[FIC/SF EXO Krisyeol,kaiun.lulay] SF series project

ตอนที่ 71 : [HEAVEN,PARADISE,ECSTACY,OR LOVE] :: krisyeol kaihun :: CH 18 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ส.ค. 56





ที่รักและดวงใจของไรท์เตอร์คะ!!!! แด่ Mepanda , Krisyeol , และ Krisyeol's love เอาไปปเลยสองตอนรวด!!!!!!!!












18










          “คริส….ไม่เอาสิ…..ชานยอลไม่ตอบ….ถ้าไม่ปล่อยไม่ตอบนะ” คนตัวเล็กเริ่มฝึกฝนรู้จักการต่อรอง ไม่ใช่ไม่ชอบสัมผัสแสนร้อนนั้นจากมือหนา หากแต่เพราะสัมผัสร้อนนั้นแหละที่ทำให้สัญชาตญาณบอกว่าต้องออกห่างก่อน  ตอนนี้เขายังไม่พร้อม ไม่ว่าจะเรื่องใดๆทั้งสิ้น 

 

 

 

 

 

                “อือ  ชานยอลไม่เอาสิครับ  คริสรักชานยอลนะ   อยากอยู่ใกล้ตลอดเลย  รัก….จนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว”ชานยอลพลักตัวคนที่ยังยื้อไม่ยอมปล่อยพยายามให้หลุดออกจากตัว  ทำไมเดี๋ยวคนที่ดื้อถึงกลายเป็นคริสไปได้นะ  ทีเมื่อก่อนคนที่ดื้อยังเป็นชานยอลอยู่เลย  ชานยอลไม่เข้าใจเสียเลยจริงๆว่าทำไมเวลาที่มนุษย์รักถึงไม่มีความปรารถนาที่จะอยู่ใกล้ชิดกันตลอดเวลา อยากแนบกายเข้าหาและโหยหากลิ่นอันคุ้นเคยของแต่ละฝ่ายมากมายขนาดนี้  

 

 

 

 

 

           ตอนแรกชานยอลคิดว่า  มันอาจเป็นเพราะมนุษย์คงเป็นสิ่งมีชีวิตขี้เหงาที่อยู่คนเดียวไม่ได้ หากแต่พอเป็นตัวชานยอลเอง เขาก็สัมผัสและรู้สึกได้ถึงความอยากชิดใกล้ในช่วงแรกที่เจอคริส  คงเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์  หากแต่ชานยอลสามารถระงับยับยั้งความปรารถนาที่อยากจะเข้าใกล้คริสได้เสมอ  ไม่เหมือนคริสตอนนี้ ที่ดูราวกับจะควบคุมตัวเองไม่ให้เข้าใกล้ชานยอลไม่ได้สักที

 

 

 

 

 

                 ร่างสูงทำราวกับว่า ระยะห่างระหว่างทั้งสองหดย่นเข้าหากันจนแทบไม่เหลือช่องว่างให้หายใจอีกแล้ว  ไม่ได้อึดอัด  แต่ก็ไม่ได้สัมผัสได้ถึงอิสรภาพบางอย่าง

 

 

 

 

 

          “ไม่….ชานยอลคิดว่าเมื่อก่อนชานยอลดื้อแล้ว  ทำไมเดี๋ยวนี้คริสถึงดื้อกว่าอีกล่ะ   บอกว่าไม่ก็ไม่เคยสนใจ  เอาแต่ใจตลอดเลย  อย่าให้เค้างอนแบบวันนั้นอีกนะ….คราวนี้เค้าไม่หายงอนจริงด้วย”  เทวดาในร่างมนุษย์เอ่ยบอกคนที่กอดตัวเองแน่นไม่ยอมปล่อย แม้เสียงจะไม่เบาหากแต่นั้นก็ทำให้คนฟังชะงักไป  ร่างสูงลืมตัวไปเสียสนิทว่าตัวเองเผลอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับร่างสวยๆตรงหน้า โดยที่ไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นเลยสักนิด  ไม่คิดเลยว่าคนคนนั้นจะรู้สึกอย่างไร เอาแต่ใจจนเคยตัว

 

 

 

 

         หรืออาจเป็นความเคยชินจากการใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงคนนั้น  ที่เพียงฝ่ายนั้นโดนปลุกเร้าสัมผัสจากเขาจะไร้ซึ่งคำว่าขัดขืน  ยอมทอดกายเปลือยเปล่าต่อหน้า ปรนเปรอความใคร่ให้กันและกันอย่างที่ใจต้องการ  หากชานยอลต่างกัน  ทำไมเขาถึงได้ลืมความบริสุทธ์นี้ของชานยอลไป

 

 

 

 

 

          นี้เขากำลังคิดจะทำลายสิ่งล้ำค่าที่สุดที่สวรรค์ส่งมาให้เขาอย่างนั้นหรอ

 

 

 

 

 

                เหมือนจะรู้สึกตัวขึ้นมา  ชายหนุ่มคลายอ้อมกอดหากก็ยังรั้งร่างเล็กนั้นไว้ใกล้ตัว  ก่อนจะพร่ำเอ่ยขอโทษ ขอโทษ และขอโทษที่ข้างหูนิ่มราวกับปลอบประโลมให้คลายกังวล  ไม่รู้ว่าจะใช้คำไหนมาอธิบายความรู้สึกผิดของตัวเอง  ที่เผลอพลั้งทำตัวดิบเถื่อนตามสัญชาตญาณ  ทำตามความลุ่มหลงที่มีต่อชานยอลโดยไม่คิดถึงความถูกต้องและระยะเวลา 

 

 

 

 

 

          “ขอโทษครับ  ขอโทษ คริสขอโทษ   เอาแต่ใจอีกแล้ว…..ทำร้ายชานยอลอีกแล้ว” เสียงทุ้มของคนสำนึกผิดยังพร่ำพูดอยู่ข้างๆหู  ชานยอลพยักหน้าระหว่างที่ฟังคนตัวโตสารภาพความรู้สึกผิดต่อเขา  ชานยอลให้อภัยและไม่ได้โกรธ  ไม่ได้โมโหและไม่ได้ไม่พอใจ

 

 

 

 

 

 

                หากแต่บางครั้ง ชานยอลก็อยากเข้าใจความรักให้มากกว่านี้  ก่อนที่จะถึงเวลานั้นที่คริสจะมอบความรักในอีกรูปแบบหนึ่งให้เขา  ไม่ได้อยากแค่ยอมมอบร่างกายให้แกผู้ชายคนนี้  จนกลายเป็นของที่รอวันว่าเมื่อไหร่คริสจะเบื่อและโยนทิ้งในที่สุด

                                           

 

 

 

 

                “คริสทำให้ชานยอลกลัว  กลัวมากๆ  จริงๆนะ” เสียงหวานเอ่ยอย่างหวาดกลัว เนื้อตัวสั่นกับความรู้สึกที่เรียกว่า กลัว ครั้งแรกในชีวิตที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์   และถ้าถามว่าชานยอลกลัวอะไรหน่ะหรอ? 

 

 

 

 

 

                ตอบได้ทันทีเลยว่า ชานยอลกลัวสิ่งที่เรียกว่าความไม่แน่นอน  กลัวการถูกทอดทิ้ง  กลัวความไม่มั่นคง กลัวว่าคนที่เคยรักจะกลับกลายเป็นรักภายในวันหนึ่ง  กลัวเหลือเกินว่าเวลาที่มีเพื่อคริสอาจจะหดสั้นลงกว่านี้   ไม่ใช่เพราะสวรรค์หรือองค์เทพที่พรากเราสองคนออกจากกัน  หากแต่เป็นตัวคริสเองต่างหากที่จะทำให้เวลาเหล่านั้นมันสั้นลง 

 

 

 

 

               คริสจะค่อยๆลืมเขา 

 

 

 

              คริสจะยังมีโลกของคริส

 

 

 

              คริสจะคิดว่าชานยอลใจง่าย และเป็นของตาย 

 

 

 

 

 

              คริสจะเพิกเฉยต่อชานยอล  เหือนที่ชานยอลเคยเห็นมนุษย์หลายๆคู่ปฏิบัติต่อกัน  ฝ่ายที่ช้ำมักจะเป็นฝ่ายที่อ่อนแอกว่าเสมอ  ถ้าเขายอมก็เท่าว่า คนที่จะเสียใจและทรมานมากที่สุดก็คือชานยอล 

 

 

 

 

 

 

                 “คริสขอโทษที่ทำให้ชานยอลกลัวนะครับ  คนดี  สัญญา ว่าจะไม่ทำอีก  สัญญา เชื่อใจคริสนะ” ชายหนุ่มที่เพิ่งสารภาพรักเอ่ยแผ่วข้างกกหู พร่ำพูดไปมาซ้ำๆว่า ขอโทษ ขอโทษ แขนแกร่งประคองร่างบอบบางนั้นไว้แน่น ลูบปลอบประโลมให้ความอบอุ่นทั้งกายและใจแก่ชานยอล  ร่างบางที่โดนกอดแบบนั้นก็โผซุกเข้าหาคนที่กอดปลอบตัวเองไว้แน่น  ก่อนจะเอ่ยเสียงหวานปนสั่นนั้น

 

 

 

 

                  “ไม่นะ  ไม่ได้กลัวแบบนั้น  ที่บอกว่ากลัว  ชานยอลกลัวความอ่อนแอ  กลัวว่าจะต้องห่างไกล  กลัวทุกอย่าง” สิ่งที่คริสเห็นหลังจากตนพูดประโยคนั้นจบ  ร่างสูงก็เห็นชานเลี่ยของเขาที่แก้ตัวเป็นพัลวัน  ก่อนจะเอ่ยตามความคิดออกมาจนหมดสิ้น  มีสักครั้งไหมที่อู๋ อี้ฟานคนนี้จะเห็นความเสแสร้งจากคนที่ชื่อชานยอล   

 

 

 

 

 

              คำตอบคือไม่ 

 

 

 

 

               ชานยอลจริงใจเสมอและซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเองมากเหลือเกิน  แขนแกร่งผละออกจากการรัดรึง ก่อนจะใช้มือหนาคว้าเข้าที่ไหล่เล็กแคบ จับให้ชานยอลหันมามองหน้าเขาตรงๆ  มองลึกเข้าไปในแววตาที่สั่นกลัว  จ้องมองคนหน้าหล่อตอบอย่างไม่อาจให้คำตอบต่อสิ่งใด หากแต่นั้นแหละ คือสิ่งที่คริสอู๋ อยากเห็นมากที่สุด 

 

 

 

 

 

                สิ่งที่เขาไม่เคยได้รับเลยแม้แต่ครั้งเดียวจากผู้หญิงคนนั้น ทุกครั้งแววตาสีนิลสวยที่ช้อนมองเขา ทุกครั้งที่เห็นภาพของเขาสะท้อนในแก้วตาใสนั้น  มันแปลก  ที่ทำให้เขารู้สึกว่าภาพในแก้วตานั้นสะท้อนแต่ภาพเขาแต่เพียงผู้เดียว  จนอดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยเพื่อปลอบใจ สร้างความสบายใจให้แก่ชานยอล

 

 

 

 

                  “ชานยอลครับ  เราสองคนไม่มีทางที่จะต้องห่างไกลกัน ไม่มีทางจากกันไปไหน  หรือถึงแม้ว่าจะห่างไกลแค่ไหนก็ตาม คนดีของคริส เชื่อคริสนะ  เชื่อคริสเหมือนที่ชานยอลทำให้คริสเชื่อ ว่าเราสองคนจะไม่มีทางพรากจากกัน  คริสรักชานยอล ……… คนที่เกิดมาเพียงเพื่อคริส  ชานยอลเป็นคนนั้น คนเดียวเท่านั้นเพื่อคริสเท่านั้นนะครับคนดี  เชื่อคริสนะ”

 

 

 

 

 

                 แปะ แปะ แปะ  เสียงของหยดน้ำใสจากดวงตากลมโต กำลังไหล หยดน้ำนั้นหยดลงบนพื้น

 

 

 

 

                “ฮึก ฮึก คระ…..คริส” เสียงสั่นเครือของนางฟ้าตัวน้อยของเขาที่กำลังมาพร้อมเสียงสะอื้น  ร่างเล็กที่ขดตัวเข้าหากัน ร่างนั้นทำราวกับว่าทั้งมือ แขนและขามันช่างเกะกะไปหมดไม่รู้จะเอาไปอยู่ที่ไหน 

 

 

 

 

 

                  ห้ามไม่ได้หากจะไม่ไห้หยดน้ำใสๆที่เอ่อล้นยามได้ยินคำพูดที่เปี่ยมไปด้วยความหมายนั้นของมนุษย์หนุ่มของเขา ดวงตากลมโตสดใสที่บัดนี้แดงก่ำไปด้วยรอบแห่งความปลื้มปิติ จู่ๆร่างกายที่สุดแสนจะเข้าใจยากนี้ก็ผลิตสิ่งที่เรียกว่าน้ำตาขึ้นมา ณ ตอนที่ร่างกายำลังดื่มด่ำความอิ่มเอมและปลื้มปริ่มอย่างถึงที่สุด 

 

 

 

 

               เพิ่งจะรู้ว่าร่างกายของมนุษย์ก็สามารถร้องไห้ได้ น้ำตาไหลได้ ไม่ใช่เพียงเพราะความเศร้า และเจ็บปวดหัวใจ  หากความสุขและความปิติ ปนอิ่มเอมไปทั้งขั้วหัวใจแบบนี้ก็ทำให้น้ำตาไหลได้เหมือนกัน  คลี่ยิ้มออกมาเพียงนิดกับความคิดของตัวเองและภาพเบื้องหน้าสุดพร่ามัวของชายหนุ่มหน้าหล่อที่ขยับเข้ามาใกล้และยิ้มให้เขา เห็นลางๆทั้งๆที่พยายามใช้แพขนตาหนากระพริบไล่หยาดน้ำตาออกไปแล้ว

 

 

 

 

 

                      ดูเหมือนมันจะไม่สำเร็จสักนิด ดวงตาคู่นี้ผลิตหยาดน้ำใสออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า ทุกๆครั้งที่พยายามมองดวงหน้าคมคายนั้นคลี่ยิ้มออกมา และมือหนาที่ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเช็ดน้ำตาออกจากหางตา

 

               

 

 

 

               “ไม่เอา ชู่ว  ชานเลี่ย ของอู๋ฟาน ร้องไห้ทำไมครับ   ไม่เอาสิคนเก่งของผม ไม่ร้องนะครับ ผมอยู่นี้แล้ว”

 

 

 

 

 

                   เปลี่ยนไปจริงๆ คริสไม่ได้เหมือนตอนนั้นเลยสักนิด  ไม่เหมือนตอนที่อยู่กับผู้หญิงคนนั้น  คริสกำลังเป็นในแบบที่ชานยอลเองตลอดชีวิตแห่งการครองตำแหน่งเทพผู้พิทักษ์

 

 

 

 

 

                  ชานยอลจะเห็นเพียงมนุษย์ของเขาที่ได้แต่ยืนมองผู้หญิงคนนั้นปฏิเศธ พร้อมกับสีหน้าแสนผิดหวังของมนุษย์ของเขายามที่หญิงสาวผู้นั้น  เดินก้าวออกจากบ้านไป  แม้ไม่มีแม้แต่เสียงตวาด ตะโกน ถกเถียง  หากภาพเหตุการ์ณเหล่านั้นตรงหน้า  ภาพที่ชานยอลเห็นมันก็ทำให้เขาเจ็บปวดไม่ต่างจากคริส  ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยได้รับสัมผัสแบบนี้จากคริส ไม่รู้ว่าเพราะฝ่ายนั้นเป็นฝ่ายปฏิเศธเอง หรือว่าคริสไม่เคยคิดจะทำกันแน่  

 

 

 

 

 

                          ชานยอลจึงได้ตัดสินใจ  ด้วยเหตุเพียงเพื่อจะได้ลงมา  ปลอบประโลมและมอบความรักทั้งหมดที่มีให้แก่คริส  โดยไม่คาดหวังสักนิดว่าจะได้รับสิ่งตอบแทนกลับมา เกินความคาดหมายขนาดนี้

 

 




 

...............................


 






TALK :::



ตอนนี้เป็นตอนแรกนะค่ะ ยังไม่มีเอ็นซี  เนื่องจากกลัวมันจะยาวเกิน ขอบคุณทั้งสองคนมากๆเลยนะค่ะ ทั้ง mepandaและkrisyeol's love แค่นี้ก็รักจะแน่แล้ว mepandaค่ะ ขอบคุณมากๆนะค่ะที่รอมาตลอด


และต้องขอโทษจริงๆนะค่ะที่ไม่ได้มาลงเป็นอาทิตย์เลย คิดถึงเค้าใช่ไหม? คิดถึงชานยอลใช่ไหมค่ะ?


มาแล้วนะค่ะ ขอโทษจริงๆนะค่ะที่ทำให้รอ ขอโทษะค่ะทุกคน

 

550 ความคิดเห็น

  1. #506 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 22:26
    ก็เพราะชานยอลไม่เหมือนกับผู้หญิงคนนั้นไง ชานยอลกว่า คริสถึงได้ดูแลชานยอลดีแบบนี้ไง
    #506
    0
  2. #460 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2556 / 20:14
    ชานยอลเหมือนนั่งอยู่ในใจคริสเลยอ่ะ รู้ที่คริสคิดทุกอย่าง คริสใจดีกับชานยอลมาก ๆ เลยอ่ะ
    #460
    0
  3. #414 cloudy blue (@womenstory) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2556 / 14:53
    อ่าาา  พี่คริสเรื่องนี้ใจดีจุงงงงงงงง

    ปกติพี่คริสเเม่มหื่น  55555555555555555555  


    #414
    0
  4. #350 13en_A (@rainbow_sky) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 20:45
    น้องเทวดาน้อยน่ารักจังเลยยย
    ชอบความรู้สึกของน้อง ชอบนิสัยของน้อง
    ชอบที่น้องไม่ได้กลัวความเจ็บปวดทางกาย 
    แต่น้องกลัวที่จะถูกมองว่าง่าย กลัวที่จะถูกทอดทิ้ง
    มันเป็นมุมที่น่ารักมากๆของเทวดาตัวน้อย
    เพราะน้องยอลไม่เหมือนใคร น้องยอลไม่เหมือนผู้หญิงคนนั้น
    พี่คริสต้องรักน้องให้มากๆนะ

    #350
    0
  5. #332 krisyeol- (@krisyeol-) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 01:04
    งื้อออออออออออ น้องยอลยั่วววววววววว ยั่วแบบไม่กั๊กเบยยยยยยยยยยย โมเอร้มากกกกกกกกกก ถ้าตัวเองเป็นพี่คริสคงทนไม่ไหวมากกว่านี้!!!!! *เลือดเมะพุ่งพล่าน* "ช่วยรักชานยอลทีนะ" อื้อหือออออออออ คุณแม่จะไม่ทนนนนนนนนนนนนนน ลูกสาวยั่วมากกกกกกกกกก >//////< คือเวลาพี่คริสกับน้องยอลพร่ำบอกรักกัน ยิ้มแก้มจะแตกมากกกกกกกก รักกันตลอดไปเลยนะคะ >_< ผ่านไปเดือนเดียวเองหรือเนี่ย? *0* แค่นี้โดนน้องยอลปล่อยพลังโมเอร้ใส่พร้อมพลังละมุนรักของพี่คริส หัวใจทำงานไม่ทัน ;//////; อีกสองเดือนคงต้องผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจค่ะ ใจเต้นแรงเกินไปเพราะความน่ารักของสองคนนี้ ///
    #332
    0
  6. #328 mepanda55 (@mepanda55) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 00:12
    >//////////////////////< อ่านตอนนี้แล้วแบบยิ้มไม่หุบเลยอ่าาาาา
    ชานเลี่ยน่ารักมาก บริสุทธิ์มากอ่าา งื้ออออออออออ อยากจับมาฟัดซะจริง
    พี่คริสก็แบบอบอุ่นมาก ชอบอ่าา ชานยอลคนที่เกิดมาเพื่อคริสเพียงคนเดียว ฟินๆๆๆๆๆๆ
    #328
    0
  7. #327 Krisyeol's Love (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:47
    ปริ่มกับความรักของคริสยอลมากอ่าาาาาาา

    "ชานเลี่ยของอู๋ฟาน" คนเดียว!!!!!

    ชานยอลน่าร๊ากฟุดๆ #อยากฟัดแก้ม

    พี่คริสอบอุ่นมาก ดูแลและรักน้องตลอดไปน๊า

    ฟินอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา >///////////<





    #327
    0
  8. #325 mepanda55 (@mepanda55) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:14
    เย้ๆๆๆๆๆ ไรต์เตอร์มาแล้วววววววว ^O^
    ไรต์เตอร์รู้มั๊ย เค้ามารอไรต์เตอร์ในเด็กดีทุกวันเลย >_<
    คิดถึงฟิคเรื่องนี้มาก คิดถึงเทวดาน้อยชานยอลผู้น่ารัก
    #325
    0
  9. #324 Krisyeol's Love (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:11
    ใครไม่ชอบก็อย่ามากดแบนได้ป่ะ เด๋วตีมือหัก

    มันเสียความรู้สึกทั้งของคนแต่งและก็คนอ่านนะ #บ่องตง

    นู๋รออยู่นะไรท์เตอร์ คริสยอลๆๆๆๆๆๆๆ
    #324
    0
  10. #323 Krisyeol's Love (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 01:44
    เย้ๆ ไรท์เตอร์กลับมาแล้ว

    รอๆๆๆๆๆๆๆๆ

    รออยู่นะคร๊า

    ^__________^
    #323
    0