลเข้าไปใหญ่ เสียใจจนตอนนี้น้ำตาไหลไม่หยุดแล้ว ถึงจะเปื้อนไปทั้งหน้าก็ไม่คิดจะเช็ดออก  ร่างบางนั้นสั่นไหวอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มที่พยายามรั้งร่างคนรักมากอด

 

 

 

 

 

                              ใครหน้าไหนมันจะมองก็ช่าง  กูจะง้อเมีย  เสือก !!!     หรือพวกมึงจะเอา?!!!!

 

 

 

 

 

               ตอนนี้สายตาคมคู่นี้ต่อให้ใช้มองใครก็ไม่เป็นมิตรทั้งนั้น ลูกค้ามากมายทั้งชายและหญิง  ซึ่งส่วนมากจะเป็นผู้ชายจับจ้องมาแต่ที่ร่างในอ้อมกอดเขา ทำท่าเหมือนอยากจะคว้าคนของเขาไปปลอบแทนเสียเหลือเกิน  แต่ก็เพราะสายตาขวางโลกแบบนั้นของร่างสูงที่มองจ้องตอบกลับไปก็ทำให้พวกนั้นคอหดไม่กล้าหือเข้าไปยุ่มย่ามทันที

 

 

 

 

 

 

                 คริสในตอนนี้กำลังทำให้เทวดาตัวน้อยที่แสนอ่อนต่อโลกกลัวว่าจะโดนทิ้ง กลัวว่าสุดท้ายคริสก็จะไม่ต่างอะไรจากมนุษย์ทุกๆคน กลัวว่าจริงๆแล้ว นี้สินะที่ท่านองค์เทพย้ำว่าอย่าลงมา นี้หรือคือสิ่งที่เทวดาที่เคยอวตารลงมาต้องพบเจอ 

 

 

 

 

 

 

               ไม่  ไม่เอา ชานยอลไม่ยอม  ชานยอลทนไม่ได้  แบบนี้มันเจ็บเกินไป

 

 

 

 

 

                 หมับ   ฟอด ฟอด ฟอด  ร่างสูงจู่ๆก็มาหอมมาจูบมากอดมาลูบราวกับจะปลอบให้หายเสียใจ  แต่พอเจ็บมากขนาดนี้มันก็ยากจะหายนะคริสไม่รู้หรอ 

 

 

 

 

                  คริสกำลังทำให้ชานยอลกลายเป็นคนเอาแต่ใจนะ รู้ตัวไหม? 

 

 

 

                   เอาแต่ใจ และเป็นแค่กับคริสคนเดียวด้วยนะ

 

 

 

 

 

 

                    แต่คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักของชานยอลไม่คิดแบบเดียวกับคนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

 

 

                    “ชู่ว ชู่ว  ไม่เอาคนเก่ง ไม่เอา  อย่าร้องสิครับ  ทำไมเดี๋ยวนี้ขี้น้อยใจจังครับ  หื้ม?  คริสรักชานยอลคนเดียวน้า  รักมากที่สุดเลย  อย่าร้องสิครับ  ไม่เอาน้า” เมื่อเห็นอาการงอนแบบนั้นของเมียรัก เขาอดไม่ได้หรอกที่จะปล่อยไว้เฉยๆ  แขนแกร่งรวบเอาร่างที่ขืนตัวเองออกจากการเกาะกุมไปกอดไว้แน่น จูบปลอบเข้าที่ข้างขมับอย่างเอาใจ พ่นคำบอกรักให้ร่างที่สั่นเหมือนลูกนกหยุดสะอื้น  และพอได้ยินคำบอกรักจากปากอิ่มของชายหนุ่มเท่านั้นแหละ ร่างบางที่สะอื้นไห้ก็คลายก้อนสะอื้น ซุกหน้าฝั่งลงกับไหล่ลาด แขนเรียวตวัดขึ้นกอดรัดร่างตรงหน้าไว้แน่น

 

 

 

 

             ไม่รู้ทำไม พอแค่ได้ยินคำว่า รัก ออกมาจากปากของคนที่รักมากที่สุดถึงได้ทำให้อยากจะหยุดร้องไห้ไปเสียอย่างนั้น  จู่ๆก็รู้สึกอุ่นใจ สบายใจ รู้ว่ายังไงคริสก็ไม่มีทางทิ้งกันไปไหน รู้ว่าพอได้ยินคำว่ารักแล้วก็จะสามารถมั่นใจได้ในทันทีว่าถ้าเป็นคริสพูดล่ะก็  ต่อให้ยังไงก็รู้ว่าคริสรัก  แค่นั้นก็พอแล้ว

 

 

 

 

 

 

            “อื้อ  รักเค้าจริงๆใช่ไหม? รักเค้าจริงๆนะ  ที่รัก…..รักเค้าจริงๆนะ?” ดวงหน้าหวานเงยขึ้นจากไหล่ที่ตนซุก เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่ส่งยิ้มให้ รอยยิ้มอบอุ่นนั้นเรียกให้ร่างบางต้องอ้อนเข้าให้  เรียกร่างสูงว่าที่รักอีกครั้ง และนั้นก็เรียกร้อยยิ้มจากคริสได้เป็นอย่างดี

 

 

 

 

 

          “อืม ครับ   รักที่สุดคนเดียวครับ   เมียใครน้า น่ารักที่สุดเลย” พูดไปก็กอดฟัดชานยอลไปด้วย ร่างเล็กหัวเราะร่ามีความสุข อาจจะเป็นเพราะส่วนสูงที่ต่างกัน ทำให้คนตัวบางพยายามเขย่งปลายเท้าขึ้นหอมเข้าที่แก้มกร้านละปลายคาง 

 

 

 

 

 

             ฟอด   ฟอด   ฟอด 

 

 

 

 

             ไม่วายเอ่ยขึ้นมาอย่างน่ารัก “ชื่นใจที่สุดเลย  แก้มคริสเป็นของชานยอลคนเดียวนะ”  เสียงนุ่มหวานเอ่ยแสดงความเป็นเจ้าของออกมาอย่างน่ารัก

 

 

 

           

 

              “ขี้น้อยใจที่สุดเลยนะเราเนี่ย  รักนะครับ  วันหลังคิดอะไรต้องบอกนะ รู้ไหม?”

 

 

 

 

 

             ปกติ คริสเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครมาพูดจาเหมือนเป็นเจ้าของกับเขา แต่น่าแปลก ชานยอลกลับเป็นกรณียกเว้น เพราะเวลาที่ได้ยินพูด เขาขอสาบานเลยว่าน่ารักมากๆ น่าฟัดที่สุด ที่สุดแห่งที่สุด เขายอมให้คนคนนี้คนเดียวจริงๆ ชานยอลทำให้เขากลายเป็นคนเอาแต่ใจ เรียกร้องไม่รู้จักหยุดหย่อน เพราะรู้ว่ายังไงชานยอลก็ให้เขาได้ทุกอย่าง ก็ชานยอล  เกิดมาเพื่อเขาล่ะสินะ

 

 

 

 

 

           “ก็คริสชอบทำให้ชานยอลคิดว่าคริสเป็นของคนอื่นทุกทีเลยหนิ  คริสสนใจจิตใจคนอื่นมากกว่า ชานยอลมีอะไรก็บอกคริสทุกอย่างตลอดนั้นแหละ  มีแต่คริสที่ไม่บอกเค้า  แถมยังทำให้หวง  ใจร้าย”คนขี้งอน  ขี้น้อยใจเอ่ยบ่นงุ้งงิ้งดูน่ารักเสียเหลือเกิน  คนตัวเล็กเอ่ยตัดพ้อทันทีที่เห็นแววตาอ่อนโยนนั้นของคริส  บางทีชานยอลก็เข้าใจคริสนะ  รู้ว่าชอบให้อ้อน รู้ว่าถ้าอ้อนแล้วจะใจอ่อนให้ชานยอล  รู้ว่าถ้าทำตัวน่ารักมักจะได้รางวัลจากคริสเสมอ

 

 

 

รางวัลของชานยอลไม่ใช่สิ่งของ

 

 

ไม่ใช่เงินทอง

 

 

แต่เป็นอะไรที่มีค่ามากกว่านั้น

 

 

นั้นก็คือความรักของคริสที่เพิ่มมากขึ้นและมากขึ้นทุกวัน 

 

 

ความรักที่คริสมีให้ชานยอลคนเดียวยังไงล่ะ

 

 

 

             “อื้อ  จะให้เป็นของชานยอลคนเดียวก็ต่อเมื่อ…..ชานยอลเรียกคริสว่าที่รักบ่อยๆ” คนเจ้าเล่ห์เอ่ยต่อรองคนรักที่เขารู้ว่ายังไงชานยอลก็ไม่มีทางขัดใจ 

 

 

 

 

 

 

         “โห อะไรกันฮะ   ที่แท้ก็ชอบให้เรียกว่าที่รัก  เชอะ ตาแก่ขี้เหงา  แบร่”






 

           สงสัยจะกลายเป็นท่าประจำไปเสียแล้วล่ะมั้งสำหรับชานยอล ที่มักจะมาแลบลิ้นแบร่และเอ่ยล้อเขาเป็นตาแก่  ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของชานยอลได้รับรอยยิ้มและฝ่ามืออุ่นที่ยีกลุ่มผมนิ่ม พร้อมกับมือที่บีบเบาๆเข้าที่จมูกรั้นอีกครั้ง ความจริง คำว่าตาแก่ของชานยอลที่มอบให้เขา มีคุณศัพท์ขยายความเป็นตาแก่มากมายไปหมด 

 

 

 

 

 

                  ไหนจะ ตาแก่หื่นกาม  ตาแก่ขี้บ่น ตาแก่ขี้งอน และก็มาตาแก่ขี้เหงา

 

 

 

 

               แต่เขาก็ยอมรับว่าเขาเป็นมนุษย์ที่ขี้เหงามากจริงๆ และตั้งแต่มีชานยอลเข้ามาก็รู้สึกว่าความเหงาที่เคยมีมันหายไป จะมีก็แต่กลัวว่าไอความเหงานี้จะโดนพรากไปมากกว่า

 

 

 

 

 

        “เป็นตาแก่ขี้เหงาที่มีแต่อีหนูคนเดียวนะ”  คำพูดของคริสได้รับรางวัลเป็นกอดพร้อมหอมและซุกอย่างไม่อายใคร คริสคิดว่าคู่ของเขาเป็นคู่ที่น่าอิจฉาที่สุดแล้ว ใครจะมากล้าแสดงความรักกันมากขนาดนี้ ไม่สิ ใครจะมาแสดงความรักกันได้ตลอดเวลาแบบพวกเขาสองคน

 

 

 

 

 

                 เทวดาน้อยไม่รู้ตัวหรอก ว่าความเป็นมนุษย์ของตัวเองมันเพิ่มขึ้นไปมากขนาดไหนแล้ว ทั้งรอยยิ้มทั้งเสียงหัวเราะนั้น  มีเฉพาะแต่มนุษย์เท่านั้นที่จะแสดงอารมณ์ตามทุกอย่างที่คิด มนุษย์มีหลายอารมณ์ ความรู้สึก และท่าทางมาก มากเกินไป เสียจนชานยอล เทวดาอวตาร แทบจะลืมไปเลยว่าอันที่จริงตัวเองเคยเป็นอะไรมาก่อน การได้มาเป็นมนุษย์นั้นมันทำให้ร่างเล็กๆนี้อิ่มเอมเปี่ยมสุขมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

 

 

 

 

 

             บางครั้งการเกิดเป็นมนุษย์ก็แสนจะเข้าใจยาก ทำไมถึงได้กลัวไปหมด แม้จะได้ยินคำว่ารักมาสักกี่สิบกี่ร้อยหน ก็ยังไม่สามารถสร้างความมั่นใจได้ อยากจะเรียกร้อง ขอให้อีกฝ่าย พูดซ้ำเรื่อยไปว่า รัก ว่าห่วงใย

 

 

 

 

              ความจริงแล้ว การที่เกิดมาเป็นมนุษย์ มันกำลังทำให้อ่อนแอหรือเปล่านะ

 

 

 

             “ถ้ามีหนูคนเดียว  คริสพาเค้ากลับบ้านเรากันนะ”  เพราะเห็นท่าทางที่เริ่มจะโอนอ่อนของคริสก็รู้ได้ทันทีว่าตอนนี้ถ้าอ้อนอะไรไปยังไงคริสก็ต้องทำให้อยู่แล้ว แต่ไอที่แย่นี้สิ  จู่ๆเสียงโทรศัพท์มันก็ดังขึ้นมาซะอย่างนั้น

 

 

 

 

 Rrrrrrrrr

 

 

 

 

 

               “ด….เดี๋ยว  แป็บนึงนะชานยอล”












.
............................











TALK :: นั้นไง! ตาแก่สร้างปัญหาอีกแล้ว  แล้วจะได้พาชานยอลกลับบ้านไหมคะคุณ?

5555 เค้ามาทิ้งระเบิดหรอตะเอง? คิดถึงทุกคนเลยยย ไม่รู้จะบอกแต่ละคนยังไงดี ความรู้สึกมันดีใจมาก ปลื้มปริ่ม


เอาเป็นว่าต่อไปนี้จะแนะนำตัวให้ทุกคนๆได้รู้จักแล้วนะคะ พี่มีชื่อว่า พริม อายุขึ้นเลขสองไปนานพอตัว เรียนอยู่มหาวิทยาลัยแถวท่าพระจันทร์ ภาคอินเตอร์(เลยเปิดปิดไม่เหมือนชาวบ้าน -_-") อยากรู้จักชื่อรีดเดอร์ทุกคนเลยนะคะที่เคยเมนชั่นยูสไป ต่อไปนี้เราจะได้เรียกกันด้วยชื่อเล่นเนอะ >< อิอิอิ คิดถึงทุกคนจังเลยคะ บอกไม่ถูก ไม่รู้สิ ดีใจที่เห็นว่ามีคนรักเรา ถึงไม่เคยเห็นหน้าก็มาให้กำลังใจ น่ารักมากๆๆๆๆๆๆ  อยากกอดทุกคนเลย


ปล พริมเปิดเรื่องใหม่ไปนะคะ ชื่อว่า "The truth of EXO" เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องลับๆในวงเอ็กโซที่อาจจะไม่มีใครเคยรู้ ถ้าอยากรู้ต้องไปช่วยกันติดตามนะคะ เชื่อว่าหลายๆคนน่าจะติดใจ 555 พริมเป็นคนลักกะปิดลักกะเปิด เวลาแต่งอะไรจะเหมือนเป็นคนละคน มันแล้วแต่อารมณ์คะ แต่ยังไงก็รักแฟนๆทุกๆคนอยู่ดี








ป๊าดดดดด เอ็กโซ๋ คัมแบค กรีดร้องบ้าคลั่งงงงงงงงงงงงงงงงง  ดีใจเว่อร์ หล่อลืมมมม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

550 ความคิดเห็น

  1. #513 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 13 กันยายน 2556 / 22:02
    อ๊ายยยยยยยย!!!!!!!! เจ้พริม หนูว่านะ ถ้าไม่ติดว่า อิสองตัวนี้มันยืนอยู่หน้าร้าน คงจะฟัดกันตั้งแต่ อิหยอยออดอ้อดตั้งแต่เรียกเฮียว่า ที่รัก ที่รัก แล้วหล่ะ
    #513
    0
  2. #467 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2556 / 21:27
    555 มัวแต่งอน ง้อกันอยู่ วันนี้น้องยอลจะได้กลับบ้านมั้ย คิคิ
    ปล.อยากบอกว่า the truth ก้อติดตามเหมือนกันนะคะ ทุกวันนี้ยังแอบสงสัย อพค. ไม่หาย เป็นโรคอะไรกันแน่ คิคิ
    #467
    0
  3. #408 mepanda55 (@mepanda55) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 16:43
    ตาแก่คริสผู้หื่นกาม(?)กับอิหนูชานยาลผู้น่ารัก
    กรี๊ดดดดดดด พี่คริสแกไม่มียางอายแล้วใช่ป๊ะ แกจะฟัดเมียหน้าผับเลยเรอะ
    ก็เข้าใจอ่ะนะว่าเมียแกสวยมากกกกกกกกกกกกก แต่แกก็ช่วยเกรงใจคนอื่นหน่อยได้ป่ะ อิจฉานะเนี่ยยยย
    ง้อเมียก็ยังไม่วายเจ้าเล่ห์นะ น้องยอลใสใสก็ตามแกไม่ทันเลย งื้ออออออ
    แต่ตอนสุดท้ายนี่มันอะไร ยังไง โถ่ เพิ่งง้อเมียสำเร็จนะ
    #408
    0
  4. #389 O L Y V É (@neple) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2556 / 00:24
    หมั่นไส้อิพี่คริสสสสสสส~ แหมมมมม จะง้อคนน้อยใจ ยังมีแอบยิ้มเจ้าเล่ห์นะ
    งื้อออออ แต่ง้อได้บับบบบ kddskvdicbsivjodkvsdkv มากอะ โอ๊ยยยยย
    จ้ะพ่อคนไม่มีความอาย แม๊ะ.. ภูมิในความงามของภรรยาละเกิลนะ คึคึ
    เข้าใจกันเหมือนตัวคนเดียวกัน แล้วใครจะมาพรากกกกกกกกก ไม่ยอมมมมม!!
    หยุ๊ดดดดดด เราไม่ยอมนะ ไม่ให้พรากนะ เตรียมขบวนประท้วงไว้รอเลยนะ  
    ชานยอลจะโกรธ จะงอน จะน้อยใจ หรือเอาแต่ใจก็น่ารักเสมอออออ #ไบแอสกันสุดๆ
    ไม่ไหวแล้ววววว ชานยอลทำไมเป็นคนที่ตัดพ้อ น้อยใจแฟนได้น่ารักขนาดนี้คะ
    ปกติมันต้องน่ารำคาญสุดๆไม่ใช่หรือไงกัน งื้อออออออ น่ารักจนอยากจับมาฟัดรัว ๆ
    ให้หายหมั่นเขี้ยว น่ารักแบบนี้คริสจะทิ้งได้ยังไงกัน ชานโยลลลลลล
    พอได้ยินคำว่าบอกรักนี่คลายสะอื้นเลยนะ งื้ออออ กลับมาเป็นเทวดาขี้อ้อนซะแล้ว
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด ชานยอลลลลล แก้มคริสเป็นของชานยอลคนเดียวนะ
    นี่ขอระเบิดตัวเองภายใน 5 วินาที >///////< โหยยยยยย ตาแก่อะ มีเล่นตัวต่อด้วยนะ
    เรียกที่รักบ่อยๆไม่เขินเหรอ แค่นี้เราก็เขินแทนจะตายแล้วน้าาาา งื้อออออ
    เทวดาตัวน้อยของเค้ากลายเป็นอิหนูขอตาแก่ไปซะแล้วอะ คึคึ 
    โหยยยย มีโทรศัพท์มาขัดขวางการอ้อนขอกลับบ้านของชานยอลซะงั้นนะ
    คริสกำลังหลงได้ที่เลย 

    แนะนำตัว ๆ ... โอลีฟค่ะ อายุน่าจะน้อยกว่าพี่พริมไม่กี่ปี ^_____^ 




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 พฤษภาคม 2556 / 00:25
    #389
    0
  5. #388 Krisyeol's Love (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2556 / 00:10
    ตาแก่หื่นกาม ตาแก่ขี้บ่น ตาแก่ขี้งอน ตาแก่ขี้เหงา

    ตาแก่คริสของอิหนูชานยอลคนเดียว >/////////////<

    ตาแก่คริสเจ้าเล่ห์จริงๆ น้องน้อยใจตัวเองอยู่นะ

    ยังจะเจ้าเล่ห์ให้น้องเรียกตัวเองว่า"ที่รัก"อีก

    เจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกินจริงๆ โดยเฉพาะกับเมียตัวเอง ชิชิ

    น้องยอลทำไมตัดพ้อตัวเองอย่างนั้น หาว่าพี่คริสไม่รัก

    แค่นี้พี่คริสก็รัก ก็หลงน้องยอลจนไม่เป็นอันทำอะไรแล้ว

    ไม่ต้องกลัวว่าตาแก่จะทิ้งนู๋นะลูก ไม่มีวันนั้นแน่นอน

    ชานยอลจะน่าร๊ากไปไหนเนี่ยยยยยยยยยยย ไม่ทนจริงๆนะ

    ทำจะพูดหรือจะทำอะไร ก็ดูน่าร๊าก น่าเอ็นดูไปเสียหมดเบย

    อยากได้มาอยู่ที่บ้าน #ดักฉุด 55555555555 #โดนตาแก่ถีบ

    ชอบที่น้องยอลเรียกพี่คริสว่า"ที่รัก"จัง มันฟินอ่าาาาาาาาาาาาา >"<

    พี่คริสพาน้องกลับบ้านเถอะ #พลีสสสสสสสสสสส



    #388
    0