[FIC/SF EXO Krisyeol,kaiun.lulay] SF series project

ตอนที่ 26 : [sF EXO] Eternally lost (hunho ft. kai) PART 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ม.ค. 56


แอบชอบมันแล้ว"

 

เสียงทีดังขัดขึ้นมากลางปล่องเล่นเอาทั้งสองคนที่กำลังทึ้งดึงกันอยู่ถึงกับชะงักแทบจะทันที ร่างเล็กรีบหันไปทางต้นตอของเสียงแล้วก็ต้องตกใจ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ได้ยินตั้งแต่ตอนไหน ทำไม ตอนนี้มีแต่คำถามอยู่เต็มไปหมดแต่เค้าก็ดันตกใจจนเรียกแค่ชื่อของอีกฝ่ายออกไป

 

เซฮุน"

 

ไอฮุน"

 

เค้าทั้งสองพูดชื่ออีกคนแทบจะพร้อมกันก่อนจุนมยอนจะหันไปสบตากับเด็กที่ยืนอยู่ข้างๆเค้าด้วยใบหน้าตกใจไมาต่างจากร่างสูงที่มีสีหน้าปั้นยาก

จงอินยืนก้มหน้านิ่งไปไม่ยอมสบตามือข้างนึงยกขึ้นเสยผมเหมือนคนทำอะไรไม่ถูกอาจเพราะคนที่ยืนจ้องหน้าเค้าสองคนด้วยแววตาหน้ากลัวสุดๆแถมยังเดินตรงมาที่ที่เค้ายืนอยู่ด้วย

 

เซฮุนคือมัน...” พยายามบอกให้อีกฝ่ายรับรู้ว่า กำลังเข้าใจผิด....แต่ก็เหมือนจะใช้การไม่ได้เพราะร่างสูงที่ผิวขาวกว่าก็ยังคว้าคอเสื้อของอีกฝ่ายอย่างแรงจนตัวเคลื่อนไปตามแรง

 

กูบอกมึงแล้วใช่มั้ย ว่ามึงอย่ามายุ่งกับแฟนกู"

 

เซฮุนใจเย็นๆ ฟังพี่ก่อน" ร่างเล็กเห็นท่าไม่ดีแต่ขนาดเค้ามันเอื้ออำนวยที่จะแยกทั้งสองออกจากกันเลยได้แต่ดึงแขนแฟรหนุ่มไว้ไม่ให้กำคอเสื้ออีกคนแน่นไปกว่านี้

 

พี่เงียบไปเลย เราต้องเคลียกันแน่" แต่ก็โดนสะบัดแขนออกไม่แรงนัก เอ่ยชื่อเจ้าตัวเสียงสั่นๆ

 

เซฮุน"

 

กูขอโทษ"

 

มึงแม่ง...ต้องการอะไรจากกู"

 

คนนี้กูจริงจัง"

 

เชี่ย มึงอยากตายมากหรอ"

 

เซฮุน ใจเย็นๆก่อน "

 

กูต่อให้มึงมา3ปีแล้ว วันนี้ก็ขอทำตามใจบ้างได้มั้ย"

 

กู ไม่ ให้ ชัดมั้ย"

 

ก็ในเมื่อมึงทิ้งเค้าไปอยู่กับคู่หมั้นเป็นเดือนๆไม่แม้แต่จะติดต่อมามีแต่กูที่อยู่กับเค้าตลอด.......มึงว่ากูควรได้สิทธิ์นั้นมั้ยว่ะ"

 

จงอิน มึง"

 

หมายความว่ายังไง นี่มันอะไรกัน ชั้นงงไปหมดแล้ว"

 

มึงคิดว่าแค่ไม่กี่อาทิตย์จะทำให้กูแพ้มึงหรอ"

 

มึงลองถามใจแฟนมึงดูนะ ถ้าซูโฮฮยองมั่นคง ถึงมึงกำลังจะบอกความจริงเค้ากูจะยอมไปแต่ถ้าเค้าร้องไห้เพราะเรื่องแย่ๆของมึง กูจะไม่ยอมปล่อยเค้าไปเป็นครั้งที่สอง"

 

แม่กูบอกมึงหรอ"

 

น้าฮานึลเล่าให้แม่กูฟังทุกเรื่อง กูรู้ทุกเรื่องของมึง"

 

"มึงลองคิดทบทวนดูว่ามึง รัก จนยอมสละบางสิ่งบางอย่างได้มั้ย มึงไม่เคยเลือกระหว่างสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ครั้งนี้ก็เหมือนกัน"

 

มึงลองถามใจมึงด้วย ตลอดระยะเวลาที่มึงกับกูใช้กฏที่พวกเราตั้งขึ้นมาเพื่อไม่ให้เราต้องแย่งสิ่งๆเดียวกัน แต่พอมึงได้ มึงให้ใจกับสิ่งๆนั้นไปมากเท่าไหร่ กูยกเค้าให้มึง แต่ถ้ามึงเลือกไม่ได้หรือมึงยังไม่รู้ตัวเอง กูบอกเลย ว่าให้มึงปล่อยมือซะ"

 

ถ้าพูดตามจริง ตอนนี้คิม จุนมยอนกำลังสับสนอย่างที่สุด เค้าไม่เข้าใจสิ่งที่ทั้งสองคนพูดกันเลยซักนิด อะไรคือกฏ? อะไรคือเค้าคนนั้น? จากที่แสดงอารมณ์โกรธเกรี้ยวบนใบหน้าของเซฮุนกลับกลายเป็นใบหน้าเรียบสนิทแต่ไม่ใช่อย่างที่เจ้าตัวชอบทำ นิ่งจนเย็นชา มือที่ปล่อยออกจากคอเสื้อของเพื่อนปล่อยทิ้งลงข้างตัว จงอินก็พูดด้วยใบหน้าเรียบเฉยอย่างที่เค้าไม่เคยเห็น มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่....นี่อาจเป็นเหตุผลที่ทั้งสองทะเลาะกันใช่มั้ย

 

ทำไมเค้ากำลังรู้สึกว่า ตัวเองไม่รู้อะไรเลย เหมือนคนโดนปิดตาปิดหู จนไม่เข้าใจอะไรเลย

 

ที่อเมริกาเกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?" อยู่ดีๆปากก็ขยับออกไปเองโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เล่นเอาเด็กหนุ่มสองคนยืนเงียบไม่พูดไม่จา เค้าได้แต่ไล่มองหน้าทั้งสองคนสลับกันไปมา เค้าต้องการคำตอบพอได้มาแต่ความเงียบ มันทำให้เค้าหงุดหงิด หงุดหงิดจนอธิบายไม่ถูก เมื่อเห็นว่าไม่ได้ประโยชน์ถ้ายังถามทั้งสองซ้ำอีกครั้ง ร่างบางจึงหันมาคาดคั้นจากคนที่อยู่กับเค้ามาตลอดระยะเวลาหลายอาทิตย์ คนที่ทำให้เค้าลืมคนที่เค้าคิดถึงไปได้ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน คนที่เค้าคิดว่าจริงใจ

 

จงอิน พี่ขอคำตอบได้มั้ย นายตอบพี่มานะ"

 

แต่เด็กหนุ่มก็ยังเลือกที่จะเงียบ เงียบสนิท ไม่ปริปากแต่แสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจนว่ากำลังสงสารเค้า อะไรกัน ชั้นมันน่าสมเพษขนาดนั้นเลยรึไง

 

ฮยอง อย่าร้องไห้ ได้โปรด"

 

ชั้นไม่ดะ...” น้ำตา เมื่อสัมผัสลงบนใบหน้าของตัวเอง เค้าร้องไห้งั้นหรอ ร้องไห้ทำไม

 

ถ้ามึงยังไม่พูด กูจะเป็นคนเล่าเองแล้วก็จะไม่ยอมปล่อยมือจากคนที่กูรักอีก"

 

หมายความว่ายังไง จงอินบอกชั้น"

 

ผมทำไปเพราะความจำเป็นนะ ผมรักพี่ที่สุด รักที่สุดในชีวิตผม ผมตั้งชื่อเค้าว่าซูโฮด้วยเพราะเค้าหน้าเหมือนพี่สุดๆ" ยิ่งฟังยิ่งเจ็บขึ้นไปเรื่อยๆ รับรู้ได้ถึงหยดน้ำที่มันไหลออกมาเพราะกลั่นไม่อยู่ ไม่รู้ทำไม ทั้งๆที่อีกฝ่ายยังเล่าไม่จบด้วยซ้ำแต่ในใจเค้ากลับเจ็บแปลบไปหมด

 

เซฮุน มึงพอก่อน"

 

ตอนนี้เค้าขวบกว่าแล้วล่ะฮยอง ที่ผมกลับอเมริกาเพราะแม่บังคับให้ไปจริงๆนะ เค้าโคตรเหมือนพี่อ่ะ ยิ้ม หัวเราะ ตัวก็ขาวๆ น่ารักสุดๆ"

 









เซฮุนกูบอกให้มึงหยุดไง"

 







เชี่ยก็มึงให้กูเล่า...กูก็เล่าไง ไอ...”

 

มึงดูพี่เค้าก่อนเหอะ เป็นลมไปแล้ว" ร่างสูงหยุดนิ่งทันทีก่อนจะโฟกัสมาที่คนตัวขาวในอ้อมกอดของเพื่อนรักหักเหลี่ยม รีบพุ่งตัวไปคว้าอีกคนมากอดแทน

 

เวลาเครียด เค้าจะหายใจไม่ทันแล้วก็หมดสติ พี่จุนมยอนมียาพ่นอยู่ในกระเป๋า จงอินมึงไปหยิบมาให้กูที"

 

อะ..เออ แป๊ปนึง"



ร่างสูงพยักหน้างุนงงแต่ก็ยอมเดินไปหยิบยาในกระเป๋าของแฟนมันให้ จนเดินกลับมาไอเพื่อนเค้ามันก็ยังหน้านิ่งได้ใจทั้งๆที่ก็อุ้มแฟนตัวเองอยู่นะ ช่วยทำหน้ามีอารมณ์เป็นห่วงหน่อยป่ะเพื่อน

 




ทำไมมึงนิ่งจังว่ะ แฟนมึงเป็นลมนะ"

 

กูแค่ยังจัดการกับความรู้สึกไม่ได้ กูตึงสุดๆ"

 

อะไรว่ะ"

 

ความรู้สึกอยากต่อยมึงให้เละ"

 

กูเพื่อนมึงนะ เพื่อนรักนะเว้ย เพื่อนที่คบกันมาจนจะเป็นพี่เขยมึงแล้วนะ"

 

มึงไม่ใช่เพื่อนกู คนที่แม่งตีท้ายครัวกู คนที่ให้กูเล่าเรื่องความลับของครอบครัวแฟนกู กูจะบอกให้แม่เลิกยุ่งกับครอบครัวมึง"

 

ไอเพื่อนเลว กูรักแฝดของแฟนมึงต่างหาก ถ้าคุณลุงวอนกับคุณป้าคยูกี้ไม่ยอมยกลูกสาวเค้าให้กู มึงนั่นแหละผิด"

 

มึงนั่นแหละ ไม่โดนยิงพรุนก็บุญแล้ว ปัญหาตกมาอยู่ที่กูซะงั้นถึงจะเป็นแฝดแต่กูไม่แต่งกับคนที่ไม่ใช่จุนมยอนหรอกนะ แถมยังมีลูกกับคนเหี้ยอย่างมึงแล้วก็รู้สึกมึงเลวเข้ากับสีผิวมากๆ"

 

กูตั้งใจ กูบอกม๊าแล้วว่ากูจะแต่ง กูรับผิดชอบเค้ากับลูกนะเว้ย กูจะเรียนจบแล้วกูเตรียมเบียดทันที" ไอคนไม่สำนึกก็ยังพูดด้วยแววตาจริงใจตามฉบับมันแต่ใครมันจะไปฟังเล่า

 

แล้วทำไมมึงไม่บอกแม่กูว่าคนนี้มึงจอง มึงหัดไปเยี่ยมลูกมึงบ้าง โตมาจะดำเหมือนพ่อมันรึปล่าวว่ะ"

 

ทำไม จุนนี่เค้าไม่ค่อยด่ากูเลยนะ แม่ของลูกกูตัวจริง"

 

กูสงสาร สามีแม่งไม่เคยไปเยี่ยมปล่อยให้เมียเลี้ยงลูกคนเดียว ชื่อลูกมึงกูก็ตั้ง ของเลี้ยงเด็กก็มีแม่ยายกูกับแม่กูที่ซื้อไป พ่อมันเคยทำอะไรบ้าง"

 

เลิกพูด เดี๋ยวกูต่อยเลยก็มึงไม่ยอมคุยกับกูมาตั้งนานแล้วกูจะรู้เรื่องอะไร แม่กูก็โกรธกูที่ไม่รับผิดชอบ ตรงไหนว่ะ"

 

ตรงที่มึงพูดเนี่ยแหละ กูไปอเมริกาแป๊ปเดียวมึงก็จะสอยแฟนกูแล้ว เข้าหาแฟนกูไม่เข้ามาหากูตรงๆล่ะ"

 

สรุป กูผิดใช่ป่ะ?”

 

เออ"

 

ทีมึงไปอยู่กับเมียกู กูด่ามึงได้ป่ะ ถ้ากูรู้ว่ามึงแอบทำไรเมียกูนะ มึงตายอ่ะจริงๆ"

 

บอกตัวเองเถอะ"

 

อะ อืม สะ เสียง.......”

 

อะไรนะจุนมยอน"

 

เสีย...เสียงดั...”

 

เตี้ยพูดดังๆหน่อย"

 

ชั้นบอกว่าพวกนายเสียงดัง"

 

ร่างที่เดิมทีนอนสลบอยู่บนตักของเด็กโอเซฮุนก็ลุกพรวดขึ้นมาเหวี่ยงซะอย่างนั้น คิ้วเรียวขมวดเป็นโบว์ สภาพปราศจากความมึนงงโดยสิ้นเชิง หมายความว่า.....

 

ฮยองหลอกพวกผม?” จงอินดูจะตกใจเป็นพิเศษกับท่าทางดูแข็งแรงของเค้า

 

ปล่าว ชั้นสลบไปจริงแต่ก็ฟื้นแล้วเหมือนกัน"

 

งั้น...ก็"

 

พี่ได้ยินหมดเลย แล้วเข้าใจมั้ย?” เด็กหน้ามึนที่ดูจะรับรู้ถึงการตีความในสมองของแฟนตัวองดีที่สุดเอ่ยถามอย่างรู้ทันและผลลัพท์ก็ได้ออกมาตามคาด

 

ไม่อ่ะ แต่พี่รู้แล้วอย่างนึงนะ...ว่านาย...คิมจงอิน นายรังแกจุนนี่ใช่มั้ย"

 

เฮ้ย ฮยองใจเย็น เฮ้ยเดี๋ยว โอ๊ยเจ็บ โอ๊ยเซฮุนช่วยกูที ห้ามเมียมึงที"

 

จุนมยอนเดี๋ยวก็หน้ามืดหรอก"

 

โอเซฮุนนายไม่ต้องมาห้ามพี่เลยนะ ที่จุนนี่ต้องหนีไปอยู่อเมริกาเพราะเรื่องนี้สินะ นายมันแย่จริงๆเลย"

 

ผมผิดไปแล้วฮยอง แต่ผมรักนูน่าเค้าจริงๆนะฮยอง"

 

แล้วนายรังแกพี่ชั้นเนี่ยนะ นายตายซะเหอะคิมจงอิน"

 

อย่า ฮยองงงงงงงงงงงงง เซฮุนมึงอั๊ก ห้ามแฟนมึงเดี๋ยวนี้"

 





เสียใจเพื่อน ในพจนานุกรมกู เมียเป็นใหญ่ ว่ะ"

 

 

 

 

 

 

 

................

..........

....

.

TALK : มีคนเกรียนใส่กันจนเป็นเรื่องสินะ เน่ชานมและไคจงดำ

550 ความคิดเห็น

  1. #182 yeolyeollove (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มีนาคม 2556 / 20:52
    ใครมาฟ่ะ สกรีมมมมมม 



    งงมากอ่ะไรเตอร์ 



    แต่สนุกนะ สู้ๆๆๆๆๆ
    #182
    0
  2. #147 อัญมณีสีสวย (@peepeepp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 16:47
    นึกว่าจะดราม่า แต่แอบบงง แต่พอจะเข้าใจ
    #147
    0
  3. #81 rose za (@goykondee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:14
    งงอ่ะไรเตอร์
    #81
    0
  4. #69 krisyeol (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 22:36
    กลัวเมียว่างั้นนนน 55555+
    #69
    0