[FIC/SF EXO Krisyeol,kaiun.lulay] SF series project

ตอนที่ 15 : [FIC KAIDO KRISYEOL] Cannot wait รอฉันรอไม่ได้ Because You're mine! PART 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ธ.ค. 55

             










               “
เฮ้อ เบื่อจังเว้ยยยยย  ไอโฟนเครื่องที่สองของช้านน ชั้นสัญญาว่าจะรักษาแกให้อยู่ไปนานๆ

 

                 ร่างสูงบ่นพึมพำอยู่กับตัวเองพลางลูบคลำมือถือเล่นไปมา ใช่ไอโฟนเครื่องที่สอง พร้อมกับซัมซุงเอสสามไว้สำรอง แน่หล่ะ ที่สัญญาไปคิมจงอินยังไม่หยุดทำเลย เครื่องแรกเพราะเขาโทรหาน้องซูซี่ มันถึงกลิ้งไปอยู่บนพื้นซีเมนต์และโดนรถสปอร์ตทับ จบชีวิตสัญญาณโทรศัพท์อย่างน่าสงสารที่สำคัญมันเป็นรถสปอร์ตของไอประธานเทพคริสอู๋ ต่อมาก็เปลี่ยนมาใช้HTC คราวนี้

         

 

 

               เพราะกำลังส่งอีเมลล์ไปหาจุมมยอนกิ๊กเก่าที่ง้ออยู่นาน มือถือเจ้ากรรมก็ดันตกลงจากชั้นแปดอย่างไม่อาจหวนคืน และเครื่องล่าสุดซูซี่ที่หวังจะสานสัมพันธ์กับสาวๆที่เขาไปเที่ยว ก็ดันมาตกน้ำ ทั้งหมดทั้งมวลมันก็เพราะโด คยองซู ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา อันที่จริงหรือว่าเขาไม่ฟังในสิ่งที่ร่างบางพูดกันแน่

      



             “
คยองซู นายมันตัวอันตราย ฉันจะไม่หลงกลนายอีกพอคิดถึงวีรกรรมเจ้าปัญหาที่ทำให้เขาต้องควักเงินซื้อมือถือใหม่เกือบบ่อยแบบนี้

 

 

                                หลุดจากห้วงความคิดเพราะเสียงเรียกที่คุ้นเคย

         

 

           “
ใครตัวอันตรายว่ะ

 

 

          “แล้วมานั่งหลบมุมทำอะไรตรงนี้ว่ะ        มึงนี้ชอบชอบนั่งตรงพวก    หลืบ     เงา      ซอกที่แสงแม่งผ่านไม่ถึง  นั่งตรงไหรก็หัดเกรงใจกูบ้างไรบ้าง   คนเขาหามึงไม่เจออย่าหาว่ากูไม่เตือนเด็กดาวจากยานแม่ส่งน้ำแร่ส่งให้มือดำๆของพ่อกัมจงหลงตัวเอง มันดำซะจนเขาแทบหาไม่เจอ แดดแม่งก็เสือกหลุบ กว่าจะเจอต้องเดินมาทางต้นไม้หลังทะเลสาบ

 

          

                       เขามองไปที่ร่างของเพื่อนตัวเองหลังจากที่ผ่านมาสองอาทิตย์ ปาร์ตี้สุดเหวี่ยงของจงอินทำเอาเซฮุนตกใจ  แม่เจ้า  เกิดมายังไม่เคยคิดว่าเด็กม.ปลายตรงหน้าจะบ้าระห่ำได้ขนาดนี้ ตอนแรกคิดว่าเหตุการ์ณพิชิตคยองซูจะสำเร็จ ที่ไหนได้เพื่อนดำเล่นปาร์ตี้ลืมโลก หิ้วคนกลับบ้านไม่ซ้ำหน้า ผู้หญิงพวกนี้ก็จริง กล้ากลับไปคนอย่างมันได้ยัง




..........จะว่าไปก็หน่ายที่จะพูดถึงผู้หญิงสมัยนี้  ปากก็บ่นว่าผู้ชายจะหมดโลกกลัวไม่มีใครเอา ........





.......
 แล้วไอที่ทำกันนี้  คิดว่ากูอยากเอามั้ยครับ?.........






            “กูเครียด....อย่ากวน ......ว่าแต่มึงเหอะ สืบไปถึงไหนแล้ว? ตกลงคยองซูกูหายไปไหนเกือบทุกเย็นแล้วไม่กลับบ้านกับกูอารมณ์เสียทุกครั้งสิหน่าที่ถามถึงเรื่องนี้ แต่มันก็ช่วยไม่ได้ เพราะเวลาเห็นหน้าเซฮุนทีไรหน้าไอประธานก็ลอยมาทุกที  จริงๆจะไม่เกี่ยวถ้าเมียมันไม่เป็นเพื่อนกับไอประธานห่านั้น...........

 

 

       “มึงไปเต็มเหนี่ยวมายังไม่หายเครียดหราสาดดดดด.................ถ้ามึงเลิกเที่ยวแล้วกูจะอ้าปากบอก

 

 

      “เชี่ย ........ไม่ต้องพูดถึงตอนนั้น อันนั้นมันเครียดคนละแบบว่ะ เที่ยวมันเป็นทางเลือกแห่งสวรรค์ของกู



       “เออ เออ ไม่อยากจะเถียงแม่ง เรื่องของมึง........แล้วก็อย่ามั่วให้มันมาก  กูกลัวติดโรค.....ด้วยความหวังดีนะมึง

 

 

       “เหอะ...........ยังกับผู้หญิงพวกนั้นน่านอนด้วยมาก..........มึงไม่ต้องมาสอนกู......เลิกพล่ามแล้วบอกกูซะที คิมจงอินเลือก....เขาไม่ได้นอนไปทั่ว  แต่ก็ต้องเป็นแบบนั้นในสายตาคนอื่นและจุดประสงค์ก็ต้องร่างบางของเขาด้วย

 

 

           “กูจะบอกมึงสั้นๆแต่ได้ใจความนะ...............ต้นเหตุก็มาจากมึง”

 

 

                       “กู?” ถามเพื่อนสนิทแล้วก็ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ราวกับไม่เชื่อ

 

 

                     “ มึง.........มึงนั้นแหละที่ไม่ได้สนใจเขาตั้งแต่แรก ........เพราะเมื่อก่อนมึงก็ไม่เคยกลับบ้านกับเขา    มีแต่มึงที่โทรเรียกเขา พอมึงรู้ว่าตำแหน่งมึงที่เคยฮอตเท่ากับคริสอู๋ของมึงถูกเหยียบเกือบจมดิน .......มึงอิจฉาทนไม่ไหวที่เขาได้เป็นประธาน มึงพยายามจะแข่งมากเกินไปทั้งๆที่กูรู้แล้วว่า.......แพ้........จริงๆแล้ว คนที่มาทีหลังเป็นมึงหรือเปล่าว่ะเซฮุนตัดสินใจพูดความจริง  เขากับลู่ฮานเองไม่เคยมีอะไรที่ปิดบังกัน  และเรื่องรักสามเส้านี้เขากับร่างเล็กก็รู้มาโดยตลอด  จงอิน....คยองซู.....อู๋ฟาน





                      “ต้องบอกว่าเรื่องของมึงมันเยอะไป......โทษใครไม่ได้ว่ะ” เซฮุนไม่ได้มีทีท่าเล่นๆเหมือที่เคยเป็น  แม้มันจะมีหน้าเดียวแต่ก็สังเกตดูได้ง่าย  เพียงมีอะไรผิดสังเกตเขาก็สัมผัสได้ทันที

 

           




                        อึ้ง
...................อึ้งก็ตรงที่บอกว่าเขามาทีหลัง  เขาไม่เคยจะสังเกตหรอก

 



 

................รู้แค่ว่า  คยองซูเป็นของเขาตั้งแต่แรก........และก็ต้องเป็นแบบนั้น .........





             ร่างบางที่ดูเงียบๆและเพื่อนน้อย..........คนส่วนใหญ่ไม่มีใครเข้าไปคุย........ร่างบางที่เขาเห็นแล้วก็คิดสงสาร  คนตัวเล็กที่เห็นแล้วอยากจะปกป้อง

 

         


                หลังจากวันนั้นก็ครอบครองคยองซูมาตลอด.............โดยที่ลืมคิดไปว่า  คยองซูที่จงอินครอบครองมันก็เป็นแค่สิ่งที่ร่างสูงทึกทักไปเอง.......

 

             

                      คิมจงอิน   ถ้าไม่ใช่เพราะเล่นกีฬาจนถูกเรียกว่าเป็นอัจฉริยะ   โรงเรียนทักษะเฉพาะทางแบบโรงเรียนคงไม่รับมาเรียน    จงอินเพิ่งเข้ามาเรียนตอนมอปลายปีหนึ่ง   จงอินเป็นนักเรียนโควตาทรานสเฟอร์มาเรียนที่นี้    ทั้งๆที่คยองซู และคริสเรียนที่นี้มาตั้งแต่แรก

 

 

 

                   เพราะพอจงอินเจอคยองซูครั้งแรกตอนที่ร่างสูงไปซัดกับกลุ่มรุ่นพี่จงฮยอน โดนมาซะน่วม สลบเหมือดอยู่หลังโรงเรียน คยองซูเป็นคนหิ้วร่างนั้นกลับบ้านไปดูแลจนมันหายกลับมาเรียน พยาบาลดีอย่างกับเป็นเมีย แม่เขาเองยังไม่เคยมอบความอบอุ่นแบบนี้ให้ร่างสูงเลย หลังจากวันนั้นกัมจงก็ไม่เคยห่างน้องแมวโด้ได้อีกเลย

  

       



             “
เป็นของกูตั้งแต่แรก.........มึงได้ยินกูมั้ย?...... เขาเป็นของกู !.........กูอยู่กับเขามาไม่เคยมีไอห่านั้นในสารบบ....... แต่พอวันที่กูตัดสินใจเลือก............... ก็กลับไม่ถูกเลือก............ มึงจะให้กูทำยังไง .............เหนื่อย.....กู เหนื่อยมาก .....มึงกำลังจะกล่าวหากูว่าเพราะกูเองงั้นหรอ?.........ที่ไม่เคยเห็นค่าของคยองซู” เข้าใจดีกับสิ่งที่เพื่อนตัวเองพูด   แต่เขาเลือกที่จะไม่ยอมรับความจริงได้มั้ย?............เซฮุนพูดเหมือนรู้มาตลอด  มันทำให้ เขาเสียใจที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา  เขาโง่  หรือบ้า...ที่คิดว่าจะมีอะไรเป็นของตายตลอดไป     เพราะแม้แต่ความห่วงใยที่มีคนแสดงมาให้เขาเขายังดูไม่ออก และสัมผัสไม่ถึง เขาคิดว่าคยองซูไม่มีวันไปจากเขาได้

 

 




             “อันที่จริง จะพูดให้ถูกก็คือ.........โด   คยองซู.........ไม่เคยรักมึงว่ะไอไค .........เขาแค่ห่วงมึง ละมึงมันก็ทั้งน่าสงสารและสมเพชในสายตาเขา

 




                         โลกพลันมืดลง พอรู้ความจริงที่น่าใจหาย /ห่วง/ แค่นั้นเองหรอ? แล้วกูดูน่าสมเพชในสายตาไอประธานหัวทองงั้นด้วยสิ

 

 

           

                      เสียงตบให้กำลังใจที่ไหล่กว้าง

 

         


            “
มึงไม่เคยชัดเจนทั้งกับตัวมึงเองและคนอื่น มึงเที่ยวไม่เลือก มั่วเหมือนหมา พูดไปก็เหมือนกูด่าแต่มึง กูไม่อยากพูดว่ะนี้คือความจริงจังที่เซฮุนมีให้เฉพาะเพื่อนเท่านั้น


                     


                          ความจริงร่างโปร่งสมส่วนไม่ได้เป็นคนที่เอาแต่ไร้สาระไปวันๆ การที่จะให้จริงจังตลอดเวลาสำหรับเซฮุนแล้ว     ชีวิตมันหมือนไร้ค่า      ถ้าจะเอาแต่ดราม่าน้ำตาเช็ดหัวเข่าเมามายยย
มันก็เกินไป  แต่ตอนนี้โอ เซฮุนทนดูมานานแล้ว  เห็นเพื่อนตัวเองที่คิดว่าแน่แต่สุดท้ายก็ตกม้าตายอยู่ดี

 

 

           “ถ้ามึงเปิดใจเร็วกว่านี้มึงก็คงจะทำได้แบะรู้ข้อผิดพลาดของตัวเอง แต่กูจะไม่ย้อนถึงอดีต เพราะมันคงไม่กลับมา แต่กูอยากเล่าเรื่องนึงให้มึงฟังว่ะ

 

 

         

           “
เรื่อง?”

 

 

         “เรื่องของกู เรื่องความรักของกูไงมึง ตอนพูดเซฮุนที่ยิ้มยากอมยิ้ม  ยิ้มแบบที่เพื่อนเองไม่เคยเห็น  มันเป็นยิ้มเปี่ยมสุข

 

 

                  “กูกับพี่ลู่ฮาน คนที่กูคิดว่าเขาอยู่สูงเกินกว่ากูจะเอื้อมไปถึง.......... แต่กูไม่เคยที่จะยอมแพ้ทันทีที่กูยังมรเวลาพอเพื่อรักเขา กูทำเอาของไปใส่ไว้ให้ในล็อคเกอร์.......... เซอร์ไพร์สงานโรงเรียนพื่เขา ......กูไปดักรอที่หน้าห้อง ก็ทำทุกอย่างที่มึงด่าว่ากูโง่............ แต่มึงรู้มั้ย กูรู้เลยว่าสุดท้ายกูยอมโง่ เพื่อให้ได้เขามาในอ้อมกอดของกูจนถึงทุกวันนี้...... แต่สำหรับมึง ....กรณีมึง .....มึงเห็นค่าของคนดีๆเมื่อตอนที่เขาตัดสินใจไปแล้ว ไปเอาเขากลับมา มึงพอใจหรือไง มึงจะพอใจมั้ยถ้ามึงรู้ว่าที่มึงได้เขามาเพราะมึงต้องไปแย่ง ไม่ใช่เพราะเขายอมมาเพราะรักมึง มึงทนได้หรอว่ะที่มึงได้แต่ตัวแต่ใจเขาไม่ได้อยู่กับมึง



                   ทุกอย่างที่ออกมาจากปากเซฮุน เพื่อนที่คิม จงอินคิดว่าจะไม่มีวันจริงจังกับอะไรนอกจากเล่น มันกำลังย้ำเตือนภาพวันวานของเขา เรื่องจริงที่เขาโง่ลืมไป










อดีต




 

เสี่ยวลู่ ได้โปรดรับของที่ผมให้เถอะนะครับ






ฉันรับไม่ได้จริงๆ แต่ก็ขอบคุณนะ ที่ตลอดมามันเป็นของๆนาย ขอโทษด้วยนะสำหรับครั้งนี้มันมากเกินไปจริงๆ




แต่ของที่ผมให้พี่มันไม่ได้มีคุณค่าทางราคา แต่มันเป็นคุณค่าทางใจนะครับ ได้โปรดคุกเข่าอ้อนวอนต่อหน้าร่างบางอย่างไม่อาย




ความรักของนาย มันยิ่งใหญ่เกินไปที่จะมามอบให้ใครง่ายๆ พี่รับไว้ไม่ได้หรอกถ้าเงยหน้าขึ้นมาเซฮุนจะเห็นน้ำใสๆที่คลออยู่บนหน่วยตาสวย ขอบตาที่แดงระเรื่อกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหล เขาเองก็รักเด็กคนนี้ แต่รักสำหรับเด็กม ปลายปีหนึ่งมันจะไปมั่นคงได้ยังไง เขาแค่ไม่อยากเจ็บปวดเพราะความรัก  ไม่อยากให้ใครมาหลอกด่าว่าเขาโดนเด็กสวมเขาเหมือนที่ผ่านมา




ผมรักพี่ รักมานานแล้ว ใจของผมให้พี่ไปตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นพี่ ได้รู้จัก ได้พูดคุย พี่คือคนเดียว  คนเดียวเท่านั้นที่ผมพร้อมจะดูแลอ้อนวอนอย่างหนัก รั้งไม่ให้คนสวยต้องเดินหนีเขาไป



โอ เซฮุน นายน่ะ รู้จัก ความรัก จริงๆหน่ะหรอ? หรือเพราะแค่อารมณ์ร้อนของนายมันบังตาต้องพยายามห้ามใจไม่ให้โอนอ่อนไปตามคนที่ลู่ฮานเองก็มอบหัวใจไปให้จนหมดแล้ว ความพยายามตลอดมาของเซฮุน เขาเข้าใจว่ามันคือความรัก แต่คนที่เขาอยากให้เข้าใจมากกว่านี้คือตัวเซฮุนเองต่างหาก



ที่ผมทำไปทั้งหมดมันทำเพราะความรัก ไม่มีใครบังคับ ไม่มีใครแนะนำ ผมมั่นใจว่ามันเป็นรัก ผมพิสูจน์มานานเพราะพี่บอกให้ผมพิสูจน์ พี่รู้มั้ยถ้าเป็นคนอื่น  เขาปฏิเศธผมผมคงถอดใจไปแล้ว แต่กลับพี่มันไม่เหมือนกัน กับพี่ผมมีแต่ความอยากจะทำให้มากขึ้นไปอีก พยายามให้มากขึ้น ถึงจะโดนปฏิเศธอีกสักกี่ครั้ง ผมก็อยากจะให้พี่ได้รับรู้ถึงความรักของผมบอกออกไปจนหมดหัวใจ สิ่งที่เขาตั้งใจทำมาตลอดเพื่อลู่ฮาน

 




ถ้านายยืนยันแบบนั้น ฉันก็อย่างจะให้นายพิสูจน์ ถ้านายทำได้ มันจะไม่ได้มีแค่วันนี้พรุ่งนี้  แต่ฉันอยากให้นายพิสูจน์ว่าเราจะได้มีกันตลอดไปแทบไม่ต้องพูดต่อ นี้เท่ากับว่าเสี่ยว ลู่ฮานให้โอกาศเขาแล้ว ร่างบางโดนกระชากเข้าไปกอดเต็มรักอย่างหวงแหน แค่ไม่ต้องบอกว่ารักเขา เซฮุนก็รู้แล้วว่าร่างบางรักเขาไม่ต่างกัน ความกลัวในใจของลู่ฮานเขาจะทลายมันให้หมด เพื่อรักของเรา










ครับ พี่จะไม่มีทางผิดหวังในตัวผม

 







ปัจจุบัน

 

 

     



              “
ในที่สุด ความรักของกูก็ได้รับบทพิสูจน์  มึงมันมองแต่ตัวเอง แต่กูมองที่คนที่กูรักมาตลอด มึงเห็นแก่ตัวจนลืมไปว่าทุกคนก็มีโลกของตัวเอง มีชีวิตที่ต้องใช้ มีคนที่เขาต้องพบปะสังสรรค์ ไม่มีใครอยู่กับมึงไปได้ตลอด มึงไม่เหมือนกูที่กูรู้ว่าพี่เสี่ยวลู่ไม่เคยมีใครตั้งแต่แรกเพราะกูสนใจในตัวของคนคนนั้นและรักเขาจริงๆ มึงเคยเป็นแบบนั้นกับคยองซูมั้ยหรือไม่เคย

 





            “ถ้ามึงไม่ให้ความมั่นใจเขา เขาก็ไม่เอาเวลาที่มีค่ามาสนใจเรื่องมึงหรอก ในความสัมพันธ์ทุกคนต้องการความเชื่อใจ ต้องการความมั่นใจว่ามีคนพร้อมจะอยู่ข้างๆเรา ในเมื่อมันยังมีคนดีๆอีกตั้งเยอะที่พร้อมจะทำเพื่อเขา สิ่งที่มึงทำมันแทบจะเรียกว่าไร้ค่าเลยล่ะ

 





                     เรื่องเล่าสั้นๆที่มีความหมายของเซฮุน แม้เรื่องที่เล่าจะเป็นเรื่องของเซฮุน แต่มันสอนเขา เขาซึ่งต่างจากเซฮุน เขาที่ไม่มีทางทำได้อย่างเซฮุน

 





                 “แล้วกูจะต้องยอมแพ้ทั้งๆที่กูยังไม่ทันได้เริ่มงั้นหรอ กูต้องเชื่อด้วยหรอว่ะ ตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มอย่างนั้นหรอ? คยองซูเป็นคนยังไงกูรู้ดี .............ตราบใดที่มันไม่ได้ออกมาจากปากของคยองซูว่าไอห่าคริสนั้นเป็นอะไรกับคยองซู............ กูเชื่อสิ่งที่กูเห็นและสิ่งที่เขาทำเพื่อกู มึงเป็นคนนอก มึงไม่มีวันเข้าใจหรอกตะคอกเพราะความโกรธ เขายอมรับความจริงเหล่านี้ไม่ได้ เขาต้องการคยองซู ต้องการจนแทบจะไม่เป็นตัวของตัวเอง การที่จะต้องมาฟังเรื่องโกหกแบบนี้มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการฟัง






               “แล้วมึงจะเลือกฟังเฉพาะสิ่งที่มึงอยากฟังหรือไงสัด.......... เลิกโง่ได้แล้ว! ไม่มีใครแน่นะเว้ย! ทุกคนต้องยอมรับข้อผิดพลาด กูทนมึงมานานแล้ว พอกันทีว่ะ กูไม่รู้ว่าคนดีๆอย่าง โด คยองซูไปคบกับคนเหี้ยๆแบบมึงได้ยังไง ถ้ากูป็นคนนอกแล้วมึงจะเสือกมาเศร้าหาหอกใส่กูเชี่ยไร? มีสติหน่อยดิว่ะพูดไปก็เท่านั้น จะหวังให้คนแบบจงอินคิดได้ภายในเวลาไม่กี่วันมันเป็นไปไม่ได้หรอก



 

คิม จงอินเป็นพวก ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

 















TBC




 

มาอีกแล้วกันอีกหนึ่งตอน  แอบมีฮุนฮานเล็กน้อย  แต่พาร์ทนี้มิมีฉากสวีตแต่อย่างใด


 

ตอนนี้อีกัมจงโดนเต็มๆ  คือจริงๆก็เป็นสำคัญที่ควรอ่าน  เพราะตอนต่อไปจะหวานจัดเต็ม



หึหึหึหึ..........เรื่องนี้จะมาลงแบบสองตอนรวดทุกครั้งนะค่ะ 

ยังไงฝากทุกคนด้วยน้าาา  พยายามแต่งเรื่องนี้จริงๆ  และจริงๆก็ทุกๆเรื่องๆนั้นแหละค่ะ 


เรื่องนี้จริงๆแล้วเมนคือทั้งคริสยอลและก็ไคโด้ ส่วนฮุนฮานนี่ประปราย  แล้วก็จะมีคู่อื่นๆเกิดขึ้นมาบ้าง  ตอนนี้คิดจะเปลี่ยนพลอตของเรื่องนี้ในหัวนิดหน่อย  เพราะว่าไม่อยากให้มันดราม่าไร้สาระ  อีกอย่างตัวละครยังเรียนแค่ม.ปลายอยู่เลย  



ถ้าเรื่องมันมีเนื้อหาที่แรงไปก็จะดูแก่แดดเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีแก่น้องๆหนูๆวัยไม่ถึง15ที่เข้ามาอ่านกัน  


จริงๆเรื่องจะจบอีกสองตอนที่จะถึงนี้ก็ได้แต่มันจะจบไม่เคลียร์  


เลยคิดว่าถ้ามีคนชอบเรื่องนี้  ก็จะเขียนต่อมาให้อ่านกันอีกค่ะ  เพราะคิดว่ายืดไปก็คงไม่สนุก  หรือน้อยไปก็คงทำให้งงๆ  


จริงๆก็อยากให้ทุกคนได้รู้ว่าคริสเจอน้องยอลยังไงหมือนกัน  แล้วก็อยากให้รู้ว่ารักกันหลังจากนั้นเป็นยังไง  


............เดี๋ยวไปลงตอนที่ 7 ให้ก่อนนะคร้าาาาา ..............




*อ่ะ แต่ถ้าไม่เม้นนี้จะไม่รู้เลยนะค่ะว่าชอบมั้ย  อยากได้ต่อเยอะๆหรือเปล่า  เพราะฉะนั้นมันจำเป็นจริงๆที่จะต้องบอกไรเตอร์นะค่ะลูกๆทั้งหลาย  ไม่งั้นหนูจะค้างคาแล้วป้าจะเก็บไว้อ่านเอง*

 

550 ความคิดเห็น

  1. #527 ExoCrist (@chickbear) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 15:54
    ห๊ะ คริสยอล ไคโด้ T-T
    #527
    0
  2. #364 krisyeol- (@krisyeol-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 18:22
    เหยยยยยยยยยยยยย ไรท์เมนชั่นออกสื่อ เขินนนนนนนนนนน >///////< ยินดีต้อนรับกลับมานะคะ ขอให้ได้เอทุ๊กกกกกกวิชาเลย 55555555 ชอบฟิค heaven มากๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ ^^
    #364
    0
  3. #292 krisyeol- (@krisyeol-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 23:14
    น้องยอลลลลลลลลลลล งื้อออออออออออ พี่คริสเริ่มรักหนูแล้วค่ะลูกกกกกกกกก โมเอร้ขนาดนี้ใครไม่รักก็บ้าแล้วววววววว >//////< พี่คริสก็ อย่าลีลานักนะ อย่าลืมเรื่องสามเดือนจิ เทพกำลังจะมาผจญแล้วนะ!!!!!! >_____<
    #292
    0
  4. #164 mayer (@mixerie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 19:25
    555  สมนะเนี่ย ฮุนเอาอีก  จะได้รู้ว่าต้นเหตุมาจากใคร
    เสี่ยจะได้รู้ซะบ้างอ่ะ ถ้ารู้ตัวแล้วตอนต่อไปจัดเต็มเลยนะเสี่ย 55555
    #164
    0
  5. #89 ไอ... (@sensei198) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:12
    เหนป่ะ ดูอิเน่กับพี่ลู่ซะบ้างอิเสี่ย
    #89
    0
  6. #41 myumbella (@blueblackspell) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 19:00
    ง่าาาา เสี่ยโดนเน่ร่ายยาวเลยยย
    #41
    0