[FIC/SF EXO Krisyeol,kaiun.lulay] SF series project

ตอนที่ 21 : [SF Krisyeol:The day after tomorrow Chapter4]===> ต่อจากข้างบนนะ่ค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ธ.ค. 55

 

 http://www.youtube.com/watch?v=hGXp6h-OVNA 
 
*ขอให้เปิดเพลงนี้ฟังไปด้วยนะค่ะ เป็นเพลงที่คยองซูกับรยออุคร้องในSMTown World Tour III 
Song : Missing you - D.O. ft. Ryeowook 
Orginal : Fly to the sky*


*You must listen to this song because the meaning and definition of the lyrics define the story all.*



          Some of the Lyrics

-English Part 

........Tonight is just one night 
Just like before I lost you 

Please listen to my heart just once 
Everyday every night I am missing you 
Even if you are not by my side, 
Even if I can’t see you now, 
In my heart, you are always the same .......
  

Korean Part


......tonight is just one night    TONIGHT IS JUST ONE NIGHT
norur irhgi jon chorom

Nor dashi gago shiphun ne maumun
we gurohge miryon suroun gonji
niga obnun nar injong harsuga obnun
TONIGHT IS JUST ONE NIGHT
norur irhgi jon chorom
너를 잃기 전처럼

 다시 갖고 싶은  마음은
 그렇게 미련스러운 건지
니가 없는  인정할 수가 없는
tonight is just one night
너를 잃기 전처럼......



*ครอปมาแค่ท่อนเดียวนะค่ะ ไปหาฟังเต็มๆกันเถอะ  เราเชื่อว่าทุกคนเคยฟังแล้ว





[SF : You do not know me but I do remember you. Chapter 4]

Part : The day after tomorrow 

Pairing : Krisyeol

Rate : pg-15 , R

Genre : Sad , Drama , Fluff , Romance 





************************************************************************************






Special part: The Day After Tomorrow



 

 

                              วันแรกที่เราเจอกันสำหรับชานยอล วันแรกที่เขาจะเริ่มจำได้นับจากนี้ 

 

             




                               …........."หากอยากจะจำแล้ว...ไม่มีอะไรที่คนเราจะทำไม่ได้หรอกครับชานยอล" ............

 

   



                  สิ่งแรกที่ก้องอยู่ในหัวหลังจากตื่นขึ้นมา เสียงทุ้มของคนในฝันที่ทำให้ตื่นเช้ามาพบกับร่างของชายหนุ่มแปลกหน้าที่นอนซ้อนเขาอยู่ด้านหลัง วันนี้จะเป็นวันที่ชานยอลจะพยายาม พยายามเพื่อจะเอาชนะตัวเองให้จำเรื่องทั้งหมดภายในวันนี้ให้ได้. เพราะเมื่อคืนในความฝันเขาถามผู้ชายคนนั้นว่าถ้าเขาลืม....ผู้ชายคนนั้นจะทำยังไงหากคำตอบที่ได้กลับมามันก็เป็นกำลังให้พร้อมจะก้าวต่อ

 

   


            วันนี้ชานยอลกลายเป็นคนใหม่ที่ลืมเรื่องราวแสนสุขเมื่อวานไปหมดแล้ว ไม่มีอยู่ในความทรงจำไม่หลงเหลือเลยสักนิดว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น ที่ตื่นขึ้นมา มันอาศัยแต่ความเคยชินเท่านั้นที่ขับเคลื่อนให้เขาลุกขึ้นมาจัดเตรียมของสห้คนแปลกหน้า ทำอาหาร เหมือนที่ทำให้ตัวเอง

 

   

           จู่ๆก็รู้ว่าจำอะไรไม่ได้เลยว่าตัวเองเป็นใครแต่หน้าแปลกที่ตอนนี้เขากลับเลือกที่จะจำได้ พอรู้ว่าความจำของตนไม่ปกติ ไม่ได้อยู่ในสภาวะที่จะจดจำเรื่องราวแบบวันต่อวันได้ 

 

      
           วันนี้ชานยอลเลยตัดสินใจที่จะพยายามบำบัด มือเรียวเอื้อมหยิบไดอารี่เล่มสวยขึ้นมาก่อนจะจดวันที่และเขียนว่าตัวเองเช้ามาวันนี้คิดอะไร เจอใครและตั้งใจจะทำอะไร

 

   


        ไม่รู้หรอกว่าชายคนที่นอนกอดเขาบนเตียงเมื่อเช้าเป็นใครแต่พอคิดได้ว่าเขาเป็นโรคอะไร จึงฉุกใจคิดว่าผู้ชายคนนี้ถึงจะไม่ได้มีความสำคัญกับชานยอล ณ ปัจจุบัน. หากแต่เขาต้องเป็นคนสำคัญของปาร์ค ชานยอลคนเมื่อวานและในอดีตอย่างแน่นอน

 

   

        ทำไมเขาถึงรู้อย่างนั้นหน่ะเหรอทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดจะสนใจด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่ชอบเห็นในฝัน เวลาตื่นเช้าขึ้นมาจำได้แค่ว่าวันนี้เป็นแค่อีกวันนึงที่ผ่านมาพร้อมดวงอาทิตย์ดวงใหม่ และเหตุการ์ณใหม่ๆ

 

     

        หากความฝันที่แสนจะเหมือนจริง ฝันถึงร่างเลือนรางของใครคนหนึ่งที่มึกลิ่นแอมเบอร์ เป็บเปอร์มินต์ลอยคลุ้งไปหมด ผู้ชายคนนั้นบอกว่าเขาต้องจำให้ได้ เสียงนั้นกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู ปลอบประโลมเขาที่น้ำตาไหลอาบแก้ม แล้วหน้าตาของผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน

 

 

       ถึงจะยังไม่รู้และก็ไม่คิดอยากหาคำตอบ แต่ก็อดตั้งคำถามให้กับตัวเองไม่ได้ว่าเผลอๆผู้ชายบนเตียงคนนั้นอาจจะเป็นคนเดียวกับคนที่เขาฝันถึง

 

         


              ถึงจะจำอะไรในปัจจุบันไม่ได้ แต่ทำไมความฝันทุกคืนเขาถึงจำมันแม่นจัง

 

   


              เขาตัดสินใจเขียนไดอารี่เรื่องนี้แหละ.....เริ่มจากวันนี้วันจันทร์ที่26พฤษจิกายน...วันเกิดของเขาเองเนี่ยแหละ

 

 




..............

..............  


...............

 

 

   


       ภายในห้องนอนสีขาว แสงแดดที่สาดเข้ามาในห้องเพราะผ้าม่านผืนสวยถูกรูดเปิดออกให้แสงสาส่องเข้ามาก่อนแล้วเพื่อปลุกให้ใครอีกคนที่ยังทอดร่างอยู่บนเตียงตื่นขึ้นมา เปลือกที่ปิดอยู่ของร่างบนเตียงขยับยุกยิกไปมาถี่ๆราวกับจะบ่งบอกว่าคนที่กำลังนอนหลับสบายโดนรบกวนเพราะแสงแรกอรุณที่เข้ามาแยงตา 

 

  

          คิ้วหนาสีเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อยก่อนที่แขนแกร่งจะถูกยกขึ้นมาพาดบนใบหน้าเพื่อกันแสงเหล่านั้นและปรับสายตาเพื่อให้พร้อมที่จะลืม หากระหว่างที่พาดแขนเจ้าตัวก็เหมือนนึกขึ้นได้ ทั้งที่ยังหลับตาแต่แขนอีกข้างกลับควานหาร่างที่นอนอยู่ด้วยกันเมื่อคืน ร่างที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาลุกไปไหนแล้ว ที่นอนข้างเย็นชืดไปหมดแสดงว่าเจ้าของร่างลุกออกไปนานพอสมควรแล้ว 

 

 

 

     

        ชานยอลหายไปไหน?

 

 

 

      
         ดวงตาคมเบิกโพลงด้วยความตกใจ พลางกระเด้งตัวขึ้นจากที่นอน แผงอกเปลือยโผล่พ้นผ้านวมผืนหนา หากร่างสูงไม่สนใจ แล้วเดินลุกจากเตียงไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมที่เอว ไม่รอช้าที่จะทำธุระของตัวเองเพื่อลงไปข้างล่าง เขากลัวไปหมดว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นกับชานยอล

 

 

        ถ้าเจ้าตัวจำเขาไม่ได้แล้วตื่นมาตกใจจะทำอย่างไร? เขายังไม่ได้ตื่นมาเตรียมวีดีโอและของให้ร่างบางเลย ปกติเขาจะตื่นก่อนตลอดคิดแล้วก็หงุดหงิดตัวเองไม่น้อย. หากพอเดินเข้าห้องน้ำไปก็ต้องตกใจเพราะสิ่งที่ร่างสูงเห็นกลับเป็นสิ่งที่ตนเคยเตรียมไว้ให้ร่างเล็กทั้งสิ้น แปรงสีฟัน ผ้าขนหนู เสื้อและกางเกง ของเขา 

 

 

    เขาไม่ได้เตรียมแล้วใครทำมันกัน?  

 

 

     ภายในห้องครัว กลิ่นอาหารเช้าง่ายๆถูกจัดขึ้น ร่างบางของใครคนนึงในผ้ากันเปื้อนกำลังยืนเท้าสะเอวและคนซุปในหม้อพร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้มถูกใจที่อาหารที่ตนตั้งใจทำออกมาในแบบที่ต้องการ ร่างบางมองดูโต็ะที่ตนจัดก่อนจะยกยิ้มและบอกกับตัวเองว่า 

 

     

 

      เรียบร้อย 

 

 

 

     ร่างบางยิ้มให้ตัวเองกว้างๆอีกหนึ่งทีก่อนจะปิดเตา ถอดผ้ากันเปื้อน ขาเรียวกำลังเตรียมตัวที่จะขึ้นไปด้านบนของตัวบ้านเพื่อเรียกใครอีกคนให้ลงมาทานอาหารเช้าร่วมกัน เสียงน้ำฝักบัวในห้องน้ำบ่งบอกว่าคนที่เขากำลังคิดถึงอาบน้ำอยู่ 

 

       ร่างบางยิ้มให้ตัวเองอีกครั้งพอคิดถึงสิ่งของที่ตนจัดวางเตรียมไว้ให้ร่างสูงก็อดภูมิใจไม่ได้ วันนี้มันเป็นวันที่ยอดเยี่ยมที่สุดภายในรอบปีของเขา

 

 

      เช้าวันนี้ทุกอย่างกำลังไปได้สวย ตอนนี้เขาเริ่มจะเชื่อมั่นในคำพูดที่ว่าไม่มีอะไรที่คนเราทำไม่ได้ขึ้นมาบ้างแล้ว

 

 

....

 

....

 

 

.....

 

         บางทีการช่วยเหลือคนอื่นมันก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี 

 

     

        ก็อก ก็อก ก็อก 

 

 

       ร่างบางสาวเท้าเข้าไปใกล้ห้องน้ำหลังจากที่ผ่านไปสิบนาทีกว่าๆเจ้าตัวก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าคนตัวสูงจะเดินออกมาจากห้องน้ำ จนร่างบางตัดสินใจเคาะประตูเรียกคนที่อยู่ในห้องน้ำ เขากลัวว่าอาหารเช้าที่เขาเตรียมเอาไว้จะเย็นชืดไปซะก่อนที่จะได้ลิ้มลองของอร่อยหน่ะสิ 

 

 

    หากเสียงเคาะประตูทำให้ร่างสูงหันขวับจากที่สระผมอยู่ใต้ฝักบัว ตาคมเสมองไปที่บ้านประตูสักพักนึงก็มีเสียงเรียกตามมาจากด้านนอก

 

      "คุณครับ    คุณครับ"


      "................."



       "คุณครับ คุณครับ ต้องการอะไรเพิ่มมั้ยครับ คุณ....ถ้าเสร็จแล้วก็ออกมาได้เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจ....อ้อ....ผมเตรียมชุดไว้ให้คุณแล้ว....ยังไงก็ใส่ได้เลยนะครับ.....ผมจะไปรอข้างล่างนะ"เสียงทุ้มหวานที่ตะโกนแทรกผ่านบานประตูไม้สีขาว ร่างสูงสะดุดตั้งแต่ตอนได้ยินคนคุ้นเคยเรียกเขาว่า'คุณ'...หากเขาเองก็ยังไม่ได้ฉุกใจคิดอะไรนักหรอก แม้สิ่งที่ได้ยินจะแปลกๆไปบ้างก็ตาม 

 

   

     ชานยอลที่รักครับคุณจำผมและเรื่องเมื่อวานไม่ได้อีกแล้วสินะ

     แปลก...ที่ผม........จำมันได้แม่นก็จริง.....แต่กลับรู้สึกมีความหวังยังไงก็ไม่รู้

 

  

     แม้ไม่มีเสียงตอบรับดังมาจากห้องน้ำ มีเพียงความเงียบและเสียงน้ำฝักบัวที่ยังดังซู่ซ่าไม่หยุด ร่างบางยิ้มให้ตัวเองอย่างสดใส แล้วตัดสินใจเดินลงไปรอคนตัวสูงข้างล่าง

 

 

      "ไม่มีอะไรที่คนเราทำไม่ได้หรอกปาร์คชานยอล" เสียงนุ่มหวานเอ่ยบอกกับตัวเอง ใตเมื่อวันนี้เป็นพิเศษของเขาวันนี้เขาก็จะขอเริ่มต้นสิ่งดีๆ

 

 

    นับตั้งแต่วันนี้เขาจะช่วยเหลือผู้ชายคนนี้...ไม่ให้ต้องเหงาอีกต่อไป

 

 

    จะช่วยทำตัวเป็นคนรักของผู้ชายคนนั้นชดเชยเวลาที่เคยเสียไป




    "ผมรู้ว่าคุณชื่อคริส......เราสัญญาอะไรกันไว้ผมจำมันได้แล้ว......เราจะกลับมารักกันอีกครั้งให้ได้ครับที่รัก"




   เสียงจากฝักบัวหยุดลงแล้ว ร่างสูงของใครอีกคนอาบน้ำเสร็จแล้ว แต่ที่ไม่ออกมาเพราะหัวใจที่เกือบจะเจ็บปวดอีกครั้งเพราะความทรมาน หารู้ไม่ว่าร่างบางของใครอีกคนกำลังเฝ้ารอร่างสูงของคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรัก ร่างบางของชานยอลกำลังอมยิ้มอยากมีความหวัง เพื่อเริ่มต้นวันที่ดีและทุกๆวัน นับจากวันสุดพิเศษวันนี้ วันเกิดที่เขาขอพรจากสวรรค์ ให้มาปาฏิหารย์ที่จะทำให้เขาจำได้อีกครั้ง 


      "ถ้าจูบกันแบบในนิยาย เราจะเหมือนเจ้าหญิงที่ตื่นจากนิทราเหมือนในนิยายมั้ยนะ?"


      "ชานยอลครับ ผมแทบไม่อยากไม่หายอีกต่อไป  ถ้าผมรู้ว่ามันเจ็บขนาดนี้ ทำไมผมถึงไม่หยุดรักคุณสักที.

  

 
 

....

 

 

.....

 

 

.......

 

     

 

       เหตุการ์ณทั้งหมดล้วนอยู่ในสายตาการเฝ้ามองของร่างร่างนึงจากสถานที่ที่ใกล้แสนใกล้ ภาพที่ฉายอยู่เบื้องหน้า บ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใจกลางสวนพฤกษานานาพันธุ์ สถานที่ที่ยังคงความสวยงาม บริสุทธิ์ ตามธรรมชาติ สถานที่ที่สวยราวกับฝัน เหมือนอยู่บนสวรรค์ 

 

 

     ใช่...สวรรค์

 

 

     สวรรค์ของเหล่ากามเทพที่ช่วยกันปกปักษ์รักษาความรักอันแสนบริสุทธิ์ของมนุษย์ พลังแห่งรักเดียวและรักนิรันดร์ของภาพตรงหน้าทำให้กามเทพหนุ่มน้อยอยากจะช่วยประคองความรักเพื่อรักษาความมั่นคงนี้ไม่ให้เสื่อมคลาย

 






TBC......



Talk


มาคุยกันหน่อยเนอะ ทุกๆคน  ฟิคเรื่องนี้ตั้งใจแต่งอีกแล้ว  
แอบมีเงื่อนงำให้ต้องติดตามแล้วหล่ะค่ะ  เรื่องนี้Happy endingแน่นอนบอกไว้ก่อนเดี๋ยวรีดเดอร์หายหมด
อุอุอุอุ

พี่ไม่อยากจะบอกเลยว่าน้อยใจนะค่ะที่คนเม้นน้อยมาก 
แต่พี่ไม่เคยท้อเลยนะค่ะ ถ้าเข้ามาอ่านกันพี่ก็ดีใจแล้ว ถึงอย่างนั้นยอดอ่านก็น้อยอยู่ดี

*พี่ไม่เคยแต่งฟิคดราม่ามากมายหลายเรื่องขนาดนี้มาก่อน  ตอนนี้มีดราม่าเต็มมือเลย

รู้มั้ยค่ะ ว่าพี่มีฟิคอีกหลายเรื่องที่แต่งไว้แล้วเตรียมเอาลง  แต่น้องๆและเพื่อนไม่เม้นกันเลย

เกิดความน้อยใจมากๆเลยคิดว่าเอาว้ลงตามใจอยากดีกว่าค่ะ

เพราะไอที่ลงตามใจอยากไม่ใช่เพราะหวังคอมเม้นต์มากมายอะไรขนาดนั้น  เพียงแต่คิดว่า คงไม่มีคนอยากอ่านหรอก ลงไปทำไมเยอะแยะ เดี๋ยวโดนคนลอกฟิคหรือหาว่าลอกฟิคเปล่าๆ เอาเป็นว่าเก็บไว้เองดีกว่า

ไม่ได้ดราม่านะค่ะ อย่าเข้าใจผิดน้า ที่อยากให้เม้นเพราะอยากรู้ว่ามีคนรอจะอ่านและสนุกไปกับเรื่องที่พี่แต่ง แต่ถ้าไม่เม้นพี่ไม่เดือดร้อนนะค่ะ พี่อ่านเองได้ สบายใจดี เพราะฉะนั้นอีกสามเรื่องที่ยังค้างกับอีกสี่เรื่องที่แต่งไว้แล้วจะไม่ลงแล้วนะค่ะนอกจากProject Short Fictionเรื่องนี้ 

สังเกตกันมั้ย ว่าพี่ไม่ได้ลงฟิคพวกนั้นต่อแล้ว :D


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

550 ความคิดเห็น

  1. #429 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 21:43
    ดีใจจังเลย เหล่ากามเทพจะมาช่วยแล้วใช่มั้ย เพราะเห็นใจในความรักที่มั่นคงของคริสและชานยอลใช่มั้ย มาช่วยเร็ว ๆ นะ คิคิ
    #429
    0
  2. #347 krisyeol- (@krisyeol-) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 23:39
    งื้อออออออออ น้องยอลลูกขาาาาาาา ใครสั่งใครสอนให้หนูงอนพี่เค้าแบบนี้คะลูกกกกกกก น่ารักไม่ทนนนนนนนน เอาแต่แบบนี้มันน่าจับฟัดนัก!!!!! >//////< พี่คริสก็โคตรน่ารัก ตื่นแล้วจะมาง้อนะครับ อัลไลลลลลลลลล อ๊ากกกกกกกกก น่าร๊ากกกกกกกกกก!!!!! ปรี้จุน หยุดนะอย่าขยับ!!! ห้ามมาป่วนเด็ดขาด!!!! ไคฮุนดูละมุนไงไม่รู้ อิอิ ขอให้ได้เอทุกตัวนะคะไรท์ ไฟท์ติ้งงงงงงง ^^
    #347
    0
  3. #103 ไอ... (@sensei198) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:29
    พระเจ้าาา ส่งใครมาทำให้คริสยอลแฮปปี้กันที~~~
    #103
    0
  4. วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 08:55
    ใกล้แล้วแหละ ชานยอลใกล้จะจำได้แล้วแน่ๆ
    กำลังค่อยๆซึมซับเรื่องราวที่พี่คริสทำให้จนชิน
    ใกล้จะจำได้แล้วใช่ไหม ฮือออออออออออออออออ
    ดีใจแทนพี่คริสอ่ะ TTTTTTTTTTT^TTTTTTTTTTT
    แล้วกามเทพคือใครกัน จะมาช่วยคริสยอลใช่ไหม
    ถ้างั้นก็ช่วยให้น้องยอลจำพี่คริสได้เร็วๆน้าาา

    ให้กำลังใจไรท์เตอร์นะคะ เพิ่งได้เข้ามาอ่าน รู้สึกว่าเนื้อเรื่องน่ารักมากเลย แม้จะดราม่าหน่อยๆ แต่น่ารักมากจริงๆ อย่าท้อนะคะไรท์เตอร์
    #56
    0
  5. #46 luvnats (@luvnats) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2555 / 19:12
    อย่าเพิ่งน้อยใจนะคะ
    พี่เพิ่งได้เข้ามาอ่านฟิคของน้อง รู้จักหน้าเพจนี้ก็วันนี้เองค่ะ

    ต้องขอบใจบ้านสิบเอ็ดที่รีทวีตลิ้งก์นี้มาให้รู้จัก

    ปกติพี่ก็อ่านในเด็กดีนะคะ
    แต่ก็บ่อยมากๆที่ฟิคคริสยอลบางเรื่องไม่อยู่ใน search engine ที่หาอยู่

    พี่เชื่อว่าจากวันนี้
    ยอดเม้นท์จะเพิ่มขึ้นแน่นอนค่ะ

    ^^

    มาเม้นท์บ้าง
    ปกติพี่จะไม่แยแสต่อดราม่าเลยค่ะ
    แต่อ่านเรื่องนี้ แล้วยอมรับว่าแอบติดใจในอินโทรของเรื่อง

    คงทรมานมากๆที่ตื่นมาทุกวันแล้วพบว่าคนที่รักและแคร์ที่สุดจำเราไม่ได้

    เป็นพี่คงท้อมากนะ วันนี้จำไม่ได้ พรุ่งนี้จำไม่ได้
    วันต่อๆไป เอ๊ะ คุณคือใคร

    ยิ่งกับชานยอล ในอดีตที่อ้อนถึง อ้อนถึง ตัวแนบตัวขนาดนี้
    ได้แต่หวังให้ความอดทนไม่หมดไปจากคริสง่ายๆ

    อีกอย่างพี่ชอบคอนเซปต์ของเรื่องนี้จังค่ะ
    รอติดตามนะคะ

    ปอ เดี๋ยวกดเฟพก่อน
    #46
    0