[FIC/SF EXO Krisyeol,kaiun.lulay] SF series project

ตอนที่ 33 : [SF KRISYEOL KAIHUN : Superstar's secret] 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ก.พ. 56

4





FLASH COME


 

          กลับมาที่ห้องทำงานของเสี่ย ณ ปัจจุบัน

 

         “ปล่าวซะหน่อย...มิจาไม่ได้เอาแต่ใจนะ” น้ำเสียงเรียกแทนตัวเองซะหนาวหยด ทำเอาคนเป็นสามีใจสั่น จ้องมองใบหน้าหวานๆนั้น ก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพร่า

 

         “อย่างนี้หน่ะเรียกดื้อ.....” แล้วก็รวบตัวหญิงสาวบนโต๊ะมานั่งตักอีกครั้ง

 

         “สงสารชานยอลออก  จงอินนา” จมูกที่แทบจะชิดติดกัน ส่งผลให้การขยับพูด ปลายจมูกโด่งของทั้งคู่ต้องสัมผัสกันไปมา

   

       “อะไรกันครับคนสวย โดนชานยอลอ้อนมานิดเดียวใจอ่อนเลยหรือไง? ไม่สงสารจงอินหรอ?” ทำท่าอ้อนร่างบางที่ชอบคว้าตัวมานั่งบนตัก คางมนที่เกยบนหัวไหล่ถูไถไปมาอย่างเอาใจ และเว้าวอนความเห็นใจจากเมีย จนเป็นเหตุให้คนที่นั่งบนตักต้องผละออกมาแล้วจับใบหน้าของร่างสูงไว้ในอุ้งมือ ทำเสียงครางในลำคออย่างสงสาร

 

           “โอ๋ๆๆ ไม่งอนนะค่ะ ไม่เสียใจนะ”

 

           ขอโทษทีนะชานยอล เมียเลือกกูว่ะ

      

          “อือ ไม่งอนเราหรอกเซฮุนนา แค่น้อยใจเฉยๆ” ปกติการอ้อนเมียนี้ ซีอีโออย่างเขาไม่เคยทำให้ใครเห็นนะ มีแต่เซฮุนเท่านั้นแหละที่ได้เห็น

 

            “อะไรกัน น้องน่าสงสารออก โดนแกล้ง น้องไม่รู้อะไรด้วยเลยนะ” เปลี่ยนจากกุมแก้มเป็นคล้องแขนนุ่มเข้าที่คอแกร่งแล้วประสานมือไว้ที่ด้านหลังต้นคอ

 
 

          “ใครบอก ไม่น่าสงสารสักนิด สมควรแล้วโดนแล้วล่ะ” พูดมาถึงจุดนี้ ร่างสูงก็นึกไปถึงเหตุการณ์จุดฉนวนความคิดอยากแกล้งของเขา นึกไปถึงเหตุการณ์น่ารำคาญมากมายที่เจ้าตัวแสบชอบโผล่มาป่วน โผล่มาสร้างอารมณ์ขุ่นมัว และทำให้แรมพื้นที่ในสมองของเขามันลดลง เพราะเรื่องไร้สาระอย่างกับขี้มดที่เขาต้องฟัง


.............


 ............  


................

 

 

เรื่องเล่าความแค้นส่วนตัวของเสี่ย

 

อดีต  (ที่เสี่ยไม่เคยลืม)

 

 

          คลื๊ก     


          ปัง
!!!!!

 

         บานประตูห้องซีอีโอถูกปิดอย่างแรง พร้อมกับร่างโปร่งบางของใครบางคนที่เดินเข้ามานึกปุ๊กลงตรงโซฟาด้านหน้าเขา แค่เสียงกระชากเปิดปิดประตู เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร

 

           .......เอาอีกแล้วสิ ไอตัวแสบ......

 

 

          “ฮยองง ทนไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วว ฮยองต้องฟังนะ ฟังดีๆเลย  วันนี้ โอ้ย วันนี้ปรี้ดแตกมากอ่ะ คริสเมินใส่ยอล คริสไม่ตอบคำถามยอล มันมากไปแล้วนะ” หน้าหวานงอง้ำ ก่อนจะพองลมไม่พอใจ ยกสองแขนขึ้นกอดอก พ่นแหวมาไม่ได้ฟังเหนือใต้ใดๆทั้งสิ้น 

 

       “แล้วทำไมไม่สนใจ?” ไม่รู้ว่าเพราะใจเย็นหรือว่ารำคาญที่มันเป็นแบบนี้แทบทุกวัน เลยต้องถามคำถามซ้ำๆแบบนี้ทุกทีที่ชานยอลผลีผลามเข้ามาแบบนี้

 

      “ก็วันนี้...ก็วันนี้ มันชัดเจนมากนะฮยอง ยอลเรียกนะเพราะยอลเป็นห่วงนะ แต่พอเรียกแล้วนอกจากจะไม่หันมาแล้วยัง บอกอีกว่ากำลังยุ่ง” คนตัวบางทำราวกับว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ ทั้งๆที่เขาเองก็ไม่ได้เห็นว่ามันจะอะไรตรงไหน เรื่องแค่นี้ยังจะฟ้องเลยให้ตายสิ

 

        “แล้วก็งอน?”

 

        “เอ้า ก็ใช่สิ  แล้วฮยองจะให้ทำไงเล่า จะให้ยอลอยู่เฉยๆหรอ?!!!” คำตอบไม่พอก็ชักสีหน้าใส่ทันที

 

       “อืม อยู่เฉยๆดีแล้ว” ตอบออกมาอย่างไม่ยี่หร่ะ สายตายังไม่ละไปจากกองเอกสารตรงหน้า มือข้างที่ถือปากกาด้ามสวยหมุนควงไปมาอย่างพยายามใจเย็น

 

      “ห๊ะ นี้ยอลอุตส่าห์ถ่อมาหาเสี่ยเพื่อให้ได้คำตอบแค่นี้อ่ะหรอ? โอ้ย จะบ้าตาย”

 

      “แล้วเราจะเอายังไง?” บอกได้เลยว่าตอบพูดนี้กัดฟันไปด้วยแล้วนะ จากที่ไม่ปรี๊ด เขาเริ่มจะมีน้ำโหแล้ว ปีที่แล้วก็ไมเกรนกำเริบ ปีนี้จะความดันโลหิตสูงอีกหรือเปล่านะ ยังไม่ทันแก่เลยกู

 

       “เหอะแน่นอนสิ ก็ต้องการคำแนะนำดีๆจากเสี่ย ข้อแนะนำสุกเริศ เอาที่ให้คริสกลับมาเป็นแบบเดิม ดีกว่าเดิม มาง้อ มาสนใจ มารับรู้ว่ายอลเองใส่ใจมากแต่ไหน เอาแบบให้คริสยกตัวมาถวายต่อหน้ายอลเลย” โวยวายมาเป็นชุดแต่ก็ไม่วายมีแต่เรื่องไร้สาระ นี้แม่ตามใจเรามากเกินไปหรือเปล่าไอหูกาง แต่ ณ จุดนี้ อย่างจะบอกว่า น่าจะเป็นทั้งพ่อและแม่

 

         “ก็เลิกงอนแล้วไปง้อซะ” เสียงทุ้มตอบออกไปตรงๆ จากที่เงยหน้าขึ้นมา ตอนนี้เจ้าตัวก้มลงไปสนใจเอกสารชุดเดิมต่อ

 

         “ห๊ะ?! เพื่อ?  ไม่อ่ะ ยอลไม่ทำหรอก เสียศักดิ์ศรีกันพอดี” ถ้าจงอินเงยหน้าขึ้นมามองก็จะเห็นน้องชายแสนเอาแต่ใจของตัวเอง ยืนกอดอก ใบหน้าเชิดอย่างเอาเรื่อง ที่ก็ต้องบอกว่าเห็นมาตลอด จนตอนนี้คิดว่ามันไม่ได้น่าดูเลยสักกะนิด

 

       “แล้วจะเอายังไง? ให้สั่งเก็บมันเลยไหม? เอาแบบไม่ให้มีร่องรอย ตามหาคนฆ่าไม่เจอ เอาไหม?" หงุดหงิดมากขอบอก

 

         “มากไปป่ะเสี่ย นั้นแฟนยอลนะ ไม่ต้องอ่ะ” แล้วจะเอายังไงกับกูไอหูกาง!!

 

        “งั้นก็เลิกกันไปเลย ถ้าไม่ดีนักก็อย่าไปคบ ” ตอนนี้จากหงุดหงิดเบาๆเขาเริ่มจะโมโหขึ้นมาแล้วนะ เมื่อสมองของเขามีค่าและสำคัญเกินกว่าจะมาแก้ปัญญาผัวเมียทะเลาะกันแบบนี้!!! ถ้าเรื่องปัญญาอ่อนนี้ไม่จบซะที เห็นทีเขาคงต้องคิดเรื่องจะไปสั่งเก็บไอหน้าเหงือกนั้นจริงๆแล้วล่ะ

 

       “แต่ว่ายอลไม่อยากเลิก!! แค่อยากให้คริสสนใจ อะไรของเสี่ยเนี่ย” โอ้ย กูจะบ้า กูว่ากูสั่งเก็บแม่งทั้งคู่ให้ไปทะเลาะกันที่โลกหน้าเลยดีกว่า

 


        “เออ….. ตามใจ...งั้นก็อยู่เฉยๆ ” จนปัญญา คิม จงอินยังมีคุณธรรมหลงเหลืออยู่ ดังนั้นเขาคงไม่ตัดสินใจทำแบบนั้นแน่ (แต่ก็ไม่แน่นะ)  เอกสารกองโตที่รอให้เขาเซ็นอนุมัติ กับสมองส่วนสำคัญระดับเกียรตินิยม ไม่ได้ฉลาดแค่เพื่อไอใบปริญญาอะไรนั้นนะ  ปาร์ค ชานยอลยังไม่เห็นอีกหรือไง ชวนคุยอยู่นั้น  ปั๊ด เดี๋ยวสอย

 

          “ไม่อ่ะ เอ๊ะ!...เสี่ย ยังไงกันเนี่ย อุตส่าห์มาขอความเห็น ตอบอะไรก็ไม่รู้ นี้เพราะเห็นว่าเรียนเก่งหรอกนะเลยมาถาม สุดท้ายก็ไม่ได้เรื่อง” อ่าวว แล้วถามกรูทำไมคร้าบน้องร้ากก ด่ากูขนาดนี้เป็นน้องกูอยู่หรือเปล่า  เดี๋ยวโดนเอาคืนจะร้องไม่ออก

 


           น่าเอาคืนชะมัด  ……ใช่! เอาคืน..... รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อ รอยยิ้มที่จงอินไม่ทันได้เห็น อำนาจกัมจงที่ปาร์ค ชานยอลไม่มีทางเห็น จู่ๆร่างสูงของพี่ชายก็สงบลงอย่างน่าประหลาด แต่ชานยอลไม่มีเวลามาสนใจหรอก เพราะในหัวมีแต่เรื่องคริสอู๋

 


          “อย่าเพิ่งโมโหสิชานยอล คริสมันดัง ทำงานหนักคงเครียด ไม่มีเวลาให้ก็ทำใจหน่อย เข้าใจมันบ้าง” ยอมเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ตอนนี้เขาเริ่มคิดแผนดีๆออกแล้ว ถ้าอยากงอนมันไม่มีเหตุผลมากนัก ชั้นจะทำให้มันมีเหตุผลเอง เอาแบบเหตุผลไร้สาระของแกนั้นแหละน้องหูกาง

 


          “..........”

 

        
        “อย่าเพิ่งเงียบสิน้องยอลคนสวย เสี่ยว่าน้องยอลกลับบ้านไปก่อน ดึกมากแล้ว” จู่ๆคิมจงก็ตัดบทไม่มีสาเหตุ ใบหน้าหวานงุนงงเล็กน้อยกับท่าทีที่เปลี่ยนไป


 

          “เสี่ยว่ายอลต้องเข้าใจคริสให้มากกว่านี้ใช่ไหม?” ร่างบางถามขึ้นมาลอยในบทสนทนาที่รู้กันว่าเรื่องอะไร แต่ใบหน้าหวานที่ง้อง้ำเพราะความกังวล

 

          “อือ เชื่อเสี่ยสิ เอางี้ใจเย็นๆ เสี่ยว่าแป๊ปเดียว เดี๋ยวมันก็มา”

 

          “จริงนะเสี่ย?”


          “เออ เอาหน่า”

 

           แม้จะยังสงสัยในคำตอบที่เปลี่ยนไปของพี่ชายแต่ก็ยอมพยักหย้สรับคำแนะนำ และเดินหิ้วกระเป๋ากลับไป

 

 

           ทันทีที่ร่างโปร่งออกไปจากห้อง ..........

 

            “ชานยอล แกทำตัวเองนะ หึ เดี๋ยวเสี่ยจะเอาให้มันส์ไปเลย”

 

.....

 

 

 

.....

 

 

.....

      

       

       อดีตต่อมา  เหตุการณ์ต่อเนื่องราวกับภาพสยองที่โดนฉายซ้ำ

 

         เหตุการ์ณนี้เกิดขึ้นเวลา 10นาฬิกา วันที่ # เดือน# ปี 2012 ในระหว่างที่ซีอีโอคิมจงอินคนนี้กำลังนั่งปั่นแผนการตลาดอย่างคร่ำเคร่งและเคร่งเครียด

 

       ปังงง!!!

 


       เสียงปิดประตูดังสนั่นโลก พร้อมกับร่างผอมบางแบบคนสุขภาพดี เดินกระแทกเข้ามาส่งเสียงดังตึงตังไม่เกรงใจเจ้าของห้องเลยแม้แต่น้อย ถึงกระนั้นร่างสูงของคนที่เป็นพี่ชายก็ยังก้มหน้าสนใจสิ่งที่ตนเองกำลังตรวจทานอยู่มากกว่าร่างเพรียวที่สาวเท้าเข้ามาหา

 

          ปึง!

 

       
         เสียงตบโต๊ะจากฝามืออรหันต์ของคุณเธอ ทำให้เขาต้องเงยขึ้นมองอีกฝ่ายอย่างเสียไม่ได้ ไม่ได้ตกใจ ไม่มีแม้กระทั้งท่าทางตกใจ อย่างเสี่ยกัมจง ชานยอลแค่ขี้ๆ

 

 

          “มีอะไร?” ใบหน้าหล่อที่เงยขึ้นมาจากโต๊ะทำงานถามเรียบๆ สีหน้าไม่ทุกข์ร้อนกับปฏิกิริยาของชานยอลทำให้คนเป็นน้องฉุน แต่เพราะความโมโหที่มีต่อสามีทางพฤตินัยของตนนั้นมากกว่า ชานยอลเลยเลือกที่จะลืมๆ และยอมไม่แหวใส่เสี่ยวันนึง

 

 

           “มีสิ  มีเยอะแยะเลย  แต่ละเรื่อง เสี่ยไม่รู้หรอกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาที่เสี่ยมัวแต่นั่งจมกับอีกกองเอกสารบ้านี้ ยอลต้องเจออะไรบ้าง เกิดอะไรขึ้นกับยอลมากมายจนเล่าจะไม่ถูกแล้วเนี่ย” ร่างบางก็ยังร่ายยาวเป็นชุด  โวยวายถึงเรื่องเดิมๆ ชานยอลกอดอกตัวเองแน่น พลางพองลมอย่างแสนงอน คิ้วเข้มที่ขมวดเข้าหากัน บ่งบอกว่าเจ้าตัวโมโห ก่อนจะหลับตาลงอย่างข่มอารมณ์โกรธ

 

           “อู๋ อี้ฟาน?” ถามลองเชิง ถ้าพุ่งตัวเข้ามาแบบนี้ ไม่พ้นเรื่องไอบ้านั้นแน่ๆ ที่กูซวยนี้ก็เพราะมึงเลยเชี่ยเงิง

 

          “ใช่สิ! บอกตรงนี้เลยนะว่า ฮยองต้องจัดการ จัดการไอตาบ้านั้นที่ดันไม่รู้จักบริหารเวลา ไม่จัดสรรเวลา โลเล เละเทะ ขี้โกหก ปิดบัง หลอกลวง สารพัดอย่าง ยอลจะไม่ทนจริงๆนะถ้าเสี่ยไม่จัดการ  คริสบอกว่าจะไปถ่ายแบบที่ญี่ปุ่นพรุ่งนี้แล้ว กะทันหันมาก แล้วก่อนหน้านี้ทำไมไม่บอก!.....” ไม่ได้หยุดพูดหรอกนะ แต่ชานยอลแค่หยุดพักหายใจก่อนจะพูดต่อ

 

 

            “ พอยอลงอนนะ ก็บอกแค่ว่าเดี่ยวจะรีบกลับมาหามาดูแล คือ ยอลไม่ชอบเลยนะ มันไร้ความรับผิดชอบแถมยังเข้าข่ายตั้งใจหลอกลวงอำพรางชัดๆอีกด้วย! จะไปไหน ทำอะไร ยอลไม่เคยว่า แต่อย่างน้อยต้องบอกก่อนไม่ใช่แบบนี้” กล่าวอย่างเอาแต่ใจ คำพูดที่ทำให้ผู้เป็นพี่ต้องส่ายหน้า ที่พูดมาทั้งหมด ที่เขาต้องฟังทั้งหมดนี้ ใครก็ได้ช่วยบอกที่ว่า มันสร้างสรรค์?

 

 

          “แล้วไงต่อ?” รีบๆเล่ามาซะให้จบ เรื่องปัญญาอ่อนของแกมัน ไม่ได้สำคัญเท่าแผนการตลาดของบริษัทสักนิดเดียว แม้จะพยายามใจเย็นแต่ก็หลอกตัวเองไม่ได้ว่าเสียงที่บอกออกไปมันบ่งชัดว่ารำคาญสุดติ่ง ก็เล่นกัดฟันกรอดตอนพูดขนาดนั้น

 

           “แล้วไงต่อยังไงเสี่ย?.... เอ้า  .ยอลก็ต้องจัดการแก้สถานการ์ณเฉพาะหน้าไปก่อนสิ  ยอลก็เลยต้องบอกว่า ได้ ถ้าพี่อยากไปพี่ก็ไปเลย แต่อย่าคิดจะกลับมาให้ผมเห็นหน้าอีก เพราะผมจะไม่สนใจอีต่อไป แล้วก็ไม่ต้องการให้คริสมาสนใจด้วย ในเมื่อปาร์ค ชานยอลคนนี้ยังมีคนที่คอยรัก คอยห่วงใยและเอาใจใส่อย่าง คิมจงอิน!” คนหน้าสวยพูดออกมาหน้าตายที่เจ้าตัวเอาเขาไปอ้าง ใบหน้าของร่างบางมันดูภูมิใจในตัวเองแปลกๆ เหมือนกับเจ้าตัวเก่งซะเหลือเกิน

 

         “แบบนี้เองหรอ?.....เฮ้ย เดี๋ยว เอาใหม่สิ แกพูดอะไรไปนะ”มึงภูมิใจตัวเองแต่มันซวยที่กูนะไอขาโก่ง โบ้ยมาที่ตรูอีกแล้ว แล้วทีนี้จะเอาไง ผัวแม่งก็บ้า เมียแม่งก็เป็นโรคประสาท ผีเน่าโลงผุจริงๆ

 

           “อะไรอีกล่ะเสี่ย!  ไม่เห็นหรือไง คนยิ่งโมโหอยู่เนี่ย”

 

          “นี่ ถ้าไอถึกนั้นมันบุกมาถึงห้องฉัน เราโดนหนักแน่”

 

           “อย่างคริสอ่ะหรอ โอ้ย เสี่ยกลัวหรือไงก็แค่คนมีเงิง แล้วอีกอย่างนะ ป่านนี้คงขึ้นเครื่องไปแล้วไปลับไม่กลับมาหรอก”

 

 

     ให้กูเดาว่าอีก 5 มาทีก็ต้องโดนเงิงบุก




...



...

TALK

อิอิอิอิ จะบอกทุกคนตรงนี้เลยว่าทนไม่มาอัพให้ไม่ได้จริงๆ เพราะเราคิดว่าทุกคนต้องรออยู่แน่ๆและตอนที่แล้วก็ไม่มีคริสยอลเลย อย่างอนเค้าน้า เรื่องนี้มันเหมือนเป็นเรื่องของเรื่องราวภายในหนึ่งวันว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง 
ดังนั้นเรื่องนี้จะไม่ได้เล่าเหตุการ์ณว่าวันต่อวันเวลาผ่านไปยังไง เกิดอะไรขึ้น แต่คริสยอลกำลังมาเร็วๆนี้แน่นอนค่ะ หรืออาจจะตอนหน้าเลย เอ๊ะ! ยังไง?

ขอฝากให้ติดตามกันต่อไปนะค่ะ ตอนนี้ 16 หน้าwordเหมือนเดิมค่ะ

550 ความคิดเห็น

  1. #434 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2556 / 14:54

    เสี่ยกลัวหรอ แค่คนมีเงิง เอ๊ง คิคิ ชานยอลทำไมว่าสามีตัวเองแบบนั้นอ่ะ ส่วนเสี่ยก้อนะกับน้องกับนุ่งก้อไม่เว้น แก้เผ็ดน้องทำไม คิคิ

    #434
    0
  2. #118 `BdUCKBABY (@milfeulle_tifa) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:44
    เสี่ยยยปากไม่ดี
    -[]-
    #118
    0
  3. #112 LOvE ChuN-Lun 4EVER (@thanna) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:17
    สงสารเสี่ยนะบางที ทั้งคริสทั้งยอล
    #112
    0
  4. #111 ไอ... (@sensei198) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:51
    ยังม่หายงอนกันอีกอ่ะ อิเสี่ย อิเสี่ยคนเดียว อิเสี่ย!!!!
    #111
    0